Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Λεύκη


 

Τί είναι η λεύκη

Η λεύκη είναι μία χρόνια νόσος του δέρματος, στην οποία το χρώμα του δέρματος καταστρέφεται. Προσβάλλει το 1-2% του πληθυσμού. Η λεύκη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, όμως στο 50% των περιπτώσεων η ηλικία έναρξης είναι μεταξύ 10 και 30 ετών. Έχει ίδια επίπτωση και στα δύο φύλα και παρατηρείται σε όλες τις φυλές. Η λεύκη φαίνεται να είναι κληρονομούμενη νόσος. Πάνω από το 30% των πασχόντων αναφέρουν λεύκη σε έναν γονέα, αδελφό ή παιδί. Το δέρμα χάνει το φυσιολογικό του χρώμα και εμφανίζονται απόλυτα λευκές κηλίδες ή πλάκες.

Πού οφείλεται

Η αιτιολογία είναι προς το παρόν άγνωστη. Οι άσπρες κηλίδες εμφανίζονται λόγω καταστροφής των μελανοκυττάρων, των κυττάρων που εκκρίνουν μελανίνη, η οποία είναι και η υπεύθυνη για το χρώμα του δέρματος. Έχουν διατυπωθεί τρεις θεωρίες σχετικά με τον τρόπο που καταστρέφονται τα μελλανοκύτταρα. Η μία υποστηρίζει ότι τα νευρικά κύτταρα παράγουν τοξικές ουσίες και καταστρέφουν τα μελανοκύτταρα, η άλλη υποστηρίζει ότι ο ίδιος ο οργανισμός καταστρέφει τα κύτταρα. Ενώ η τρίτη υποστηρίζει ότι τα μελανοκύτταρα αυτοκαταστρέφονται.

Ποιά είναι τα συμπτώματα της λεύκης

Το κυριότερο χαρακτηριστικό είναι η εμφάνιση κηλίδων, με σαφή όρια, χρώματος λευκού σαν κιμωλία ή σαν γάλα. Κατά την εξέλιξη της νόσου, η οποία είναι αργή, οι κηλίδες αυξάνουν το μέγεθός τους. Τις περισσότερες φορές οι κηλίδες εμφανίζονται συμμετρικά. Συχνά γύρω από τις βλάβες το χρώμα του δέρματος είναι πιο σκούρο. Οι βλάβες εμφανίζονται σε διάφορες περιοχές του σώματος με κύριες εντοπίσεις γύρω από τους οφθαλμούς, γύρω από το στόμα, στα δάκτυλα, στους αγκώνες και τα γόνατα, καθώς και στη γεννητική και οσφυϊκή χώρα. Η λεύκη έχει συνδεθεί με παθήσεις του θυρεοειδούς, με τον σακχαρώδη διαβήτη και άλλα σπάνια νοσήματα (κακοήθης αναιμία, ν. Addison, κ.ά.).

Πώς γίνεται η διάγνωση της λεύκης

Η διάγνωση τίθεται εύκολα από τον ιατρό με την κλινική εξέταση. Μόλις μπει η υποψία για τη διάγνωση μία βιοψία προσβεβλημένου δέρματος θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση και ιστολογικά.

Ποιά είναι η θεραπεία της λεύκης

Κάποιες φορές η λεύκη υποχωρεί μόνη της και κάποιες θεραπείες επιβραδύνουν τη εξέλιξή της, χωρίς ωστόσο να μπορεί κανείς να εγγυηθεί την πλήρη ίαση. Η χρήση αντηλιακών είναι απαραίτητα για την προστασία των βλαβών και τον περιορισμό του μαυρίσματος του φυσιολογικού δέρματος. Η επαναμελάγχρωση σκοπό έχει τη επαναφορά της χρωστικής στο δέρμα. Αυτό συμβαίνει με διάφορους τρόπους όπως είναι η χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών για περιορισμένες βλάβες, η τοπική φωτοχημειοθεραπεία για μικρές βλάβες. Η PUVA είναι μία διαδεδομένη θεραπεία που είναι συνδυασμός χαπιών και έκθεσης στο φως UVA ακτονιβολίας, με πολύ καλά αποτελέσματα. Η μικρομεταμόσχευση είναι χρήσιμη για τις ανθεκτικές κηλίδες. Στους ασθενείς που η PUVA είτε δεν έχει αποτέλεσμα είτε δεν θέλουν να κάνουν χρήση της, καθώς και στους ασθενείς με εκτεταμένη λεύκη, η αποκατάσταση ενιαίου χρώματος δέρματος είναι μία λύση που δίδεται με τη λεύκανση.

