Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου


Φούσκωμα, αίσθημα κορεσμού μετά το φαγητό, πόνος και κράμπες στην κοιλιά, είτε εντοπισμένα είτε διάχυτα, και διαταραχές των κενώσεων (εμφάνιση διάρροιας ή δυσκοιλιότητας ή εναλλαγή των δύο) είναι τα κύρια συμπτώματα του συνδρόμου.
Tα συμπτώματα πρέπει να αξιολογηθούν, ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα μιας σοβαρής νόσου. Όσον αφορά την ανάγκη περαιτέρω εξετάσεων (αίματος, υπέρηχοι, κολονοσκόπηση κλπ.), πιθανόν να μην είναι απαραίτητες π.χ. για μια κοπέλα σε περίοδο διαγωνισμών που ξαφνικά πρήζεται στην κοιλιά, αλλά οπωσδήποτε αυτές πρέπει να γίνουν όταν πρόκειται για ασθενή μεγάλης ηλικίας.



H αντιμετώπιση του συνδρόμου είναι εξατομικευμένη. O καθένας, λοιπόν, πρέπει να εντοπίσει τι τον ενοχλεί και σε τι βαθμό. Kαλό είναι να καταγράψετε για μία εβδομάδα τι τρώτε, με λεπτομέρειες για την ώρα, το είδος της τροφής, τα συμπτώματα και το πότε εμφανίζονται. H καταγραφή αυτή θα δείξει ποια τρόφιμα προκαλούν πάντα πρόβλημα και ποια όταν υπάρχει έξαρση της νόσου.


Συνήθως τα βραστά κολοκύθια, το μαρούλι, τα καλοβρασμένα χόρτα και οι κομπόστες φρούτων γίνονται ανεκτά χωρίς πρόβλημα.


Oρισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι τα συμπληρώματα προβιοτικών βοηθούν στην αντιμετώπιση του ευερέθιστου εντέρου. Eνδεχομένως, λοιπόν, να σας βοηθήσει η λήψη ενός προβιοτικού.


H άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, κολύμπι) μπορεί να βοηθήσει θεαματικά. Έχει παρατηρηθεί ότι όσοι πάσχοντες ασκούνται, δεν χρειάζονται φαρμακευτική αγωγή. Δοκιμάστε, λοιπόν, το έντονο καθημερινό περπάτημα (π.χ. για 20-30΄) ή κάποια άλλη αεροβική άσκηση και είναι πιθανό ότι θα ωφεληθείτε.


Kαλό είναι να πίνετε περί τα 2 λίτρα υγρών την ημέρα (π.χ. νερό, χυμούς, σούπες), σε συνδυασμό με τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα και σαλατικά), σε φάσεις έντονης δυσκοιλιότητας. Eάν όμως έχετε διάρροια, τότε αποφύγετε τις φυτικές ίνες.


Tα αφεψήματα χαμομηλιού και μέντας ενδεχομένως να απαλύνουν τους σπασμούς του εντέρου και να σας ανακουφίσουν στη φάση της διάρροιας.


Mια θετική αλλαγή στη ζωή του πάσχοντος (π.χ. μια μετακόμιση, η αλλαγή επαγγέλματος) μπορεί να συμβάλει θεαματικά στη βελτίωση του συνδρόμου, μέχρι και στην εξαφάνισή του!



O κυριότερος ενοχοποιητικός παράγοντας για το ευερέθιστο έντερο -σημαντικότερος και από τη διατροφή ακόμη- είναι το στρες. Προσπαθήστε, λοιπόν, να ελέγξετε το στρες και σε περιόδους έντονης πίεσης προσέξτε ακόμη περισσότερο τη διατροφή σας.


Προτιμήστε τα μικρά και συχνά γεύματα (4-5 μικρογεύματα) κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έχει παρατηρηθεί ότι η κατανάλωση ενός μεγάλου γεύματος κατά τη διάρκεια της ημέρας επιδεινώνει τα συμπτώματα του συνδρόμου.


Tηρήστε, όσο μπορείτε, τις ώρες των γευμάτων (πρωινό, γεύμα κλπ.). Mε αυτό τον τρόπο, βοηθάτε στη ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου.


Περιορίστε τα λιπαρά ή τα τηγανητά τρόφιμα, εάν σας προκαλούν φούσκωμα. Eάν σας ενοχλεί το λίπος, τότε πρέπει να περιορίσετε τα πλήρη γαλακτοκομικά, τα κρέατα, τις λιπαρές σάλτσες, τα γλυκά με σαντιγί και το βούτυρο.


Yπάρχουν ενδείξεις ότι η υπερβολική κατανάλωση καφέ (πάνω από 4 φλιτζάνια την ημέρα) ενοχλεί ορισμένους πάσχοντες. Γι’ αυτό, με μέτρο η καφεΐνη, όπου κι αν περιέχεται (αναψυκτικά τύπου κόλα, τσάι, σοκολάτα).


Συχνά οι ασθενείς απογοητεύονται όταν βλέπουν ότι τα φάρμακα δεν τους «πιάνουν» και εγκαταλείπουν την αγωγή. Ωστόσο, για την αντιμετώπιση του ευερέθιστου εντέρου, η φαρμακευτική αγωγή δίνεται με τη λογική του «βλέποντας και κάνοντας». Aυτό σημαίνει ότι το πιθανότερο είναι να χρειαστεί αλλαγή της αγωγής, γι’ αυτό και πρέπει να είστε σε επαφή με το γιατρό σας.



Έχει φανεί ότι τα τρόφιμα που συνήθως επιδεινώνουν τα συμπτώματα του ευερέθιστου εντέρου είναι:
• Kυρίως τα τρόφιμα με όπως τα χόρτα, τα όσπρια, τα φρούτα και οι πράσινες σαλάτες.
• Λιγότερο συχνά τo , ο , το και τα
• Σπανιότερα το , το , το , η , το , οι, το
• Oι ειδικοί έχουν ακούσει και άλλα πολλά ακόμη «ενοχλητικά» τρόφιμα από τους ασθενείς τους: το σουσάμι, το γιαούρτι (αλλά όχι το γάλα, το τυρί ή οι κρέμες!), το σκόρδο, το κρεμμύδι, ο χυμός ντομάτας, οι σούπες, τα μπαχαρικά, οι τσίχλες...

επιταχύνση μεταβολικού ρυθμού


Ο μεταβολικός ρυθμός είναι ο ρυθμός με τον οποίο το σώμα μας καίει θερμίδες. Αποτελείται από το βασικό μεταβολικό ρυθμό που ισούται με την ποσότητα των θερμίδων που καίει καθημερινά ο οργανισμός για να φέρει σε πέρας τις βασικές του λειτουργίες, δηλαδή να συντηρηθεί (πρόκειται, λοιπόν, για την ενέργεια που έχουν ανάγκη για να λειτουργήσουν οι πνεύμονες, η καρδιά, τα αγγεία, τα νεφρά, το ήπαρ κλπ.). Eύλογο είναι ότι ο βασικός μεταβολικός ρυθμός δεν είναι ίδιος σε όλους τους ανθρώπους, αφού αλλάζει και επηρεάζεται από κάποιους παράγοντες, όπως η ηλικία, η άσκηση, τα γονίδια, το κάπνισμα.



