Πολλαπλή σκλήρυνση το όνομά της

Πολλαπλή σκλήρυνση το όνομά της.

Η αιτία άγνωστη, όπως όλα τα αυτοάνοσα,

αλλά ο ιατρικός κόσμος  πλέον γνωρίζει τον γενικό κανόνα...            

Το Πάνδημο Άγχος, Κι Ο Ψεύτικος Τρόπος Ζωής, 

είναι το δίπολο κάθε κακοδαιμονίας του σύγχρονου ανθρώππου..

Ας Τα Δούμε Όμως Απ Την Αρχή.  

Ετσι απλά θα εκθέσω για χάρη της, όπως και για όσους θέλουν να έχουν

μια πρώτη ενημέρωση αυτής της αρρώστιας, 

που δυστυχώς πλέον καθημερινά μπαίνει στη ζωή μας..

τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Σ.Κ.Π, ή όπως σωστά λέγεται : 

της πολλαπλής σκλήρυνσης, ξεκινώντας απ το κύριο σύμπτωμά-αιτία της..

την Απο-Μυελίνωση .. 

Όλα τα νεύρα στο ανθρώπινο σώμα, έχουν ένα περίβλημα, 

όπως ακριβώς τα καλώδια του ηλεκτρικού ρεύματος έχουν το μονωτικό πλαστικό. 

Το περίβλημα αυτό ονομάζεται μυελίνη (myelin).

 

Η κατάσταση κατά την οποία το περίβλημα αυτό 

καταστρέφεται κατά τόπους, 

ονομάζεται απομυελίνωση .

Η απομυελίνωση έχει ως αποτέλεσμα να επιβραδύνεται ή να καταργείται 

η αγωγή των νευρικών ερεθισμάτων κατά μήκος ενός νεύρου.

Η Απομυελίνωση Προκαλεί Δυσλειτουργία Των Νεύρων, 

με αποτέλεσμα συμπτώματα όπως 

·       Αδυναμία Στα Χέρια Ή

·       Τα Πόδια, 

·       Μούδιασμα, 

·       Διπλωπία, 

·       Θόλωση Της Όρασης ..

Οι νευρολογικές παθήσεις που σχετίζονται με την απομυελίνωση 

ονομάζονται απομυελινωτικές. 

Τέτοιες παθήσεις είναι

·       Η Πολλαπλή Σκλήρυνση (Η Πιο Συχνή),τη λέμε και Σκληρυνση κατα πλάκας..

·       Η Οπτική Νευρίτιδα,

·       Η Εγκάρσια Μυελίτιδα,

·       Η Νόσος Devic Και

·       Το Σύνδρομο Guillain-Barre. 

 Τί ακριβώς συμβαίνει  στην..Πολλαπλή Σκλήρυνση  

Στην πολλαπλή σκλήρυνση, υπάρχει επίθεση του..ίδιου οργανισμού 

στο περίβλημα μυελίνης των νεύρων και αυτό έχει ως αποτέλεσμα 

να προκαλούνται διάφορα..νευρολογικά συμπτώματα.

Η κλινική εικόνα δεν έχει σε όλους την ίδια βαρύτητα ή κατανομή στο χρόνο ..

·       Άλλοι  Εμφανίζουν Παροδικά Και Αναστρέψιμα Συμπτώματα Και

·       Σε Άλλους Εγκαθίσταται Και Παραμένει Πχ 

Η Αδυναμία Στα Χέρια 

Ή Ένα μούδιασμα.

·       Πολλές Φορές Η Έναρξη Των Συμπτωμάτων Είναι Όχι Τυπική, 

Με Αποτέλεσμα Η Διάγνωση Στην Αρχή Τουλάχιστον Να Μην Είναι Βέβαιη. 

Αιτία της πολλαπλής σκληρύνσεως  

Η Αιτία Της Νόσου, Έχει Σχέση Με Το Ανοσοποιητικό Σύστημα Του Οργανισμού, 

Δηλ. Ανήκει Στα Αυτοάνοσα Νοσήματα.

Έχουν διατυπωθεί θεωρίες που συσχετίζουν την πολλαπλή σκλήρυνση με

·       Ιούς,

·       Γονιδιακούς Ή Τοξικούς-Περιβαλλοντικούς Παράγοντες,

·       Αλλά Καμιά Θεωρία Δεν Έχει Καθολική Ισχύ.

Η πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζεται Σε Κάθε Ηλικία, 

Ακόμα Και Στα Παιδιά, αλλά είναι σαφώς συχνότερη

 σε νέους ανθρώπους 20-40 ετών και ειδικά στις γυναίκες. 

