Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Μεσογειακή δίαιτα


Βασικά Συστατικά της Μεσογειακής Διατροφής
Βήμα
Επιλογή
Ανοχή
Αποφυγή
Κατανάλωση τροφής πλούσια σε ω-3, 1-2 φορές την εβδομάδα
Σολωμός, πέστροφα, ρέγκα, τόνος, σαρδέλες, σκουμπρί, λιναρόσπορος, σπανάκι, αντράκλα, συμπληρώματα ιχθυελαίου Οστρακοειδή (εξαιτίας του κινδύνου λοιμώξεων, όπως ηπατίτιδας Α και Β) Τηγανισμένα ψάρια, ψάρια, από μολυσμένες πηγές
Κατανάλωση φυτικών ελαίων
Λινέλαιο, λάδι ελιάς, μαγιονέζα από λάδι ελιάς Λάδι από σπόρους καρδάμου με υψηλή περιεκτικότητα σε ολεϊκό οξύ, ηλιέλαιο, ή σογιέλαιο Αραβοσιτέλαιο, λάδι από σπόρους καρδάμου, ηλιέλαιο, φοινικέλαιο, φυστικέλαιο, άλλα έλαια, μαγιονέζα που δεν γίνεται από λάδι ελιάς
Αυξημένη κατανάλωση φρέσκων φρούτων και λαχανικών
Φρέσκα φρούτα: 3-5 την ημέρα. Φρέσκα λαχανικά: 5-6/ημέρα. Ποικιλία φρούτων Χυμός φρούτων (όχι περισσότερο από 1-2 ποτήρια την ημέρα) ξηρά φρούτα, φρούτα σε κονσέρβα Λαχανικά και φρούτα που γαρνίρονται με κρέμα, βαριές σάλτσες ή βούτυρο
Κατανάλωση καρυδιών και οσπρίων 1-2 φορές την εβδομάδα
Σόγια, φασόλια, φακή, φάβα, άλλα όσπρια, ξηροί καρποί όλων των ειδών (αμύγδαλα, ελαιοκάρυδα, καρύδια, κ.ά ) Πολύ αλατισμένοι ξηροί καρποί Μπαγιάτικοι ή δύσοσμοι ξηροί καρποί
Περιορισμός των κορεσμένων λιπαρών οξέων σε 10-20 gr/ημέρα. Πρόσληψη μιας τουλάχιστον πηγής υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης με κάθε γεύμα.
Ψάρια, άπαχο κρέας, κοτόπουλο και γαλοπούλα χωρίς πέτσα, γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά, μαύρη σοκολάτα, ασπράδια αυγών ή υποκατάστατο αυγού, αυγά εμπλουτισμένα με ω-3 Επεξεργασμένα κρέατα χαμηλά σε λιπαρά (λουκάνικο, σαλάμι, κ.ά.), γάλα 2% σε λιπαρά, τυρί μοτσαρέλλα με λίγα λιπαρά, σοκολάτα γάλακτος, κρόκος αυγού (3-4 την εβδομάδα) Λιπαρά κρέατα, χήνα, πάπια, εντόσθια (συκώτι, νεφροί), λουκάνικα, μπέικον, πλήρες γάλα, κρέμα γάλακτος, τυριά με πλήρη περιεκτικότητα σε λίπος, κρεμώδη τυριά, ξινή κρέμα, παγωτό
Αποφυγή των trans λιπαρών οξέων
Μαργαρίνες εμπλουτισμένες με στανόλες Φυστικοβούτυρο εμπορίου, μπισκότα (κράκερ) που δεν περιέχουν λιπαρά, γλυκά Πρόχειρο φαγητό, τηγανισμένες πατάτες, σνακ, γλυκά (μπισκότα, κέικ, πίτες κτλ), μαργαρίνες
Κατανάλωση περισσοτέρων φυτικών ινών: 20-30 gr/ημέρα
Πλήρες ψωμί και δημητριακά, βρώμη, ακατέργαστο ρύζι, ζυμαρικά κι γλυκά από ολικής άλεσης σιτηρά, πατάτες με το φλοιό (ψητές, βραστές στον ατμό) Ζυμαρικά, λευκό ρύζι, πουρέ, λαζάνια με αυγά Δημητριακά με γλυκαντικές ουσίες, άσπρο ψωμί, κράκερ, ζάχαρη, μέλι, σιρόπι, γλυκά, επεξεργασμένα τρόφιμα που παρασκευάζονται με λευκό αλεύρι και ζάχαρη
Πρόσληψη τουλάχιστον 8 ποτήρια νερού την ημέρα
8 ποτήρια μη χλωριωμένου νερού. Επιπρόσθετα: γάλα χωρίς λιπαρά (έως 4 ποτήρια), χυμός φρούτων (έως 2 ποτήρια), τσάι (ιδιαίτερα το πράσινο έως 4 φλιτζάνια), γιαούρτι χωρίς λιπαρά και φρέσκα φρούτα Καφές (κανονικός ή χω¬ρίς καφεΐνη, γάλα 1% ή 2, χυμός φρούτων με ζάχαρη (νέκταρ), αφεψήματα για τους αθλητές, αναψυκτικά, αλκοόλ (έως 1 ποτήρι/ημέρα για τις γυναίκες, έως 2 ποτήρια/ ημέρα για τους άνδρες) Αναψυκτικά με ζάχαρη, μιλκ σέικ, αυξημένη ποσότητα αλκοόλ

Η μαστεκτομή ως πρόληψη


Ολο και περισσότερες γυναίκες, κυρίως νέες, που έχουν παρουσιάσει καρκίνο μαστού ή έχουν επιβεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, επιλέγουν την προληπτική μαστεκτομή.

Το ποσοστό των γυναικών με καρκίνο στον έναν μαστό που υποβάλλονται σε αμφοτερόπλευρη προφυλακτική μαστεκτομή φτάνει στο εξωτερικό στο 7%-10%. «Στοιχεία από την Ελλάδα δεν υπάρχουν, αλλά η εμπειρία δείχνει ότι τα ποσοστά είναι παρόμοια», λέει ο επίκουρος καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικός στον μαστό, Ιωάννης. Κακλαμάνος.

«Τα ποσοστά των γυναικών με κληρονομικό καρκίνο ή βιοψία που αποδεικνύει εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο νόσησης στο μέλλον είναι υψηλότερα. Υπάρχουν στοιχεία ότι όλο και περισσότερες ασθενείς, ιδίως νεώτερης ηλικίας, που παρουσιάζουν καρκίνο και έχουν οικογενειακό ιστορικό, επιζητούν τη λύση αυτή, γιατί δρα ανακουφιστικά στο άγχος τους».
Ως «προφυλακτική» χαρακτηρίζεται η μαστεκτομή όταν χρησιμοποιείται ως μέσο προφύλαξης της γυναίκας από τον καρκίνο του μαστού, χωρίς δηλαδή να υπάρχει σαφής διάγνωση όγκου τη στιγμή που αυτή εκτελείται. «Η απόφαση για μια παρόμοια επέμβαση βασίζεται σε στοιχεία οικογενειακού ιστορικού, σε στοιχεία γενετικού ελέγχου και σε αποτελέσματα προηγούμενων βιοψιών στις οποίες έχει υποβληθεί η γυναίκα», λέει ο κ. Κακλαμάνος.
Τα τελευταία χρόνια και ιδίως μετά την ανακάλυψη των γονιδίων BRCA 1 και 2, ένα σημαντικό τμήμα της ερευνητικής δραστηριότητας για τον καρκίνο του μαστού ασχολείται με τον καθορισμό των ενδείξεων και τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας της προφυλακτικής μαστεκτομής. Επίσης, λόγω του συνδυασμού της επέμβασης αυτής με την πλαστική αποκατάσταση του μαστού, έχουν ενταθεί οι επιστημονικές προσπάθειες για βελτίωση αυτών των δύο τεχνικών.
Η προφυλακτική μαστεκτομή έχει σκοπό την αφαίρεση όλου του μαζικού αδένα. «Σήμερα προτιμάμε η επέμβαση αυτή να εκτελείται με διατήρηση μεγάλου τμήματος του δέρματος του μαστού ή ακόμα και της θηλής σε επιλεγμένες περιπτώσεις, έτσι ώστε να είναι πιο εύκολη και αισθητικά αποτελεσματική η πλαστική αποκατάσταση», λέει ο κ. Κακλαμάνος.
Ποιες αφορά
Η προφυλακτική μαστεκτομή αφορά κυρίως δύο ομάδες γυναικών.
1. Υγιείς γυναίκες υψηλού κινδύνου. «Ιδεωδώς, η στάθμιση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στις ομάδες αυτές πρέπει να καθορίζεται από διεπιστημονικές ομάδες, οι οποίες θα περιλαμβάνουν χειρουργό ογκολόγο, παθολόγο ογκολόγο, παθολογοανατόμο, γενετιστή και ψυχολόγο», τονίζει ο κ. Κακλαμάνος. «Η ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται διεξοδικά για το επίπεδο του κινδύνου, καθώς και για τις εναλλακτικές δυνατότητες προφύλαξης. Τέλος, κατά την απόφαση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι όπως η ηλικία της ασθενούς, η δυνατότητα τεκνοποίησης σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών κ.ά.».
Στις γυναίκες υψηλού κινδύνου συμπεριλαμβάνονται όσες έχουν:
– Μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1/2 ή άλλα γενετικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο νόσησης από καρκίνο του μαστού.
– Οικογενειακό ιστορικό χωρίς την παρουσία γενετικής μετάλλαξης. Στο οικογενειακό ιστορικό συμπεριλαμβάνονται συγγενείς πρώτου βαθμού ηλικίας άνω των 50 ή συγγενείς σε διαδοχικές γενεές που νόσησαν από καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών. Επίσης, πολλαπλά περιστατικά με αμφοτερόπλευρο καρκίνο του μαστού, καθώς και άνδρες συγγενείς με τη νόσο συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο.
– Ιστολογικές αλλαγές ενδεικτικές υψηλού κινδύνου. Συμπεριλαμβάνονται κυρίως η άτυπη υπερπλασία των πόρων (ADH) και το μη διηθητικό λοβιακό καρκίνωμα (LCIS). Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι βλάβες αυτές να έχουν αποδειχθεί ιστολογικά με βιοψία. Ο συνδυασμός τους με οικογενειακό ιστορικό αυξάνει τον κίνδυνο νόσησης.
– Δυσχερής παρακολούθηση. Σπάνια και σε ιδιαίτερα επιλεγμένες ομάδες ασθενών με εξαιρετικά πυκνό μαζικό αδένα και πολλαπλές προηγούμενες βιοψίες λόγω μαστογραφικών ευρημάτων, μπορεί να συζητηθεί η προφυλακτική μαστεκτομή.
2. Ασθενείς με διάγνωση καρκίνου του μαστού, πρόσφατη ή παλαιότερη. «Ασθενείς οι οποίες έχουν νοσήσει από καρκίνο του μαστού βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης νέου καρκίνου στον ίδιο ή στον άλλο μαστό», εξηγεί ο κ. Κακλαμάνος. «Αποτελεί υποχρέωση του χειρουργού ογκολόγου να σταθμίσει επακριβώς τον κίνδυνο και να ενημερώσει την ασθενή. Η ενημέρωση της ασθενούς πρέπει να επίσης περιλαμβάνει την αναφορά άλλων μέτρων μείωσης του κινδύνου, όπως είναι η ορμονοθεραπεία. Στην απόφαση για προφυλακτική μαστεκτομή λαμβάνονται επίσης υπόψη οι ανάγκες της πλαστικής αποκατάστασης, όσον αφορά κυρίως τη συμμετρία των μαστών».
Αποτελεσματικότητα
Σε μια μελέτη από την Κλινική Μάγιο στις ΗΠΑ, σε σύνολο 639 γυναικών υψηλού κινδύνου, από τις οποίες οι 214 υποβλήθηκαν σε αμφοτερόπλευρη προφυλακτική μαστεκτομή, παρατηρήθηκε μείωση κινδύνου νόσησης από καρκίνο του μαστού σε ποσοστό άνω του 90%.
Σε μια πιο πρόσφατη μελέτη από το αρχείο οικογενών καρκίνων του Ρότερνταμ, σε ασθενείς οι οποίες υποβλήθηκαν σε προφυλακτική μαστεκτομή, παρατηρήθηκε παρόμοια μείωση κινδύνου Οι στατιστικές γενικά δείχνουν ότι η μείωση του κινδύνου είναι περίπου 95% για όλες τις ομάδες των ασθενών.
Τα διλήμματα
Παρά το γεγονός ότι η προφυλακτική μαστεκτομή μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο νόσησης, είναι μια ριζική και ακρωτηριαστική επέμβαση με σημαντικές ψυχολογικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε νέες γυναίκες.

«Η απόφαση για την επιλογή της επέμβασης ενέχει και μια δεοντολογική πλευρά, γιατί συχνότατα απευθύνεται σε υγιείς γυναίκες οι οποίες υποβάλλονται σε κίνδυνο εγχειρητικών επιπλοκών με σκοπό την πρόληψη», επισημαίνει ο κ. Κακλαμάνος. «Η λήψη της απόφασης λοιπόν θα πρέπει να στηρίζεται στην ακριβή στάθμιση του κινδύνου νόσησης και στη λεπτομερή ενημέρωση των ασθενών, λαμβάνοντας πάντα υπόψη ότι η αντιμετώπιση πρέπει να εξατομικεύεται».


Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία