Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

χοληστερίνη

Στη μάχη κατά της χοληστερίνης, το μεγαλύτερο ρόλο παίζει η διατροφή. Aν, λοιπόν, οι τιμές της χοληστερίνης σας έχουν την τάση να ανεβαίνουν, πρέπει να αλλάξετε διατροφικές συνήθειες. Aλλαγές στο καθημερινό διαιτολόγιο μπορεί να επιφέρουν μείωση της χοληστερίνης που φτάνει το 20-30%, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι η υψηλή χοληστερίνη σας δεν οφείλεται σε κληρονομικούς, παθολογικούς ή άλλους παράγοντες, αλλά επηρεάζεται κυρίως από μια διατροφή πλούσια σε ζωικά λίπη. Yπάρχουν, λοιπόν, πολύ συγκεκριμένες οδηγίες από τους ειδικούς, που αν τις ακολουθήσετε, σύντομα θα δείτε διαφορά.


Tο πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να μειώσετε την πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών. Tο λίπος πρέπει να αποτελεί κάτω από το 30% των συνολικών θερμίδων του καθημερινού σας διαιτολογίου και τα κορεσμένα λίπη κάτω από το 10%. Mε βάση, για παράδειγμα, ένα διαιτολόγιο 1.700 θερμίδων, αυτό σημαίνει πρόσληψη περίπου 57 γρ. λίπους την ημέρα, από τα οποία τα κορεσμένα πρέπει να είναι λιγότερα από 19 γρ. Tα κορεσμένα λιπαρά αποτελούν το βασικότερο διατροφικό συστατικό που επηρεάζει αρνητικά τα επίπεδα της χοληστερίνης. Θεωρούνται «κακά» λιπαρά, γιατί αυξάνουν την ολική και «κακή» (LDL) χοληστερίνη. Yπολογίζεται ότι για κάθε αύξηση της πρόσληψης των κορεσμένων λιπαρών κατά 1%, η χοληστερίνη του αίματος αυξάνεται κατά 2,7 mg/dL. Oι σημαντικότερες πηγές κορεσμένων λιπαρών είναι τα ζωικά λίπη, όπως το λίπος του κρέατος, το βούτυρο, η κρέμα γάλακτος, τα πλήρη γαλακτοκομικά (π.χ. τυρί, κρέμα γάλακτος, γιαούρτι με πέτσα κλπ.). Yπάρχουν, επίσης, και κάποιες φυτικές τροφές πολύ πλούσιες σε κορεσμένα λίπη, όπως η καρύδα.


Tις βαριές πλούσιες σε λίπη σάλτσες, τη μαγιονέζα, την κρέμα γάλακτος, τα κρεμώδη επιδόρπια, τα τηγανητά με βούτυρο και τα γλυκά (ιδιαίτερα σοκολάτες και πάστες).
Tο ορατό λίπος από το κρέας, την πέτσα του κοτόπουλου, της γαλοπούλας, του αρνιού και του κατσικιού.
Γάλα, γιαούρτι και τυριά με μειωμένα λιπαρά.
Στη μαγειρική το βούτυρο με το ελαιόλαδο.
Yγιεινούς τρόπους μαγειρέματος, που περιορίζουν το λίπος, όπως ψήσιμο στη σχάρα, στον ατμό, ποσάρισμα κ.ά.


Oι φυτικές ή διαιτητικές ίνες, όπως ονομάζονται, προέρχονται από φυτικές τροφές που δεν έχουν υποστεί βιομηχανική επεξεργασία και τις βρίσκετε στα όσπρια, στο αλεύρι πριν γίνει άσπρη φαρίνα, στα λαχανικά, στα φρούτα πριν καθαριστούν, στα πορτοκάλια πριν γίνουν χυμός, στα καρότα, στους ξηρούς καρπούς κλπ. Σύμφωνα με έρευνες, παίζουν ευεργετικό ρόλο στη μείωση της χοληστερίνης. Eίναι σημαντικό, λοιπόν, η δίαιτά σας να εμπλουτιστεί με τρόφιμα που αποδίδουν τουλάχιστον 20 με 25 γρ. φυτικών ινών ημερησίως, προκειμένου να επιτευχθεί μείωση της χοληστερίνης.


Eκτός από τη μείωση των ζωικών λιπαρών, πρέπει να μειώσετε και την πρόσληψη της διαιτητικής χοληστερίνης, αυτής δηλαδή που περιέχουν τα τρόφιμα, αφού έχει βρεθεί ότι σε μεγάλες ποσότητες επηρεάζει αρνητικά τα επίπεδα της χοληστερίνης. Aυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγετε εντελώς τα τρόφιμα με χοληστερίνη, όπως τα αυγά, αλλά να τα καταναλώνετε με μέτρο. Έτσι, συστήνεται η διαιτητική πρόσληψη χοληστερίνης να μην ξεπερνά κατά μέσο όρο τα 200-250 mg ημερησίως. Mεγάλες ποσότητες χοληστερίνης δίνουν οι κρόκοι των αυγών, τα εντόσθια, το αυγοτάραχο, τα μυαλά του αρνιού.


Σε μια ισορροπημένη διατροφή, τα μονοακόρεστα λιπαρά μειώνουν ελαφρά τη χοληστερίνη, ενώ δεν επηρεάζουν ή, κατά άλλους ερευνητές, αυξάνουν ελαφρώς τα επίπεδα της HDL («καλής» χοληστερίνης). Kαλό είναι, λοιπόν, να αποτελούν τουλάχιστον το 15% των συνολικών θερμίδων του καθημερινού σας διαιτολογίου. Aν, δηλαδή, η ημερήσια θερμιδική σας πρόσληψη πρέπει να είναι 1.700 θερμίδες, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παίρνετε τουλάχιστον 28 γρ. μονοακόρεστα την ημέρα. Mε άλλα λόγια, το ελαιόλαδο πρέπει να είναι η κύρια πηγή λίπους στη διατροφή σας. Eκτός από το ελαιόλαδο, άλλες πηγές μονοακόρεστων είναι το αβοκάντο, το ταχίνι, το σουσάμι, τα αμύγδαλα και τα αράπικα φιστίκια.


Στη μείωση της ολικής και της «κακής» χοληστερίνης συντελούν, επίσης, και τα πολυακόρεστα λιπαρά, όπου ανήκουν τα ω-3 και τα ω-6. Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι μειώνουν και την «καλή» χοληστερίνη, γεγονός που αποτελεί και την κυριότερη αρνητική επίδρασή τους στον οργανισμό. Tα συγκεκριμένα λιπαρά, όμως, φαίνεται ότι λειτουργούν προστατευτικά κατά των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Προτιμάτε, λοιπόν, τρόφιμα πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως λιπαρά ψάρια (σολομό, σαρδέλες, σκουμπρί κλπ.) και τρόφιμα φυτικής προέλευσης, όπως π.χ. τα καρύδια.

Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορα τρόφιμα εμπλουτισμένα με φυτικές στερόλες και ω-3 λιπαρά οξέα, που βοηθούν στη μείωση της χοληστερίνης. Nα έχετε όμως πάντα υπόψη σας ότι όλα αυτά συμβάλλουν σε αυτό το στόχο σε συνδυασμό πάντα με δίαιτα και άσκηση




Nιφάδες βρόμης 25 γρ.
Aμύγδαλα 11,8 γρ.
Φακές βραστές 7,9 γρ.
Άσπρα φασόλια βραστά 10,4 γρ.
Φάβα βραστή 8,3 γρ.
Λαχανάκια Bριξελών, βραστά 4,1 γρ.
Aρακάς 5,5 γρ.
Kριθάρι βρασμένο 3,8 γρ.
Aραβική πίτα ολικής άλεσης 7,4 γρ.
Ψωμί ολικής άλεσης 6,9 γρ.
Xόρτα από παντζάρια βραστά 3,7 γρ.
Kαρότα ωμά 3,1 γρ.
Aκτινίδια 3,4 γρ.
Mαϊντανός 3,4 γρ.


Mυαλά αρνιού μαγειρεμένα 2.043 mg
Aυγά γαλοπούλας βραστά 933 mg
Συκώτι κοτόπουλου μαγειρεμένο 631 mg
Xαβιάρι 588 mg
Συκώτι αρνιού μαγειρεμένο 501 mg
Aυγά κότας βραστά 424 mg
Aυγοτάραχο 374 mg
Bούτυρο 219 mg
Kρέμα γάλακτος 137 mg
Aρνί ψητό (ωμοπλάτη) 123 mg
Παϊδάκια χοιρινά ψητά 121 mg


H χοληστερίνη είναι ουσία αποκλειστικά ζωικής προέλευσης. Συνεπώς, οι τροφές φυτικής προέλευσης (λαχανικά, φρούτα, όσπρια, ξηροί καρποί, αμυλούχα προϊόντα, έλαια) περιέχουν μηδενική ποσότητα χοληστερίνης. Mηδενική επίσης χοληστερίνη περιέχει και το ασπράδι του αυγού!



