ΑΓΆΠΗ ΓΙΑ ΖΩH

ΟΞΕΙΑ ΚΟΙΛΙΑ

2012-02-09T10:29:00.000+02:00

ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ

2012-02-03T08:10:00.000+02:00

ΧΡΟΝΙΟΣ ΠΟΝΟΣ
Όταν ο οξύς
πόνος μεταπίπτει σε χρόνιο, τότε δεν
αποτελεί το σύμπτωμα μιας πάθησης, αλλά
είναι από μόνος του μια πάθηση. Διαρκεί
περισσότερο από την αναμενόμενη πορεία
της πάθησης ή της κάκωσης. Σύνηθες
χρονικό διάστημα από 3-6 μήνες.
Κατατάσσεται ως εξής:
ΧΡΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΑΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ
ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΟΞΥΣ ΚΑΛΟΗΘΗΣ
ΑΛΓΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ ΧΡΟΝΙΟΣ ΚΑΚΟΗΘΗΣ
ΝΕΥΡΟΠΑΘΗΤΙΚΟΣ
Στο παρελθόν η απάντηση στο χρόνιο πόνο ήταν: « όλα είναι
στο μυαλό σου». Ένας χρήσιμος ορισμός από
τον Margo McCaffrey(1) είναι ο εξής: «ο πόνος είναι
ότι περιγράφει το άτομο, που τον βιώνει
και υπάρχει όταν λέει ότι υπάρχει». Η
Διεθνής Ένωση για τη Μελέτη του Πόνου
λέει ότι είναι « μια δυσάρεστη αισθητική
και συναισθηματική εμπειρία, σε συνδυασμό με πραγματική ή δυνητική βλάβη
των ιστών, ή περιγράφεται με τους όρους
μιας τέτοιας βλάβης». Ο πόνος μεταδίδεται
μέσω του σώματος με το νευρικό σύστημα,
όταν οι νευρικές απολήξεις ανιχνεύουν
βλάβη σε ένα μέρος του σώματος. Τα νεύρα
μεταδίδουν την προειδοποίηση μέσω
συγκεκριμένων νευρικών οδών στον
εγκέφαλο, όπου τα σήματα ερμηνεύονται ως
πόνος. Σήμερα οι ειδικοί του πόνου
μπορούν να κατανοήσουν τον τρόπο με τον
οποίο δημιουργείται η αίσθηση του πόνου:
τον τρόπο με τον οποίο το νευρικό σύστημα,
συμπεριλαμβανομένου του νωτιαίου μυελού,
αλληλεπιδρά με τον εγκέφαλο, έτσι ώστε να
δημιουργήσει την αίσθηση του πόνου.Η γνώση του συστήματος των
νευροδιαβιβαστών, των χημικών δηλαδή
αγγελιοφόρων, που μεταβιβάζουν τα
νευρικά σήματα, έχει ανοίξει το δρόμο σε
σημαντικές νέες μεθόδους αντιμετώπισης
του πόνου. Τα τελευταία χρόνια, οι
επιστήμονες έχουν μάθει πώς να
διαχειρίζονται αυτούς τους χημικούς
αγγελιοφόρους, ώστε να αλλάξει ο τρόπος
που αλληλεπιδρούν με τα σήματα του
εγκεφάλου. Αυτό οδήγησε στη χρήση
αντικαταθλιπτικών και άλλων φαρμάκων, τα
οποία λειτουργούν με συγκεκριμένες
χημικές ουσίες του εγκεφάλου, οι οποίες
επηρεάζουν τα συναισθήματα και βοηθούν
στην αντίληψη του πόνου. Υπάρχουν, πλέον
φάρμακα τα οποία είναι πολύ
αποτελεσματικά. Και με τις προόδους στη
μαγνητική τομογραφία, οι ερευνητές
μπορούν να αποδείξουν, ότι οι αλλαγές
είναι πολύ πραγματικές στον εγκέφαλο.
Μπορούμε να δούμε ακριβώς που
δημιουργείται η αίσθηση του πόνου στον
εγκέφαλο, όταν ενεργοποιείται από κάποιο
ερέθισμα. Μπορούμε να δούμε τις
επιπτώσεις του πόνου στη συναισθηματική
κατάσταση του ατόμου. Υπάρχει επίσης μια
νέα αντίληψη, μιας διαδικασίας η οποία
ονομάζεται κεντρική ευαισθητοποίηση. Αν
ο αρχικός πόνος από έναν τραυματισμό δεν
αντιμετωπιστεί κατάλληλα, τότε αυτά τα
σήματα του πόνου στέλνονται
επανειλημμένα, με αποτέλεσμα να
οδηγούμαστε σε αλλαγές στο κεντρικό
νευρικό σύστημα, το οποίο το κάνουν όλο
και πιο ευάλωτο. Έτσι με το πέρας του
χρόνου ακόμη και φυσιολογικά ερεθίσματα,
μπορούν να αντιληφθούν ως επώδυνα. Με
αυτές τις γνώσεις, οι ειδικοί του πόνου
συνταγογραφούν τώρα φαρμακευτικές
θεραπείες που επιτίθενται στο μέτριο έως
σοβαρό χρόνιο πόνο, από διαφορετικές
οπτικές γωνίες: καινοτόμα φάρμακα,
τεχνικές που στοχεύουν στα νεύρα, και
αντλίες χορήγησης φαρμάκων, που
προσφέρουν μια ισχυρή αναλγησία στις
νευρικές ρίζες. Οι γιατροί επίσης
εγκρίνουν τη χρήση ψυχοθεραπείας,
τεχνικές χαλάρωσης, ύπνωση και
εναλλακτικές θεραπείες, όπως ο
βελονισμός, που στηρίζονται στην όλο και
ισχυρότερη ένδειξη σύνδεσης νούς-σώματος
στην ανακούφιση του χρόνιου
πόνου. Υπάρχουν ακόμη πολλά να μάθουμε,
αλλά η έρευνα έχει δώσει ενδείξεις για
την ανάπτυξη ακόμη και νεότερων
θεραπευτικών επιλογών. Θεραπευτικές
επιλογές Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα.
Πολλοί ασθενείς προσέρχονται για
θεραπεία στα τελικά στάδια του χρόνιου
πόνου, όταν είναι πιο δύσκολο να
αντιμετωπιστεί. Όσο πιο γρήγορα
ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο μεγαλύτερη
πιθανότητα υπάρχει για επιτυχή
αντιμετώπιση του πόνου. Όταν ο πόνος
είναι σοβαρός τότε οι γιατροί στρέφονται
σε ισχυρότερα φάρμακα για την
αντιμετώπιση του: 1)Αντιεπιληπτικά.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη
θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων, είναι
αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του
χρόνιου πόνου. Είναι ασαφές το πώς
ελέγχουν τον πόνο, αλλά θεωρείται ότι
οδηγούν σε πιο ήπιες επιδράσεις του
νευροπαθητικού πόνου, όπως η μεθερπητική
νευραλγία από έρπητα ζωστήρα. Αυτά
περιλαμβάνουν το Pregabalin(Lyrica), το gabapentin
(Neurontin) και η Καρβαμαζεπίνη (Tegretol). Μια νέα
γενιά αντιεπιληπτικών φαρμάκων, φαίνεται
να είναι πολλά υποσχόμενη, με λιγότερες
ανεπιθύμητες ενέργειες
(2). 2)Αντικαταθλιπτικά. Οι χαμηλές δόσεις
των κοινών αντικαταθλιπτικών
συνταγογραφούνται σε πολλά προβλήματα
χρόνιου πόνου. Αυτά τα φάρμακα
προσαρμόζουν τα επίπεδα των χημικών
ουσιών του εγκεφάλου, και αυτός θεωρείται
ότι είναι ο μηχανισμός τους στον έλεγχο
του πόνου. Τα αντικαταθλιπτικά συχνά
βοηθούν, όταν οι άλλες θεραπείες δεν
οδηγούν σε πλήρη έλεγχο του πόνου.
Οδηγούν σε ανακούφιση του πόνου, είτε το
άτομο πάσχει από κατάθλιψη, είτε όχι. Οι
δόσεις που χρησιμοποιούνται για την
αντιμετώπιση του πόνου είναι συνήθως
χαμηλότερες, σε σχέση με αυτές που
χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της
κατάθλιψης. Η Amitriptyline (Elavil), Nortriptyline (Pamelor)
και Norpramin είναι τρικυκλικά
αντικαταθλιπτικά, που συνταγογραφούνται
στο χρόνιο πόνο, ειδικά τον καρκινικό
πόνο, τον νευροπαθητικό πόνο από
διαβητική νευροπάθεια και τη μεθερπητική
νευραλγία από έρπητα ζωστήρα. Επηρεάζουν
τα επίπεδα χημικών ουσιών του εγκεφάλου,
όπως νορεπινεφρίνη και σεροτονίνη. Η
Ντουλοξετίνη (Cymbalta)είναι ένας αναστολέας
επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και
νορεπινεφρίνης, η οποία αυξάνει τη
διαθεσιμότητατων χημικών ουσιών του
εγκεφάλου σεροτονίνη και νορεπινεφρίνη.
Η Ντουλοξετίνη έχει εγκριθεί για τη
θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας,
της ινομυαλγίας και του μυοσκελετικού
πόνου, όπως στην οστεοπόρωση και τη
χρόνια οσφυαλγία. Κρέμες για ανακούφιση
του πόνου: Επίκαιρα αναλγητικά, όπως το
Zostrix, που περιέχει καψαϊκίνη είναι συχνά
χρήσιμα. Η καψαϊκίνη δρα μειώνοντας τη
μετάδοση μιας χημικής ουσίας του πόνου,
που ονομάζεται ουσία P στον εγκέφαλο.
Προϊόντα με αυτά τα συστατικά έχουν
επίσης παρόμοια δράση: το σαλυκιλικό (που
βρίσκεται σε προϊόντα όπως Aspercreme και Bengay),
μια ουσία που μειώνει τη φλεγμονή και
προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο, και
αντι-ερεθιστικές ουσίες, όπως η καμφορά,
το έλαιο ευκαλύπτου και η μινθόλη, τα
οποία οδηγούν σε ανακούφιση του πόνου,
προκαλώντας ψυχρότητα ή θερμότητα στο
σημείο του πόνου. Δερματικά επιθέματα.
Ένα διαδερμικό επίθεμα, που περιέχει
λιδοκαϊνη μπορεί να προσφέρει ανακούφιση
στο χρόνιο πόνο. Τα επιθέματα έχουν
εγκριθεί στο νευροπαθητικό πόνο από
έρπητα ζωστήρα, μια κατάσταση γνωστή ως
μεθερπητική νευραλγία. Η Lidoderm και η Lidopain
είναι δυο δερματικά επιθέματα
λιδοκαϊνης. Η καψαϊκίνη είναι επίσης
διαθέσιμη σε επίθεμα και τοποθετείται
από τον ίδιο το γιατρό και ονομάζεται
Qutenza. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάθε τρείς
μήνες. Οπιοειδή. Όταν ο πόνος είναι
σοβαρός τότε το επόμενο στάδιο είναι τα
οπιοειδή. Τα οπιοειδή , όπως κωδεϊνη,
φαιντανύλη, μορφίνη, οξυκωδόνη δρουν
στους υποδοχείς του πόνου στο επίπεδο των
νευρικών κυττάρων και είναι πολύ
αποτελεσματικά στον έλεγχο του σοβαρού
χρόνιου πόνου. Αλλά η χρήση των οπιοειδών
ήταν πάντα αμφιλεγόμενη. Υπάρχει μια
αντίληψη μεταξύ των γιατρών, ότι θα
υπεισέλθουν σε νομικά προβλήματα, αν
υποθεραπεύσουν ή δείξουν υπέρμετρο ζήλο
στην αντιμετώπιση του πόνου με οπιοειδή.
Είναι ένας παράγοντας που σχετίζεται με
μη επαρκή εκπαίδευση σχετικά με αυτά τα
φάρμακα. Είναι πολύ αποτελεσματικά για
τους κατάλληλους ασθενείς. Πρέπει να
χρησιμοποιούνται προσεκτικά, αλλά
μπορούν να χρησιμοποιηθούν
μακροπρόθεσμα. Υπάρχει ένας μικρός
κίνδυνος εθισμού. Αλλά σύμφωνα με τις
μελέτες ο κίνδυνος είναι μικρός, όταν
χρησιμοποιούνται σωστά. Όταν
συνταγογραφούν οπιοειδή, οι ειδικοί του
πόνου συχνά χρησιμοποιούν συνδυασμούς
φαρμάκων, όπως για παράδειγμα νέα
παρατεταμένης αποδέσμευσης
αντικαταθλιπτικά. Ο συνδυασμός φαρμάκων
μας δίνει τη δυνατότητα να μειώσουμε την
ποσότητα των οπιοειδών και οδηγεί και σε
καλύτερο έλεγχο του πόνου, διότι ο
μηχανισμός δράσης των οπιοειδών είναι
διαφορετικός από άλλα φάρμακα, όπως τα
αντικαταθλιπτικά και τα αντιεπιληπτικά.
Αυτή η προσέγγιση είναι κρίσιμης
σημασίας για την αντιμετώπιση του
νευροπαθητικού πόνου, όπως η διαβητική
νευροπάθεια. H Tramadol (Ultram ER) είναι ένα μη
οπιοειδές φάρμακο που δρα στους
υποδοχείς των οπιοειδών. Έχει ένδειξη στο
μέτριο έως μετρίως σοβαρό πόνο, όταν
απαιτείται συνεχής αντιμετώπιση του
πόνου. Τα συνθετικά οπιοειδή δεν φαίνεται
να έχουν τον κίνδυνο εθισμού. Είναι
αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση πολλών
διαφορετικών συνδρόμων πόνου. Πολλοί
γιατροί τα προτιμούν, πριν προχωρήσουν
στα οπιοειδή. Μεταξύ των νεοτέρων
οπιοειδών για τον έλεγχο του πόνου
είναι: Το διαδερμικό επίθεμα Duragesic για την
αντιμετώπιση του μετρίου έως σοβαρού
πόνου. Παρέχει συνεχή παροχή οπιοειδούς
φαιντανύλης για 72 ώρες. Περισσότερες
επιλογές για τις εξάρσεις του πόνου:
Υπάρχουν δυο ταχείας δράσης φάρμακα, που
περιέχουν φαιντανύλη. Αναπτύχθηκαν για
τους ασθενείς με καρκινικό πόνο, οι
οποίοι έχουν αιφνίδιο πόνο και παίρνουν
ήδη οπιοειδή για τον καρκινικό πόνο. Το
Fentanyl citrate (Actiq) έρχεται σε μορφή
γλειφιτζούρι και το Fentora αποτελεί ένα
διαλυόμενο δίσκιο στο στόμα. Για μερικούς
οι παρακάτω διαδικασίες μπορούν επίσης
να βοηθήσουν στον έλεγχο του πόνου:
1)Νευρικοί αποκλεισμοί. Όταν μια ομάδα
νεύρων προκαλεί πόνο σε ένα συγκεκριμένο
όργανο ή περιοχή του σώματος, ο πόνος
μπορεί να αποκλειστεί με την έγχυση
τοπικού αναισθητικού. Αυτός είναι ένας
νευρικός αποκλεισμός. Οι εγχύσεις και οι
νευρικοί αποκλεισμοί είναι πιο
αποτελεσματικοί στη αντιμετώπιση του
οξέος πόνου. Αλλά και σε ασθενείς με ένα
πιεσμένο νεύρο , οι νευρικοί αποκλεισμοί
μπορούν να αμβλύνουν τον πόνο, ώστε ο
ασθενής να μπορεί να λειτουργήσει και να
αρχίσει φυσικοθεραπεία. Και αν η θεραπεία
αρχίσει νωρίς θα αποτραπεί η ανάπτυξη
χρόνιου πόνου. 2) Καυτηριασμός με
ραδιοσυχνότητες (radiofrequency ablation). Μια μικρή
περιοχή του νευρικού ιστού θερμαίνεται
για να μειώσει τα σήματα πόνου από εκείνη
την περιοχή. Η διαδικασία διεξάγεται υπό
την καθοδήγηση CT απεικόνισης. Μια βελόνα
εισάγεται στην προσβεβλημένη νευρική
περιοχή και ένα ηλεκτρικό ρεύμα
χρησιμοποιείται για τη θερμική
καταστροφή του στόχου. Μια νέα τεχνική, η
παλμική εφαρμογή υψηλών συχνοτήτων
ρεύματος, προσφέρει μόνο
νευροτροποποίηση, χωρίς να οδηγεί σε
νευρική καταστροφή, καθώς η θερμοκρασία
δεν υπερβαίνει τους 45ο C. Ο έλεγχος του
χρονίου πόνου διαρκεί από τρείς έως έξι
μήνες. Αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα,
γιατί είναι πολύ εντοπισμένη και πολύ
συγκεκριμένη θεραπεία του πόνου. Δεν
είναι πανάκεια, αλλά μπορεί να κάνει
πραγματικά τη διαφορά σε κάποιες
περιπτώσεις. 3) TENS. Διαδερμική ηλεκτρική
νευρική διέγερση. Η θεραπεία είναι
χρήσιμη για τη βραχυπρόθεσμη ανακούφιση
του πόνου. Περιλαμβάνει μια μικρή
συσκευή, που διανέμει χαμηλού επιπέδου
ηλεκτρικό ρεύμα και βοηθάει στον
αποκλεισμό του πόνου. Είναι πολύ χρήσιμο
στην αντιμετώπιση διαφόρων τύπων μυϊκού
πόνου και συχνά χρησιμοποιείται με
εγχύσεις σε Ttrigger point(μυοπεριτοναϊκά
σημεία πυροδότησης, τα οποία είναι
αλγεινά στη πίεση, σημεία του
σώματος). 4) Έγχυση στα trigger point. Είναι
επώδυνα σημεία στους μυς ή στο συνδετικό
ιστό. Μπορούν να ευαισθητοποιήσουν τα
νεύρα γύρω από αυτά και να προκαλέσουν
πόνο και σε άλλα σημεία του σώματος.
Ιδιαίτερη ευαισθησία μπορεί να
αναπτυχθεί και στους κοντινούς μυς ή
περιοχές του σώματος. Πραγματοποιείται
μια έγχυση τοπικού αναισθητικού (μερικές
φορές με ένα στεροειδές) μέσα στο trigger point
για την ανακούφιση του πόνου. Συνήθως
απαιτεί μόνο μερικές θεραπείες για την
επίλυση του trigger point και του αναδυόμενου
από αυτό πόνου. Είναι σχετικά απλή και
ασφαλή διαδικασία. 5) «Βηματοδότες
πόνου». Η τεχνική ονομάζεται ηλεκτρική
διέγερση νωτιαίου μυελού και
περιλαμβάνει μια συσκευή τύπου
βηματοδότη (νευροδιεγέρτης), που
εμφυτεύεται στο σώμα. Ο νευροδιεγέρτης
παρέχει χαμηλού επιπέδου ηλεκτρικά
σήματα προς το νωτιαίο μυελό ή σε
συγκεκριμένα νεύρα και εμποδίζει τη
μετάδοση του πόνου στον εγκέφαλο.(Τα
ηλεκτρόδια τοποθετούνται στον
επισκληρίδιο χώρο και συνδέονται με το
νευροδιεγέρτη). Ο ασθενής μπορεί να
προσαρμόσει το διακόπτη on/off και να
ρυθμίσει την ένταση των ηλεκτρικών
σημάτων. Η ηλεκτρική διέγερση του
νωτιαίου μυελού εφαρμόζεται, όταν άλλες
τεχνικές έχουν αποτύχει, όπως επίσης όταν
ένας καρκινικός πόνος έχει διηθήσει μια
νευρική ρίζα. 6) Εμφυτεύσιμες αντλίες
χορήγησης φαρμάκων. Αυτές καλούνται
επίσης ενδορραχιαίες αντλίες, επειδή
στέλνουν αναλγητικά φάρμακα στο νωτιαίο
μυελό. Τοπικά αναισθητικά, οπιοειδή και
άλλα αναλγητικά μπορούν να δοθούν δια
μέσω αυτών των εμφυτεύσιμων αντλιών. Με
το πάτημα ενός κουμπιού, γίνεται έγχυση
του αναλγητικού και αποκλεισμός του
νεύρου, ώστε να μη γίνει μετάδοση του
πόνου στο νωτιαίο μυελό. Αυτές οι αντλίες
συχνά χρησιμοποιούνται στους
καρκινοπαθείς, αλλά επίσης και σε
ασθενείς που έχουν δοκιμάσει φάρμακα,
αλλά ανέπτυξαν παρενέργειες. Η δοσολογία
είναι κατά πολύ μικρότερη σε σχέση με μια
αντίστοιχη από του στόματος, έτσι και οι
παρενέργειες είναι λιγότερες. Υπάρχει
και ένα ψυχολογικό όφελος από τις
αντλίες, καθώς ο έλεγχος του πόνου μπορεί
να βοηθήσει στην πρόληψη του
μετατραυματικού στρές. 7) Χειρουργική
επέμβαση. Το χειρουργείο μπορεί να
βοηθήσει σε κάποιες περιπτώσεις. Η
αφαίρεση ενός όγκου μπορεί να προσφέρει
ανακούφιση από τον πόνο, όπως και η
συρρίκνωση ενός όγκου με ακτινοθεραπεία.
Στη νευροχειρουργική γίνεται διατομή των
νεύρων, για τον έλεγχο του
πόνου. 8) Συμβουλευτική για καλύτερη
αντιμετώπιση του χρονίου πόνου. Είναι
πολύ δύσκολο να ζεις με ένα χρόνιο πόνο, ο
οποίος οδηγεί σε κατάθλιψη, άγχος, θυμό
και μπορεί να επιδεινώσει τον πόνο. Τα
αρνητικά συναισθήματα μειώνουν τα
ενδογενή οπιοειδή του σώματος και
αυξάνουν την ευαισθησία του στον πόνο.
Όταν ο χρόνιος πόνος εγκατασταθεί, η ζωή
του ατόμου συρρικνώνεται για να δώσει τη
θέση της στον πόνο. Οι δραστηριότητες
περιορίζονται και αυτό διαιωνίζει το
φαύλο κύκλο του πόνου, καθώς η αντίληψη
του πόνου γίνεται όλο και χειρότερη. Η
υγεία, η εργασία και οι διαπροσωπικές
σχέσεις «αιμορραγούν». Οι διαταραχές του
ύπνου και της διάθεσης, διαιωνίζουν την
αίσθηση του πόνου. Με τη συμβουλευτική,
οι ασθενείς αποκτούν δεξιότητες για τη
διαχείριση του χρόνιου πόνου. Μπορούν
επίσης να βρουν λύσεις σε καθημερινά
προβλήματα, που τους προκαλούν στρες και
κατάθλιψη, να ανακτήσουν τον αυτοέλεγχο
και την ευχαρίστηση στη ζωή
τους. Εναλλακτικές προσεγγίσεις στο
χρόνιο πόνο. Το άγχος επιδεινώνει τον
πόνο, έτσι μια τεχνική χαλάρωσης είναι
πολύ χρήσιμη σε όλους τους τύπους του
πόνου. Όταν ο ασθενής είναι αναστατωμένος
με κάτι, ο πόνος του θα ανέβει αρκετά
σημεία στην κλίμακα του πόνου. Η
βιοανάδραση, για παράδειγμα, βοηθάει τους
ανθρώπους να εκπαιδεύσουν το μυαλό τους
στον έλεγχο λειτουργιών του σώματος, όπως
η μυϊκή ένταση, η αναπνοή και η καρδιακή
συχνότητα, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε
σε μείωση του άγχους και των αντιδράσεων
του στρες. Οι τεχνικές χαλάρωσης είναι
ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας του
πόνου. Βαθιές αναπνοές, διαλογισμός,
καθοδηγούμενη νοερή απεικόνιση, και
ύπνωση επιτρέπουν το μυαλό να βοηθήσει το
σώμα. Η τακτική εξάσκηση, βοηθά στη μείωση
του στρες και στην προώθηση της
χαλάρωσης, η οποία βοηθά στην ανακούφιση
του χρονίου πόνου. Ο βελονισμός, μια
παραδοσιακή κινέζικη τεχνική, έχει
κερδίσει το σεβασμό στη Δυτική Ιατρική.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας αναγνωρίζει
το βελονισμό ως ένα αποτελεσματικό μέτρο
αντιμετώπισης του πόνου, ιδιαίτερα σε
πονοκεφάλους και οσφυαλγίες και
προτείνει ότι η τεχνική μπορεί να
βοηθήσει και σε άλλες καταστάσεις
χρονίου πόνου, όπως σε αρθρίτιδα,
ινομυαλγία και σε μυϊκούς πόνους (10). Ο
βελονισμός είναι εξαιρετικά χρήσιμος με
τον πόνο και όλο και περισσότερες
ασφαλιστικές εταιρείες του εξωτερικού
καλύπτουν θεραπείες με βελονισμό.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.Pain : Clinical Manual :Margo McCaffery MS RN-BC
FAAN (Author), Chris Pasero MS RN-BC FAAN (Author)n2. Jacqueline A. French;
Deana M. Gazzola: New Generation Antiepileptic Drugs . What Do They Offer in
Terms of Improved Tolerability and Safety? (Medscape)nn3.Breivik H et al.
Survey of chronic pain in Europe: prevalence, impact on daily life, and
treatment. Eur J Pain 2006;10(4):287–333.n4. Morley S, Eccleston C,
Williams AC. Systematic review and metaanalysis of randomized controlled
trials of cognitive behavioural therapy for chronic pain in adults,
excluding headache. Pain 1999;80:1–13.n5. Pain Management Services: Good
Practice. RCoA and BPS, London 2003
(www.rcoa.ac.uk/docs/painservices.pdf).n6. Desirable criteria for pain
treatment facilities. IASP Seattle, USA 2006
(www.iasp-pain.org/AM/Template.cfm?Section=Home&Template;=/
CM/HTMLDisplay.cfm&ContentID=3011).n7. A practical guide to the provision of
chronic pain services for adults in primary care. BPS, London 2004
(www.britishpainsociety.org/ pub_professional.htm#napp).n8. Maniadakis N,
Gray A. The economic burden of back pain in the UK. Pain
2000;84:95–103.n9. Jensen MP, Chodroff MJ, Dworkin RH. The impact of
neuropathic pain on health-related quality of life: review and implications.
Neurology 2007;68(15):1178–1782.n10. Acupuncture: Review and Analysis of
Reports on Controlled Clinical Trialsn(2003; 87 pages)n11. Ο Πόνος &
η Αντιμετώπιση του: Δημήτρης Βασιλάκος

ΠΗΓΗ : Δαλαμαγκα Μαρια . Αναισθησιολόγος

Η ανάλυση ούρων

2012-02-02T09:57:00.001+02:00

Η ανάλυση ούρων παρέχει ενδείξεις όχι μόνο για το τι τρώμε και πίνουμε, αλλά και για το πόσο καλά λειτουργεί το σώμα. Η αναζήτηση αυτών των ενδείξεων είναι ο λόγος για τον οποίο οι γιατροί συχνά ζητούν δείγματα ούρων από τους ασθενείς, είτε στο πλαίσιο ενός τσεκάπ είτε επειδή είναι άρρωστοι.

