Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Βρέθηκαν 95 γονίδια που επηρεάζουν την χοληστερίνη

gonidioΓια πρώτη φορά οι επιστήμονες έκαναν σημαντική πρόοδο στο να κατανοήσουν για ποιο λόγο μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με ισχυρή προδιάθεση για καρδιοπάθεια, ενώ άλλοι τρώνε μεγάλες ποσότητες λιπαρών φαγητών, χωρίς να φαίνεται να κινδυνεύουν. Ο έλεγχος όλου του ανθρώπινου γενετικού κώδικα (DNA) από μια μεγάλη διεθνή ομάδα επιστημόνων από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ασία αποκάλυψε 95 γονίδια (τα 59 για πρώτη φορά) που επηρεάζουν το επίπεδο της χοληστερίνης στο αίμα.
Η ανακάλυψη ρίχνει πλέον νέο -γενετικό - φως στον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν αρκετοί άνθρωποι να εμφανίσουν καρδιαγγειακό πρόβλημα, την κυριότερη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες. Μερικά γονίδια που ανακαλύφθηκαν, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση για νέα φάρμακα, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Η κακή διατροφή, η έλλειψη σωματικής άσκησης, η κατάχρηση αλκοόλ, το κάπνισμα κ.α. παίζουν ρόλο στην αύξηση της χοληστερίνης στο αίμα, αλλά τώρα φαίνεται πως ο γενετικός παράγων παίζει επίσης σημαντικό ρόλο.
Η ανακάλυψη αναδεικνύει τη σημασία των γονιδίων και εξηγεί γιατί η ρύθμιση του επιπέδου της χοληστερίνης είναι ακόμα πιο πολύπλοκη υπόθεση από ό,τι θεωρούσαν οι επιστήμονες μέχρι τώρα. Η διεθνής μελέτη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό και το BBC, εκτιμά ότι τα γονίδια που βρέθηκαν, ερμηνεύουν περίπου το ένα τέταρτο έως το ένα τρίτο της κληρονομικότητας, αναφορικά με τα επίπεδα της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων.
Οι συνεργαζόμενοι περίπου 200 ερευνητές (μεταξύ αυτών και έλληνες επιστήμονες), υπό τον Σεκάρ Καθιρεσάν του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, «χαρτογράφησαν» το DNA περισσότερων από 100.000 ατόμων για να εντοπίσουν εκείνα τα γονίδια που επηρεάζουν τις διάφορες μορφές της χοληστερίνης, όπως την «καλή» (HDL), την «κακή» (LDL) και τα τριγλυκερίδια. Τα λιπίδια αυτά του αίματος είναι ζωτικά για τα κύτταρα, από την άλλη όμως μπορεί να φράξουν και να σκληρύνουν τις αρτηρίες, οδηγώντας σε έμφραγμα, εγκεφαλικό κ.α.
Οι γιατροί εδώ και καιρό γνωρίζουν ότι ορισμένοι άνθρωποι κληρονομούν υψηλά επίπεδα χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων, ενώ άλλοι χαμηλά επίπεδα. Επίσης οι άνθρωποι διαφέρουν στο βαθμό που η τροφή τους αυξάνει (ή μειώνει) την χοληστερίνη. Από φαρμακευτικής πλευράς, τα γνωστότερα φάρμακα που ρίχνουν την χοληστερίνη, είναι οι στατίνες (όπως το Lipitor της Pfizer και το Crestor της AstraZeneca), που αποφέρουν δισεκατομμύρια κέρδη στις φαρμακοβιομηχανίες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, ένας στους πέντε ανθρώπους (ποσοστό 20% περίπου) έχουν γενετική προδιάθεση για χαμηλή «κακή» χοληστερίνη, με συνέπεια να έχουν 40% μικρότερο κίνδυνο για έμφραγμα σε σχέση με τον μέσο όρο. Ομάδα ερευνητών, υπό τον καθηγητή Ντάνιελ Ρέιντερ της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα φάρμακο που θα μιμείται τη δράση του γονιδίου, το οποίο προσφέρει φυσική προστασία σε αυτά τα τυχερά άτομα.
Οι επιστήμονες αναγνώρισαν την ανάγκη, λόγω της πολυπλοκότητας της βιολογίας της χοληστερίνης, να κάνουν περαιτέρω έρευνες για να κατανοήσουν ακριβώς τι κάνει κάθε εμπλεκόμενο γονίδιο και πώς αυτά τα 95 γονίδια αλληλεπιδρούν. Ο βρετανός καθηγητής ιατρικής Πίτερ Γουάισμπεργκ έκανε λόγο για «το πρώτο βήμα σε ένα μακρύ δρόμο».

Διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ με ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού


Σικάγο: Η εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια σχεδόν 100% αρκετά χρόνια πριν τα πρώτα σημάδια της, με την ανάλυση υγρών του νωτιαίου μυελού, σύμφωνα με μια νέα βελγική τεχνική, η οποία προσφέρει ελπίδες για την έγκαιρη διάγνωση της πάθησης που πλήττει τουλάχιστον 26 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Το επίτευγμα του Δρ Γκέερτ Ντε Μέγιερ του Πανεπιστημίου της Γάνδης στο Βέλγιο, παρουσιάστηκε στο Archives of Neurology.
Η βελγική μέθοδος μετρά το επίπεδο ορισμένων πρωτεϊνών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που περιβάλλει το νωτιαίο μυελό της σπονδυλικής στήλης. Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη για πρώτη φορά ενός αξιόπιστου τεστ διάγνωσης της πάθησης.
Οι ερευνητές συνέκριναν δεδομένα τριών ομάδων ατόμων, που ήταν υγιείς, είχαν μέτρα συμπτώματα νοητικής έκπτωσης (προβλήματα μνήμης κ.α.) ή είχαν νόσο Αλτσχάιμερ.
Με τον τρόπο αυτό, εντόπισαν μια συγκεκριμένη υπογραφή βιοχημικού δείκτη που είναι παρούσα σε άνω του 90% των περιπτώσεων της νόσου Αλτσχάιμερ, καθώς επίσης στο 72% όσων έχουν μέτρια νοητική υποβάθμιση και στο 36% όσων είναι υγιείς (οι τελευταίοι πιθανώς βρίσκονταν στα πρώτα στάδια εξέλιξης της νόσου).
Οι επιστήμονες κατάφεραν να διαγνώσουν έγκαιρα το 100% όσων ατόμων της δεύτερης ομάδας (με ορισμένα συμπτώματα) μέσα σε μια πενταετία θα εμφάνιζαν νόσο Αλτσχάιμερ.
Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η νόσος Αλτσχάιμερ εξελίσσεται αθόρυβα και ότι μπορεί να περάσουν ακόμα και δέκα χρόνια πριν διαγνωστούν τα πρώτα συμπτώματά της. Όμως η νέα έρευνα προσφέρει ελπίδες ότι ίσως καταστεί δυνατή η έγκαιρη διάγνωσή της στο μέλλον.
Οι επιστήμονες αναζητούν αξιόπιστους διαγνωστικούς βιοχημικούς δείκτες από το τέλος της δεκαετίας του '90.
Ένα τεστ με βάση την βελγική μέθοδο φαίνεται ότι μπορεί να πληροί βασικά διαγνωστικά κριτήρια, όπως να είναι ακριβές σε ποσοστό άνω του 80%, να είναι απλό, σχετικά μη επεμβατικό και φθηνό.
Σήμερα, μόνο η εκ των υστέρων νεκροψία μπορεί να επιβεβαιώσει πέρα από κάθε αμφιβολία την ύπαρξη της νόσου Αλτσχάιμερ. Οι γιατροί, προς το παρόν, κάνουν διάγνωση της νόσου αποκλείοντας άλλες παθήσεις, όπως τα εγκεφαλικά ή οι όγκοι στο κεφάλι.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 37 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από άνοια, με το Αλτσχάιμερ να αποτελεί την αιτία για τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά.

Οδηγίες για τους επαγγελματίες υγείας σχετικά με την διάγνωση και αντιμετώπιση της λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου

Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) εξέδωσε οδηγίες για τους επαγγελματίες υγείας, που θα τους βοηθήσουν στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου.
Κύρια Σημεία
  • Ο ιός μεταδίδεται με το δήγμα μολυσμένου κοινού κουνουπιού και δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο.
  • Περισσότερο από 80% των ατόμων που μολύνονται με τον ιό του Δυτικού Νείλου (ΔΝ) (West Nile virus-WNV) δεν εκδηλώνουν συμπτώματα και μόνο περίπου 20% εμφανίζουν ήπια αυτοπεριοριζόμενη νόσο που μοιάζει με γριπώδη συνδρομή. Λιγότερο από 1% των ατόμων που μολύνονται εμφανίζουν σοβαρή νόσο που προσβάλλει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα).
  • Προς το παρόν δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για τον άνθρωπο, ούτε ειδική θεραπεία για τη λοίμωξη από τον ιό του ΔΝ.
  • Η διάγνωση σε κρούσματα σε ανθρώπους γίνεται προς το παρόν μόνο στο Κέντρο Αναφοράς Αιμορραγικών Πυρετών και Αρμποϊών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
  • Κριτήριο για την αποστολή δείγματος προς το εργαστήριο αναφοράς είναι η εμφάνιση εγκεφαλίτιδας/μηνιγγίτιδας χωρίς καθορισμένο αίτιο, ιδίως σε περιοχές όπου έχουν παρατηρηθεί επιβεβαιωμένα κρούσματα του ιού, λαμβάνοντας υπόψη ότι εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα από τον ιό του ΔΝ εκδηλώνεται συνήθως σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (>60 ετών).
  • Απαιτείται δήλωση στο ΚΕΕΛΠΝΟ των κρουσμάτων με θετική εργαστηριακή διάγνωση.
Ο Ιός του Δυτικού Νείλου
Ο ιός του Δυτικού Νείλου (ΔΝ) είναι RNA ιός και ανήκει στην οικογένεια των φλαβοϊών (flaviviridae). Συγγενεύει με τον ιό της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας, της εγκεφαλίτιδας του St. Louis και άλλους παρόμοιους ιούς που προκαλούν εγκεφαλίτιδες. Απομονώθηκε για πρώτη φορά στην επαρχία του ΔΝ στην Ουγκάντα το 1937, από όπου και πήρε το όνομά του.
Επιδημιολογία
Κρούσματα σε ζώα
Επιδημίες λοίμωξης από τον ιό του ΔΝ έχουν καταγραφεί σε πολλά είδη ζώων:
  • Aγρια πτηνά (κυρίως σε κοράκια και καρακάξες): τα πτηνά εμφανίζουν σημαντική θνητότητα από τη λοίμωξη, και οι θάνατοι πτηνών έχουν χρησιμοποιηθεί ως συστήματα έγκαιρης ανίχνευσης της κυκλοφορίας του ιού σε μία περιοχή
  • Aλογα: τα άλογα εμφανίζουν επίσης εγκεφαλίτιδα η οποία καταλήγει σε θάνατο περίπου στο 40% των περιπτώσεων. Τα άλογα όπως και ο άνθρωπος είναι περιστασιακοί ξενιστές του ιού, και δεν μεταδίδουν τον ιό.
  • Οικόσιτα ζώα (σκύλοι, γάτες): μολύνονται με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνθρωποι μέσω του δήγματος μολυσμένου κοινού κουνουπιού. Είναι επίσης περιστασιακοί ξενιστές.
  • Aλλα άγρια θηλαστικά (σκίουροι, νυχτερίδες, λαγοί, κουνέλια) μολύνονται σε μικρότερη συχνότητα.
Κρούσματα σε Ανθρώπους
Επιδημίες σε ανθρώπους έχουν αναφερθεί στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη, την Αυστραλία και την Ασία. Στο Ισραήλ δηλώνονται ανθρώπινα κρούσματα κάθε χρόνο από το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο.
Το 1999 ο ιός ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά στην Νέα Υόρκη και στη συνέχεια μεταδόθηκε σε όλες τις πολιτείες των ΗΠΑ και στον Καναδά. Έκτοτε, χιλιάδες κρούσματα καταγράφονται κάθε χρόνο στη Β. Αμερική, όπου πλέον η νόσος θεωρείται ενδημική, ενώ από το 1999 έχουν καταγραφεί 1065 θάνατοι.
Στην Ευρώπη εκδηλώθηκε η πρώτη επιδημία το 1996 στη Ρουμανία, ενώ σποραδικά κρούσματα σε ανθρώπους έχουν καταγραφεί σε Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, Τσεχία και Ουγγαρία. Συρροές κρουσμάτων λοίμωξης από τον ιό του ΔΝ με εκδηλώσεις εγκεφαλίτιδας εμφανίζονται στην Ευρώπη από το 2008, σε περιοχές της Ιταλίας, Ουγγαρίας και Ρουμανίας. Το 2010 πιθανά κρούσματα έχουν δηλωθεί μέχρι τώρα από την Πορτογαλία. Στην Ελλάδα οροεπιδημιολογικές μελέτες (δεκαετία 1980, 2007) έχουν αναδείξει την ύπαρξη αντισωμάτων κατά του ιού του ΔΝ σε περίπου 1% του υγιούς πληθυσμού από συγκεκριμένες περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας.
Πρωτεύοντες Τρόποι Μετάδοσης
  • Οι κύριοι ξενιστές του ιού είναι τα άγρια πτηνά και τα κουνούπια. Ο ιός προκαλεί ιαιμία στα πτηνά που διαρκεί για 1-4 ημέρες, μετά την οποία, αν το πτηνό επιβιώσει, αποκτά ανοσία.
  • Ο άνθρωπος μολύνεται κατά κύριο λόγο μέσω του δήγματος κυρίως από το κοινό κουνούπι (Culex spp.). Τα κουνούπια μολύνονται όταν τρέφονται από μολυσμένα πτηνά.
  • Δεν είναι ακριβώς γνωστό πώς ο ιός επιβιώνει τις ξηρές περιόδους και κατά τους χειμερινούς μήνες. Ένας από τους γνωστούς μηχανισμούς είναι η επιβίωση του ιού σε μολυσμένα θυληκά κουνούπια Culex, τα οποία πέφτουν σε χειμερία νάρκη.
