ΜΕΝΟΥ

ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Υπέρηχοι και μαγνητικά μικροσωματίδια αντιμετωπίζουν τους καρκινικούς εγκεφαλικούς όγκους


Χονγκ Κονγκ: Με τη χρήση υπερήχων και ισχυρών μαγνητών, ιατροί στην Ταϊβάν κατάφεραν να διοχετεύσουν αντικαρκινικά φάρμακα απευθείας σε εγκεφαλικούς όγκους ποντικιών και εργάζονται για την βελτίωση της τεχνικής ώστε να μπορέσουν κάποτε να την εφαρμόσουν και σε ανθρώπους.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο Proceedings of the National Academy of Sciences, ο Δρ Κουο-Τσεν Γουέι από το Νοσοκομείο «Τσανγκ Γκουνγκ» εξηγεί ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος


Κατανοώντας τα άτομα με νοητικές ή και κινητικές δυσκολίες

Συγγραφέας: specialeducation
Δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να είναι όμοιοι. Ακόμα και οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι διαφέρουν σε πολλά, όπως στο πως αισθάνονται, στις προτιμήσεις και στις ικανότητες τους. Όλοι μας γνωρίζουμε ανθρώπους, που σε κάποια πράγματα τα καταφέρνουν καλύτερα από μας, ενώ άλλοι βρίσκουν δυσκολίες σε πράγματα που εμείς θεωρούμε εύκολα.
Οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση δεν είναι όλοι ίδιοι. Διαφέρουν πολύ ο ένας από τον άλλο. Έχουν τις ίδιες ΑΝΑΓΚΕΣ, τα ίδια ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ και τα ίδια ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ με όλους τους άλλους ανθρώπους.
Παρόλα αυτά όμως έχουν την τάση να ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ πιο αργά από τους περισσότερους ανθρώπους και έχουν μεγαλύτερες δυσκολίες σε ορισμένους τομείς, όπως π.χ. το να γίνουν κατανοητοί από τους άλλους, να μάθουν να διαβάζουν ή να γράφουν, να χρησιμοποιούν χρώματα ή να μαγειρεύουν.
Πολλοί άνθρωποι με νοητική υστέρηση είναι ικανοί να μάθουν αυτά και πολλά άλλα πράγματα εφόσον τους δοθεί ικανοποιητική υποστήριξη και εκπαίδευση.
Αιτίες νοητικής υστέρησης
Διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κύησης, στον τοκετό ή αργότερα στην παιδική ηλικία μπορεί να προκαλέσουν νοητική υστέρηση. Για παράδειγμα, η φυσιολογική ανάπτυξη ενός μωρού ή ενός παιδιού μπορεί να επηρεαστούν από την ελλιπή διατροφή της μητέρας στη διάρκεια της κύησης, μία γενετική ανωμαλία, έλλειψη οξυγόνου στον τοκετό ή μηνιγγίτιδα στην παιδική ηλικία.
Σε πολλές περιπτώσεις, το αίτιο της νοητικής υστέρησης είναι άγνωστο και απλά περιγράφεται σαν ατύχημα κατά τον τοκετό.
Επίπτωση νοητικής υστέρησης
Περίπου 1% του πληθυσμού έχει νοητική υστέρηση. Ο βαθμός της νοητικής υστέρησης αναφέρεται στο σύνολο των νοητικών λειτουργιών και μετράται από διεθνώς καθορισμένα τεστ νοημοσύνης.
Τα άτομα με νοητική υστέρηση χωρίζονται σε 4 αδρές κατηγορίες σύμφωνα με τη βαρύτητα της αναπηρίας τους. Περίπου 3/4 όλων των ανθρώπων με νοητική υστέρηση έχουν ήπια (ελαφριά) νοητική υστέρηση.
Πολλοί άνθρωποι με ΕΛΑΦΡΑ νοητική υστέρηση δε φαίνεται ότι παρουσιάζουν νοητική υστέρηση, δεν λαμβάνουν υποστήριξη ή ειδική μεταχείριση και είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της ζωής χωρίς πρόσθετη βοήθεια.
Οι άνθρωποι με ΜΕΤΡΙΑ, ΒΑΡΙΑ και ΒΑΘΙΑ υστέρηση θα χρειαστούν κάποια ειδική υποστήριξη και βοήθεια στους περισσότερους τομείς της ζωής τους.
Πώς μετριέται η νοητική υστέρηση
Παραδοσιακά, η διαπίστωση για το αν κάποιος έχει νοητική υστέρηση γίνεται με τη μέτρηση της νοημοσύνης του και με την εκτίμηση του κατά πόσο μπορεί να αντεπεξέλθει σε καθημερινές ασχολίες όπως το αν αυτοεξυπηρετείται, αν ψωνίζει, αν χρησιμοποιεί δημόσια συγκοινωνία και άλλα.