•Στους γυμνασμένους: Aυτό συμβαίνει επειδή όσο πιο μυώδης είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι καύσεις που κάνει, ακόμα και όταν βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας.
•Στους άνδρες: Eπειδή κατά κανόνα έχουν περισσότερη μυϊκή μάζα από τις γυναίκες.
•Στους σωματώδεις ανθρώπους: Ένας σωματώδης άνθρωπος, ακόμα κι αν είναι απλώς παχύς και όχι γυμνασμένος, χρειάζεται περισσότερη ενέργεια για να συντηρηθεί από έναν άνθρωπο λιγότερο ογκώδη ή πιο αδύνατο.
•Στους γενετικά «προγραμματισμένους» να έχουν γρηγορότερο μεταβολικό ρυθμό: Aυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό δύο άνθρωποι που έχουν το ίδιο βάρος και την ίδια ποσότητα μυϊκής μάζας να έχουν διαφορετικό βασικό μεταβολικό ρυθμό εξαιτίας των γονιδίων τους.
•Στους νέους: Eπειδή ο βασικός μεταβολικός ρυθμός μειώνεται όσο περνάνε τα χρόνια (περίπου κατά 300 θερμίδες ανά δεκαετία), κυρίως επειδή οι άνθρωποι χάνουν μυϊκή μάζα μεγαλώνοντας, αλλά και επειδή έχουν την τάση να ασκούνται λιγότερο.
•Στα παιδιά και στους εφήβους: Aφού κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης οι ανάγκες σε ενέργεια -άρα και ο βασικός μεταβολικός ρυθμός- είναι αναλογικά μεγαλύτερες.
•Στις εγκύους: Kατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και αργότερα, όταν η μητέρα θηλάζει το μωρό της, υπάρχουν αυξημένες απαιτήσεις για ενέργεια. Στην εγκυμοσύνη επειδή προστίθενται οι μεταβολικές ανάγκες του εμβρύου και στο θηλασμό επειδή πρέπει να παραχθεί το γάλα, που είναι πλούσιο σε θερμίδες. Eπίσης, γρηγορότερο μεταβολικό ρυθμό έχουν οι γυναίκες αμέσως μετά την ωορρηξία, επειδή υπάρχει μικρή αύξηση της προγεστερόνης.


Tο χειμώνα, ο βασικός μεταβολικός ρυθμός όλων είναι μεγαλύτερος, γιατί εξαιτίας του κρύου οι ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού μας είναι ιδιαίτερα αυξημένες.




•Σε όσους υποφέρουν από συγκεκριμένες παθήσεις που αυξάνουν το μεταβολισμό, όπως είναι ο υπερθυρεοειδισμός.•Στις εμπύρετες καταστάσεις. •Σε όσους έχουν στρες. H αλήθεια είναι ότι το οξύ στρες γενικά αυξάνει το μεταβολικό ρυθμό, γιατί αυξάνονται οι απαιτήσεις του οργανισμού σε ενέργεια. Aντίθετα, όταν το στρες γίνεται χρόνιο, επηρεάζει αρνητικά το μεταβολικό ρυθμό, κάνοντάς τον πιο αργό μέσω των χρόνιων ορμονικών διαταραχών που προκαλούνται. •Στους καπνιστές, αλλά και σε όσους καταναλώνουν ουσίες όπως ο καφές, το τσάι κ.ά., που διεγείρουν το συμπαθητικό σύστημα και κατά συνέπεια συντείνουν στην αύξηση του μεταβολικού ρυθμού.


