Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2009

Αρρυθμίες

Αρρυθμίες ονομάζονται οι διαταραχές του ρυθμού της καρδιάς .Ο φυσιολογικός παλμός της καρδιάς είναι ρυθμικός. Στην περίπτωση της αρρυθμίας ο ασθενής αντιλαμβάνεται την καρδιά του να κτυπά ακανόνιστα, να φτερουγίζει , να κτυπά γρήγορα ή να κάνει διακοπές.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα κυριότερα συμπτώματα είναι τα εξής:
  • Αίσθημα παλμών δηλαδή αίσθημα φτερουγίσματος της καρδιάς

  • Αίσθημα διακοπών του φυσιολογικού παλμού της καρδιάς

  • Δύσπνοια –λαχάνιασμα

  • Εύκολη κόπωση

  • Ζάλη, λιποθυμία

  • Συγκοπή

  • Σε ορισμένες περιπτώσεις επικίνδυνων αρρυθμιών ακόμα και αιφνίδιος θάνατος
Πού οφείλεται;

Οι αρρυθμίες έχουν διαφορετικά αίτια:
  • Έντονο στρές ή φόβος ή συγκίνηση

  • Υπερκατανάλωση αλκοόλ και υπερβολικό κάπνισμα

  • Διαταραχές στο ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς

  • Στεφανιαία νόσος

  • Μυοκαρδιοπάθειες

  • Μυοκαρδίτιδες

  • Βαλβιδοπάθειες

  • Καρδιακή ανεπάρκεια

  • Θυρεοειδοπάθειες

  • Αναιμία
Πως γίνεται η διάγνωση;

Όταν οι αρρυθμίες γίνονται αντιληπτές πρέπει να καταγράφονται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα ή σε ειδική συσκευή που καταγράφει τον καρδιακό ρυθμό όλο το 24 ωρο (holter ρυθμού 24ωρου).
Σε περιπτώσεις που ήδη υπάρχει υπόστρωμα καρδιοπάθειας η διερεύνηση για αρρυθμίες θα πρέπει να γίνεται και προληπτικά χωρίς δηλαδή να προϋπάρχουν συμπτώματα. Με ειδικές τεχνικές (ηλεκτροφυσιολογική μελέτη: εισαγωγή ειδικών καλωδίων στην καρδιά που καταγράφουν το ρυθμό της καρδιάς και τις διαταραχές του) μπορεί επίσης να προκληθεί η αρρυθμία μέσα στο αιμοδυναμικό εργαστήριο και να αναγνωριστεί η φύση της και η ενδεδειγμένη θεραπεία.Τέλος σε ειδικές περιπτώσεις εμφυτεύεται ειδική συσκευή καταγραφής αρρυθμιών (reveal holter) κάτω από το δέρμα στο πάνω μέρος του θώρακα και καταγράφει τις αρρυθμίες για διάστημα περίπου ενός έτους .

Πως θεραπεύεται;

Η θεραπεία των αρρυθμιών εξαρτάται από τη φύση τους (δηλαδή αν πρόκειται για απλές έκτακτες συστολές, ταχυκαρδίες, βραδυκαρδίες, διακοπές του καρδιακού ρυθμού, κολπική μαρμαρυγή κτλ.) και από την ύπαρξη ή όχι υποκείμενης καρδιοπάθειας.
Η θεραπεία μπορεί να είναι αντιαρρυθμικά φάρμακα , ηρεμιστικά φάρμακα και ανάλογα με την περίπτωση αντιπηκτικά φάρμακα.
Σε συγκεκριμένες αρρυθμίες (βραδυαρρυθμίες ) μπορεί να γίνει εμφύτευση βηματοδότη (ειδικό μηχάνημα που με ηλεκτρικό ρεύμα δίνει ρυθμό στην καρδιά όταν παρουσιάζονται παύσεις του ρυθμού), και αν εμφανιστούν αρρυθμίες επικίνδυνες για αιφνίδιο θάνατο γίνεται εμφύτευση ειδικού απινιδωτή δηλαδή μηχανήματος που επαναφέρει τον ρυθμό της καρδιάς όταν αυτή παρουσιάσει θανατηφόρο αρρυθμία.