 Παράγοντες Που Αυξάνουν Την Πιθανότητα 

Να Νοσήσει Κάποιος Από Πολλαπλή Σκλήρυνση  

Οι Γυναίκες Νοσούν Σε Διπλάσιο Ποσοστό Σε Σχέση Με Τους Άνδρες 

Ιογενείς Λοιμώξεις.. Όπως Η Μόλυνση Με Τον Ιό Epstein-Barr, 

Ο Οποίος Προκαλεί Λοιμώδη Μονοπυρήνωση 

Η Ύπαρξη Άλλων Νοσημάτων Με Αυτοάνοσο Μηχανισμό Όπως

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 1,

Η Φλεγμονώδης Νόσος Του Εντέρου Κλπ 

Η πολλαπλή σκλήρυνση εκδηλώνεται συνήθως με : 

" Αδυναμία Στα Χέρια Ή Στα Πόδια 

" Μούδιασμα 

" Διπλωπία 

" Απώλεια Όρασης Στο Ένα (Κάθε Φορά) Μάτι, Που Συνοδεύεται 

Με Πόνο Στις Κινήσεις Του Οφθαλμού (Οπτική Νευρίτιδα) 

" Αίσθημα Ηλεκτρικού Ρεύματος Στην Πλάτη, 

Όταν Σκύβει Κανείς Το Κεφάλι Του (Σημείο Lhermitte) 

" Δυσκολία Στο Περπάτημα 

" Δυσκολία Στην Ομιλία 

" Ίλιγγος 

" Κόπωση 

" Κνησμός (Φαγούρα) 

" Διαταραχές Από Την Ούρηση, 

Την Αφόδευση ..

όλα αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται και σε άλλες παθήσεις. 

Δεν υπάρχει ένα ειδικό και αποκλειστικό σύμπτωμα της πολλαπλής σκλήρυνσης. 

Η κόπωση είναι ένα συχνότατο σύμπτωμα (80% των ασθενών) της πολλαπλής σκλήρυνσης.

Λόγοι Για Τους Οποίους Ένας Ασθενής Μπορεί Να Αισθάνεται Κόπωση : 

·       Έλλειψη Ύπνου, Από Νυχτερινούς Μυϊκούς Σπασμούς Που Προκαλούν Αφύπνιση 

·       Αίσθημα Κόπωσης Από Κατάθλιψη (Συνοδεύει Συχνά Την Πολλαπλή Σκλήρυνση) 

·       Δυσκολία Στην Επιτέλεση Καθημερινών Ασχολιών 

(Όπως Το Φαγητό, Το Μπάνιο, Το Περπάτημα Κλπ) Λόγω Μυϊκής Αδυναμίας 

·       Υπάρχει Και Η «Κόπωση Της Πολλαπλής Σκλήρυνσης»,

 Μια αίσθηση καταβολής των δυνάμεων που έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά 

πχ Μπορεί Να Εμφανιστεί Το Πρωί, 

Μετά Από Έναν σωστό Ύπνο, Χειροτερεύει Με Την Θερμότητα

 (Πχ Ζεστό Ντους) κ.ο.κ. 

Ο Πονοκέφαλος Δεν Είναι Ένα Από Τα Συμπτώματα της πολλαπλής σκλήρυνσης. 

Ωστόσο μερικές μελέτες δείχνουν ότι οι πάσχοντες εμφανίζουν

 πιο συχνά κάποια είδη πονοκεφάλου 

πχ ημικρανία, σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. 

Τι είναι το φαινόμενο Uhthoff ; 

είναι η προσωρινή επιδείνωση των νευρολογικών συμπτωμάτων

 (κόπωση, οπτικές διαταραχές) όταν το σώμα του ασθενούς θερμανθεί

 πχ σε ένα ζεστό μπάνιο, σε μια σάουνα ..

Είναι γεγονός ότι στους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζονται 

πολύ συχνά διαταραχές του συναισθήματος  

·       Κατάθλιψη,

·       Άγχος,

·       Συναισθηματική Αστάθεια (Εύκολη Εναλλαγή Από Τη Μελαγχολία Στην Ευφορία),

·       Αναίτια Γέλια Ή Κλάματα κ.ο.κ. 

Με ποια νόσο μοιάζει στα συμπτώματα ; 

 η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να εκδηλωθεί 

με μια σειρά από συμπτώματα που δεν είναι ειδικά.

Έτσι πχ ένας ασθενής μπορεί να εμφανίζει 

αδυναμία στα χέρια επειδή έχει 

·       σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα,

·       αυχενική μυελοπάθεια,

·       πολλαπλή σκλήρυνση ή και άλλα νοσήματα. 

Πιο σπάνια, συνυπάρχουν δύο αιτίες πίσω από ένα σύμπτωμα, 

πχ ένας ασθενής με πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να έχει και 

·       κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου στον αυχένα. 

Ποιός θα φανταζόταν...πρίν..Κι όμως το ιχθυέλαιο, θα μπορούσε να κάνει πολλά...ΠΡΙΝ!

Πως μπαίνει η διάγνωση της πολλαπλής σκλήρυνσης ; 

Η διάγνωση αρχίζει από

·       το ιστορικό και

·       τη νευρολογική εξέταση και επιβεβαιώνεται από

·       τη μαγνητική τομογραφία και

·       την οσφυονωτιαία παρακέντηση. 

Η διάγνωση της πολλαπλής σκλήρυνσης δεν είναι πάντα εξ΄αρχής σαφής. 

Αυτό συμβαίνει διότι : 

" Όλα Τα Συμπτώματα Της Πολλαπλής Σκλήρυνσης μπορεί

 όπως αναφέρθηκε να αποδοθούν σε άλλα νοσήματα 

" Δεν Υπάρχει Ειδική Εξέταση για τη διάγνωση της πολλαπλής σκλήρυνσης. 

Αυτό συμβαίνει διότι πχ τα ευρήματα στην μαγνητική τομογραφία

 μπορεί να εμφανιστούν και σε άλλα νοσήματα. 

Το ίδιο συμβαίνει και με την οσφυονωτιαία παρακέντηση. 

Επίσης δεν υπάρχει ειδική αιματολογική εξέταση 

" αρκετές φορές τα συμπτώματα και ο ασθενής δεν παρουσιάζει 

κάτι παθολογικό στη νευρολογική εξέταση 

" άλλες πάλι φορές τα συμπτώματα είναι ασαφή πχ κόπωση, μουδιάσματα κ.ο.κ. 

Οι παλιοί νευρολόγοι, την εποχή πριν την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία, 

έλεγαν ότι η πολλαπλή σκλήρυνση χαρακτηρίζεται από διασπορά συμπτωμάτων στο χώρο και στο χρόνο. 

Διασπορά στο χώρο σημαίνει συμπτώματα σε πάνω από ένα σημεία του νευρικού συστήματος 

πχ αδυναμία στο χέρι και διπλωπία.

Διασπορά στο χρόνο σημαίνει συμπτώματα που εμφανίζονται σε διάφορες χρονικές στιγμές. 

Έτσι για παράδειγμα, ένας ασθενής που εμφάνιζε ένα επεισόδιο  

με μούδιασμακαι αδυναμία στο χέρι και μετά από λίγους μήνες 

ένα άλλο επεισόδιο με διπλωπία, λεγόταν ότι είναι σχεδόν σίγουρο ότι είχε πολλαπλή σκλήρυνση.

Τη στιγμή όμως του πρώτου επεισοδίου δεν ήταν καθόλου σίγουρο 

ότι ο ασθενής έπασχε από πολλαπλή σκλήρυνση. 

Σήμερα, η ευρεία χρήση της μαγνητικής τομογραφίας έχει κάνει πιο σίγουρη τη διάγνωση. 

Ωστόσο ακόμα και σήμερα χρησιμοποιούνται ειδικά κριτήρια με βάση

 τα οποία σε έναν ασθενή θεωρείται η διάγνωση σχεδόν βέβαιη, πιθανή κ.ο.κ. 

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει : 

1. Στις κρίσεις  χορηγείται κορτιζόνη σε ενδοφλέβια μορφή 

2. την πρόληψη των υποτροπών - χορηγούνται φάρμακα όπως 

η β-ιντερφερόνη, γλατιμαρέρη, ναταλιζουμάμπη, μιτοξανδρόνη κλπ 

3. την ύφεση των ενοχλητικών συμπτωμάτων όπως

 

η σπαστικότητα (μυοχαλαρωτικά), η κόπωση (αμανταδίνη), ο πόνος κλπ 

4. την φυσικοθεραπεία (εργοθεραπεία, λογοθεραπεία, κινησιοθεραπεία κ.ο.κ.) 

5. την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής με ισορροπημένη δίαιτα, 

σωματική άσκηση (πχ κολύμβηση), αποφυγή του stress

Δεν υπάρχει οριστική λύση στο πρόβλημα της πολλαπλής σκλήρυνσης 

διότι καμία θεραπεία δεν είναι αιτιολογική 

(δηλ. δεν αντιμετωπίζει οριστικά την αιτία της νόσου). 

