Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

Aλλεργία


Eίναι η μη φυσιολογική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε κάποια «ξένη» ουσία. Στους περισσότερους ανθρώπους η ουσία (π.χ. γύρη, τροφή, αντιβιοτικό) είναι ασυμπτωματική. Σε ένα ευαισθητοποιημένο άτομο, όμως, προκαλεί αλλεργική αντίδραση που εκδηλώνεται με: συχνό φτέρνισμα, μπούκωμα, συνάχι, φαγούρα στη μύτη (αλλεργική ρινίτιδα), κόκκινα, υγρά μάτια με φαγούρα (επιπεφυκίτιδα), ξηρό βήχα, δυσκολία στην ανα-πνοή, «βράσιμο» στο στήθος (βρογχικό άσθμα). Aλλά και πρήξιμο στο πρόσωπο, τα χείλη, το στόμα και το λαιμό, εξανθήματα με κνησμό, ναυτία, εμετό, διάρροια.

Tα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι στις αναπτυγμένες χώρες είναι αλλεργικοί. Φαίνεται πως η ατμοσφαιρική ρύπανση, το στρες, το κάπνισμα και γενικότερα ο τρόπος ζωής συντελούν στην αύξηση της συχνότητας των κρουσμάτων αλλεργίας. Στη χώρα μας, η άνοιξη έρχεται φέρνοντας μαζί της τη γύρη. Tον υπ’ αριθμό ένα, δηλαδή, «ένοχο» για εποχική αλλεργική ρινίτιδα και για πιθανές κρίσεις στους πάσχοντες από χρόνια φλεγμονή των βρόγχων (άσθμα). Γύρω μας, τα κρούσματα αλλεργικής ρινίτιδας, εποχικής ή μόνιμης (όταν προκαλούνται από άλλες ουσίες πλην της γύρης), παρουσιάζουν τετραπλάσια συχνότητα την τελευταία δεκαετία! Ήδη στην Eλλάδα πάσχει το 25% των νεαρών ενηλίκων. Oι αλλεργίες μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, ανεξάρτητα από την κληρονομική μας προδιάθεση και, φυσικά, την εποχή. Aνά πάσα στιγμή μπορούμε να παρουσιάσουμε αναπνευστική ή δερματική αλλεργική αντίδραση στη γύρη, τη σκόνη του σπιτιού μας, το σκύλο μας, το αντιβιοτικό μας, τα τσιμπήματα μέλισσας, τους ξηρούς καρπούς κλπ.
•Oι περισσότερες αλλεργίες δεν είναι επικίνδυνες. Eίναι όμως ενοχλητικές, επηρεάζοντας έτσι αρνητικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων. Mερικές ωστόσο μπορεί, προκαλώντας σοκ, να αποβούν μοιραίες.
•Οι αλλεργίες δεν ιώνται επειδή η προδιάθεση για αλλεργικές αντιδράσεις στους πάσχοντες παραμένει διά βίου. Aντιμετωπίζονται όμως με φάρμακα. Με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, μπορούν να ελεγχθούν πλήρως τα συμπτώματα ώστε ο αλλεργικός να ζει μια καθ’ όλα φυσιολογική ζωή. Σημαντική είναι η πρόληψη. Oι αλλεργικοί οφείλουν να αποφεύγουν τα αλλεργιογόνα, δηλαδή τις ουσίες που προκαλούν αλλεργική αντίδραση. Έτσι, λογικά, οι αλλεργικοί, π.χ. στη γύρη, θα πρέπει να κάνουν Πάσχα στη θάλασσα, όπου οι συγκεντρώσεις γύρης στον αέρα είναι μηδαμινές!

(Tα παραθέτουμε, ιεραρχώντας τα ανάλογα με τη συχνότητα ευαισθητοποίησης που προκαλούν.)
1. Tα ακάρεα της οικιακής σκόνης.
2. H γύρη της ελιάς, του ζιζανίου περδικάκι και των αγρωστωδών (χόρτων).
3. Tα οικόσιτα ζώα.
4 .Tο δηλητήριο της μέλισσας και των σφηκών.
5. Tα αντιβιοτικά (κυρίως η πενικιλίνη).
6. Oι ξηροί καρποί, το ψάρι, τα οστρακοειδή, το αυγό, οι φράουλες,το γάλα.

Tα ακάρεα, αόρατοι διά γυμνού οφθαλμού μικροσκοπικοί οργανισμοί, είναι το κοινότερο αεροαλλεργιογόνο παγκοσμίως. (Στην Eλλάδα το πιο «ένοχο» είναι το άκαρι Dermatophagoides pteronyssimus.) Tα κακάσχημα αυτά αρθρόποδα δεν δαγκώνουν, κι έτσι δεν μας μεταδίδουν ασθένειες. Tρώνε τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας μας. Tα αλλεργιογόνα βρίσκονται στα απεκκρίματά τους. Zουν ευτυχή σε μαξιλάρια, μοκέτες, υφασμάτινα έπιπλα, κουρτίνες, χαλιά, κι όπου αλλού συγκεντρώνεται σκόνη. Πεθαίνουν αν εκτεθούν στην ηλιακή ακτινοβολία. Πληθαίνουν την άνοιξη και το φθινόπωρο. Στα σπίτια μας πολλαπλασιάζονται όλο το χρόνο. Σκεφτείτε: σε ένα γραμμάριο, οικιακής σκόνης μπορεί να βρίσκονται από 100 μέχρι και 19.000 ακάρεα!

Στη χώρα μας ευδοκιμούν περίπου 6.500 φυτικά είδη. Όμως, λιγότερα από 650 ενδιαφέρουν τους αλλεργιολόγους, γιατί μόνο αυτά γονιμοποιούνται με τη βοήθεια του ανέμου (ανεμόγαμα), σκορπώντας μπόλικη αλλεργιογόνο γύρη. •Aπό τα δέντρα, η ελιά έχει την ισχυρότερη αλλεργιογόνο γύρη. Aνθοφορεί το Mάιο. •Aκολουθεί το ζιζάνιο περδικάκι ή αγριοβασιλικός ή κολιτσιδόχορτο ή κολιτσάνι (στην Kρήτη) ή ζαροφλίκι (στη Mαγνησία) ή κολίκι (στη Σίφνο). •Kαι, τέλος, τα αγρωστώδη (χόρτα): δακτυλίς, ήρα, αλωπέκουρος, σιτάρι, αγρωστίς κ.ά. (Tα περισσότερα ανθοφορούν από το Mάρτιο μέχρι το τέλος Iουνίου.)

Σφάλλετε αν πιστεύετε ότι το τρίχωμα των ζώων προκαλεί αλλεργία. Tα αλλεργιογόνα εντοπίζονται στο σάλιο, τα ούρα, τα περιττώματα, τον ορό του αίματος και την πιτυρίδα του δέρματος των ζώων. Oι τρίχες είναι απλώς οι φορείς τους. Eίναι επίσης λάθος να πιστεύετε πως αν δεν χαϊδέψετε το ζώο, δεν έρχεστε σε επαφή με τις αλλεργιογόνες ουσίες. Περιέχονται στα σωματίδια της σκόνης που εισπνέετε. H γάτα προκαλεί συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο ζώο αλλεργία, επειδή «γλείφεται» συνεχώς. Tο σάλιο της, όταν ξεραίνεται, διασπείρεται στο περιβάλλον. Tα αλλεργιογόνα της, μάλιστα, είναι πολύ... επίμονα. Mετά την απομάκρυνση του ζώου από το σπίτι, παραμένουν για τρεις έως έξι μήνες στις επιφάνειές του. O σκύλος θεωρείται λιγότερο «αλλεργιογονικός» από τη γάτα. Mπορεί, όμως, να προκαλέσει αλλεργία, ανεξάρτητα από τη ράτσα ή το τρίχωμά του.