  • Η λοίμωξη των ανθρώπων, των αλόγων και άλλων θηλαστικών δεν είναι συχνή και τα είδη αυτά δεν αναπτύσσουν υψηλά επίπεδα ιαιμίας. Για το λόγο αυτό ο ιός δεν μεταδίδεται περαιτέρω από αυτά.
  • Εκτός από την περίπτωση του τσιμπήματος από το κοινό κουνούπι, δεν έχει
  • αναφερθεί μετάδοση του ιού του ΔΝ από μολυσμένο ζώο στον άνθρωπο.
Aλλοι Τρόποι Μετάδοσης
Επιπλέον τρόποι μετάδοσης του ιού του ΔΝ έχουν επίσης περιγραφεί:
  • Μετάδοση μέσω μεταμοσχευθέντων οργάνων
  • Μετάδοση μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος (μεμονωμένα περιστατικά)
  • Κάθετη μετάδοση από την μητέρα στο έμβρυο (μεμονωμένα περιστατικά)
  • Μετάδοση μέσω του θηλασμού (μεμονωμένα περιστατικά)
  • Επαγγελματική έκθεση σε εργαζόμενους σε Μικροβιολογικά Εργαστήρια (μεμονωμένα περιστατικά).
Κλινική Εικόνα και Αντιμετώπιση στον Aνθρωπο
Λοίμωξη από τον ιό του Δυτικού Νείλου
Η πλειοψηφία των ατόμων που μολύνονται με τον ιό του ΔΝ παραμένουν ασυμπτωματικοί. Το ποσοστό τους σύμφωνα με δεδομένα από επιδημίες στο Β. Ημισφαίριο ανέρχεται περίπου σε 80%.
Περίπου 20% των ατόμων που μολύνονται με τον ιό του ΔΝ εμφανίζουν την ήπια μορφή της νόσου, η οποία χαρακτηρίζεται συνήθως με τον όρο «Πυρετός του Δυτικού Νείλου».
Ο χρόνος επώασης της νόσου κυμαίνεται από 2-14 ημέρες, αν και μακρύτεροι χρόνοι επώασης έχουν αναφερθεί σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.
Κλινικά συμπτώματα και σημεία λοίμωξης ήπιας μορφής από τον ιό ΔΝ
  • Πυρετός
  • Κεφαλαγία
  • Κακουχία
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα στον κορμό (λιγότερο συχνά)\
  • Διόγκωση λεμφαδένων (λιγότερο συχνά)
  • Οπισθοβοβλβικός πόνος (λιγότερο συχνά)
Λοίμωξη από ιό του Δυτικού Νείλου με επιπλοκές από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ)
Όταν προσβάλλεται το ΚΝΣ, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα εγκεφαλίτιδας ή/και άσηπτης μηνιγγίτιδας, με κλινική εικόνα παρόμοια με αυτή που προκαλείται από άλλους ιούς.
Η κεφαλαλγία είναι συχνό σύμπτωμα της ήπιας νόσου και δεν αποτελεί ειδικό εύρημα που υποδηλώνει τη συμμετοχή του ΚΝΣ.
60-75% των ασθενών που εμφανίζουν συμπτώματα από το ΚΝΣ εκδηλώνουν εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, η οποία περιλαμβάνει διαταραχή του επιπέδου συνείδησης και εμφάνιση εστιακών νευρολογικών ευρημάτων.
25-35% των ασθενών που εμφανίζουν συμπτώματα από το ΚΝΣ εκδηλώνουν μηνιγγίτιδα χωρίς συνοδό εγκεφαλίτιδα.
Η μηνιγγίτιδα από τον ιό του ΔΝ εκδηλώνεται με πυρετό, κεφαλαλγία και μηνιγγισμό, καθώς και αυξημένα λευκοκύτταρα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ).
Μπορεί να συνυπάρχει ήπια, συνήθως, διαταραχή του επιπέδου συνείδησης.
Η εγκεφαλίτιδα από τον ιό του ΔΝ είναι η σοβαρότερη μορφή επιπλοκής από το ΚΝΣ και εκδηλώνεται με πυρετό, κεφαλαλγία, διαταραχή του επιπέδου συνείδησης από λήθαργο έως κώμα. Μπορεί επίσης να συνοδεύεται από εστιακά νευρολογικά ευρήματα, όπως πάρεση περιφερικών νεύρων ή κρανιακών συζυγιών. Έχουν επίσης καταγραφεί τρόμος, διαταραχές της βάδισης και άλλες κινητικές διαταραχές.
Τέλος, έχει επίσης περιγραφεί χαλαρή παράλυση (εκδηλώσεις πολιομυελίτιδας) από τον ιό του ΔΝ, η οποία όμως εμφανίζεται πιο σπάνια από την εγκεφαλίτιδα και τη μηνιγγίτιδα. Το σύνδρομο αυτό εκδηλώνεται συνήθως με αιφνίδια ασύμμετρη χαλαρή πάρεση ή παράλυση των άκρων, χωρίς απώλεια της αισθητικότητας. Πόνος μπορεί να προηγηθεί της παράλυσης στα προσβεβλημένα άκρα, ενώ το σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς συνοδό πυρετό, κεφαλαλγία ή τα άλλα συχνά συμπτώματα της νόσου. Η συμμετοχή των αναπνευστικών μυών μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια.
Μακροχρόνιες διαταραχές μπορεί να παραμείνουν μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση (τρόμος, χρόνια κόπωση, κατάθλιψη).
Κλινικά συμπτώματα και σημεία λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου με επιπλοκές από το ΚΝΣ
  • Πυρετός
  • Συμπτώματα από το γαστρεντερικό
  • Αταξία και εξωπυραμιδικά σημεία
  • Οπτική νευρίτιδα
  • Σπασμοί
  • Αδυναμία
  • Διαταραχές του επιπέδου συνείδησης
  • Μυελίτιδα και ριζίτιδα
  • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα σε τράχηλο, κορμό και άκρα (σπάνια)
  • Χαλαρή παράλυση
  • Μυοκαρδίτιδα, παγκρεατίτιδα και ηπατίτιδα έχουν επίσης περιγραφεί
Παράγοντες κινδύνου
Μέχρι στιγμής η ηλικία είναι ο μόνος παράγοντας κινδύνου που έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση επιπλοκών από το ΚΝΣ. Από δεδομένα στις ΗΠΑ, η μέση ηλικία των ασθενών που εμφανίζουν εγκεφαλίτιδα κυμαίνεται μεταξύ 62-64 ετών, ενώ η μέση ηλικία θανάτου μεταξύ 78-80 ετών.
Εργαστηριακά ευρήματα σε σοβαρή νόσο

  • Περιφερική λευκοκυττάρωση, με αύξηση των λεμφοκυττάρων

  • Υπονατριαιμία, συνήθως στους ασθενείς με εγκεφαλίτιδα

  • ΕΝΥ: αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων, συνήθως λεμφοκυττάρωση, αυξημένη πρωτεΐνη, φυσιολογικές τιμές γλυκόζης.

  • Η αξονική τομογραφία δεν βοηθά στη διάγνωση, αλλά μπορεί να αποκλείσει άλλα αίτια μηνιγγοεγκεφαλίτιδας.

  • Η μαγνητική τομογραφία είναι συνήθως φυσιολογική, αλλά μπορεί να εμφανίσει σε μερικές περιπτώσεις αύξηση του σήματος των λεπτομηνίγγων ή αλλαγές στην εμφάνιση του παρεγχύματος.
Εργαστηριακή διάγνωση

  • Ορολογική εξέταση για την ανίχνευση ειδικών IgM και IgG αντισωμάτων στον ορό και στο ΕΝΥ. Η παρουσία αντισωμάτων IgM στο ΕΝΥ υποδηλώνει τη συμμετοχή του ΚΝΣ στη λοίμωξη, αφού αυτή η κατηγορία αντισωμάτων δεν περνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.
Σημαντική αύξηση του τίτλου ειδικών αντισωμάτων μεταξύ δειγμάτων ορού από την οξεία φάση και από τη φάση αποδρομής είναι επίσης διαγνωστική της οξείας λοίμωξης.
Ασθενείς που έχουν πιθανόν εμβολιαστεί στο αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα με εμβόλια κατά άλλων φλαβοϊών (π.χ. κίτρινος πυρετός ή ιαπωνική εγκεφαλίτιδα) ή έχουν νοσήσει από αυτούς, μπορεί να εμφανίσουν ψευδώς θετικό αποτέλεσμα λόγω διασταυρούμενης ανοσολογικής απάντησης.

  • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR): χρησιμοποιείται επίσης για την διάγνωση τη λοίμωξης, αλλά η χρησιμότητά της στη ανίχνευση γενετικού υλικού του ιού στον ορό περιορίζεται από τη βραχεία περίοδο ιαιμίας. Αντίθετα, σε 50% των ασθενών με συμμετοχή του ΚΝΣ επιτυγχάνεται η ανίχνευση γενετικού υλικού του ιού στο ΕΝΥ.

  • Καλλιέργεια του ιού: από αίμα, ΕΝΥ ή νεκροτομικό υλικό από τον εγκέφαλο ή από συμπαγή όργανα. Θεωρείται η εξέταση εκλογής, αλλά είναι σπάνια θετική. Νεκροτομικό υλικό μπορεί επίσης να εξεταστεί με τεχνικές ανοσοϊστοχημείας.
Δειγματοληψία και αποστολή δείγματος
Η διάγνωση του ιού στην Ελλάδα γίνεται προς το παρόν μόνο στο Εργαστήριο Αναφοράς Αρμποϊών στην παρακάτω διεύθυνση:
Aννα Παπά
Α' Εργαστήριο Μικροβιολογίας Ιατρική Σχολή
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
54124, Θεσσαλονίκη
Τηλ: 2310.999006/ 2310.999151
Κιν: 6945708450
Κριτήριο για την αποστολή δείγματος προς το εργαστήριο αναφοράς είναι η εμφάνιση εγκεφαλίτιδας/μηνιγγίτιδας χωρίς καθορισμένο αίτιο, ιδίως σε περιοχές όπου έχουν παρατηρηθεί επιβεβαιωμένα κρούσματα του ιού (βλ. Έκθεση Επιδημιολογικής Επιτήρησης), λαμβάνοντας υπόψη ότι εγκεφαλίτιδα/μηνιγγίτιδα από τον ιό του ΔΝ εκδηλώνεται συνήθως σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (>60 ετών).
Για να διευκολυνθεί η διάγνωση, απαιτείται η αποστολή όλων των παρακάτω δειγμάτων:

  • ολικό αίμα (με EDTA)- ελάχιστη ποσότητα 1 ml

  • ορός (διαχωρισμένος μετά από φυγοκέντρηση)- ελάχιστη ποσότητα 1ml

  • ΕΝΥ (σε περίπτωση ΟΝΠ)- ελάχιστη ποσότητα 0,5ml
Τα δείγματα αποστέλλονται στο Εργαστήριο Αναφοράς κατόπιν συνεννόησης με το εργαστήριο.
Τα φιαλίδια μεταφοράς πρέπει να κλείνονται καλά με πώμα, ούτως ώστε να μην διαφύγει το υλικό κατά την μεταφορά του δείγματος.
Στη συνέχεια το φιαλίδιο τοποθετείται σε ειδικό δοχείο μεταφοράς (τριπλό κουτί) για βιολογικά δείγματα.
Σε όλα τα δείγματα τοποθετείται ετικέτα, όπου σημειώνονται τα στοιχεία του ασθενούς, η ημερομηνία λήψης του δείγματος και το Νοσοκομείο από το οποίο προέρχεται το δείγμα.
Τα δείγματα συνοδεύονται ΠΑΝΤΟΤΕ από το ειδικό «Συνοδευτικό δελτίο αποστολής κλινικού δείγματος» του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ (όχι τυλιγμένο γύρω από το δείγμα).
Αντιμετώπιση

  • Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη λοίμωξη από τον ιό του ΔΝ.

  • Στις περιπτώσεις σοβαρής νόσου, η αντιμετώπιση συνίσταται κυρίως στην παροχή υποστηρικτικής θεραπείας με εισαγωγή στο νοσοκομείο, παροχή υγρών, υποστήριξη του αναπνευστικού και πρόληψη των δευτερογενών λοιμώξεων.

  • Κλινικές μελέτες για τη χρήση διαφόρων φαρμακευτικών παραγόντων (π.χ. α- ιντερφερόνης) βρίσκονται σε εξέλιξη.
Μέτρα Πρόληψης

  • Δεν υπάρχει προς το παρόν διαθέσιμο εμβόλιο κατά του ιού του ΔΝ για τον άνθρωπο.

  • Τα προληπτικά μέτρα στοχεύουν κυρίως στην ενημέρωση για την λήψη προσωπικών μέτρων προστασίας από τα κουνούπια και στη μείωση της έκθεσης στα κουνούπια.(Βλ. ΚΕΕΛΠΝΟ-Οδηγίες Προστασίας από τα Κουνούπια )
Προστασία Επαγγελματιών Υγείας

  • Η λοίμωξη από τον ιό του ΔΝ δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

  • Απαιτείται όμως, όπως πάντοτε η χρήση των βασικών μέτρων προφύλαξης.

  • Ο ιός του ΔΝ καταστρέφεται από το ηλιακό φως, τη θερμότητα και σε συνθήκες ξηρασίας. Δεν απαιτούνται ειδικά μέτρα για την απολύμανση και αποστείρωση των εργαλείων και του ιατρικού εξοπλισμού. Η απολύμανση και αποστείρωση τους θα πρέπει να γίνεται με τις συνήθεις διαδικασίες του νοσοκομείου και σύμφωνα με τις οδηγίες των κατασκευαστών.

  • Ο κίνδυνος μόλυνσης από το χειρισμό νεκρών σωμάτων ασθενών που απεβίωσαν από λοίμωξη ιού του ΔΝ θεωρείται πολύ μικρός. Ωστόσο, πρέπει να τηρούνται οι συνήθεις βασικές προφυλάξεις κατά το χειρισμό νεκρών σωμάτων.
Δήλωση Κρούσματος στο ΚΕΕΛΠΝΟ
Σε περίπτωση θετικής εργαστηριακής διάγνωσης λοίμωξης από τον ιό ΔΝ, σύμφωνα με τον ορισμό κρούσματος (βλ. Ορισμό κρούσματος), ο ιατρός/επαγγελματίας υγείας οφείλει να συμπληρώσει και αποστείλει με Φαξ το δελτίο δήλωσης ( βλ. Δελτίο Δήλωσης λοίμωξης από ιό του Δυτικού Νείλου ) στο:
Τμήμα Επιδημιολογικής Επιτήρησης και Παρέμβασης του ΚΕΕΛΠΝΟ τηλ: 210.8899.000, Φαξ: 210.8818868, 210.8842.011

Υπέρηχοι και μαγνητικά μικροσωματίδια αντιμετωπίζουν τους καρκινικούς εγκεφαλικούς όγκους


Χονγκ Κονγκ: Με τη χρήση υπερήχων και ισχυρών μαγνητών, ιατροί στην Ταϊβάν κατάφεραν να διοχετεύσουν αντικαρκινικά φάρμακα απευθείας σε εγκεφαλικούς όγκους ποντικιών και εργάζονται για την βελτίωση της τεχνικής ώστε να μπορέσουν κάποτε να την εφαρμόσουν και σε ανθρώπους.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο Proceedings of the National Academy of Sciences, ο Δρ Κουο-Τσεν Γουέι από το Νοσοκομείο «Τσανγκ Γκουνγκ» εξηγεί ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαχωρίζεται από την αιματική ροή από το φράγμα αίματος-εγκεφάλου, που τον προστατεύει από τις επιβλαβείς ουσίες που εμπεριέχονται στο αίμα. Αλλά αυτό σημαίνει ταυτόχρονα ότι είναι δύσκολη η διοχέτευση φαρμακευτικών ουσιών προς τον εγκέφαλο.
Ο ερευνητής προσπάθησε να ξεπεράσει το πρόβλημα με τη χρήση υψηλής εστίασης υπερήχων για να διακόψει προσωρινά το φράγμα αίματος-εγκεφάλου, ώστε τα μαγνητικά μικροσωματίδια που ήταν επικαλυμμένα με φαρμακευτικές ουσίες να φτάσουν στον εγκέφαλο.
Μόλις εισήλθαν στον εγκέφαλο, με ισχυρά μαγνητικά πεδία από συσκευή μαγνητικής απεικόνισης κατευθύνθηκαν προς τους όγκους.
Ο κύριος σκοπός της μεθόδου είναι η αύξηση της συγκέντρωσης των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων στον εγκέφαλο.
Η τεμοζολομίδη, βασική δραστική ουσία που χρησιμοποιείται για την πιο κοινή μορφή καρκίνου του εγκεφάλου, χορηγείται από το στόμα αλλά η ποσότητα που φτάνει στον εγκέφαλο ή στο σημείο του όγκου είναι τελικά πολύ μικρή.
Η ουσία διαπερνά το φράγμα αίματος-εγκεφάλου αλλά σε μικρές ποσότητες. Η συγκέντρωση είναι τόσο χαμηλή που τελικά οι όγκοι επανεμφανίζονται.
Τα αντικαρκινικά φάρμακα μπορούν επίσης να χορηγηθούν σε ενέσιμη μορφή, αλλά σε μεγάλες δόσεις, ώστε να διασφαλιστεί ότι η επαρκής ποσότητα θα φτάσει στις πάσχουσες περιοχές του εγκεφάλου. Οι ασθενείς επίσης μερικές φορές υποβάλλονται σε χειρουργική εκτομή του εγκεφαλικού όγκου.
Η απαίτηση για πιο αποτελεσματικές και λιγότερο επεμβατικές εγκεφαλικές αντικαρκινικές θεραπείες είναι μεγάλη, επειδή οι καρκινοπαθείς ζουν πλέον περισσότερο, κάτι που καθιστά την εξάπλωση των όγκων σε άλλα σημεία του εγκεφάλου, πιθανότερη.
Ο Ταϊβανός ερευνητής εφάρμοσε τους υπερήχους στον εγκέφαλο των ποντικιών αφού πρώτα τους είχε ενέσει τα μαγνητικά μικροσωματίδια.
Τα πειραματόζωα έζησαν περισσότερο από ομάδα ελέγχου που είχε υποβληθεί σε μονοθεραπεία με υπερήχους, μαγνητική στόχευση ή συμβατικές αντικαρκινικές αγωγές.
Η συνδυαστική θεραπευτική τεχνική αποδείχθηκε καλύτερη από τις μονοθεραπείες.
Ο ερευνητής ευελπιστεί η μέθοδός του κάποτε να μπορέσει να κατευθύνει τα φάρμακα στις σωστές περιοχές, μειώνοντας την έκθεση άλλων σημείων του σώματος στις δραστικές ουσίες, συντελώντας τελικά στη μείωση των παρενεργειών.

Κατανοώντας τα άτομα με νοητικές ή και κινητικές δυσκολίες

Συγγραφέας: specialeducation
Δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να είναι όμοιοι. Ακόμα και οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι διαφέρουν σε πολλά, όπως στο πως αισθάνονται, στις προτιμήσεις και στις ικανότητες τους. Όλοι μας γνωρίζουμε ανθρώπους, που σε κάποια πράγματα τα καταφέρνουν καλύτερα από μας, ενώ άλλοι βρίσκουν δυσκολίες σε πράγματα που εμείς θεωρούμε εύκολα.
Οι άνθρωποι με νοητική υστέρηση δεν είναι όλοι ίδιοι. Διαφέρουν πολύ ο ένας από τον άλλο. Έχουν τις ίδιες ΑΝΑΓΚΕΣ, τα ίδια ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ και τα ίδια ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ με όλους τους άλλους ανθρώπους.
Παρόλα αυτά όμως έχουν την τάση να ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ πιο αργά από τους περισσότερους ανθρώπους και έχουν μεγαλύτερες δυσκολίες σε ορισμένους τομείς, όπως π.χ. το να γίνουν κατανοητοί από τους άλλους, να μάθουν να διαβάζουν ή να γράφουν, να χρησιμοποιούν χρώματα ή να μαγειρεύουν.
Πολλοί άνθρωποι με νοητική υστέρηση είναι ικανοί να μάθουν αυτά και πολλά άλλα πράγματα εφόσον τους δοθεί ικανοποιητική υποστήριξη και εκπαίδευση.
Αιτίες νοητικής υστέρησης
Διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της κύησης, στον τοκετό ή αργότερα στην παιδική ηλικία μπορεί να προκαλέσουν νοητική υστέρηση. Για παράδειγμα, η φυσιολογική ανάπτυξη ενός μωρού ή ενός παιδιού μπορεί να επηρεαστούν από την ελλιπή διατροφή της μητέρας στη διάρκεια της κύησης, μία γενετική ανωμαλία, έλλειψη οξυγόνου στον τοκετό ή μηνιγγίτιδα στην παιδική ηλικία.
Σε πολλές περιπτώσεις, το αίτιο της νοητικής υστέρησης είναι άγνωστο και απλά περιγράφεται σαν ατύχημα κατά τον τοκετό.
Επίπτωση νοητικής υστέρησης
Περίπου 1% του πληθυσμού έχει νοητική υστέρηση. Ο βαθμός της νοητικής υστέρησης αναφέρεται στο σύνολο των νοητικών λειτουργιών και μετράται από διεθνώς καθορισμένα τεστ νοημοσύνης.
Τα άτομα με νοητική υστέρηση χωρίζονται σε 4 αδρές κατηγορίες σύμφωνα με τη βαρύτητα της αναπηρίας τους. Περίπου 3/4 όλων των ανθρώπων με νοητική υστέρηση έχουν ήπια (ελαφριά) νοητική υστέρηση.
Πολλοί άνθρωποι με ΕΛΑΦΡΑ νοητική υστέρηση δε φαίνεται ότι παρουσιάζουν νοητική υστέρηση, δεν λαμβάνουν υποστήριξη ή ειδική μεταχείριση και είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της ζωής χωρίς πρόσθετη βοήθεια.
Οι άνθρωποι με ΜΕΤΡΙΑ, ΒΑΡΙΑ και ΒΑΘΙΑ υστέρηση θα χρειαστούν κάποια ειδική υποστήριξη και βοήθεια στους περισσότερους τομείς της ζωής τους.
Πώς μετριέται η νοητική υστέρηση
Παραδοσιακά, η διαπίστωση για το αν κάποιος έχει νοητική υστέρηση γίνεται με τη μέτρηση της νοημοσύνης του και με την εκτίμηση του κατά πόσο μπορεί να αντεπεξέλθει σε καθημερινές ασχολίες όπως το αν αυτοεξυπηρετείται, αν ψωνίζει, αν χρησιμοποιεί δημόσια συγκοινωνία και άλλα.
Πολλοί άνθρωποι με νοημοσύνη χαμηλότερη από το μέσο όρο, οι οποίοι έχουν δυσκολίες μάθησης, δεν θεωρούνται νοητικά υστερημένοι και ζουν απόλυτα ανεξάρτητα τη ζωή τους. Αλλοι όμως άνθρωποι με χαμηλότερο μέσο όρο νοημοσύνης και δυσκολίες στη μάθηση αναφέρονται «ως νοητικά υστερημένοι» επειδή εξαρτώνται από τη βοήθεια άλλων ανθρώπων στη βασική αυτοεξυπηρέτηση, όπως πλύσιμο, λούσιμο, ντύσιμο, φαγητό και άλλες καθημερινές δεξιότητες.
Για να θεωρηθεί ένα άτομο νοητικά υστερημένο πρέπει να πληρεί αυτές τις προϋποθέσεις: χαμηλή νοημοσύνη, περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες και έναρξη αυτής της κατάστασης σε μικρή ηλικία (στην αρχή της ζωής).
Τα άτομα με νοητική υστέρηση μπορεί να έχουν πρόσθετα προβλήματα, όπως σωματική αναπηρία, προβλήματα όρασης ή ακοής.
Ποιο είναι το άτομο με εγκεφαλική παράλυση
Το άτομο με εγκεφαλική παράλυση παρουσιάζει διαταραχή στις κινητικές λειτουργίες του σώματος. Οφείλεται σε βλάβη ή ατελή ανάπτυξη κινητικών περιοχών του εγκεφάλου που ρυθμίζουν, ελέγχουν και συντονίζουν τις κινήσεις, εξασφαλίζοντας έτσι την ομαλή και αρμονική κινητικότητα.
Η εγκεφαλική παράλυση συνήθως εμφανίζεται στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού. Η βαρύτητα της κατάστασης διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικοί έχουν πολύ ελαφρές κινητικές δυσκολίες και δεν παρουσιάζουν έκδηλη αναπηρία. Άλλοι όμως έχουν πολύ πιο σοβαρά κινητικά προβλήματα, στη βάδιση, στην ισορροπία, στην ομιλία, ενώ μερικοί γίνονται απόλυτα εξαρτημένοι.
Η εγκεφαλική βλάβη μπορεί να περιλαμβάνει και γειτονικές περιοχές, με αποτέλεσμα να συνυπάρχουν και άλλα προβλήματα, όπως ακοής και όρασης. Πολλά παιδιά με εγκεφαλική παράλυση έχουν δυσκολίες στη μάθηση, στην κατανόηση και στην έκφραση εννοιών, που τα εμποδίζουν να ωριμάσουν με κανονικό ρυθμό. Μερικές φορές μπορεί να θεωρηθούν νοητικά υστερημένα χωρίς να είναι.
Τα άτομα με εγκεφαλική παράλυση όμως έχουν συνήθως κανονική νοημοσύνη ή και υψηλότερη από το μέσο όρο. άτομα με πολύ βαριά κινητική αναπηρία έχουν συχνά καλά αναπτυγμένες νοητικές ικανότητες.
Μορφές εγκεφαλικής παράλυσης
Υπάρχουν τρεις κύριες μορφές εγκεφαλικής παράλυσης – η σπαστικού τύπου, η αθετωσικού και η αταξικού.
- Στη σπαστικότατα, το κύριο χαρακτηριστικό είναι η έντονη σύσπαση και η ελαττωμένη δύναμη ορισμένων μυών.
- Στην αθέτωση το κύριο χαρακτηριστικό είναι οι πολύ συχνές ακούσιες και ασυντόνιστες κινήσεις.
- Στην αταξία είναι η αστάθεια στο βάδισμα και η έλλειψη ισορροπίας του σώματος. προκαλείται η πάθηση
Η εγκεφαλική παράλυση δεν είναι ασθένεια – ούτε μεταδοτική ούτε κληρονομική πάθηση. Σπάνια εμφανίζονται δύο περιπτώσεις στην ίδια οικογένεια και για τη γέννηση ενός παιδιού με εγκεφαλική παράλυση δεν ευθύνονται οι γονείς του.
Τι φταίει;
Δεν είναι γνωστές όλες οι αιτίες. Ξέρουμε όμως πως η αναπηρία μπορεί να προκληθεί από ελαττωματική ανάπτυξη των κυττάρων του εγκεφάλου κατά την εγκυμοσύνη, από δύσκολο τοκετό που στερεί το νεογέννητο από οξυγόνο, από πυρηνικό ίκτερο, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, κακώσεις και άλλες αιτίες.
Πόσα άτομα με εγκεφαλική παράλυση υπάρχουν στην Ελλάδα
Σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα, υπολογίζουμε πως στην Ελλάδα πρέπει να υπάρχουν 20.000 άτομα με εγκεφαλική παράλυση. Άλλα 400 γεννιούνται κάθε χρόνο, 8 κάθε εβδομάδα, τουλάχιστον 1 κάθε μέρα.
Πώς γίνεται η διάγνωση
Συνήθως η μητέρα είναι η πρώτη που αντιλαμβάνεται πως το μωρό της δε στηρίζει το κεφάλι του, πως δεν απλώνει το χέρι του να πιάσει ένα παιχνίδι, σαν τα άλλα παιδιά. Τα πρώτα ύποπτα συμπτώματα είναι η πολύ αργή ανάπτυξη του μυϊκού ελέγχου και του συντονισμού των κινήσεων του παιδιού.
Υπάρχουν όμως και συμπτώματα λιγότερο ευκρινή. Γι’ αυτό χρειάζεται μία έγκαιρη και ακριβής διάγνωση από παιδίατρο ή νευρολόγο. Η έγκαιρη διάγνωση αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες αποκατάστασης.
Τι είδους θεραπεία εφαρμόζεται σήμερα
Για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος είναι απαραίτητη η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Ειδικά εκπαιδευμένοι φυσικοθεραπευτές, εργασιοθεραπευτές και θεραπευτές λόγου συνεργάζονται με παιδίατρους, νευρολόγους, ορθοπεδικούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και εκπαιδευτικούς για να βοηθήσουν το παιδί με εγκεφαλική παράλυση να αξιοποιήσει όλες του τις δυνατότητες.
Απλοί κανόνες προσέγγισης ατόμων με νοητική υστέρηση
ΝΑ ΕΙΣΤΕ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ
Αντιδράτε με το συνήθη τρόπο, συστηθείτε, ρωτήστε το όνομα του και χρησιμοποιείστε το κατά τη συνομιλία σας μαζί του.
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΑΣ
Μιλήστε στο άτομο για τον εαυτό σας και τη δουλειά σας. Μη ρωτάτε συνέχεια και μη φοβάστε τη σιωπή. Είναι ευκολότερο να μιλάτε με κάποιον, όταν ασχολείστε και οι δύο με την ίδια δραστηριότητα.
ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΤΙ ΣΑΣ ΛΕΕΙ
Ζητείστε να επαναλάβει αυτό που είπε, να το πει με άλλο τρόπο, να σας δείξει σε τί αναφέρεται, να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου φίλου/φίλη της. Μπορείτε ακόμη να κάνετε μία υπόθεση και μετά να ελέγξετε αν είναι σωστή. Είναι σημαντικό να προσπαθείτε να καταλάβετε τι εννοεί. Σύντομα θα αρχίσετε να συνηθίζετε και να καταλαβαίνετε τον τρόπο ομιλίας του. Αυτό που απαιτείται είναι απλώς λίγη παραπάνω συγκέντρωση στην αρχή.
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ΑΠΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
Ένα άτομο με νοητική υστέρηση δεν έχει το ίδιο πλούσιο λεξιλόγιο με σας. Χρησιμοποιείστε το ίδιο επίπεδο λέξεων και εκφράσεων με το δικό του.
ΜΗΝ ΕΚΠΛΗΣΣΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟ ΤΟΥ
Πολλοί άνθρωποι με νοητική υστέρηση δρουν αυθόρμητα, δείχνουν τα συναισθήματα τους πιο άμεσα και πιο γρήγορα από τους άλλους.
Η συμπεριφορά τους μπορεί να είναι ασυνήθιστη κάποιες φορές, μπορεί να ακούγονται υπερβολικά φιλικοί, να στέκονται πολύ κοντά, να κρατούν το χέρι σας ή να μιλούν υπερβολικά δυνατά. Αυτό συμβαίνει γιατί συνήθως δεν έχουν πείρα στην επαφή ή δεν γνωρίζουν τους «κοινωνικούς κανόνες» που ισχύουν για όλους μας. Είναι σημαντικό να είστε ο εαυτός σας σε τέτοιες περιπτώσεις. π.χ. εάν αισθάνεστε άβολα όταν σας αγκαλιάζουν, απομακρυνθείτε ευγενικά, απαλά αλλά και σταθερά έπειτα από λίγα δευτερόλεπτα.
Θετικά χαρακτηριστικά ατόμων με αναπηρίες
- Έμφαση στην ανάπτυξη του συναισθήματος
- Αυθορμητισμός στην εκδήλωση
- Ανταπόκριση στα συναισθήματα των άλλων και όχι στην κοινωνική τους θέση ή ρόλο.
- Αναγνώριση και ανταπόκριση της θετικής συμπεριφοράς των άλλων
- Γνήσιο ενδιαφέρον για το κοινό καλό
- Αγάπη όχι «υπό όρους»
- Δείχνουν εμπιστοσύνη στους άλλους και όταν ακόμη εκείνοι τους έχουν απογοητεύσει
- Δε δείχνουν ενδιαφέρον για χρήματα ή άλλα υλικά αγαθά
- Προκαλούν θετικά συναισθήματα στους άλλους (αλληλοβοήθεια, πραότητα κ.ά)
- Είναι ικανοί να χαίρονται με μικρά πράγματα
- Είναι ειλικρινείς
- Δε βαριούνται με στερεότυπες δουλειές ρουτίνας

Πνευμονική Εμβολή

Συγγραφέας: Μαρία Δαλαμάγκα
Ανάλογα με τη φύση του εμβόλου διακρίνεται σε : εμβολή από θρόμβο , αέρα , λιπώδης εμβολή , και εμβολή από αμνιακό υγρό.
Αποτελεί τη 2η αιτία αιφνιδίου θανάτου για όλες τις ηλικίες .Η θνητότητα ανέρχεται σε 17%.Το 10 -13% αναφέρεται σε ασθενείς που είναι κλινήρεις για περισσότερο από μια εβδομάδα και 20-26% σε ασθενείς με πνευμονική νόσο που είναι κλινήρεις περισσότερο από 3 ημέρες .Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας η θνησιμότητα ανέρχεται σε 27%.
Οι παράγοντες ανάπτυξης θρομβοεμβόλων είναι : 1) η στάση 2) η ενεργοποίηση του πηκτικού μηχανισμού και 3) η αγγειακή καταστροφή.
Τα αίτια είναι : ιδιοπαθείς 40% , συνεπεία χειρουργικής επέμβασης 43% , καρδιολογικής νόσου 12% , νεοπλάσματος 4% και συστηματικής νόσου 1%.
Στο 90% των ασθενών προκύπτει από θρόμβους στο εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο των κάτω άκρων .Λιγότερο συχνές πηγές : το εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο της πυέλου, οι νεφρικές φλέβες , οι μασχαλιαίες και η κάτω κοίλη φλέβα.
Τα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνουν: δύσπνοια, ταχύπνοια , κυάνωση , οξύ θωρακικό άλγος , βήχας , αιμόπτυση, διάταση των φλεβών του τραχήλου , υπόταση , ολιγουρία , ταχυκαρδία και διανοητική σύγχυση.
Η διάγνωση και η αντιμετώπιση παραμένει δύσκολη .Βασίζεται στη εκτίμηση των πιθανοτήτων περισσότερο από ότι σε κάποια συγκεκριμένη διαγνωστική μέθοδο. Οδηγά σημεία είναι το ιστορικό , η κλινική εξέταση , η ακτινογραφία θώρακος, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και η μαγνητική τομογραφία .Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει : αντιπηκτική αγωγή , θρομβόλυση , τοποθέτηση ειδικού φίλτρου στη κάτω κοίλη φλέβα και σπάνια εμβολεκτομή .

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Καλύβας
Ο ασθενής που πάσχει από δυσκοιλιότητα είτε αυτή είναι αιτία χρόνιου πυελικού άλγους είτε είναι ένα βασανιστικό σύμπτωμα για τον ασθενή στο Κέντρο του Χρόνιου Πυελικού Άλγους  μπορεί να αντιμετωπισθεί με υπευθυνότητα και με τις αρχές της σύγχρονης ιατρικής επιστήμης.
Σαφής ορισμός της δυσκοιλιότητας δεν υπάρχει, αλλά  έχει να κάνει με την συχνότητα των κενώσεων και την σύσταση των κοπράνων. Γενικά όμως ένα άτομο που πάσχει από δυσκοιλιότητα μπορεί να την εμφανίσει με έναν από τους παρακάτω τρόπους:
  • Ελαττωμένη συχνότητα των εντερικών κενώσεων
  • Ξηρά και σκληρά κόπρανα
  • Έντονη προσπάθεια στην τουαλέτα
  • Ατελής κένωση
  • Αίσθημα φουσκώματος ή τάσης στην κοιλιά
Τα παραπάνω συμπτώματα οδηγούν συνήθως σε επιπρόσθετα προβλήματα, όπως:
  • Ναυτίας και εμέτου
  • Αίσθημα κόπωσης και νωθρότητας
  • Απώλειας όρεξης
  • Αίσθημα κατάθλιψης
Υπάρχει αποδεδειγμένη σχέση μεταξύ δυσλειτουργίας του ουροποιογεννητικού συστήματος στους άνδρες και στις γυναίκες, και της δυσκοιλιότητας.
Πολλές παθήσεις που προκαλούν πυελικό άλγος, τα συμπτώματα τους δημιουργούνται η επιδεινώνονται από την ύπαρξη της δυσκοιλιότητας.
Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε τις ουρολοιμώξεις, την δυσλειτουργική ούρηση,την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση και την νευρογενή κύστη.
Η διάγνωση της δυσκοιλιότητας γίνεται μετά από τη λεπτομερή λήψη ιστορικού, αλλά η αιτία ανευρίσκεται μετά από ειδικευμένες ακτινολογικές η άλλες εξετάσεις.
Το Κέντρο διαθέτει ειδικά μηχανήματα η χρήση των οποίων μπορεί να βοηθήσει τα μέγιστα, όπως: Η μανομετρία του ορθού (Anorectal Manometry), με την οποία μπορούμε να μετρήσουμε τις πιέσεις στο τελικό τμήμα του εντέρου και το κατά πόσο ο σφικτήρας του πρωκτού λειτουργεί με τρόπο, που να επιτρέπει την ομαλή αφόδευση.
Η ηλεκτρομυογραφία του σφικτήρα του πρωκτού μπορεί να ανιχνεύσει παθολογικά ηλεκτρικά δυναμικά αυτού κατά την διάρκεια της αφόδευσης, βοηθώντας μας στη διάγνωση και θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας που προσφέρεται στο Κέντρο περιλαμβάνει οδηγίες για την δίαιτα και του τρόπου ζωής του ασθενούς, την φαρμακευτική αγωγή, την βιοανάδραση , και τέλος τη χειρουργική θεραπεία ειδικών μορφών δυσκοιλιότητας.
Σε δύσκολες περιπτώσεις  έχουμε εξασφαλίσει την συνεργασία εξειδικευμένων στο θέμα ιατρών, Γαστρεντερολόγου και Γενικού Χειρουργού.