Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Νέα επέμβαση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας


Πριν από 4 χρόνια, η επιστημονική κοινότητα εξεπλάγη ευχάριστα από μία ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης σχετικά με τα αποτελέσματα μιας καινούργιας χειρουργικής μεθόδου για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η γαστρική πτύχωση, που άρχισε να εφαρμόζεται κυρίως επειδή είχε μικρότερο κόστος από άλλες αντίστοιχες επεμβάσεις, παρουσίαζε πολύ καλά αποτελέσματα. Η επέμβαση αυτή, σύμφωνα με την οποία το στομάχι δεν κόβεται αλλά διπλώνεται τόσο όσο κρίνει ο ειδικός χειρουργός, εφαρμόζεται πια και στη χώρα μας και διεκδικεί μία θέση ανάμεσα στις πιο αποτελεσματικές επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας.

Πώς γίνεται
Το στομάχι αναδιπλώνεται με σκοπό να περιοριστεί η χωρητικότητά του και παίρνει μορφή σωλήνα χωρίς όμως να αφαιρεθεί κάποιο μέρος του. Η φυσιολογική χωρητικότητά του είναι γύρω στα 1.000-1.200 γρ., αλλά στους βουλιμικούς και στους παχύσαρκους συνήθως ξεπερνά τα 1.500 γρ. Με την επέμβαση δημιουργείται μία πιέτα που περιορίζει τη χωρητικότητά του στα 100-200 γρ. Με άλλα λόγια, μένει περίπου το 1/10 του αρχικού του μεγέθους. Έτσι, ο «ασθενής» χορταίνει με πολύ μικρότερη ποσότητα τροφής, ενώ αν προσπαθήσει να φάει περισσότερο από όσο χωράει το στομάχι του, θα νιώσει σίγουρα δυσφορία.

Τα πλεονεκτήματα της νέας επέμβασηςΠεριορίζει το μέγεθος του στομάχου, ανάλογα με την επιθυμητή απώλεια βάρους, μόνο με λίγες ραφές στο τοίχωμά του, χωρίς ξένα εμφυτεύματα ή γαστρεκτομή.

Γίνεται με λαπαροσκόπηση και διαρκεί ελάχιστα (περίπου 60 λεπτά).

Ο ασθενής χρειάζεται να μείνει στο νοσοκομείο μόνο 1-2 ημέρες.

Η μέθοδος είναι αναστρέψιμη (ο χειρουργός μπορεί -αν το κρίνει απαραίτητο- να κόψει τα ράμματα και το στομάχι να επανέλθει στην αρχική του μορφή). Επιπλέον, αν το στομάχι διαταθεί και πάλι, μπορεί να κριθεί απαραίτητο να γίνουν κι άλλες ραφές.

Η κύρια επιπλοκή της νέας επέμβασης είναι η ήπια ναυτία τις 2 πρώτες ημέρες.

Σε ποιους απευθύνεται Σε ανθρώπους με Δείκτη Μάζας Σώματος από 35 έως 45. Ωστόσο, μπορεί να γίνει με σχετική ασφάλεια ακόμα και σε άτομα ηλικίας 65 ετών. Θα μπορούσε, μάλιστα, να απευθύνεται ακόμα και σε άτομα που δεν έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα βάρους, αλλά πάσχουν από κρίσεις βουλιμίας.

Η πορεία μετά την επέμβαση Τις πρώτες 15 ημέρες -μέχρι να αποκατασταθεί η κινητικότητα του στομάχου- επιτρέπεται μόνο η λήψη υγρών. Στη συνέχεια, ο ασθενής μπορεί να τρώει ό,τι θέλει, αλλά σε μικρότερες ποσότητες. Μέσα στους επόμενους 8-12 μήνες, το στομάχι διατείνεται, ώσπου να φτάσει σε χωρητικότητα τα 200-300 γρ. Αν από τις εξετάσεις, που χρειάζεται να κάνει σε τακτά χρονικά διαστήματα ο «ασθενής», προκύψει ότι υπάρχει πρόβλημα έλλειψης κάποιων θρεπτικών στοιχείων, χορηγούνται συμπληρώματα (π.χ. σίδηρος, βιταμίνες).

Οι άλλες μέθοδοι Το γαστρικό μπαλόνι μπαίνει εύκολα με μία γαστροσκόπηση. Έχει, όμως, το βασικό μειονέκτημα ότι μετά από 6 μήνες περίπου πρέπει να βγει. Το μπαλόνι έχει τη λογική ότι καταλαμβάνει κάποιο χώρο στο στομάχι, οπότε και δεν είναι δυνατό να φάμε πολύ μεγάλη ποσότητα σε ένα γεύμα, μπορούμε όμως να τσιμπολογάμε... Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι μπορεί να σπάσει. Σε αυτή την περίπτωση, αν μείνει στο στομάχι, αφαιρείται και πάλι με γαστροσκόπηση, αν όμως πάει στο έντερο και το αποφράξει, τότε χρειάζεται να γίνει ανοιχτό χειρουργείο. Επίσης, σε μερικούς ανθρώπους προκαλεί δυσανεξία και εμετούς και χρειάζεται να το βγάλουν άμεσα.

Με το δακτύλιο το στομάχι γίνεται σαν κλεψύδρα, με στόχο να γεμίζει γρήγορα το πάνω μέρος αλλά να αδειάζει δύσκολα, ώστε να μην μπορούμε να φάμε πολύ. Επιπλέον, δεν υπάρχει δραστική επέμβαση στην ανατομία, δεν αλλάζουν δηλαδή πολλά πράγματα στον οργανισμό, και έτσι την πρώτη μετεγχειρητική περίοδο υπάρχουν λιγότερες επιπλοκές. Το πρόβλημα με το δακτύλιο είναι ότι δεν επιτρέπει μεν να περάσουν στερεές τροφές, αλλά όλες οι μαλακές (κρέμες, παγωτά, αναψυκτικά, σιρόπια κλπ.) καταναλώνονται άνετα. Επίσης, υπάρχει ένα ξένο σώμα μέσα στον οργανισμό που σφίγγει το στομάχι, το οποίο μπορεί να ερεθιστεί ή ακόμα και να διαβρωθεί και να βρεθεί έτσι ο δακτύλιος μέσα στο στομάχι.

Στο γαστρικό μανίκι αφαιρείται ένα μέρος του στομάχου. Η επέμβαση είναι δραστική, γιατί μειώνεται σημαντικά η ποσότητα της τροφής που μπορεί να καταναλώσει ο ασθενής, καθώς περιορίζεται και η όρεξη επειδή επηρεάζονται οι ορμόνες της πείνας. Πρόκειται για μια μεγάλη επέμβαση, που δεν είναι αναστρέψιμη και έχει καλά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Η γαστρική παράκαμψη είναι μια επέμβαση που συνδυάζει ένα βαθμό δυσαπορρόφησης των θρεπτικών συστατικών των τροφών με περιορισμό της όρεξης, καθώς και της χωρητικότητας του στομάχου, και άρα της τροφής που μπορεί να προσλάβει κανείς. Πρόκειται, όμως, για μια μεγάλη επέμβαση κατά την οποία κόβεται το στομάχι, δηλαδή δημιουργείται ένα μικρό στομάχι και το υπόλοιπο μένει εκτός κυκλοφορίας (δεν δέχεται τροφές). Επίσης, ενώνεται το μικρό αυτό στομάχι με το έντερο, και το φαγητό πάει κατευθείαν από αυτό στο λεπτό έντερο. Έχει περισσότερες επιπλοκές από τις άλλες επεμβάσεις, δεν είναι αναστρέψιμη, έχει όμως πολύ καλά αποτελέσματα, τα οποία και διαρκούν.

3 ερωτήσεις για τις επεμβάσεις παχυσαρκίας Τις επεμβάσεις αυτές τις καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία; Ναι, εφόσον υπάρχει αποδεδειγμένα νοσογόνος παχυσαρκία ή προβλήματα υγείας που προκαλούνται από το επιπλέον βάρος (π.χ. διαβήτης, υπέρταση κλπ.).

Οι γυναίκες που έχουν κάνει τέτοια επέμβαση μπορούν να φέρουν σε πέρας μια εγκυμοσύνη; Βεβαίως. Συνιστούμε, όμως, να περιμένουν να περάσει ο πρώτος χρόνος μετά την επέμβαση. Αυτό το λέμε επειδή στην αρχή χάνονται γρήγορα τα κιλά και μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με την εγκυμοσύνη.

Γιατί ακούμε συχνά για ανθρώπους που έκαναν κάποια επέμβαση παχυσαρκίας και είχαν μετά προβλήματα; Αυτό συμβαίνει επειδή στην Ελλάδα κάνουμε δύο λάθη: Επιτρέπουμε, από τη μια πλευρά, σε ανθρώπους που δεν είναι νοσογόνα παχύσαρκοι να χειρουργηθούν και δεν έχουμε φροντίσει, από την άλλη πλευρά, να ενημερώσουμε καλά τους ανθρώπους που τελικά χειρουργούνται για το τι πρόκειται να τους συμβεί με τις επεμβάσεις αυτές.
 