Ωστόσο ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με πολλαπλή σκλήρυνση ζει μια φυσιολογική ζωή, 

με λίγα ή και ελάχιστα προβλήματα. 

πηγη:Neurocenter

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αμανταδίνη

Φάρμακο επιταχύνει την ανάνηψη μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση

Ενα φάρμακο που χρησιμοποιείται συνήθως για τη θεραπεία της γρίπης και της νόσου του Πάρκινσον φαίνεται να επιταχύνει την αποκατάσταση σε ασθενείς με κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ), όπως καταδεικνύει μια νέα μελέτη.

Σε άτομα με ΚΕΚ που δεν είχαν επανακτήσει πλήρως το επίπεδο συνείδησης και πήραν εξιτήριο για περαιτέρω νοσηλεία σε δομές εγκαταστάσεις αποκατάστασης δόθηκε υδροχλωρική αμανταδίνη. Το φάρμακο έχει ήδη δοθεί “off-label” σε αυτούς τους ασθενείς, αλλά αν και πόσο βοηθά παρέμεινε ασαφές.

Οι ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε αμανταδίνη απέδωσαν καλύτερα στις δοκιμές της συμπεριφοράς που μετρούν πόσο καλά ο λειτουργεί ο εγκέφαλος σε σύγκριση με μια ομάδα των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο, ανέφεραν οι ερευνητές τον Μάρτιο στο περιοδικό New England Journal of Medicine.

” Η αμανταδίνη φάνηκε να αυξάνει τον ρυθμό της ανάκαμψης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που πήραν βελτιώνονταν πιο γρήγορα με τη λήψη του φαρμάκου”, δήλωσε ο εκ των συγγραφέων της μελέτης Τζόζεφ Giacino, διευθυντής της αποκατάστασης νευροψυχολογίας στο Νοσοκομείο Αποκατάστασης Spaulding, στη Βοστώνη, και αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης στο Harvard Medical School.

Ο επίσης συγγραφέας της μελέτης Δρ Τζον Γουάιτ, διευθυντής του Ερευνητικό Ινστιτούτο Αποκατάστασης Moss στο Δίκτυο Υγείας Albert Einstein, στην περιοχή της Φιλαδέλφειας, είπε πως προηγούμενες μελέτες παρατήρησης είχαν προτείνει πως η αμανταδίνη βελτίωσε το ποσοστό ανάνηψης. Καθώς το φάρμακο έχει ήδη συνταγογραφηθεί συχνά off-label για τη θεραπεία ατόμων που πάσχουν από παρατεταμένες διαταραχές της συνείδησης, είπε αυτή είναι η πρώτη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή του φαρμάκου σε ασθενείς οι οποίοι είτε ήταν σε φυτική κατάσταση ή ελάχιστα συνειδητή κατάσταση (σε θέση να παρακολουθούν με τα μάτια τους).

“Υπήρξαν πολλές υποθέσεις για το τι πρέπει να κάνει αυτό το φάρμακο, αλλά υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία για να υποστηρίξουν ή να αντικρούσουν αυτές τις υποθέσεις», εξήγησε ο Γουάιτ.

Για τη μελέτη είχαν εγγράφει 184 ασθενείς από 11 ιατρικά κέντρα σε τρεις χώρες. Είχαν υποστεί όλοι ΚΕΚ εντός των προηγούμενων έναν έως τεσσάρων μηνών. Οι μισοί έλαβαν αμανταδίνη, ενώ στους άλλους μισούς δόθηκε ένα εικονικό φάρμακο για τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της περιόδου των έξι εβδομάδων της μελέτης. Και οι δύο ομάδες βρίσκονταν υπό παρακολούθηση για δύο επιπλέον εβδομάδες, είπε ο Γουάιτ.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την Κλίμακα Αξιολόγησης Αναπηρίας (DRS) για να παρακολουθούν την πρόοδο των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας και της περιόδου παρακολούθησης. Το τεστ μετρά το άνοιγμα των ματιών, τη λεκτική ικανότητα και την κινητική αντίδραση, μεταξύ άλλων λειτουργιών, είπε ο Giacino.

“Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων εβδομάδων θεραπείας, η αποκατάστασης ήταν σημαντικά ταχύτερη στην ομάδα της αμανταδίνης από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου», δήλωσε ο Giacino.

Ο Γουάιτ, δήλωσε πως κατά τη διάρκεια της 25-χρονης σταδιοδρομίας του ως ιατρός αποκατάστασης τραύματος του εγκεφάλου δεν υπήρξαν πρωτοποριακές θεραπείες για τους ασθενείς αυτούς. Η αποκατάσταση μετά από ΚΕΚ μπορεί να πάρει μήνες, ή χρόνια, και πολλοί ασθενείς δεν έχουν την ασφάλεια υγείας ή ιδιωτικά κεφάλαια για την πρόσβαση σε καλή αποκατάσταση, έτσι ώστε ένα φάρμακο που θα μπορούσε να επιταχύνει την ανάρρωση θα είναι ένα όφελος, είπε.