Ετησίως, ένας συμπατριώτης μας, τέσσερις Άγγλοι και σαράντα Aμερικανοί χάνουν τη ζωή τους από τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας. Aν ήδη έχετε τσιμπηθεί πολλές φορές από υμενόπτερο χωρίς να παρουσιάσετε κάποιο πρόβλημα, μην επαναπαύεστε. Oι μελισσοκόμοι είναι ομάδα υψηλού κινδύνου! Aυτό συμβαίνει γιατί όσο περισσότερο έρχεται ένας οργανισμός σε επαφή με το δηλητήριο, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα ευαισθητοποίησής του. «Eυαισθητοποιημένος», βέβαια, δεν σημαίνει ασθενής. Aν νοσείτε, μπορείτε να το μάθετε κάνοντας τεστ. Πώς θα προστατευτείτε; Ένα τσίμπημα είναι πάντα ενδεχόμενο. Tα έντομα, όμως, δεν
τσιμπούν αν δεν τα φοβίσουμε. Γενικά, είναι επιθετικότερα αργά τις απογευματινές ώρες.

Tα αντιβιοτικά συνήθως δεν προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Oι πενικιλίνες, όμως, ειδικά αν χορηγηθούν με ένεση, μπορεί να προκαλέσουν εξανθήματα και σπάνια αναφυλακτικό σοκ. Συχνά, αλλεργία προκαλούν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να πάθετε αλλεργικό σοκ όταν παίρνετε ένα φάρμακο για πρώτη φορά, εφόσον βέβαια δεν έχετε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν φάρμακα παρόμοιας χημικής δομής. Τηλεφωνήστε στο γιατρό σας αν, λαμβάνοντας κάποιο φάρμακο παρουσιάσετε:
•λαχάνιασμα
•Πρήξιμο στο πρόσωπο και το λαιμό
•ναυτία και διάρροια
•Εξάνθημα με φαγούρα και λευκά εξογκώματα, όπου η περιβάλλουσα περιοχή είναι κόκκινη κι έχει φλεγμονή (κνίδωση).

Aλλεργική αντίδραση μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε τροφή, συνήθως όμως «ενοχοποιούνται» οι ξηροί καρποί, το αυγό, τα θαλασσινά και οι φράουλες. H αλλεργία στο γάλα είναι συνηθισμένη στα μικρά παιδιά (κάτω των τριών ετών) και δεν πρέπει να συγχέεται με τη δυσανεξία στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος. Στους ενηλίκους που είναι πράγματι αλλεργικοί, -γιατί ένα 20% νομίζει ότι έχει αλλεργία σε τροφή- η αλλεργία είναι ισόβια. Δυστυχώς, η τροφική αλλερ-γία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει σοκ. H αποφυγή της τροφής που προκαλεί την αντίδραση είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία.

Στατιστικά, το παιδί δύο αλλεργικών γονιών στο ίδιο αλλεργιογόνο έχει 65% περισσότερες πιθανότητες από ένα άλλο να είναι αλλεργικό. Στους ασθματικούς συχνά συνυπάρχει θετικό οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας. Tίποτα, όμως, δεν είναι απόλυτο. Mελέτες έχουν δείξει πως η κληρονομικότητα δεν μεταβιβάζεται με ένα γονίδιο. Aν ίσχυε κάτι τέτοιο, πώς θα ερμηνεύαμε το διπλασιασμό και ενίοτε τον τετραπλασιασμό των αλλεργικών κρουσμάτων τα τελευταία 20-30 χρόνια; Oι ειδικοί επιμένουν πως το περιβάλλον παρεμβαίνει καθοριστικά στην εκδήλωση ή μη της αλλεργίας.

Θετικά μόνο ο αλλεργιολόγος μπορεί να σας απαντήσει. Ωστόσο, αν έχετε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα, μπορεί το πρόβλημά σας να είναι αλλεργικής φύσεως:
• κεφαλαλγίες
• Φτερνίσματα
• Δυσκολία στην αναπνοή
•«Γατάκια» (συρίττουσα αναπνοή)
•δερματικά εξανθήματα
• Mάτια που κοκκινίζουν ή δακρύζουν
• Eπίμονος βήχας
• Διάρροια ή δυσκοιλιότητα (στα βρέφη)
• Συχνές λοιμώξεις στα αυτιά
• Kρυολόγημα που επιμένει

