ΑΡΘΡΑ ΣΕ ΠΕΡΙΛΗΨΗ
ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το διάφραγμα είναι ένας μυς που χωρίζει το θώρακα από την κοιλιά. Καταφύεται στο κατώτερο στέρνο, στα πλευρικά τόξα και στους πρώτους οσφυϊκούς σπονδύλους. Ο μυς αυτός έχει μία τρύπα, από την οποία περνάει ο οισοφάγος για να φτάσει στο στομάχι. Όταν αυτή η τρύπα είναι χαλαρή, τμήμα του στομάχου περνάει στο θώρακα και ο ασθενής πάσχει από διαφραγματοκήλη.
Τι είναι η Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) ;
Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) ονομάζεται η τεχνική η οποία αποτελείται
από θωρακικές συμπιέσεις και τεχνητό αερισμό με σκοπό τη διατήρηση της ροής του
αίματος και την οξυγόνωση κατά
Τι είναι η καρδιακή ανακοπή;
Η καρδιακή ανακοπή είναι η αιφνίδια απώλεια της καρδιακής λειτουργίας σε
ένα άτομο το οποίο μπορεί να έχει διαγνωσμένη καρδιακή νόσο ή όχι. Ο
χρόνος και τρόπος θανάτου είναι απροσδόκητος. Συμβαίνει ακαριαία ή
αμέσως μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζονται ετησίως τουλάχιστον 360.000
περιστατικά εξωνοσοκομειακών καρδιακών ανακοπών, ενώ στην Ευρώπη περίπου
700.000 καρδιακές ανακοπές ανά έτος.
Ο έρπης ζωστήρ, κοινώς γνωστός ως έρπητας ζωστήρας, είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από την επανενεργοποίηση του ιού της ανεμευλογιάς-ζωστήρα.
Στις μέρες μας, η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα διατροφικά προβλήματα για τις προηγμένες κοινωνίες. Δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που κάνουν λόγο για επιδημία, η οποία όμως, αντίθετα με ό,τι πιθανόν πιστεύουμε, δεν μπορεί να λυθεί αποσπασματικά, μόνο με την δίαιτα.
Η Πολλαπλή Σκλήρυνση είναι μια χρόνια αυτοάνοση νευρολογική νόσος που προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα, προκαλώντας ποικίλα συμπτώματα με σωματική, γνωσιακή και συναισθηματική επίδραση. Παρακάτω αναλύονται ιατρικά τεκμηριωμένα τα συμπτώματα που εμφανίζονται στην εικόνα.
Ένα αιθουσαίο σβάννωμα, επίσης γνωστό ως ακουστικό νευρίνωμα, είναι ένας καλοήθης όγκος που συνήθως προκύπτει από τα κύτταρα Schwann του αιθουσαίου τμήματος του όγδοου κρανιακού νεύρου (1). Από μακροσκοπική άποψη, ένα αιθουσαίο σβάννωμα εμφανίζεται ως μια καλά καθορισμένη, στρογγυλή ή οβάλ μάζα κοντά στον εσωτερικό ακουστικό πόρο (2). Ο όγκος συνήθως εμφανίζεται ως μια λευκή έως ροζ, συμπαγής μάζα που κυμαίνεται από μερικά χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά σε διάμετρο.
Στην επιφάνεια του όγκου, μπορεί να υπάρχουν περιοχές κυστικής εκφύλισης ή αιμορραγίας, που του δίνουν μια ποικιλόχρωμη εμφάνιση. Σε μεγαλύτερους όγκους, μπορεί να παρατηρηθεί συμπίεση των γύρω δομών όπως το εγκεφαλικό στέλεχος, η παρεγκεφαλίδα και τα κρανιακά νεύρα. Επιπλέον, ορισμένα αιθουσαία σβαννώματα μπορεί να έχουν μια χαρακτηριστική εμφάνιση «μανιταριού» στις απεικονιστικές μελέτες, με τον όγκο να λεπταίνει σε ένα σημείο καθώς εκτείνεται προς τον έσω ακουστικό πόρο (3).
Ο Nils Ragnar Eugène Antoni, Σουηδός νευρολόγος και ερευνητής που εργαζόταν στη Βασιλική Νευρολογική Κλινική της Στοκχόλμης το 1920 υπό την επίβλεψη του νευροπαθολόγου Frithiof Lennmalm, περιέγραψε δύο διακριτά πρότυπα κυτταρικής αρχιτεκτονικής σε όγκους περιφερικού νευρικού ελύτρου, αργότερα γνωστούς ως σβανώματα (4). Ο Antoni συνέχισε και έγινε καθηγητής νευρολογίας στο Ινστιτούτο Karolinska στη Στοκχόλμη.