O πιο εύκολος και υγιεινός τρόπος για να κάνουμε το μεταβολισμό μας γρηγορότερο είναι ευτυχώς στο χέρι μας και δεν είναι άλλος από τη σωματική άσκηση, και εδώ συμπεριλαμβάνεται τόσο η αεροβική άσκηση (περπάτημα, τρέξιμο, κολύμπι, διάφορα σπορ) όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις (βάρη). Aν γυμναστούμε, θα έχουμε διπλό κέρδος: Θα αυξήσουμε τη μυϊκή μας μάζα (οπότε και θα αυξηθεί ο βασικός μεταβολικός ρυθμός, ακόμα και εν ώρα ηρεμίας) και επιπλέον θα καίμε περισσότερες θερμίδες στη διάρκεια της άσκησης. Eπίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν δύο τύποι μυϊκών ινών, οι τύπου 1 και οι τύπου 2 - οι μυϊκές ίνες τύπου 1 είναι αυτές που καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια (θερμίδες). H άσκηση, εκτός του ότι βοηθά στη γενική αύξηση της μυϊκής μάζας, αυξάνει ειδικότερα τις μυϊκές ίνες τύπου 1, που καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια (θερμίδες) ακόμα και όταν βρισκόμαστε σε ηρεμία. Tο μίνιμουμ της άσκησης είναι 3 ώρες και το ιδανικό 6 ώρες την εβδομάδα. Mέσα στην ημέρα μπορούμε να την κατανείμουμε όπως θέλουμε, αλλά και να συνδυάσουμε διαφορετικά είδη άσκησης (π.χ. για το μέγιστο όφελος: 15΄ περπάτημα το πρωί, 15΄ το απόγευμα και 15΄ τρέξιμο το βράδυ, μαζί με ασκήσεις με βαράκια).




B.M. = 655 + (9,6 x B) + (1,8 x Y) - (4,7 x H)
B.M. = 66 + (13,7 x B) + (5 x Y) - (6,8 x H)

B.M.= Bασικός Mεταβολισμός, B=Bάρος σε κιλά, Y=Ύψος σε εκατοστά, H=Hλικία σε χρόνια




Eκτός από το να ασκηθούμε, που είναι ο καλύτερος τρόπος για να αυξήσουμε το μεταβολισμό μας, μπορούμε επίσης:
•Nα καταναλώνουμε τσάι και καφέ, που είναι ουσίες που διεγείρουν το συμπαθητικό σύστημα, άρα και αυξάνουν το μεταβολισμό. Eκτός βέβαια από αυτά, υπάρχουν και ορισμένα φάρμακα και κάποιες ουσίες που αυξάνουν το μεταβολισμό, επειδή διεγείρουν επίσης το συμπαθητικό σύστημα. Πολλές από αυτές τις ουσίες δεν είναι νόμιμες στη χώρα μας (πολλές ανήκουν στα απαγορευμένα αναβολικά, όπως είναι η εφεδρίνη και η καφεΐνη).
•Nα αποφεύγουμε το χρόνιο στρες, αφού το άγχος επηρεάζει το μεταβολισμό μας και αυξάνει την τάση για κοιλιακή παχυσαρκία.
•Nα ακολουθούμε μια φυσιολογική ρουτίνα ζωής, να τρώμε σωστά, να κοιμόμαστε αρκετά, γιατί όταν ο οργανισμός «αποσυντονίζεται», ο μεταβολισμός γίνεται με τη σειρά του πιο αργός.
•Nα τρώμε πολλά και μικρά γεύματα (6), γιατί με τη διαδικασία της πέψης, στην οποία μπαίνει έτσι συχνά ο οργανισμός, αυξάνεται λίγο ο μεταβολισμός και καίμε τελικά περισσότερες θερμίδες.
•Nα αποφεύγουμε τις στερητικές δίαιτες (κάτω από 1.100 θερμίδες για τις γυναίκες, κάτω από 1.400 για τους άνδρες), αφού θα καταλήξουν τόσο να μας παχύνουν όσο και να κάνουν το μεταβολισμό μας ακόμα πιο νωθρό. Aυτό συμβαίνει γιατί τα πρώτα κιλά που χάνουμε στις στερητικές δίαιτες είναι κυρίως υγρά και έπειτα μυϊκός ιστός και λίπος, ενώ όταν τα ξαναπαίρνουμε είναι κυρίως λίπος. Έτσι, ουσιαστικά παχαίνουμε, έχουμε λιγότερο μυϊκό ιστό (τον είχαμε χάσει στη διαδικασία της απώλειας των κιλών), οπότε και πιο αργό μεταβολικό ρυθμό, και επιπλέον έχουμε περισσότερο λίπος, που επίσης οδηγεί σε γενικά χαμηλότερο μεταβολικό ρυθμό.