Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Σκωληκοειδίτιδα

Η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας γίνεται από τον ειδικό γιατρό που έχει εξετάσει το παιδί και έχει πραγματοποιήσει ενδεχομένως εργαστηριακές εξετάσεις, όπως γενική εξέταση αίματος, γενική εξέταση ούρων, απλή ακτινογραφία ή υπερηχογράφημα κοιλιάς.

Σκωληκοειδίτιδα πριν την διάγνωση

Όταν διαπιστωθεί κάποιο από τα συμπτώματα ή όλα τα συμπτώματα της οξείας σκωληκοειδίτιδας, πρέπει οι γονείς να επικοινωνήσουν αμέσως με τον παιδίατρο. Μέχρι να γίνει η εξέταση του παιδιού από ειδικό γιατρό, δεν πρέπει να του χορηγηθεί κανενός είδους φάρμακο και ειδικά παυσίπονα, και να αποφευχθεί οπωσδήποτε η τοποθέτηση ζεστής κομπρέσας στην κοιλιά, πρακτική που εφαρμοζόταν στο παρελθόν και μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.

Σκωληκοειδίτιδα και συμπτώματα

Τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας εκδηλώνονται μέσα σε 1-2 εικοσιτετράωρα το πολύ. Ο πόνος δεν σταματά και επανέρχεται, αλλά είναι σταθερός, ενώ προοδευτικά το παιδί νιώθει όλο και πιο καταβεβλημένο. Τα συμπτώματα της είναι ο πόνος στην κοιλιά, ο εμετός ή η τάση για εμετό, η πιθανότητα ανορεξίας, ίσως ο χαμηλός πυρετός, ο πόνος στην μέση, ο πόνος κατά την ούρηση ή η αιματουρία.

Οξεία σκωληκοειδίτιδα

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα αποτελεί το συχνότερο χειρουργικό πρόβλημα της παιδικής ηλικίας και προκαλείται όταν η σκωληκοειδής απόφυση αποφράσσεται από κόπρανα, στερεά τροφικά κατάλοιπα ή από μια φλεγμονή.

Σκωληκοειδίτιδα και τροφή

Μετά την εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας, μπορεί να χορηγηθεί ακόμη και την ίδια ημέρα ή το πολύ την επόμενη του χειρουργείου, υγρή τροφή, στο παιδί. Στερεά τροφή με ειδικό φυσικά διαιτολόγιο, χορηγείται από την πρώτη ή τη δεύτερη μετεγχειρητική ημέρα.

Σκωληκοειδίτιδα και μετεγχειρητική πορεία

Η μετεγχειρητική πορεία και η διάρκεια νοσηλείας του παιδιού εξαρτάται από τη βαρύτητα της πάθησης και της χειρουργικής επέμβασης. Τα παιδιά αναρρώνουν πολύ πιο γρήγορα από τους ενήλικους. Στις απλές περιπτώσεις το παιδί μπορεί να βγει από το νοσοκομείο μετά την τρίτη μετεγχειρητική ημέρα, ενώ σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί νοσηλεία 5-7 ημερών.

Σκωληκοειδίτιδα και λαπαροσκόπηση

Η λαπαροσκόπηση γίνεται μέσα από τρεις οπές μισού εκατοστού. Παράλληλα με την αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης, ελέγχεται η κοιλιά για την παρουσία τυχόν άλλου προβλήματος, το οποίο αντιμετωπίζεται ανάλογα. Γενική αναισθησία απαιτείται πάντα, ενώ η διάρκεια της επέμβασης ποικίλλει ανάλογα με τα ευρήματα και τις δυσκολίες που αυτή παρουσιάζει. Η επιτυχία της εγχείρησης, ανεξάρτητα από τη μέθοδο που εφαρμόζεται, εξρτάται από την πείρα του χειρούργου και τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Σκωληκοειδίτιδα και χειρουργείο

Η θεραπεία της σκωληκοειδίτιδας είναι αποκλειστικά χειρουργική. Η απόφυση που φλεγμαίνει αφαιρείται. Η επέμβαση μπορεί να γίνει με την κλασική ανοιχτή μέθοδο ή λαπαροσκοπικά.

Σκωληκοειδίτιδα και επιστροφή στο σπίτι

Μετά την έξοδο του παιδιού από το νοσοκομείο, οι γονείς του θα πρέπει, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού, να φροντίσουν για το διαιτολόγιο του παιδιού επί 1 εβδομάδα περίπου, τη χορήγηση αντιβίωσης από το στόμα, την απουσία του για 1 εβδομάδα από το σχολείο καθώς και την αποχή του από αθλητικές δραστηριότητες για 1 μήνα περίπου.