Πολλοί άνθρωποι με νοημοσύνη χαμηλότερη από το μέσο όρο, οι οποίοι έχουν δυσκολίες μάθησης, δεν θεωρούνται νοητικά υστερημένοι και ζουν απόλυτα ανεξάρτητα τη ζωή τους. Αλλοι όμως άνθρωποι με χαμηλότερο μέσο όρο νοημοσύνης και δυσκολίες στη μάθηση αναφέρονται «ως νοητικά υστερημένοι» επειδή εξαρτώνται από τη βοήθεια άλλων ανθρώπων στη βασική αυτοεξυπηρέτηση, όπως πλύσιμο, λούσιμο, ντύσιμο, φαγητό και άλλες καθημερινές δεξιότητες.
Για να θεωρηθεί ένα άτομο νοητικά υστερημένο πρέπει να πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις: χαμηλή νοημοσύνη, περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες και έναρξη αυτής της κατάστασης σε μικρή ηλικία (στην αρχή της ζωής).
Τα άτομα με νοητική υστέρηση μπορεί να έχουν πρόσθετα προβλήματα, όπως σωματική αναπηρία, προβλήματα όρασης ή ακοής.
Ποιο είναι το άτομο με εγκεφαλική παράλυση
Το άτομο με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζει διαταραχή στις κινητικές λειτουργίες του σώματος. Οφείλεται σε βλάβη ή ατελή ανάπτυξη κινητικών περιοχών του εγκεφάλου που ρυθμίζουν, ελέγχουν και συντονίζουν τις κινήσεις, εξασφαλίζοντας έτσι την ομαλή και αρμονική κινητικότητα.
Η εγκεφαλική παράλυση συνήθως εμφανίζεται στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Η βαρύτητα της κατάστασης διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικοί έχουν πολύ ελαφρές κινητικές δυσκολίες και δεν παρουσιάζουν έκδηλη αναπηρία. Άλλοι όμως έχουν πολύ πιο σοβαρά κινητικά προβλήματα, στη βάδιση, στην ισορροπία, στην ομιλία, ενώ μερικοί γίνονται απόλυτα εξαρτημένοι.
Η εγκεφαλική βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει και γειτονικές περιοχές, με αποτέλεσμα να συνυπάρχουν και άλλα προβλήματα, όπως ακοής και όρασης. Πολλά παιδιά με εγκεφαλική παράλυση έχουν δυσκολίες στη μάθηση, στην κατανόηση και στην έκφραση εννοιών, που τα εμποδίζουν να ωριμάσουν με κανονικό ρυθμό. Μερικές φορές μπορεί να θεωρηθούν νοητικά υστερημένα χωρίς να είναι.
Τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση όμως έχουν συνήθως κανονική νοημοσύνη ή και υψηλότερη από το μέσο όρο. άτομα με πολύ βαριά κινητική αναπηρία έχουν συχνά καλά αναπτυγμένες νοητικές ικανότητες.
Μορφές εγκεφαλικής παράλυσης
Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εγκεφαλικής παράλυσης – η σπαστικού τύπου, η αθετωσικού και η αταξικού.
- Στη σπαστικότατα, το κύριο χαρακτηριστικό είναι η έντονη σύσπαση και η ελαττωμένη δύναμη ορισμένων μυών.
- Στην αθέτωση το κύριο χαρακτηριστικό είναι οι πολύ συχνές ακούσιες και ασυντόνιστες κινήσεις.
- Στην αταξία είναι η αστάθεια στο βάδισμα και η έλλειψη ισορροπίας του σώματος. προκαλείται η πάθηση
Η εγκεφαλική παράλυση δεν είναι ασθένεια – ούτε μεταδοτική ούτε κληρονομική πάθηση. Σπάνια εμφανίζονται δύο περιπτώσεις στην ίδια οικογένεια και για τη γέννηση ενός παιδιού με εγκεφαλική παράλυση δεν ευθύνονται οι γονείς του.
Τι φταίει;
Δεν είναι γνωστές όλες οι αιτίες. Ξέρουμε όμως πως η αναπηρία μπορεί να προκληθεί από ελαττωματική ανάπτυξη των κυττάρων του εγκεφάλου κατά την εγκυμοσύνη, από δύσκολο τοκετό που στερεί το νεογέννητο από οξυγόνο, από πυρηνικό ίκτερο, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, κακώσεις και άλλες αιτίες.
Πόσα άτομα με εγκεφαλική παράλυση υπάρχουν στην Ελλάδα
Σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα, υπολογίζουμε πως στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν 20.000 άτομα με εγκεφαλική παράλυση. Άλλα 400 γεννιούνται κάθε χρόνο, 8 κάθε εβδομάδα, τουλάχιστον 1 κάθε μέρα.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Συνήθως η μητέρα είναι η πρώτη που αντιλαμβάνεται πως το μωρό της δε στηρίζει το κεφάλι του, πως δεν απλώνει το χέρι του να πιάσει ένα παιχνίδι, σαν τα άλλα παιδιά. Τα πρώτα ύποπτα συμπτώματα είναι η πολύ αργή ανάπτυξη του μυϊκού ελέγχου και του συντονισμού των κινήσεων του παιδιού.
