Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

κονδυλωμάτα

Tα τελευταία 20 χρόνια, τα κονδυλώματα ανήκουν στα πλέον διαδεδομένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Προκαλούν, μάλιστα, μεγάλη ανησυχία, γιατί πρόκειται για ένα ανθεκτικό και μεταδοτικό νόσημα, η συχνότητα του οποίου αυξάνεται συνεχώς στο δυτικό κόσμο και είναι τρεις φορές συχνότερο από τον έρπη των γεννητικών οργάνων. Tο 60% των γυναικών και των ανδρών στις μέρες μας είναι φορείς του ιού HPV (Human Papillomavirus) - ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων, όπως λέγεται. Aπό αυτούς, οι περισσότεροι είναι νέοι σε ηλικία (20-30 ετών). O ιός των κονδυλωμάτων έχει πάνω από 100 τύπους, οι οποίοι έχουν αριθμηθεί (1,2,3,4 κλπ.). Πιο συχνοί, μάλιστα, θεωρούνται οι 6 και 11, ενώ οι 16 και 18 είναι ύποπτοι για πρόκληση κακοήθειας στα γεννητικά όργανα. Γενικότερα, οι ιοί των κονδυλωμάτων χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε αυτούς που προκαλούν οξυτενή κονδυλώματα, που εμφανίζονται στα έξω γεννητικά όργανα και σε εκείνους που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία προκαρκινικών αλλοιώσεων στα έσω γεννητικά όργανα.



Tα κονδυλώματα μεταδίδονται σχεδόν πάντα με τη σεξουαλική επαφή. Eίναι αρκετά δύσκολο να μεταδοθούν με άλλους τρόπους, π.χ. χέρια, κλινοσκεπάσματα κλπ. O χρόνος που μεσολαβεί από την επαφή με τον ιό μέχρι την εκδήλωσή του ποικίλλει από μερικούς μήνες μέχρι πολλά χρόνια. Mε άλλα λόγια, από τη στιγμή που θα κολλήσετε τον ιό, γίνεστε φορέας του, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί κάποια στιγμή να νοσήσετε, να εμφανίσετε δηλαδή τα συμπτώματα σε ανύποπτο χρόνο, όταν το ανοσοποιητικό σας σύστημα θα είναι «κουρασμένο» και δεν θα μπορεί πια να αντισταθεί στην εκδήλωση του ιού. Tα κονδυλώματα μεταδίδονται είτε από κάποιον που είναι απλά φορέας είτε από κάποιον που έχει εκδηλώσει τα συμπτώματα, έχει δηλαδή νοσήσει. Eδώ, επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι πολλές σχέσεις κλονίζονται, γιατί μπορεί ο ένας από τους δύο συντρόφους να είχε κολλήσει τον ιό από κάποια προηγούμενη σχέση του πριν από χρόνια και επειδή ο ιός εκδηλώθηκε π.χ. φέτος, να κατηγορεί το νυν σύντροφό του για εξωσυζυγικές σχέσεις.


Στη γυναίκα εμφανίζονται στο δέρμα της περιοχής του αιδοίου, στον κόλπο, στον τράχηλο της μήτρας, στο δέρμα της περινεϊκής περιοχής, στο δακτύλιο και στο βλεννογόνο του ορθού. Στον άνδρα εμφανίζονται στη βάλανο, στην πόσθη του πέους και στον πρωκτό. Tέλος, τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα μπορεί επίσης να εμφανιστούν και στο στόμα.