Επαγγελματικά Νοσήματα Άνω Άκρου

Τις τελευταίες δεκαετίες όλο και περισσότεροι χειρούργοι-ορθοπεδικοί αλλά και γιατροί εργασίας δέχονται ένα ξεχωριστό είδος παθολογίας στο άνω άκρο που δεν σχετίζεται με κάποιο τραυματισμό. Η επικρατούσα αντίληψη είναι ότι συσσωρευμένοι μικροτραυματισμοί (accumulated micro trauma) από επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες κυρίως επαγγελματικού χαρακτήρα, είναι η συνήθης αιτία μέρους της νοσηρότητας του Άνω Άκρου.

Επιπλέον, άλλες παράμετροι, όπως π.χ. η καθηλωμένη στάση του σώματος επί ώρες μπροστά σε ένα γραφειο, συντελούν επικουρικά δημιουργώντας προϋποθέσεις μυϊκής ανισορροπίας κυρίως στην περιοχή του τράχηλου και της ωμοπλάτης.

Έτσι λοιπόν, αρχίζοντας από τα δάκτυλα προς τον αυχένα μπορούμε να διακρίνουμε τις εξής κατηγόριες παθήσεων:

1)Τενοντίτιδες των καμπτήρων η των εκτεινόντων

Η θεραπεία είναι ανάλογη με την χρονιότητα της νόσου, αρχίζοντας με την απλή ολιγοήμερη αποχή, ναρθηκοποίηση, κορτιζονούχο ένεση και επί αποτυχίας όλων χειρουργική θεραπεία.

2)Τενοντίτιδες του καρπού

Κυρίως του κερκιδικού καμπτήρα, του ωλένιου καμπτήρα καθώς και του απαγωγού του αντίχειρα. Η θεραπεία είναι ανάλογη των προηγούμενων με επικρατούσα σε συχνότητα νόσο εκείνη του μακρού απαγωγού του αντίχειρα)

3)Χονδροπάθεια του πισοειδούς

Συνήθως ανταποκρίνεται καλά στην συντηρητική αγωγή και σπάνια απαιτείται χειρουργείο.

4)Επικονδυλίτιδες (έσω και έξω)

Πόνοι που εκδηλώνονται κυρίως στην περιοχή του αγκώνα είτε αυτόματα είτε μετά από μυϊκό έργο. Θεραπείες περιγράφονται πολλές και διάφορες πράγμα που υποδηλώνει την απουσία της μιας και αποτελεσματικής είτε συντηρητικής είτε χειρουργικής.

5)Τενοντίτιδες στην περιοχή του ώμου

Κυρίως προσβάλλεται ο τένοντας του δικέφαλου. Φαίνεται ότι συνδέεται ιδιαίτερα με την χρήση του ποντικιού (mouse). Συχνά συνδυάζεται και με ασβέστωση των υπόλοιπων τενόντων του ώμου Η θεραπεία είναι κατ΄ εξοχήν συντηρητική και μόνο σε εμμονή των συμπτωμάτων χειρουργική.

6)Τενοντομυοπάθειες (απονευρωσιτιδες) περιοχής του ώμου

Κυρίως αποτέλεσμα κακής στάσης και μυϊκής ανισορροπίας της περιοχής του τράχηλου. Ακολουθείται κατ΄ εξοχήν συντηρητική θεραπεία.

7)Πιεστικά Σύνδρομα νεύρων

Είτε στην περιοχή της Θωρακικής Εξόδου, είτε στην περιοχή της Αυχενικής Μοίρας Σπονδυλικής Στήλης. Σε όλες τις περιπτώσεις η συντηρητική αγωγή θα εξαντλήσει τις δυνατότητες της πριν αποφασιστεί οποιαδήποτε χειρουργική παρέμβαση.

Γιώργος Μπούχλης, Ορθοπαιδικός Χειρουργός

Κυτταρίτιδα και διατροφή

Είναι γεγονός πως η εμφάνιση κυτταρίτιδας ανέκαθεν αποτελούσε σημαντικό πρόβλημα υγείας και αισθητικής των γυναικών, ανεξαρτήτου βάρους και ηλικίας. Αυτό διότι όπως όλα τα νοσήματα έτσι και η κυτταρίτιδα υποτροπιάζει και επανεμφανίζεται. Επομένως, η θεραπεία της αποτελεί και τον ιδανικό τρόπο πρόληψης της, παρόλο που τα αίτια για την κυτταρίτιδα μπορεί να είναι πολλά -και συνήθως να συνυπάρχουν-, όπως η καθιστική ζωή, η μειωμένη κίνηση και φυσική δραστηριότητα, η κληρονομικότητα, η διαταραγμένη κυκλοφορία του αίματος, ορισμένες ορμονικές διαταραχές, η ύπαρξη παχυσαρκίας και κακής διατροφής, το κάπνισμα, η συχνή και υψηλή κατανάλωση αλκοόλ, ακόμα και η δυσκοιλιότητα. Έτσι, η αντιμετώπιση της συνίσταται στη διαχείριση όλων αυτών των παραγόντων με τη σωστή διατροφή και την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας να κατέχουν πρωταρχικό ρόλο. Τα διατροφικά σχήματα, λοιπόν, που συστήνονται για την αντιμετώπισή της περιλαμβάνουν όχι απαραίτητα την απώλεια βάρους, αλλά πρωτίστως την αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών, προς υιοθέτηση νέων πιο υγιεινών τρόπων διατροφής και νέου τρόπου σκέψης και αντίληψης απέναντι στη λήψη τροφής. Η υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφών και θρεπτικών συστατικών που συστήνεται για τη συνολική υγεία του ανθρώπου, αποτελεί και την ιδανική για την κυτταρίτιδα. Το διατροφικό σχήμα που προτείνεται συμπεριλαμβάνει αυξημένη πρόσληψη φρούτων, λαχανικών και δημητριακών ολικής άλεσης, τόσο για τις σημαντικές τους βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, όσο και για τις φυτικές ίνες αλλά και την υψηλή τους περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά. Είναι, άλλωστε, γνωστό ότι στοιχεία όπως οι βιταμίνες Α, Ε και C, καθώς και τα καροτένια, το σελήνιο και τα φλαβονοειδή, μπορούν να επιβραδύνουν τη διαδικασία της πρόωρης γήρανσης, ενώ ταυτόχρονα, έχουν την ικανότητα να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες, διαδικασία σημαντική για την αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας. Συστήνεται, επίσης, μειωμένη πρόσληψη λιπαρών, ιδιαίτερα κορεσμένων που εντοπίζονται στα ζωικά τρόφιμα, στα τηγανιτά, σε συσκευασμένα τρόφιμα και στα γλυκά, καθώς και μειωμένη πρόσληψη άλατος και νατρίου γενικότερα, καθώς το τελευταίο ευνοεί την κατακράτηση ύδατος. Παράλληλα, -ιδίως την εποχή αυτή- θα πρέπει να προσλαμβάνουμε αρκετά υγρά προς αποφυγήν αφυδάτωσης και επιδείνωσης τόσο της κατακράτησης όσο και της συνολικής εμφάνισης του δέρματος. Το αλκοόλ με τη σειρά του, θα πρέπει να καταναλώνεται σε περιορισμένη ποσότητα. Η διατροφική αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας περιλαμβάνει, επιπλέον, λήψη 5-6 γευμάτων σε ημερήσια βάση, με κύριο γεύμα το μεσημεριανό, καθώς και προτροπή για αυξημένη φυσική δραστηριότητα, ακόμη κι αν αυτή συνίσταται σε απλές ασκήσεις όπως περπάτημα, σκάλες, οικιακές δουλειές. Άλλωστε η άσκηση σε συνδυασμό με τη μειωμένη πρόσληψη λιπαρών (και την ενγένει σωστή διατροφή) είναι ο μοναδικός τρόπος κινητοποίησης αλλά και χρήσης των λιπαρών οξέων του σώματος, ώστε άμεσα να αντιμετωπιστεί η κυτταρίτιδα, τόσο σε επίπεδο κυκλοφορίας του αίματος, όσο και σε απευθείας μείωση του λιπώδους ιστού και των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό. Απλά θα πρέπει να έχουμε πάντα υπ΄ όψιν πως το κλειδί της επιτυχίας είναι η αποφασιστικότητα συνοδευόμενη πάντα από την ανάλογη πειθαρχεία, η οποία με τη σειρά της προϋποθέτει το σωστό προγραμματισμό και τη συστηματικότητα των πράξεων μας.

Γνωρίζετε ότι:

» Η ταυτόχρονη λήψη αμοξυκιλλίνης (Amoxil) με χυμό ντομάτας ή πορτοκαλιού μπορεί να καταστρέψει το αντιβιοτικό;

» Οι ασθενείς που βρίσκονται σε αγωγή με μετοκλοπραμίδη (Primperan) δεν πρέπει να πίνουν φασκόμηλο;

» Όταν η παρακεταμόλη (Depon, Panadol κτλ.) ληφθεί μαζί με μακαρονάδα, καθυστερείται η έναρξη της αναλγητικής δράσης του φαρμάκου;

κράμπες


Πρόκειται για ακούσιες και επώδυνες συσπάσεις των μυών που εμφανίζονται κυρίως στα πόδια και πιο σπάνια στα χέρια, στον αυχένα, καθώς επίσης στην περιοχή του θώρακα και της κοιλιάς. Στα σημεία όπου εμφανίζονται οι κράμπες συγκεντρώνονται κάποιες ουσίες, όπως το γαλακτικό οξύ, που προκαλούν τοπικά σκλήρυνση και συρρίκνωση της μυϊκής μάζας, καθώς και έντονο πόνο. Πιο επιρρεπείς στις κράμπες είναι οι υπέρβαροι, οι αγύμναστοι και οι ηλικιωμένοι.

• Πίνετε αρκετό νερό, ώστε ο οργανισμός σας να έχει επάρκεια σε ηλεκτρολύτες και μεταλλικά στοιχεία.
• Μην εκτίθεστε πολλές ώρες στη ζέστη και στον ήλιο ή στο πολύ κρύο.
• Κάντε προθέρμανση πριν τη γυμναστική και στο τέλος ασκήσεις χαλάρωσης. Ειδικά, αν δεν είστε αρκετά γυμνασμένοι, οι πιθανότητες να εμφανίσετε κράμπες είναι πολύ περισσότερες σε σχέση με κάποιον που είναι προπονημένος.
• Πριν πέσετε για ύπνο, κάντε αρκετές διατάσεις στα πόδια σας, για να τονώσετε την κυκλοφορία του αίματος.

Oι βασικές αιτίες για την εκδήλωσή τους είναι, όπως αναφέραμε και στην εισαγωγή, η κακή κυκλοφορία του αίματος, καθώς και η έλλειψη ηλεκτρολυτών (κάλιο, νάτριο) και μεταλλικών στοιχείων (ασβέστιο, φώσφορος, μαγνήσιο). Όλα αυτά μπορεί να προκύψουν υπό ορισμένες συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα, όταν:
• O ανθρώπινος οργανισμός εκτίθεται σε πολύ υψηλές ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
• Καταπονούνται υπερβολικά οι μύες κατά τη διάρκεια άσκησης ή εργασίας.
• Μια γυναίκα βρίσκεται σε περίοδο εγκυμοσύνης.
• O οργανισμός παρουσιάζει αφυδάτωση.
• Έχουμε καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ.

Εάν οι κράμπες επιμένουν, ενδέχεται να αποτελούν και συμπτώματα κάποιας πάθησης. Μπορεί, δηλαδή, να οφείλονται σε προβλήματα του θυρεοειδούς αδένα ή σε άλλα ενδοκρινικά προβλήματα, σε αρτηριοσκλήρυνση, σε σακχαρώδη διαβήτη, σε αναιμία, καθώς και σε παθήσεις του νευρομυϊκού συστήματος, όπως η νόσος του Πάρκινσον. Για την εκδήλωσή τους μπορεί να ευθύνεται και η λήψη ορισμένων φαρμάκων. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα διουρητικά χάπια, που βοηθούν στην αντιμετώπιση της υπέρτασης αλλά προκαλούν απώλεια καλίου, τα αντιόξινα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τις στομαχικές διαταραχές και ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται για την καταπολέμηση νεοπλασιών.

Μετά τη γυμναστική: Αν σας «πιάσει» κράμπα στη γάμπα, πιάστε τα δάχτυλα του συγκεκριμένου ποδιού και τεντώστε τα προς τα πάνω, μέχρι το πόδι σας να χαλαρώσει εντελώς. Διαφορετικά, αν δεν νιώθετε έντονο πόνο, προσπαθήστε να ρίξετε όλο το βάρος του σώματός σας στα δάχτυλα του ποδιού σας, μέχρι να επανέλθει στη φυσιολογική του κατάσταση. Αφού λοιπόν χαλαρώσει, για να τονώσετε την κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή, κάντε ελαφρύ μασάζ. Για πιο άμεση ανακούφιση, μπορείτε να βάλετε μια θερμαντική κρέμα ή ένα θερμό επίθεμα. Παράλληλα, πιείτε λίγο δροσερό νερό ή ένα ισοτονικό ποτό.
Στον καύσωνα: Εάν πάθετε τη λεγόμενη «θερμική κράμπα» -κυρίως στη γάμπα-, καθίστε σε ένα σκιερό και δροσερό μέρος και πιείτε νερό. Μετά, κάντε τις κινήσεις που έχουμε ήδη περιγράψει, για να χαλαρώσει ο μυς.
Μέσα στη θάλασσα: Αν κολυμπάτε στα βαθιά και σας πιάσει κράμπα στο πόδι, γυρίστε ανάσκελα και προσπαθήστε με τα δάχτυλα του χαλαρού σας ποδιού να τεντώσετε το πόδι που έχει πάθει την κράμπα, πιέζοντάς το στην περιοχή των δαχτύλων. Αν δεν τα καταφέρετε, κολυμπήστε αργά προς την ακτή, σε ύπτιο στυλ. Όταν βγείτε στην παραλία, είτε μόνοι σας είτε με τη βοήθεια κάποιου άλλου, κάντε διατάσεις στο σημείο της κράμπας ή ελαφρύ μασάζ.