Υπάρχουν όμως και συμπτώματα λιγότερο ευκρινή. Γι’ αυτό χρειάζεται μία έγκαιρη και ακριβής διάγνωση από παιδίατρο ή νευρολόγο. Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες αποκατάστασης.
Τι είδους θεραπεία εφαρμόζεται σήμερα
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος είναι απαραίτητη η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Ειδικά εκπαιδευμένοι φυσικοθεραπευτές, εργασιοθεραπευτές και θεραπευτές λόγου συνεργάζονται με παιδίατρους, νευρολόγους, ορθοπεδικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και εκπαιδευτικούς για να βοηθήσουν το παιδί με εγκεφαλική παράλυση να αξιοποιήσει όλες του τις δυνατότητες.
Απλοί κανόνες προσέγγισης ατόμων με νοητική υστέρηση
ΝΑ ΕΙΣΤΕ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ
Αντιδράτε με το συνήθη τρόπο, συστηθείτε, ρωτήστε το όνομα του και χρησιμοποιείστε το κατά τη συνομιλία σας μαζί του.
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ
Μιλήστε στο άτομο για τον εαυτό σας και τη δουλειά σας. Μη ρωτάτε συνέχεια και μη φοβάστε τη σιωπή. Είναι ευκολότερο να μιλάτε με κάποιον, όταν ασχολείστε και οι δύο με την ίδια δραστηριότητα.
ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΛΕΕΙ
Ζητείστε να επαναλάβει αυτό που είπε, να το πει με άλλο τρόπο, να σας δείξει σε τί αναφέρεται, να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου φίλου/φίλη της. Μπορείτε ακόμη να κάνετε μία υπόθεση και μετά να ελέγξετε αν είναι σωστή. Είναι σημαντικό να προσπαθείτε να καταλάβετε τι εννοεί. Σύντομα θα αρχίσετε να συνηθίζετε και να καταλαβαίνετε τον τρόπο ομιλίας του. Αυτό που απαιτείται είναι απλώς λίγη παραπάνω συγκέντρωση στην αρχή.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΑΠΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
Ένα άτομο με νοητική υστέρηση δεν έχει το ίδιο πλούσιο λεξιλόγιο με σας. Χρησιμοποιείστε το ίδιο επίπεδο λέξεων και εκφράσεων με το δικό του.
ΜΗΝ ΕΚΠΛΗΣΣΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟ ΤΟΥ
Πολλοί άνθρωποι με νοητική υστέρηση δρουν αυθόρμητα, δείχνουν τα συναισθήματα τους πιο άμεσα και πιο γρήγορα από τους άλλους.
Η συμπεριφορά τους μπορεί να είναι ασυνήθιστη κάποιες φορές, μπορεί να ακούγονται υπερβολικά φιλικοί, να στέκονται πολύ κοντά, να κρατούν το χέρι σας ή να μιλούν υπερβολικά δυνατά. Αυτό συμβαίνει γιατί συνήθως δεν έχουν πείρα στην επαφή ή δεν γνωρίζουν τους «κοινωνικούς κανόνες» που ισχύουν για όλους μας. Είναι σημαντικό να είστε ο εαυτός σας σε τέτοιες περιπτώσεις. π.χ. εάν αισθάνεστε άβολα όταν σας αγκαλιάζουν, απομακρυνθείτε ευγενικά, απαλά αλλά και σταθερά έπειτα από λίγα δευτερόλεπτα.
Θετικά χαρακτηριστικά ατόμων με αναπηρίες
- Έμφαση στην ανάπτυξη του συναισθήματος
- Αυθορμητισμός στην εκδήλωση
- Ανταπόκριση στα συναισθήματα των άλλων και όχι στην κοινωνική τους θέση ή ρόλο.
- Αναγνώριση και ανταπόκριση της θετικής συμπεριφοράς των άλλων
- Γνήσιο ενδιαφέρον για το κοινό καλό
- Αγάπη όχι «υπό όρους»
- Δείχνουν εμπιστοσύνη στους άλλους και όταν ακόμη εκείνοι τους έχουν απογοητεύσει
- Δε δείχνουν ενδιαφέρον για χρήματα ή άλλα υλικά αγαθά
- Προκαλούν θετικά συναισθήματα στους άλλους (αλληλοβοήθεια, πραότητα κ.ά)
- Είναι ικανοί να χαίρονται με μικρά πράγματα
- Είναι ειλικρινείς
- Δε βαριούνται με στερεότυπες δουλειές ρουτίνας