Το χρώμα, η διαύγεια και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά των ούρων, καθώς και ουσίες που διαλύονται μέσα τους παρέχουν ενδείξεις για πλήθος προβλημάτων, όπως λοιμώξεις, κληρονομικά ή μη μεταβολικά νοσήματα, διαταραχές των νεφρών, καρκίνοι, χρήση ουσιών, έκθεση σε τοξίνες και ανεπαρκής ή υπερβολική πρόσληψη υγρών.

Χρώμα

Η μυρωδιά των ούρων μπορεί να επηρεαστεί από τρόφιμα όπως τα σπαράγγια και ροφήματα όπως ο καφές, αλλά και εξαιτίας προβλημάτων υγείας όπως ουρολοίμωξη ή σακχαρώδης διαβήτης (αναδίδεται μια «γλυκιά» μυρωδιά εξαιτίας του αυξημένου σακχάρου). Το χαρακτηριστικό τους όμως που μπορεί να διακρίνει κάθε άνθρωπος, είναι το χρώμα τους.
Αν είστε επαρκώς ενυδατωμένοι, τα ούρα σας θα είναι διαυγή, με πολύ ανοιχτό κίτρινο χρώμα εξαιτίας της χρωστικής ουσίας τους που λέγεται ουρόχρωμα. Η αφυδάτωση που μπορεί να προκληθεί από την ανεπαρκή πρόσληψη υγρών, την έντονη εφίδρωση ή μια σοβαρή κρίση διαρροιών και εμέτων οδηγεί σε σκουρόχρωμα ούρα με μυρωδιά αμμωνίας και αποτελεί ένδειξη ότι χρειάζεστε περισσότερο νερό ή άλλα υγρά.
Τα ούρα που επίμονα, παρά την καλή πρόσληψη υγρών, έχουν σκούρο χρώμα, μπορεί να αποτελούν ένδειξη ηπατίτιδας οπότε απαιτείται έλεγχος από γιατρό.
Υπάρχουν επίσης τρόφιμα και φάρμακα που μπορεί να αλλοιώσουν το χρώμα των ούρων, προκαλώντας μερικές φορές ανησυχία. Τα κοκκινογούλια, λ.χ., μπορεί να κάνουν τα ούρα να μοιάζουν σαν να έχουν αίμα, το ίδιο και τα μούρα και το ραβέντι που μπορεί να τους προσδώσουν κόκκινο ή ροζ χρώμα.
Το ραβέντι και η φάβα μπορεί επίσης να τους προσδώσουν το χρώμα του τσαγιού, ενώ καρότα, καροτοχυμός και υψηλές δόσεις βιταμίνης C μπορεί να τα κάνουν πορτοκαλί. Τα σπαράγγια και οι βιταμίνες Β μπορεί να τους προσδώσουν πρασινωπό χρώμα.
Οσον αφορά τα φάρμακα, πολλά είναι αυτά που μπορεί να επηρεάσουν το χρώμα τους, μεταξύ αυτών καθαρτικά, αντιισταμινικά, αντιπηκτικά, αντιψυχωσικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και φάρμακα για την ελονοσία.

Αίμα

Τα ούρα μπορεί να αλλάξουν χρώμα όταν υπάρχει διαφυγή αίματος εξαιτίας, λ.χ., ουρολοίμωξης, πέτρας στον νεφρό ή στην κύστη, διογκωμένου προστάτη, όγκου στο ουροποιητικό, τραυματισμού της ουρήθρας ή της κύστεως. Αίμα στα ούρα μπορεί επίσης να εμφανιστεί ύστερα από πολύ έντονη γυμναστική όπως το πολύωρο τζόγκινγκ ή το τρίαθλον.
Αν δεν υπάρχει προφανής εξήγηση για το αίμα στα ούρα ή αν αυτό επιμένει πάνω από λίγες ημέρες, είναι απαραίτητη μια επίσκεψη στον γιατρό για να ελέγξει για νεφροπάθεια ή καρκίνο.
Όταν δεν ανευρίσκεται εξήγηση για τα κόκκινα ούρα, γίνονται εξετάσεις για έκθεση σε τοξικές ουσίες όπως ο μόλυβδος.
Αν τα ούρα αποβληθούν πολύ γρήγορα, μπορεί να δημιουργηθεί αφρός στην επιφάνειά τους. Αν όμως ένας άνθρωπος μονίμως βλέπει αφρό, ενδέχεται να χάνει πρωτεΐνες, κάτι που αποτελεί ένδειξη νεφρικής νόσου και απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Τα θολά ούρα, τέλος, τυπικά αποτελούν συνέπεια ουρολοίμωξης, η οποία κατά κανόνα συνοδεύεται από συχνουρία και αίσθημα καύσου κατά την ούρηση.

Όγκος

Ο όγκος των ούρων μπορεί να αποτελεί ένδειξη ενυδάτωσης. Φυσιολογικά, ένας υγιής άνθρωπος παράγει 100 ml ούρα ανά ώρα ή περίπου 1 φλιτζάνι ανά δυόμισι ώρες. Οταν ανά ώρα παράγει πάνω από 300 ml, μπορεί να πίνει υπερβολικά πολλά υγρά. Οταν παράγει λιγότερα από 30 ml, πιθανώς είναι αφυδατωμένος.
Τα πολύ αλμυρά τρόφιμα και οι υδατάνθρακες μπορεί να μειώσουν παροδικά την αποβολή ούρων, ενώ η υπερκατανάλωση τροφίμων ή ροφημάτων με διουρητικές ικανότητες (όπως καφές, τσάι, αναψυκτικά με καφεΐνη, μπίρα, καρπούζι, σπαράγγια) μπορεί να αυξήσει την αποβολή τους.
Στα ούρα μπορεί να ανιχνευθούν και διάφορες ουσίες όπως αναβολικά (σε αθλητές ή ασκούμενους), σάκχαρο (ένδειξη διαβήτη), πρωτεΐνες (ένδειξη νεφρικής νόσου), οξέα της χολής (ένδειξης ηπατικής νόσου) ή λευκά αιμοσφαίρια (ένδειξη λοίμωξης).

Καλλιέργεια

Όταν ένας ασθενής παρουσιάζει συμπτώματα ουρολοίμωξης, ο γιατρός ζητάει και καλλιέργεια ούρων με την οποία εντοπίζεται το αίτιο της λοίμωξης (συχνά είναι το κολοβακτηρίδιο ή Ε.coli). Αν ο γιατρός ζητήσει και αντιβιόγραμμα, θα ελεγχθεί η ευαισθησία του αιτίου αυτού σε διάφορα αντιβιοτικά.
Στους υγιείς ανθρώπους, τα ούρα δεν περιέχουν ούτε μικρόβια ούτε λευκά αιμοσφαίρια που τα καταπολεμούν.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

2012-01-28T09:43:00.001+02:00

Στη σύγχρονη εποχή, η σκλήρυνση κατά πλάκας παρουσιάζει αυξημένο ποσοστό εμφάνισης και ιδιαίτερα στις αναπτυγμένες χώρες. Οι βασικότεροι πιθανοί επιβαρυντικοί παράγοντες είναι η μόλυνση του περιβάλλοντος, το άγχος και η κακή διατροφή. Η τελευταία είναι μείζονος σημασίας γιατί εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Πρόκειται δηλαδή για έναν παράγοντα που καθοδηγείται και ελέγχεται από εμάς σε αντίθεση με τους άλλους δύο. Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε χωρίς κίνδυνο, κατόπιν βέβαια των εξατομικευμένων οδηγιών. Υποστηρίζεται τέλος από κάποιους ότι είναι πιο μεγάλη η προδιάθεση στις γυναίκες λόγω έλλειψης κάποιων θρεπτικών συστατικών ή επικίνδυνης συσσώρευσης κάποιων άλλων.

Γενικά οι διατροφικοί παράγοντες που κατηγορούνται σαν πιθανά αίτια της νόσου είναι:

1. Οι τροφικές δυσανεξίες στη γλουτένη-πρωτεΐνη που βρίσκεται στα δημητριακά και στα όσπρια και στην λακτόζη- πρωτεΐνη του γάλακτος εμφανίζονται είτε λόγω των μολυσματικών στοιχείων του περιβάλλοντος είτε λόγω υπερκατανάλωσης και μειωμένης επεξεργασίας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερα επίφοβο είναι το αγελαδινό γάλα λόγω ιογενών παραγόντων που ίσως όμως εξαλείφονται με την σύγχρονη μέθοδο υψηλής παστερίωσης. Οι πρωτεΐνες αυτές έχουν σαν αποτέλεσμα να μιμούνται τις πρωτεΐνες του οργανισμού με αποτέλεσμα να ενεργοποιείται το αμυντικό σύστημα ενάντια στον εαυτό του.

2. Κάποιες ουσίες που καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού μας λόγω μειωμένης πρόσληψης μερικών θρεπτικών συστατικών, καθιστούν τον οργανισμό πολύ ευάλωτο. Αναφερόμαστε στην μικρή συγκέντρωση λόγω μειωμένης ενδογενούς παραγωγής και εξωγενούς πρόσληψης. Πρόκειται για τη βιταμίνη D, τα Ω3 λιπαρά οξέα, ψευδάργυρο, B2,μαγνήσιο.

3. Οι ελλείψεις στις ενδογενείς βιταμίνες Β6, Β12 προκαλούν την μη ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

4. Η ανεπαρκής σύνθεση ενζύμων δημιουργεί την μη ομαλή λειτουργία και διεκπεραίωση όλων των χημικών αντιδράσεων του οργανισμού όπως η πέψη των τροφών.

5. Ο περιορισμός του μητρικού θηλασμού που παρέχει διατροφικά στοιχεία που εξοπλίζουν τον οργανισμό με ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα.

6. H μόλυνση του περιβάλλοντος επιπροσθέτως επιβαρύνει εκτός των άλλων και τις διάφορες τροφές. Έτσι επιβαρύνονται με ελεύθερες ρίζες αλλά και βαρέα μέταλλα. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο τρόφιμο που μπορούμε άφοβα να καταναλώσουμε. Ακόμα και το νερό, περιέχει πολύ περισσότερο αλουμίνιο, μεταλλικό στοιχείο, από την ανεκτή για τον οργανισμό ποσότητα το οποίο συγκεντρώνεται στον αιματοεγκεγαλικό φραγμό προκαλώντας διάφορες βλάβες. Επιπροσθέτως, επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι οι πάσχοντες έχουν ελλιπή δράση και λήψη ενζύμων και αντιοξειδωτικών που σκοπό έχουν την αποτοξίνωση του οργανισμού από τα παραπάνω. Έτσι τα τοξικά στοιχεία συγκεντρώνονται στον εγκέφαλο και περνούν στη μυελίνη.

7. Ο σύγχρονος τρόπος διατροφής έχει εισάγει τροφές πλούσιες σε κορεσμένα (ζωικά ή τηγανητά) λιπαρά που έχει σαν αποτέλεσμα την μεταβολή στη σύνθεση της μυελίνης. Το γεγονός αυτό επιβαρύνεται και από την ελλιπή πρόσληψη των απαραίτητων λιπαρών οξέων (Ω3-Ω6)

8. Τέλος, η αυξημένη διαπερατότητα του εντερικού χιτώνα, όπως στην ελκώδη κολίτιδα, επιτρέπει σε διάφορους μικροοργανισμούς να εισβάλουν στο κυκλοφορικό σύστημα και να προκαλούν διάφορες ανώμαλες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού.

Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες για την διατροφική συμβολή στην νόσο βασισμένες πάντα σε έρευνες και επιδημιολογικές μελέτες. Δεν πρόκειται για θεραπείες αλλά βοηθούν στην καλύτερη διαβίωση. Οι διατροφικές λοιπόν συστάσεις είναι οι ακόλουθες:

1) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ.

Τα αντιοξειδωτικά στοιχεία υποστηρίζουν την άμυνα των κυττάρων απομακρύνοντας τις ελεύθερες ρίζες, μειώνουν τις λανθασμένες κυτταρικές αντιδράσεις που σχετίζονται με την γονιδιακή αντιγραφή, την πρωτεϊνική έκφραση και την δραστηριότητα των ενζύμων ενώ εμποδίζουν την απορρόφηση των βαρέων μετάλλων. Παραδείγματα αυτών είναι:

-βιταμίνη Α: ντομάτες, καρότα, σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά, παντζάρια, κολοκυθάκια

-βιταμίνη C:πορτοκάλια, λεμόνια, ακτινίδια, πράσινα λαχανικά, μπρόκολο, κουνουπίδι

-βιταμίνη Ε: ξηροί καρποί, λινέλαιο, ηλιέλαιο

-Ψευδάργυρος: αλεύρι ολικής άλεσης, καρύδια, σόγια, όσπρια, μαϊντανός

-Σελήνιο: κρέας ψάρι, δημητριακά.

-αντιοξειδωτικό ένζυμο υπεροξειδάση της γλουταθειόνης.

-Βιοφλαβανοειδή (ή βιταμίνη Ρ): φλούδες εσπεριδοειδών

-Πυκογενόλη: μίγμα βιοφλαβανοειδών είναι ισχυρό αντιοξειδωτικό :ανανάς, φλοιός σταφυλιού

-Προανθοκυανιδίνες με παράδειγμα τα κουκούτσια σταφυλιού, κεράσια, βατόμουρα

-Πολυφενόλες με παράδειγμα τα κόκκινα σταφύλια και το κρασί

-Κουερσιτίνη: μήλα, κρεμμύδια

2) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D.

Η βιταμίνη αυτή προάγει τον μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου ενώ επηρεάζει χημικά στοιχεία που επιδρούν στο ανοσοποιητικό σύστημα. Η μοναδικότητα αυτής είναι ότι συντίθεται στο σώμα, μέσω προβιταμίνης στο δέρμα και με την συμβολή του ήλιου, αλλά και παρέχεται μέσω τροφής όπως παχιά ψάρια.

3) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΒΙΤΑΜΙΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ Β

Αυτές ευθύνονται για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και του εγκεφάλου αλλά και για την καλή κατάσταση της μυελίνης και του μυελού των οστών ενώ συνήθως είναι ελλιπής στους πάσχοντες, ιδιαίτερα κάποιες όπως η Β12. Καλές πηγές αυτών είναι τα δημητριακά και μάλιστα αναποφλοίωτα ή ολικής άλεσης και όσπρια ενώ για την Β12 συκώτι και άλλα όργανα. Τα τελευταία βέβαια αποφεύγονται και έτσι, εκτός των πρόσθετων αναγκών, προσλαμβάνονται διατροφικά συμπληρώματα.

4) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΛΙΠΑΡΩΝ ΟΞΕΩΝ

Αυτά αποτελούνται από τα Ω3, Ω6 και Ω9 λιπαρά οξέα. Λέγονται απαραίτητα γιατί δεν τα συνθέτει ο οργανισμός. Συγκεκριμένα τα Ω3 μαζί και η βιταμίνη D αποτελούν καταστολείς του ελλατωματικού αμυντικού συστήματος. Πλούσια πηγή είναι τα λιπαρά ψάρια, το μουρουνέλαιο αλλά και το λινέλαιο. Το τελευταίο είναι φυτικό και έτσι αποκλείει την πιθανή αλλεργία στα ψάρια αλλά και την πρόσληψη υδραργύρου που δυστυχώς υπάρχει λόγω μόλυνσης της θάλασσας. Τα Ω6 και Ω9 προσλαμβάνονται από τις τροφές όπως παράδειγμα το ηλιέλαιο και έτσι δεν χρειαζόμαστε επιπλέον.

5) ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΠΑΓΚΡΕΑΤΙΚΩΝ ΕΝΖΥΜΩΝ

Το μεγαλύτερο μέρος των προσλαμβανόμενων τροφών πέπτεται με την βοήθεια των παγκεατικών ενζύμων. Έτσι στη συνέχεια απορροφώνται τα θρεπτικά συστατικά. Στην περίπτωση της πάθησης έχει βρεθεί ελλιπής ποσότητα αυτών. Παραδείγματα είναι η βρομελίνη που τη βρίσκουμε στον ανανά και η παπαΐνη στην παπάγια.

6) Παράλληλα με τα ανωτέρω, είναι απαραίτητη η χρήση και άλλων διατροφικών στοιχείων όπως ασβέστιο και μαγνήσιο για την σωστή λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκεκριμένα το ασβέστιο εκτός των άλλων, συμβάλει στην μυϊκή σύσπαση και χάλαση και την μεταβίβαση του νευρικού ερεθίσματος. Το μαγνήσιο εκτός των ανωτέρω συντελεί στον μεταβολισμό των βιταμινών Β αλλά και των απαραίτητων λιπαρών οξέων. Θαυμάσια πηγή αυτών αποτελεί το σουσάμι.

7) Υπάρχουν και άλλα θρεπτικά συστατικά που θεωρούνται χρήσιμα. Κάποια από αυτά είναι:

-χολίνη: δομικό συστατικό του νευρικού ιστού, καλή πηγή είναι το αυγό

-ινοσιτόλη:λιποτροπική δρση, πρόδρομος ουσιών (φωσφοϊνοσιτών) για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, καλή πηγή είναι συκώτι, εσπεριδοειδή

-βιοτίνη: λειτουργεί ως συνένζυμο στον μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών, πηγές είναι ρύζι, κρέας, σαρδέλες, κουνουπίδι, δημητριακά

-μαγγάνιο: πολύτιμο για τον σχηματισμό οστών, συνδετικού ιστού, δράση της ινσουλίνης, παραγωγή καλής χοληστερόλης, διεγέρτης ενζύμων στο μεταβολισμό των θρεπτικών συστατικών και των νουκλεϊκών οξέων DNA-RNA. Πηγές είναι το ρύζι, το σιτάρι, το μαρούλι, φασόλια, ξηροί καρποί.

-φώσφορος: εμπλέκεται με όλες τις ζωτικές λειτουργίες ενώ συνδέεται με το ασβέστιο και τη βιταμίνη D, καλή πηγή είναι το ψάρι.

8) Β13-βιταμίνη που χρησιμοποιείται στον μεταβολισμό των βιταμινών Β9 και Β12 και στην αναπαραγωγή των κυττάρων δείχνει να είναι ευεργετική στη νόσο. Πηγές της είναι το τυρόγαλα και οι βολβοί όπως καρότα.

9) Οι πρωτεΐνες του τυρογάλακτος επίσης έχουν αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες και είναι ευεργετικές για το ανοσοποιητικό σύστημα.

10) Ο βασιλικός πολτός λόγω της περιεκτικότητας του σε απαμίνη παράγει μια ισχυρή αντίδραση ενάντια στις λοιμώξεις. Παράλληλα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε αμινοξέα (πρωτεΐνη) προσδίδει ενέργεια.

11) Η μελατονίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από τον οργανισμό όταν βραδιάζει. Έχει αντιοξειδωτική δράση αλλά και ηρεμιστική. Η ποσότητά της μειώνεται με την πάροδο των χρόνων. Μια τροφή που βοηθά στον εμπλουτισμό της είναι το μέλι.

12) Το μαλικό οξύ μειώνει την συγκέντρωση αλουμινίου στον εγκέφαλο. Αυτό προέρχεται από το μήλο.

13) Υποστηρίζεται ότι η παραγωγή κορτικοστεροειδών στον οργανισμό διευκολύνεται με την πρόσληψη φυτικών τροφών (φυτικές στερόλες).

14) Ο κουρκουμάς, βότανο και μπαχαρικό, θεωρείται ένα καλό αντιφλεγμονώδες, και προστατευτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.

15) Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που ωφελούν τον οργανισμό στην πέψη αλλά και την λειτουργία του εντέρου. Επίσης έχουν αντιμικροβιακές, αντιοξειδωτικές, αντιαλλεργικές και άλλες ιδιότητες. Πηγές αυτών είναι τα εμπλουτισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Η σωστή διατροφή λοιπόν, επιτυγχάνει την βελτίωση της υγείας μέσω της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών των τροφών. Έτσι δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, μειώνονται οι φλεγμονές, ενδυναμώνεται ο εγκέφαλος και βελτιώνονται τα νευρικά ερεθίσματα. Παράλληλα, δίνοντας έμφαση σε κάποια θρεπτικά συστατικά-τρόφιμα επιτυγχάνεται ή ενισχύεται η θεραπεία συμπτωμάτων όπως η κόπωση αλλά και επιπρόσθετων προβλημάτων όπως η παχυσαρκία, η δυσκοιλιότητα, η ουρολοίμωξη, η οστεοπόρωση, πρόβλημα στα νεφρά, στο συκώτι και άλλα που μπορεί να οφείλονται και σε παρενέργειες φαρμάκων και έτσι έχουμε αυξημένη χοληστερίνη, σάκχαρο, υπέρταση μέχρι και προβλήματα στην καρδιά. Έτσι μερικά παραδείγματα είναι:

Η κόπωση επιβαρύνεται από την προβληματική λειτουργία του θυρεοειδή, την έλλειψη ενέργειας μέσω τροφών καθώς και τον μεταβολισμό τους, τις τοξίνες, την δυσκοιλιότητα, την κατάθλιψη, την υπογλυκαιμία και άλλα. Οι βιταμίνες A,C,B καθώς και το κάλιο, νάτριο, φώσφορος, ιώδιο, σίδηρος, ψευδάργυρος, χρώμιο βοηθούν στην αντιμετώπισή της. Επίσης ο βασιλικός πολτός δίνει ενέργεια, ενώ πρέπει γενικά να αποφεύγονται τα μεγάλα γεύματα και τα βαριά τρόφιμα.
Στην ασθένεια αυτή υπάρχουν οργανικοί λόγοι, φαρμακευτικές ουσίες αλλά και έλλειψη άσκησης που επηρεάζουν την εμφάνιση της δυσκοιλιότητας. Όσον αφορά τα οργανικά αίτια είναι απώλεια ή δυσκολία ελέγχου του εντέρου, δύσκολη λειτουργία των κοιλιακών και θωρακικών μυών και γενικά δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος. Κάποιες απλές λύσεις, εκτός από το νερό, είναι ο λιναρόσπορος-μια κουταλιά της σούπας το πρωί με νερό βρύσης, πίτουρο σταριού και κουάκερ ωμά το πρωί, μέλι ωμό, φρούτα με τη φλούδα , ωμά λαχανικά, συμπληρώματα Mg-K που διεγείρουν τα νευρικά κύτταρα για την μυЇκή σύσπαση, προβιοτικά συμπληρώματα που διατηρούν την εντερική χλωρίδα, προστατεύουν από τις διαταραχές, μειώνουν τις τοξικές ουσίες και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού.
Γενικότερα αίτια της ουρολοίμωξης αποτελούν τα βακτήρια που βρίσκονται στο γαστρεντερικό σύστημα αλλά και σε σεξουαλικά μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς. Επίσης λόγω ακράτειας, προβληματικής κύστης και άλλων προβλημάτων με τα νεφρά όπως πέτρα, ή και κατακράτησης όπως στην πρόσληψη κορτιζόνης, όπου αποφεύγεται αλάτι και ζάχαρη, επιβαρύνεται περισσότερο ο οργανισμός. Πρώτα από όλα πρέπει να καταναλώνεται αρκετό νερό για την απομάκρυνση των βακτηριδίων. Οι χυμοί cranberry και blueberry βοηθoύν στην πρόληψη λόγω των αντιβιοτικών ιδιοτήτων τους .Επίσης το σκόρδο , κανέλα, γιαούρτι με προβιοτικά, μήλα, κεράσια, καρπούζι, κολοκύθια, φράουλες, ανανά, αγγούρι, μπάμιες, Οι βιταμίνες C, B, Aα, δημητριακά) , φωσφορικό σίδηρο, φωσφορικό κάλιο, φωσφορικό μαγνήσιο. Όχι πολύ ασβέστιο, καφέ, αναψυκτικά και άλλα.
Προβλήματα όπως αυξημένη χοληστερίνη και σάκχαρο απαιτούν εκτός των αντιοξειδωτικών βιταμινών και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα που μπορούν να προσληφθούν από τα ψάρια και το λινέλαιο. Επίσης συνιστώνται τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες.
Για την αποφυγή οστεοπόρωσης καταναλώστε γάλα με χαμηλά λιπαρά αλλά και ταχίνι. Ο κίνδυνος υφίσταται λόγω μειωμένης κίνησης αλλά και φαρμάκων. Συνιστώνται ασβέστιο, βιταμίνη D και μαγνήσιο

Πέρα λοιπόν από τις γενικές συμβουλές πρέπει να τονιστεί ότι ο κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και έτσι είναι απαραίτητη η συμβολή του διαιτολόγου που θα σχεδιάσει ένα εξατομικευμένο διαιτολόγιο. Έτσι συμπεριλαμβάνονται και το διατροφικό ιστορικό του ασθενή αλλά και τυχών αλληλεπιδράσεις με φάρμακα καθώς και ιδιαίτερες ανάγκες. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι τα συμπληρώματα διατροφής δεν αντικαθιστούν τις τροφές απλά τις ενισχύουν.

ΠΗΓΗ :

Ζιώζιου Εύα
Διατροφολόγος - Διαιτολόγος - Επιστήμων τροφίμων
www.anthorama.gr

ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

2012-01-09T13:53:00.000+02:00

νευροπαθητικος πόνος

2012-01-08T19:39:00.000+02:00

Eniaios Pinakas Anapirias (KEBA)

2012-01-02T11:55:00.000+02:00

ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΟΝΑ

2011-09-25T09:52:00.000+03:00

Διάγνωση και θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας

2011-09-15T08:45:00.000+03:00

ΧΡΟΝΙΑ ΜΥΕΛΟΥΠΕΡΠΛΑΣΤΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ

2011-09-09T10:49:00.002+03:00

Κριτήρια αιτότητας και διερεύνηση των αιτιών σχέσεων στις επιστήμες υγείας

2011-09-01T17:40:00.002+03:00

Νέα στοιχεία για τα αίτια της σκλήρυνσης κατά πλάκας

2011-08-30T17:33:00.000+03:00

Περίπου 30 γενετικούς παράγοντες κινδύνου για την εκδήλωσης της πολλαπλής σκλήρυνσης ανακάλυψαν Βρετανοί επιστήμονες, σύμφωνα με άρθρο του επιστημονικού εντύπου Nature.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι τα νέα στοιχεία θα συντελέσουν στην αναγνώριση των πραγματικών κινδύνων και στην καλύτερη αντιμετώπιση ή και πλήρη ίαση της πάθησης.

Τα περισσότερα από τα γονίδια που εντοπίστηκαν σχετίζονται με την ανοσία, ενισχύοντας την άποψη ότι η νόσος προκαλείται από την επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος στον εαυτό του.

Τα γονίδια είναι ένα μόνο στοιχείο της συνολικής κατάστασης, καθώς και άλλοι παράγοντες όπως η βιταμίνη D ή οι ιολογικές λοιμώξεις έχει διαπιστωθεί ότι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο.

Η μελέτη που πραγματοποιήθηκε από διεθνή επιστημονική ομάδα, αλλά την εποπτεία είχαν τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ, είναι η μεγαλύτερη που έχει υλοποιηθεί μέχρι σήμερα για τον ρόλο των γονιδίων στην πολλαπλή σκλήρυνση.

Οι ερευνητές μελέτησαν το DNA σχεδόν 10.000 ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας και περισσοτέρων από 15.000 υγιών ατόμων.

Επιβεβαιώθηκε ο ρόλος 23 γνωστών γενετικών μεταλλάξεων (συχνών στον γενικό πληθυσμό) που προκαλούν ελαφρά αύξηση του κίνδυνου εκδήλωσης της νόσου, ενώ αναγνωρίστηκαν και 29 νέες μεταλλάξεις.

Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι εμπλέκονται και άλλες πέντε, ανεβάζοντας έτσι των συνολικό αριθμό των γενετικών αλλοιώσεων σε 57.

Ο καθηγητής Άλιστερ Κομπστον από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ εξηγεί ότι «πρόκειται για έναν μεγάλο αριθμό γονιδίων που θα πρέπει να κατανοήσουμε τον ρόλο τους. Το 80% αυτών είναι ανοσολογικά. Αυτό δείχνει ότι πρόκειται για ανοσολογική πάθηση».

Οι πάσχοντες από σκλήρυνση κατά πλάκας ανέρχονται σε 2,5 εκατομμύρια παγκοσμίως. Αυτό κάνει τους επιστήμονες ενδιαφέρονται ιδιαιτέρως για την ασθένεια, καθώς παρουσιάζει αυξητική τάση. Μέχρι σήμερα πάντως έχουν διαπιστώσει ότι δεν είναι κληρονομική νόσος και δεν ευθύνεται ένα μόνο γονίδιο. Κάποιος γονιδιακός συνδυασμός καθιστά ορισμένα άτομα επιρρεπή στην πάθηση. Ωστόσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες έχει παρατηρηθεί ότι παίζουν ρόλο, όπως ιοί και βακτήρια ή η βιταμίνη D, που παράγει ο οργανισμός από την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.

Πάντως ορισμένα από τα γονίδια που παίζουν σημαντικό ρόλο στην νευρολογική διαταραχή είναι γνωστό ότι εμπλέκονται και σε άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η νόσος του Crohn, ο διαβήτης τύπου Ι, σύμφωνα με άρθρο που έχει δημοσιευθεί στο επιστημονικό έντυπο PLoS Genetics.
health.in.gr

Κάκωση του Νωτιαίου Μυελου

2011-08-29T22:16:00.000+03:00

ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΝΑΥΡΟΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

2011-08-29T12:59:00.000+03:00

ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

2011-08-29T12:53:00.002+03:00

ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

2011-08-22T14:33:00.000+03:00

ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

2011-08-09T14:10:00.000+03:00

Σκλήρυνση κατά πλάκας

2011-08-03T22:30:00.001+03:00

Τα πρώτα χάπια Το 2011 αναμένεται να κυκλοφορήσουν δύο χάπια, η κλαδριβίνη και η φινγκολιμόδη, που, εκτός από το προφανές πλεονέκτημά τους σε σχέση με τις ενέσιμες θεραπείες, «υπόσχονται» ότι θα καταπολεμούν αποτελεσματικότερα τη νόσο, θα εμποδίζουν την υποτροπή των συμπτωμάτων και, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, δεν θα προκαλούν τις παρενέργειες των άλλων θεραπειών. Και τα δύο περιορίζουν την υπεραντίδραση του ανοσοποιητικού, χαρακτηριστικό των αυτοάνοσων νοσημάτων. Θα πρέπει, όμως, να σημειώσουμε ότι ενδέχεται να προκαλέσουν παρενέργειες που μπορεί να είναι σοβαρές, όπως έρπη, βρογχίτιδα ή πνευμονία, λόγω της αποδυνάμωσης του ανοσοποιητικού. Την αποτελεσματικότητά τους εξέτασε η ερευνητική ομάδα του καθηγητή κ. Γκάβιν Τζιοβάνι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου «Queen Mary» του Λονδίνου. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο «New England Journal of Medicine».
• Κλαδριβίνη (Cladribine) Χορηγείται εδώ και χρόνια σε ενέσιμη μορφή ως χημειοθεραπεία για το λέμφωμα και τη λευχαιμία. Στις δοκιμές που έγιναν, οι ειδικοί με συνεχείς τομογραφίες παρακολουθούσαν για 2 χρόνια την υγεία 1.300 ασθενών, από τους οποίους κάποιοι έπαιρναν το νέο χάπι και κάποιοι placebo. Διαπίστωσαν ότι εκείνοι που έπαιρναν την κλαδριβίνη αντιμετώπιζαν 55% χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπών και 30% χαμηλότερο κίνδυνο επιδείνωσης της κατάστασής τους.
• Φινγκολιμόδη (Fingolimod) Θεωρείται εξίσου αποτελεσματική με την κλαδριβίνη. Οι κλινικές δοκιμές σε 1.033 ασθενείς έδειξαν ότι, συγκριτικά με την υπάρχουσα θεραπεία με ιντερφερόνες Β, μειώνει την πιθανότητα υποτροπής έως και 60%, ενώ παράλληλα επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.
Νέες ενέσιμες θεραπείες Μέσα στην επόμενη διετία, αναμένεται να κυκλοφορήσει η ριτουξιμάμπη (Rituximab), ενώ ήδη κυκλοφορεί και χορηγείται η ναταλιζουμάμπη (Tysabri). Είναι οι λεγόμενες «νέας γενιάς» στοχευμένες θεραπείες - μονοκλωνικά αντισώματα που παρεμποδίζουν τη δράση των λευκοκυττάρων, τα οποία ευθύνονται για την εκφύλιση των νευρικών κυττάρων. Οι θεραπείες αυτές τροποποιούν την πορεία της νόσου, προλαμβάνουν τις υποτροπές και καθυστερούν την εξέλιξη της αναπηρίας. Σύμφωνα με τις μελέτες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, η λήψη τους ενδείκνυται από ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΣΚΠ, που παρουσιάζουν γρήγορη επιδείνωση ή δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.
Πειραματική θεραπεία με βλαστοκύτταρα Η μέθοδος ξεκίνησε πρόσφατα να εφαρμόζεται πειραματικά σε ανθρώπους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, παρά τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, θα πρέπει να περάσει τουλάχιστον μία δεκαετία ώστε να προκύψουν ασφαλή συμπεράσματα.

Τι είναι η Χρόνια Μυελογενής Λευχαιμία (ΧΜΛ);

2011-07-31T14:00:00.000+03:00

Η χρόνια μυελογενής λευχαιμία (ΧΜΛ) είναι μία από τις τέσσερις πιο συνηθισμένες μορφές λευχαιμίας. Η παγκόσμια επίπτωση της ΧΜΛ είναι ένα ή δύο περιστατικά, ανά 100.000 άτομα το χρόνο, ενώ παράλληλα ευθύνεται για το 15% του συνόλου των περιστατικών λευχαιμίας στους ενήλικες. 1 Η ΧΜΛ συνήθως εμφανίζεται στη μέση ηλικία - στα 45 με 55 έτη κατά μέσο όρο.1 Περίπου το 2% των περιστατικών που διαγιγνώσκονται με ΧΜΛ, είναι παιδιά.2 Στην Ελλάδα, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 1200 ασθενείς με ΧΜΛ.
Η ΧΜΛ είναι μια αιματολογική κακοήθεια, στην οποία τα λευκά αιμοσφαίρια δεν ωριμάζουν, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται σε μεγάλους αριθμούς. Χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη μιας χρωμοσωμικής ανωμαλίας, γνωστής και ως χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας (Ph). To χρωμόσωμα Ph δημιουργείται από την ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ των χρωμοσωμάτων 9 και 22. Ένα αποσπασμένο μέρος του χρωμοσώματος 22 μετατίθεται στο χρωμόσωμα 9 και ένα μέρος του χρωμοσώματος 9 μετατίθεται στο χρωμόσωμα 22, ένα φαινόμενο το οποίο ονομάζεται «αντιμετάθεση». Το βραχύ χρωμόσωμα 22 που προκύπτει ως αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου, ονομάζεται χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας.Το χρωμόσωμα αυτό εντοπίζεται σε όλους σχεδόν τους ασθενείς με ΧΜΛ (95%-100%) και οδηγεί στην παραγωγή μιας υβριδικής, παθολογικής κινάσης της τυσορίνης (ΤΚ), με αποτέλεσμα την υπερλειτουργία της. Αυτή η παθολογική κινάση της τυροσίνης ονομάζεται Bcr-Abl, χαρακτηρίζει τη ΧΜΛ και είναι μια εξειδικευμένη πρωτεΐνη, η οποία διαταράσσει τον φυσιολογικό ρυθμό παραγωγής των λευκών αιμοσφαιρίων και όχι μόνο.
Πρόσφατα δεδομένα αποδεικνύουν, ότι η θνησιμότητα της θετικής για το χρωμόσωμα Φιλαδέλφειας (Ph+) ΧΜΛ έχει μειωθεί ραγδαία μετά την εισαγωγή του imatinib το 2001. Στις ΗΠΑ, η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρία εκτιμά ότι το 2006 διεγνώσθησαν 4.500 νέες περιπτώσεις ΧΜΛ, ενώ καταγράφηκαν 600 θάνατοι.3 Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει μείωση της θνησιμότητας κατά 75% από το 2001, όπου διεγνώσθησαν 4.600 νέα περιστατικά ΧΜΛ και καταγράφηκαν 2.400 θάνατοι.4

Σχηματισμός του Χρωμοσώματος Ph

Διάγνωση και Στάδια της ΧΜΛ
Διάγνωση:Η διάγνωση της ΧΜΛ γίνεται με τους ακόλουθους τρόπους:
1) Με εξέταση του καρυοτύπου στο μυελό των οστών
2) Με μία τεχνική που ονομάζεται FISH, που γίνεται στο μυελό των οστών ή στο περιφερικό αίμα και
3) Με μία ακόμα πιο εξειδικευμένη μοριακή τεχνική που ονομάζεται RT-PCR, που γίνεται επίσης είτε στο μυελό των οστών είτε στο περιφερικό αίμα.
Στάδια:
Μετά τη διάγνωση της ΧΜΛ, ο περαιτέρω έλεγχος καθορίζει το στάδιο ή την έκταση της νόσου και βοηθά στην ανάπτυξη του σχεδίου θεραπείας. Τα στάδια της ΧΜΛ περιλαμβάνουν:
Χρόνια Φάση:
Κατά το αρχικό στάδιο της νόσου υπάρχουν λίγα άωρα κύτταρα (βλάστες) στο περιφερικό αίμα και στο μυελό των οστών, ενώ τα συμπτώματα μπορεί να είναι ή να μην είναι εμφανή. Το στάδιο αυτό μπορεί να διαρκέσει από μερικούς μήνες έως και μερικά χρόνια. Η πλειοψηφία των ασθενών απευθύνονται στον ιατρό τους ευρισκόμενοι σε αυτό το στάδιο, ενώ τα συμπτώματα που συνήθως συνοδεύουν τον ασθενή είναι εμμένουσα κόπωση, απώλεια ενέργειας, πυρετός, απώλεια όρεξης, εφίδρωση κατά την διάρκεια της νύκτας ή διόγκωση του σπλήνα. Χωρίς θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου σε αυτό το στάδιο, η νόσος εκτρέπεται γρήγορα σε επόμενη φάση, την επιταχυνόμενη ή ακόμα και τη βλαστική.
Επιταχυνόμενη Φάση:
Περισσότεροι βλάστες βρίσκονται στο αίμα και το μυελό των οστών, ενώ τα φυσιολογικά κύτταρα είναι λιγότερα. Συχνά τα συμπτώματα είναι εμφανή, κυρίως αναιμία και σπληνομεγαλία.
Βλαστική Φάση:
Αριθμός βλαστών μεγαλύτερος από 30% των φυσιολογικών ανευρίσκεται στο αίμα ή στον μυελό των οστών, οι οποίοι μπορεί να σχηματίσουν όγκους εκτός μυελού των οστών. Αναφέρεται και ως «βλαστική κρίση», μια κατάσταση κατά την οποία ο αυξημένος αριθμός βλαστών προκαλεί απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις, σοβαρή αναιμία, αιμορραγικές εκδηλώσεις και τελικά τον θάνατο του ασθενούς.
Θεραπεία και Ανταπόκριση
Ο κύριος στόχος της θεραπείας: Η εξάλειψη του Χρωμοσώματος Ph
Ο έλεγχος των σημείων και των συμπτωμάτων της ΧΜΛ, η μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων και η πρόληψη της εξέλιξης της ΧΜΛ προς τις τελικές φάσεις της νόσου, είναι πολύ σημαντικοί στόχοι της θεραπείας. Καθώς η ΧΜΛ προκαλείται από μια συγκεκριμένη γενετική ανωμαλία, η εξάλειψη του χρωμοσώματος Ph αποτελεί τον κύριο σκοπό της θεραπείας.
Η επιτυχής θεραπευτική αντιμετώπιση της ΧΜΛ συνοδεύεται από τη μείωση ή και εξάλειψη του παθολογικού χρωμοσώματος Φιλαδέλφεια στον καρυότυπο.
Η πλήρης εξάλειψη του χρωμοσώματος Ph από τον μυελό των οστών θεωρείται ως πλήρης κυτταρογενετική ανταπόκριση. Έχει φανεί ότι, για διάφορες θεραπείες της ΧΜΛ, υπάρχει άμεση συσχέτιση μεταξύ της κυτταρογενετικής ανταπόκρισης και της παράτασης της επιβίωσης.
Πριν την είσοδο στην κλινική πράξη του imatinib το 2001, η θεραπεία ήταν μάλλον παρηγορητική. Η ιντερφερόνη, μία μη ειδική θεραπεία, που οδήγησε σε εξάλειψη του χρωμοσώματος σε ένα μικρό ποσοστό των ασθενών, συνοδευόταν από αρκετές παρενέργειες και από δυσκολία στον τρόπο χορήγησης (καθημερινές υποδόριες ενέσεις). Η μεταμόσχευση μυελού των οστών, που μέχρι το 2001 θεωρείτο η μοναδική θεραπευτική επιλογή που οδηγεί σε ίαση τους ασθενείς με ΧΜΛ, έχει υψηλά ποσοστά θνητότητας και νοσηρότητας, ενώ πρέπει να έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως η ύπαρξη κατάλληλου δότη. Επιπλέον η μεταμόσχευση δεν είναι δυνατή σε ασθενείς μεγάλης ηλικίας.
Το imatinib, μία από του στόματος θεραπεία, αποτέλεσε επανάσταση στη θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου όταν εισήχθη στην κλινική πράξη το 2001. Στοχεύοντας εκλεκτικά τα παθολογικά, Φιλαδέλφεια θετικά κύτταρα, το imatinib οδηγεί σε πολύ υψηλή αποτελεσματικότητα, διατηρώντας το 95% των ασθενών εν ζωή ύστερα από 5 χρόνια θεραπείας, εξασφαλίζοντας πολύ καλή ποιότητα ζωής με ελάχιστη εμφάνιση παρενεργειών.5
Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που εκδόθηκαν πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για τη Λευχαιμία (ELN - European Leukemia Network), όλοι οι ασθενείς με ΧΜΛ πρέπει να αρχίζουν θεραπεία με imatinib στην ελάχιστη δόση των 400 mg ημερησίως με δυνατότητα κλιμάκωσης της δόσης σε 600 - 800 mg ημερησίως υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μη ικανοποιητικής ανταπόκρισης.6
Στις περιπτώσεις εκείνες που δεν επιτυγχάνεται η επιθυμητή ανταπόκριση ακόμα και σε μεγαλύτερες δόσεις του imatinib ή εμφανίζονται σημαντικές παρενέργειες υπό imatinib, είναι διαθέσιμοι 2ης γενιάς αναστολείς τυροσινικής κινάσης της Bcr-Abl. Το dasatinib είναι ένας τέτοιος αναστολές 2ης γενιάς που κυκλοφορεί από το 2007.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα το nilotinib, ένας ακόμα πιο εκλεκτικός αναστολέας τυροσινικής κινάσης της Bcr-Abl. Η αποτελεσματικότητα του nilotinib, που στοχεύει ακόμα πιο ισχυρά και εκλεκτικά την Bcr-Abl, την καθοριστική δηλαδή παθογενετική βλάβη της ΧΜΛ, επιβεβαιώνεται από τα αποτελέσματα κλινικών μελετών σε ασθενείς με ΧΜΛ, που είχαν προηγουμένως αναπτύξει αντίσταση ή παρενέργειες στο imatinib.
Το nilotinib, χορηγούμενο από του στόματος δις ημερησίως, όπως έδειξαν οι κλινικές μελέτες, προσφέρει υψηλή, άμεση και με διάρκεια ανταπόκριση στους ασθενείς εκείνους που δεν ανταποκρίνονται ή που δεν μπορούν να λάβουν το imatinib λόγω παρενεργειών. Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών σε αρχικά στάδια της νόσου πέτυχε Πλήρη Αιματολογική Ανταπόκριση (δηλ. ομαλοποίηση της γενικής αίματος), ενώ το 57% και 41% των ασθενών πέτυχαν Μέγιστη και Πλήρη Κυτταρογενετική Ανταπόκριση αντίστοιχα (δηλαδή σημαντική μείωση ή και εξάλειψη του χρωμοσώματος Φιλαδέλφεια στο μυελό των οστών).7
H κυτταρογενετική ανταπόκριση, δηλ. η μείωση του αριθμού των κυττάρων Ph+ τα οποία ανιχνεύονται με μία εξέταση που ονομάζεται καρυότυπος μυελού των οστών, θεωρείται παραδοσιακά ως ένδειξη αποτελεσματικότητας μιας συγκεκριμένης θεραπείας.
Επίσης πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι το nilotinib επιδεικνύει εξαιρετικό προφίλ ασφάλειας, εξασφαλίζοντας μία πολύ καλή ποιότητα ζωής στους ασθενείς αφού η εμφάνιση παρενεργειών δεν είναι συχνή. 8

Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας της ΧΜΛ αξιολογείται βάσει δυο καθιερωμένων κριτηρίων: την αιματολογική και την κυτταρογενετική ανταπόκριση.
Αιματολογική Ανταπόκριση
Η πλήρης αιματολογική ανταπόκριση ορίζεται ως η ομαλοποίηση της γενικής αίματος, που διαρκεί τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες, και η οποία ουσιαστικά αναγνωρίζει το βαθμό στον οποίο η πιο εμφανής παθολογική κατάσταση της ΧΜΛ έχει ρυθμιστεί (δηλ. ο αυξημένος αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων). Κατά τη διάρκεια της αιματολογικής ανταπόκρισης, τα κύτταρα θετικά για το χρωμόσωμα Ph (Ph+) μπορεί να είναι ακόμα ανιχνεύσιμα.
Κυτταρογενετική
Ανταπόκριση
H κυτταρογενετική ανταπόκριση, η οποία παραδοσιακά θεωρείται από τους ερευνητές ως ένδειξη ότι μια συγκεκριμένη θεραπεία είναι αποτελεσματική, είναι η μείωση του αριθμού των κυττάρων Ph+, τα οποία ανιχνεύονται με μια εξέταση που λέγεται έλεγχος καρυοτύπου μυελού των οστών. Αυτή αποτελεί μια ένδειξη του βαθμού στον οποίο η ίδια η καθοριστική παθογενετική βλάβη της νόσου έχει μειωθεί ή και εξαφανισθεί.
Μοριακή
Ανταπόκριση
Είναι πιθανό να υπάρχουν αντίγραφα του υβριδικού γονιδίου Bcr-Abl ακόμα κι αν έχει επιτευχθεί πλήρης κυτταρογενετική ανταπόκριση. Ενώ η επίτευξη της κυτταρογενετικής ανταπόκρισης παραμένει σημαντική, πολλοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι τα βέλτιστα αποτελέσματα εμφανίζονται όταν οι ασθενείς με ΧΜΛ επιδεικνύουν και ικανοποιητικήμοριακή ανταπόκριση. Ως ικανοποιητική μοριακή ανταπόκριση, θεωρείται η εξαφάνιση ή η μείωση των ποσοτήτων του γονιδίου Bcr-Abl, η οποία παράγει την παθολογική πρωτεΐνη που είναι υπεύθυνη για τον πολλαπλασιασμό των λευκών αιμοσφαιρίων στους ασθενείς με ΧΜΛ. Μια πλήρης μοριακή ανταπόκριση σημαίνει ότι τα επίπεδα του γονιδίου Bcr-Abl δεν είναι ανιχνεύσιμα και μπορεί να αποδειχθεί ως ένας νέος πιθανός δείκτης της αξιολόγησης της θεραπείας και της πρόγνωσης της νόσου.
Η μοριακή ανταπόκριση μπορεί να μετρηθεί με μια νέα σχετικά τεχνική, που ονομάζεται ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (Q-PCR), η οποία μετρά ακόμα και ελάχιστα επίπεδα αντιγράφων Bcr-Abl.
Βιβλιογραφία:
Faderl S; Talpaz M; Estrov Z; O΄Brien S; Kurzrock R; Kantarjian HM. The biology of chronic myeloid leukemia. N Engl J Med 1999 Jul 15;341(3):164-72.
2 American Cancer Society. Overview: Leukemia - Chronic Myeloid (CML). . Last accessed Jan 22, 2007.
3 American Cancer Society.; Cancer Facts & Figures 2006
4 American Cancer Society.; Cancer Facts & Figures 2001
5 Druker et al. NEJM 2006;355:2408-17
6 Baccarani et al. Blood 2006;108(6):1809-20
7 Kantarjan et al. Oral presentation at ASH 2007. Blood 2007;110(11):abstract #735.
8 Cortes et al. ASH 2007. Blood 2007;110(11):abstract # 1040.
Πηγή: Ίδρυμα ελληνικής αιματολογικής εταιρείας

ψωρίαση

2011-07-30T18:50:00.002+03:00

Συντάκτης: Βασιλική Μουσάτου M.D (Δερματολόγος- Αφροδισιολόγος)