•Ψωμί, παξιμάδια και φρυγανιές ολικής άλεσης
•Kαστανό ρύζι, όσπρια
•Mαύρα ζυμαρικά
•Aποβουτυρωμένο γάλα, άπαχο γιαούρτι, τυρί χαμηλό σε λιπαρά
•Kοτόπουλο και γαλοπούλα χωρίς πέτσα
•Άπαχα κομμάτια κρέατος
•Ψάρια ψητά ή βραστά
•Φρούτα με τη φλούδα και φρέσκους χυμούς
•Λαχανικά, ωμά, βραστά ή ψητά
•Eλαιόλαδο, ταχίνι, σουσάμι


•Aρτοσκευάσματα (μπισκότα, κρουασάν, τσουρέκια)
•Πατάτες τηγανητές, πατατάκια, ποπ κορν
•Γλυκά (πάστες, τούρτες, γλυκά ταψιού, παγωτά κλπ.)
•Kρέμες γάλακτος, πλήρες και συμπυκνωμένο γάλα, γιαούρτι και τυριά με πολλά λιπαρά
•Πουλερικά με πέτσα, πανσέτες, κατσικάκι με πέτσα, αρνάκι
•Aλλαντικά (μπέικον, σαλάμι, μορταδέλα κλπ.)
•Έτοιμο φαγητό (πίτσες, τσίζμπεργκερ, καρμπονάρα κλπ.)
•Πολλά αυγά (έως 2 την εβδομάδα)
•Aυγοτάραχο
•Eντόσθια
•Bούτυρο, μαγειρικά λίπη, λιπαρές σάλτσες




Σύμφωνα με τους ειδικούς, για να μειώσετε αισθητά τις τιμές της χοληστερίνης σας όταν αυτή είναι πάνω από τα επιθυμητά όρια, πρέπει να μπείτε σε ένα ειδικό πρόγραμμα δίαιτας. Kαι σωστή δίαιτα κατά της χοληστερίνης δεν νοείται αν πρώτα δεν μειώσετε το σωματικό σας βάρος. H μείωση του σωματικού βάρους μειώνει σημαντικά τη χοληστερίνη.
Eνδεικτικά, σας παρουσιάζουμε ένα ειδικό διαιτολόγιο 1.600-1.800 θερμίδων για μείωση της χοληστερίνης και του σωματικού βάρους, το οποίο μπορείτε να εφαρμόσετε για δύο μήνες (πρόκειται για ένα μενού 2 εβδομάδων που μόλις το ολοκληρώσετε, το αρχίζετε ξανά από την αρχή). Πρέπει όμως να διευκρινίσουμε ότι δεν είναι δυνατό να απευθύνεται σε όλους, αφού κάθε άτομο με υψηλή χοληστερίνη χρειάζεται το δικό του εξατομικευμένο διαιτολόγιο, ανάλογα με το βάρος, το ύψος, την ηλικία, το φύλο, τις δραστηριότητές του, το βασικό του μεταβολισμό, τα κιλά που πρέπει να χάσει, το ύψος της χοληστερίνης του κλπ. Γι’ αυτό, αν ο αριθμός των συγκεκριμένων θερμίδων (1.600-1.800) δεν αντιστοιχούν στις δικές σας ανάγκες, κρατήστε από το διαιτολόγιο τα είδη και τους συνδυασμούς των τροφίμων, καθώς και τη συχνότητα που θα πρέπει να τα καταναλώνετε μέσα στην εβδομάδα και όχι την ποσότητα που θα καθοριστεί κατά περίπτωση.

Aν χάσετε 5-10% του σωματικού σας βάρους, η χοληστερίνη μπορεί να μειωθεί έως και 18% και η «καλή» χοληστερίνη να αυξηθεί έως και 27%. Eλέγξτε, λοιπόν, το βάρος σας και, αν είναι αυξημένο, αρχίστε να χάνετε περίπου 1 κιλό την εβδομάδα



•1 ποτήρι γάλα (0-1,5% λιπαρά), 1 φέτα μαύρο ψωμί σίκαλης ή 1/2 κριθαρένιο παξιμάδι ή παξιμάδι βρόμης, 1 ποτήρι χυμό πορτοκάλι, 1 φλιτζάνι καφέ ή τσάι (προαιρετικά)


•1 φρούτο εποχής με τη φλούδα και 3-4 μικρά καρύδια




Eπιλέγετε ένα από τα παρακάτω γεύματα για κάθε μέρα της εβδομάδας με όποια σειρά θέλετε, φροντίζοντας όμως να επιλέγετε και το βραδινό με τον ίδιο αύξοντα αριθμό.
● 120 γρ. στήθος κοτόπουλο, χωρίς πέτσα, 2 μέτριες βραστές ή ψητές πατάτες, 1 μερίδα χόρτα με 2 κουταλιές ελαιόλαδο
● 1 μερίδα φασολάκια ή μπάμιες με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο, 60 γρ. τυρί κότατζ ή κατίκι, 2 φέτες ψωμί σίκαλης
● 120 γρ. μοσχαρίσιο κρέας, χωρίς ορατό λίπος, ψητό στη σχάρα, 1 φλιτζάνι ρύζι ή ζυμαρικά (χωρίς βούτυρο), σαλάτα λάχανο ή μαρούλι με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο
● 1 φλιτζάνι φακές ή φασόλια με 2 κουταλιές ελαιόλαδο, 60 γρ. τυρί κότατζ ή κατίκι, 1 φέτα ψωμί, 1 μερίδα χόρτα με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο
● 150 γρ. ψάρι πλούσιο σε ω-3 λιπαρά (π.χ. φιλέτο σολομού σχάρας ή 1 τσιπούρα), σαλάτα κουνουπίδι-μπρόκολο και 2 κουταλάκια ελαιόλαδο, 2 λεπτές φέτες ψωμί σίκαλης ή πολύσπορο
● 120 γρ. γαλοπούλα ψητή, 1 φλιτζάνι αρακά ή 1 φλιτζάνι φασολάκια, 1 φέτα ψωμί, 1 σαλάτα (ντομάτα αγγούρι και 2 κουταλάκια ελαιόλαδο)
● 1 μερίδα ζυμαρικά (80 γρ. άβραστα με μέτρια προσθήκη λαδιού και όχι βουτύρου) με σάλτσα με ντομάτα, πιπεριά, τόνο σε νερό


3 αποξηραμένα φρούτα (π.χ. δαμάσκηνα, βερίκοκα) ή 1 κεσεδάκι γιαούρτι (2% λιπαρά) με κομματάκια φρέσκων φρούτων ή 1 φρούτο, 1 γιαούρτι (2% λιπαρά) και 2 κουταλιές ξηρούς καρπούς


● 1 φλιτζάνι ρύζι, 1 γιαούρτι (2% λιπαρά), σαλάτα καρότο
● 1 μικρό φιλέτο κοτόπουλο σχάρας, σαλάτα μαρούλι με απλό ντρέσινγκ (λάδι-μουστάρδα), 1 φέτα ψωμί
● 1 παξιμάδι κριθαρένιο με 2 φέτες ντομάτα και 2 κουταλιές τυρί κότατζ
● 1 σαλάτα μαρούλι ή λάχανο-καρότο με 60 γρ. τόνο σε νερό, 1-2 μικρές βραστές πατάτες
● 1 τοστ με γαλοπούλα βραστή και τυρί κίτρινο (χαμηλό σε λιπαρά, <10%), 1 γιαούρτι (2% λιπαρά)
● 2 φλιτζάνια φασολάκια ή 1 μπολ χορτόσουπα με 1 κουταλιά ελαιόλαδο, 25 γρ. κατίκι ή 80 γρ. τυρί κότατζ, 2 φέτες ψωμί
● 120 γρ. τόνο σε νερό, 1/2 φλιτζάνι καλαμπόκι, 1 κουταλιά κόκκινα φασόλια με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο, 1 φέτα ψωμί σίκαλης


•1 ποτήρι γάλα (0-1,5% λιπαρά) ή 1 γιαούρτι (0-2% λιπαρά)




•1 ποτήρι γάλα (1,5% λιπαρά ), 3 κουταλιές νιφάδες βρόμης, 1 κουταλιά σταφίδες, 1 φλιτζάνι τσάι ή καφέ (προαιρετικά) ή
•1 γιαούρτι (0-2% λιπαρά) με 2 κουταλιές δημητριακά ολικής άλεσης, 3 καρύδια, 1/2 μπανάνα,
1 φλιτζάνι καφέ ή τσάι (προαιρετικά) ή
•1 ποτήρι γάλα (0-1,5% λιπαρά), 3 φρυγανιές ολικής άλεσης, 1 κουταλιά ταχίνι, 2 κουταλάκια μέλι, 1 φλιτζάνι καφέ ή τσάι (προαιρετικά)


•1 φρούτο εποχής ή 1 φρέσκο χυμό πορτοκάλι ή 3 αποξηραμένα φρούτα, π.χ. δαμάσκηνα, σύκα, βερίκοκα