Πνευμονική Εμβολή

Συγγραφέας: Μαρία Δαλαμάγκα
Ανάλογα με τη φύση του εμβόλου διακρίνεται σε : εμβολή από θρόμβο , αέρα , λιπώδης εμβολή , και εμβολή από αμνιακό υγρό.
Αποτελεί τη 2η αιτία αιφνιδίου θανάτου για όλες τις ηλικίες .Η θνητότητα ανέρχεται σε 17%.Το 10 -13% αναφέρεται σε ασθενείς που είναι κλινήρεις για περισσότερο από μια εβδομάδα και 20-26% σε ασθενείς με πνευμονική νόσο που είναι κλινήρεις περισσότερο από 3 ημέρες .Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας η θνησιμότητα ανέρχεται σε 27%.
Οι παράγοντες ανάπτυξης θρομβοεμβόλων είναι : 1) η στάση 2) η ενεργοποίηση του πηκτικού μηχανισμού και 3) η αγγειακή καταστροφή.
Τα αίτια είναι : ιδιοπαθείς 40% , συνεπεία χειρουργικής επέμβασης 43% , καρδιολογικής νόσου 12% , νεοπλάσματος 4% και συστηματικής νόσου 1%.
Στο 90% των ασθενών προκύπτει από θρόμβους στο εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο των κάτω άκρων .Λιγότερο συχνές πηγές : το εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο της πυέλου, οι νεφρικές φλέβες , οι μασχαλιαίες και η κάτω κοίλη φλέβα.
Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν: δύσπνοια, ταχύπνοια , κυάνωση , οξύ θωρακικό άλγος , βήχας , αιμόπτυση, διάταση των φλεβών του τραχήλου , υπόταση , ολιγουρία , ταχυκαρδία και διανοητική σύγχυση.
Η διάγνωση και η αντιμετώπιση παραμένει δύσκολη .Βασίζεται στη εκτίμηση των πιθανοτήτων περισσότερο από ότι σε κάποια συγκεκριμένη διαγνωστική μέθοδο. Οδηγά σημεία είναι το ιστορικό , η κλινική εξέταση , η ακτινογραφία θώρακος, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και η μαγνητική τομογραφία .Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει : αντιπηκτική αγωγή , θρομβόλυση , τοποθέτηση ειδικού φίλτρου στη κάτω κοίλη φλέβα και σπάνια εμβολεκτομή .


ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Καλύβας
Ο ασθενής που πάσχει από δυσκοιλιότητα είτε αυτή είναι αιτία χρόνιου πυελικού άλγους είτε είναι ένα βασανιστικό σύμπτωμα για τον ασθενή στο Κέντρο του Χρόνιου Πυελικού Άλγους  μπορεί να αντιμετωπισθεί με υπευθυνότητα και με τις αρχές της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης.
Σαφής ορισμός της δυσκοιλιότητας δεν υπάρχει, αλλά  έχει να κάνει με την συχνότητα των κενώσεων και την σύσταση των κοπράνων. Γενικά όμως ένα άτομο που πάσχει από δυσκοιλιότητα μπορεί να την εμφανίσει με έναν από τους παρακάτω τρόπους:
  • Ελαττωμένη συχνότητα των εντερικών κενώσεων
  • Ξηρά και σκληρά κόπρανα
  • Έντονη προσπάθεια στην τουαλέτα
  • Ατελής κένωση
  • Αίσθημα φουσκώματος ή τάσης στην κοιλιά
Τα παραπάνω συμπτώματα οδηγούν συνήθως σε επιπρόσθετα προβλήματα, όπως:
  • Ναυτίας και εμέτου
  • Αίσθημα κόπωσης και νωθρότητας
  • Απώλειας όρεξης
  • Αίσθημα κατάθλιψης
Υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ δυσλειτουργίας του ουροποιογεννητικού συστήματος στους άνδρες και στις γυναίκες, και της δυσκοιλιότητας.
Πολλές παθήσεις που προκαλούν πυελικό άλγος, τα συμπτώματα τους δημιουργούνται η επιδεινώνονται από την ύπαρξη της δυσκοιλιότητας.
Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε τις ουρολοιμώξεις, την δυσλειτουργική ούρηση,την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση και την νευρογενή κύστη.
Η διάγνωση της δυσκοιλιότητας γίνεται μετά από τη λεπτομερή λήψη ιστορικού, αλλά η αιτία ανευρίσκεται μετά από ειδικευμένες ακτινολογικές η άλλες εξετάσεις.
Το Κέντρο διαθέτει ειδικά μηχανήματα η χρήση των οποίων μπορεί να βοηθήσει τα μέγιστα, όπως: Η μανομετρία του ορθού (Anorectal Manometry), με την οποία μπορούμε να μετρήσουμε τις πιέσεις στο τελικό τμήμα του εντέρου και το κατά πόσο ο σφικτήρας του πρωκτού λειτουργεί με τρόπο, που να επιτρέπει την ομαλή αφόδευση.
Η ηλεκτρομυογραφία του σφικτήρα του πρωκτού μπορεί να ανιχνεύσει παθολογικά ηλεκτρικά δυναμικά αυτού κατά την διάρκεια της αφόδευσης, βοηθώντας μας στη διάγνωση και θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας που προσφέρεται στο Κέντρο περιλαμβάνει οδηγίες για την δίαιτα και του τρόπου ζωής του ασθενούς, την φαρμακευτική αγωγή, την βιοανάδραση , και τέλος τη χειρουργική θεραπεία ειδικών μορφών δυσκοιλιότητας.
Σε δύσκολες περιπτώσεις  έχουμε εξασφαλίσει την συνεργασία εξειδικευμένων στο θέμα ιατρών, Γαστρεντερολόγου και Γενικού Χειρουργού.


Μετά τη σεξουαλική κακοποίηση.....

Πολλά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης περιμένουν από άλλα άτομα να ξεκινήσουν τη σεξουαλική επαφή ή ακόμα και να κάνουν την πρώτη κίνηση για ραντεβού. Υπάρχει μέσα τους ο φόβος να ξεκινήσουν την σεξουαλική επαφή ή ακόμα και επαφή που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε σεξουαλική. Υπάρχουν πολλές αιτίες γι' αυτό. Θα πρέπει να βρεις τις δικές σου. Κάποιες συνηθισμένες αιτίες είναι: Ο φόβος να συμπεριφερθεί ο σύντροφος όπως ακριβώς και το άτομο που σε κακοποίησε, ο φόβος ότι η σεξουαλική επαφή θα σου θυμίσει την κακοποίηση, ο φόβος της απόρριψης ή της μη αποδοτικότητας, ο φόβος ότι θα αποκαλυφθείς ή θα γίνεις το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Τέλος, ο φόβος να μην ελκύεις πλέον σεξουαλικά ή αισθηματικά.
Το να μπορέσεις να καταλάβεις την αιτία που σε απωθεί από τη σεξουαλική επαφή είναι το πρώτο βήμα για να μπορέσεις να μειώσεις το φόβο. Δούλεψε επάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα. Για παράδειγμα, βρες τρόπους για να αισθάνεσαι καλύτερα με τον εαυτό σου, το σώμα σου, τη σεξουαλικότητά σου και τη γοητεία σου. Μπορεί να θέλεις να θέσεις μικρούς στόχους, όπως το να ζητήσεις σε κάποιον να πάτε μαζί στο σινεμά χωρίς να αφήνεις περιθώρια για sex . Θα μπορούσες να αρχίσεις να αγγίζεις τα άτομα δίπλα σου κατά τη διάρκεια μίας συζήτησης, αν όχι τα άτομα που σε ελκύουν ξεκίνησε από υπόλοιπα άτομα στην παρέα για αρχή. Γιατί όχι, λίγο αργότερα να ζητήσεις από κάποιον να βγείτε ή ακόμα και να κάνετε sex ; Αν εμπιστεύεσαι κάποιο άτομο μπορείς να μοιραστείς τους προβληματισμούς σου.
Πολλά θύματα αισθάνονται ότι πρέπει να ενδώσουν σε κάθε τι σεξουαλικό ζητάει ο σύντροφος τους, χωρίς να δίνουν σημασία στη δική τους σεξουαλική απόλαυση. Λάθος. Το sex αφορά δύο πρόσωπα και όχι ένα. Έχεις και εσύ τα ίδια δικαιώματα κατά τη διάρκεια του sex . Μπορείς να μιλήσεις στον σύντροφο σου για τις ανάγκες σου, αρχίζοντας από άλλους τομείς της ζωής σου(π.χ. θέλεις περισσότερο χρόνο με την παρέα σου) και καταλήγοντας στις σεξουαλικές σου ανάγκες. Για να απολαύσεις το sex πρέπει να ξέρεις τι πραγματικά θέλεις και τι σε διεγείρει. Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις τι είναι καλό για εσένα.
Πολλά θύματα πρέπει να ξεπεράσουν το αίσθημα ντροπής και ενοχής για τη σεξουαλικότητα σου ώστε να μπορέσουν να νιώσουν άνετα όταν προβάλλουν τις σεξουαλικές τους ανάγκες και επιθυμίες. Τα περισσότερα θύματα έχουν μάθει να κάνουν το αντίθετο, δηλαδή να σιωπούν, να υπομένουν και να ικανοποιούν τα άλλα πρόσωπα χωρίς να αναρωτιούνται για τις δικές τους ανάγκες.
Μάθε πώς να ικανοποιείς τα δικά σου αισθήματα ανακαλύπτοντας τι απολαμβάνεις, μιλώντας με τον σύντροφο σου, αρχίζοντας να ζητάς πράγματα που αφορούν τη ζωή σου γενικά και καταλήγοντας στη σεξουαλική σου ζωή. Κάποιοι βρίσκουν πιο εύκολο το να βασιστούν αποκλειστικά στον σύντροφο τους, ικανοποιώντας κάθε τους επιθυμία, παρά στους εαυτούς τους. Αποφεύγουν να παίρνουν τον έλεγχο στις καταστάσεις, ίσως από ένα αίσθημα ενοχής και έλλειψης αυτοπεποίθησης που έχουν καλλιεργήσει. Βρες τι είναι καλύτερο για εσένα και πάλεψε για να το κατακτήσεις.
Το κλειδί για να αισθανθείς τη σεξουαλικότητα σου είναι να διαχωρίσεις τη σεξουαλικότητα από την κακοποίηση και να δημιουργήσεις μία νέα, ασφαλή και διασκεδαστική εμπειρία ως σεξουαλικό ον που είσαι. Δεν χρειάζεσαι έναν σύντροφο για να το κάνει αυτό, παρόλο που στο τέλος μπορεί να θέλεις να συμπεριλάβεις κάποιον στη σεξουαλική σου πορεία. Μην απογοητεύεσαι στην πορεία. Κάθε προσπάθεια έχει τις δυσκολίες και τα εμπόδια της, μην εγκαταλείπεις. Με υπομονή και συμπάθεια για τον εαυτό σου η προσπάθεια σου θα έχει σίγουρα αποτελέσματα.