Κάτω από το μικροσκόπιο, ένα αιθουσαίο σβάννωμα έχει συνήθως δύο διακριτές περιοχές: την Antoni A και την Antoni B.
Οι περιοχές Antoni A είναι ιστολογικά μοτίβα που απαντώνται συνήθως σε αιθουσαία σβαννώματα και καλοήθεις όγκους αιθουσαίου νεύρου (5). Αυτές οι περιοχές χαρακτηρίζονται από ζώνες υψηλής κυτταροβρίθειας με συμπαγώς διατεταγμένα κύτταρα Schwann και πυκνά συσκευασμένες ίνες κολλαγόνου. Αυτές οι περιοχές συχνά σχετίζονται με ταχεία ανάπτυξη όγκου και αυξημένο πολλαπλασιασμό των κυττάρων (πιο επιθετική ανάπτυξη). Μπορεί επίσης να περιέχουν σωμάτια Verocay, μοναδικές δομές που σχηματίζονται από επιμήκεις πυρήνες κυττάρων Schwann διατεταγμένους σε παράλληλες σειρές μέσα σε ένα υπόβαθρο ηωσινοφιλικού κυτταροπλάσματος.
Από την άλλη πλευρά, η περιοχή Antoni B αποτελείται από χαλαρό, ανοργάνωτο ιστό με πιο μυξοειδή εμφάνιση. Αυτή η περιοχή συχνά περιέχει πολλά υαλινωμένα αιμοφόρα αγγεία και στρώμα, προσδίδοντας μια πιο μαλακή υφή. Οι περιοχές Antoni B μπορεί να υποδηλώνουν έναν λιγότερο επιθετικό ή μη αναπτυσσόμενο όγκο. Μπορεί επίσης να σχετίζεται με αιθουσαία αδυναμία (6).
Η παρουσία περιοχών Antoni B στα αιθουσαία σβαννώματα σχετίζεται επίσης με μειωμένη κυτταρικότητα, εκφύλιση και σχηματισμό κύστεων εντός του όγκου.
Η SOX10 είναι μια πρωτεΐνη (παράγοντας μεταγραφής) που εκφράζεται από τα κύτταρα Schwann. Στην περίπτωση του αιθουσαίου σβάννωμα, η ανοσοϊστοχημική χρώση SOX10 χρησιμοποιείται για να βοηθήσει στη διαφοροποίηση των κυττάρων Schwann από άλλους τύπους κυττάρων (7).
Η πρωτεΐνη SOX10 εμπλέκεται στην ανάπτυξη και διατήρηση των κυττάρων Schwann, τα οποία είναι τα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για τον σχηματισμό του ελύτρου μυελίνης γύρω από τα νεύρα. Ο όγκος αποτελείται κυρίως από κύτταρα Schwann στο αιθουσαίο σβάννωμα, καθιστώντας τη χρώση SOX10 ένα πολύτιμο εργαλείο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης. Επισημαίνοντας την παρουσία της πρωτεΐνης SOX10 στα καρκινικά κύτταρα, οι παθολόγοι μπορούν να αναγνωρίσουν με ακρίβεια τον όγκο ως αιθουσαίο σβάννωμα.
Στην ακόλουθη εικόνα, το καφέ χρώμα οφείλεται στην πυρηνική χρώση SOX10.
Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να εμφανιστεί μικροσκοπική «αρχαία» αλλαγή στο αιθουσαίο σβάννωμα, όπου ο όγκος γίνεται πιο ινώδης και λιγότερο κυτταρικός. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό περιοχών ασβεστοποίησης, κυστικής εκφύλισης και υαλίνωσης εντός του όγκου (8,9,10)). Μεμονωμένα μεγαλύτερα, άτυπα κύτταρα (λόγω εκφυλιστικής αλλαγής) παρατηρούνται επίσης συχνά. Επιπλέον, ο όγκος μπορεί επίσης να εμφανίζει σημάδια χρόνιας φλεγμονής και ουλών. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να επηρεάσουν τη συνολική εμφάνιση και σύνθεση του αιθουσαίου σβάννωμα, κάνοντάς το να φαίνεται λιγότερο κυτταρικός σε σύγκριση με έναν «νεότερο» όγκο.
.png "Βιταμίνη D")
.png)