Λειχηνοειδής πιτυρίαση


Η λειχηνοειδής πιτυρίαση (Λ.Π.) είναι μια λεμφοϋπερπλαστική διαταραχή που πιθανώς πυροδοτείται από αντιγονικό ερέθισμα(ιό ή άλλο λοιμώδη παράγοντα). Θεωρείται μία καλοήθης αντιδραστική διαδικασία, αλλά μελέτες τη συσχετίζουν με το υποδερμικό λέμφωμα Τ-κυττάρων. Δεν υπάρχει γεωγραφική προδιάθεση. Η κορυφή της ηλικιακής κατανομής είναι τα 5 με 10 χρόνια, με υπεροχή των αγοριών.
Η λειχηνοειδής πιτυρίαση χαρακτηρίζεται από ένα εύρος κλινικών εκδηλώσεων με οξέα και χρόνια επεισόδια που επιτρέπουν το διαχωρισμό σε οξεία λειχηνοειδή ευλογιοειδή πιτυρίαση (PLEVA) και χρόνια λειχηνοειδή πιτυρίαση (PLC).
Ο όρος «λειχηνοειδής πιτυρίαση» (pityriasis lichenoides) περιλαμβάνει ποικίλες δερματικές εκδηλώσεις κυμαινόμενες από σχετικά μικρές, καλοήθεις, φολιδωτές βλατίδες (pityriasis lichenoides chronica) (PLC), έως βαριές, οξείες βλατιδώδεις αλλοιώσεις εξελισσόμενες ταχέως σε ψευδοφυσαλίδες και κεντρική νέκρωση (pityriasis lichenoides et varioliformis acuta) (PLEVA).
Λοιμώδεις παράγοντες. Η λειχηνοειδής πιτυρίαση μπορεί να αποτελεί αντίδραση υπερευαισθησίας σε λοιμογόνους μικρο-οργανισμούς, δεδομένου ότι παρατηρείται κατά σποραδικές επιδημίες  και σε ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού, στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας ή λοίμωξης από Toxoplasma Gondii, EBV, HIV ή άλλους μικρο-οργανισμούς.
Χρόνια λειχηνοειδής πιτυρίαση (PLC)
Χαρακτηρίζεται από μικρές καφεκόκκινες, ενίοτε φολιδωτές, βλατίδες, εντοπιζόμενες συνήθως στον κορμό και τις εγγύς περιοχές των μελών και γλουτών, αλλά και στα χέρια και τα πόδια, το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής.
Σε μελαγχροινά άτομα, μπορεί να παρουσιάζονται ως γενικευμένες υποχρωματισμένες κηλίδες. Διαρκούν κατά μέσον όρο 7.5 μήνες, αλλά μπορεί να παρουσιάζουν εξάρσεις και υφέσεις για διάστημα αρκετών ετών
Στα παιδιά, γενικά η λειχηνοειδής πιτυρίαση είναι καλοήθης κατάσταση και δεν επηρεάζει την υγεία. Εάν το παιδί δεν έχει συμπτώματα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα λιπαντικό για την απομάκρυνση των φολίδων. Η θεραπεία συνίσταται σε ερυθρομυκίνη (30-50 mg/kg/24ωρο επί 2 μήνες) σε συνδυασμό με ηλιοθεραπεία. Εάν έχει αποτέλεσμα, η ερυθρομυκίνη μειώνεται προοδευτικά σε διάστημα μερικών μηνών.