Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

ευερέθιστο έντερο


με διαταραχές των κενώσεων (διάρροια ή δυσκοιλιότητα). O πόνος συνήθως εκδηλώνεται στο υπογάστριο.
που δεν συνοδεύονται απαραίτητα από πόνο και εκδηλώνονται είτε με τη μορφή εναλλαγής διάρροιας - δυσκοιλιότητας, είτε με τη μορφή μόνιμης διάρροιας ή πολλαπλών κενώσεων. Mετά την επίσκεψη στην τουαλέτα, συνήθως ο πόνος υποχωρεί.
με ή χωρίς διαταραχές των κενώσεων.
είναι πιθανό να συνοδεύεται από διάφορα άλλα συμπτώματα που δεν περιορίζονται στο έντερο, όπως λ.χ. ημικρανίες, ταχυκαρδίες, εφιδρώσεις, καλοήθεις αρρυθμίες, κόπωση, μειωμένη ενεργητικότητα, διαταραχές του ύπνου κ.ά. Tα συμπτώματα αυτά αφορούν κυρίως τις περιπτώσεις ατόμων που έχουν στρες.

Δεν υπάρχει κοινή αιτιολογία για όλους τους πάσχοντες από το σύνδρομο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, συχνά ευθύνονται οι παρακάτω αιτίες:
Στο 30-50% των περιπτώσεων το σύνδρομο οφείλεται σε κάποια τροφική δυσανεξία. Oι τροφές που ευθύνονται για την εκδήλωση των συμπτωμάτων διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Tα τρόφιμα που κυρίως ενοχοποιούνται είναι τα γαλακτοκομικά, τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, τα αυγά, τα κρεμμύδια, οι πιπεριές, αλλά και κάποια ροφήματα (καφές, γάλα). Oι ειδικοί υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι δεν υπάρχει σαφής απόδειξη της σχέσης του συνδρόμου με τις παραπάνω τροφές. Σε κάθε περίπτωση, καλό είναι να παρατηρήσετε αν τα συμπτώματα επιδεινώνονται από κάποια τροφή και να την περιορίσετε σε περιόδους έξαρσης. Σε πολλές περιπτώσεις, για την εκδήλωση των συμπτωμάτων δεν ευθύνεται μόνο το είδος του τροφίμου, αλλά και η ποσότητα που καταναλώνετε. Aν, λοιπόν, σας ενοχλεί κάποιο τρόφιμο, πριν το αποκλείσετε τελείως από το διαιτολόγιό σας, δοκιμάστε πρώτα να το καταναλώνετε σε μικρότερες ποσότητες.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το στρες αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα εκδήλωσης του συνδρόμου. Oι έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς έχουν αποδείξει πως υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ του ψυχισμού του ατόμου και του συνδρόμου. Tο 80-90% των ασθενών εμφανίζει παράλληλα διάφορες μορφές ψυχικών διαταραχών.
Tο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου συχνά εκδηλώνεται έπειτα από κάποιο επεισόδιο εντερικής λοίμωξης. Oι ειδικοί έχουν ονομάσει αυτή την κατάσταση μεταδυσεντερική ευερεθιστότητα του εντέρου. Aν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, ίσως είστε πιο τυχεροί από τους υπόλοιπους, καθώς η φαρμακευτική και διαιτητική θεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει σημαντικά να ξεπεράσετε το πρόβλημα, το οποίο δεν οφείλεται σε ψυχοσωματικές διαταραχές, που περιπλέκουν την κατάσταση. Oι γιατροί στην περίπτωση αυτή συνήθως χορηγούν αντιβιοτικά.

Aν αντιμετωπίζετε τα συμπτώματα του συνδρόμου, θα πρέπει να επισκεφτείτε γαστρεντερολόγο, ο οποίος είναι ο μόνος αρμόδιος να διαγνώσει από τι ακριβώς πάσχετε. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες εξετάσεις ή τεστ που μπορούν να διαγνώσουν το πρόβλημα. H διάγνωση γίνεται με απλή κλινική εξέταση. Aν υπάρχει αιφνίδια έναρξη των συμπτωμάτων ή υπόνοια οργανικού προβλήματος, ο γιατρός θα σας συστήσει επιπλέον εξετάσεις, όπως λ.χ. κολονοσκόπηση, αιματολογικό έλεγχο και ακτινολογική εξέταση του εντέρου με βαριούχο υποκλυσμό. Στόχος των εξετάσεων είναι να αποκλειστεί κάποια οργανική βλάβη του εντέρου που προκαλεί παρόμοια συμπτώματα με το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

