Τι είναι η Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) ;
Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) ονομάζεται η τεχνική η οποία αποτελείται
από θωρακικές συμπιέσεις και τεχνητό αερισμό με σκοπό τη διατήρηση της ροής του
αίματος και την οξυγόνωση κατά
Η Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση διδάσκεται στα περισσότερα από τα Προγράμματα Εκπαίδευσης Πρώτων Βοηθειών για όλους.
Πως γίνεται η ΚΑΡΠΑ;
Γίνεται αποτελεσματικότερα αν ο ασθενής τοποθετηθεί ανάσκελα σε σκληρή
επιφάνεια, κάτι που επιτρέπει την αποτελεσματικότερη συμπίεση του στέρνου.
Το άτομο που κάνει τις συμπιέσεις θα πρέπει να βρίσκεται αρκετά ψηλότερα απ’ το
θύμα, χρησιμοποιώντας το βάρος του ως μοχλό των συμπιέσεων.
– Τοποθετούμε τον καρπό του ενός χεριού πάνω στο στέρνο του ασθενούς και το
άλλο μας χέρι από πάνω, κλειδώνοντας τα δάκτυλα.
– Πιέζουμε προς τα κάτω το στήθος του θύματος κατά τουλάχιστον 5cm με το βάρος
του σώματός μας και έχοντας τους αγκώνες τεντωμένους .
– Στη συνέχεια αφήνουμε το στήθος του θύματος να εκπτυχθεί πλήρως.
– Η συχνότητα των συμπιέσεων θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 100/λεπτό.
– Αν θέλετε δώστε 2 αναπνοές μετά από κάθε 30 συμπιέσεις, αλλιώς συνεχίστε να
συμπιέζετε το στήθος του θύματος (κύκλος 30:2).
Αν υπάρχει και 2ο άτομο που μπορεί να βοηθήσει καλό θα ήταν να εναλλάσσεστε
κάθε 2 λεπτά ώστε να ξεκουράζεται ο ένας όσο ο άλλος συνεχίζει τις συμπιέσεις.
H διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι την επαναφορά του σφυγμού του θύματος και τη
μεταφορά του σε μονάδα θεραπείας.
Η ΚΑΡΠΑ από μόνη της δεν ανατάσσει την κοιλιακή μαρμαρυγή, αυξάνει όμως το
χρονικό περιθώριο έως και τρεις φορές μέχρι την απινίδωση.
Η οριστική αντιμετώπιση της κοιλιακής μαρμαρυγής είναι η απινίδωση.
Η προσπάθεια για ΚΑΡΠΑ είναι καλύτερη από την αδράνεια ακόμα και αν ο
τυχαίος διασώστης δεν είναι σίγουρος αν τη διενεργεί σωστά.
Αερισμός:
Η διάνοιξη του αεραγωγού ακολουθούμενη από αναπνοές διάσωσης μπορεί να
βελτιώσει την οξυγόνωση και αερισμό του θύματος. Ωστόσο, αυτοί οι χειρισμοί
μπορεί να είναι τεχνικά δύσκολοι για κάποιον ανειδίκευτο και να απαιτήσουν
διακοπή των θωρακικών συμπιέσεων, ειδικά όταν ο περιστασιακός διασώστης είναι
μόνος. Επομένως η σύσταση είναι ο ανειδίκευτος διασώστης να παρέχει ΚΑΡΠΑ μόνο
με θωρακικές συμπιέσεις χωρίς αερισμό (COCPR) , ενώ ο διασώστης που γνωρίζει,
να ανοίγει τον αεραγωγό του θύματος και να δίνει και αναπνοές διάσωσης εκτός
των θωρακικών συμπιέσεων.
Αερισμός θα πρέπει να δίνεται επίσης αν το θύμα έχει μεγάλη πιθανότητα ανακοπής
λόγω ασφυξίας (πχ σε βρέφος, παιδί ή σε θύμα πνιγμού)
Οι επαγγελματίες διασώστες θα δώσουν αερισμό με ρυθμό 1 αναπνοής κάθε 6-8 sec
(8-10 αναπνοές το λεπτό) και θωρακικές συμπιέσεις χωρίς διακοπές.
Πως γίνεται ο αερισμός:
Αν ο ασθενής δεν αναπνέει θα πρέπει κατ’ αρχήν να γίνει διάνοιξη του αεραγωγού
του με ανύψωση της κάτω γνάθου (σαγονιού) και κάμψη της κεφαλής προς τα πίσω
σπρώχνοντας το μέτωπο του θύματος . Όταν τραβάμε την κάτω γνάθο προς τα πάνω,
μαζί της μετακινείται και η γλώσσα και ο αεραγωγός ανοίγει. Προσοχή όμως γιατί
η κάμψη καθώς και κάθε άλλη κίνηση του κεφαλιού απαγορεύονται στους τραυματίες
στους οποίους επιτρέπεται μόνο το ανασήκωμα της γνάθου.
Αν υπάρχει ασκός αερισμού (AMBU)εφαρμόζουμε τη μάσκα αεροστεγώς στο
πρόσωπο του ασθενούς .
Συμπιέζουμε τη μάσκα με το ένα χέρι για περίπου 1sec πιέζοντας τουλάχιστον
500ml αέρα στους πνεύμονες του ασθενούς.
Αν δεν παρατηρείται άνοδος του στήθους του θύματος, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι
αεροστεγώς σφραγισμένο το στόμα ή υπάρχει απόφραξη του αεραγωγού.
Μετά από 2 αναπνοές συνεχίζουμε με 30 θωρακικές συμπιέσεις. (κύκλος 30:2)
Αν δεν υπάρχει ασκός αερισμού, κλείνουμε τα ρουθούνια του ασθενούς για
να γίνει αεροστεγής σφράγιση.
Βάζουμε το στόμα μας πλήρως στο στόμα του ασθενούς.
Μετά από 30 θωρακικές συμπιέσεις δίνουμε 2 αναπνοές (κύκλος 30:2)
Κάθε αναπνοή θα πρέπει να έχει διάρκεια περίπου 1sec με αρκετή δύναμη έτσι ώστε
να ανεβαίνει το στήθος του θύματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια: