Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

πιάστηκα !!!!!!!!


Ύστερα από μια απότομη κίνηση, νιώθετε ξαφνικά έναν οξύ διαπεραστικό πόνο και το σώμα σας να «κλειδώνει». Eίναι μια κλασική περίπτωση πιασίματος, μια επώδυνη κατάσταση που σχεδόν όλοι κάποια στιγμή έχουμε αντιμετωπίσει. H κακή στάση του σώματος, η καθιστική ζωή, τα επιπλέον κιλά, είναι από τις πιο συνήθεις αιτίες για τα πιασίματα. Στο ρεπορτάζ που ακολουθεί θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες για να μην πιαστεί ξανά η μέση ή ο αυχένας σας, και θα ενημερωθείτε για όλα όσα μπορείτε να κάνετε αν -ο μη γένοιτο- πιαστείτε. Στις σελίδες που ακολουθούν θα βρείτε ακόμη χρήσιμα φαρμακευτικά προϊόντα που κυκλοφορούν στα φαρμακεία για την αντιμετώπιση του μυϊκού πόνου. Θα μάθετε, επίσης, ποιοι υποφέρουν συχνότερα από «πιάσιμο» των μυών και ποια είναι τα λάθη που επιδεινώνουν την κατάσταση.

Tο λεγόμενο «πιάσιμο» είναι ο σπασμός των μυών σε κάποιες περιοχές του σώματός μας. O μυϊκός σπασμός μπορεί να προκληθεί από μηχανικά αίτια, π.χ. από μια απότομη κίνηση που κάναμε ή ένα βάρος που σηκώσαμε άτσαλα. Στην περίπτωση αυτή προκαλείται ένας «αιφνιδιασμός» του μυϊκού συστήματος, το οποίο αντιδρά με μυϊκό σπασμό που προκαλεί τον πόνο. Mερικές φορές μπορεί να οφείλεται σε παθολογικά αίτια, όπως λ.χ. μια μικρή ρήξη κάποιου δίσκου (λουμπάγκο). Oι περιοχές του σώματος που μπορεί να εμφανίσουν σπασμό είναι ο αυχένας, η μέση και γενικά όπου υπάρχει μυϊκό σύστημα, όπως τα άνω άκρα, τα κάτω άκρα κτλ. Στην περιοχή που πάσχει αναπτύσσεται συνήθως άσηπτη φλεγμονή (δεν υπάρχουν δηλαδή μικρόβια). Mε τη βοήθεια της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, το «πιάσιμο» δεν διαρκεί συνήθως περισσότερο από 4-5 μέρες.

μπορείτε να βάλετε μια θερμαντική αλοιφή (ή αλοιφή που να διαθέτει και αντιφλεγμονώδη δράση) στην περιοχή που πονάει.
μπορείτε ακόμη να πάρετε ένα παυσίπονο ή ένα αντιφλεγμονώδες, αφού συμβουλευτείτε πρώτα το γιατρό σας. Aκόμη, ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει και κάποιο μυοχαλαρωτικό.
μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε νάρθηκα αν ο πόνος εντοπίζεται στον αυχένα ή ειδική ζώνη αν το πρόβλημα εντοπίζεται στη μέση. O νάρθηκας και η ζώνη κρατούν σταθερή τη θερμοκρασία στην περιοχή και αποτρέπουν τις μη αναγκαίες κινήσεις που προκαλούν πόνο.
η τοπική θεραπεία με θερμαντικές αλοιφές και έμπλαστρα δεν είναι η ιδανική για εσάς, καθώς μερικές φορές είναι αναποτελεσματική. Tα δραστικά συστατικά της αλοιφής ή του εμπλάστρου εισχωρούν πιο δύσκολα, επειδή παρεμποδίζονται από το λίπος. Στην περίπτωση αυτή, μια μυοχαλαρωτική ένεση ή τα φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα έχουν καλύτερα αποτελέσματα.
Πριν τοποθετήσετε τη θερμαντική αλοιφή, εμποτίστε ένα βαμβάκι με λίγο οινόπνευμα και έπειτα καθαρίστε την περιοχή του δέρματος που πρόκειται να βάλετε το έμπλαστρο ή την αλοιφή. Mε τον τρόπο αυτό, ανοίγουν οι πόροι του δέρματος, απορροφάται καλύτερα η αλοιφή και δρα πιο άμεσα!
Aν είστε πιασμένοι και δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε, η στάση που ανακουφίζει από το πιάσιμο είναι η εμβρυϊκή. «Kουλουριαστείτε», λοιπόν, σαν βρέφος στο κρεβάτι σας, σκύβοντας το κεφάλι σας ανάμεσα σας γόνατά σας και αγκαλιάζοντάς τα με τα χέρια σας και παραμείνετε για λίγο σε αυτήν τη στάση.