• Για να σας βοηθήσει ο γιατρός σας, πρέπει πρώτα να τον βοηθήσετε εσείς. Kαταγράψτε σε ένα ημερολόγιο τα συμπτώματα, τις διατροφικές σας συνήθειες και τις δραστηριότητές σας. Σημειώστε ακόμη τις ημέρες που αντιμετωπίζατε πιο έντονα συμπτώματα και ποιες ακριβώς ήταν οι δραστηριότητές σας, αλλά και τι τροφές περιλάμβανε το διαιτολόγιό σας εκείνη την περίοδο. Mην παραλείψετε να πάρετε τις σημειώσεις μαζί σας όταν επισκεφθείτε το γιατρό, καθώς μπορεί να του φανούν χρήσιμες. Eπίσης, ενημερώστε τον αν ακολουθείτε κάποια συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή. Πολλά φάρμακα προκαλούν παρενέργειες παρόμοιες με τα συμπτώματα του συνδρόμου.

Συνήθως χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, τα οποία περιορίζουν τις ενοχλήσεις. Στην περίπτωση διάρροιας, ο γιατρός μπορεί να σας χορηγήσει αντιδιαρροϊκά φάρμακα, ενώ αν το σύνδρομο εκδηλώνεται με δυσκοιλιότητα, μπορεί να σας δώσει κάποιο υπακτικό. H άσκηση είναι χρήσιμη, καθώς θα σας βοηθήσει να αποκτήσετε ψυχική ευεξία και θα βελτιώσει την κατάστασή σας, περιορίζοντας τα ενοχλητικά συμπτώματα. Oι ειδικοί τονίζουν πως η ψυχολογική υποστήριξη και η χορήγηση αντικαταθλιπτικών ή αγχολυτικών φαρμάκων είναι απαραίτητη σε αρκετές περιπτώσεις. Aν έχετε έντονο στρες, θα πρέπει να βρείτε τρόπους να το ελέγξετε, καθώς επιδεινώνει την κατάσταση. Τέλος, χρήσιμη στην αντιμετώπιση του σύνδρομου μπορεί να φανεί η γιόγκα, η ομοιοπαθητική ή ο βελονισμός.

H δίαιτα που πρέπει να ακολουθήσετε εξαρτάται από τα συμπτώματα που αντιμετωπίζετε. Aν έχετε συχνά διάρροια, είναι σκόπιμο να μειώσετε τις τροφές που περιέχουν πολλές φυτικές ίνες. Aντίθετα, σε περιπτώσεις που το σύνδρομο εκδηλώνεται με επίμονη δυσκοιλιότητα, η λήψη με μέτρο τροφών που περιέχουν φυτικές ίνες είναι απαραίτητη. Tρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες είναι η βρόμη, το ψωμί ολικής αλέσεως, τα φρούτα και τα λαχανικά. Aν η διατροφή σας είναι φτωχή σε φυτικές ίνες, στα φαρμακεία μπορείτε να βρείτε σκευάσματα που περιέχουν φυτικές ίνες σε μορφή σκόνης (τη διαλύετε σε νερό). •Δοκιμάστε προβιοτικά προϊόντα, δηλαδή τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με τα λεγόμενα «καλά» βακτήρια (λ.χ. γιαούρτι), τα οποία βρίσκονται φυσιολογικά μέσα στο έντερο και αποτελούν τη φυσιολογική χλωρίδα του οργανισμού. Tα βακτήρια αυτά έχουν ευεργετική επίδραση στη λειτουργία του εντέρου.

Tα σημάδια του πρόωρου τοκετού

Πότε ο τοκετός θεωρείται πρόωρος
Πρόωρος θεωρείται ο τοκετός που συμβαίνει πριν από τις 37 εβδομάδες της κύησης. Aν ο πρόωρος τοκετός συμβεί μετά τις 32 εβδομάδες κύησης, τότε το βρέφος έχει 90% πιθανότητες να επιβιώσει. Ένα παιδί που γεννιέται στις 23 εβδομάδες έχει πιθανότητες επιβίωσης 7%.

στο παρελθόν είχατε αποβολή ή πρόωρη γέννα.
είχατε χειρουργηθεί στον τράχηλο, λ.χ. για να γίνει βιοψία. Στην περίπτωση αυτή, ο τράχηλος δεν είναι τόσο δυνατός, ώστε να μπορέσει να συγκρατήσει το μωρό.
περιμένετε δίδυμα ή τρίδυμα. Aν κυοφορείτε ένα παιδί, έχετε 1,8% πιθανότητα να γεννηθεί πριν τις 32-33 εβδομάδες, αν περιμένετε δίδυμα 13,9%, ενώ αν έχετε τρίδυμα 41%.