Η ψωρίαση είναι μία χρόνια φλεγμονώδης πάθηση του δέρματος, που έχει σοβαρό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής του ασθενούς και σε ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις στη συνολική υγεία του.Τελευταίες έρευνες έχουν συσχετίσει την ψωρίαση με αυξημένο κίνδυνο για υπέρταση, παχυσαρκία και καρδιαγγειακές παθήσεις και μάλιστα όσο σοβαρότερη είναι η ψωριάση, τόσο πιο αυξημένος αυτός ο κίνδυνος.
Πρόκειται για μια πάθηση ανοσολογικής αιτιολογίας , όπου είναι διαταραγμένη η λειτουργία του Τ-λεμφοκυττάρου με αποτέλεσμα τα κύτταρα της ψωριασικής επι δερμίδας να πολλαπλασιάζονται πολύ ταχύτερα από το φυσιολογικό ρυθμό.Ο ακριβής μηχανισμός που πυροδοτεί το Τ- λεμφοκύτταρο είναι έως τώρα αδιευκρίνηστος. Η εκδήλωση της ασθένειας εξαρτάται πολύ από την κληρονομικότητα καθώς στο 1/3 των πασχόντων υπάρχει κληρονομικό ιστορικό θετικό για ψωρίαση. Η πιθανότερη υπόθεση είναι ότι για την εκδήλωση της πάθησης ευθύνονται πολλά γονίδια.Σε γενικές γραμμές εάν ο ένας γονιός έχει ψωρίαση,υπάρχει 25%πιθανότητα να την κληροδοτήσει στο παιδί του, ενώ εάν πάσχουν και οι δύο γονείς το ποσοστό ανέρχεται στο 60% .
Η συχνότητά της υπολογίζεται στο 2% του πληθυσμού και μπορεί να προσβάλει εκτός από το δέρμα, τα νύχια, τους βλεννογόνους και τις αρθρώσεις.
Υπάρχουν ανάλογα με την κλινική εικόνα 4 κύριες μορφές ψωρίασης:η κατά πλάκας ,που είναι και η συχνότερη, η σταγονοειδής, η φλυκταινώδης και η ερυθροδερμική.H Ηβαρύτητα της νόσου έμφανίζει μεγάλη ετερογένεια , με περιπτώσεις ασθενών με ελάχιστες βλάβες, έως βαρύτατες μορφές που απειλούν τη ζωή του ασθενούς.
Η πορεία της νόσου έχει εξάρσεις και υφέσεις ενώ διάφοροι εκλυτικοί παράγοντες όπως λοιμώξεις, φάρμακα, ταυματισμοί του δέρματος, περιβαλλοντικοί παράγοντες, στρες μπορεί να πυροδοτήσουν την εμφάνιση ή επιδείνωσή της.Η διατροφή δεν έχει αποδειχθεί ότι παίζει κάποιο ρόλο στην ψωρίαση.Στο 80% των ψωριασικών ασθενών, η πάθηση βελτιώνεται το καλοκαίρι με την επίδραση του ήλιου, πολλές φορές σε σημείο να «καθαρίζει» το δέρμα εντελώς από ψωριασικές βλάβες. Αντίθετα το χειμώνα , σε καταστάσεις στρες (ακόμα και από την ίδια τη νόσο) και σε ασθένεια η ψωρίασει εμφανίζει έξαρση.
Η έναρξη του νοσήματος είναι συνήθως κατά την τρίτη με τέταρτη δεκαετία , ή με μικρότερη συχνότητα κατά την έκτη με έβδομη. Έναρξη της ψωρίασης στην παιδική ηλικία σηματοδοτεί κατά κανόνα βαριά μορφή ψωριάσης.
Η διάγνωση είναι συνήθως κλινική και σπάνια χρειάζεται ιστολογική τεκμηρίωση. Οι τυπικές βλάβες της ψωρίασης παρουσιάζονται σαν ερυθρού χρώματος πλάκες ποικίλου μεγέθους που καλύπτονται από αγυρόχροα λέπια.Συνηθέστερες θέσεις εντόπισης είναι οι αγκώνες , τα γόνατα , η οσφύς, το τριχωτό της κεφαλής και είναι συμμετρικές.
Είναι μία νόσος που επηρεάζει σημαντικά την ψυχολογία αλλά και την ποιότητα ζωής των ασθενών, ιδίως των βαριά πασχόντων, περιορίζοντας την κοινωνική τους ζωή, πολλές φορές την εργασία , ακόμα και την κίνηση.Δεν είναι τυχαία η συσχέτιση της ψωρίασης με την εξάρτηση από το αλκοόλ και το κάπνισμα.Οι ψωριασικοί ασθενείς πολλές φορές κουράζονται από τις συνεχείς θεραπευτικές προσπάθειες και πολλές φορές εγκαταλείπουν απογοητευμένοι τη θεραπεία.
Υπάρχουν διαθέσιμες πολλές θεραπείες, που εξασφαλίζουν στον ασθενή άλλοτε άλλο ελευθερο ψωρίασης χρονικό διάστημα, καμία όμως έως τώρα οριστική λύση του χρόνιου αυτού προβλήματος.
Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων (περίπου στο 80%) οι ψωριασικές βλάβες βελτιώνονται τη θερινή περίοδο με την έκθεση στον ήλιο και σε ορισμένες περιπτώσεις η βελτίωση είναι θεαματική έως εξαφάνισης των βλαβών. Η ηλιοθεραπεία με μέτρο και χρήση αντιηλιακού αποτελεί πολύ καλή λύση για τουλάχιστον 5 μήνες το χρόνο στην Ελλάδα για τους περισσότερους ψωριασικούς ασθενείς.
Την ηλιοφάνεια επίσης εκμεταλλευόμαστε για να κάνουμε ένα διάλειμμα από τις συστηματικές θεραπείες, οι οποίες δε γινεται να λαμβάνονται αδιάλειπτα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω παρενεργειών.
Συνοπτικά οι θεραπείες για την ψωρίαση διακρίνονται σε τοπικές εφαρμογές σκευασμάτων με μαλακτικά , κερατολυτικά, κορτικοστεροειδή, αναστολείς καλσινευρίνης, καλσιποτριόλη, πισσα, ανθραλινη και συνδυασμούς αυτών, σε φωτοθεραπείες (θεραπευτικά ιατρικά σολάριουμ με χρήση ακτινοβολίας UVA ήUVB) σε συστηματικές θεραπείες (μεθοτρεξάτη, κυκλοσπορίνη, ρετινοειδή) και σε θεραπείες με βιολογικούς παράγοντες
Από τις συστηματικές θεραπείες που είναι πολύ αποτελεσματικές, η χρήση της μεθοτρεξάτης περιορίζεται από την ηπατοτοξικότητα, της κυκλοσπορίνης από τη νεφροτοξικότητα ενώ τα ρετινοειδη αντενδείκνυνται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας και επιπλέον μπορεί να προκαλέσουν αύξηση των λιπιδίων του αίματος ή ηπατοτοξικότητα.
Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται και νέες θεραπείες με βιολογικούς παράγοντες, που είναι ένεσιμες ανοσοτροποποιητικές ουσίες, μη οργανοτοξικές και αποτελούν μία επιπλέον θεραπευτική επιλογή, ειδικά σε ασθενείς για τους οποίους αντενδείκνυνται οι συμβατικές θεραπείες. Η χρήση των βιολογικών πρέπει να γίνεται με σύνεση και κάτω από προυποθέσεις καθώς αποτελούν μια πολύ ακριβή θεραπεία με κίνδυνο αναζωπύρωσης παλαιών λοιμώξεων (π.χ φυματίωση HPV λοιμωξη).Επίσης τα μακροχρόνια αποτελέσματα των νέων θεραπειών δεν είναι ακόμα γνωστά.
Υπάρχει τέλος η δυνατότητα συνδυασμού θεραπειών ανάλογα με την περίπτωση.Η θεραπεία είναι πάντα εξατομικευμένη λαμβάνοντας υπ΄ οψιν το είδος της ψωρίασης, την εντόπιση,την έκτασή της, την ηλικία, συνοδές παθήσεις και φάρμακα του ασθενούς, τις δραστηριότητές του,την εποχή του έτους και πολλά άλλα.

Πνευμονική υπέρταση

2011-07-30T17:08:00.000+03:00

Η πνευμονική υπέρταση (ΠΥ) είναι μια σπάνια πνευμονική διαταραχή, στην οποία η πίεση του αίματος στην πνευμονική αρτηρία αυξάνεται πολύ περισσότερο από τα φυσιολογικά επίπεδα. Ταυτόχρονα όσο αυξάνεται η πίεση, τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων (πνευμονικών αρτηριών) γίνονται παχύτερα. Η ΠΥ μπορεί να επέλθει με ή χωρίς ταυτοποιήσιμη ή γνωστή αιτία.
Οι πνευμονικές αρτηρίες είναι τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν «φτωχό σε οξυγόνο» αίμα από τη δεξιά κοιλία, μια από τις κοιλότητες (θαλάμους) της καρδιάς που λειτουργεί ως αντλία, στους πνεύμονες. Μόλις οξυγονωθεί (δηλαδή μόλις γίνει πλουσιότερο σε οξυγόνο) στους μικρούς αεροθύλακες των πνευμόνων που λέγονται κυψελίδες, το αίμα μεταφέρεται πίσω στην αριστερή πλευρά της καρδιάς μέσω των πνευμονικών φλεβών. Το οξυγονωμένο αίμα διοχετεύεται κατόπιν στο υπόλοιπο σώμα από την αριστερή κοιλία (μέσω της αορτής, του μεγαλύτερου αιμοφόρου αγγείου του σώματος). Το αίμα αυτό μεταφέρεται στο σώμα μέσω των συστηματικών αρτηριών, όπου οι μύες και τα διάφορα όργανα χρησιμοποιούν το οξυγόνο. Μόλις εξαχθεί το οξυγόνο, το αίμα μεταφέρεται πίσω στη δεξιά πλευρά της καρδιάς από τις συστηματικές φλέβες (που ονομάζονται κάτω και άνω κοίλη φλέβα). Κατόπιν, ο κύκλος αυτός επαναλαμβάνεται.
Κατά τη διάρκεια περιόδων άσκησης, όπως είναι το περπάτημα, οι μύες χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες οξυγόνου για να τους εξασφαλίσει επιπλέον ενέργεια. Για το λόγο αυτό, το σώμα προσαρμόζεται σε αυτή την αυξημένη ανάγκη οξυγόνου αυξάνοντας τον καρδιακό ρυθμό, ο οποίος αυξάνει την ποσότητα του αίματος που περνά από τους πνεύμονες. Για να συμβεί αυτό, οι πνευμονικές αρτηρίες πρέπει να έχουν την ικανότητα να ανοίξουν περισσότερο. Με άλλα λόγια, τα αιμοφόρα αγγεία πρέπει να είναι εύκαμπτα.
Στους ασθενείς που πάσχουν από ΠΥ, τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων είναι παχύτερα, συνεπώς τα αγγεία γίνονται λιγότερο εύκαμπτα . Έτσι γίνεται δυσκολότερο για τη δεξιά κοιλία να αντλεί περισσότερο αίμα μέσω των πνευμόνων.
Η δεξιά κοιλία είναι μυς και όπως κάθε άλλος μυς στο σώμα, αν καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια, μεγαλώνει (στη δεξιά εικόνα ο μυς της δεξιάς κοιλίας φαίνεται παχύτερος από το φυσιολογικό στην ΠΥ).
Ωστόσο, αν η καρδιά χρειαστεί να εργαστεί σκληρότερα από το συνηθισμένο για μεγάλο χρονικό διάστημα (για μήνες και συχνά χρόνια) χωρίς ανάπαυση, αρχίζει να εργάζεται λιγότερο αποδοτικά.
Όταν η δεξιά κοιλία συσπάται, ασκεί πίεση στο αίμα που βρίσκεται μέσα στην κοιλότητά της. Η πίεση εξαναγκάζει το αίμα να περάσει από τις πνευμονικές αρτηρίες, αυξάνοντας με τη σειρά της την πίεση μέσα στις αρτηρίες
αυτές. Αφού συσπαστεί, η δεξιά κοιλία χαλαρώνει, προκαλώντας μείωση της πίεσης στις πνευμονικές αρτηρίες. Με άλλα λόγια, η πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες αυξάνεται όταν η δεξιά κοιλία συσπάται και μειώνεται όταν χαλαρώνει. Σε ένα υγιές άτομο, η πίεση αυξάνεται περίπου σε 20 mm Hg (χιλιοστόμετρα στήλης υδραργύρου) και μειώνεται έως και σε 5 mm Hg. Συχνά, όταν οι γιατροί μιλούν για την πίεση στις πνευμονικές αρτηρίες, αναφέρονται σε ένα και μόνο αριθμό. Ο αριθμός αυτός είναι γνωστός ως μέση πίεση πνευμονικών αρτηριών (που συχνά αναγράφεται συντετμημένος ως mPAP [mean pulmonary artery pressure]) και είναι ο μέσος όρος των υψηλότερων και των χαμηλότερων πιέσεων. Σε ένα υγιές άτομο, ο μέσος όρος είναι περίπου 14 mm Hg. Το ενδεχόμενο διάγνωσης ΠΥ εξετάζεται όταν η μέση πίεση των πνευμονικών αρτηριών είναι υψηλότερη από 25 mm Hg σε συνθήκες ανάπαυσης του ασθενούς ή 30 mm Hg σε συνθήκες άσκησης.
Παρότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γνωρίζουμε την ακριβή αιτία της ΠΥ, γνωρίζουμε ωστόσο ότι προσβάλλει συχνά άτομα που πάσχουν από άλλες συγκεκριμένες ασθένειες. Για παράδειγμα, ξέρουμε ότι τα άτομα που πάσχουν από μια πάθηση που ονομάζεται «συστηματική σκλήρυνση» μπορεί να διατρέχουν κίνδυνο ανάπτυξης ΠΥ στη διάρκεια της ζωής (10-20%, υψηλότερος από το φυσιολογικό κίνδυνο). Μπορούμε επίσης να πούμε ότι η ΠΥ παρατηρείται σε συνδυασμό με την πυλαία υπέρταση (ηπατικά προβλήματα), λοίμωξη από τον HIV και συνηθέστερα σε άτομα με συγγενή καρδιοπάθεια. Η ΠΥ μπορεί επίσης να κληρονομηθεί γενετικά, παρότι αυτό είναι πολύ σπάνιο.
Αίτια
Διακρίνονται δύο τύποι πνευμονικής υπέρτασης:

Φλεβική ή παθητική πνευμονική υπέρταση, στην οποία η αύξηση της πίεσης περιορίζεται στο πνευμονικό φλεβικό σύστημα (και συνδυάζεται με βλάβες της μιτροειδούς βαλβίδας, αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια).
Αρτηριακή ή ενεργητική πνευμονική υπέρταση, που οφείλεται σε σπασμό των αρτηριών των πνευμόνων από άγνωστη αιτία ή να είναι απότοκος πνευμονικών εμβολών ή συγγενών καρδιοπαθειών, ή βαλβιδοπαθειών.

Ταξινόμηση πνευμονικής υπέρτασης (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας)

1η ομάδα: Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση

Ιδιοπαθής (πρωτοπαθής)
Οικογενής
Σχετιζόμενη με: αγγειακή νόσο του συνδετικού ιστού, επικοινωνία συστηματικής - πνευμονικής κυκλοφορίας, πυλαία υπέρταση, λοίμωξη από HIV, φάρμακα/τοξίνες (π.χ. ανορεξιογόνα, rapeseed oil, L-τρυπτοφάνη, μεθαμφεταμίνη, κοκαΐνη)
Άλλες καταστάσεις: θυρεοειδικές διαταραχές, θησαυρισμώσεις, κληρονομική αιμορραγική τηλαγγειεκτασία, αιμοσφαιρινοπάθειες, μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα, σπληνεκτομή
Σημαντική φλεβική ή τριχοειδική συμμετοχή
Πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσος
Πνευμονική - τριχοειδική αιμαγγειωμάτωση
Εμμένουσα πνευμονική κυκλοφορία του νεογνού

2η ομάδα: Πνευμονική φλεβική υπέρταση

Μυοκαρδιοπάθεια των αριστερών κοιλοτήτων
Βαλβιδοπάθεια των αριστερών καρδιακών κοιλοτήτων

3η ομάδα: Πνευμονική υπέρταση σχετιζόμενη με υποξαιμία

Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Διάμεση πνευμονοπάθεια
Διαταραχές αναπνοής στον ύπνο
Διαταραχές με κυψελιδικό υπαερισμό
Παραμονή σε μεγάλο υψόμετρο
Αναπτυξιακές ανωμαλίες

4η ομάδα: Πνευμονική υπέρταση οφειλόμενη σε χρόνια θρομβωτική ή και εμβολική νόσο

Θρομβοεμβολική απόφραξη των εγγύς πνευμονικών αρτηριών
Θρομβοεμβολική απόφραξη των άπω πνευμονικών αρτηριών
Πνευμονική εμβολή (όγκοι, παράσιτα, ξένο υλικό)

5η ομάδα: Διάφορα
- Σαρκοείδωση, πνευμονική ιστιοκύττωση, λεμφαγγειωμάτωση, συμπίεση πνευμονικών αγγείων (λεμφαδενοπάθεια, όγκοι, ίνωση μεσοθωρακίου)

Main pulmonary artery=Πνευμονική αρτηρία
Right atrium=Δεξιός κόλπος
Lungs=Πνεύμονες
Left ventricle=Αριστερά κοιλία
Lefr atrium=Αριστερός κόλπος
Normal pulmonary arterial vessels=Φυσιολογικές πνευμονικές αρτηρίες
Vessel with pulmonary hypertension=Αρτηρίες στη πνευμονική υπέρταση.

Κλινική εικόνα

Οι εκδηλώσεις της πνευμονικής υπέρτασης οφείλονται:

στην αιτία της (συμπτώματα πνευμονοπάθειας ή συγγενούς καρδιοπάθειας)
στην ανοξυγοναιμία που προκαλεί κυάνωση και μείωση του PO2 στο αρτηριακό αίμα, ερυθροκυττάρωση και πληκτροδακτυλία.
στην χαμηλή καρδιακή παροχή λόγω των υψηλών πνευμονικών αντιστάσεων και
στην δεξιά καρδιακή επιβάρυνση (χρόνια πνευμονική καρδιά).

Τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση παραπονιούνται για λαχάνιασμα (δύσπνοια) και κόπωση (υπερβολική κούραση). Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να συμβαίνουν σε συνθήκες ανάπαυσης και συχνότερα κατά τη διάρκεια ήπιας άσκησης ή όταν ο πάσχων περπατάει. Τα συμπτώματα αυτά περιγράφονται ως μη ειδικά. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαν να οφείλονται σε διάφορες παθήσεις και όχι μόνο στην ΠΥ. Κατά συνέπεια είναι πολύ δύσκολο στην αρχή να γίνει διάγνωση της ΠΥ. Συχνά μάλιστα μεσολαβεί μεγάλο χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης επίσκεψης των ασθενών στο γιατρό τους και της έναρξης ειδικής θεραπείας τους σε νοσοκομείο. Η δύσπνοια και η εύκολη κόπωση εμφανίζονται σε σοβαρή πνευμονική υπέρταση ενώ μπορεί να απουσιάζουν σε μικρή και μέτρια πνευμονική υπέρταση.
Τα συγκοπτικά επεισόδια οφείλονται σε μείωση της εγκεφαλικής αιμάτωσης. Εμφανίζονται συχνότερα σε προσπάθεια και όρθια θέση λόγω αδυναμίας διατήρησης της καρδιακής παροχής.
Το στηθαγχοειδές άλγος πιθανότατα οφείλεται σε ισχαιμία του μυοκαρδίου της δεξιάς κοιλίας.
Εργαστηριακές εξετάσεις
Για ασθενείς για τους οποίους υπάρχουν υπόνοιες ΠΥ, κατά κανόνα γίνονται κάποια πρώτα βήματα για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Κατ΄ αρχή συζητείται μεταξύ του ασθενούς και του ιατρού το ιστορικό των παρόντων νοσημάτων του, το πρότερο ιατρικό ιστορικό του, το οικογενειακό του ιστορικό και οποιαδήποτε φάρμακα έπαιρνε ή παίρνει ο ασθενής. Γίνεται επίσης πλήρης φυσική εξέταση. Άλλες εξετάσεις που χρησιμοποιούνται κατά την εκτίμηση ενός ασθενούς για τον οποίο υπάρχουν υπόνοιες ΠΥ, μπορεί να είναι όλες ή μερικές από τις ακόλουθες:

Ηλεκτροκαρδιογράφημα
Ακτινογραφία θώρακα
Ηχοκαρδιογράφημα
Έλεγχος πνευμονικής λειτουργίας
Τεστ κοπώσεως
Σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης
Αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας
Μαγνητική τομογραφία
Πνευμονική αγγειογραφία
Καρδιακός καθετηριασμός

Σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, τα τεστ αυτά θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ορισμένες ανωμαλίες που είναι δυνατό να υποδεικνύουν κάποια διάγνωση άλλη πλην της ΠΥ. Ανάλογα με τα αποτελέσματα των τεστ, η ομάδα φροντίδας θεραπείας μπορεί να ακολουθήσει διαφορετική προσέγγιση για τις μελλοντικές διερευνητικές εξετάσεις.
Ακτινογραφία θώρακα
Στην ακτινογραφία θώρακα είναι διευρυσμένες οι κεντρικές αρτηρίες με απότομη διακοπή του, σαν κλαδεμένο δέντρο.
Σε πολύ μεγάλη πνευμονική πίεση μπορεί να είναι ψηλαφητοί οι παλμοί της πνευμονικής αρτηρίας και να εμφανίζεται ανεπάρκεια της βαλβίδας προκαλώντας πρώιμο διαστολικό φύσημα ανεπάρκειας της πνευμονικής βαλβίδας.
Ηλεκτροκαρδιογράφημα
Το ηλεκτροκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει σημεία «υπερτροφίας της δεξιάς κοιλίας» (πάχυνσης) ή «καταπόνηση της δεξιάς κοιλίας» (που σημαίνει ότι η δεξιά πλευρά της καρδιάς εργάζεται σκληρότερα από το φυσιολογικό), ευρήματα συνηθισμένα στην ΠΥ.
Ηχοκαρδιογράφημα
Με το ηχοκαρδιογράφημα ελέγχονται

Ποικίλες δομικές ανωμαλίες (για παράδειγμα, οι καρδιακές βαλβίδες, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει διαρροή από τις βαλβίδες όταν κλείνουν και αν ρέει ομαλά μέσα από αυτές το αίμα)
Ορισμένες συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, όπως «τρύπα στην καρδιά»
Ο όγκος του αίματος που διοχετεύεται από την καρδιά με κάθε κτύπο της

Είναι δυνατό να εκτιμηθεί η πίεση του αίματος μέσα στα αιμοφόρα αγγεία. Η εξέταση αυτή είναι πολύ χρήσιμη στην ΠΥ. Το ηχοκαρδιογράφημα δίνει εικόνες τόσο κινούμενες όσο και ακίνητες, από τις οποίες μπορούν να μετρηθούν το μέγεθος της καρδιάς και το πάχος του καρδιακού μυός.
Έλεγχος πνευμονικής λειτουργίας
Το τεστ πνευμονικής λειτουργίας περιλαμβάνει μια σειρά εξετάσεων που παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ποσότητα του αέρα που χωρούν οι πνεύμονες ενός ατόμου και το πόσο αποτελεσματικά λειτουργούν. Οι ασθενείς με ΠΥ συχνά έχουν φυσιολογικές αεροφόρους οδούς (αεραγωγούς) και συνήθως εμφανίζουν μόνο ήπιο ή καθόλου περιορισμό ή απόφραξη στην κίνηση του αέρα στους πνεύμονες. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των ασθενών με τα αποτελέσματα υγιών ατόμων της ίδιας ηλικίας και του ίδιου ύψους, ο γιατρός μπορεί να συμπεράνει αν οι αεραγωγοί του ασθενούς είναι στενότεροι ή λιγότερο αποδοτικοί από το φυσιολογικό.
Τεστ κοπώσεως
Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τύποι τεστ κοπώσεως που μπορεί να ζητήσει ο γιατρός από τον ασθενή. Τα τεστ αυτά μπορούν να βοηθήσουν να διαπιστωθεί αν υπάρχει μειωμένη αντοχή στην άσκηση (κόπωση) και μερικές φορές παρέχουν στοιχεία σχετικά με την αιτία των συμπτωμάτων του ασθενούς. Στην ΠΥ, το τεστ κοπώσεως συχνά χρησιμοποιείται ως μέσο μέτρησης της «ικανότητας άσκησης» ενός ατόμου. Από μερικούς ασθενείς οι γιατροί ζητούν να περπατήσουν σε ένα διάδρομο άσκησης φορώντας μια μάσκα επάνω από το στόμα και τη μύτη τους. Έτσι οι γιατροί έχουν τη δυνατότητα να υπολογίσουν πόσο αποδοτικά χρησιμοποιεί οξυγόνο ο ασθενής και πόσο σκληρά επιτρέπουν στον ασθενή να δουλέψει η καρδιά και οι πνεύμονές του. Το τεστ κοπώσεως μπορεί να βοηθήσει επίσης στην ανίχνευση της παρουσίας και της βαρύτητας της στεφανιαίας νόσου και άλλων διαταραχών της καρδιάς.
Το 6λεπτο περπάτημα ή το τεστ επιταχυνόμενης βάδισης επάνω-κάτω δεν είναι πραγματικά ειδικό διαγνωστικό τεστ. Ωστόσο, σε συνδυασμό με ένα πλήρες ιστορικό και τη φυσική εξέταση, μπορεί να βοηθήσει να ταυτοποιηθεί η ικανότητα άσκησης (κόπωσης) και να διαπιστωθεί η λειτουργική κατάσταση του ατόμου.
Στα τεστ κοπώσεως όπως τα «6λεπτα τεστ βάδισης» ο ασθενής πρέπει απλώς να καλύψει όσο το δυνατό μεγαλύτερη απόσταση περπατώντας επάνω-κάτω σε ένα διάδρομο μέσα σε 6 λεπτά. Το «τεστ επιταχυνόμενης βάδισης επάνω-κάτω» είναι παρόμοιο αλλά απαιτεί από τον ασθενή να περπατά επάνω-κάτω σε μια πορεία 10 μέτρων με ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα μέχρις ότου λαχανιάσει τόσο πολύ που να μην μπορεί να συνεχίσει άλλο.
Κατά τη διάρκεια αυτών των τεστ, συχνά απαιτείται να φορούν οι ασθενείς μια συσκευή παρακολούθησης (μόνιτορ) στο δάκτυλο ή στο λοβό του αυτιού για να μετριέται η ποσότητα οξυγόνου στο αίμα τους. Στους ασθενείς που πάσχουν από ΠΥ, τα επίπεδα του οξυγόνου μπορεί να πέσουν κάτω από το φυσιολογικό χωρίς να λαχανιάσει πολύ ο ασθενής.
Τα τεστ αυτά δίνουν στους γιατρούς μια εικόνα για τη βαρύτητα της νόσου. Μπορούν να αποτελέσουν επίσης ένα καλό τρόπο να μετρηθεί πόσο αποτελεσματικές είναι οι φαρμακοθεραπείες.
Σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης
Το σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης χρησιμοποιείται τις περισσότερες φορές για να ανιχνεύσει την παρουσία θρόμβων αίματος στον πνεύμονα (τους οποίους, μερικές φορές, τα μέλη της ομάδας φροντίδας υγείας αναφέρουν ως πνευμονικά έμβολα). Οι χρόνιοι θρόμβοι αίματος στους πνεύμονες είναι δυνατό να αποτελέσουν αιτία της ΠΥ. Παρότι η παρουσία θρόμβων αίματος δεν καθιστά βέβαιη τη διάγνωση της ΠΥ, μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο στη λήψη αποφάσεων για τις μελλοντικές εξετάσεις και τη θεραπεία της ΠΥ. Γενικά, τα αποτελέσματα ερμηνεύονται ως χαμηλή (μικρή), μεσαία ή υψηλή πιθανότητα πνευμονικών εμβόλων (πηγμάτων στον πνεύμονα). Ένας από τους συνηθέστερους τύπους ΠΥ συμβαίνει σε ανθρώπους που έχουν αναπτύξει επανεμφανιζόμενους θρόμβους αίματος στους πνεύμονές τους κατά τη διάρκεια μεγάλου χρονικού διαστήματος.
Αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας
Ο ακτινολόγος αναζητά τυχόν ανωμαλίες στον πνευμονικό ιστό. Αν χρησιμοποιηθεί σκιαγραφικό, εξετάζει επίσης τυχόν μη φυσιολογική πλήρωση των πνευμονικών αγγείων, η οποία μπορεί να υποδεικνύει την παρουσία θρόμβων αίματος μέσα στους πνεύμονες.
Μαγνητική τομογραφία
Στη διερεύνηση της ΠΥ, η μαγνητική τομογραφία έχει τη δυνατότητα να απεικονίζει τόσο την καρδιά όσο και τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία στον περιβάλλοντα ιστό. Έτσι, είναι δυνατή η ανίχνευση καρδιακών ανωμαλιών που υπήρχαν εκ γενετής (όπως οι τρύπες στην καρδιά). Με τη μαγνητική τομογραφία είναι δυνατή η λήψη εικόνων από περισσότερες γωνίες και με περισσότερες λεπτομέρειες από ό,τι με την αξονική τομογραφία. Επίσης, η διαφορά μεταξύ του φυσιολογικού και του μη φυσιολογικού ιστού είναι συχνά πιο ευκρινής στη μαγνητική από ό,τι στην αξονική τομογραφία. Πνευμονική αγγειογραφία
Πολλοί ασθενείς δεν υποβάλλονται σε πνευμονική αγγειογραφία, αλλά η εξέταση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ενήλικες όταν τα αποτελέσματα του σπινθηρογραφήματος αερισμού-αιμάτωσης δεν οδηγούν σε οριστικά συμπεράσματα. Είναι η καλύτερη εξέταση για τη διάγνωση πιθανών θρόμβων αίματος, συνεπώς χρησιμοποιείται για να επιβεβαιωθεί ή να αποκλειστεί η παρουσία θρόμβων αίματος στους πνεύμονες.
Ο ασθενής συνδέεται με έναν ηλεκτροκαρδιογράφο και ξαπλώνει σε ένα τραπέζι όπως για ακτινογραφία, ενώ ένας μακρύς, στενός, εύκαμπτος σωλήνας (καθετήρας) εισάγεται στο σώμα του μέσω μιας βελόνας που τοποθετείται στη βουβωνική χώρα. Ενώ ο χειριστής παρακολουθεί από μια τηλεοπτική συσκευή μόνιτορ, ο καθετήρας προωθείται μέσω των κοιλοτήτων της καρδιάς και εισέρχεται στην πνευμονική αρτηρία. Ενίεται κατόπιν χρωστική (σκιαγραφικό) στις αρτηρίες του πνεύμονα μέσω του καθετήρα και λαμβάνεται μια σειρά φιλμ ακτίνων Χ. Η χρωστική αυτή επιτρέπει στις αρτηρίες να είναι καλύτερα ορατές. Με τη βοήθεια της χρωστικής, η πνευμονική αγγειογραφία δίνει μια σειρά εξαιρετικά λεπτομερών ακτινογραφικών εικόνων (που είναι γνωστές ως «αγγειογραφήματα») της πνευμονικής αρτηρίας και των μικρότερων κλάδων της. Ο ακτινολόγος κατόπιν εξετάζει τα αγγειογραφήματα για να δει αν υπάρχουν προβλήματα, όπως για παράδειγμα αν υπάρχουν θρόμβοι αίματος ή ενδείξεις άλλων πνευμονικών προβλημάτων.
Μια μικρή μειοψηφία ασθενών που υποβάλλονται στην εξέταση της πνευμονικής αγγειογραφίας είναι αλλεργικοί στην υγρή χρωστική λόγω του ιωδίου που περιέχει. Όποιος είχε κατά το παρελθόν τέτοιες αλλεργικές αντιδράσεις πρέπει να το αναφέρει στο γιατρό. Οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ζητούν πληροφορίες σχετικά με το αν η εξέταση με τις ακτίνες Χ συνεπάγεται κινδύνους βλάβης για το μωρό τους. Ο κίνδυνος βλάβης ενός ασθενούς από τις ακτίνες Χ είναι πολύ μικρός και τα σύγχρονα ακτινογραφικά μηχανήματα είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να λαμβάνουν εικόνες υψηλής ποιότητας χρησιμοποιώντας ελάχιστη δόση ακτινοβολίας.
Καρδιακός καθετηριασμός
Η μελέτη του καρδιακού καθετηριασμού επικεντρώνεται στη δεξιά καρδιά. Παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις πιέσεις στις διάφορες κοιλότητες της καρδιάς και τη ροή του αίματος δια μέσου της καρδιάς και της πνευμονικής αρτηρίας. Για να γίνει η εξέταση αυτή ίσως χρειαστεί να εισαχθεί στο νοσοκομείο ο ασθενής για μερικές ημέρες.
Παρέχει τη δυνατότητα να εξασφαλιστεί μια ακριβή μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στην καρδιά και στην πνευμονική αρτηρία. Περιστασιακά, απαιτείται και καθετηριασμός της αριστερής καρδίας επιπρόσθετα στον καθετηριασμό της δεξιάς καρδίας.