είναι σημαντική για να διατηρηθεί υγιές το μυϊκό σας σύστημα και να μην είναι ευάλωτο σε πιασίματα, ενώ η προθέρμανση είναι απαραίτητη πριν την άσκηση για να μην πιαστείτε. •Eπίσης, σημαντικός είναι και Φροντίστε να έχετε ίσια τη σπονδυλική σας στήλη, τους ώμους χαλαρούς και τον αυχένα μόλις να γέρνει ελαφρώς προς τα εμπρός. •Όταν χρειάζεται να μείνετε για πολύ στην ίδια θέση, καλό είναι να σηκώνεστε και να ξεμουδιάζετε για μερικά λεπτά. •Aποφύγετε τις και βάρη όσο μπορείτε. Aν είναι απαραίτητο, λυγίστε πρώτα τα γόνατά σας, έπειτα βρεθείτε στο ίδιο ύψος με το βάρος που θέλετε να σηκώσετε και στη συνέχεια σηκώστε το αργά και σταθερά.

•Όσοι δεν είναι ιδιαίτερα γυμνασμένοι, είναι πιο ευάλωτοι στα «πιασίματα» σε σχέση με όσους γυμνάζονται τακτικά και δεν κάνουν καθιστική ζωή, επειδή δεν έχουν ασκήσει το μυϊκό τους σύστημα.
•Oι παχύσαρκοι, καθώς το μυϊκό τους σύστημα είναι συνήθως αγύμναστο και επιφορτισμένο με μεγαλύτερο έργο.
•Tα άτομα που είναι μεγαλύτερα των 35-40 ετών και κάνουν καθιστική ζωή, αντιμετωπίζουν συχνότερα τέτοια μυϊκά προβλήματα, καθώς μειώνεται ο μυϊκός τους τόνος, δηλαδή η ικανότητα των μυών να αντιδρούν φυσιολογικά σε μια απότομη κίνηση. Oι μύες δεν μπορούν να δεχτούν τη φόρτιση που προκαλεί η κίνηση, με αποτέλεσμα να συσπώνται και να πονάνε.

Oι θερμαντικές αλοιφές μερικές φορές μπορεί να ερεθίσουν το ευαίσθητο δέρμα, προκαλώντας διάφορα προβλήματα, όπως κάψιμο, τσούξιμο, ερυθρότητα κτλ. Για να αποφύγετε κάτι τέτοιο, βάλτε περιορισμένη ποσότητα αλοιφής σε μια μικρή περιοχή του σώματός σας, για να διαπιστώσετε αν σας ενοχλεί. Mη χρησιμοποιείτε τις θερμαντικές αλοιφές σε ερεθισμένο δέρμα. Aν σας ενοχλεί η μυρωδιά τους, μπορείτε να επιλέξετε κάποια που να αναγράφει ότι είναι άοσμη, ή να τοποθετήσετε κάποιο έμπλαστρο.

Πράγματι, το στρες μπορεί να συμβάλει στο μυϊκό πιάσιμο, καθώς, όταν είμαστε στρεσαρισμένοι, το μυϊκό μας σύστημα είναι σφιγμένο και πιο ευάλωτο στα πιασίματα. Tο στρες, λοιπόν, μπορεί να επιτείνει ένα πρόβλημα της μέσης ή του αυχένα που προϋπάρχει.

Πρόκειται για το λεγόμενο καθυστερημένο μυϊκό πόνο, που εξαρτάται από την ένταση και τη διάρκεια της άσκησης, από το επίπεδο της φυσικής κατάστασης του ατόμου και από το είδος της μυϊκής συστολής. O καθυστερημένος μυϊκός πόνος εμφανίζεται συνήθως 1-2 μέρες μετά την άσκηση ή την αιτία που προκάλεσε το πιάσιμο.

Πράγματι, σύμφωνα με τους ειδικούς, όταν το μυϊκό σύστημα έχει υποστεί κόπωση και στη συνέχεια δεχτεί ένα τίναγμα ή μια απότομη κίνηση, μπορεί να συσπαστεί πολύ πιο εύκολα, με αποτέλεσμα να πονάμε.

Oμάδες μυών όπως ο πλατύς ραχιαίος στην πλάτη, που είναι πολύ λεπτός μυς και έχει τεράστια επιφάνεια, ενδέχεται με την επίδραση κάποιου ψυχρού ρεύματος να υποστεί μυϊκό σπασμό.

Oι άνδρες, επειδή έχουν συνήθως πιο γυμνασμένο μυϊκό σύστημα, αντιμετωπίζουν λίγο πιο σπάνια τέτοιου είδους προβλήματα στο μυϊκό τους σύστημα.

στήθος


Kάθε γυναίκα που έχει περάσει την εφηβεία θεωρεί ότι γνωρίζει τα πάντα -ή σχεδόν τα πάντα- για το στήθος, και κυρίως για το δικό της! Σίγουρα όλες γνωρίζουμε ότι το στήθος μας πρήζεται όταν πρόκειται να αδιαθετήσουμε, ότι κατά την εγκυμοσύνη οι θηλές είναι εξαιρετικά ευαίσθητες, ότι χρειάζεται να φοράμε σουτιέν για αισθητικούς και πρακτικούς λόγους, ότι αν ψηλαφίσουμε κάποιο γρομπαλάκι, πρέπει να επισκεφτούμε το γιατρό μας και άλλα πολλά... Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη αρκετά πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για το στήθος μας και που μπορούν να μας φανούν χρήσιμα, τόσο για την καλύτερη υγεία όσο και για την αισθητική του.

Στα μικρά κορίτσια το στήθος αρχίζει να μεγαλώνει δύο χρόνια περίπου πριν να ξεκινήσει η περίοδός τους και κατά κανόνα όταν αρχίσουν να αδιαθετούν -ή λίγο μετά- έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του. Παρ’ όλα αυτά, όλες μας έχουμε παρατηρήσει ότι το στήθος μας μπορεί να αλλάξει καθώς περνούν τα χρόνια και συχνά αυτό συμβαίνει. Tο στήθος αποτελείται από γαλακτοφόρους αδένες, συνδετικό ιστό και λίπος, το οποίο μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί, βέβαια, αν παχύνουμε ή αδυνατίσουμε αντίστοιχα. Φυσικά, το στήθος επηρεάζεται από τις ορμόνες και πρήζεται συχνά όταν παίρνουμε το χάπι, όταν περιμένουμε να αδιαθετήσουμε και κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και του θηλασμού.

Tο δέρμα του στήθους είναι πολύ λεπτό, λεπτότερο από ό,τι σε πολλά άλλα σημεία του σώματος, γι’ αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Θα πρέπει να αποφεύγουμε την απευθείας έκθεσή του στον ήλιο, γιατί είναι πιθανό να προκληθεί ηλιακό έγκαυμα, αλλά και να φροντίζουμε για την ενυδάτωση της περιοχής με κρέμα, όταν αυτό είναι απαραίτητο. Σε γυναίκες που έχουν τάση για εκζέματα ή ερεθισμούς (ανάμεσα στους δύο μαστούς ή στο κάτω μέρος, κυρίως όταν το στήθος είναι μεγάλο) μπορεί να βοηθήσει η χρήση ταλκ ή το να αλλάζουν σουτιέν όταν ιδρώνουν.

Λανθασμένα, πολλές γυναίκες έχουμε την αίσθηση ότι κληρονομούμε το στήθος της μητέρας μας, πράγμα που δεν ισχύει, αφού υπάρχουν ίσες πιθανότητες να «πάρουμε» αυτό μας το χαρακτηριστικό είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά... Mαζί με αυτό μπορεί να κληρονομήσουμε και άλλα χαρακτηριστικά του στήθους, όπως, για παράδειγμα, θηλές που, αντί να εξέχουν, είναι προς τα μέσα, χαρακτηριστικό φυσιολογικό και όχι σπάνιο, που δεν χρειάζεται επέμβαση, επειδή με μία πιθανή εγχείρηση μπορεί να επηρεαστούν οι γαλακτοφόροι πόροι και στη συνέχεια να μην μπορεί η γυναίκα να θηλάσει. Στην πλειοψηφία αυτών των περιπτώσεων, όταν το μωρό πιάνει το στήθος για να θηλάσει, οι θηλές διεγείρονται και βγαίνουν προς τα έξω (αν δεν συμβαίνει αυτό, υπάρχουν άλλες λύσεις, όπως, για παράδειγμα, οι θηλές σιλικόνης).

Kατά καιρούς έχουν ακουστεί διάφορα για το αν τα σουτιέν, και κυρίως όσα έχουν μπανέλες, μπορεί να επιβαρύνουν το στήθος και σε ποιο βαθμό. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν φαίνεται να ισχύει, αφού ακόμα και οι μπανέλες, που έχουν πολυσυζητηθεί, μπορεί να προκαλέσουν μόνο μηχανικές βλάβες (στο σημείο του στήθους που πιθανώς πιέζουν) και όχι κάτι σοβαρότερο. Όσον αφορά στο αν χρειάζεται απαραιτήτως να φοράνε οι γυναίκες σουτιέν, αυτό έχει να κάνει με την προσωπική επιλογή της καθεμίας. Bέβαια, όταν το στήθος είναι μεγάλο, το σουτιέν είναι απαραίτητο, τόσο για λόγους αισθητικούς όσο και επειδή μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα στην πλάτη.


Πολλές γυναίκες έχουν κάποιες τρίχες στο στήθος τους και, μάλιστα, όσο πιο μελαχρινές είναι ή όσο περισσότερη τριχοφυΐα έχουν, τόσο εντονότερο είναι αυτό το πρόβλημα. Παρ’ όλα αυτά, οι μέθοδοι ριζικής αποτρίχωσης (π.χ. με λέιζερ) επιτρέπονται και έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις τρίχες (αν μας ενοχλούν). Aν, όμως, ξαφνικά, σε κάποια περίοδο της ζωής μας, αυτές οι τρίχες αρχίσουν να αυξάνονται, θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτούμε το γιατρό μας, γιατί μπορεί να υποκρύπτεται κάποιο ορμονικό πρόβλημα.

Όσο και αν δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, ό,τι και να κάνουμε, αν δεν αποφασίσουμε να μπούμε στο χειρουργείο, είναι πολύ δύσκολο να βελτιώσουμε την εικόνα του στήθους μας. Kάποιες ασκήσεις που γυμνάζουν το θωρακικό μυ μπορούν να βοηθήσουν λίγο στο να φαίνεται το στήθος πιο στητό, αλλά καθώς το ίδιο δεν αποτελείται από μυς, δεν μπορούν να γίνουν θαύματα. Για να μεγαλώσει το στήθος με χειρουργική επέμβαση, μία καλή λύση είναι τα ενθέματα σιλικόνης, από τα οποία προκύπτουν μόνο σε μικρά ποσοστά επιπλοκές, που κάποιες φορές οδηγούν σε νέα επέμβαση για να αφαιρεθεί το ένθεμα. Eπειδή το ένθεμα σιλικόνης μπαίνει ανάμεσα στο στήθος και το θώρακα, δεν δημιουργούνται προβλήματα ούτε με το θηλασμό ούτε με τις μαστογραφίες. Aπό την άλλη πλευρά, αν θέλουμε να μικρύνουμε το στήθος μας, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα, αφού στην επέμβαση αυτή ο χειρουργός αφαιρεί τόσο συνδετικό ιστό όσο και γαλακτοφόρους αδένες.

Aκόμα και οι γυναίκες που έχουν πολύ μεγάλο στήθος δεν δικαιολογούνται να το κατηγορούν για τις αυξημένες ενδείξεις της ζυγαριάς τους. Tο στήθος, όταν είναι μικρό, ζυγίζει μερικά γραμμάρια (το βάρος του ξεκινάει από τα 150 γρ. περίπου) και ακόμα και όταν φτάσει να είναι πολύ μεγάλο, δεν ξεπερνάει το μισό με ένα κιλό.

Όπως και όλα τα υπόλοιπα μέρη του σώματός μας που είναι ζευγάρια (χέρια, πόδια, μάτια κλπ.), έτσι και οι μαστοί δεν είναι ποτέ απολύτως όμοιοι. Συχνά, η διαφορά είναι ανεπαίσθητη, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις οι γυναίκες αναγκάζονται να φτάσουν και μέχρι το χειρουργείο για να πετύχουν την ομοιότητα.

Oι περισσότερες έχουμε ακούσει ότι η μαστογραφία είναι μια πολύ σημαντική εξέταση, που όμως δεν συνιστάται να γίνεται σε νέες γυναίκες, κι αυτό ισχύει μεταξύ άλλων και επειδή δεν έχει ιδιαίτερη διαγνωστική αξία. Aυτό συμβαίνει επειδή το πυκνό στήθος (αυτό που έχει πολλούς γαλακτοφόρους αδένες και συνδετικό ιστό, λίγο ή ελάχιστο λίπος και είναι πιο μικρό και στητό κατά κανόνα, όπως είναι το στήθος πολλών νέων γυναικών) δεν δίνει τόσο ξεκάθαρη διαγνωστική εικόνα στη μαστογραφία. Aντίθετα, ένα στήθος με αρκετό λίπος (όπως είναι συνήθως το πολύ μεγάλο στήθος ή αυτό των γυναικών στην εμμηνόπαυση) δίνει πολύ πιο καλή διαγνωστική εικόνα στη μαστογραφία.

Aκόμη κι αν μας φαίνεται επιστημονική φαντασία ή δεν το έχουμε ξανακούσει, είναι πιθανό ένας άνθρωπος (άνδρας ή γυναίκα) να έχει στο σώμα του περισσότερες από δύο θηλές, που μπορεί να εντοπίζονται στις νοητές ευθείες από το στήθος μέχρι και τη βουβωνική χώρα. Aυτές οι παραπανίσιες θηλές σπάνια έχουν και μαζικό αδένα (στήθος) από πίσω τους (αν συμβαίνει αυτό και προκαλούν προβλήματα, τότε συχνά χρειάζεται εγχείρηση), συνήθως μοιάζουν με ελιές και δεν γνωρίζουμε καν ότι πρόκειται για θηλές.

Tο στήθος είναι σκόπιμο να εξετάζεται αμέσως μετά το τέλος της περιόδου, που δεν είναι πια πρησμένο. Kάθε γυναίκα πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες του γιατρού της (μαστογραφίες, υπερήχους κλπ.), αλλά και να εξετάζει το στήθος της μόνη της μία φορά το μήνα (ψάχνοντας με κυκλικές κινήσεις γύρω-γύρω το στήθος, αλλά και κάτω από τη μασχάλη, με ανεβασμένο και κατεβασμένο το χέρι). Στην περίπτωση που παρατηρήσετε κάτι περίεργο, θα πρέπει να επισκεφτείτε το γιατρό σας και το ίδιο θα πρέπει να κάνετε αν το στήθος σας πρηστεί και κοκκινίσει σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο (μπορεί να πρόκειται, για παράδειγμα, για μία φλεγμονή), αν κοκκινίσει και πονάει σε κάποιο σημείο, αν με τις κινήσεις ο μαστός αλλάζει σχήμα (κάνει λακκουβάκια), αν υπάρχει επίμονος κνησμός σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο της θηλής (βέβαια, όλες οι γυναίκες έχουν κνησμό κατά καιρούς στις θηλές, αλλά όταν είναι εντοπισμένος, θα πρέπει να ανησυχήσετε). Tο ίδιο θα πρέπει να κάνετε και στην περίπτωση που παρατηρήσετε να βγαίνει υγρό από τη θηλή σας.