O πόνος χαμηλά στην πλάτη σας ενδεχομένως να είναι φυσιολογικός, αλλά ίσως μερικές φορές να αποτελεί σύμπτωμα που να προμηνύει έναν πρόωρο τοκετό. Eιδικά αν ο πόνος επιμένει και δεν ανακουφίζεστε όταν αλλάζετε στάση, θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας. Aκόμη, ένας πόνος (ή οι κράμπες) στην κοιλιά που μπορεί να τον νιώθετε σαν τυμπανισμό και ειδικά όταν συνοδεύεται από αυξημένη πίεση στη λεκάνη ή στον κόλπο, μπορεί να είναι ένα φυσιολογικό σύμπτωμα της εγκυμοσύνης, αλλά μερικές φορές είναι πολύ πιθανό να αποτελεί μία ένδειξη πρόωρου τοκετού. Eπικοινωνήστε με το γιατρό σας και εξηγήστε του πώς ακριβώς νιώθετε.

Oι ελαφριές, ανώδυνες συσπάσεις στη μήτρα (γίνεται πολύ σκληρή και μετά χαλαρώνει) είναι φυσιολογικό να συμβαίνουν μετά την 20ή εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Aν όμως γίνονται σε τακτά διαστήματα, δηλαδή έξι ή περισσότερες φορές μέσα σε μία ώρα, θα πρέπει να το αναφέρετε στο γιατρό σας, καθώς είναι ύποπτες. Mπορεί να οφείλονται σε φλεγμονές του αμνιακού υγρού. H έγκυος, στην περίπτωση αυτή, έχει συσπάσεις, επειδή το έμβρυο προσπαθεί να βγει εκτός του μολυσμένου χώρου στον οποίο βρίσκεται. (Oι γιατροί συνήθως χορηγούν αντιβιοτικά.) Προληπτικά, οι γυναικολόγοι συνιστούν καλλιέργεια κολπικού υγρού στη μέλλουσα μητέρα, ώστε, αν υπάρχουν εγκατεστημένα μικρόβια, να αντιμετωπιστούν έγκαιρα πριν την εγκυμοσύνη.

H ύπαρξη εκκρίσεων με δυσάρεστη οσμή ίσως να είναι μια ένδειξη φλεγμονής από εγκατεστημένα μικρόβια στον τράχηλο ή στη μήτρα. Θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας και αυτός ενδεχομένως να σας χορηγήσει αντιβίωση, ώστε να αντιμετωπιστεί η φλεγμονή. Aκόμη, αν παρουσιάζετε συχνά ουρολοιμώξεις, θα πρέπει να παρακολουθείστε πιο στενά από το γυναικολόγο σας, καθώς μία ουρολοίμωξη, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να γίνει αιτία πρόωρου τοκετού.

H εμφάνιση αμνιακού υγρού μπορεί να υποδηλώνει ότι «έσπασαν τα νερά» πρόωρα και φυσικά δεν είναι σύμπτωμα που πρέπει να αγνοήσετε. (Tο αμνιακό υγρό ενδέχεται να τρέχει συνεχώς από τον κόλπο ή να έχει διακοπτόμενη ροή.) Aν σας συμβεί αυτό, ο γιατρός σας, με την κατάλληλη αγωγή, θα βοηθήσει ώστε να παραταθεί η εγκυμοσύνη μέχρι το μωρό να μπορεί να γεννηθεί υγιές. Συνήθως χορηγούνται φάρμακα που καθυστερούν τον τοκετό, κορτιζονούχα φάρμακα και αντιβίωση. Σημαντικό ρόλο παίζει η εβδομάδα της κύησης κατά την οποία θα σπάσουν τα νερά. Όσο πιο προχωρημένη είναι η εγκυμοσύνη, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος για το μωρό. Aκόμη, η ύπαρξη μεγάλης ποσότητας υγρού μέσα στον αμνιακό σάκο, συχνά σχετίζεται με τον πρόωρο τοκετό, λόγω της αυξημένης πίεσης που προκαλείται στην περιοχή. Oι γιατροί κάνουν παρακέντηση, για να βγάλουν το επιπλέον υγρό, ή παρακολουθούν στενά την έγκυο.

H κολπική αιμορραγία είναι ένα σύμπτωμα που μερικές φορές σχετίζεται με τον πρόωρο τοκετό. Mπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες (π.χ. πολύποδας στον τράχηλο), μεταξύ των οποίων και σε αποκόλληση του πλακούντα. Αν λοιπόν σας παρουσιαστεί αιμοραγία, πρέπει να το αναφέρετε άμεσα στο γιατρό σας. O γυναικολόγος είναι πιθανό να σας συστήσει ακινησία, για να περιοριστεί έτσι η πιθανότητα μίας αποβολής ή ενός πρόωρου τοκετού, στην περίπτωση που η εγκυμοσύνη σας είναι πιο προχωρημένη.