Η ικανότητα των ασθενών σε φυτική κατάσταση “για να αποκτήσουν πρόσβαση σε μονάδες αποκατάστασης είναι όλο και λιγότερη,” είπε ο Γουάιτ. «Πολλοί από αυτούς τους ασθενείς διακομίζονται κατευθείαν σε ένα γηροκομείο ή στο σπίτι με την οικογένεια.” Σημείωσε ότι η ΚΕΚ

παραμένει η πιο κοινή αιτία θανάτου και αναπηρίας σε άτομα μεταξύ των ηλικιών 15 και 30.

Η νέα ανακάλυψη “είναι πολύ συναρπαστική γιατί έχουμε ένα νέο εργαλείο για να βοηθήσει στη βελτίωση αυτών των ασθενών στις αρχές έκβασή τους”, δήλωσε ο Dr. J. Javier Provencio, Διευθυντής του Neurocritical Care Fellowship Program στο Cerebrovascular Center of the Cleveland Clinic Neurological Institute.

“To καθαρό μήνυμα είναι ότι αυτό το φάρμακο είναι ελπιδοφόρο για ασθενείς σε συγκεκριμένες συνθήκες. Νομίζω ότι τα αποτελέσματα πρέπει να αναλυθούν πολύ αυστηρά και να μην επεκταθούν σε άλλες συνθήκες”, δήλωσε ο Provencio.

Σημείωσε ότι ο ρυθμός βελτίωσης στην ομάδα του φαρμάκου επιβραδύνθηκε στις εβδομάδες πέντε και έξι. Μέχρι το τέλος της μελέτης, η συνολική βελτίωση από την αρχική τιμή μεταξύ της ομάδας του εικονικού φαρμάκου και της ομάδας αμανταδίνης ήταν πανομοιότυπα.

Αυτό σημαίνει ότι, “δεν είναι ακόμη σαφές αν τα αποτελέσματα διαρκούν” δήλωσε ο Provencio. «Στη μελέτη, στις έξι εβδομάδες το αποτέλεσμα ήταν μικρότερο. Ελπίζω να παρακολουθήσουν αυτούς τους ασθενείς για ένα χρόνο για να δούμε πώς θα ανταποκριθούν.”

Ο εκ των συγγραφέων της μελέτης Giacino είπε ότι έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν την άμεση σταθεροποίηση μεταξύ των δύο ομάδων στις δύο τελευταίες εβδομάδες.

“Αλλά αν δούμε χρονικά πίσω, υπάρχουν ακόμα ισχυρότερα στοιχεία ότι το φάρμακο αυτό είχε κάνει κάτι”, πρόσθεσε.

Ο νευρολόγος Δρ Ντάνιελ Labovitz, του Montefiore Medical Center στη Νέα Υόρκη, πιστεύει ότι η ελπίδα θα πρέπει να παραμείνει υπό έλεγχο, παρά τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα. “Είναι μια μικρή αλλαγή και ήταν προσωρινή, και νομίζω ότι αυτό θα ήταν το μήνυμα που πρέπει να δοθεί.”

Ο Labovitz είπε το φάρμακο φαίνεται να προκαλεί μια ήπια αφύπνιση των ασθενών. “Αν αυτή η μελέτη εξελιχθεί σε μεγαλύτερες, πιο μακροπρόθεσμες μελέτες, ίσως μπορείτε να βελτιώσετε την ικανότητα των θεραπευτών αποκατάστασης να αλληλεπιδρούν με τους ασθενείς ενώ βρίσκονται σε αγωγή με το φάρμακο.”

Ο Giacino δήλωσε ότι οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τις ανεπιθύμητες ενέργειες με αμανταδίνη.

«Δεν υπήρξε κατηγορία, όπου η ομάδα της αμανταδίνης είχε υψηλότερο ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου», είπε.

Ο Γουάιτ είπε ότι ενώ η έρευνα αυτή μπορεί να επηρεάσει περισσότερους ειδικούς αποκατάστασης να χρησιμοποιήσουν αμανταδίνη για αυτόν τον τύπο ασθενών, περισσότερες προκλήσεις παραμένουν πριν την πλήρη κατανόηση του φαρμάκου.

«Αυτή η μελέτη δεν είναι το τέλος της ιστορίας», είπε ο Γουάιτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