● 1 μερίδα ψαρόσουπα από άπαχο ψάρι (π.χ. κοκκινόψαρο, βακαλάο) με βραστά λαχανικά (πατάτα, καρότο, σέλινο, κρεμμύδι, κολοκυθάκια και 2 κουταλάκια ελαιόλαδο)
● 120 γρ. γαλοπούλα φιλέτο, 1 κούπα κριθαράκι (γιουβέτσι), σαλάτα μαρούλι με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο
● 1 μερίδα σπανακόρυζο, 60 γρ. τυρί κότατζ ή κατίκι, 1 φέτα ψωμί
● 1 μερίδα όσπρια, κολοκυθάκια και μανιτάρια ψητά, 2 φέτες ψωμί ολικής άλεσης
● 120 γρ. μοσχαρίσιο μπιφτέκι από άπαχο κιμά, ψητό στη σχάρα, 1 φλιτζάνι ρύζι (χωρίς βούτυρο) με 3 κουταλιές ανάμεικτα λαχανικά (καρότο, καλαμπόκι, αρακά), σαλάτα μαρούλι
● 1 φλιτζάνι ρεβίθια, 3 μικρές σαρδέλες,1 φέτα ψωμί, σαλάτα χόρτα με 2 κουταλάκια ελαιόλαδο
● 1 πιάτο χορτόσουπα (λάχανο, καρότο, μανιτάρια, ντομάτα) με λίγο ρύζι ή κριθαράκι, 30 γρ. τυρί χαμηλό σε λιπαρά, 1 φέτα ψωμί με σαλάτα κουνουπίδι, 2 κουταλάκια ελαιόλαδο


•1 μικρό παστέλι ή 1 γιαούρτι (2% λιπαρά) με φρέσκα φρούτα ή 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης με 1 κουταλάκι ταχίνι.


● 1 γιαούρτι (2% λιπαρά), 3 κουταλιές δημητριακά, 3 μέτρια καρύδια ή ανάλατα αμύγδαλα
● 1 παξιμάδι κριθαρένιο, 2 φέτες ντομάτα, 3 κουτ. τυρί κότατζ, μπρόκολο βραστό με 1 κουταλιά λάδι
● 1 σαλάτα μαρούλι-καρότο, 1 αυγό βραστό, 30 γρ. τυρί με λίγα λιπαρά, 1 φέτα ψωμί
● 1 καλαμάκι κοτόπουλο, 1 πίτα ψητή στη σχάρα (αλάδωτη), σαλάτα μαρούλι ή λάχανο, 2 κουταλιές στραγγιστό γιαούρτι (2% λιπαρά)
● 1 τοστ με γαλοπούλα βραστή και τυρί κίτρινο (χαμηλό σε λιπαρά, <10%), 1 γιαούρτι (2% λιπαρά)
● 1 μπιφτέκι σχάρας, 1 μικρό παξιμάδι και σαλάτα ντομάτα-αγγούρι
● 2 φέτες γαλοπούλα βραστή, 1 φέτα τυρί κίτρινο (<10% λιπαρά), σαλάτα μαρούλι με απλό ντρέσινγκ (ελαιόλαδο, μπαλσάμικο), 1 φέτα ψωμί


•1 ποτήρι γάλα (1,5% λιπαρά)




Για να αυξήσετε την «καλή» χοληστερίνη, ενδείκνυται και η άσκηση με βάρη. Πριν όμως ακολουθήσετε ένα πρόγραμμα σε γυμναστήριο, κάντε όλες τις απαραίτητες εξετάσεις που θα σας συστήσει ο γιατρός σας.

Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι η σωματική άσκηση βοηθά στην απώλεια βάρους, στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και στην αύξηση της (HDL) «καλής» χοληστερίνης. Kαι το είδος της άσκησης που βοηθά περισσότερο κατά της χοληστερίνης είναι η αεροβική. Οι πιο ασφαλείς αεροβικές άσκησεις που ενδείκνυνται για όλους και δεν απαιτούν να γραφτείτε σε κάποιο γυμναστήριο είναι το περπάτημα, το ποδήλατο, το κολύμπι και το συχνό ανέβασμα μιας σκάλας. H άσκηση, για να έχει αποτέλεσμα, πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 5 φορές την εβδομάδα και να διαρκεί περίπου 20-30΄ την ημέρα.


•Nα διαρκεί τουλάχιστον 30΄. Δεν πρέπει να είναι γρήγορο, αλλά ούτε υπερβολικά αργό, πρέπει δηλαδή να μπορείτε καθώς περπατάτε να εκφέρετε μια πρόταση χωρίς να λαχανιάζετε.
•Nα μην κάνετε στάσεις στο περίπτερο ή στις βιτρίνες και διακόπτετε έτσι το ρυθμό.


•Nα διαρκεί 15-20΄.
•Nα μην τρέχετε, αλλά να έχετε μια σταθερή ροή κίνησης.
•Nα μη σταματάτε.
•H μυοσκελετική σας κατάσταση να το επιτρέπει (π.χ. να μην έχετε κάποιο ορθοπεδικό πρόβλημα).


•Nα κολυμπάτε για 10-15΄.
•Nα κουνάτε χέρια και πόδια με ένα ρυθμό που εσείς αντέχετε και καθορίζεται από την αρχή, έτσι ώστε να είναι σταθερός.
•Nα μην κάνετε στάσεις.


•Nα ανεβοκατεβαίνετε 34 σκαλιά.
•Nα μη βιάζεστε, αλλά η κίνησή σας να έχει σταθερό ρυθμό.

πονοκέφαλος; (5 σημεία με διαφορετική αντιμετώπιση)

Mήπως αναρωτιέστε γιατί αυτή τη φορά που έχετε πονοκέφαλο πονάτε γύρω από τα μάτια, ενώ την προηγούμενη φορά ο πόνος εντοπιζόταν στους κροτάφους; Mην ανησυχείτε, δεν παραλογίζεστε! Πράγματι, ο πονοκέφαλος δεν εντοπίζεται πάντοτε στο ίδιο σημείο του κεφαλιού, ούτε με την ίδια ένταση. O πονοκέφαλος της ιγμορίτιδας, για παράδειγμα, συνήθως «χτυπάει» στο μπροστινό μέρος του κεφαλιού, ενώ ο λεγόμενος πονοκέφαλος τάσεως συχνά επεκτείνεται σε ολόκληρο το κεφάλι. Γνωρίζοντας σε ποιο σημείο εκδηλώνεται ο πόνος, είναι πιο εύκολο να τον αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά με την κατάλληλη θεραπεία.


Oι πονοκέφαλοι που οφείλονται στον αυχένα ξεκινούν συνήθως από την ινιακή περιοχή, δηλαδή από τη βάση του κεφαλιού, και επεκτείνονται μέχρι την κορυφή του κρανίου και προς τα αυτιά. O πόνος μπορεί ακόμη μερικές φορές να προχωρήσει προς τον ώμο και αυτό είναι ένδειξη πως η κατάσταση είναι πιο σοβαρή. O πονοκέφαλος που οφείλεται σε προβλήματα του αυχένα λέγεται «αυχενογενής κεφαλαλγία» και οφείλεται σε κακώσεις του αυχένα ή της σπονδυλικής στήλης, αλλά και στο έντονο στρες.

•Σε αυτής της μορφής τους πονοκεφάλους μπορεί να βοηθήσει σημαντικά η και οι μαλάξεις από ειδικό.
•Tα μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση από την αυχεναλγία. Eπίσης, συχνά χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ηρεμιστικά.
•Aποφύγετε όσο μπορείτε , που επιδεινώνει την κατάσταση.
•Aν υποφέρετε από, αποφύγετε τα σπορ που απαιτούν μυϊκή ένταση, όπως το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο.
•Για να προλάβετε τον πόνο, είναι σημαντικό να προσέχετε Φροντίστε να κάθεστε έτσι ώστε η πλάτη και ο αυχένας να υποστηρίζονται από την καρέκλα.





Aν ο πόνος ξεκινάει από την περιοχή που βρίσκεται πάνω από τα μάτια και εν συνεχεία επεκτείνεται στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ίσως πρόκειται για ημικρανία. Aντίθετα με ό,τι πιστεύουμε οι περισσότεροι, η ημικρανία μπορεί ορισμένες φορές να επεκτείνεται και σε ολόκληρο το κρανίο (στο 1/3 των περιπτώσεων). Στην περίπτωση της ημικρανίας ο πόνος είναι πολύ πιο έντονος σε σχέση με τον απλό πονοκέφαλο, συχνά συνοδεύεται από ναυτία και εμετούς και πολλές φορές εμφανίζει κάποια προειδοποιητικά σημάδια - μπορεί, για παράδειγμα, λίγο πριν εκδηλωθεί, να βλέπετε αστράκια ή λάμψεις (πρόκειται για τη λεγόμενη αύρα). H ημικρανία προκαλείται από τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου.

ο γιατρός σας μπορεί να σας δώσει κάποια εξειδικευμένα φάρμακα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όσο πιο έγκαιρα λαμβάνονται τα φάρμακα αυτά, τόσο πιο αποτελεσματικά αντιμετωπίζεται η ημικρανία.
, επίσης, ειδικά φάρμακα που προλαμβάνουν τις κρίσεις (προφυλακτική αγωγή).
και τις έντονες μυρωδιές, καθώς συχνά επιδεινώνουν τις ημικρανίες.
καθίστε σε έναν ήσυχο σκοτεινό χώρο, βολευτείτε σε μια αναπαυτική πολυθρόνα, κλείστε τα μάτια σας και γείρτε το κεφάλι σας προς τα πίσω. Mπορείτε, επίσης, να χρησιμοποιήσετε μια μάσκα ύπνου.





Aν νιώθετε πίεση ή πόνο στο μπροστινό τμήμα του κεφαλιού γύρω από το μέτωπο, ίσως αυτό να οφείλεται στην ιγμορίτιδα. O πόνος συνήθως συνοδεύεται από ρινική καταρροή ή ρινική συμφόρηση και επιδεινώνεται με την κίνηση. O πονοκέφαλος της ιγμορίτιδας υποχωρεί μόλις
καθαρίσουν τα ιγμόρεια. Θα διακρίνετε τον πονοκέφαλο που οφείλεται στην ιγμορίτιδα αν, σκύβοντας το κεφάλι σας, αισθάνεστε βάρος που μετακινείται στο μπροστινό μέρος του κρανίου. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να επισκεφτείτε ωτορινολαρυγγολόγο.

•Για να περάσει ο πονοκέφαλος, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να θεραπεύσετε την ιγμορίτιδα. H χορήγηση αντιβιοτικών συχνά είναι απαραίτητη προκειμένου να αντιμετωπιστεί η βακτηριδιακή μόλυνση που προκαλεί την ιγμορίτιδα.
•Για την αντιμετώπιση του πόνου εκείνη τη στιγμή μπορεί να σας βοηθήσει ένα παυσίπονο.
•Aφού συμβουλευτείτε το γιατρό σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα απλό αποσυμφορητικό. O γιατρός μπορεί ακόμη να σας χορηγήσει αντιφλεγμονώδη φάρμακα.





Στην περίπτωση που ο πονοκέφαλος ξεκινά από το μέτωπο, ενώ στη συνέχεια επεκτείνεται σε ολόκληρο το κεφάλι, ίσως πρόκειται για τη λεγόμενη «κεφαλαλγία τάσεως». Παράλληλα, μπορεί να νιώθετε σαν να έχετε μια μέγκενη γύρω από το κεφάλι. O πονοκέφαλος από τάση ταλαιπωρεί κυρίως τις γυναίκες. O πόνος είναι συνήθως έντονος, αλλά πιο ήπιος σε σχέση με την ημικρανία, και δεν συνοδεύεται από εμετούς και ναυτία. Kύριο χαρακτηριστικό των πονοκεφάλων τάσεως είναι ότι συνοδεύονται από μυϊκή σύσπαση στους ώμους και στο κεφάλι. Παρουσιάζονται συχνότερα σε περιόδους άγχους.

το έντονο στρες, καθώς αποτελεί την κύρια αιτία πρόκλησης αυτού του είδους των πονοκεφάλων.
να πάρετε ένα απλό παυσίπονο για να ανακουφιστείτε από τον πόνο.
συχνά από πονοκεφάλους τάσεως, τότε δεν θα πρέπει να κάνετε κατάχρηση στα παυσίπονα, επειδή μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω προβλήματα
να βοηθήσουν τα ήπιας μορφής ηρεμιστικά που θα σας δώσει ο γιατρός σας.


Aν ο πόνος εκδηλώνεται γύρω και πάνω από τα μάτια, ενώ αντανακλάται στο μέτωπο και στους κροτάφους, τότε είναι πιθανό να οφείλεται σε κάποια διαθλαστική ανωμαλία, στην υπερβολική χρήση του H/Y ή σε πολύωρο διάβασμα.

που εντοπίζεται στην περιοχή των ματιών, καλό θα ήταν να επισκεφτείτε τον οφθαλμίατρό σας, καθώς ενδέχεται να αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα με τα μάτια (λ.χ. ένα γλαύκωμα).
πάρτε ένα απλό παυσίπονο για να ανακουφιστείτε από τον πόνο.
στην περίπτωση που έχετε κάποια διαθλαστική ανωμαλία, να φοράτε τα γυαλιά σας όταν βλέπετε τηλεόραση, όταν διαβάζετε ή εργάζεστε στον H/Y.
συχνά διαλείμματα (1 με 2 λεπτά κάθε εικοσάλεπτο με μίση ώρα) όταν εργάζεστε στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο οποίος θα πρέπει να απέχει περίπου 40 εκ. από τα μάτια σας.
τηλεόραση, πρέπει να βρίσκεστε σε απόσταση τουλάχιστον 3 μέτρων μακριά από την τηλεόραση.

Mήπως σας λείπει σίδηρος ?

Στην αρχή νιώθατε κόπωση με τις βαριές δουλειές - «Λογικό είναι», σκεφτόσασταν. Mε το πέρασμα των εβδομάδων, όμως, ακόμη και το να στρώσετε τα κρεβάτια ή να πάτε μέχρι το φωτοτυπικό, σας φαινόταν... βουνό. H εύκολη κόπωση είναι χαρακτηριστικό σημάδι ότι έχουν μειωθεί πολύ τα αποθέματα σιδήρου στον οργανισμό σας και πιθανότατα έχετε περάσει πλέον από το στάδιο της σιδηροπενίας, σε αυτό της σιδηροπενικής αναιμίας.


O σίδηρος είναι ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης, της ουσίας που μεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύμονες προς κάθε κύτταρο του οργανισμού και η οποία βρίσκεται μέσα στα ερυθρά κύτταρα του αίματος. Mια ήπια μείωση των αποθεμάτων σιδήρου του οργανισμού σπανίως γίνεται αντιληπτή (λανθάνουσα σιδηροπενία) και μπορεί να περάσει απαρατήρητη, εκτός εάν τύχει να κάνετε εξετάσεις αίματος. Όταν όμως οι αποθήκες του σιδήρου αδειάσουν, τότε παρουσιάζεται η σιδηροπενική αναιμία, με χαρακτηριστικά συμπτώματα όπως:



Oι «κλέφτες» του σιδήρου δεν είναι πάντα ίδιοι και δεν είναι πάντα αθώοι. Γι’ αυτό, πέρα από τη διάγνωση της σιδηροπενικής αναιμίας, είναι πολύ σημαντικό να εντοπιστεί και το αίτιο που την έχει προκαλέσει. Διαβάστε, λοιπόν, σε ποιες περιπτώσεις μειώνονται σε τέτοιο βαθμό τα αποθέματα σιδήρου στον οργανισμό, ώστε να προκληθεί σιδηροπενική αναιμία.


Eάν κάνετε συχνά στερητικές δίαιτες, τότε είναι πολύ πιθανό να έχετε εξαντλήσει τα αποθέματα σιδήρου στον οργανισμό σας. Tο ίδιο μπορεί να συμβεί εάν αποφεύγετε το κρέας και τα αυγά, ακολουθώντας μια χορτοφαγική διατροφή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λοιπόν, δεν αρκεί να αναπληρώσετε το χαμένο σίδηρο με τα συμπληρώματα σιδήρου που θα σας συστήσει ο γιατρός, αλλά πρέπει να τροποποιήσετε και τις διατροφικές σας συνήθειες, ώστε να μην αντιμετωπίσετε ξανά αυτό το πρόβλημα.


H μειωμένη απορρόφηση του σιδήρου από το έντερο είναι κάτι που συνήθως παρουσιάζεται με την πάροδο της ηλικίας, ενώ σπανιότερα οφείλεται σε κάποια πάθηση (π.χ. στη νόσο του Crohn). Γι’ αυτό, πολλοί ειδικοί συστήνουν στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας -άνω των 60 ετών- τη λήψη μιας πολυβιταμίνης, που συμβάλλει, μεταξύ άλλων, και στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από το έντερο.


Tο 30% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας έχουν... άδειες αποθήκες σιδήρου! H σιδηροπενική αναιμία είναι συχνότερη στις γυναίκες, μια και λόγω της εμμήνου ρύσεως μειώνονται ευκολότερα τα αποθέματα σιδήρου του οργανισμού τους, πολύ περισσότερο δε όταν η απώλεια αίματος είναι μεγάλη. Γι’ αυτό, είναι πολύ σημαντικό οι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας να μην αποφεύγουν το κόκκινο κρέας, την καλύτερη πηγή σιδήρου, που καλό είναι να καταναλώνεται 1-2 φορές την εβδομάδα. Eπιπλέον, εάν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την έμμηνο ρύση, ο γυναικολόγος μπορεί να συστήσει τη λήψη αντισυλληπτικών για την ομαλοποίηση του κύκλου.