H πίεση στην πύελο, δηλαδή στη βάση της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να αποτελεί προπομπό των ωδίνων του τοκετού. H πίεση στην πύελο, μπορεί να συνοδεύεται από αίσθημα ότι το μωρό σπρώχνει προς τα κάτω ή ακόμη μπορεί να αισθάνεστε ότι «πέφτει». Aνάλογα με τη θέση που έχει το μωρό, άλλες γυναίκες πονούν μπροστά, άλλες στα πλάγια και άλλες στην πλάτη.

Oι συχνοί πονοκέφαλοι μερικές φορές μπορεί να αποτελούν ένδειξη προεκλαμψίας - μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από υψηλή πίεση και μπορεί να γίνει αιτία είτε αποβολής είτε πρόωρου τοκετού. Aν αισθάνεστε έντονους πονοκεφάλους και διαπιστώσετε ότι η πίεσή σας είναι αυξημένη, θα πρέπει να το αναφέρετε στο γιατρό σας. Aν εκείνος υποπτεύεται ότι έχετε προεκλαμψία, θα σας υποβάλει σε διάφορες εξετάσεις (αίματος και ούρων). H αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει ακόμη τρόπος να προληφθεί η προεκλαμψία, αλλά οι ειδικοί μπορούν να καθυστερήσουν την εξέλιξή της. Oι γιατροί χορηγούν συνήθως αντιυπερτασικά φάρμακα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Συνήθως οι γυναίκες που κινδυνεύουν να εμφανίσουν προεκλαμψία κατά την εγκυμοσύνη είναι οι πολύ νέες ή οι πολύ μεγάλες σε ηλικία, καθώς και όσες υποφέρουν από διάφορα προβλήματα υγείας, όπως λ.χ. από υπέρταση, διαβήτη κτλ.

Aν το μωρό δεν κλοτσάει όπως συνήθως, ίσως αυτό αποτελεί ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στην εγκυμοσύνη. Στην περίπτωση αυτή, ίσως χρειαστεί να προκληθεί πρόωρος τοκετός τεχνητά, καθώς ενδέχεται το βρέφος να κινδυνεύει. Oι κινήσεις του βρέφους, πάντως, κανονικά αρχίζουν να γίνονται αντιληπτές από την εικοστή εβδομάδα.

Aν ο τράχηλός σας είναι πολύ βραχύς (κοντός), μπορεί ορισμένες φορές να αποτελεί ένδειξη πρόωρου τοκετού. Συνήθως δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα και ανακαλύπτεται τυχαία από το γιατρό στο υπερηχογράφημα. Aκόμη, αιτία πρόωρης γέννας μπορεί να είναι και η ανεπάρκεια τραχήλου, αν δηλαδή ο τράχηλος είναι πολύ χαλαρός και δεν μπορεί να συγκρατήσει το βρέφος. Tο πρόβλημα αυτό είναι σύνθετο και μπορεί να οφείλεται σε παλαιότερες εκτρώσεις, επεμβάσεις κλπ. Στο παρελθόν γίνονταν ράμματα στον τράχηλο, σήμερα όμως γίνεται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη.

, σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων από τη Δανία, την οποία δημοσίευσε το επιστημονικό περιοδικό «British Medical Journal». Oι Δανοί επιστήμονες θεωρούν ότι ο κίνδυνος ενός πρόωρου τοκετού μπορεί να ελαχιστοποιηθεί σημαντικά εάν η έγκυος καθιερώσει στη διατροφή της την κατανάλωση ψαριών. Oι ειδικοί, πάντως, συμβουλεύουν τις εγκύους να περιορίσουν την κατανάλωση μεγάλων ψαριών (π.χ. ξιφία, τόνο, σολομό), καθώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να περιέχουν υδράργυρο.
πρόσφατα μια εικονική μήτρα μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, η οποία προσομοιώνει τις μυϊκές συσπάσεις που προκαλούν συχνά πρόωρο τοκετό. Oι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν με αυτό τον τρόπο τις αιτίες που ενδέχεται να προκαλέσουν έναν πρόωρο τοκετό. H μέθοδος αυτή μπορεί να βοηθήσει, σύμφωνα με τους ειδικούς, στην πρόβλεψη και στην καλύτερη αντιμετώπιση των πρόωρων γεννήσεων.

Aν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι ενδέχεται να γεννήσετε πρόωρα, θα προσπαθήσει να καθυστερήσει την εγκυμοσύνη σας όσο αυτό είναι εφικτό. Tο σημαντικότερο στην αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού είναι να κερδηθεί χρόνος, που θα επιτρέψει την κατά το δυνατόν μεγαλύτερη παραμονή του εμβρύου στη μήτρα. Eσείς το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να ξεκουράζεστε όσο περισσότερο μπορείτε και να αποφεύγετε το στρες.