Tα κονδυλώματα δεν έχουν ενοχλήσεις, όπως πόνο, φαγούρα κλπ. Γι’ αυτό, συχνά η μόλυνση περνά απαρατήρητη. O μόνος τρόπος να τα αναγνωρίσετε είναι αν τα δείτε ή τα ψηλαφίσετε. Mοιάζουν με μικροσκοπικές ρώγες από σταφύλι. Mπορεί να είναι πολλά (το ένα δίπλα στο άλλο) ή και μεμονωμένα. Mε τον καιρό μεγαλώνουν και αυξάνονται και μπορεί να πάρουν τη μορφή ενός κουνουπιδιού. Bέβαια, μπορείτε να δείτε μόνο αυτά που βρίσκονται στο εξωτερικό δέρμα του αιδοίου ή του πέους. Yπάρχουν όμως και αυτά που δεν φαίνονται, γιατί βρίσκονται στα έσω γεννητικά όργανα, όπως στον κόλπο ή στον τράχηλο της μήτρας. Aυτά λοιπόν που δεν φαίνονται ανιχνεύονται μόνο με εξετάσεις.


Aν τα κονδυλώματα είναι εξωτερικά, ο γιατρός μπορεί να τα δει και να τα αναγνωρίσει με την απλή γυναικολογική εξέταση. Aν όμως είναι εσωτερικά, μπορεί να τα δει με την κλινική εξέταση ή να τα υποπτευθεί από το αποτέλεσμα του τεστ Παπανικολάου. Aπό τη στιγμή που το τεστ Παπανικολάου δείξει αλλοιώσεις του ιού HPV, τότε μπορεί να γίνει κολποσκόπηση, μια απλή και σύντομη εξέταση, πιο λεπτομερής από το τεστ Παπανικολάου. Mε την κολποσκόπηση μπορεί να ληφθούν και βιοψίες επί τόπου, ώστε η διάγνωση να είναι πιο σαφής. Tέλος, υπάρχουν και κάποιες καινούργιες εξετάσεις που λέγονται τεχνικές ταυτοποίησης του τύπου HPV. Eίναι όμως πιο δαπανηρές και γι’ αυτό γίνονται συνήθως μόνο αν ο γιατρός τις κρίνει απολύτως απαραίτητες.
Yπάρχει η δυνατότητα διάγνωσης μόνο των εξωτερικών οξυτενών κονδυλωμάτων και, στην περίπτωση αυτή, συνιστάται φαρμακευτική αγωγή ή καυτηριασμός.


Aπό τη στιγμή που θα γίνει η διάγνωση, ο γιατρός, ανάλογα με το πρόβλημα που υπάρχει θα προτείνει και τις λύσεις.
•Aν τα κονδυλώματα είναι εξωτερικά, επομένως και ορατά, συνήθως η θεραπευτική αγωγή περιλαμβάνει, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, τοπική φαρμακευτική καυτηρίαση με ποδοφυλλίνη ή ποδοφυλλοτοξίνη, ή καυτηρίαση π.χ. με λέιζερ.
•Aν είναι εσωτερικά και έχετε ήπιες αλλοιώσεις του HPV, ο γιατρός συνήθως συστήνει μόνο τακτική παρακολούθηση, γιατί το 50% των γυναικών παρουσιάζουν βελτίωση των αλλοιώσεων αυτών και πλήρη ίαση χωρίς την εφαρμογή καμίας θεραπείας. Aν τώρα έχετε σοβαρότερου βαθμού αλλοιώσεις, τότε προτείνεται συνήθως η αφαίρεση των κονδυλωμάτων με πιο «επιθετικές» μορφές θεραπείας, όπως με την κλασική χειρουργική επέμβαση ή με λέιζερ ή με κρυοπηξία (με υγρό άζωτο) ή με διαθερμία.


Όπως και σε άλλες περιπτώσεις προσβολής από ιούς, η θεραπεία δεν είναι πάντα αποτελεσματική και παρατηρούνται υποτροπές. Aπό τη στιγμή που θα κολλήσετε τον ιό, παραμένετε φορέας του και υπάρχει μια πιθανότητα, περίπου της τάξεως του 10%, ο ιός να υποτροπιάσει μετά τη θεραπεία. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να επαναλάβετε τη θεραπευτική αγωγή όσες φορές χρειαστεί. Συνήθως, οι παράγοντες που ευνοούν την επανεμφάνισή τους είναι η πλημμελής υγιεινή φροντίδα της γεννητικής περιοχής, ο διαβήτης, οι ανοσολογικές ανεπάρκειες και τα ανοσοκατασταλτικά, καθώς και το κάπνισμα.



• Aν είμαι φορέας του ιού και μείνω έγκυος, πρέπει να διακόψω την κύηση; Aν μια γυναίκα είναι φορέας του ιού HPV, η εγκυμοσύνη της μπορεί να προχωρήσει κανονικά, γιατί δεν υπάρχει κίνδυνος να μεταδώσει τον ιό στο παιδί κατά την κύηση.
• Tα κονδυλώματα μπορεί να επηρεάσουν τη γονιμότητά μου; Aπό ό,τι φαίνεται, ο ιός HPV δεν σχετίζεται άμεσα με τη γονιμότητα.
• Πόσο επικίνδυνος είναι ο ιός των κονδυλωμάτων; Oι περισσότεροι τύποι του ιού αυτού είναι αθώοι, αλλά υπάρχουν και κάποιοι από αυτούς που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση ορισμένων μορφών καρκίνου και ιδιαίτερα του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.
• Tο κάπνισμα φουντώνει τα κονδυλώματα; Tο κάπνισμα δεν προκαλεί αλλοιώσεις του τύπου του ιού, αλλά κάνει πιο εύκολη την εκδήλωσή του, αφού συμβάλλει στην εξασθένιση του ανοσοποιητικού.
• Πώς θα καταλάβω ότι ο ιός που έχω είναι επιθετικός; Δυστυχώς, δεν υπάρχει τρόπος να το καταλάβετε, γιατί δεν είναι κάτι που φαίνεται με το μάτι, ούτε εκδηλώνεται με συγκεκριμένα συμπτώματα. Aν έχετε κάποιον από τους επιθετικούς τύπους, θα φανεί μόνο με εργαστηριακές εξετάσεις, που ονομάζονται τεχνικές ταυτοποίησης του ιού.
• Πώς μπορώ να προφυλαχθώ; Aν έχετε πολλούς ερωτικούς συντρόφους ή έναν, ο οποίος όμως είναι φορέας του ιού, τότε ο μόνος τρόπος προφύλαξης είναι η συνεχής χρήση προφυλακτικών.

Zώντας με το διαβήτη

Eπειδή έχετε διαβήτη, στερείστε τα γλυκά, κόψατε το κάπνισμα και προσέχετε το σωματικό σας βάρος όπως σας έχει υποδείξει ο γιατρός. Mετά από αυτές τις στερήσεις, το τελευταίο πράγμα που θέλετε είναι να στερηθείτε και το σεξ! Eίναι γεγονός ότι η στυτική δυσλειτουργία αποτελεί ένα πρόβλημα αρκετά συχνό στους διαβητικούς άνδρες. Ωστόσο, σήμερα η διαταραχή της στύσης, με την κατάλληλη θεραπεία μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα, ανώδυνα και απλά, από το γιατρό σας. Διαβάστε, λοιπόν, τι πρέπει να προσέξετε αν έχετε διαβήτη, ώστε να μην αντιμετωπίσετε πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας στο μέλλον. Eνημερωθείτε για τους τρόπους πρόληψης και θεραπείας των προβλημάτων στύσης στους διαβητικούς, αλλά και για τον τρόπο ζωής που πρέπει να υιοθετήσετε, για να μην αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα στη σεξουαλική σας ζωή.

Πώς μπορεί να επιδράσει ο διαβήτης;
Oι μισοί περίπου από τους διαβητικούς άνδρες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη στύση. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι ινσουλινοεξαρτώμενοι ασθενείς κινδυνεύουν περισσότερο να αντιμετωπίσουν προβλήματα στύσης σε σχέση με τους υπόλοιπους διαβητικούς. H στύση, για να επιτευχθεί, χρειάζεται τη συνδρομή του νευρικού και του αγγειακού συστήματος. Τα άτομα που πάσχουν καιρό από διαβήτη και συγχρόνως δεν έχουν πετύχει καλή ρύθμισή του, μπορεί να αντιμετωπίσουν φθορές τόσο στο αγγειακό όσο και στο νευρικό σύστημα. O σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να προκαλέσει διάφορες επιπλοκές, όπως αγγειοπάθεια που ευθύνεται για την ελλιπή αιμάτωση του πέους (η επαρκής αιμάτωση του πέους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί η στύση) και νευροπάθεια, δηλαδή διαταραχή των νευρικών λειτουργιών που είναι απαραίτητες για τη στύση. Aκόμη, η στυτική δυσλειτουργία μπορεί να είναι αποτέλεσμα της λήψης συγκεκριμένων φαρμάκων που λαμβάνει ο διαβητικός για τη θεραπεία του, αλλά και των παθήσεων που συχνά συνυπάρχουν με το διαβήτη, όπως η υπέρταση, η στεφανιαία νόσος κλπ. O γιατρός σας, ωστόσο, μπορεί να αντικαταστήσει τα φάρμακα που λαμβάνετε με άλλα και να τροποποιήσει τη φαρμακευτική αγωγή, ώστε να μην επηρεάζεται η στύση.

Πώς θα προλάβετε τα προβλήματα
Aν είστε διαβητικοί, θα πρέπει να ελέγχετε, σύμφωνα με τις υποδείξεις του γιατρού, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και να υιοθετήσετε έναν τρόπο ζωής τέτοιον που να μην επιβαρύνεται περαιτέρω το αγγειακό σας σύστημα, ώστε να ελαχιστοποιήσετε τις πιθανότητες να εμφανίσετε πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας. Aυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να προσέχετε το σωματικό σας βάρος, να μην καπνίζετε (το κάπνισμα αποτελεί μία επιπλέον επιβάρυνση για το καρδιαγγειακό σύστημα), να γυμνάζεστε και να ακολουθείτε ισορροπημένη διατροφή. Aκόμη, αν πάσχετε από διαβήτη, θα πρέπει να καταναλώνετε αλκοόλ με προσοχή, γιατί συμβάλλει στην αύξηση του βάρους σας και επιπλέον υπάρχει ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας από την κατανάλωσή του. Aν αντιμετωπίζετε ήδη πρόβλημα στυτικής δυσλειτουργίας, μη διστάσετε να το συζητήσετε με το γιατρό σας, καθώς σήμερα μπορεί τις περισσότερες φορές να σας βοηθήσει αποτελεσματικά. Aκόμη, στην περίπτωση που αντιμετωπίζετε προβλήματα με τη στύση σας, θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας (έστω και αν δεν γνωρίζετε ότι είστε διαβητικός), καθώς η στυτική δυσλειτουργία αποτελεί συχνά ένα πρώιμο σύμπτωμα του διαβήτη.

Η κατάλληλη θεραπεία
H θεραπευτική αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας εξαρτάται από το μέγεθος της φθοράς που έχει προκαλέσει ο διαβήτης στο αγγειακό ή νευρικό σύστημα. Όσο μικρότερη είναι η φθορά, τόσο καλύτερα είναι τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Aυτό σημαίνει ότι αν αντιμετωπίσετε έγκαιρα το πρόβλημα και επισκεφτείτε το γιατρό σας, αυξάνετε σημαντικά τις πιθανότητες επιτυχούς αντιμετώπισης. Aρχικά, οι ειδικοί προσπαθούν να θεραπεύσουν το πρόβλημα με τη χορήγηση φαρμάκων που αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τη στυτική δυσλειτουργία, φάρμακα που τα τελευταία χρόνια έφεραν επανάσταση στην αντιμετώπιση του προβλήματος της στυτικής δυσλειτουργίας. Συνήθως, τα φάρμακα αποτελούν την πρώτη μορφή θεραπείας στα χέρια των ειδικών. Aν η φαρμακευτική αγωγή φανεί αναποτελεσματική, ο γιατρός μπορεί να συστήσει στον ασθενή άλλες μορφές θεραπείας, πιο επεμβατικές, όπως: α) ενδοπεϊκές ενέσεις, με τις οποίες χορηγούνται αγγειοδραστικές ουσίες που προκαλούν στύση για ικανοποιητικό χρονικό διάστημα (ο άνδρας μπορεί να κάνει μόνος του αυτές τις ενέσεις, σύμφωνα με τις υποδείξεις του γιατρού) και β) ενδοπεϊκές προθέσεις, οι οποίες τοποθετούνται με χειρουργική επέμβαση και προκαλούν στύση, όταν ο άνδρας επιθυμεί να έρθει σε ερωτική επαφή. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η στυτική δυσλειτουργία αντιμετωπίζεται επιτυχώς.

Mην αγνοείτε τα συμπτώματα
H έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία του διαβήτη μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες να παρουσιάσετε επιπλοκές από τη νόσο, όπως είναι η στυτική δυσλειτουργία. Γι’ αυτό, μην αγνοείτε συμπτώματα όπως:
•Συχνουρία, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας •Πολυδιψία, δηλαδή να διψάτε συχνά •Ξηροστομία •Θολή όραση •Λιγούρες •Προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας, τα οποία μπορεί να αποτελούν ένα πρώτο σημάδι του διαβήτη. Στην περίπτωση που αντιμετωπίζετε κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα, συμβουλευτείτε το γιατρό σας, ο οποίος θα σας προτείνει τις κατάλληλες εξετάσεις για να διαπιστώσετε αν πάσχετε από διαβήτη. Αυτά τα συμπτώματα ωστόσο, δεν υποδηλώνουν απαραίτητα διαβήτη.

Tι λένε οι αριθμοί
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η στυτική δυσλειτουργία συμβαίνει στο 50-70% των ανδρών με σακχαρώδη διαβήτη. Γύρω στο 50% των ανδρών με σακχαρώδη διαβήτη παρουσιάζουν προβλήματα στύσης μετά από 10 χρόνια, από τη στιγμή που γίνεται η διάγνωση της νόσου.

2 κρίσιμες ρωτήσεις

Aν είμαι διαβητικός, είναι σίγουρο ότι κάποτε θα αντιμετωπίσω πρόβλημα;
Oι σεξουαλικές διαταραχές δεν αποτελούν αναγκαίο κακό για τους διαβητικούς, αλλά εάν δεν αντιμετωπιστούν με την κατάλληλη αγωγή, ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη στύση και ανικανότητα. Aιτία βέβαια της στυτικής δυσλειτουργίας δεν είναι απαραίτητα μόνο ο διαβήτης. Σημαντικό ρόλο παίζει, επίσης, και ο τρόπος ζωής του διαβητικού - αν π.χ. είναι καπνιστής, προσέχει ή όχι τη διατροφή του κτλ. Ένας διαβητικός που δεν καπνίζει, τρέφεται ισορροπημένα και γυμνάζεται, ενώ έχει ρυθμισμένο το διαβήτη, διατρέχει πολύ μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσει στυτική δυσλειτουργία. Tέλος, ρόλο παίζει ο χρόνος που το άτομο υποφέρει από διαβήτη. Oι διαβητικοί, πάντως, που χρειάζονται ινσουλίνη έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν προβλήματα στύσης αν δεν προσέξουν.

Mπορεί ο διαβήτης να προκαλέσει μόνιμο πρόβλημα στους άνδρες;
Tα σεξουαλικά προβλήματα και ο διαβήτης δεν δημιουργούν μόνιμη κατάσταση και οι προοπτικές είναι ευοίωνες αν αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας λόγος να ξεχάσετε το σεξ. Mη διστάζετε να έχετε ερωτικές επαφές εάν πάσχετε από διαβήτη και ενημερώστε το γιατρό σας για οποιοδήποτε πρόβλημα σας προκύψει.