  

Τεχνητοί κερατοειδείς χιτώνες προσφέρουν πλήρη αποκατάσταση της όρασης


Λονδίνο: Τεχνητοί κερατοειδείς χιτώνες κατάφεραν να βελτιώσουν αξιοσημείωτα την όραση 10 Σουηδών ασθενών με σοβαρή απώλεια όρασης, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Science Translational Medicine.
Οι κερατοειδείς χιτώνες παρήχθησαν αποκλειστικά από συνθετικό κολλαγόνο και η επιτυχής εμφύτευσή τους προσφέρει μια πολύτιμη εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της έλλειψης μοσχευμάτων από ανθρώπους.
Τα τεχνητά μοσχεύματα λειτουργούν προάγοντας την αναγέννηση των νεύρων και των κυττάρων του οφθαλμού. Και πρόκειται για την πρώτη φορά που αποκαθίσταται η ανθρώπινη όραση με τεχνητά μέσα.
Όπως εξηγεί η Δρ Μάι Γκρίφιθ καθηγήτρια αναγεννητικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Linkopings στην Σουηδία «η ικανότητα της όρασης εξαρτάται από τον κερατοειδή χιτώνα, το διάφανο στρώμα που καλύπτει την κόρη, την ίριδα και το εμπρόσθιο μέρος του οφθαλμού. Οι βλάβες του κερατοειδούς είναι η δεύτερη βασικότερη αιτία απώλειας όρασης, παγκοσμίως, επηρεάζοντας σχεδόν 10 εκατομμύρια ανθρώπους.
Σε χώρες όπου υπάρχουν τράπεζες μοσχευμάτων, η βλάβη του κερατοειδή αντιμετωπίζεται με μεταμόσχευση ιστών από ανθρώπινους δότες. Αλλά γενικά παγκοσμίως υπάρχει έλλειμμα τέτοιων μοσχευμάτων».
Τα βιο-συνθετικά μοσχεύματα έγιναν από συνθετική μορφή του ανθρώπου κολλαγόνου, ειδικά σχεδιασμένα να μιμούνται τον κερατοειδή χιτώνα. Η εταιρεία Fibrogen που δημιούργησε τα μοσχεύματα, χρησιμοποίησε μύκητα και αλληλουχίες ανθρώπινου DNA για να δημιουργήσει τους τεχνητούς κερατοειδείς χιτώνες.
Ο πάσχον ιστός αφαιρέθηκε από τους κερατοειδείς χιτώνες 10 ασθενών και αντικαταστάθηκε με μοσχεύματα. Στην συνέχεια ετέθησαν υπό διετή ιατρική παρακολούθηση για να καταγραφεί η ενσωμάτωση των μοσχευμάτων στο μάτι.
Σε έξι ασθενείς, η όραση βελτιώθηκε από 20/400 στο 20/100, δηλαδή οι ασθενείς που μπορούσαν να δουν αντικείμενα τέσσερις φορές πιο μακριά απo ότι πριν την μεταμόσχευση.
Η όραση αποκαταστάθηκε στο σύνολο των ασθενών, ωστόσο ορισμένοι χρειάστηκαν επιπρόσθετη βοήθεια, από ειδικούς φακούς.
Οι ασθενείς προέρχονταν από λίστα αναμονής στην Σουηδία για τη λήψη μοσχεύματος από δωρητές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η επιτυχία του εμφυτεύματος εξαρτάται από την ικανότητα του να επιτρέψει στους ιστούς του οφθαλμούς να αναπτυχθούν και πάλι. Τα κύτταρα και νεύρα του ασθενή που ξανα-αναπτύσσονται στο προκατασκευασμένο ικρίωμα, αναδημιουργούν τον κερατοειδή χιτώνα που μοιάζει με τον υγιή ιστό του ματιού. ’ρα σημαντική είναι η διαδικασία της αναγέννησης.
Εξάλλου η νευρική αναγέννηση ήταν ταχύτερη στους ασθενείς, από την αναμενόμενη μετά από μεταμόσχευση ιστού ανθρώπινου δότη.
Οι ασθενείς δεν απέρριψαν τα εμφυτεύματα και δεν χρειάστηκαν μακροχρόνια ανοσοκαταστολή, σοβαρές παρενέργειες που συνεπάγεται η χρήση κερατοειδών χιτώνων από δότες.
Επειδή ο κερατοειδής χιτώνας ευθύνεται για τον έλεγχο του φωτός που εισάγεται στο μάτι, πρέπει να είναι διάφανος χωρίς παροχή αίματος. Παίρνει οξυγόνο από τα δάκρυα. Όλοι οι βιο-συνθετικοί κερατοειδείς κατάφεραν να παράγουν φυσικά δάκρυα, καθώς και ευαισθησία στην αφή.
Ήδη εφαρμόζονται προσθετικοί κερατοειδείς χιτώνες από συνθετικό πλαστικό σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε αποτυχημένες μεταμοσχεύσεις, αλλά είναι δύσκολη η εμφύτευσή τους και μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση, γλαύκωμα και αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς.