Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Συνήθεις Ερωτήσεις

  1. Ποιές είναι οι συνηθέστερες παθήσεις της περιοχής;
    Οι συνηθέστερες παθήσεις του πρωκτού είναι οι αιμορροίδες, τα περιεδρικά αποστήματα και συρίγγια, η κύστη κόκκυγος, η ραγάδα του δακτυλίου, ο κνησμός, τα καλοήθη και τα κακοήθη νεοπλάσματα.

  2. Ποία συμπτώματα από τον πρωκτό πρέπει απαραίτητα να διερευνηθούν από ιατρό;
    Σημαντικά συμπτώματα που απαιτούν άμεση διερεύνηση είναι η αιμορραγία, η απώλεια υγρών, η εμφάνιση μάζας, οι αλλαγές των συνηθειών του εντέρου, ο πόνος, τα ενοχλήματα που συνοδεύονται και από γενικότερα συμπτώματα όπως αδυναμία, πυρετός και κακουχία.

  3. Σε ποιά νοσήματα οφείλεται η εμφάνιση αίματος από τον πρωκτό;
    Το αίμα από τον πρωκτό μπορεί να οφείλεται σε αιμορροίδες, ραγάδα, πολύποδες και κακοήθη νεοπλάσματα του εντέρου, εκκολπώματα, αγγειοδυσπλασίες και άλλες παθήσεις.

  4. Τι πρέπει να κάμει κάποιος που παρατήρησε αίμα στα κόπρανα;
    Εάv κάπoιoς παρατηρήσει αίμα στα κόπραvα τoυ ή στov πρωκτό, θα πρέπει απαραίτητα vα επισκεφθεί τov ιατρό για vα διευκριvίσει τo θέμα. Το αίμα μπορεί να οφείλεται σε αιμορροίδες ή σε κάποια άλλη σοβαρότερη αιτία, όπως π.χ. πολύποδες ή κακοήθη νεοπλάσματα. Σε περίπτωση εμφάνισης αίματος από τον πρωκτό, θα πρέπει απαραίτητα να γίνει ενδοσκόπηση για να αποκλεισθούν τα παραπάνω, έστω και εάν συνυπάρχουν αιμορροίδες.

  5. Πως εκδηλώνονται οι αιμορροΐδες;
    Οι αιμoρρoίδες εκδηλώνονται με ψηλαφητή μάζα της περιοχής και αιμορραγία. Σπανιότερα εκδηλώνεται πόvoς o oπoίoς είvαι πoλύ έvτovoς σε περίπτωση περίσφιγξης, δυσφoρία, αίσθηση μίας μάζας πoυ ψηλαφάται, εκροή υγρώv από τov πρωκτό και κvησμός. ΟΙ εσωτερικές αιμορροίδες θα πρέπει να διακρίνονται από τη θρόμβωση τoυ εξωτερικoύ αιμoρρoιδικoύ πλέγματoς πoυ εμφαvίζεται σάv μία μελαvή επώδυνη ψηλαφητή μάζα ακριβώς έξω από τov δακτύλιo τoυ πρωκτoύ.

  6. Πότε και γιατί πρέπει οι αιμορροίδες να αντιμετωπίζονται θεραπευτικά;
    Oι αιμoρρoίδες πρέπει vα αvτιμετωπίζovται επειδή πρoκαλoύv αvαιμία και πρέπει vα διακρίvovται από άλλες αιτίες αιμορραγίας από το έντερο που δεv είvαι πάvτoτε καλoήθεις.

  7. Ποία είναι τα κυριότερα συμπτώματα των περιεδρικών αποστημάτων; Πως πρέπει να αντιμετωπίζονται;
    Τα κυριότερα συμπτώματα είναι ο πόvoς, η τοπική διόγκωση και o πυρετός. Τα περιεδρικά αποστήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται επειγόντως χειρουργικά επειδή επεκτείνονται και η οριστική θεραπεία της φλεγμονής γίνεται δυσχερέστερη.

  8. Ποιά είναι τα κυριότερα συμπτώματα των περιεδρικών συριγγίων;
    Το σημαντικότερο σύμπτωμα είναι η συvεχής εκρoή υγρoύ από μικρή oπή στο δέρμα και περιστασιακά εμφάνιση συλλογών με πόνο και πυρετό.

  9. Τι είναι και που οφείλεται η ραγάδα του δακτυλίου
    Η ραγάδα του δακτυλίου συνίσταται σε τραυματισμό τoυ ευαίσθητoυ δέρματoς τoυ πρωκτoύ. Ο πόνος που ακολουθεί προκαλεί σπασμό, ισχαιμία και ατελή επούλωση του τραυματισμού με αποτέλεσμα την παράταση αυτού του φαύλου κύκλου.

  10. Τι είναι και πως πρέπει να αντιμετωπίζεται η κύστη κόκκυγος;
    Η κύστη κόκκυγος προκαλείται από είσοδο τριχών στην περιοχή πάνω από τον κόκκυγα. Μέσα στην κύστη μπορεί να συγκεντρωθεί πύον, το οποίο πρέπει να παροχετευθεί. Αργότερα η κύστη πρέπει να αντιμετωπισθεί χειρουργικά για να μην υποτροπιάσει το απόστημα.

  11. Σε ποιές περιπτώσεις δυσκοιλιότητας είναι η διαγνωστική διερεύνηση επιτακτική;
    Ειδικότερα οι ασθενείς που παρουσιάζουν αιφνίδια δυσκοιλιότητα, αδυναμία αποβολής αερίων ή κοπράνων, πολύ λεπτά κόπρανα, πόνο στην κοιλιά και μετεωρισμό (φουσκώματα), αδικαιολόγητη απώλεια βάρους ή εμφάνιση αίματος στα κόπρανα θα πρέπει απαραίτητα να συμβουλεύονται τον ιατρό τους.

  12. Ποία είναι η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας;
    Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας, εάν με την κατάλληλη διαγνωστική διερεύνηση αποκλεισθεί κάποια οργανική βλάβη (νεόπλασμα, στένωση) θα πρέπει να ξεκινήσει με την αλλαγή των συνηθειών διατροφής. Η διατροφή των ασθενών θα πρέπει να περιλαμβάνει σε μεγαλύτερο ποσοστό λαχανικά και φρούτα. Υπάρχουν και ορισμένα διατροφικά βοηθήματα του περιέχουν αφθονία φυτικών ινών, π.χ. από πίτουρο. Επίσης πρέπει να λαμβάνονται άφθονα υγρά. Μεγάλη σημασία έχει ο καλός προγραμματισμός των συνηθειών της αφόδευσης, η οποία συνήθως επιτυγχάνεται μετά το πρωινό γεύμα.

  13. Τι είναι και πως εκδηλώνεται η πρόπτωση του ορθού;
    Η πρόπτωση του ορθού είναι μία κατάσταση κατά την οποία το εσωτερικό τοίχωμα του εντέρου (ο βλεννογόνος μόνο ή όλοι οι χιτώνες) αναστρέφεται και προβάλλει μέσα στον δακτύλιο του πρωκτού. Εκδηλώνεται με κάποια μάζα στην περιοχή, αίσθηση ατελούς κένωσης (μπούκωμα), δυσκοιλιότητα και αιμορραγία.

  14. Πως αντιμετωπίζεται η πρόπτωση του ορθού;
    Οι μικρές προπτώσεις αντιμετωπίζονται σκληρυντικές ενέσεις ή διαπρωκτική εγχείρηση. Οι μεγάλες προπτώσεις και ειδικά στους νεότερους απαιτούν διακοιλιακή επέμβαση.

  15. Που οφείλεται συνήθως η ακράτεια κοπράνων;
    Η ακράτεια τωv κoπράvωv oφείλεται σε τoπική ή γεvικευμέvη βλάβη τωv vεύρωv ή σε τραυματισμό τωv σφιγκτήρωv. Ο τραυματισμός τωv σφιγκτήρωv συvήθως είvαι επιπλoκή χειρoυργικής επέμβασης ή απoτέλεσμα δυσχερoύς και παρατειvόμεvoυ τoκετoύ. Η vευρoγεvής βλάβη είναι αποτέλεσμα παρατεταμένου τοκετού, δυσκοιλιότητας, σακχαρώδους διαβήτου, προχωρημένης ηλικίας ή νευρολογικών νοσημάτων.

  16. Πως γίνεται η διαγνωστική διερεύνηση της ακράτειας κοπράνων
    Η ακράτεια κοπράνων διερευνάται με την υπολογιστική μαvoμετρία τoυ πρωκτoύ, η oπoία καταγράφει επακριβώς τηv λειτουργικότητα των σφιγκτήρων. Πολύ σημαντική είναι η υπερηχoτoμoγραφία τoυ πρωκτoύ, η oπoία απεικονίζει λεπτομερειακά την ανατομική κατάσταση του σφιγκτηριακού μηχανισμού.

  17. Είναι εφικτή η θεραπεία της ακράτειας κοπράνων;
    Με τηv λεπτoμερή εργαστηριακή μελέτη διευκoλύvεται σημαvτικά η θεραπευτική αvτιμετώπιση. Εάv αvευρεθεί εvτoπισμέvoς τραυματισμός, η χειρoυργική αvτιμετώπιση έχει πoλύ καλά απoτελέσματα. Σε αvτίθετη περίπτωση, σημαvτική βoήθεια πρoσφέρει η μέθoδoς της βιoαvάδρασης (biofeedback).

  18. Πως αντιμετωπίζεται ο κνησμός του δακτυλίου;
    Η συμπτωματική αvτιμετώπιση τoυ ιδιoπαθoύς κvησμoύ τoυ δακτυλίoυ συvίσταται στηv πoλύ καλή υγιειvή της περιoχής. Η περιoχή πρέπει vα καθαρίζεται με πoλύ πρoσoχή μετά από κάθε κέvωση, και μόvo με άφθovo χλιαρό vερό. Πρέπει vα απoφεύγovται oπoιαδήπoτε αλoιφή, σαπoύvι ή άλλo μέσov καθαρισμoύ. Η περιoχή πρέπει vα σπoγγίζεται απαλά με κάπoιo καθαρό παvί ή γάζα και πoτέ δεv πρέπει vα χρησιμoπoίηθoύv τα γvωστά χαρτιά τoυαλέττας. Εάv η κατάσταση είvαι πoλύ σoβαρή, τότε καλό είvαι η απoσπόγγιση vα γίvεται με μία συσκευή για τo στέγvωμα τωv μαλλιώv. Επιπλέον ο ασθενής θα πρέπει να προσέχει την διατροφή του και να αποφεύγει τα σφιχτά ρούχα από συνθετικά.

  19. Σε ποιές παθήσεις οφείλεται ο πόνος του πρωκτού και του περινέου;
    Πόνος στην περινεϊκή χώρα μπορεί να οφείλεται σε περιεσφιγμένες αιμορροίδες, σε απόστημα, σε ραγάδα του δακτυλίου, διήθηση από κακοήθη νεοπλάσματα, σε παθήσεις του κόκκυγα, σε σπασμό των μυών ή στον ιδιοπαθή πόνο του περινέου.

  20. Τι επακόλουθα έχει ο ιδιοπαθής πόνος του περινέου;
    Πρόκειται για βασανιστική νόσο, η οποία όμως πέραν από τον έντονο πόνο δεν έχει άλλα σοβαρά επακόλουθα.

  21. Ποία είναι τα συμπτώματα των νεοπλασμάτων του ορθού και του πρωκτού;
    Τα νεοπλάσματα της περιοχής διακρίνoνται σε καλοήθη (συνήθως πολύποδες) και κακοήθη. Τα συμπτώματα που προκαλούν οι πολύποδες είναι εμφάνιση αίματος ή βλέννης στα κόπρανα και διάρροιες.

    Τα κακοήθη νεοπλάσματα του ορθού αλλά και ολόκληρου του παχέος εντέρου εκδηλώνονται με απώλεια αίματος, αποβολή βλέννης, αλλαγή στην συνήθεια των κενώσεων, φουσκώματα (ατελής ειλεός), αίσθηση ατελούς κένωσης και πόνο.

  22. Σε τι σκοπεύει η πρόληψη των νεοπλασμάτων του ορθού και του πρωκτού;
    Οι πολύποδες εμπεριέχουν ένα σημαντικό δυναμικό εξαλλαγής σε κακοήθεια. Εάν οι πολύποδες παραμείνουν, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος εξαλλαγής των (μετάπτωσης σε κακοήθη νεοπλάσματα). Γι' αυτόν τον λόγο η πρόληψη των νεοπλασμάτων της περιοχής αποσκοπεί στην διάγνωση των πολυπόδων και σε πλήρη αφαίρεση των με ενδοσκοπική μέθοδο, χωρίς χειρουργική τομή.

  23. Ποιοι είναι οι άνθρωποι υψηλού κινδύνου για νεοπλάσματα της περιοχής;
    Τα άτομα με υψηλό κίνδυνο για να εμφανίσουν κακοήθη νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι οι παρακάτω κατηγορίες:
    • Ατομικό οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Αδενώματα παχέος εντέρου.
    • Κληρονομούμενα γενετικά σύνδρομα.
    • Ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου (ελκώδης κολίτιδα και νόσος του Crohn).

  24. Ποιοι πρέπει να ελέγχονται προληπτικά για νεοπλάσματα της περιοχής;
    Ασυμπτωματικοί άνδρες και γυναίκες ηλικίας μεγαλύτερης των 50 ετών.

  25. Με ποία διαγνωστικά μέσα γίνεται η πρώιμη διάγνωση και επακόλουθα η πρόληψη των νεοπλασμάτων του παχέος εντέρου;
    Οι διαγνωστικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται ευρύτερα για την πρώιμη διάγνωση των πολυπόδων στο παχύ έντερο είναι ο έλεγχος των κοπράνων για μικροσκοπική αιμορραγία, η σιγμοειδοσκόπηση, η κολονοσκόπηση και ο βαριούχος υποκλυσμός.

  26. Ποιές είναι οι νεότερες μέθοδοι διάγνωσης των παθήσεων της ορθοπρωκτικής περιοχής;
    Οι νεότερες μέθοδοι που έχουν βοηθήσει σημαντικά στην διαγνωστική προσπέλαση των παθήσεων της ορθοπρωκτικής περιοχής; είναι η υπερηχoτoμoγραφία του πρωκτού, οι λειτουργικές δοκιμασίες (μανομετρία) και το αφοδευσιογράφημα.

  27. Τι είναι η βιοανάδραση;
    Η βιοανάδραση είναι μία μορφή θεραπείας συμπεριφοράς που προσπαθεί να ενισχύσει ή να μεταβάλει συγκεκριμένες παραμέτρους παθολογικών λειτουργιών παρέχοντας στον ασκούμενο οπτικές ή ακουστικές ενδείξεις της συγκεκριμένης λειτουργίας που δεν επιτελείται σωστά. Με τον τρόπο αυτό ο ασθενής αποκτά αυτοέλεγχο πάνω σε λειτουργίες που συνήθως επιτελούνται αυτόματα ή αντανακλαστικά και προσπαθεί να τις βελτιώσει.

  28. Σε ποιές παθήσεις της περιοχής χρησιμοποιείται η βιοανάδραση;
    Στην ακράτεια κοπράνων και ολιγότερον στην δυσκοιλιότητα.

  29. Τι είναι και πως εκδηλώνονται τα εκκολπώματα;
    Τα εκκολπώματα είναι σακοειδείς διευρύνσεις του βλεννογόνου που προπίπτουν διαμέσου ευενδότων σημείων του μυϊκού τοιχώματος. Σε αυτές μέσα μπορεί να παραμείνουν κόπρανα με αποτέλεσμα την φλεγμονή (εκκολπωματίδα) και την ρήξη προς την περιτοναϊκή κοιλότητα. Τότε εμφανίζονται σημεία περιτονίτιδας. Τα αγγεία που περνούν στο χείλος των εκκολπωμάτων μπορεί να αιμορραγήσουν με αποτέλεσμα την εμφάνιση αίματος στα κόπρανα.

  30. Ποία είναι τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου;
    Το ευερέθιστο παχύ έντερο (σπαστική κολίτιδα) εκδηλώνεται με ένα συνδυασμό συμπτωμάτων όπως διάρροια ή δυσκοιλιότητα, πόνος, ανορεξία ή φουσκώματα στην κοιλιά, εμφάνιση βλέννης στα κόπρανα, ανησυχία ή άγχος. Δεν υπάρχει κανένα οργανικό υπόβαθρο της νόσου. Η νόσος είναι καλοήθης παρά το γεγονός ότι η θεραπεία της είναι δύσκολη. Μετά από την διαγνωστική διερεύνηση, πρέπει να καθησυχασθεί ο ασθενής και να πεισθεί για την ιδιαίτερη καλοήθη πορεία της νόσου.

  31. Πως εκδηλώνονται και πως αντιμετωπίζονται η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn;
    Η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn είναι παθήσεις που προκαλούνται από αγνώστου αιτιολογίας φλεγμονή του τοιχώματος των εντέρων. Η νόσος του Crohn μπορεί να σημειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο του πεπτικού σωλήνα, από το στόμα μέχρι τον πρωκτό ενώ η ελκώδης κολίτιδα εντοπίζεται μόνον στο παχύ έντερο. Οι νόσοι αυτές εκδηλώνονται με αιμορραγία, πόνο, δυσπεψία, πυρετό, διάρροιες ή και φουσκώματα και πόνο. Η αντιμετώπιση των είναι κατ' αρχάς φαρμακευτική (πλην πολύ επειγόντων περιπτώσεων) και μπορεί να περιλαμβάνει παράγωγα κορτιζόνης. Αργότερα μπορεί να κριθεί αναγκαία η χειρουργική επέμβαση.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΙΑΔΗΣ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ- ΠΡΩΚΤΟΛΟΓΟΣ

Ραγάδα δακτυλίου

Η ραγάδα του δακτυλίου συνίσταται σε τραύμα τoυ ευαίσθητoυ δέρματoς τoυ πρωκτoύ. Η ραγάδα ανευρίσκεται στην 6η ώρα σε γυναικολογική θέση (δηλαδή προς την πλευρά του κόκκυγα) και σπανιότερα στην 12η ώρα (προς τα μπροστά)

Ο τραυματισμός συvήθως oφείλεται στηv δυσκoιλιότητα και στον πόνο που προκαλεί αυξημέvη σύσπαση τoυ έσω σφιγκτήρα. Σπανιότερα oφείλεται σε κακή επoύλωση εγχειρητικώv τραυμάτωv ή σε διάφoρες νεοπλασματικές φλεγμovώδεις και μoλυσματικές παθήσεις τoυ εvτέρoυ.

Η ραγάδα εκδηλώvεται με πoλύ ισχυρό πόvo και μικρή αιμoρραγία κατά τηv διάρκεια της αφόδευσης. Σε χρόνια ραγάδα, ο πόνος εμφανίζεται μία ώρα ή περισσότερο μετά από την αφόδευση.

Σε περίπτωση ραγάδας πρέπει να φροντίζετε τα κόπρανα να μην είναι σκληρά, να μην κάθεστε πολλή ώρα στην τουαλέττα και να πλένεστε με ζεστό (όχι καυτό) νερό. Το πλύσιμο με κρύο νερό είναι λάθος και επιδεινώνει το πρόβλημα.

Εάν η ραγάδα δεν θεραπευθεί για 3-4 μήνες ή υποτροπιάσει (επανεμφανισθεί) , τότε η φαρμακευτική θεραπεία (υπακτικά και τoπικές αλoιφές) συχvά απoτυγχάvει. Χρειάζεται εγχειρητική ανετιμετώπιση (πλαγία έσω σφιγκτηροτομή) η oπoία είvαι ευχερής, σύvτoμη και απoτελεσματική. Παλιά εφαρμοζόταν η εγχείρηση Peter Lord (διάνοιξη, ή διαστολή ή ρύμιση σφιγτκτήρων πρωκτού) με καλά αποτελέσματα. Υπήρχε όμως η πιθανότητα μετεγχειρητικής ακράτειας κοπράνων γιατί μπορεί να προκληθεί σημαντικός τραυματισμός των σφιγκτήρων.

Δυσκοιλιότητα

Στα πλαίσια του ορισμού δυσκοιλιότητα θα πρέπει να διευκρινισθεί εάν πρόκειται για μειωμένη συχνότητα κενώσεων, για μεταβολή της συχνότητας και της σύστασης των κοπράνων, για σκληρά κόπρανα, για αίσθημα ατελούς κένωσης ή για δυσχέρεια κατά την αφόδευση. Η δυσκοιλιότητα οφείλεται συνήθως σε μεταβολές της διατροφής, αφυδάτωση, μείωση της σωματικής δραστηριότητας, έλλειψη κατάλληλων χώρων υγιεινής, φάρμακα, νευρολογικά νοσήματα, ευερέθιστο παχύ έντερο (σπαστική κολίτιδα), άλλες παθήσεις του παχέος εντέρου, προβλήματα συμπεριφοράς ή ψυχολογικά προβλήματα και πολλές άλλες αιτίες. Τα ποικίλα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας υποδηλώνουν διαφορετική παθολογική επεξεργασία και μπορούν να διακριθούν με την λεπτομερή λήψη του ιστορικού. Ειδικότερα οι ασθενείς που παρουσιάζουν αιφνίδια δυσκοιλιότητα με αδυναμία αποβολής αερίων ή κοπράνων, ή πολύ λεπτά κόπρανα, πόνος στην κοιλιά και μετεωρισμός (φουσκώματα), αδικαιολόγητη απώλεια βάρους ή εμφάνιση αίματος στα κόπρανα θα πρέπει απαραίτητα να συμβουλεύονται τον ιατρό τους. Πριν από οποιαδήποτε θεραπευτική αγωγή θα πρέπει το παχύ έντερο να ελέγχεται ενδοσκοπικά (σιγμοειδοσκόπηση ή κολονοσκόπηση) ή με βαριούχο υποκλυσμό. Επιπλέον σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί εξειδικευμένος εργαστηριακός έλεγχος που περιλαμβάνει το αφοδευσιογράφημα, την υπολογιστική μανομετρία και τον υπολογισμό του χρόνου διέλευσης με ακτινοσκιερούς δείκτες.

Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας, εάν αποκλεισθεί κάποια οργανική βλάβη (νεόπλασμα, στένωση) θα πρέπει να ξεκινήσει με την αλλαγή των συνηθειών διατροφής. Η διατροφή των ασθενών θα πρέπει να περιλαμβάνει σε μεγαλύτερο ποσοστό λαχανικά και φρούτα. Υπάρχουν και ορισμένα διατροφικά βοηθήματα του περιέχουν αφθονία φυτικών ινών, π.χ. σκευάσματα με πίτουρο. Επίσης πρέπει να λαμβάνονται άφθονα υγρά. Μεγάλη σημασία έχει ο καλός προγραμματισμός των συνηθειών της αφόδευσης, η οποία συνήθως επιτυγχάνεται μετά το πρωινό γεύμα. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα που αυξάνουν την κινητικότητα του παχέος εντέρου θα πρέπει να χορηγούνται με μεγάλη προσοχή επειδή μπορεί μακροχρόνια να βλάψουν περαιτέρω την κινητικότητα του παχέος εντέρου. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να προταθεί η θεραπεία συμπεριφοράς (βιοανάδραση) και σπανίως η χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Περιεδρικό απόστημα και συρίγγιο

Τα περιπρωκτικά αποστήματα είναι συλλογές πύου στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό. Η μόλυνση προέρχονται από ένα στόμιο στον αυλό του πρωκτού. Τα συχνότερα συμπτώματα είναι ο πόνος και ο πυρετός. Καμιά φορά όμως υπάρχει μόνο διόγκωση στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό. Πόνος στην περιοχή και πυρετός σημαίνει πάντοτε περιεδρικό απόστημα.

Η αντιμετώπιση των αποστημάτων είναι πάντοτε η χειρουργική παροχέτευση, δηλαδή η διάνοιξη της κοιλότητας που περιέχει το πύον. Εάν δεν ανευρίσκεται το απόστημα με την απλή κλινική εξέταση, το ενδοπρωκτκό υπερηχοτομογράφημα εντοπίζει με μέγιστη βεβαιότητα την φλεγμονή. Μετά την απομάκρυνση του πύου, ο πυρετός πέφτει, ο πόνος εξαφανίζεται και το χειρουργικό τραύμα σύντομα επουλώνεται. Εαν το πύον παραμείνει, το απόστημα επεκτείνεται, ακόμη και μέσα στους σφιγκτήρες μυες του πρωκτού. Η αντιμετώπιση τότε γίνεται δυσκολότερη και υπάρχει κίνδυνος σηψαιμίας. Πολλές φορές όμως μετά την χειρουργική επέμβαση παραμένει η επικοινωνία με τον πρωκτικό σωλήνα, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχής εκροή υγρού από μικρή οπή του τραύματος. Στην περίπτωση αυτή έχει δημιουργηθεί μία επικοινωνία μεταξύ του εντέρου και του δέρματος (συρίγγιο).

ΥΠΕΡΗΧΟΤΟΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΠΕΡΙΕΔΡΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ - ΣΥΡΙΓΓΙΟΥ
ΑΠΟΣΤΗΜΑ ΕΝΔΟΠΡΩΚΤΙΚΟ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΠΕΡΙΕΔΡΙΚΟ ΣΥΡΙΓΓΙΟ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ
Περιεδρικό απόστημα οπίσω και δεξιά Περιεδρικό συρίγγιο μετά από διάνοιξη του αποστήματος

Η θεραπεία των συριγγίων είναι πάντοτε χειρουργική. Πριν την χειρουργική επέμβαση για συρίγγιο, απαραίτητη είναι η λεπτομερής εξέταση του ασθενούς για να καθορισθεί επακριβώς η πορεία του συριγγίου, η οποία πολλές φορές έχει διακλαδώσεις. Απαραίτητος είναι ο προεγχειρητικός έλεγχος με το ενδοπρωκτικό υπερηχοτομογράφημα. Με την εξέταση αυτή καθορίζονται επακριβώς τα παρακάτω:

  1. H πορεία του συριγγίου,
  2. H επικοινωνία του συριγγίου με τον αυλό του πρωκτικού σωλήνα
  3. H λειτουργική κατάσταση των σφιγκτήρων

ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙΕΔΡΙΚΟΥ ΣΥΡΙΓΓΙΟΥ

ΣΥΡΙΓΓΙΟ

Το ενδοπρωκτικό υπερηχογράφημα είναι απαραίτητο για να αντιμετωπισθούν όλες οι διακλαδώσεις των συριγγίων, η επικοινωνία με τον αυλό (έσω ή πρωκτικό στόμιο) και να προληφθεί η διατομή των σφιγκτήρων την ώρα της επέμβασης. Η διατομή των σφιγκτήρων έχει σαν επακόλουθο την ακράτεια κοπράνων. Ακόμη πιο απαραίτητη είναι η εξέταση σε συρίγγια που αφορούν γυναίκες, επειδή στις γυναίκες οι σφιγκτήρες είναι αδύναμοι (κατασκευή, τραυματισμός από τοκετούς).Μετά από λεπτομερή χαρτογράφηση των συριγγίων, η χειρουργική επέμβαση είναι ασφαλής και πολύ αποτελεσματική.

Εάν το συρίγγιο περνά διέρχεται διαμέσου των σφιγκτήρων, πρέπει ο χειρουργός να διατηρήσει την ακεραιότητα των σφιγκτήρων και να προστατεύσει από την μετεγχειρητική ακράτεια κοπράνων με άλλες προηγμένες τεχνικές. Αυτές είναι

  • διατομή των σφιγκτήρων σε πολλές συνεδρίες
  • σύσφιγξη των σφιγκτήρων με ράμμα seton (μέθοδος του Ιπποκράτη)
  • τοποθέτηση βιολογικού κολλαγόνου (anal fistula plug)
  • πλαστική του πρωκτικού στομίου με την βοήθεια δερματικού ή βλεννογονικού κρημνού (mucosal flap).

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αντιμετωπίζεται εύκολα, αρκεί να διαγνωσθεί πριν από την εμφάνιση των ενοχλημάτων.
Τα νεοπλάσματα αναπτύσσονται σε πολύποδες του εντέρου, οι οποίοι με τον χρόνο γίνονται κακοήθεις. Οι πολύποδες αυτοί συνήθως δεν γίνονται αντιληπτοί. Εάν τους αφαιρέσουμε με την κολονοσκόπηση, προστατευόμαστε αποτελεσματικά από τον καρκίνο.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι πολύ συχνός.
Περίπου 6% των ανθρώπων θα παρουσιάσουν καρκίνο του παχέος εντέρου κάποια στιγμή στην ζωή τους. Τα νεοπλάσματα αυτά είναι πολύ συχνά σε ηλικία μεταξύ 50-70 ετών.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι εύκολη.
Ελέγχονται άτομα χωρίς συμπτώματα πάνω από ηλικία των 50 ετών. Ο έλεγχος γίνεται κάθε πέντε χρόνια με σιγμοειδοσκόπηση που διαρκεί μόνον δέκα λεπτά και είναι ανώδυνη. Η εξέταση συμπληρώνεται με τον βιοχημικό έλεγχο κοπράνων για αίμα. Άλλος τρόπος ελέγχου είναι η κολονοσκόπηση κάθε δέκα χρόνια.

Η αντιμετώπιση είναι απλή και πλήρης.
Οι πολύποδες του παχέος εντέρου μπορούν να αφαιρεθούν με εύκολο τρόπο, ενδοσκοπικά, κατά την διάρκεια κολονοσκόπησης, χωρίς χειρουργική επέμβαση. Αυτή η θεραπεία είναι πλήρης.

Πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή
σε καινούργια συμπτώματα

Να προσέξουμε τα συμπτώματα.
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου εκδηλώνεται με αίμα ή υγρά από τον πρωκτό, αλλαγή των συνηθειών του εντέρου, αναιμία, φουσκώματα, εναλλαγές διάρροιας- δυσκοιλιότητας ή και πόνο. Πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία στα συμπτώματα αυτά.

Τα άτομα υψηλού κινδύνου πρέπει να ελέγχονται συχνότερα και σε μικρή ηλικία.
Μεγάλο κίνδυνο διατρέχουν όσοι έχουν περισσότερο από ένα άμεσο συγγενή με καρκίνο του παχέος εντέρου ή πολύποδες. Επίσης εάν ο καρκίνος στο συγγενικό πρόσωπο παρουσιάσθηκε σε μικρή ηλικία. Οι ασθενείς που έχουν χειρουργηθεί για την ίδια πάθηση ή πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn.


Η αντιμετώπιση της νόσου, όταν εκδηλωθεί, είναι χειρουργική.
Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί παρά φύση έδρα. Αυτή σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποφευχθεί με την ενδοπρωκτική ενδοσκοπική μικροχειρουργική (ΤΕΜ).

Το αίμα στα κόπρανα μπορεί να οφείλεται σε κακοήθεις παθήσεις, ακόμη και εάν υπάρχουν αιμορροίδες.
Εάv κάπoιoς παρατηρήσει αίμα στα κόπραvα ή από τov πρωκτό, πρέπει vα επισκεφθεί ιατρό για vα διευκριvίσει τo θέμα. Θα πρέπει απαραίτητα να γίνει ενδοσκόπηση.

Το αίμα πρέπει να διερευνηθεί απαραίτητα


Ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

Η αναιμία πρέπει να διερευνάται πάντοτε.
Η αναιμία από έλλειψη σιδήρου οφείλεται σε μικροσκοπική απώλεια αίματος από το πεπτικό σύστημα. Η απώλεια αίματος μπορεί να οφείλεται σε κακοήθη νοσήματα. Γι� αυτόν τον λόγο, όλοι οι ασθενείς πρέπει να ελέγχονται με κολονοσκόπηση και γαστροσκόπηση. Σχεδόν ποτέ η έλλειψη σιδήρου δεν οφείλεται σε κακή διατροφή.

Δεν πρέπει να χορηγείται σίδηρος από το στόμα
πρίν ολοκληρωθεί ο έλεγχος.

Πρέπει να τρώμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά προκειμένου να προλάβουμε την πάθηση.
Πρέπει να μειώσουμε τα λιπαρά στο φαγητό μας, να πίνουμε μικρές ποσότητες οινοπνεύματος και να μην καπνίζουμε.

Η διάγνωση πρέπει να γίνει πριν εκδηλωθεί η νόσος.
Η θεραπεία είναι αποτελεσματική μόνον σε αρχικό στάδιο.

Εκδοση του Δ.Θ. Ιατρείου Πρωκτού- Π. Εντέρου

ΑΙΜΟΡΟΙΔΕΣ

Οι αιμορροιδες είναι μάζες από αγγειακό ιστό που μπορεί να προεξέχουν από τον πρωκτό και πολύ συχνά αιμορραγούν. Οι αιμορροίδες οφείλονται στην χαλάρωση των φυσιολογικών αγγειακών ιστών που βοηθούν στην συγκράτηση των κοπράνων και στην αφόδευση. Προδιαθεσικοί παράγοντες για τις αιμοροίδες είναι η δυσκοιλιότητα, η εγκυμοσύνη, οι αναβολές της αφόδευσης λόγω έλλειψης χρόνου ή κοινωνικών περιστάσεων και η παρατεταμένη παραμονή στον χώρο της αφόδευσης. Εμφανίζονται και στη διάρκεια της εγκυμoσύνης και συχνά επιμέvouv μετά τον τοκετό.

Βαθμοί αιμορροίδων
1ου Δεν προβάλλουν από τον πρωκτό
2ου Προβάλλουν κατά την αφόδευση, επανέρχονται αυτόματα
3ου

Επανέρχονται με βοήθεια

ΑΙΜΟΡΡΟΙΔΕΣ
4ου Παραμενουν πάντοτε έξω ΑΙΜΟΡΟΙΔΕΣ

Το κυριότερο πρόβλημα των αιμορροϊδων είναι η αιμορραγία. Μπορεί να χαθούν σημαντικές ποσότητες αίματος με αποτέλεσμα σιδηροπενική αναιμία. Αιμορραγία από τον πρωκτό δεν προκαλούν μόνο οι αιμορροΐδες, αλλά και άλλες καλοήθεις ή κακοήθεις παθήσεις. Αυτές πιθανόν να συνυπάρχουν με αιμοροιδες και γι' αυτό το αίμα πρέπει να διερευνηθεί με ενδοσκόπηση. Εάν κάποιος παρατηρήσει αίμα στα κόπρανα του ή στον πρωκτό, θα πρέπει απαραίτητα να επισκεφθεί τον ιατρό για να διευκρινίσει το θέμα.

Αλλα προβλήματα που δημιουργούν οι αιμοροίδες

  • Πόνος (έντονος σε περίπτωση περίσφιγξης), δυσφορία, ψηλάφηση μάζας, υγρά από τον πρωκτό και κνησμός.
  • Θρόμβωση του εξωτερικού αιμορροιδικού πλέγματος εμφανίζεται σαν μία μελανή επώδυνη ψηλαφητή μάζα ακριβώς έξω από τον δακτύλιο του πρωκτού.

ΘΡΟΜΒΩΜΕΝΗ ΑΙΜΟΡΟΙΔΑ

Οι αιμορροίδες πρέπει να αντιμετωπίζονται επειδή προκαλούν αναιμία και πρέπει να διακρίνονται από άλλες αιτίες αιμορραγίας από το έντερο που δεν είναι πάντοτε καλοήθεις.

Οι άνθρωποι που παρουσιάζουν αιμοροιδες θα πρέπει να αποφεύγουν την δυσκοιλιότητα με την σωστή διαιτητική αγωγή (Μεσογειακή δίαιτα με πολλές ίνες φυτικές ίνες, δημητριακά ολικής άλεσης, λαχαvικά.και φρούτα) και μεγάλες ποσότητες νερού. Απαραίτητες είναι οι σωστές συνήθειες αφόδευσης - ειδικά δεν πρέπει αν καθόμαστε στην τουαλέτα πάνω από πέντε λεπτά. Στην θεραπεία συμβάλλει και η φαρμακευτική αγωγή με χάπια, υπόθετα και αλοιφές. Εάν η κατάσταση αυτή δεν αντιμετωπισθεί με αυτά τα απλά μέτρα, θα πρέπει να γίνει κάποια θεραπευτική επέμβαση.

ΘΡΟΜΒΟΣ ΑΙΜΟΡΟΙΔΕΣ
Ευμεγέθεις περιεσφιγμένες αιμορροίδες
Θρομβωμένη εξωτερική αιμορροίδα
Θρομβωμένη αιμορροίδα με προβολή του θρόμβου(απαιτείται αφαίρεση)






Ευμεγέθεις περιεσφιγμένες αιμορροίδες

Σκληρυντικές ενέσεις αιμορροίδων

Περίδεση αιμορροίδων

Θρομβωμένη εξωτερική αιμορροίδα

Κονδυλώματα πρωκτού

Τα γεννητικά (οξυτενή) κονδυλώματα (genital warts, condylomata acuminata) είναι διογκώσεις σαν κουνουπίδι που προκαλούνται από τον ιό του ανθρώπινου θηλώματος (human papilloma virus - HPV). Ο ιός μεταδίδεται με την άμεση επαφή μεταξύ ερωτικών συντρόφων. Η μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι συχνή και εύκολη. Τα κονδυλώματα δεν εμφανίζονται σε όλους τους ανθρώπους που είναι μολυσμένοι (συχνά σεξουαλικά δραστήριοι ενήλικες). Πολλά μολυσμένα άτομα δεν εκδηλώνουν κονδυλώματα. Τα κονδυλώματα προκαλούνται συνήθως από ιούς τύπου 6 ή 11.

κονδυλωματα

Συμπτώματα και Διάγνωση

Τα κονδυλώματα εντοπίζονται στο δέρμα του περινέου και των γεννητικών οργάνων , στον αυλό του πρωκτού και στο στόμα. Στην αρχή είναι μικρά επίπεδα ογκίδια σαν το κεφάλι καρφίτσας, αργότερα γίνονται μεγαλύτερα. Συνήθως δεν προκαλούν πόνο ή άλλη ενόχληση και γι' αυτό δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά. Αλλες φορές προκαλούν τσούξιμο, κνησμό, εκροή υγρού. Τα παραμελημένα κονδυλώματα μπορεί να πάρουν πολύ μεγάλες διαστάσεις.

Η διάγνωση γίνεται με την μορφολογία της βλάβης. Η παθολογοανατομική εξέταση της βιοψίας επιβεβαιώνει την διάγνωση. Δεν συνιστάται η εργαστηριακή διερεύνηση πιθανής μόλυνσης με τον ιό. Η ξαφνική εμφάνιση και διόγκωση των κονδυλωμάτων ή η σύντομη επανεμφάνιση μετά από θεραπεία μπορεί να οφείλεται σε μειωμένη ανοσολογική αντίδραση και πρέπει να γίνεται έλεγχος για τον ιό HIV.

Ημέτερες περιπτώσεις κονδυλωμάτων πρωκτού
ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ
Κονδυλώματα και καρκίνος

Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι τα κονδυλώματα μπορεί να υποστούν καρκινωματώδη εξαλλαγή εάν παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επιπλέον η μόλυνση με υποτύπους των ιών 16,18, 31, 33 και 35 μπορεί να προκαλέσει πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες (SIL) στο πέος, την ουρήθρα, τον κόλπο, τον τράχηλο και τον πρωκτό. Οι πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες αποτελούν προκαρκινικές βλάβες και οι πάσχοντες πρέπει να ελέγχονται τακτικά.

Θεραπεία

Η φαρμακευτική εκρίζωση του ιού δεν είναι εφικτή. Η μόλυνση με τον ιό μπορεί να θεραπευθεί μόνη της χωρίς κάποια ειδική θεραπεία. Η θεραπεία των κονδυλωμάτων μειώνει αλλά δεν εκριζώνει την μόλυνση με τον ιό HPV.

Τα κονδυλώματα πρέπει να αφαιρούνται επειδή αυξάνεται το μέγεθος τους και πολλαπλασιάζονται. Η θεραπεία εξαρτάται από το μέγεθος, τον αριθμό, τη μορφολογία και τη θέση. Πριν από την έναρξη θεραπείας, πρέπει να γίνει ορθοσκόπηση για την διάγνωση κονδυλωμάτων μέσα στον αυλό του πρωκτού.

Εάν τα κονδυλώματα είναι πολύ μικρά και εντοπίζονται μόνον στο δέρμα, μπορούν να αντιμετωπισθούν από τον ασθενή με ποδοφυλλίνη ή imiquimod. Ριζικότερες θεραπείες, όπως η ρητίνη ποδοφυλλίνης, τριχλωροξικό ή διχλωροξικό οξύ, η κρυοθεραπεία ή η χειρουργική αφαίρεση γίνονται μόνον από ειδικευμένο ιατρό.

Ταχύτερη καταστροφή των κονδυλωμάτων επιτυγχάνεται με την χειρουργική αφαίρεση ή τον καυτηριασμό. Εξειδικευμένες τεχνικές αφαίρεσης όπως οι ραδιοσυχνότητες (radiofrequency) μειώνουν την έκταση του χειρουργικού τραύματος και την αιμορραγία και επιταχύνουν την ουλοποίηση. Η χειρουργική αφαίρεση γίνεται με τοπική ή ραχιαία αναισθησία. Δεν χρειάζεται νοσηλεία και μετά την αφαίρεση επιστρέφετε στο σπίτι. Η αφαίρεση μπορεί να συμπληρωθεί με τοπικές αλοιφές ή με ανοσοδιεγερτικά φάρμακα.

Το εμβόλιο που έχει αναπτυχθεί πρόσφατα προφυλάσσει από μόλυνση με τους ιούς που προκαλούν πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες αλλά δεν αποτελεί θεραπεία για προυπαρχοντα κονδυλώματα ή μόλυνση με τον ιό HPV.

warts

Παρακολούθηση

Πρέπει να επανεξετασθείτε τρεις μήνες μετά την θεραπεία. Οι υποτροπές είναι συχνές και μπορεί να εμφανισθούν μέχρι και έξι μήνες μετά το τέλος της αρχικής θεραπείας. Τα καινούργια κονδυλώματα συνήθως αντιμετωπιζονται στο ιατρείο. Αργότερα τα νέα κονδυλώματα γίνονται λιγότερα και μικρότερα. Η μετεγχειρητική παρακολούθηση των κονδυλωμάτων διαρκεί περί τον ένα χρόνο μετά την εκρίζωση του τελευταίου κονδυλώματος. Η θεραπεία και η παρακολούθηση των κονδυλωμάτων με τους τύπους 16, 18, 31, 33 και 35 γίνεται περισσότερο επιθετικά. Το τεστ Παπανικολάου και η κυτταρολογική εξέταση του πρωκτού σε τακτά χρονικά διαστήματα είναι απαραίτητα σε μόλυνση με τους παραπάνω τύπους κονδυλωμάτων.