Τι είδους επιπλοκές μπορεί να παρουσιαστούν;

Οι συνήθεις επιπλοκές των αρρυθμιών είναι η ζάλη, η λιποθυμία, η συγκοπή, οι θρομβώσεις (σε ορισμένες αρρυθμίες) και ο αιφνίδιος θάνατος (σε ορισμένες αρρυθμίες). Επίσης αν εγκατασταθεί για πολύ καιρό μια ταχυαρρυθμία μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά.

Πως μπορεί να προληφθεί;

Για τις απλές αρρυθμίες δηλαδή τις απλές έκτακτες συστολές συνιστάται αποφυγή του στρες ,των μεγάλων γευμάτων και της υπερκατανάλωσης αλκοόλ και καφέ καθώς και διακοπή του καπνίσματος και ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
Στις πιο σύνθετες αρρυθμίες που υπάρχει υπόστρωμα καρδιακής νόσου χρειάζεται συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή και τακτική παρακολούθηση με ειδικές διαγνωστικές εξετάσεις.

Αρτηριακή Υπέρταση

Ως υπέρταση ορίζεται η αρτηριακή πίεση που υπερβαίνει τα 140/90 mmHg σε επανειλημμένες μετρήσεις από τον γιατρό. Πρόκειται για μια ύπουλη πάθηση που χαρακτηρίζεται και ως «σιωπηλός δολοφόνος» δεδομένου ότι μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή, χωρίς καμία προειδοποίηση και χωρίς κανένα σύμπτωμα. Η έγκαιρη διάγνωση και ρύθμιση της υπέρτασης είναι ζωτικής σημασίας καθώς αποτελεί άμεσο παράγοντα κινδύνου για τα καρδιαγγειακά επεισόδια (π.χ εγκεφαλικά, εμφράγματα). Τα υπέρβαρα άτομα όπως και τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν υπέρταση.

Που οφείλεται;

Τα αίτια της πρωτοπαθούς υπέρτασης παραμένουν αδιευκρίνιστα ενώ για τα αίτια της δευτεροπαθούς υπέρτασης ενοχοποιούνται παράγοντες, όπως η παχυσαρκία, η υπερκατανάλωση αλκοόλ, η απορύθμιση των ορμονών, το στρες και ορισμένες παθήσεις των νεφρών.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα της υπέρτασης- αν και συνήθως δεν εκδηλώνονται με αποτέλεσμα να μη γίνεται αντιληπτή η νόσος από μεγάλο ποσοστό ασθενών- είναι τα εξής:
  • πονοκέφαλος

  • αίσθημα κόπωσης

  • ρινορραγία
Πως γίνεται η διάγνωση;

Τα πρώτα βήματα της διάγνωσης περιλαμβάνουν τακτικές επισκέψεις στο γιατρό και μέτρηση της αρτηριακής πίεσης σε διαφορετικές ώρες τις ημέρας. Στη συνέχεια σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνουν και περαιτέρω εξετάσεις, όπως οφθαλμολογικές, αιματολογικές, ουρολογικές, ηλεκτροκαρδιογράφημα ή υπερηχογράφημα καρδιάς και νεφρών καθώς και 24ωρη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης με ειδική φορητή συσκευή (holter πιέσεως).

Πως αντιμετωπίζεται;

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της υπέρτασης, αν δηλαδή είναι ήπια, μέτρια, σοβαρή ή πολύ σοβαρή, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγή του τρόπου ζωής και λήψη αντιυπερτασικών φαρμάκων.

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης;
  • το οικογενειακό ιστορικό

  • η παχυσαρκία

  • η ηλικία

  • η καθιστική ζωή και η έλλειψη σωματικής άσκησης

  • τα αντισυλληπτικά χάπια και μερικά άλλα φάρμακα (π.χ ερυθροποιητίνη)

  • η εγκυμοσύνη

  • η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ

  • η αυξημένη κατανάλωση αλατιού

  • η αυξημένη χοληστερίνη

  • το κάπνισμα

  • ο σακχαρώδης διαβήτης
Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει;

Η υπέρταση μπορεί να βλάψει:
  • τον εγκέφαλο (εσωτερική αιμορραγία, εγκεφαλικό επεισόδιο)

  • την καρδιά (καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσος)

  • τους νεφρούς (νεφρική ανεπάρκεια)

  • τους οφθαλμούς (θαμπή όραση)
Τι μπορείτε να κάνετε;

Μπορείτε να υιοθετήσετε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, που να περιλαμβάνει καλή διατροφή (για να αποφύγετε την παχυσαρκία), άσκηση (για να αποφύγετε τους κινδύνους της καθιστικής ζωής), περιορισμό του στρες και του αλκοόλ και διακοπή καπνίσματος. Αν ανήκετε στην ομάδα υψηλού κινδύνου κάνετε τακτικά εξετάσεις ενώ μετά την ηλικία των 30 μετράτε την πίεσή σας ανά τακτικά χρονικά διαστήματα.

Τζελ αποκαθιστά τις εγκεφαλικές βλάβες σε πειραματόζωα


doctors.in.gr

Λονδίνο: Ένα ενέσιμο υδροτζελ μπορεί να συμβάλλει στην ανάρρωση από την εγκεφαλική βλάβη, συντελώντας στην διέγερση της ιστολογικής ανάπτυξης στο σημείο του τραυματισμού, σύμφωνα με στοιχεία που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το BBC.

Αμερικανοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κλεμσον της Νότιας Καρολίνα έκαναν πειράματα σε αρουραίους και διαπίστωσαν ότι το τζελ από συνθετικά και φυσικά συστατικά μπορεί να διεγείρει την ανάπτυξη βλαστοκυττάρων στον εγκέφαλο.

Η Δρ Νινγκ Ζχανγκ επικεφαλής της ομάδας των ειδικών, παρουσίασε την έρευνα σε συνέδριο που έγινε στις ΗΠΑ για την στρατιωτική υγεία. Προέβλεψε δε ότι το τζελ θα είναι έτοιμο για κλινική δοκιμή σε ανθρώπους σε περίπου τρία χρόνια.

Μετά από εγκεφαλικό τραυματισμό οι ιστοί τείνουν να πρήζονται και αυτό προκαλεί απώλεια ακόμη περισσότερων κυττάρων, ενοποιώντας την βλάβη που προκαλείται από την αρχική πληγή.

Οι βασικές θεραπευτικές προοπτικές προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν την δευτεροπαθή βλάβη στο σημείο του τραυματισμού, μειώνοντας για παράδειγμα την θερμοκρασία ή ανακουφίζοντας τον οργανισμό από την αυξανόμενη πίεση.

Ωστόσο, η επίπτωση των θεραπειών αυτών είναι περιορισμένη. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η μεταμόσχευση κυτταρικών μοσχευμάτων στο τραύμα για την ανάπλαση της ιστολογικής βλάβης είναι μια πιο παραγωγική προσέγγιση.

Αλλά ενώ η μέθοδος αυτή έχει παρουσιάσει κάποια ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση ορισμένων παθήσεων του κεντρικού νευρικού συστήματος, έχει παρουσιάσει περιορισμένα αποτελέσματα στην θεραπεία των εγκεφαλικών τραυμάτων.

Τα κυτταρικά μοσχεύματα δεν τείνουν να προοδεύουν στο σημείο του τραύματος, ή δεν διεγείρουν την αποκατάσταση του.

Αυτό ενδεχομένως να οφείλεται στην φλεγμονή και στην δημιουργία της ουλής στο σημείο του τραυματισμού αλλά και στην έλλειψη υποστηρικτικού ιστού και παροχής αίματος για την διοχέτευση των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών.

Το πλεονέκτημα του νέου τζελ που χορηγείται με ένεση στο σημείο του τραυματισμού σε υγρή μορφή, είναι ότι μπορεί να εμπλουτιστεί με διαφορετικά χημικά στοιχεία ώστε να διεγείρει ποικίλες βιολογικές διαδικασίες.

Η ομάδα της Δρ Ζχανγκ αρχικά το χρησιμοποίησε για να επανεδραιώσει την πλήρη παροχή αίματος στο σημείο του εγκεφαλικού τραυματισμού σε αρουραίους, δημιουργώντας το κατάλληλο περιβάλλον για την πρόοδο των κυτταρικών μοσχευμάτων.

Στην συνέχεια εμπλούτισε το τζελ με μη ώριμα ενήλικα βλαστοκύτταρα και τις χημικές ουσίες που είναι αναγκαίες για την ανάπτυξη ενήλικων εγκεφαλικών κυττάρων.

Μετά από οκτώ εβδομάδες θεραπείας με το τζελ, οι αρουραίοι με σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες είχαν παρουσιάσει σημάδια σημαντικής ανάρρωσης.