Έλεγχος σε ασθενή με πνευμονική υπέρταση

Βαλβιδοπάθεια - Ελλείμματα κολποκοιλιακού διαφράγματος - Νόσημα αρ. καρδιακών κοιλοτήτων
Ηλεκτροκαρδιογράφημα
Υπερηχοκαρδιογράφημα
Καθετηριασμός καρδιάς
Νοσήματα αναπνευστικού συστήματος υποξαιμία
Ακτινογραφία θώρακα
Σπιρομέτρηση
Διαχυτική ικανότητα CO
Αξονική τομογραφία θώρακα υψηλής ευκρίνειας
Μετατρεπτικό ένζυμο αγγειοτενσίνης
Μελέτη ύπνου
Πυλαιοπνευμονική υπέρταση - Νοσήματα κολλαγόνου - ΑIDS - Xρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση
Doppler σπληνοπυλαίου άξονα
Έλεγχος αυτοαντισωμάτων
Αντισώματα έναντι HIV
Έλεγχος θρομβοφιλίας
Σπινθηρογράφημα αέρωσης - αιμάτωσης
Αγγειογραφία πνευμονικού αγγειακού δικτύου

Λειτουργική ταξινόμηση
Μόλις διαγνωστεί η ΠΥ, είναι ανάγκη να ταξινομηθεί η νόσος με βάση το «σύστημα λειτουργικής ταξινόμησης» που αναπτύχθηκε από τη New York Heart Association (Καρδιολογική Εταιρία Νέας Υόρκης). Το σύστημα αυτό βασίζεται σε αναφορές των ασθενών για το πόση φυσική (σωματική) δραστηριότητα μπορούν να αναλάβουν άνετα πριν αρχίσουν να γίνονται αισθητά τα συμπτώματα.
Η Κατηγορία 1 περιλαμβάνει τους ασθενείς που δεν έχουν κανενός είδους συμπτώματα και στους οποίους η συνηθισμένη φυσική δραστηριότητα δεν προκαλεί κόπωση, αίσθημα παλμών, λαχάνιασμα ή πόνο στο θώρακα.
Η Κατηγορία 2 περιλαμβάνει τους ασθενείς που αισθάνονται άνετα σε συνθήκες ανάπαυσης, αλλά έχουν συμπτώματα όταν επιδίδονται σε συνηθισμένη φυσική δραστηριότητα.
Η Κατηγορία 3 περιλαμβάνει τους ασθενείς που αισθάνονται άνετα σε συνθήκες ανάπαυσης, αλλά έχουν συμπτώματα όταν καταβάλλουν προσπάθεια μικρότερη από τη συνηθισμένη.
Η Κατηγορία 4 περιλαμβάνει τους ασθενείς που έχουν συμπτώματα ακόμα και σε συνθήκες ανάπαυσης.
Θεραπεία
Η θεραπεία είναι συνήθως συντηρητική ενώ σπανιότερα μπορεί να γίνει μεταμόσχευση πνευμόνων.
Τροποποίηση τρόπου ζωής

Ποδηλασία ή κολύμβηση επιτρέπονται γιατί η αύξηση του έργου είναι προοδευτική και διακόπτονται εύκολα
Ισομετρική άσκηση (άρση βαρών, άνοδος σκάλας) αντενδείκνυνται γιατί μπορεί να προκαλέσουν συγκοπτικό επεισόδιο
Συνιστάται χειρουργική στείρωση στους ασθενείς αναπαραγωγικής ηλικίας

Δακτυλίτιδα

Αυξάνει κατά 10% την καρδιακή παροχή ηρεμίας
Μειώνει την κυκλοφορούσα νοραδρεναλίνη, είναι ασφαλής και χρήσιμη

Διουρητικά
Βοηθούν ιδιαίτερα επί δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας.
Οξυγόνο
Οι ασθενείς με πνευμονική υπέρταση δεν έχουν υποξαιμία ηρεμίας και δεν ωφελούνται. Όσοι έχουν δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια και υποξαιμία ηρεμίας, χρειάζονται συνεχή οξυγονοθεραπεία
Αντιπηκτικά
Βελτιώνει την επιβίωση γιατί η πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση συχνά επιπλέκεται από τοπικές θρομβώσεις
Ανταγωνιστές ασβεστίου
Βάσει της απάντησης της πίεσης της πνευμονικής αρτηρίας στα φάρμακα, οι ασθενείς διακρίνονται σε:

Μη απαντώντες (Πτώση πνευμονικής πίεσης λιγότερο από <20%): 2ετής επιβίωση 38%
Μετρίως απαντώντες (Πτώση πνευμονικής πίεσης 20-50%): 2ετής επιβίωση 47%
Έντονα απαντώντες (Πτώση πνευμονικής πίεσης >50%): 2ετής επιβίωση 62%

Οι ανταγωνιστές ασβεστίου προορίζονται για τους ασθενείς που σχεδόν ομαλοποιούν την πνευμονική πίεση κατά την δοκιμασία.
Ανταγωνιστές υποδοχέων ενδοθηλίνης (Bosentan)
Δρουν μέσω των υποδοχέων Α και Β της ενδοθηλίνης. Το Bosentan δρα και στους δύο υποδοχείς. Η δόση είναι 62,5mg×2 για ένα μήνα και 125 mg×2 μετά. Αύξηση των τρανσαμινασών μπορεί να παρατηρηθεί, που υποχωρεί με την μείωση ή την διακοπή. Η επιβίωση στα 1,2,3 χρόνια είναι 96%, 89% και 86% ενώ η αναμενόμενη είναι 69%, 57% και 48% αντίστοιχα. Η δράση είναι εμφανής 2-3 μήνες μετά την έναρξη, γιαυτό σε ασθενείς class IV δεν πρέπει να χορηγείται σαν μονοθεραπεία αυτό το χρονικό διάστημα.
Προστακυκλίνες
Παράγονται από το ενδοθήλιο. Έχουν δράση αγγειοδιασταλτική, μειώνει τη συσσώρευση των αιμοπεταλίων και την υπερτροφία του αγγειακού τοιχώματος. Για τη σύνθεσή της, απαιτείται το ένζυμο συνθετάση της προστακυκλίνης, η παραγωγή του οποίου μειώνεται επί πνευμονικής υπέρτασης. Υπάρχουν διάφορα συστήματα που αποκαθιστούν την έλλειψη προστακυκλίνης, όπως είναι η ενδοφλέβια epoprostenol που έχει βραχύ χρόνο ζωής και απαιτεί συνεχή έγχυση ενώ είναι εξαιρετικά δραστική. Υπάρχει η treprostinil που χορηγείται υποδόρια (μεγαλύτερος χρόνος ημίσειας ζωής), η iloprost που είναι εισπνεόμενη.
Aναστολείς φωσφοδιεστεράσης
Η sildenafil (Viagra) είναι ισχυρό αγγειοδιασταλτικό και έχει δοκιμασθεί με θετικά αποτελέσματα από μόνη της είτε σε συνδυασμό με προστακυκλίνη.
Χειρουργική Θεραπεία
Ρήξη του μεσοκολπικού διαφράγματος
Βελτιώνει την καρδιακή παροχή και προορίζεται για τους ασθενείς που είναι ανθεκτικοί στην μέγιστη φαρμακευτική αγωγή, σαν γέφυρα για μεταμόσχευση ή παρηγορητικά.
Μεταμόσχευση καρδιάς-πνευμόνων
Συνιστάται σε ασθενής που παρά τη μέγιστη φαρμακευτική ή και χειρουργική αγωγή δεν βελτιώνονται.

ΣΚΠ

2011-07-29T13:03:00.002+03:00

Check Up

2011-07-27T12:17:00.000+03:00

Check Up 1 / 5 : Γενική Αίματος

Γιατρός δε σημαίνει το να μπορείς να διαβάζεις κάποια

αποτελέσματα εργαστηριακών εξετάσεων. Οι φυσιολογικές

τιμές είναι από δίπλα. Αυτό μπορεί να το κάνει και ένα

κομπιούτερ. Ή και ένα blog. Αυτό που θα κάνω εδώ δηλαδή.

Γιατρός σημαίνει το να μπορείς να ερμηνεύεις τα

αποτελέσματα με βάση την κλινική εικόνα του ασθενή. Να

"εκτιμάς" τη σοβαρότητα, αν υπάρχει. Ωστόσο, θεωρώ πολύ

"φτηνό" το να ρωτάς στο γιατρό σου "τι έχω?" και να του

κοτσάρεις κατευθείαν στη μάπα ένα κάρο εξετάσεων. Σωστός

είναι ο γιατρός που πρώτα θα σε δει και θα σε εξετάσει και

μετά θα σε στείλει για εξετάσεις. Δεν είναι σωστός αυτός που

με το καλημέρα θα σε ξαποστείλει στο πλησιέστερο

διαγνωστικό κέντρο. Επίσης, καλός γιατρός δεν είναι αυτός που θα δώσει τις περισσότερες εξετάσεις. Σε

αυτήν την ενότητα θα σας φέρω σε επαφή με τις αιματολογικές εξετάσεις και σε επόμενες "συνεδρίες"

μας θα σας εξηγήσω και τις βιοχημικές, αλλά και τις ορμονολογικές εξετάσεις. Πάμε λοιπόν...

Η μέτρηση του αριθμού των ερυθροκυττάρων (ερυθρών αιμοσφαιρίων), της

αιμοσφαιρίνης, των λευκών και των αιμοπεταλίων, καθώς και ο καθορισμός των

αιματολογικών δεικτών και ο τύπος των λευκών, είναι οι συχνότερα ζητούμενες

εξετάσεις από τους κλινικούς γιατρούς.

ΑΙΜΑΤΟΚΡΙΤΗΣ (Ht)

Με τον αιματοκρίτη αποδίδεται το % ποσοστό του όγκου των ερυθρών

αιμοσφαιρίων (ερυθροκυττάρων) στο συνολικό όγκο του αίματος.

Σα να λέμε "πόσο πυκνό είναι το αίμα".

Φυσιολογικές τιμές

- Στους άνδρες = 40 - 54 %

- Στις γυναίκες = 36 - 48 %

Αυξημένες τιμές Ht παρατηρούνται:

1) στην αιμοσυμπύκνωση = αφυδάτωση (π.χ. σε πυρετό), καταπληξία (shock)

2) στη δευτεροπαθή ερυθροκυττάρωση (π.χ. στους καπνιστές, διαβίωση σε

υψόμετρο)

3) στην αληθή πολυκυτταραιμία

Ελαττωμένες τιμές Ht παρατηρούνται:

1) στις αναιμίες

2) στην αιμοαραίωση (κατακράτηση υγρών, οιδήματα)

3) σε λοιμώξεις (μπορεί να συμβεί και το αντίθετο)

4) στις περισσότερες αιματολογικές παθήσεις

5) σε παθήσεις των νεφρών

6) ιδιοσυστατικά (χωρίς κανένα παθολογικό υπόστρωμα, κληρονομικό συνήθως)

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗ (Hb)

Η αιμοσφαιρίνη βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια και μεταφέρει το οξυγόνο από

τους πνεύμονες στους ιστούς, ενώ μεταφέρει το διοξείδιο του άνθρακα αντίστροφα

στη διαδρομή αυτή (η λεγόμενη "ανταλλαγή αερίων").

Φυσιολογικές τιμές

- Στους άνδρες = 13,5 - 17,5 g/dL (g%)

- Στις γυναίκες = 11,5 - 15,5 g/dL (g%)

Ελαττωμένη αιμοσφαιρίνη σημαίνει αναιμία, ενώ αυξημένες τιμές σημαίνουν

δευτεροπαθή ερυθροκυττάρωση (σπάνια αληθή πολυκυτταραιμία). Ψευδώς

ελαττωμένη μπορεί να βρεθεί σε ατελή μίξη του δείγματος αίματος με το

αντιπηκτικό ή αιμοληψία από φλέβα στην οποία χορηγείται ορός.

ΕΡΥΘΡΑ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΑ (RBC)

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παράγονται στο μυελό των

οστών και έχουν μέσο όρο ζωής περίπου 120 μέρες.

Κύρια λειτουργία τους είναι η μεταφορά του

οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα, μέσω της

αιμοσφαιρίνης που περιέχουν. Αυξάνεται και

ελαττώνεται στις ίδιες καταστάσεις με τον

αιματοκρίτη.

Φυσολογικές τιμές

- Στους άνδρες = 4,4 - 6 εκατομμύρια/mm3 (10^12η/L)

- Στις γυναίκες = 3,9 - 4,9 εκατομμύρια/mm3 (10^12h/L)

ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ

@ Μέσος όγκος ερυθροκυττάρων (Mean Corpusclular Volume, MCV) = Εκφράζει τη

μέση τιμή του όγκου των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Δηλαδή το "πόσο μεγάλα" είναι

τα ερυθροκύτταρά μας. Ο MCV είναι χρήσιμος στο διαχωρισμό των αναιμιών.

Αυξάνεται στις μεγαλοβλαστικές αναιμίες και στα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

Ελαττώνεται στις σιδηροπενικές αναιμίες, στις θαλασσαναιμίες (μεσογειακές) και

στις αναιμίες των χρόνιων παθήσεων.

Φυσιολογικές τιμές = 85 - 95 fL

@ Μέση περιεκτικότητα αιμοσφαιρίνης κατά ερυθρό (Mean Corpuscular

Haemoglobin, MCH) = Εκφράζει τη μέση ποσότητα αιμοσφαιρίνης που περιέχεται

πάνω σε κάθε ερυθρό αιμοσφαίριο. Αυξάνεται και ελαττώνεται στις ίδιες

καταστάσεις με τον MCV.

Φυσιολογικές τιμές = 27 - 34 pg

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

@ Μέση πυκνότητα αιμοσφαιρίνης (Mean Corpuscular Haemoglobin

Concentration, MCHC) = Με αυτήν αποδίδεται η μέση συγκέντρωση της

αιμοσφαιρίνης εντός των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυξάνεται στην αφυδάτωση και

στην κληρονομική σφαιροκυττάρωση, ενώ ελαττώνεται στην υπερυδάτωση, στις

σιδηροπενικές αναιμίες και στις θαλασσαναιμίες.

Φυσιολογικές τιμές = 30 - 35 g/dL

ΛΕΥΚΑ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΑ (WBC)

Τα λευκά αιμοσφαίρια ή

λευκοκύτταρα ή λευκά αποτελούν

ένα ετερογενές σύνολο κυτταρικών

πληθυσμών του αίματος. Μεταξύ

αυτών συγκαταλέγονται: 1) τα

πολυμορφοπύρηνα (ουδετερόφιλα,

βασεόφιλα, εωσινόφιλα), 2) τα

μεγάλα μονοπύρηνα και μακροφάγα

και 3) τα λεμφοκύτταρα. Αποστολή

όλων αυτών των κυττάρων είναι η

άμυνα του οργανισμού. Αυξάνονται

(>11.000/μL) σε: λοιμώξεις από

κόκκους, βακτηρίδια και μύκητες

(ΟΧΙ σε ιογενείς), φλεγμονώδεις

νεκρώσεις (έμφραγμα μυοκαρδίου,

αγγιίτιδες), μεταβολικές διαταραχές

(δηλητηριάσεις, ουρική αρθρίτιδα,

οξέωση, ουραιμία), θεραπεία με κορτιζόνη, οξείες αιμορραγίες,

μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα (λευχαιμίες) και σε κακοήθεις νεοπλασίες. Μικρές

αυξήσεις παρατηρούνται και σε ιστικές βλάβες (εγκαύματα, τραύματα).

Ελαττώνονται (κάτω από 4.000/μl) σε λοιμώξεις (ιογενείς, τύφος, βαριά φυματίωση,

ελονοσία, kala-azar), σε αυτοάνοσα νοσήματα όπως ο λύκος, και σε θεραπείες με

αντιφλεγμονώδη, αντιθυρεοειδικά, αντιεπιληπτικά κ.α. φάρμακα. Κάτω από τα

1.500/μl ουδετερόφιλα συγκεκριμένα, έχουμε τη λεγόμενη ουδετεροπενία, μια

λευκοπενία που αυξάνει πολύ την πιθανότητα ανάπτυξης σοβαρών λοιμώξεων

(λόγω απουσίας αμυντικών μηχανισμών), επικίνδυνων για τη ζωή, ακόμα και από

κοινά μικρόβια.

Φυσιολογικές τιμές: 4.000 - 11.000 /mm3 (ή 4 - 11 X 10^9 /L)

ΛΕΥΚΟΚΥΤΤΑΡΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

Αποτελεί την εκατοστιαία αναλογία των λευκοκυτταρικών πληθυσμών του

περιφερικού αίματος.

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Φυσιολογικές τιμές:

• Ουδετερόφιλα = 40 - 75 %

• Λεμφοκύτταρα = 20 - 45 %

• Μεγάλα μονοπύρηνα = 2- 10 %

• Εωσινόφιλα = 1 - 6 %

• Βασεόφιλα = 0 - 1 %

Αυξημένα λεμφοκύτταρα έχουμε σε οξείες ιογενείς λοιμώξεις, σε χρόνιες λοιμώξεις

(φυματίωση, βρουκέλλωση, ηπατίτιδα, σύφιλη), σε θυρεοτοξίκωση (αυξημένα

επίπεδα Τ3-Τ4) και σε χρόνιες λεμφογενείς λευχαιμίες. Ελαττώνονται στον λύκο, το

AIDS, τη νόσο Hodgkin (νεοπλασία λεμφαδένων) και μετά από χορήγηση κορτιζόνης

ή/και ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων. Τα μεγάλα μονοπύρηνα αυξάνονται σε

νοσήματα του κολλαγόνου (αυτοάνοσα), σε μονοκυτταρική λευχαιμία, σε άλλες

κακοήθειες, αλλά και σε ειδικές λοιμώξεις (λοιμώδης μονοπυρήνωση, μελιταίο

πυρετό, τύφο, φυματίωση). Τα εωσινόφιλα αυξάνονται σε αλλεργίες,

παρασιτώσεις, διάφορες δερματοπάθειες, καρκίνους και πνευμονικά ηωσινοφιλικά

σύνδρομα. Τα βασεόφιλα αυξάνονται σε χρόνια μυελογενή λευχαιμία και στην

αληθή πολυκυτταραιμία (παθολογικά αυξημένα όλα τα έμμορφα συστατικά του

αίματος). Για τα ουδετερόφιλα ισχύει ό,τι και για τα λευκά γενικά (δες πιο πάνω).

ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ (PLT)

Είναι πολύ μικρά κύτταρα, χωρίς πυρήνα, με δισκοειδή μορφή, τα οποία μετέχουν

στην πήξη του αίματος.

Φυσιολογικές τιμές = 150.000 - 400.000 /μL

Βρίσκονται αυξημένα σε χρόνια μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σε οξείες και

χρόνιες φλεγμονές, σε οξείες αιμορραγίες, σε καρκίνους, στη σιδηροπενική αναιμία

και μετά από σπληνεκτομή. Ελαττωμένα εμφανίζονται σε μυελοδυσπλαστικά

σύνδρομα, λευχαιμίες, αυτοάνοσα νοσήματα, ιογενείς λοιώξεις (και AIDS) και μετά

από χορήγηση ορισμένων φαρμάκων ή υπερβολική λήψη αλκοόλ. Ψευδώς

μειωμένα μπορεί να εμφανιστούν, όταν στο δείγμα που θα παρθεί σχηματιστεί

θρόμβος (τεχνικό λάθος).

Όταν λέμε "γενική αίματος" εννοούμε αυτές τις 6 μετρήσεις (Ht, Hb, RBC, WBC,

PLT και λευκοκυτταρικός τύπος) που είναι στη ρουτίνα, συμπληρωμένες κατ'

απαίτηση με τη μορφολογία των ερυθρών (ή και λευκών), το λεγόμενο "πλακάκι",

τη μέτρηση των δικτυοερυθροκυττάρων (ΔΕΚ, νεαρά ερυθρά με Φ.Τ. = 0,5 - 2 %) και

την ταχύτητα καθίζησης των ερυθρών (ΤΚΕ, αυξάνεται σε οξείες λοιμώξεις,

αυτοάνοσα νοσήματα / κολλαγόνου και σε κακοήθειες. Φ.Τ. = 1 -10 mm την 1η ώρα

στους άνδρες, 1 -15 mm στις γυναίκες και 1 - 20 mm στους άνω των 60 ετών).

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Check Up 2 / 5: Βιοχημικές εξετάσεις (Μέρος Α')

Στο "Check Up 1 / 5: Γενική Αίματος" αναλύθηκαν οι αιματολογικές παράμετροι. Εδώ θα εξεταστούν

μερικές βιοχημικές παράμετροι, χρήσιμες στην καθημερινή ιατρική πράξη. Βιοχημικές ονομάζονται

όλες οι εξετάσεις προσδιορισμού μιας ουσίας στο αίμα (γίνεται αιμοληψία δηλαδή), γιατί αφορούν

σε ανίχνευση οργανικών και ανόργανων ουσιών και γιατί χρησιμοποιούν βιοχημικές μεθόδους στον

προσδιορισμό τους. Ελπίζω να είναι κατανοητή από όλους σας η ερμηνεία των αιματολογικών

εξετάσεων.

ΓΛΥΚΟΖΗ (Glu)

Το λεγόμενο "ζάχαρο". Η γλυκόζη είναι το κύριο σάκχαρο του αίματος και η

κυριότερη πηγή ενέργειας για τον οργανισμό μας (και αποκλειστική για τον

εγκέφαλο). Είναι μια εξόζη (υδατάνθρακας δηλαδή) και τα πλέον γνωστά πολυμερή

του είναι το άμυλο και το γλυκογόνο. Οι τιμές αναφοράς της γλυκόζης στον ορό ή

στο πλάσμα του ατόμου που βρίσκεται σε νηστεία (με ενζυμικές μεθόδους

προσδιορισμού) είναι:

Φυσιολογικές τιμές = 60 - 110 mg/dL ή mg% (3,5 - 6 mmol/L)

Παθολογικά αυξημένη γλυκόζη

παρατηρείται στο σακχαρώδη διαβήτη.