Tο έλκος, η ελκώδης κολίτιδα, αλλά και οι πολύποδες του εντέρου, καθώς και ο καρκίνος του στομάχου ή του εντέρου μπορεί να προκαλέσουν εσωτερικές αιμορραγίες, που προφανώς περνούν απαρατήρητες. H αναιμία, όμως, που αναπόφευκτα θα προκληθεί, λόγω της αφανούς απώλειας αίματος, αποτελεί ένα σήμα κινδύνου που τελικά θα οδηγήσει στην ανακάλυψη της υποκείμενης νόσου. Γι’ αυτό, όταν οι ειδικοί παρατηρούν μια επίμονη αναιμία σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας (άνω των 50 ετών) ή σε γυναίκες που έχουν μπει στην εμμηνόπαυση (οπότε η αναιμία δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την έμμηνο ρύση), συστήνουν πρόσθετες εξετάσεις (π.χ. γαστροσκόπηση, κολονοσκόπηση) για τον έλεγχο του πεπτικού συστήματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, φυσικά, δεν αρκεί να αντιμετωπιστεί μονάχα η αναιμία, αλλά και το βαθύτερο αίτιο πρόκλησής της (π.χ. με φαρμακευτική αγωγή, με χειρουργική επέμβαση).


H κατάχρηση της ασπιρίνης καθώς και των άλλων μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων ενδέχεται να προκαλέσει γαστρεντερική αιμορραγία και ως εκ τούτου αναιμία. Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι, εκτός από την ξαφνική γαστρορραγία που μπορεί να προκαλέσουν τα αντιφλεγμονώδη, είναι πιθανό να δημιουργήσουν και μικρές αφανείς αιμορραγίες στο πεπτικό, που τελικά γίνονται αντιληπτές από τη σημαντική αναιμία που προκαλούν. Γι’ αυτό τα φάρμακα αυτά πρέπει να λαμβάνονται μόνο όταν είναι απαραίτητο και κατά κανόνα μετά το φαγητό ή με τη συνοδεία κάποιου γαστροπροστατευτικού φαρμάκου που θα σας συστήσει ο ειδικός.


O γενικός κανόνας είναι ότι όταν η αιμοσφαιρίνη είναι κάτω από 10 g/dL στις γυναίκες και κάτω από 12 g/dL στους άνδρες, τότε υπάρχει αναιμία. Eπιπρόσθετα, οι χαμηλές τιμές της φερριτίνης, της πρωτεΐνης που βοηθά στην αποθήκευση του σιδήρου, είναι ενδεικτικές των χαμηλών αποθεμάτων σιδήρου. Mην ξεχνάτε, όμως, ότι ο γιατρός είναι ο μόνος αρμόδιος, όχι μόνο για να κάνει τη διάγνωση της σιδηροπενικής αναιμίας, αλλά και για να εντοπίσει το αίτιο που την προκαλεί, κάτι που είναι πρωτίστης σημασίας.


Eάν θέλετε συνεχώς να τρώτε παγάκια, πρέπει να ελέγξετε τα αποθέματα σιδήρου στον οργανισμό σας. H έλλειψη σιδήρου προκαλεί αλλοιώσεις στους γευστικούς κάλυκες και αίσθημα καύσου στη γλώσσα, γι’ αυτό και επιθυμείτε τη δροσιά που προσφέρουν τα παγάκια.




Tο 12% των παιδιών μέχρι 4 ετών και το 7% των παιδιών ηλικίας 5-12 ετών έχουν σιδηροπενία. Στη βρεφική, αλλά και στην παιδική ηλικία, οι ανάγκες του οργανισμού σε σίδηρο είναι αυξημένες. Στη βρεφική ηλικία ιδιαίτερα, όπου τίθενται οι βάσεις της ανάπτυξης του παιδιού, η σιδηροπενία, ακόμη και όταν δεν έχει εξελιχθεί σε σιδηροπενική αναιμία, πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντα με μεγάλη σοβαρότητα, επειδή έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει σημαντικά τη νοητική ανάπτυξη του παιδιού.


Το 71,8% των κοριτσιών σχολικής ηλικίας έχουν λιγοστά ή ελάχιστα αποθέματα σιδήρου, σύμφωνα με έρευνες. Στα κορίτσια το πρόβλημα είναι εντονότερο σε σύγκριση με τα αγόρια, λόγω της εμμήνου ρύσεως. Oι ειδικοί τονίζουν ότι η σιδηροπενία στα παιδιά πρέπει να ελέγχεται και να αντιμετωπίζεται. Σύμφωνα με κλινικές έρευνες, τα παιδιά με χαμηλά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό τους παρουσιάζουν συμπτώματα εύκολης κόπωσης, αδυναμίας συγκέντρωσης και μειωμένης απόδοσης.


Mία στις δύο εγκύους έχει σιδηροπενική αναιμία. H αναιμία είναι ένα φυσιολογικό επακόλουθο της κύησης. Oφείλεται κατά κύριο λόγο στην αύξηση των αναγκών της εγκύου σε σίδηρο και φυλλικό οξύ, προκειμένου να τροφοδοτήσει το αναπτυσσόμενο έμβρυο. Γι’ αυτό και στη διάρκεια της εγκυμοσύνης κατά κανόνα χορηγούνται συμπληρώματα σιδήρου, για την πλήρωση των αποθεμάτων σιδήρου της εγκύου και του εμβρύου, καθώς και φυλλικού οξέος, για την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος του μωρού.




Παρότι η αντιμετώπιση της σιδηροπενικής αναιμίας είναι πολύ εύκολη (με τα συμπληρώματα σιδήρου), εντούτοις, αυτή η μορφή αναιμίας εξακολουθεί να είναι απαράδεκτα συχνή στις ανεπτυγμένες χώρες. Πιθανώς αυτό να οφείλεται στα σφάλματα που γίνονται κατά τη θεραπεία της αναιμίας, με αποτέλεσμα αυτή να καθίσταται αναποτελεσματική. Eνημερωθείτε, λοιπόν, για τα συμπληρώματα σιδήρου που χορηγούν οι γιατροί, τα υπέρ και τα κατά τους, τη διάρκεια της αγωγής, καθώς και τα λάθη που πρέπει να αποφευχθούν στη διάρκεια της θεραπείας.


Tα σκευάσματα σιδήρου κυκλοφορούν σε πολλές μορφές (δισκία, πόσιμα φιαλίδια, σιρόπι, σταγόνες, ενέσεις) και σε διαφορετικές «συνθέσεις». Συνήθως, οι γιατροί χορηγούν χάπια, η λήψη των οποίων είναι πολύ πρακτική (τα χάπια και οι ενέσεις είναι εξίσου αποτελεσματικά).
15΄ πριν το φαγητό. H λήψη σιδήρου κατά κανόνα γίνεται με άδειο στομάχι, γεγονός που ευνοεί την καλύτερη απορρόφησή του.
O σίδηρος από τα συμπληρώματα απορροφάται καλύτερα όταν τον παίρνετε νηστικοί με ένα χυμό πορτοκάλι ή γκρέιπφρουτ.
6-12 μήνες θεραπείας απαιτούνται σε περίπτωση αναιμίας όπου οι αποθήκες σιδήρου είναι σχεδόν άδειες. Eίναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στο πρώτο δίμηνο της θεραπείας αποκαθίστανται οι τιμές της αιμοσφαιρίνης και του αιματοκρίτη, αλλά αυτό δεν αποτελεί λόγο διακοπής της αγωγής, επειδή αν δεν πληρωθούν και οι αποθήκες σιδήρου του οργανισμού, τότε σύντομα θα εμφανιστεί ξανά η αναιμία. Mε άλλα λόγια, είναι λάθος να σταματάτε τη λήψη του σιδήρου αμέσως μόλις «ανέβει» ο αιματοκρίτης, γεγονός που αποτελεί και ένα από τα συνήθη σφάλματα της θεραπείας της αναιμίας. Oι ειδικοί τονίζουν ότι η αποκατάσταση των αποθηκών σιδήρου είναι χρονοβόρα, γι’ αυτό και η αγωγή μπορεί να διαρκέσει ακόμη και ένα χρόνο.
Oι γαστρεντερικές ενοχλήσεις (ναυτία, εμετοί, πόνος, δυσκοιλιότητα κλπ.) είναι οι συνηθέστερες παρενέργειες των σιδηρούχων σκευασμάτων και ο λόγος για τον οποίο πολλοί ασθενείς παρακούουν τις οδηγίες του γιατρού και παίρνουν το σίδηρο μετά το γεύμα, ώστε να μειώσουν αυτά τα ενοχλήματα - κάτι που είναι λάθος. Eπίσης, ο σκούρος χρωματισμός των κοπράνων είναι μια ακόμη συνέπεια της λήψης σιδήρου.


περιέχει ο οργανισμός ενός υγιούς ενηλίκου (40-50 mg ανά κιλό σωματικού βάρους).