Αντισύλληψη


 

Οι γόνιμες μέρες μιας γυναίκας τοποθετούνται στο μεσαίο 10ήμερο ανάμεσα σε δύο περιόδους (9η-20η μέρα κύκλου), αλλά δεν μπορούν να υπολογιστούν με ακρίβεια ακόμα και σε σταθερό κύκλο.



ΛΙΠΩΔΗΣ ΕΚΦΥΛΙΣΗ ΗΠΑΤΟΣ Η ΛΙΠΩΔΕΣ ΗΠΑΡ

 


Η λιπώδης εκφύλιση του ήπατος ή ηπατικη στεάτωση όπως είναι ο επιστημονικος ορισμός της ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λίπους εντός των κυττάρων του ήπατος


Ονυχομυκητίαση

 

 

Τα κλασικά συμπτώματα της ονυχομυκητίασης είναι η υπερκεράτωση του υπονυχίου, η αλλοίωση του χρωμάτων των νυχιών και η καταστροφή αυτών. Τα δερματόφυτα, τα οποία σχετίζονται με τους μύκητες του γένους Trichophyton, Epidermophyton, Microsporum και Candida είναι οι πλέον συχνοί τύποι των μυκήτων της ονυχομυκητίασης και ευθύνονται για το 90% των λοιμώξεων των ονυχιών του ποδιού


ΑΤΟΠΙΚΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ

atopicΗ αλλεργία ή ατοπία είναι υπερευαισθησία του οργανισμού σε διάφορα ερεθίσματα (αλλεργιογόνα) του περιβάλλοντος Στα αλλεργικά/ ατοπικά νοσήματα περιλαμβάνονται η αλλεργική επιπεφυκίτιδα δηλαδή η δακρύρροια και το κοκκίνισμα στα μάτια, που συμβαίνουν συνήθως συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, η ρινίτιδα (μπούκωμα, φτάρνισμα), το άσθμα, η κνίδωση, η αλλεργική/ ατοπική δερματίτιδα ή έκζεμα.
Το έκζεμα ή η δερματίτιδα είναι φλεγμονή του δέρματος που ανάλογα με την κλινική εικόνα διακρίνεται σε διάφορους τύπους.
Το αλλεργικό/ ατοπικό έκζεμα, η αλλεργική/ ατοπική δερματίτιδα είναι το πιο συχνό έκζεμα/ δερματίτιδα στα παιδιά. Γι’ αυτό συχνά όταν ο παιδίατρος λέει ότι το παιδί σας έχει έκζεμα ή δερματίτιδα εννοεί το αλλεργικό έκζεμα, την αλλεργική δερματίτιδα.
Στα αλλεργικά νοσήματα υπάρχει πάντα γενετική προδιάθεση, δηλαδή το μωρό γεννιέται και κουβαλά στα γονίδιά του την προδιάθεση να εκδηλώσει αλλεργία. Όταν μάλιστα ένας γονιός έχει αλλεργικό νόσημα η πιθανότητα να αναπτύξει το παιδί του μία μορφή αλλεργίας είναι 30%, όταν και οι δύο γονείς έχουν αλλεργικό νόσημα η πιθανότητα ανέρχεται στο 70%.
Αλλεργικό έκζεμα θα εκδηλωθεί όταν το μωρό με τη γενετική προδιάθεση έρθει σε επαφή με συγκεκριμένα ερεθίσματα, όπως τροφές, λοιμώξεις, εισπνεόμενες ουσίες (αεροαλλεργιογόνα), ουσίες που έρχονται σε άμεση επαφή με το δέρμα (μάλλινα, συνθετικά, απορρυπαντικά) και άλλα.
Έχει βρεθεί ότι παιδιά που έχουν γεννηθεί συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, για παράδειγμα στην Ιαπωνία τον Οκτώβριο όπου υπάρχουν συγκεκριμένα αεροαλλεργιογόνα, παρουσιάζουν σε αυξημένο ποσοστό τη νόσο. Και το αντίθετο, μωρά που έχουν τραφεί αποκλειστικά με θηλασμό ή τεχνητά με αγελαδινό τροποποιημένο υποαλλεργικό γάλα τους τρεις πρώτους μήνες της ζωής παρουσιάζουν σε μικρότερο ποσοστό τη νόσο.
Στους εξωτερικούς παράγοντες οφείλεται και η αύξηση της ατοπικής δερματίτιδας και των ατοπικών νοσημάτων γενικότερα τα τελευταία χρόνια. Έτσι ενώ στη δεκαετία του 1950 η συχνότητα της ατοπικής δερματίτιδας κυμαινόταν στο 3%, σήμερα αφορά κατά μέσο όρο το 10% του παιδικού πληθυσμού στην Ευρώπη, ένα δε στα τρία παιδιά έχει ένα ατοπικό νόσημα. Σε μελέτη που κάναμε το 1989 και αφορούσε 1389 παιδιά ηλικίας 5μηνών έως 6 χρονών στην Αθήνα, η συχνότητα της ατοπικής δερματίτιδας βρέθηκε 5%. Σήμερα η συχνότητα αυτή φαίνεται ότι έχει αυξηθεί.
Πώς εκδηλώνεται η ατοπική δερματίτιδα;
Εμφανίζεται μετά τον 3ο μήνα της ζωής με κοκκινίλες που συχνά ορορροούν, δηλαδή βγάζουν υγρό. Αυτό υποδηλώνει και η λέξη έκζεμα που προέρχεται από το ζέω που σημαίνει βράζω. Οι βλάβες χαρακτηριστικά εντοπίζονται στις εξωτερικές επιφάνειες των άκρων, στο κορμί και το πρόσωπο. Μετά την ηλικία των 2-3 χρόνων εντοπίζονται στις καμπτικές επιφάνειες (αγκώνες, γόνατα), ενώ η προσβολή των εκτατικών επιφανειών αποτελεί κακό προγνωστικό σημείο. Στους εφήβους οι βλάβες εντοπίζονται συνήθως στο λαιμό γύρω από τα μάτια και στη ραχιαία επιφάνεια των χεριών. Ο κνησμός, ανεξάρτητα ηλικίας, είναι έντονος και από το έντονο ξύσιμο συχνά δημιουργούνται δρυφάδες (λύσεις της συνέχειας του δέρματος) και επιμολύνσεις.
Για να τεθεί η διάγνωση της ατοπικής /αλλεργικής δερματίτιδας πρέπει να πληρούνται ορισμένα κριτήρια. Για παράδειγμα, ο κνησμός είναι υποχρεωτικό κριτήριο. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι κνησμός σε συνδυασμό με εξάνθημα σε ένα παιδί σημαίνει οπωσδήποτε αλλεργία
Επισκεφθείτε λοιπόν έγκαιρα το γιατρό σας
Θεραπεία
Εξαρτάται από το αν οι βλάβες είναι υγρές ή ξηρές. Στη δερματολογία ισχύει υγρό στο υγρό και ξηρό στο ξηρό. Έτσι αν οι βλάβες είναι υγρές συνιστώνται κομπρέσες ή ψεκασμοί με φυσιολογικό ορό ή πιτουρόνερο (υπάρχουν στα φαρμακεία πίτουρα συνήθως βρώμης) 4-6 φορές την ημέρα μέχρις ότου το δέρμα στεγνώσει. Αυτό συνήθως επιτυγχάνεται σε δύο με τρία 24ωρα. Στη συνέχεια εφαρμόζεται κορτιζονούχος κρέμα ήπιας ισχύος σε σχήμα προοδευτικής μείωσης, δηλαδή για παράδειγμα πρωί- βράδυ μέχρι να υπάρξει βελτίωση, μόνο πρωί άλλες τόσες μέρες σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού. Σε έξαρση επαναλαμβάνεται το ίδιο σχήμα θεραπείας. Για τον κνησμό χορηγείται αντιϊσταμινικό φάρμακο από το στόμα. Όταν υπάρχει μικροβιακή επιμόλυνση χορηγείται κατάλληλο αντιβιοτικό.
Τονίζεται ότι ποτέ δε θα γίνει θεραπεία στο παιδί χωρίς να υπάρξει συνεννόηση με το γιατρό. Για παράδειγμα, η χορήγηση κορτιζόνης όταν υπάρχει επιμόλυνση είναι επικίνδυνη για το παιδί. Είναι προτιμότερη βέβαια η πρόληψη από τη θεραπεία.
Τι μέτρα πρόληψης πρέπει να λαμβάνονται?
* Το ζεστό νερό προκαλεί υπεραιμία και επιδεινώνει τη δερματίτιδα, γι’ αυτό είναι καλύτερα το νερό του μπάνιου να έχει τη θερμοκρασία του σώματος.
* Επειδή το νερό προκαλεί ξηρότητα στο δέρμα, συνίσταται η προσθήκη στο νερό του μπάνιου υδρόφιλου λαδιού και η χρήση ελαιώδους σαπουνιού.
* Το δέρμα πρέπει να διατηρείται μαλακό με συχνή επάλειψη υδατικής κρέμας ή αλοιφής. Στο δέρμα μας υπάρχει ένα φιλμ από λίπος που σαν μανδύας το προστατεύει από το περιβάλλον, ο επιδερμιδικός φραγμός. Όταν το δέρμα είναι ξηρό, αυτό σημαίνει ότι ο επιδερμιδικός φραγμός δεν είναι ακέραιος με αποτέλεσμα να επιτρέπει τη διαδερμική απώλεια νερού και να ξηραίνεται το δέρμα. Παράλληλα όμως επιτρέπει και την είσοδο ερεθιστικών ουσιών από το περιβάλλον στο δέρμα. Η επάλειψη λοιπόν με υδατική κρέμα ενισχύει ή διορθώνει τον επιδερμιδικό φραγμό.
* Σημειώνεται ότι υδατική κρέμα μπαίνει στο γερό δέρμα για πρόληψη του εκζέματος και όχι στο δέρμα που ήδη έχει κοκκινίλες.
* Τα νύχια πρέπει να κόβονται συχνά.
* Τα ρούχα πρέπει να είναι βαμβακερά. Τα μάλλινα, τα νάιλον, τα συνθετικά ερεθίζουν το δέρμα του ατοπικού παιδιού.
* Τα ρούχα να πλένονται σε πλυντήριο, που γίνεται τέλειο ξέβγαλμα, και να μην προστίθεται μαλακτικό.
* Το δωμάτιο του παιδιού πρέπει να είναι λιτό, χωρίς μικροαντικείμενα, χνουδωτά παιχνίδια και φλοκάτες, να καθαρίζεται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα με ηλεκτρική σκούπα και να αερίζεται καλά. Η σκόνη με τα ακάρεα δρουν ερεθιστικά όχι μόνο στο δέρμα αλλά και στο αναπνευστικό σύστημα του παιδιού.
* Οι τροφές που περιέχουν συντηρητικά και χρωστικές πρέπει να αποφεύγονται.
* Άλλοι περιορισμοί στη δίαιτα έχουν θεραπευτική αξία, μόνο όταν επαναληπτικά επιδεινώνεται η δερματοπάθεια μετά από χορήγηση της συγκεκριμένης τροφής. Για παράδειγμα, όταν η απομάκρυνση του αυγού από το διαιτολόγιο του παιδιού για 3 εβδομάδες προκαλέσει βελτίωση του εκζέματος και η επαναχορήγησή του έξαρση (η έξαρση παρατηρείται άμεσα), τότε το παιδί δεν πρέπει να παίρνει τη συγκεκριμένη τροφή για τον επόμενο ένα χρόνο. Η τροφική αλλεργία είναι παροδική. Βέβαια ο πειραματισμός γίνεται όταν υπάρχει υποψία για τροφική αλλεργία. Όταν είμαστε σίγουροι, τότε οποιοσδήποτε πειραματισμός ιδιαίτερα στο σπίτι είναι επικίνδυνος.
Τονίζεται ότι τα διάφορα εργαστηριακά τεστ αλλεργίας δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστα για τη διάγνωση της ατοπικής δερματίτιδας. Όταν το rast test π.χ. στο γάλα αγελάδας είναι θετικό, τότε η πιθανότητα να ισχύει και κλινικά είναι μόλις 25%, όταν είναι αρνητικό τότε η πιθανότητα να είναι αρνητικό και στην πράξη είναι 90%. Δηλαδή με τον εργαστηριακό έλεγχο αξιολογείται το αρνητικό και όχι το θετικό αποτέλεσμα.
Τέλος, πρέπει όσο είναι δυνατόν να αποφεύγεται το δυσμενές ψυχικό κλίμα που μπορεί να προκαλέσει έξαρση ή επιδείνωση της ατοπικής δερματίτιδας.
Πρόγνωση
Συνήθως οι ήπιες μορφές υποχωρούν τα πρώτα χρόνια της ζωής ή το πολύ μέχρι την εφηβεία.
Το παιδί όμως με την ατοπική δερματίτιδα έχει αυξημένη πιθανότητα να αναπτύξει και άλλο ατοπικό νόσημα (30-50%). Επομένως τα μέτρα πρόληψης πρέπει να αποτελούν τρόπο ζωής για το παιδί και όλη την οικογένεια.


gia ton diavith



ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