Τιμή πάνω από 200 mg/dL σε νηστεία

είναι σχεδόν διαγνωστική του διαβήτη.

Μέτρια αύξηση της γλυκόζης (κάτω από

200 mg/dL) εμφανίζεται σε

υπερλειτουργία του θυρεοειδή, της

υπόφυσης ή των επινεφριδίων, σε

διάχυτες νόσους του παγκρέατος

(παγκρεατίτιδα, καρκίνος), σε

ενδοκρανιακές παθήσεις (μηνιγγίτιδα,

εγκεφαλίτιδα, όγκοι, αιμορραγία), αλλά

και στα τελικά στάδια πολλών νόσων

(στα πλαίσια της γενικότερης

απορρύθμισης). Ελάττωση της γλυκόζης

κάτω από 40 ή 50 mg/dL χαρακτηρίζεται

ως υπογλυκαιμία. Συχνότερη αιτία

παραμένει η υπέρβαση της δόσης της

ινσουλίνης που παίρνει ο διαβητικός.

Μπορεί ακόμη να οφείλεται σε

υπολειτουργία του θυρεοειδή, της

υπόφυσης ή των επινεφριδίων, καθώς και σε εξάντληση των αποθεμάτων

γλυκογόνου απο ηπατική νόσο, έντονη μυϊκή άσκηση ή παρατεταμένη νηστεία. Σε

άτομα που υποβλήθηκαν σε μερική γαστρεκτομή εκδηλώνεται αντιδραστική

υπογλυκαιμία 1 ως 3 ώρες μετά το φαγητό. Εξαιρετικά μεγάλη υπογλυκαιμία

παρατηρείται στο ινσουλίνωμα (όγκος του παγκρέατος).

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Για την παρακολούθηση των διαβητικών αρρώστων μετράμε τη γλυκοζυλιωμένη

αιμοσφαιρίνη Α1c, η οποία φυσιολογικά αποτελεί το 5- 8 % της ολικής

αιμοσφαιρίνης και αυξάνει στο διαβήτη. Η τιμή της HbA1c εξαρτάται από τη μέση

συγκέντρωση της γλυκόζης του αίματος τις τελευταίες 8 με 10 εβδομάδες, γι' αυτό

και αποτελεί δείκτη της πορείας της νόσου.

ΟΥΡΙΑ

Παράγεται στο συκώτι και είναι το κύριο τελικό προϊόν του μεταβολισμού των

πρωτεϊνών. Τα επίπεδά της επηρεάζονται από το ποσό των πρωτεϊνών της

διατροφής, γι΄αυτό σε άτομα με νεφρικές παθήσεις μια ελάττωση της ουρίας

μπορεί να οφείλεται στη διατροφή και όχι σε βελτίωση της νόσου.

Φυσιολογικές τιμές = 14 - 50 mg/dL ή mg% (3,6 - 7,1 mmol/L)

Βρίσκεται αυξημένη σε ΟΛΕΣ τις νεφρικές παθήσεις (νεφρικά αίτια). Αυξάνει και

από προνεφρικά αίτια, όπως σε αφυδάτωση (πολλοί εμετοί ή διάρροιες δίνουν

μεγάλες αυξήσεις). Μέτρια αύξηση προκαλείται από αιμορραγία του πεπτικού,

καθώς και από αύξηση του κατοβολισμού των πρωτεϊνών (σε μεγάλο πυρετό

δηλαδή και σε μολύνσεις / τοξικές καταστάσεις). Μετανεφρικά αίτια αύξησης της

ουρίας είναι οι καταστάσεις που προκαλούν επίσχεση ούρων (υπερτροφία του

προστάτη, λίθοι στους ουρητήρες, μορφώματα στην κύστη και στένωση της

ουρήθρας). Χαμηλές τιμές ουρίας παρατηρούνται σε ελαττωμένη πρόσληψη

πρωτεϊνών, σε ασθενείς μετά από αιμοκάθαρση και σε νοσήματα του ήπατος

(επηρεάζεται ο κύκλος σύνθεσης της ουρίας εκεί).

ΚΡΕΑΤΙΝΙΝΗ

Σχηματίζεται από την κρεατίνη. Δεν επηρεάζεται από τις πρωτεΐνες της διατροφής,

γι' αυτό θεωρείται πιο αξιόπιστη από την ουρία στην εκτίμηση της νεφρικής

λειτουργίας.

Φυσιολογικές τιμές

- Στους άνδρες = 0,7 - 1,4 mg/dL (71 - 115 μmol/L)

- Στις γυναίκες = 0,6 - 1,1 mg/dL (53 - 97 μmol/L)

Αυξάνει σε νοσήματα των νεφρών (κυρίως όμως στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια),

παράλληλα με την ελάττωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (glomerular

filtration rate, GFR). Αυξάνει και στον υποθυρεοειδισμό, αλλά και σε σοβαρά

νοσήματα των μυών (μυϊκή δυστροφία, μυοσίτιδα). Ο GFR είναι ουσιαστικά ο

ρυθμός "κάθαρσης" της κρεατινίνης από τα νεφρά και έχει φυσιολογικές τιμές: 95 -

140 mL/min για τους άνδρες και 85 - 125 mL/min για τις γυναίκες.

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ

Είναι το τελικό προϊόν του

μεταβολισμού των εξωγενών και

ενδογενών πουρινών (πχ των

αζωτούχων βάσεων του DNA).

Φυσιολογικές τιμές

- Στους άνδρες = 2,5 - 8 mg/dL ή

mg% (0,15 - 0,48 mmol/L)

- Στις γυναίκες = 1,5 - 6 mg/dL ή

mg% (0,09 - 0,36 mmol/L)

Η αύξησή του αποτελεί κριτήριο

για τη διάγνωση της ουρικής

αρθρίτιδας. Στις κρίσεις της

νόσου είναι σημαντικά αυξημένο,

όχι όμως πάντα και όχι ανάλογα

με τη βαρύτητα της κρίσης.

Μεγάλη αύξηση του ουρικού

οξέος παρουσιάζεται στη χρόνια

νεφρική ανεπάρκεια λόγω ελάττωσης της αποβολής του. Αυξάνει μέτρια σε

καταστάσεις μεγάλης καταστροφής κυττάρων, λόγω αύξησης της καταστροφής των

νουκλεοτιδίων (των μονομερών του DNA και του RNA), πχ σε λευχαιμία,

πολυκυτταραιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία (από έλλειψη βιταμίνης Β12 ή φυλλικού

οξέος). Το επίπεδο του ουρικού στο αίμα επηρεάζεται από τη διατροφή και από

πολλά φάρμακα, επειδή αυξάνουν την κατακράτησή του.

(*) Ουρία, Κρεατινίνη και Ουρικό είναι εξετάσεις για τα νεφρά και μπορεί να βρεθούν ψευδώς

αυξημένα και σε υπερκατανάλωση διουρητικών ουσιών (καφέδες, τσάι, μπύρα κτλ) ή σε

συστηματικά αθλούμενα άτομα. Εκεί δε δίνουμε τόση σημασία και οι τιμές είναι οριακές.

ΛΕΥΚΩΜΑΤΑ ή ΠΡΩΤΕΪΝΕΣ

Οι πρωτεΐνες στο αίμα μπορεί να παίζουν ρόλο μεταφορικό, λειτουργικό (ένζυμα,

αλυσίδες αιμοσφαιρίνης) και αμυντικό (ανοσοσφαιρίνες, ινωδογόνο και

συμπλήρωμα σε φλεγμονές και πήξη / επούλωση τραύματος). Είναι δομικά στοιχεία

των κυττάρων και η διατήρησή τους σε επαρκή επίπεδα με τη διατροφή

επιβάλλεται.

Φυσιολογικές τιμές

- Ολικά λευκώματα = 5,5 - 8 g/dL (55 - 80 g/L)

- Λευκωματίνες = 3,5 - 5,5 g/dL (35 - 55 g/L) και σε συμμετοχή 50 - 60 %

- Σφαιρίνες = 1,5 - 3,5 g/dL (20 - 35 g/L) και συμμετοχή 40 - 50 %

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

- Ινωδογόνο = 160 - 415 mg/dL ή mg% (0,5 - 1,4 μmol/L)

- Συμπλήρωμα C3 = 55 - 120 mg%

Στην ηλεκτροφόρηση των σφαιρινών θα πρέπει να τηρείται η εσωτερική αναλογία: α1 = 4,2 - 7,2 %,

α2 = 6,8 - 12 %, β = 9,3 - 15 % και γ = 13 - 23 %. Ουσιαστικά πρόκειται για την αναλογία των

υποτύπων των ανοσοσφαιρινών (αντισωμάτων) στο αίμα.

Η αύξηση των ολικών λευκωμάτων οφείλεται σχεδόν πάντα (με εξαίρεση την

αφυδάτωση) σε αύξηση των σφαιρινών και κυρίως των γ-σφαιρινών. Οι σφαιρίνες

αυξάνουν σε προχωρημένες παθήσεις του ήπατος, στο πολλαπλό μυέλωμα, σε

χρόνιες λοιμώξεις και σε νοσήματα του κολλαγόνου (αυτοάνοσα). Η ελάττωση των

ολικών λευκωμάτων οφείλεται συνήθως σε ελάττωση της λευκωματίνης από τα

ούρα (νεφρωσικό σύνδρομο), από το έντερο (εντεροπάθειες), από το δέρμα

(εγκαύματα) και από μεγάλες αιμορραγίες. Άλλες αιτίες υπολευκωματιναιμίας είναι

η μειωμένη σύνθεση λευκωμάτων σε βαριά ηπατική νόσο, η κακή διατροφή, η κακή

απορρόφηση, αλλά και ο αυξημένος καταβολισμός λευκωμάτων (πχ εμπύρετες

καταστάσεις, τραύματα). Η λευκωματίνη ονομάζεται και αλβουμίνη.

ΤΡΑΝΣΑΜΙΝΑΣΕΣ ή ΑΜΙΝΟΤΡΑΝΣΦΕΡΑΣΕΣ (SGOT και SGPT)

Είναι ένζυμα μεταφοράς

αμινοομάδων. Η οξαλοξεική

τρανσαμινάση (SGOT) υπάρχει

σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις

στο μυοκάρδιο και σε

μικρότερες στο ήπαρ και στους

μύες. Η τιμή της στον ορό

αυξάνει στο έμφραγμα του

μυοκαρδίου 3 με 9 ώρες μετά

την εισβολή και φτάνει στη

μέγιστη τιμή μετά από 24 ώρες.

Αυξάνει, επίσης, σε σε παθήσεις

των μυών (μυϊκή δυστροφία,

μυοσίτιδα). Η πυροσταφυλική

τρανσαμινάση (SGPT) βρίσκεται

σε υψηλότερες συγκεντρώσεις στο συκώτι. Μαζί με τη SGOT αποτελούν

ευαίσθητους δείκτες ηπατοκυτταρικής βλάβης. Μεγάλη αύξηση παρατηρείται στην

οξεία ηπατίτιδα, ενώ μέτρια σε χρόνιες ηπατικές παθήσεις, αποφρακτικό ίκτερο (πχ

"πέτρα στη χολή"), λοιμώδη μονοπυρήνωση ("νόσος του φιλιού") και σε όγκους του

ήπατος. Διαπιστώνουμε χρόνιο αλκοολισμό όταν δούμε εργαστηριακά το λόγο

SGOT/SGPT να είναι πάνω από 2.

Φυσιολογικές τιμές

- SGOT = 5 - 40 U/mL

- SGPT = 5 - 35 U/mL

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Παλαιότερα, η οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT) ονομαζόταν ασπαρτική

αμινοτρανσφεράση (AST) και η πυροσταφυλική τρανσαμινάση (SGPT) αλανινική

τρανσφεράση (ALT).

ΦΩΣΦΑΤΑΣΕΣ

Είναι τα ένζυμα που καταλύουν την υδρόλυση των φωσφωρικών εστέρων. Η

αλκαλική φωσφατάση στο αίμα μας προέρχεται κυρίως από τα κόκαλα και το

συκώτι μας. Αυξάνει σε παθήσεις των οστών, εφόσον υπάρχει έντονη

οστεοβλαστική δραστηριότητα (πχ ραχίτιδα / έλλειψη βιταμίνης D). Μεγαλύτερη

είναι η διαγνωστική της αξία σε παθήσεις του ήπατος και κυρίως στη διαφορική

διάγνωση του ικτέρου. Αυξάνει περισσότερο στον αποφρακτικό ίκτερο

(ενδοηπατική ή εξωηπατική στάση της χολής πχ από λίθο) και λιγότερο στον

ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Η όξινη φωσφατάση βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις

φυσιολογικά στον προστάτη. Το επίπεδό της στο αίμα ανεβαίνει στον καρκίνο του

προστάτη (το ειδικό προστατικό αντιγόνο PSA αποτελεί την πιο χρήσιμη εξέταση για

προστάτη).

Φυσιολογικές τιμές

- Αλκαλική φωσφατάση = 4 - 13 UKA (King-Armstrong) ή 2 - 4,5 U Bodansky

- Όξινη φωσφατάση = 1 - 5 UKA ή 0,5 - 2 U Bodansky

ΧΟΛΕΡΥΘΡΙΝΗ

Παράγεται από τον καταβολισμό της αιμοσφαιρίνης.

Είναι αδιάλυτη στο νερό και γι' αυτό στο αίμα μόνο

συνδεδεμένη με λευκωματίνη μπορεί να βρεθεί

(έμμεση χολερυθρίνη). Στο ήπαρ συνδέεται με

γλυκουρονικό οξύ και γίνεται υδατοδιαλυτή (άμεση

χολερυθρίνη).

Φυσιολογικές ανώτερες τιμές = 1 mg/dL για την ολική και 0,35 mg/dL για την άμεση

Αύξηση της χολερυθρίνης προκαλείται από αυξημένη διάσπαση της αιμοσφαιρίνης

(αιμολυτικός ίκτερος), από ανεπαρκή μεταβολισμό της χολερυθρίνης στο ήπαρ

(ηπατοκυτταρικός ίκτερος) και από παρεμπόδιση εκροής της χολερυθρίνης στα

χοληφόρα (αποφρακτικός ίκτερος). Η συχνότερη αιτία αυξημένης "χολής" είναι η

"πέτρα".

γ-ΓΛΟΥΤΑΜΥΛΟΤΡΑΝΣΦΕΡΑΣΗ (γ-GT)

H γ-γλουταμυλική τρανσφεράση είναι ένζυμο που υπάρχει σε ήπαρ, νεφρούς και

πάγκρεας. Αποτελεί τον πλέον ευαίσθητο, αλλά όχι ειδικό, δείκτη ηπατικής νόσου.

Κοινώς, όταν είναι αυξημένος σημαίνει ότι το συκώτι μας δεν πάει καλά, αλλά για

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

να δούμε από τι πρέπει να δούμε τους άλλους δείκτες. Μεγάλη αύξηση

παρουσιάζει στον αποφρακτικό ίκτερο, σε μεταστατικούς όγκους του ήπατος και

φυσικά σε χρόνια κατανάλωση οινοπνεύματος.

Φυσιολογικές τιμές

- Στους άνδρες =6- 28 U/L

- Στις γυναίκες = 4 - 18 U/L

ΓΑΛΑΚΤΙΚΗ ΑΦΥΔΡΟΓΟΝΑΣΗ ή ΔΕΫΟΔΡΟΓΟΝΑΣΗ (LDH)

Βρίσκεται σε όλα τα κύτταρα, όπου μετέχει στο μεταβολισμό της γλυκόζης. Είναι

άφθονη στο μυοκάρδιο, στους μύες γενικότερα και στο ήπαρ. Το επίπεδό της στο

αίμα αυξάνει όπως και της SGOT στο έμφραγμα του μυοκαρδίου και επανέρχεται

στα φυσιολογικά επίπεδα σε 2 εβδομάδες. Επίσης, αυξάνει σε μυϊκή δυστροφία και

σε αρκετές παθήσεις του ήπατος.

Φυσιολογικές τιμές στους 37οC = 240 - 480 U/L

ΚΙΝΑΣΗ ΤΗΣ ΚΡΕΑΤΙΝΗΣ (CPK)

Ονομάζεται και κρεατινοφωσφοκινάση. Καταλύει τη φωσφορυλίωση της κρεατίνης

και βρίσκεται άφθονη στους μύες. Ειδικά στο μυοκάρδιο επικρατεί το ισοέζυμο ΜΒ

(CK-MB), το οποίο αυξάνεται σε έμφραγμα του μυοκαρδίου σε 4 με 6 ώρες και

φτάνει σε peak στις 24 ώρες. Η CPK αυξάνει και σε μυϊκή δυστροφία, αλλά και

συχνά σε κακώσεις των μυών. Ακόμα και μια ενδομυϊκή ένεση μπορεί να δώσει

ψευδώς αυξημένη CPK. Στους άνδρες ανώτερο όριο προτείνεται τα 80 U/L και στις

γυναίκες τα 70 U/L, αλλά αξιολογούμε την παράμετρο όταν η CPK περάσει τα 145

IU/mL.

ΛΙΠΗ

Τα λιπίδια του οργανισμού

παίζουν σημαντικότατο ρόλο στο

σχηματισμό των ορμονών

(στεροειδών, φύλου), είναι

υπεύθυνα για το σχηματισμό των

μεμβρανών του κυττάρου και

αποτελούν πολύτιμες αποθήκες

ενέργειας. Η περίσσεια τους είναι

ταυτόσημη με την έναρξη των

διαδικασιών της αθηρωμάτωσης,

της δημιουργίας πλακών δηλαδή

εντός των αρτηριών και της

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

στένωσης αυτών με όλα τα επακόλουθα (πίεση, εμφράγματα, εγκεφαλικά). Καλή

λέμε την HDL (high density lipoprotein, υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη) και κακή

την LDL χοληστερόλη (low density lipoprotein, χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη).

Χοληστερόλη = 150 - 240 mg% (μην ακούτε το 200 που λένε για να γράφουν φάρμακα)

HDL χοληστερόλη: πάνω από 35 mg%

Ολική χοληστερόλη / HDL χοληστερόλη: μικρότερη του 4,5 - 5

Τριγλυκερίδια = 45 - 200 mg%

Φωσφολιπίδια = 150 - 250 mg%

Αυξημένη χοληστερόλη (αυτό που λέει ο κόσμος χοληστερίνη) παρατηρείται

δευτεροπαθώς και σε έδαφος υποθυρεοειδισμού, διαβήτη και νεφρική ανεπάρκεια.

Την HDL τη ρίχνουν η κορτιζόνη, τα οιστρογόνα, τα διουρητικά και οι β-αναστολείς

(β-blockers, φάρμακα καρδιάς -συνήθως η ουσία τους λήγει σε -όλη). Το αλκοόλ

φυσικά ανεβάζει τη χοληστερίνη στα ύψη.

ΑΜΥΛΑΣΗ

Αποτελεί την κύρια εξέταση για την οξεία παγκρεατίτιδα. Αμυλάση άνω του

διπλάσιου του ανώτερου φυσιολογικού ορίου (περί τα 240 U/mL δηλαδή) είναι

διαγνωστική οξείας παγκρεατίτιδας. Αυξάνει μέσα σε 12 ώρες από την έναρξη της

νόσου και φτάνει σε αιχμή σε 1 - 2 μέρες, μετά από όπου αρχίζει και πέφτει.

Ψευδώς χαμηλότερα επίπεδα καταγράφονται όταν υπάρχει υπερλιπιδαιμία και

χρειάζεται προσεκτική εκτίμηση.

Φυσιολογικές τιμές = 60 - 120 U/mL

ΛΙΠΑΣΗ

Έχει μεγαλύτερη ειδικότητα από την αμυλάση, αλλά η εξέταση δε διενεργείται στα

περισσότερα εργαστήρια. Παραμένει σε υψηλά επίπεδα για μεγαλύτερο χρονικό

διάστημα από την αμυλάση στην οξεία παγκρεατίτιδα.

Φυσιολογικές τιμές = 0,2 - 1,5 U/mL 0,1 N NaOH

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Check Up 3 / 5: Βιοχημικές εξετάσεις (Μέρος Β')

ΝΑΤΡΙΟ (Na)

Υπονατριαιμία (κάτω από

135 mEq/L) μπορεί να

προκληθεί από απώλεια

Νατρίου, περίσσεια νερού ή

μεταβολές του Καλίου.

Σημαντική απώλεια Νατρίου

μπορεί να συμβεί από το

πεπτικό σύστημα σε

παρατεταμένους εμετούς ή

διάρροια, από τα νεφρά (π.χ.

νεφρική ανεπάρκεια), στη

νόσο Adisson (ανεπάρκεια

του φλοιού των

επινεφριδίων), αλλά εξίσου

συχνά και από τον ιδρώτα (συχνότερα σε πυρετό και έντονη άσκηση). Οι

τραυματισμοί των μυών, η παγκρεατίτιδα, η κίρρωση ήπατος, η καρδιακή

ανεπάρκεια, τα διουρητικά, ο υποθυρεοειδισμός ("θυροειδής"), η

υπεραναπλήρωση νερού σε έντονη δίψα και η υπέρμετρη λήψη νερού σε ψυχώσεις

δίνουν εργαστηριακά πάλι υπονατριαιμία. Η υπερνατριαιμία, η αύξηση του

Νατρίου δηλαδή στο αίμα, είναι λιγότερο συχνή και οφείλεται συνήθεως σε

αφυδάτωση.

Φυσιολογικές τιμές = 135 - 146 mEq/L

ΚΑΛΙΟ (Κ)

Είναι το κατεξοχήν ενδοκυττάριο κατιόν (φορτισμένο με "+" ιόν, αν σε ενδιαφέρει)

σε αντίθεση με το Νάτριο που είναι το κατεξοχήν εξωκυττάριο κατιόν (αν θες να το

μάθεις χρησιμοποίησε το μνημονικό κανόνα MAD: ΚΙΝΟ = Κάλιο Ιn, Νάτριο Out).

Αυτά τα δύο, όπως φαντάζεσαι, (πρέπει να) βρίσκονται σε ισορροπία. Βρίσκεται

άφθονο μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια (ερυθροκύτταρα). Υπερκαλιαιμία (πάνω

από 5,2 mEq/L) εμφανίζεται σε κρίσεις της νόσου του Adisson, σε έλλειψη

ινσουλίνης (διαβήτη), σε χορήγηση πενικιλλίνης G και δακτυλίτιδας, σε αιμολυτικές

καταστάσεις ή μετάγγιση αιμολυμένου αίματος, αλλά και μετά από υπερχορήγηση

καλίου όταν αντιμετωπίζουμε την υποκαλιαιμία. Η υπερβολική κατανάλωση

φρούτων μπορεί να οδηγήσει σε υπερκαλιαιμία! Η υποκαλιαιμία (κάτω από 3,5

mEq/L) είναι συχνότερη της υπερκαλιαιμίας και οφείλεται σε απώλεια Καλίου από

το πεπτικό σύστημα (εμετός, διάρροια) ή από τα νεφρά. Η χρόνια λήψη

διουρητικών και η αδρεναλίνη ρίχνουν το Κάλιο, ενώ η χορήγηση ινσουλίνης

προκαλεί παροδικά μείωση του Καλίου. Στα σπάνια αίτια υποκαλιαιμίας

συγκαταλέγονται η νευρογενής ανορεξία, ο αλκοολισμός και η έλλειψη φρούτων

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

και λαχανικών από τη διατροφή. Η πιο πλούσια σε Κάλιο τροφή είναι η μπανάνα.

Tip by MAD: Αν νοιώσετε κάποια "αρρυθμία" μια μπανάνα είναι η πιο καλή

πρόληψη, γιατί το Κάλιο είναι το κυρίως υπεύθυνο στοιχείο για την κατάσταση

αυτή!

Φυσιολογικές τιμές = 3,5 - 5,2 mEq/L

ΑΣΒΕΣΤΙΟ (Ca)

Το 98 % του Ασβεστίου του

σώματός μας βρίσκεται στα

κόκαλα και στα δόντια μας.

Το Ασβέστιο στο αίμα

παίζει σημαντικό ρόλο στη

δραστικότητα των

ενζύμων, στην πήξη του

αίματος και στη

νευρομυϊκή μεταβίβαση

(κινήσεις μυών / οστών).

Στα άτομα μεγάλης ηλικίας

η πιο συνηθισμένη αιτία

υπερασβεστιαιμίας είναι

τα κακοήθη νοσήματα με πρώτο και καλύτερο τον καρκίνο στον πνεύμονα. Μεγάλη

αύξηση του Ασβεστίου παρατηρείται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό

(παραθυρεοειδείς είναι 4 αδένες "κολλημένοι" πάνω στον θυρεοειδή, μικρότεροι

από φακή) λόγω της κινητοποίησης του Ασβεστίου από τα οστά. Μικρότερη αύξηση

σε υπερβιταμίνωση D. Μεγάλη υπασβεστιαιμία παρατηρείται στον πρωτοπαθή

υποπαραθυρεοειδισμό (αντίστοιχα, η υπολειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων)

ή συχνότερα από την αφαίρεση των παραθυρεοειδών αδένων κατά την εγχείρηση

αφαίρεσης του θυροειδή. Το Ασβέστιο ελαττώνεται και σε κακή απορρόφηση από

το έντερο ή ανεπαρκή πρόσληψη γαλακτοκομικών και πλατύφυλλων λαχανικών και

σε νεφρική ανεπάρκεια ή οξεία παγκρεατίτιδα. Το Ασβέστιο μειώνεται ανάλογα και

με τη μείωση της βιταμίνης D (περιορισμένη έκθεση στον ήλιο, μη επαρκής λήψη

λιπών στη διατροφή).

Φυσιολογικές τιμές = 9 - 11 mg/dL ή mg % (το ολικό / 4,5 - 5,6 mg % το ελεύθερο)

ΦΩΣΦΩΡΟΣ (P)

Βρίσκεται κυρίως στα κόκαλα, αλλά και σε πολλές σημαντικές ουσίες των κυττάρων

(πρωτεΐνες, συνένζυμα κ.α.). Το μεγαλύτερο μέρος του Φωσφόρου του αίματος

αποτελεί ο ανόργανος Φώσφορος (Pi) με τιμές αναφοράς που δίνονται πιο κάτω.

Συχνότερη αιτία αύξησης του Φωσφόρου είναι η νεφρική ανεπάρκεια. Άλλες αιτίες

είναι η υπερβολική λήψη υπακτικών (φάρμακα που σε βοηθούν να κάνεις κακά

σου) και η διενέργεια υποκλυσμών. Υποφωσφαταιμία έχουμε σε αλκοολισμό,

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

σύνδρομα δυσαπορρόφησης του εντέρου, κατανάλωση "αντιόξινων δισκίων" γιατί

περιέχουν αργίλιο / αλουμίνιο (Al) ή μαγνήσιο (Mg). Ελάττωση παρατηρείται και σε

ραχίτιδα / οστεομαλακία (έλλειψη βιταμίνης D). Η χορήγηση ινσουλίνης (στους

διαβητικούς και όχι) προκαλεί απότομη μετακίνηση Φωσφόρου από το αίμα προς

το εσωτερικό των κυττάρων και αυτό μπορεί να μας μπερδέψει (να "κρύβεται"

ουσιαστικά μέσα στα κύτταρα, οπότε δε χρειάζεται να τον χορηγήσουμε).

Φυσιολογικές τιμές = 2,5 - 4,5 mg/dL ή mg %

ΜΑΓΝΗΣΙΟ (Mg)

Το Μαγνήσιο πέφτει στο αίμα σε υποσιτισμό, πλημμελή απορρόφηση από το

έντερο, αλκοολισμό, διαβήτη, υπερβολική λήψη διουρητικών και σε νεφρικές

παθήσεις. Αντίθετα, αυξημένο βρίσκεται σε υπερβολική λήψη αντιόξινων (λέγε με

Maalox) που περιέχουν υδροξείδια του Μαγνησίου, αλλά και σε νεφρική

ανεπάρκεια (όπου δεν απεκκρίνεται, "καθαρίζεται").

Φυσιολογικές τιμές = 1,5 - 2,5 mEq/L

ΧΛΩΡΙΟ (Cl) και ΔΙΤΤΑΝΘΡΑΚΙΚΑ (HCO3)

Το Χλώριο αποτελεί το κυριότερο ανιόν (φορτισμένο με "-" ιόν δηλαδή) του

εξωκυττάριου υγρού (και του αίματος επομένως). Το κυριότερο ανιόν ενδοκυττάρια

είναι τα διττανθρακικά. Νάτριο, Κάλιο, Χλώριο και Διττανθρακικά βρίσκονται σε ένα

συνεχές παιχνίδι μπες - βγες από το κύτταρο προς το αίμα και αντίστροφα, ώστε να

υπάρχει ισορροπία.

Φυσιολογικές τιμές

- Χλωριούχα = 95 - 105 mEq/L

- Διττανθρακικά = 21 - 28 mEq/L

ΧΑΛΚΟΣ (Cu)

Ο Χαλκός έχει να κάνει κυρίως με το μεταβολισμό στο συκώτι και κάποια ειδική

πρωτεΐνη (σερουλοπλασμίνη), αλλά και με διάφορες νοητικές λειτουργίες στον

εγκέφαλο. Γενικά, είναι εξέταση κλάιν.

Φυσιολογικές τιμές = 100 - 200 μg %

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

ΣΙΔΗΡΟΣ (Fe)

Ο Σίδηρος είναι απαραίτητο

στοιχείο για κάθε ανθρώπινο

κύτταρο, δρα ως

μεταφορέας οξυγόνου και

ηλεκτρονίων, ως καταλύτης

στην οξείδωση ("καύσεις")

και σε άλλες μεταβολικές

οδούς και παίζει ποσοτικά το

σπουδαιότερο ρόλο στον

οξειδωτικό μεταβολισμό,

στην κυτταρική ανάπτυξη και

στον πολλαπλασιασμό, όπως

και στη μεταφορά και

αποθήκευση. Ο Σίδηρος

λειτουργεί, μεταφέρεται και αποθηκεύεται ως συστατικό ποικιλίας ενώσεών του

και ποτέ ως ελεύθερο κατιόν, γιατί είναι επικίνδυνος. Στον άνθρωπο μεταφέρεται

και αποθηκεύεται μέσω 3 πρωτεϊνών: της τρανσφερρίνης, του υποδοχέα της

τρανσφερρίνης και της φερριτίνης.

Φυσιολογικές τιμές:

- Γυναίκες = 60 - 135 μg % (40 mg / kg βάρους)

- Άνδρες = 80 - 160 μg % (50 mg / kg βάρους)

Η τρανσφερρίνη ή σιδηροφυλλίνη είναι η πρωτεΐνη μεταφοράς του σιδήρου στο

αίμα για τις ανάγκες των ιστών. Συντίθεται κυρίως στο συκώτι. Φυσιολογικές τιμές =

200 - 375 mg/mL ή γύρω στο 1 mg/kg βάρους σώματος

Η φερριτίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη αποθήκευσης του σιδήρου και αποτελείται από

ένα πρωτεϊνικό κέλυφος / περίβλημα (την καλούμενη αποφερριτίνη), στο κέντρο

του οποίου υπάρχει κοιλότητα όπου αποθηκεύεται ο Σίδηρος. Μπορεί να

αποθηκεύσει ως και 4.500 άτομα Σιδήρου, τα οποία αποδίδονται με ευχέρεια για

να χρησιμοποιηθούν. Η στάθμη της στο αίμα ανανακλά το Σίδηρο των "αποθηκών"

του οργανισμού. Φυσιολογικές τιμές = 4 mg/kg βάρους σώματος για τις γυναίκες

και 8 mg/kg για τους άνδρες

Η αιμοσιδηρίνη είναι μορφή αποθήκευσης του Σιδήρου και αποτελείται από

αδιάλυτα κοκκία σιδήρου χωρίς πρωτεϊνικό κέλυφος. Είναι πιο μόνιμες "αποθήκες"

και συνήθως βρίσκονται ως παθολογικές εναποθέσεις. Φυσιολογικές τιμές = 2

mg/kg βάρους σώματος για τις γυναίκες και 4 mg/kg για τους άνδρες

Παράγοντες που ευνοούν την απορρόφηση Σιδήρου είναι η πρόσληψη ζωικών

τροφών, όπως συκωταριές και κρέας γενικότερα (όχι το γάλα και τα αυγά), το όξινο

pH ("ξινά" φαγητά), οι αναγωγικές / "αντιοξειδωτικές" ουσίες (βιταμίνες Ε και C,

σκόρδα και πορτοκάλια δηλαδή) και τα αλκοολούχα ποτά που περιέχουν Σίδηρο (το

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

κόκκινο κρασί είναι αυτό). Χαμηλό Σίδηρο έχουμε σε απώλεια αίματος κάθε

αιτιολογίας, σε πλημμελή απορρόφησή του από το έντερο, σε αυξημένες

απαιτήσεις του οργανισμού σε Σίδηρο (ανάπτυξη, περίοδος στις γυναίκες, κύηση,

θηλασμός) και σε ανεπαρκή πρόσληψη. Η απώλεια αίματος μπορεί να έχει να κάνει

π.χ. ακόμα και με ανώμαλη ερυθροποίηση, δηλαδή σχηματισμό ερυθροκυττάρων

όχι απολύτως φυσιολογικών (όπως στην έλλειψη ενζύμου -G6PD- και στο στίγμα της

Μεσογειακής αναιμίας, όπου καταστρέφονται εύκολα τα ερυθρά αιμοσφαίρια και

υπάρχουν μεγάλες ανάγκες στο να αντικατασταθούν, άρα και μεγάλες ανάγκες σε

Σίδηρο).

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Check Up 4 / 5: Εξετάσεις ούρων

Η βιοχημική ανάλυση των

ούρων είναι πολύ συνηθισμένη

στην καθημερινή πρακτική στο

νοσοκομείο. Εδώ θα

αναφερθώ μόνο στις πιο κλισέ

εξετάσεις και όχι στις

εξειδικευμένες. Η συλλογή των

ούρων γίνεται σε καθαρό

φιαλίδιο (κοστίζει ελάχιστα σε

ένα φαρμακείο), αφού

προηγηθεί τοπικός καθαρισμός

των έξω γεννητικών οργάνων.

Η συλλογή των πρωινών ούρων είναι συνήθως πιο κατάλληλη, γιατί τα πρωινά ούρα

είναι κατά κανόνα πυκνά και περιέχουν τα παθολογικά στοιχεία που αναζητούνται..

Όταν η συλλογή γίνεται για "καλλιέργεια" (δηλαδή υποπτευόμαστε "μόλυνση",

δηλαδή λοίμωξη της περιοχής) τότε πρέπει να συλλέγεται δείγμα από το μέσον της

ούρησης. Το δείγμα πρέπει να μεταφέρεται συντόμως για εξέταση, μιας και

αλλοιώνεται η σύστασή του γρήγορα.

ΟΨΗ και ΧΡΟΙΑ

Τα φυσιολογικά ούρα έχουν όψη διαυγή και χροιά κιτρινωπή. Όταν στα ούρα

εμφανίζεται θολερότητα, αυτό οφείλεται σε παρουσία αλάτων ή μικροβίων ή

κυττάρων. Η καστανή χροιά των ούρων μπορεί να οφείλεται σε αίμα, αιμοσφαιρίνη,

μυοσφαιρίνη, φάρμακα ή άλλες χρωστικές. Καστανή χροιά που μετετρέπεται σιγά

σιγά σε πρασινωπή οφείλεται σε ύπαρξη χολερυθρίνης ή χολοχρωστικών

("χρωστικών της χολής" -υπεύθυνες για τον ίκτερο). Αν μετά από ανακίνηση του

δοχείου των ούρων σχηματίζεται αφρός που δεν εξαφανίζεται εύκολα, αυτό

σημαίνει απώλεια πρωτεϊνών από τα ούρα (παθολογική πρωτεϊνουρία).

ΕΙΔΙΚΟ ΒΑΡΟΣ και ΩΣΜΩΤΙΚΗ ΠΙΕΣΗ

Τα φυσιολογικά όρια του ειδικού βάρους

των ούρων κυμαίνονται από 1002 - 1030

(συνήθως 1015 - 1025) και της ωσμωτικής

πίεσης από 50 -1200 mOsm/Kg (συνήθως

400 - 800 mOsm/Kg). Η ωσμωτική πίεση

εκφράζει το ολικό ποσό των διαλυτών στα

ούρα στοιχείων (νάτριο, σάκχαρο, ουρία

κτλ). Από την άλλη, ο προσδιορισμός του

ειδικού βάρους έχει μεγάλη σημασία και

παρ'ότι πρόκειται για απλή εξέταση,

εκφράζει την ικανότητα των νεφρών να

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

αραιώνουν και να συμπυκνώνουν τα ούρα. Ο έλεγχος συμπύκνωσης των ούρων

γίνεται μετά από στέρηση υγρών τουλάχιστον για 12 ώρες. Έτσι, αξάνεται η έκκριση

της AVP (αντιδιουρητικής ορμόνης, ADH), στην οποία οι νεφροί απαντούν με

αυξημένη επαναρρόφηση νερού (αποβάλλεται λιγότερο νερό στα ούρα), με

αποτέλεσμα τη συμπύκνωση των ούρων. Η δοκιμασία αραίωσης των ούρων γίνεται

με χορήγηση άφθονων υγρών σε μικρό χρονικό διάστημα (15 - 20 λεπτά) και

μέτρηση κατόπιν του ειδικού βάρους των ούρων που αποβάλλονται τις επόμενες 4

ώρες. Η μεγάλη περιέκτικότητα των ούρων σε σάκχαρο και πρωτεΐνη ανεβάζουν το

ειδικό βάρος.

Το pH των ούρων κυμαίνεται από 4,5 - 6 (συνήθως 5 - 6,5) και προσδιορίζεται σε

πρόσφατα ούρα με ειδικές ταινίες εμποτισμένες με κατάλληλους χημικούς δείκτες

που έχουν εύρος pH 5 - 8. Η διατροφή και τα φάρμακα επηρεάζουν πολύ το pH των

ούρων. Γενικά, το pH αντανακλά τη σχέση βασικών και όξινων ρυθμιστικών

συστατικών και μας βοηθά να αντιληφθούμε μια αντίστοιχη διαταραχή στο αίμα

("καθρέφτης" - ουσιαστικά τα ούρα είναι ένα διήθημα του αίματος).

ΠΡΩΤΕΪΝΗ / ΛΕΥΚΩΜΑ

Ο ποιοτικός έλεγχος των πρωτεϊνών στα ούρα γίνεται με ειδικές ταινίες και η

παρουσία πρωτεΐνης εκτιμάται με σταυρούς ανάλογα με τη θολερότητα του

ιζήματος (+ λίγο θετικά, έως ++++ ή και +++++ για τα καραμπινάτα περιστατικά).

Βαθμολογία πάνω από +++ (3 σταυρούς) σημαίνει μετρητό λεύκωμα / πρωτεΐνη στα

ούρα και πρέπει να ακολουθήσει ποσοτικός προσδιορισμός. Ο ποσοτικός

προσδιορισμός γίνεται, όμως, σε ούρα 24ώρου. Το να βρεθεί πρωτεΐνη στα ούρα

σημαίνει κατά κανόνα νεφρική νόσο (και κυρίως σπειραματο-νεφρίτιδα).

ΣΑΚΧΑΡΟ

Η μέτρηση του σακχάρου στα ούρα γίνεται με ταινίες εμποτισμένες με οξειδάση της

γλυκόζης και χρωστική. Η ανεύρεση σακχάρου στα ούρα σημαίνει αρρύθμιστο

σακχαρώδη διαβήτη ή προχωρημένου βαθμού διαβηρική νεφροπάθεια και

νεφρικές παθήσεις με διαταραχή στην επαναρρόφηση γλυκόζης από τα νεφρικά

σωληνάρια.

ΚΕΤΟΝΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ

Κετονικές ουσίες είναι η ακετόνη ("ασετόν" -ναι, το κατουράμε!), το ακετοξεικό οξύ

και το β-υδροξυ-βουτυρικό οξύ και η ανίχνευσή τους στα ούρα σημαίνει διαβητική

κετοξέωση, αφυδάτωση, υποσιτισμό ή άλλες παθολογικές καταστάσεις με

διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων.

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΟΥΡΩΝ

Κύτταρα: Τα ούρα φυσιολογικών

ατόμων περιέχουν 0 - 3 ερυθρά

αιμοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο

(κοπ). Η ανεύρεση περισσότερων

ερυθροκυττάρων στα ούρα

σημαίνει τραυματισμό της

περιοχής, λίθο, ουρολοίμωξη ή

νεφρική πάθηση. Τα λευκά

αιμοσφαίρια ή πυοσφαίρια

εμφανίζονται 2 - 3 κοπ

φυσιολογικά. Η παρουσία

περισσότερων από 30 - 40

λευκοκύτταρα στα ούρα σημαίνει

λοίμωξη των ουροφόρων οδών και

χρειάζεται να γίνει ποσοτική

καλλιέργεια ούρων και

αντιβιόγραμμα (για να ανευρεθεί ο

υπεύθυνος μικροβιολογικός

παράγοντας και να επιλεχθεί το

κατάλληλο αντιβιοτικό). Τα

επιθηλιακά κύτταρα είναι κύτταρα

που "ξεκολλούν" από τα τοιχώματα των ουριφόρων οδών και αποβάλλονται μαζί με

τα ούρα. Πολλά μηχανήματα τα αναγνωρίζουν ως λευκοκύτταρα δίνοντάς μας

λάθος εντύπωση για λοίμωξη, ενώ δεν υπάρχει. Τα ηωσινόφιλα απαντώνται στα

ούρα ασθενών με αλλεργική διάμεση νεφρίτιδα σε ποσοστό 90 % (προσωπικά το

έχω δει μόνο 1 φορά τόσα χρόνια). Η αιματουρία παρατηρείται και χωρίς

υποκείμενη παθολογία των νεφρών σε μεγάλο πυρετό, σε έντονη σωματική άσκηση

και σε γυναίκες στην περίοδό τους πάνω (το αίμα στην τελευταί περίπτωση ξέρετε

πως δεν είναι ζωηρό κόκκινο).

Κύλινδροι: Αποτελούν κυλινδρικά μορφώματα, σύμφωνα με το εκμαγείο του αυλού

των ουροφόρων σωληναρίων. Διακρίνονται σε υαλώδεις, υαλοκοκκώδεις,

κοκκώδεις, επιθηλιακούς και αιμορραγικούς κυλίνδρους. Το βασικό υλικό

συγκόλλησης κυττάρων είναι μια φυσιολογική βλεννοπρωτεΐνη, η πρωτεΐνη Tamm-

Horsfall, που εκκρίνεται στα νεφρικά σωληνάρια. Παράγεται σε μεγάλες ποσότητες

σε νοσήματα του νεφρού και σε λοιμώξεις, ενώ καθιζάνει εύκολα στο όξινο

περιβάλλον του νεφρού (ιδιαίτερα όταν ο ασθενής έχει ολιγουρία). Οι υαλώδεις

κύλινδροι είναι οι μόνοι που δεν υποσημαίνουν κάποια ποθολογία.

Κρύσταλλοι: Στα φυσιολογικά ούρα ανευρίσκονται διάφοροι κρύσταλλοι που δεν

αντανακλούν συνήθως σε νεφρικές παθήσεις. Αντίθετα, η παρουσία κρυστάλλων

κυστίνης είναι παθολογικό εύρημα και σημαίνει βλάβη του νεφρού (η λεγόμενη

κυστινουρία).

PS: Αυτή η βλακεία με τα σαπούνια που έχουν ουδέτερο pH με βγάζει από τα ρούχα μου. Αν είχα ουδέτερο pH θα έκαιγαν τα

δέρμα μας. Θα έπρεπε να λένε "με pH ουδέτερο σε σχέση με αυτό του δέρματος" ή "ισορροπημένο pH".

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

Check Up 5 / 5: Ορμονολογικές εξετάσεις

ΑΛΔΟΣΤΕΡΟΝΗ

Αποτελεί το σπουδαιότερο αλατο-

κορτικοειδές (φαντάσου ότι τα

επινεφρίδια παράγουν τρεις

κατηγορίες ορμονών, τα γλυκο-

κορτικοειδή –όπως η κορτιζόνη- με

τα αλατο-κορτικοειδή, τις

κατεχολαμίνες –αδρεναλίνη και

νοραδρεναλίνη- αλλά και ορμόνες

του φύλου -σε μικρότερα ποσά

από τα γεννητικά όργανα φυσικά).

Οι τιμές θα βρούμε στο δείγμα του

αίματος εξαρτώνται από το πόσο

αλάτι (χλωριούχο νάτριο, NaCl)

καταναλώνουμε συνήθως, αλλά και από τη θέση του σώματος (σε όρθια θέση είναι

ψηλότερες οι τιμές της). Η λειτουργία της ορμόνης έχει να κάνει με την ανταλλαγή

των ιόντων Καλίου και Νατρίου στον οργανισμό, σα να λέμε ένας μηχανισμός

ομοιόστασης. Σε ελεύθερη λήψη αλατιού και σε κατάκλιση οι φυσιολογικές τιμές

είναι 4,8 – 14,8 ng/dL, ενώ μετά από ορθοστασία 4 ωρών οι φυσιολογικές τιμές

είναι 12 – 30 ng/dL. Η φυσιολογική αποβολή στα ούρα είναι 6 – 8 μg/24ωρο.

ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ (GH, Growth Hormone)

Μαζί με την ινσουλίνη, τις φυλετικές ορμόνες και τις ορμόνες του θυρεοειδή είναι

οι υπεύθυνες ορμόνες για την ανάπτυξη. Οι τιμές στο αίμα το πρωί και μετά από

νηστεία (αυτό που δεν τρως βαριά το προηγούμενο βράδυ και τίποτα το πρωί πριν

σου πάρουν αίμα δηλαδή) έχουν φυσιολογικά όρια από 0 ως 10 ng/mL. Ο απλός

προσδιορισμός της δεν έχει διαγνωστική αξία, παρά μόνο σε συνδυασμό με

δυναμικές δοκιμασίες. Π.χ. στη δοκιμασία φόρτωσης με γλυκόζη (η δοκιμασία που

προσπαθούν να βρουν αν έχεις ζάχαρο όταν έχεις οριακές τιμές και σου παίρνουν

αίμα κάθε τρεις και λίγο την ίδια μέρα), επί ακρομεγαλίας (μεγάλα άκρα, μύτη,

αυτιά, χείλη), παρατηρείται αύξηση των τιμών της ορμόνης ή παραμονή στα ίδια

επίπεδα με τη βασική τιμή. Αντίθετα, σε φυσιολογικά άτομα παρατηρείται πτώση

της GH κάτω του 1 ng/mL κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμασίας.

ΓΟΝΑΔΟΤΡΟΠΙΝΕΣ

Εκκρίνονται από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης (ένα μικρό σκατουλάκι ακριβώς

στο κέντρο του κεφαλιού σου που εκκρίνει ένα σωρό ορμόνες) και είναι ουσιαστικά

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

η Θυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH) και η Ωχρινοτρόπος ορμόνη (LH), οι οποίες

ρυθμίζουν τη λειτουργία των γεννητικών αδένων (ωριμάζουν το σπερματοζωάριο

και το ωάριο, ευθύνονται για τον κύκλο της περιόδου, σύλληψη – κύηση). Στην

εμμηνόπαυση και μετά οι τιμές αυτών των δύο ορμονών αυξάνονται πάρα πολύ.

Φυσιολογικές τιμές FSH

- Για τις γυναίκες: 1 – 9 mIU/mL ( 2 – 10 mIU/mL στη μέση του καταμήνιου κύκλου)

- Για τους άνδρες: κάτω από 6 mIU/mL

Φυσιολογικές τιμές LH

- Για τις γυναίκες: 1 -22 mIU/mL ( 20 – 70 mIU/mL στη μέση του καταμήνιου κύκλου)

- Για τους άνδρες: 0 – 9 mIU/mL

ΔΕΫΔΡΟΕΠΙΑΝΔΡΟΣΤΕΡΟΝΗ (DHEA)

Ο προσδιορισμός της στο αίμα και μάλιστα του θειικού παραγώγου της S-DHEA

είναι ο καλύτερος δείκτης για τη διάγνωση εάν η γυναικεία υπερτρίχωση είναι

επινεφριδιακής αιτιολογίας (μικρά ποσά αυτής της ορμόνης παράγονται στα

επινεφρίδια και μάλιστα αυτή η ορμόνη είναι πρόδρομη της τεστοστερόνης). Οι

τιμές αναφοράς στους άνδρες είναι 1,9 – 4,9 μg/mL και στις γυναίκες 1,3 – 3,6

μg/mL.

ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΤΡΟΠΟΣ ΟΡΜΟΝΗ (TSH)

Εκκρίνεται κι αυτή από τον πρόσθιο

λοβό της υπόφυσης και ρυθμίζει τη

λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

(αύξηση των θυρεοειδικών κυττάρων,

σύνθεση θυρεοειδικών ορμονών,

πρόσληψη ιωδίου, δέσμευση τυροσινών

–τι σου λέω τώρα-, απελευθέρωση

θυρεοειδικών ορμονών στο σώμα).

Φυσιολογικές τιμές είναι από 0,17 – 4

mIU/L. Αποτελεί τον καλύτερο δείκτη

για τη διάγνωση ευθυρεοειδισμού (το

ότι όλα πάνε καλά δηλαδή με το θυρεοειδή σου). Με τις νεότερες μεθόδους

προσδιορισμού επιτυγχάνεται ικανοποιητική ακρίβεια, ώστε τιμές πολύ χαμηλές

(κάτω από 0,15) να είναι διαγνωστικές υπερθυρεοειδισμού. Για τις περιπτώσεις

υποθυρεοειδισμού τιμές άνω του 5 είναι διαγνωστικές.

ΘΥΡΟΞΙΝΗ (Τ4)

Η ολική θυροξίνη σε άτομα ηλικίας 10 – 60 ετών είναι 5 – 12 μg/dL, ενώ μετά τα

60 πέφτουμε στα 5 – 10. Υψηλότερες είναι οι τιμές στα βρέφη (9 – 18) και στα

μικρά παιδιά (7 – 15). Ο προσδιορισμός αποτελεί την πρώτη ένδειξη για τη

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

λειτουργία του θυρεοειδή. Επειδή οι θυρεοειδικές ορμόνες κυκλοφορούν στο αίμα

κατά το μεγαλύτερο μέρος τους συνδεδεμένες με πρωτεΐνες (κυρίως με την TBG,

thyroxine binding globulin) και δραστικές είναι οι ελεύθερες ορμόνες, οι οποίες και

αποτελούν ένα πολύ κλάσμα (π.χ. για την Τ4 μόλις το 0,05 %), οι μεταβολές των

πρωτεϊνών επηρεάζουν τις θυρεοειδικές ορμόνες. Μια τέτοια κατάσταση είναι η

εγκυμοσύνη, κατά την οποία αυξάνει η TBG και η ολική Τ4, χωρίς όμως αύξηση της

ελεύθερης Τ4. Επίσης, φαρμακευτικοί ή ιδιοσυστατικοί παράγοντες επηρεάζουν τα

επίπεδα της θυροξίνης. Γι’ αυτό είναι χρήσιμο να προσδιορίζεται η ελεύθερη Τ4 ή

να σχετίζεται ο προσδιορισμός της με την TBG. Η τελευταία προσδιορίζεται άμεσα

στο αίμα, καθώς και έμμεσα μέσω της πρόσληψης ραδιενεργού Τ3 ή Τ4 από το αίμα

(Τ3 ή Τ4 uptake). Ο συνδυασμός Τ3 uptake και ολικής Τ4 δίνει το δείκτη ελεύθερης

θυροξίνης, που είναι ο πλέον αξιόπιστος δείκτης για τη λειτουργία του θυρεοειδή.

ΤΡΙΙΩΔΟΘΥΡΟΝΙΝΗ (Τ3)

Φυσιολογικές τιμές είναι από 110 – 190 ng/dL. Αν και κυκλοφορεί σε ποσότητες

πολύ μικρότερες της θυροξίνης (Τ4), φαίνεται πως είναι η κύρια δραστική ορμόνη

του θυρεοειδούς, καθώς η θυροξίνη παίζει το ρόλο της προορμόνης που

μεταβολίζεται σε Τ3 στην περιφέρεια. Η αυξημένη Τ3 έχει ιδιαίτερη σημασία στη

διάγνωση της Τ3 θυρεοτοξίκωσης, δηλαδή της κατάστασης στην οποία σημειώνεται

αύξηση της Τ3 χωρίς αύξηση της Τ4. Οι περιπτώσεις αυτές αποτελούν το 5 % των

υπερθυρεοειδικών. Σε πολλές καταστάσεις η μετατροπή της Τ4 σε Τ3 αναστέλλεται

και ως εκ τούτου εμφανίζεται χαμηλή Τ3, χωρίς όμως να ελαττώνεται η Τ4. Γι’ αυτό

χαμηλή μόνο Τ3 ΔΕΝ αποτελεί ασφαλή ένδειξη υποθυρεοειδισμού. Επίσης, επειδή

σε σοβαρές ασθένειες η μετατροπή της Τ4 σε Τ3 αναστέλλεται, είναι δυνατόν να

υπάρχει υπερθυρεοειδισμός και η Τ3 να μην είναι αυξημένη. Γενικώς, η Τ3

επιβεβαιώνει τη διάγνωση σχετικά με μια πάθηση του θυρεοειδή, αλλά ποτέ δεν

την κρίνει.

ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ

Οι τιμές της φυσιολογικά κυμαίνονται από 2 – 25 μU/mL. Αυξημένες τιμές μαζί με

υπογλυκαιμία παρατηρούνται στο ινσουλίνωμα, έναν όγκο του παγκρέατος.

Χαμηλές τιμές βρίσκονται στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι, καθώς και μετά από

αφαίρεση του παγκρέατος (αφού εκεί παράγεται). Αυξημένες τιμές ινσουλίνης και

σακχάρου σε άτομο που δεν έφαγε κάτι σημαίνουν «αντίσταση στην ινσουλίνη» και

παρατηρούνται σε παχυσαρκία, σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, ουραιμία και

υπερκορτιζολαιμία.

C-ΠΕΠΤΙΔΙΟ

Προέρχεται από διάσπαση της προϊνσουλίνης σε ένα μόριο C-πεπτιδίου και σε ένα

μόριο ινσουλίνης. Αυξημένο βρίσκεται στο ινσουλίνωμα. Η τιμή του διαχωρίζει την

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

προέλευση της ινσουλίνης στο αίμα. Αν η ινσουλίνη είναι ψηλή και οφείλεται σε

υπερβολική δόση της εξωγενώς, τότε το πεπτίδιο είναι χαμηλό. Αν παράγεται

ενδογενώς ινσουλίνη, τότε το πεπτίδιο ακολουθεί τα ψηλά επίπεδα ινσουλίνης.

Φυσιολογικές τιμές: 1 – 4 ng/mL.

ΚΑΤΕΧΟΛΑΜΙΝΕΣ

Δεν τις μετράμε στο αίμα, γιατί

έχουν μικρό χρόνο ζωής και

αυξομειώνονται ταχύτατα.

Μετράμε όμως τους μεταβολίτες

τους στα ούρα. Μετά από διακοπή

όλων των φαρμάκων της πίεσης

για 2 μέρες μαζεύουμε τα ούρα

ενός 24ώρου. Το βανιλινο-

μανδελικό οξύ (VMA) / οι ολικές

ελεύθερες κατεχολαμίνες ούρων

24ώρου είναι 0 – 100 μg.

ΚΟΡΤΙΖΟΛΗ

Αποτελεί το σπουδαιότερο γλυκο-κορτικοειδές. Οι τιμές στο αίμα παρουσιάζουν

εξεσημασμένη ημερήσια διακύμανση: το πρωί στις 8 π.μ. είναι 5 – 23 μg/dL, ενώ

το βράδυ σχεδόν μηδενίζονται. Η ελεύθερη κορτιζόλη των ούρων είναι 10 -100

μg/24ωρο. Έ νας απλός προσδιορισμός της κορτιζόλης σε τυχαίο δείγμα ΔΕ βοηθά

στη διάγνωση, εξαιτίας των μεγάλων ημερήσιων μεταβολών, αλλά και της

επίδρασης του stress στην παραγωγή της. Αύξησή της μπορεί να σημαίνει πάθηση

των επινεφριδίων ή/και της υπόφυσης.

ΚΟΡΤΙΚΟΤΡΟΦΙΝΗ (ACTH)

Φυσιολογικές τιμές της κάτω από 60 pg/mL στις 8 π.μ. και κάτω από 25 pg/mL

στις 6 μ.μ. Σαν εξέταση συμπληρώνει την ακριβώς προηγούμενη.

ΠΡΟΛΑΚΤΙΝΗ (PRL)

Τυπικές τιμές αναφοράς στις γυναίκες είναι κάτω από 20 ng/mL στις γυναίκες και

κάτω από 12 στην εμμηνόπαυση, ενώ στους άνδρες κάτω από 16 ng/mL.

Παρουσιάζει μεταβαλλόμενες τιμές κατά τη διάρκεια της μέρας υπό μορφή

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

σφυγμικών αυξήσεων και μεγαλύτερες τιμές το απόγευμα. Μεγάλη αύξηση πάνω

από 5 φορές από τις ανώτερες φυσιολογικές τιμές αποτελεί ένδειξη ανησυχίας για

όγκο στην υπόφυση (αρκετά συχνός!). Μια μικρή αύξηση ΔΕΝ οδηγεί σε διάγνωση,

αλλά πρέπει η μέτρηση να επαναληφθεί 2-3 φορές σε πρωινό δείγμα. Στις γυναίκες

αυξημένες τιμές παρατηρούνται σε διαταραχές της γονιμότητας, όπως η

ανωορρηξία (με ή χωρίς διαταραχή της εμμήνου ρύσεως), σε γαλακτόρροια και σε

αμηνόρροια (αν αναρωτιέσαι γιατί δεν έχεις περίοδο, ενώ δεν παίρνει

αντισυλλυπτικά). Στους άνδρες μπορεί να βρεθεί αυξημένη σε ανικανότητα και

ολιγοσπερμία.

ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗ

Είναι το κυριότερο

ανδρογόνο και

παράγεται κυρίως

από τους όρχεις,

αλλά και από τις

ωοθήκες (ω, ναι!)

και τα επινεφρίδια.

Πριν την εφηβεία οι

φυσιολογικές τιμές

είναι 10 – 20 ng/dL

και για τα δύο

φύλα, ενώ μετά

στους άνδρες είναι

250 – 750 και στις γυναίκες 11 – 80 (μη με ρωτήσεις για ενδιάμεσες καταστάσεις,

δεν είμαι ενδοκρινολόγος :-P). Χαμηλές τιμές στους άνδρες ανευρίσκονται σε

υπολειτουργία των όρχεων με υπογονιμότητα και σε ανικανότητα. Αν οι τιμές της

τεστοστερόνης είναι πάνω από 200 ng/dL στις γυναίκες, τότε ψάχνουμε για όγκο

στην ωοθήκη. Τα οιστρογόνα δεν τα μετράμε συχνά στην καθ’ημέρα κλινική πράξη,

εκτός αν πρόκειται για διερεύνηση υπογονιμότητας σε γυναίκες ή αν θέλουμε να

δώσουμε υποκατάσταση σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που κινδυνεύουν από

οστεοπόρωση και καρδιακά επεισόδια αν δεν πάρουν υποκατάσταση.

ΠΑΡΑΘΟΡΜΟΝΗ (PTH)

Είναι η ορμόνη που παράγει η υπόφυση και διεγείρει τους παραθυρεοειδείς

αδένες. Ουσιαστικά εμπλέκεται στο μεταβολισμό του ασβεστίου και στην

ισορροπία αυτού στον οργανισμό, μέσω καλσιτονίνης, βιταμίνης D και Ca. Κάθε

εργαστήριο έχει δικές του τιμές αναφοράς. Χάος

Live your Myth in Greece (by MAD) presents Check Up

http://my-greece.blogspot.com/

ΡΕΝΙΝΗ

Είναι ένα ένζυμο που παράγεται στο νεφρό και ρυθμίζει την πίεσή μας. Όταν είναι

πεσμένη, σημαίνει ότι το νεφρό δεν πάει καλά ή ότι κάτι καταστέλλει την παραγωγή

της. Δρα συνεργικά με την αλδοστερόνη και γενικά είναι η ουσία που παράγεται

αντιδραστικά στην πίεση (π.χ. αν αντιληφθεί μικρή πίεση αυξάνει την έκκρισή της

και ανεβαίνει η πίεση, αντίθετα δεν απελευθερώνεται όταν η πίεση είναι μεγάλη).

Εδώ έχει ένα σωρό νούμερα. Χάος πάλι.

γυναικεία ομορφία.....

2011-07-13T11:09:00.000+03:00

Φροντίζω την ομορφιά μου, περιποιούμαι την ψυχή μου

AMINA MOΣKΩΦ

Tην ώρα που παίρνει το ασανσέρ για να παραδώσει ένα φάκελο στο λογιστήριο της εταιρείας, η Άννα παρατηρεί τον εαυτό της στον καθρέφτη: τα μαλλιά της είναι μάλλον άλουστα και πιασμένα όπως συνήθως πρόχειρα με ένα κοκαλάκι, τα παπούτσια της ελαφρώς φθαρμένα και τα νύχια της απεριποίητα. Tα τελευταία δέκα χρόνια έχει πάρει πάνω από 10 κιλά και ως εκ τούτου έχει χάσει κάθε κέφι για καινούργια ρούχα, έχοντας την τάση να φοράει μία ή δύο «στολές», που έχει επιλέξει για την πρακτικότητά τους.

Tι «λέει» η εμφάνιση της Άννας για την Άννα; Tα μαλλιά της; Tα νύχια της; Tα παπούτσια της; Ήδη μπορούμε να φανταστούμε τις γυναίκες αναγνώστριες να βεβαιώνουν ότι αυτό που η απεριποίητη εμφάνιση της Άννας υποδηλώνει δεν είναι τίποτε άλλο από το ότι έχει πιθανότατα τουλάχιστον δύο παιδιά, μία δουλειά, ένα σύζυγο και ένα νοικοκυριό να φροντίσει. Aκριβώς! Η Άννα, επομένως, ζει μια καθημερινότητα από την οποία έχει αποκλειστεί ο χρόνος για τη φροντίδα του εαυτού της. Ίσως μπορούμε να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο και να πούμε ότι τα πράγματα έχουν έρθει έτσι που η Άννα έχει ουσιαστικά παραιτηθεί από την προσπάθεια να αρέσει στον εαυτό της και στους άλλους. Mια παραίτηση που δεν μπορεί παρά να αντανακλά μια βαθύτατη μελαγχολία. Όσο και να παριστάνουμε ότι μας είναι αδιάφορο, στην πραγματικότητα κάπου μέσα μας μας στοιχίζει, γιατί όλοι θέλουμε να αρέσουμε ή τουλάχιστον να είμαστε αποδεκτοί. Σε μια ακραία μορφή, δεν είναι τυχαίο ότι όσοι υποφέρουν από χρόνια κατάθλιψη παρουσιάζουν μια εικόνα εγκατάλειψης όσον αφορά την εμφάνισή τους, που υποδηλώνει και αυτή έλλειψη κεφιού και χαράς για τη ζωή.

H φροντίδα για τον εαυτό

Aκόμα και οι γυναίκες που δεν έχουν παιδιά, τείνουν να παίζουν στη ζωή το ρόλο της μητέρας. Aπό μικρές μαθαίνουν να φροντίζουν τους άλλους. Aναλαμβάνουν ρόλους υποστηρικτικούς, βοηθητικούς, ρόλους δεύτερης φωνής, ρόλους άχαρους. Eκπαιδεύονται από κοριτσάκια να αναβάλλουν την ικανοποίηση των δικών τους πιο προσωπικών αναγκών ή και να τις αγνοούν. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να δούμε τους χώρους περιποίησης της ομορφιάς σαν μια απόπειρα των γυναικών να ξεφύγουν από αυτή την παραίτηση από τον εαυτό τους. Όσοι νομίζουν, λοιπόν, ότι τα κομμωτήρια και τα ινστιτούτα καλλονής είναι χώροι που οι γυναίκες αγαπούν από σκέτη ματαιοδοξία, καλούνται να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Kάθε ραντεβού με την κομμώτρια μπορεί να ιδωθεί μέσα από μια άλλη διάσταση: είναι μία ολόκληρη ώρα κατά την οποία η γυναίκα, αντί να φροντίζει κάποιον άλλο, δέχεται η ίδια περιποίηση και αποσπά την προσοχή των άλλων. Tο ίδιο, βέβαια, ισχύει και για όλους τους άλλους αντίστοιχους χώρους. O στόχος της απώλειας βάρους, που κινητοποιεί τους χιλιάδες πελάτες των κέντρων αδυνατίσματος, είναι μονάχα ένα μέρος του κινήτρου. Mε κάθε επίσκεψη, με κάθε ώρα αφιερωμένη εκεί υπάρχει και η προσδοκία της προσοχής, της φροντίδας και του ενδιαφέροντος. Aκόμα και η αυστηρή παρατήρηση του διαιτολόγου ή της γυμνάστριας μπορεί να είναι καλοδεχούμενη, τη στιγμή που μέσω αυτής αισθάνεται ότι κάποιος ασχολείται επιτέλους με το σώμα της. Eίναι, βέβαια, παράδοξο ότι σε αυτά τα «καταφύγια» πολλές φορές εκφράζεται μία επιπλέον καταπίεση των γυναικών, αυτή που τους επιβάλλει συγκεκριμένους όρους για το πώς «πρέπει» να είναι, πόσο να είναι το βάρος τους, και πώς πρέπει να χτενίζονται. Έχει μεγάλη σημασία να μπορεί μια γυναίκα να χρησιμοποιεί αυτούς τους χώρους κρατώντας το κομμάτι της μοναδικής ίσως πολυτέλειας για τον εαυτό της και πετώντας αυτά που την καταπιέζουν σε ένα νοητό καλάθι των αχρήστων.

H ανάγκη να αρέσουμε

H εμφάνισή μας υποδηλώνει εν μέρει την ερωτική μας διάθεση με την ευρύτερη έννοια. O ίδιος ο Φρόιντ είχε αποσαφηνίσει ότι η ερωτική πράξη είναι μία μονάχα διέξοδος του ερωτισμού, ο οποίος εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, ένας από τους οποίους είναι η ανθρώπινη ανάγκη να αρέσουμε στους γύρω μας. Aφορά, δηλαδή, στην ικανοποίηση που παίρνουν οι άνθρωποι όλων των ηλικιών όταν οι γύρω τους αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι ελκυστικοί, κομψοί και χαριτωμένοι. Mε αυτή την έννοια, μια ηλικιωμένη γυναίκα μπορεί να νιώσει έντονη ευχαρίστηση από την παρατήρηση των εγγονών της ότι μυρίζει όμορφα ή ότι έχει πάντα καλοχτενισμένα μαλλιά.

H εμφάνιση ως μάσκα

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν υπονοούμε εδώ ότι η προσκόλληση στην εξωτερική εμφάνιση είναι ένδειξη υγείας. H εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση μπορεί και αυτή με τη σειρά της να κρύβει μία άλλου είδους μελαγχολία. H Έλενα είναι πάντα τρομερά περιποιημένη. Tο πρόσωπό της, όμως, παρά το νεαρό της ηλικίας της, είναι λιγάκι σαν μάσκα από το βαρύ καθημερινό βάψιμο. Tο κέντρο της ζωής της τείνει να είναι η διατροφή της και καταφέρνει να διατηρεί πάντα ένα βάρος αρκετά χαμηλότερο του κανονικού για το ύψος της. Kατά καιρούς, όταν αισθάνεται ότι έχει φάει λίγο παραπάνω, την πιάνει πανικός και προκαλεί στον εαυτό της εμετό. Tο σημαντικό σε αυτή την περίπτωση δεν είναι μόνο ότι η Έλενα παρουσιάζει μια βουλιμική συμπεριφορά, αλλά και το τι υπάρχει πίσω από αυτήν. Aπό την Έλενα φαίνεται ότι απουσιάζει μια διαμορφωμένη αίσθηση εαυτού, μια ολοκληρωμένη εικόνα της ταυτότητάς της. Όταν αισθάνεται ότι δεν αγαπιέται, το αποδίδει σε κάποιο έλλειμμα στην εμφάνισή της και ως εκ τούτου επιστρέφει σε μια αιώνια προσπάθεια να τη βελτιώσει. Ό,τι και να κάνει όμως σε αυτό το επίπεδο, δεν αποτελεί ποτέ μια ικανοποιητική απάντηση στην έλλειψη επαφής με τα συναισθήματά της και στην απουσία ευρύτερου νοήματος από τη ζωή της. Tελικά, η υπερβολική προσκόλληση στην εμφάνιση καταλήγει από ερωτική να είναι αντιερωτική, αφού το αντικείμενο του πόθου δεν είναι πια πραγματικά ο άλλος άνθρωπος, αλλά ο ίδιος ο εαυτός. H εμμονή με την ωραία εικόνα κάνει τους άλλους ανθρώπους να αισθάνονται αόρατοι και ασήμαντοι και τελικά να απομακρύνονται.

Iσορροπώντας σώμα και ψυχή

Eυτυχώς για εμάς, κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται το αισθησιακό με διαφορετικό τρόπο. Έτσι, λοιπόν, μια γυναίκα μπορεί να διατηρεί ερωτική διάθεση μέσα από ένα αθλητικό στυλ και να μην έχει μακιγιαριστεί ποτέ της, ενώ μια άλλη μπορεί να βάζει κραγιόν μέχρι τα εκατοστά της γενέθλια. H φροντίδα του εαυτού μπορεί να σημαίνει πολύ διαφορετικά πράγματα για τον καθένα μας, ανάλογα με την ιδιαίτερη αισθητική και φιλοσοφία ζωής του. Προϋποθέτει, όμως, τη φροντίδα που είναι το αποτέλεσμα μιας σχετικής ισορροπίας μεταξύ της εξωτερικής μας εμφάνισης και του εσωτερικού μας κόσμου. Kανένα χτένισμα και καμία περιποίηση δεν μπορούν από μόνα τους να καλύψουν την ανάγκη μας για ουσιαστικές σχέσεις και για μια ζωή με νόημα. Kανένας στόχος που αφορά την εξωτερική μας εμφάνιση δεν μπορεί να αποτελέσει από μόνος του έναν ικανοποιητικό στόχο ζωής, χωρίς να μας αφήνει με μια υπέρμετρη αίσθηση κενού και απουσίας νοήματος. Oύτε όμως και το αντίθετο ισχύει. Tα αχτένιστα μαλλιά μας δεν είναι ποτέ αχτένιστα απλώς «γιατί έτυχε». Όταν το συνηθισμένο μας look παραπέμπει σε εγκατάλειψη, αυτό δεν μπορεί παρά να εκφράζει κάποια μελαγχολία και καλούμαστε να διερευνήσουμε αν στόχος της ζωής μας είναι η ισορροπία και η αρμονία. Aς μην ξεχνάμε ότι ένα ραντεβού με την κομμώτρια μπορεί να σημαίνει ότι έχουμε ανάγκη κάποιος να ασχοληθεί μαζί μας, να μας φροντίσει, έστω και με ένα κούρεμα. Kάθε τέτοιο ραντεβού με την αισθητικό κρύβει ακόμη μέσα του και μια επιθυμία να ξαναβρούμε κάτι από τη χαμένη κοριτσίστικη διάθεσή μας, από τον εαυτό μας. Ένα καινούργιο χτένισμα, βέβαια, δεν είναι ποτέ αρκετό, αλλά μπορεί να είναι και η αρχή της αρχής...

Νέα φάρμακα για τον καρκίνο του προστάτη

2011-07-01T18:39:00.000+03:00

Τρία νέα φάρμακα μπαίνουν στο αμερικάνικο εμπόριο και υπόσχονται να καλυτερεύσουν και να παρατείνουν τις ζωές των ανδρών με καρκίνο του προστάτη σε προχωρημένα στάδια, αλλά θα επιβαρύνουν οικονομικά το κράτος, κατά πολύ… Μέχρι πριν 15 μήνες το μόνο φάρμακο που είχε αποδειχτεί ότι αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης των ανδρών με καρκίνο του προστάτη ήταν το docetaxel, βασικό συστατικό του Lupron της Abbott Laboratories και είναι στην αγορά από το 2004.
Τα νέα εγκεκριμένα φάρμακα είναι για περιπτώσεις που ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί πέρα από τον αδένα του προστάτη. Το ποσοστό επιβίωσης με την χρήση του docetaxel ήταν περίπου 1,5 χρόνος. Τα νέα φάρμακα δίνουν ακόμη δύο με πέντε μήνες, ενώ γιατροί δηλώνουν πως ο συνδυασμός φαρμάκων μπορεί να προσφέρει τουλάχιστον δύο χρόνια.
Οι τιμές τους, όπως είναι αναμενώμενο, είναι αρκετά υψηλές: το Provenge της Dendreon κοστίζει $93.000 (€65.126) για έναν κύκλο θεραπείας, ενώ το Zytiga της Johnson & Johnson περίπου $5.000 (€3.500) το μήνα. Ένα άλλο φάρμακο, το Jevtana της εταιρείας Sanofi, κοστίζει $8.000 (€5.600) κάθε τρεις βδομάδες.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι το 80% των ασθενών είναι στο πρόγραμμα υγείας Medicare, και με τις τιμές των φαρμάκων κάθε ασθενής θα χρειάζεται περίπου $500.000 (€350.140) για μία ολοκληρωμένη θεραπεία, όπως αναφέρει ένας αναλυτής της εταιρείας Lazard.
Η Medicare δήλωσε πως θα πληρώνει για Provenge μόνο όταν χρησιμοποιείται σύμφωνα με την εταιρεία και ισχυρίζεται πως αυτό δεν έχει σχέση με την τιμή του. Το ίδιο κάνουν και οι ιδιωτικές εταιρείες ασφάλισης για όλα τα φάρμακα.
Περίπου 218.000 άνδρες στις Ηνωμένες Πολιτείες αποκτούν καρκίνο του προστάτη κάθε χρόνο και περίπου 32.000 πεθαίνουν, σύμφωνα με την American Cancer Society.
Τα νέα φάρμακα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν όταν, σε εξελιγμένες μορφές του καρκίνου, οι θεραπείες που μειώνουν την παραγωγή τεστοστερόνης δεν είναι πλέον αποτελεσματικές.
Πολλοί γιατροί και ασθενείς υποστηρίζουν τον ερχομό των φαρμάκων όπως το Zytiga και το Provenge, γιατί αντικαθιστούν τη χημειοθεραπεία, που μπορεί να έχει παρενέργειες.
Το Provenge «εκπαιδεύει» το ανοσοποιητικό, ενώ το Zytiga, με την έκκριση ενός ενζύμου, ακινητοποιεί την παραγωγή τεστοστερόνης.

Πηγή: ΠρώτοΘΕΜΑ

θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

2011-07-01T18:28:00.000+03:00

Επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορούν να αναπτύξουν ένα γενετικό τεστ που θα βοηθά τους γιατρούς να διακρίνουν ποιοι άνδρες με καρκίνο του προστάτη χρειάζονται επιθετική θεραπεία.

Όπως αναφέρεται στο επιστημονικό έντυπο Lancet Oncology, ήδη τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι οι άνδρες με αυξημένα επίπεδα των γονιδίων του κυτταρικού κύκλου, έχουν τους πλέον επιθετικούς όγκους.

Το τεστ της προόδου του κυτταρικού κύκλου θα σώσει τους άνδρες με ηπιότερο καρκίνο του προστάτη, από μη αναγκαίες θεραπείες. Φυσικά θα πρέπει να γίνουν μεγάλης κλίμακας έρευνες πριν ληφθούν οριστικές αποφάσεις για το τεστ.

Προς το παρόν οι επιστήμονες δυσκολεύονται να προβλέψουν την επιθετικότητα των όγκων του προστάτη και βασίζονται σε διαγνωστικές εξετάσεις που δεν είναι απολύτως αξιόπιστες.

Η μη κυβερνητική οργάνωση Cancer Research UK, εκτιμά ότι τα δύο τρίτα των ανδρών με αυξημένα επίπεδα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) (>4 ng/ml) δεν πάσχουν από καρκίνο του προστάτη αλλά βιώνουν άγχος, δυσφορία από τις συνεχείς επανεξετάσεις που πρέπει να κάνουν.

Γι’ αυτόν κυρίως τον λόγοι οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Λονδίνου προτείνουν το νέο τεστ CCP μαζί με το υπάρχον PSA τεστ, που θα μπορεί να γίνεται σε κλινικές.

Ο Δρ Τζακ Κουζικ που ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας εξηγεί ότι «τα γονίδια του κυττταρικού κύκλου εκφράζονται σε υψηλά επίπεδα στα ενεργώς αναπτυσσόμενα κύτταρα, άρα μπορούμε να μετρήσουμε εμμέσως το ποσοστό ανάπτυξης και την κληρονομούμενη επιθετικότητα του όγκου μέσω του νέου τεστ. Γνωρίζουμε ήδη τα επίπεδα της προόδου του κυτταρικού κύκλου μπορούν να προβλέψουν τον καρκίνο του μαστού και προσφάτως πετύχαμε το ίδιο για τους καρκίνους του εγκεφάλου και του πνεύμονα. Είναι λοιπόν ενθαρρυντικό ότι μπορεί να εφαρμοστεί και στον καρκίνο του προστάτη, όπου χρειαζόμαστε επειγόντως έναν τρόπο πρόβλεψης της επιθετικότητας της νόσου.»

Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 703 άνδρες με καρκίνο του προστάτη, και διαπιστώθηκε ότι η πρόοδος του κυτταρικού κύκλου μπορούσε να προβλέψει τα πιθανά αποτελέσματα της ασθένειας.

Οι άνδρες με αυξημένα επίπεδα των γονιδίων του κυτταρικού κύκλου είχαν τριπλάσιες πιθανότητες από εκείνους με χαμηλότερα επίπεδα, να έχουν μοιραία μορφή του καρκίνου του προστάτη.

Η Δρ Έλεν Ριππον επικεφαλής έρευνας της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για τον καρκίνο του προστάτη, χαρακτήρισε τα αποτελέσματα της μελέτης ελπιδοφόρα αλλά επεσήμανε την ανάγκη επαλήθευσή τους.