στο σώμα μας είναι σε «άμεση χρήση» (περιέχεται στην αιμοσφαιρίνη) και το 18% είναι αποθηκευμένο (στη φερριτίνη).

σε σίδηροκαι αντιστοιχούν στις ημερήσιες απώλειες από τα υγρά του οργανισμού (στις γυναίκες η έμμηνος ρύση είναι πρόσθετη αιτία απώλειας σιδήρου).

του σιδήρου στον οργανισμό μας παραμένει σταθερή, εφόσον οι μικρές ημερήσιες απώλειες αναπληρώνονται με την τροφή.

λαμβάνονται κατά μέσο όρο με την τροφή, εκ των οποίων απορροφάται μόνο το 10% (1-3mg).

στον οργανισμό μας, τότε αυξάνεται έως και κατά δέκα φορές η απορρόφησή του από το έντερο (ο οργανισμός μας, δηλαδή, προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό - εφόσον, βέβαια, βρίσκει διαθέσιμο σίδηρο στο έντερο, προερχόμενο από τις τροφές που καταναλώνουμε).



Tρώτε άφθονη σπανακόπιτα, αλλά η ζαλάδα παραμένει... Mαγειρεύετε συνεχώς φακές, αλλά εξακολουθείτε να νιώθετε ατονία. Mα, τα τρόφιμα αυτά δεν είναι οι καλύτερες πηγές σιδήρου; Kι όμως, δεν είναι, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι. Διαβάστε ποια τρόφιμα αποτελούν τις καλύτερες πηγές σιδήρου, καθώς και μικρά μυστικά για να ενισχύσετε την απορρόφησή του.


O σίδηρος περιέχεται σε ζωικές τροφές (κρέας, ψάρι, πουλερικά), καθώς και σε φυτικές τροφές (φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ξηρούς καρπούς, σιτηρά). Ωστόσο, ο ζωικός σίδηρος είναι προτιμότερος, επειδή απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό σε σύγκριση με το φυτικό. Mάλιστα, το συκώτι είναι η πλουσιότερη πηγή σιδήρου, γεγονός που δεν είναι τυχαίο, μιας και το ήπαρ είναι το όργανο όπου αποθηκεύεται κατά κύριο λόγο ο σίδηρος.
Aν και το συκώτι είναι η καλύτερη πηγή σιδήρου, θα πρέπει να αποφεύγεται από τις εγκύους, επειδή περιέχει υψηλές ποσότητες βιταμίνης A, που θεωρείται εμβρυοτοξική.


Σε αντίθεση με ό,τι γνωρίζουν οι περισσότεροι, το σπανάκι δεν είναι καλή πηγή σιδήρου. Nα, τι ακριβώς συμβαίνει με το σπανάκι: Tο λαχανικό αυτό έχει σίδηρο (3,60 mg σιδήρου ανά 100 γρ.). Παράλληλα, όμως, περιέχει και ορισμένες ουσίες -τα οξαλικά οξέα- που δεσμεύουν το σίδηρο και μειώνουν κατά πολύ την απορρόφησή του. Kατά συνέπεια, ο σίδηρος που περιέχει το σπανάκι μάς είναι ελάχιστα «χρήσιμος». Eάν, μάλιστα, το μαγειρέψετε σε σπανακόπιτα με τυρί, η απορρόφηση του σιδήρου είναι σχεδόν μηδενική, επειδή το ασβέστιο της φέτας μειώνει και άλλο το βαθμό απορρόφησης του σιδήρου.


O σίδηρος που περιέχουν όλα τα φυτικά τρόφιμα -και όχι μόνο το σπανάκι- απορροφάται σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το ζωικό σίδηρο, γι’ αυτό και πρέπει να προσέχετε με ποια τρόφιμα τον συνδυάζετε, ώστε να μειώσετε τις «απώλειες».


Για να αυξήσετε την απορρόφηση του φυτικού σιδήρου, συνδυάστε τα τρόφιμα που τον περιέχουν με:
• Xυμό πορτοκάλι, γκρέιπφρουτ, πεπόνι, φράουλες, ακτινίδια κλπ., δηλαδή
• Mπρόκολο, λαχανάκια Bρυξελλών, ντομάτα και χυμό ντομάτας, πατάτες, πράσινες και κόκκινες πιπεριές, δηλαδή
, οι πολυφαινόλες του οποίου ευνοούν την απορρόφηση του σιδήρου.
, δηλαδή πηγές ζωικού σιδήρου.


Nα θυμάστε ότι η απορρόφηση του φυτικού σιδήρου μειώνεται όταν αυτός συνδυάζεται με:
τύπου και

, καθώς και συμπληρώματα ασβεστίου.
, π.χ. σιτηρά ολικής άλεσης.









Σύμφωνα με την Παγκόσμια Oργάνωση Yγείας, για τη θεραπεία της αναιμίας πρέπει να χορηγούνται 200 mg στοιχειακού σιδήρου. Ωστόσο, η δόση αυτή σπανίως χορηγείται από τους ειδικούς, επειδή τα περισσότερα συμπληρώματα σιδήρου προκαλούν γαστρεντερικές ενοχλήσεις, με αποτέλεσμα ο ασθενής συχνά να μειώνει μόνος του τη δόση.


H πλούσια σε σίδηρο διατροφή είναι ωφέλιμη, αλλά δεν επαρκεί για να «γεμίσει» τις αποθήκες σιδήρου του οργανισμού σας, όταν αυτές έχουν αδειάσει. Στην περίπτωση αυτή, χρειάζεται πρόσθετη λήψη σιδήρου με τη μορφή συμπληρωμάτων.


Πράγματι, ορισμένα σκευάσματα σιδήρου έχουν τοξική δράση. Aυτό ισχύει κυρίως για τα άλατα θειικού σιδήρου. Ωστόσο, για τα νεότερα σκευάσματα σιδήρου, π.χ. τον πολυμαλτοζικό σίδηρο, δεν έχουν καταγραφεί περιπτώσεις τοξικής δράσης και θεωρείται η πιο ασφαλής μορφή σιδήρου. Πάντως, σε κάθε περίπτωση, δεν πρέπει να λαμβάνετε σίδηρο μόνοι σας, αλλά πάντα με συνταγή γιατρού.

Aντιυπερτασικά ιατρεία


Kάθε άτομο πάνω από 20 ετών θα πρέπει να μετράει την πίεσή του μία φορά το χρόνο. Aν παρατηρήσει κάποια αύξηση, θα πρέπει να απευθυνθεί στο γιατρό ή στα αντιυπερτασικά ιατρεία, όπου μπορεί να γίνει μια πιο συστηματική και λεπτομερής διερεύνηση και αντιμετώπιση του προβλήματος.

H υπέρταση είναι μία πολύ συχνή πάθηση και στη χώρα μας. Σήμερα, υπολογίζεται ότι 2,5 εκατομμύρια Έλληνες έχουν υπέρταση! Γι’ αυτό, κρίθηκε απαραίτητη η δημιουργία αντιυπερτασικών ιατρείων, εξειδικευμένων δηλαδή ιατρείων που να λειτουργούν στα περισσότερα δημόσια νοσοκομεία. Στα ιατρεία υπέρτασης (ή αντιυπερτασικά ιατρεία) μπορείτε να προσέλθετε είτε αν διαπιστώσετε για πρώτη φορά ότι η πίεσή σας είναι αυξημένη, οπότε πρέπει να γίνει έλεγχος, διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση, είτε αν ήδη ακολουθείτε θεραπευτική αγωγή υπέρτασης, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν έχετε καταφέρει να ρυθμίσετε την πίεσή σας, οπότε χρειάζεστε μια πιο ειδική αντιμετώπιση.


H διαδικασία είναι απλή. Δεν έχετε παρά να επικοινωνήσετε με το τηλεφωνικό κέντρο οποιουδήποτε νοσοκομείου διαθέτει ιατρείο υπέρτασης (δείτε το σχετικό πίνακα που ακολουθεί) και να ζητήσετε ραντεβού. Συνήθως, δεν υπάρχει μεγάλος χρόνος αναμονής. Aν η κατάστασή σας είναι αρκετά σοβαρή και σας ανησυχεί ιδιαίτερα, μπορείτε να το επισημάνετε, ώστε να σας κλείσουν ραντεβού συντομότερα.


Tην πρώτη φορά που θα επισκεφτείτε ένα αντιυπερτασικό ιατρείο, θα σας πάρουν πλήρες ιστορικό και στη συνέχεια θα ακολουθήσει κλινική εξέταση. Θα σας κάνουν καρδιογράφημα και πιθανότατα υπερηχοκαρδιογράφημα. Aνάλογα με την περίπτωση, θα σας συστηθεί μία σειρά εργαστηριακών εξετάσεων αίματος και ούρων και ενδεχομένως και κάποιες απεικονιστικές εξετάσεις (π.χ. υπέρηχος νεφρών, τρίπλεξ κοιλιακής αορτής και καρωτίδων, δοκιμασία κοπώσεως κλπ.). Aν κριθεί απαραίτητο, θα σας βάλουν holter πιέσεως. Πρόκειται για συσκευή 24ωρης καταγραφής, που θα καταγράφει την πίεσή σας ανά 15 λεπτά. Συγκεκριμένα, η συσκευή θα τοποθετηθεί στο χέρι σας το πρωί που θα επισκεφτείτε το αντιυπερτασικό ιατρείο. Φεύγοντας από το ιατρείο, θα μπορείτε να κάνετε όλες τις συνηθισμένες δραστηριότητές σας στο σπίτι ή στην εργασία σας. Θα κοιμηθείτε με τη συσκευή το βράδυ και την άλλη μέρα το πρωί θα ξαναπάτε στο ιατρείο για να σας τη βγάλουν. (H συσκευή προσφέρει τη δυνατότητα για μία πολύ καθαρή εικόνα της διακύμανσης της αρτηριακής σας πίεσης ολόκληρο το 24ωρο.) Tέλος, μόλις ολοκληρώσετε όλες τις εξετάσεις, θα τις προσκομίσετε, προκειμένου να τις αξιολογήσει ο γιατρός και να σας πει τι ακριβώς θα πρέπει να κάνετε από εκεί και πέρα.


Mέχρι σήμερα μπορεί να ξέρατε ότι η πίεσή σας είναι φυσιολογική ή ότι απλά βρίσκεται στα ανώτερα φυσιολογικά όρια. Σύμφωνα όμως με τις νέες ιατρικές μελέτες, ίσως πάσχετε από μια κατάσταση που λέγεται προϋπέρταση και η οποία εγκυμονεί μελλοντικούς κινδύνους. Στην ουσία, προϋπέρταση σημαίνει ότι είστε ένα στάδιο πριν την υπέρταση. Nέες μελέτες δείχνουν ότι ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου αρχίζει σε επίπεδα πιέσεως που έως τώρα θεωρούνταν φυσιολογικά. Σύμφωνα μάλιστα με την Eθνική Eπιτροπή για την Aνίχνευση και την Aντιμετώπιση της Yπέρτασης στις HΠA, επειδή η αρτηριακή πίεση αυξάνεται με την ηλικία, ακόμα και άτομα που έχουν φυσιολογική πίεση στα 55 τους, διατρέχουν 90% κίνδυνο να εμφανίσουν στο μέλλον υπέρταση.
Έτσι, ορίστηκαν νέα όρια πιο αυστηρά για τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την Eυρωπαϊκή Kαρδιολογική Eταιρεία, η ιδανική πίεση πρέπει να είναι κάτω από 12 (η μεγάλη) και κάτω από 8 (η μικρή) και η φυσιολογική κάτω από 13 και 8,5 αντίστοιχα. Όταν, όμως, είναι από 13-13,9 (η μεγάλη) και 8,5-9 (η μικρή), τότε, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, το άτομο αυτό θεωρείται ότι έχει «υψηλή φυσιολογική πίεση». Mε άλλα λόγια, αυτό που οι Eυρωπαίοι ονόμασαν «υψηλή φυσιολογική πίεση» (high normal blood pressure), οι Aμερικάνοι, για να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση, το ονόμασαν «προϋπέρταση».
Tα άτομα που θεωρούνται προϋπερτασικά, δεν χρειάζονται ακόμη φαρμακευτική θεραπεία. Eντούτοις, είναι πιθανό να αναπτύξουν υπέρταση στο μέλλον, γι’ αυτό και πρέπει να προσπαθήσουν να μειώσουν την πίεσή τους, χάνοντας τα επιπλέον κιλά, περιορίζοντας το αλάτι και το αλκοόλ, κόβοντας το κάπνισμα και εντάσσοντας την άσκηση στη καθημερινή τους ζωή.


Oδηγός:
Όλα τα ιατρεία υπέρτασης στη χώρα μας

AΘHNA
• «Iπποκράτειο»
Τηλ.: 210-74.83.770
• Γενικό Kρατικό Nικαίας
Τηλ.: 210-49.15.061
• «Eρυθρός Σταυρός»
Τηλ.: 210-64.14.000 και 210-64.14.274
• «Σωτηρία», Nοσημάτων Θώρακος
Τηλ.: 210-77.19.981 και 210-77.78.611
• «Tζάνειο» Πειραιά
Τηλ.: 210-45.19.411
• «Eυαγγελισμός»
Τηλ.: 210-72.01.000
• «Γεώργιος Γεννηματάς»
Τηλ.: 210-77.78.901
• 7ο Θεραπευτήριο I.K.A.
Τηλ.: 210-20.22.510-19
• «Aγία Όλγα»
Τηλ.: 210-27.76.612 και 210-27.96.897
• «Σισμανόγλειο»
Tηλ.: 210-80.39.911 και 210-80.47.165
• «Aλεξάνδρα»
Tηλ.: 210-33.81.100 και 210-33.81.483
• Λαϊκό
Tηλ.: 210-74.56.000
• Ωνάσειο, Kαρδιοχειρουργικό Kέντρο
Tηλ.: 210-94.93.933
• Aσκληπιείο Bούλας
Tηλ.: 210-89.24.444
• «Θριάσιο»
Tηλ.: 210-55.51.501
• «Aττικό» Nοσοκομείο
Tηλ.: 210-58.31.000 και 210-58.31.100
• «Aγία Bαρβάρα» (Λοιμωδών)
Tηλ.: 210-53.01.100
• «Παμμακάριστος»
Tηλ.: 210-20.11.091 και 210-22.84.851
• «Eλπίς»
Tηλ.: 210-64.34.001
• KAT
Tηλ.: 210-62.80.200
• «Aμαλία Φλέμινγκ»
Tηλ.: 210-80.30.303

Σημείωση: Mπορείτε, επίσης, σε ορισμένα δημόσια νοσοκομεία να κλείσετε ραντεβού και μέσω του τετραψήφιου αριθμού 1535 (Yπηρεσία κλεισίματος πρωινών και απογευματινών ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία), όπου, αφού δηλώσετε το νοσοκομείο που θέλετε, θα ζητήσετε να κλείσετε ραντεβού με το αντίστοιχο αντιυπερτασικό ιατρείο.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
• «AXEΠA»
Τηλ.: 2310-993.111
• «Iπποκράτειο»
Τηλ.: 2310-892.000
• «Παπαγεωργίου»
Τηλ.: 2310-693.229
• «Παπανικολάου»
Τηλ.: 2310-358.278
• Ψυχιατρικό Nοσοκομείο Θεσσαλονίκης
Τηλ.: 2310-647.100

AΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
• Γεν. Παν/μιακό Nοσ. Aλεξανδρούπολης
Τηλ.: 25510-75.461

ΚΡΗΤΗ
• «Bενιζέλειο και Πανάνειο» Nοσοκομείο
Τηλ.: 2810-368.000 και 2810-368.189
• Περιφερειακό Γεν. Nοσ. Hρακλείου
Τηλ.: 2810-392.111 και 2810-542.107

ΙΩΑΝΝΙΝΑ
• «Γ. Xατζηκώστα»
Τηλ.: 26510-80.111
• Γεν. Παν/μιακό Nοσ. Iωαννίνων
Τηλ.: 26510-99.111 και 26510-99.509

ΠΑΤΡΑ
• «Aγ. Aνδρέας»
Τηλ.: 2610-227.000
• Γεν. Παν/μιακό Nοσ. Πατρών
Τηλ.: 2610-999.111

ΛΑΡΙΣΑ
• Γεν. Παν/μιακό Nοσ. Λάρισας
Τηλ.: 2410-617.000
• Γεν. Nοσ. Λάρισας
Τηλ.: 2410-230.031

Φυτικό Φαρμακείο Α΄ Βοηθειών


Φυτικό Φαρμακείο Α΄ Βοηθειών

Τα φυτά, που χρησιμοποιεί η σύγχρονη βοτανοθεραπεία, σε Ανατολή και Δύση αριθμούν πια στις μέρες μας αρκετές χιλιάδες. Τα ήπια κατά κανόνα δραστικότητας, αλλά τελεσφόρα γιατρικά από τα φαρμακεία των βουνών και των κάμπων, αποτελούν ιδανικά μέσα για την αντιμετώπιση των μικροενοχλήσεων, που μας ταλαιπωρούν και αν δεν τους δείξουμε την δέουσα προσοχή εξελίσσονται ακόμα και σε σοβαρές καταστάσεις.
Ένας τρόπος, που θα σας επιτρέψει να είστε βέβαιοι για την άριστη ποιότητα των φυτών που χρησιμοποιείτε, είναι να τα καλλιεργήσετε και να τα αποξηράνετε (στη σκιά πάντοτε) μόνοι σας. Απαιτείται απλώς λίγος χώρος στον κήπο σας ή στις γλάστρες σας και λίγη υπομονή. Η καλλιέργεια των βοτάνων είναι μια ευχάριστη απασχόληση, συντελεί στην καταπολέμηση του άγχους και βοηθά στην ισορροπία και συνεργασία σώματος και πνεύματος.


Ο βασικός εξοπλισμός του φυτικού φαρμακείου

·         Αλθαίας ρίζα: (Althaea officinalis) Ενδείξεις: φλεγμονές του αναπνευστικού και του πεπτικού συστήματος.

·         Άρνικας αλοιφή (Arnica montana) Ενδείξεις: μωλωπισμοί και διαστρέμματα.

·         Βαλεριάνα (Valeriana officinalis) : Ενδείξεις: αϋπνία, νεύρα, πονοκέφαλος, καούρες στομάχου..

·         Βαλσαμόλαδο, άνθη βαλσαμόχορτου (Hypericum perforatum) μουλασμένα σε ελαιόλαδο. Ενδείξεις: ελαφρά εγκαύματα, τραύματα και ισχιαλγία.

·         Βασιλικός (Ocinum Basilicum) Ενδείξεις: πονοκέφαλος, ημικρανίες, βοηθάει τη μνήμη.

·         Γαρυφαλέαιο (Syzygium) Ενδείξεις: πονόδοντος

·         Γλυκάνισου σπόροι (Pimpinella anisum) Ενδείξεις: δυσπεψία, εντερικός κωλικός και βρογχίτιδα

·         Δενδρολίβανο (Rosmarinus Officinalis) Ενδείξεις: άσθμα, βήχας, γρίπη, κοκίτης, πυρετός, ζαλάδες, ημικρανίες, βρογχίτιδα, πέτρα στη χολή, αρθρίτιδα, κολίτιδα, ρευματισμοί.

·         Δυόσμος (Mentha Viridis) Ενδείξεις: χοληστερίνη

·         Εχινάκιας βάμμα (Echinacea angustifolia) Ενδείξεις: γρίπη, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, ουλίτιδα και οδοντικά αποστήματα.

·         Ζαμπούκο (Sambucus nigra) Ενδείξεις: Πονόλαιμο, ξερόβηχας, αμυγδαλές, άσθμα, βρογχίτιδα, κρυολόγημα, συνάχι, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα.

·         Θρούμπι (Satureia Montana, Thymbra) Ενδείξεις: Στομαχόπονος, αϋπνίες, αρθρίτιδα, ρευματισμοί, νεφρά.

·         Θυμάρι (Thymus Vulgaris) Ενδείξεις: Άσθμα, βήχας, πίεση, κυκλοφορικό.

·         Καλέντουλας αλοιφή (Calendula officinalis) Ενδείξεις: τραύματα που επουλώνονται αργά.

·         Κάρδαμο (Lepidium Sativum) Ενδείξεις: καρδιοτονωτικό, καθαρίζει το αίμα, αφαιρεί φακίδες, πανάδες.

·         Λεβάντας αιθέριο έλαιο (Lavandula angustifolia) που αραιώνεται με φυτικό έλαιο. Ενδείξεις: τσιμπήματα εντόμων, ερεθισμοί του δέρματος και ρευματικοί πόνοι.

·         Μαντζουράνα (Origanum Majorana) Ενδείξεις: πονοκέφαλο, πονόκοιλο, στομαχόπονο, άγχος

·         Μέντα (Mentha Piperita) Ενδείξεις: βήχα, δύσπνοια, πονόλαιμο, ανακουφίζει την αναπνοή

·         Μολόχα (Μalva nicaeensis) Ενδείξεις: άσθμα, βήχα, λαρυγγίτιδα, φαρυγγίτιδα, πονόλαιμο.

·         Πασιφλόρας φύλλα (Passiflora incarnata) Ενδείξεις: επίμονη αϋπνία και νευραλγία

·         Πιπερόριζας ρίζωμα (Zingiber officinale) Ενδείξεις: ναυτία (λόγω τρικυμίας ή τροφικής δηλητηρίασης) και κρυολογήματα

·         Πολύκομπο Ενδείξεις: ουρικό οξύ, πέτρα στα νεφρά, προστάτη, κολικοί.

·         Σινάπι (Sinapis Arvensis) Ενδείξεις: πονοκέφαλο, ψύξη, πνευμονία, βρογχίτιδα, δυσκοιλιότητα

·         Ταραξάκου ρίζα (Taraxacum officinale) Ενδείξεις: αδυναμία ούρησης και κατακράτηση υγρών

·         Τίλιο (Tilia cordata) Ενδείξεις: βήχας, πονόλαιμος, κρυολόγημα, για μωρά.

·         Τσουκνίδας φύλλα (Urtica dioica) Ενδείξεις: μητρορραγία, ρινορραγία, δυσμηνόρροια, έλκη και εκζέματα.

·         Φασκόμηλο (Salvia Officinalis) Ενδείξεις:βήχας, πονόλαιμος, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, βρογχίτδα, άσθμα

·         Χαμομηλιού άνθη (Matricaria recutita) Ενδείξεις: αϋπνία, γαστρίτιδα και ουλίτιδα.


Ο Κήπος της Υγείας

Μια γωνιά με τα ακόλουθα θεραπευτικά φυτά στον κήπο ή λίγες γλάστρες στο μπαλκόνι, προσφέρουν, εκτός από ομορφιά και καλής ποιότητας βότανα, όποτε εσείς τα χρειαστείτε.

·         Αλόη (Aloe vera) Αν πάθατε ελαφρό έγκαυμα ή σας τσίμπησε έντομο, κόψτε αμέσως ένα κομματάκι από τα σαρκώδη φύλλα της και απλώστε τον παχύρρευστο χυμό στο δέρμα.

·         Αψιθιά (Artemisia absinthium) :πικρότατο φυτό εναντίον της δυσπεψίας και της γαστραλγίας.

·         Βαλεριάνα (Valeriana officinalis) :μουλιάστε για λίγες ώρες μια ρίζα της σε μια κούπα κρύο νερό και πιείτε την σε περίπτωση άγχους ή υπερδιέγερσης.

·         Βασιλικός (Ocimum basilicum) :έγχυμα από τα φύλλα του τονώνει το στομάχι και περιορίζει το φούσκωμα

·         Δενδρολίβανο (Rosmarinus officinalis) στα φύλλα του κρύβονται τονωτικές και σπασμολυτικές ιδιότητες, είναι χωνευτικό..

·         Δίκταμο: Παθήσεις στομάχου και του πεπτικού συστήματος, ρευματισμούς, τα αθριτικά, επουλωτικό, εμμηναγωγό, τονωτικό και αντισπασμοδικό. Το δίκταμο φύεται μόνο στην Κρήτη.

·         Δυόσμος: Σαν έγχυμα το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και διάρροιας.

·         Θυμάρι (Thymus vulgaris) το έγχυμα του διαθέτει ισχυρές αντισηπτικές ιδιότητες, κατάλληλο για την πλύση τραυμάτων, με γαργαρισμούς καταπραΰνει τον ερεθισμένο λαιμό και τον βήχα.

·         Λεβάντα (Lavandula angustifolia) : τα άνθη είναι ευεργετικά σε περίπτωση νευρικής εξάντλησης, ενώ τυλιγμένα σε πανί κάτω από το μαξιλάρι χαρίζουν ήρεμο ύπνο, είναι τονωτικό και αντικαταρροϊκό.

·         Μαντζουράνα: Στη φαρμακευτική θεωρείται ότι έχει σπασμολυτικές, αντισηπτικές, αντινευραλγικές και άλλες ιδιότητες.

·         Μελισσόχορτο (Melissa officinalis) :με έγχυμα από ξερά ή χλωρά φύλλα, ανακουφίζεστε από αϋπνία, που οφείλετε σε νευρική ένταση ή καταπολεμάτε την αϋπνία.

·         Μέντα (Mentha piperita) : σαν έγχυμα ανακουφίζει τον στομαχόπονο, περιορίζει την τάση για εμετό, κατά των παθήσεων των εντέρων και της χολής. βοηθάει και για τον πονοκέφαλο.

·         Ρίγανη: τονωτικό, διουρητικό, για την τερηδόνα και τους κολικούς.

·         Τίλιο: Χρησιμοποιείται σαν έγχυμα για ρευματισμούς, αρθριτικά, το ουρικό οξύ, δυσπεψία και μυοχαλαρωτικό. (είναι το δένδρο φλαμουριά!!!)

·         Τσάι Βουνού: Eίναι τονωτικό για τον οργανισμό, για το κρυολόγημα, για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος και του αναπνευστικού.

·         Φασκόμηλο (Salvia officinalis) :κάντε γαργάρες και στοματικές πλύσεις με ένα έγχυμα φύλλων για τις φλεγμονές στόματος και λαιμού ή πιείτε το για να σταματήσετε την υπερβολική εφίδρωση. Επίσης είναι αντισπασμωδικό, αντιβηχικό, αντιαιμορραγικό και διουρητικό.

·         Χαμομήλι: Χρησιμοποιείται σαν έγχυμα για το στομάχι και τα έντερα, είναι αντισηπτικό και μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για πλύση. Επίσης είναι αποτελεσματικό κατά της δυσκοιλιότητας.