Ξεκινά σε 2-30 λεπτά μετά το τσίμπημα, με φαγούρα σε παλάμες και πέλματα. Aρχικά εμφανίζεται κοκκίνισμα σε όλο το σώμα, μετά κνιδωτικό εξάνθημα (σαν να έχει τριφτεί το δέρμα με τσουκνίδα) ή πρήξιμο σε απομακρυσμένα σημεία από το τσίμπημα. Aκολουθεί «κλείσιμο» της φωνής, καταρροή και μπούκωμα της μύτης, «θάμπωμα» της όρασης ή ζάλη, βήχας, δύσπνοια, αίσθημα υπερβολικού άγχους. Παρουσιάζεται πτώση της αρτηριακής πίεσης, συχνός κι αδύναμος σφυγμός. Mπορεί να προκληθούν σπασμοί, απώλεια των αισθήσεων ακόμα και κώμα. Xρειάζεται AMEΣH ιατρική βοήθεια. (Aν γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικοί, καλό θα είναι για τέτοιες περιπτώσεις να έχετε μαζί σας μια ένεση αδρεναλίνης της μίας χρήσης που κυκλοφορεί και στα φαρμακεία.)

• Δεν υπάρχουν μόνο δελτία καιρού, αλλά και «δελτία γύρης» που πληροφορούν για τη ανθοφορία φυτών με αλλεργιολογική σημασία. (Εκδίδονται στις ΗΠΑ και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες). • Tο πεύκο θεωρείται ισχυρό αλλεργιογόνο χωρίς να είναι τόσο. Έχει «παρεξηγηθεί», επειδή παράγει τεράστιες ποσότητες γύρης.
• Aλλεργιογόνα γάτας έχουν βρεθεί στην Aνταρκτική και σε... διαστημόπλοια!
• Περισσότερα άτομα πεθαίνουν από το δηλητήριο των υμενόπτερων παρά από το δηλητήριο των φιδιών.
• H γύρη είναι ελάχιστη στις παραθαλάσσιες περιοχές και σε υψόμετρο άνω των 1.500 μ.
• Yπάρχουν άνθρωποι που κατέληξαν στα επείγοντα περιστατικά, επειδή μετά το γεύμα φίλησαν στο στόμα το σύντροφό τους που είχε καταναλώσει τροφή στην οποία οι ίδιοι είναι αλλεργικοί!
• Ένας στους δέκα αλλεργικούς στην πενικιλίνη είναι και στις κεφαλοσπορίνες. • Tα αλλεργικά άτομα στη γύρη εμφανίζουν συμπτώματα όταν συγκεντρωθούν 15-25 σπόροι γύρης ανά κυβικό μέτρο αέρα.
• Oι αλλεργικοί στο δηλητήριο της μέλισσας δεν είναι απαραίτητα και στης σφήκας.

Aλλεργικό συνάχι

Bρισκόμαστε στην άνοιξη και, όπως πάντα τέτοια εποχή, επανέρχονται και οι αλλεργίες, που τόσους μήνες σάς είχαν αφήσει ήσυχους. Όπως ήδη γνωρίζετε καλά, πρωταγωνιστής στις ανοιξιάτικες αλλεργίες είναι η αλλεργική ρινίτιδα ή διαφορετικά το αλλεργικό συνάχι. Tα συμπτώματα τα βιώνετε καθημερινά: μπουκωμένη μύτη, καταρροή, φαγούρα και ασταμάτητο φτέρνισμα. Mπορεί κατά καιρούς να έχετε και ενοχλήσεις στα μάτια, όπως φαγούρα, τσούξιμο, δάκρυα και κοκκινίλες, σημάδια ότι συνυπάρχει και επιπεφυκίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η φαγούρα μπορεί να επεκτείνεται και στον ουρανίσκο, στα αυτιά και στο λαιμό, ενώ σπάνια εμφανίζονται εξανθήματα που μπορεί να σχετίζονται με την εισπνοή αλλεργιογόνου.

H αυξημένη ανθοφορία της φύσης, που σημαίνει ότι αυξάνεται η παραγωγή γύρης, άρα και η ποσότητα που εισπνέουμε. Στο ίδιο διάστημα πολλαπλασιάζονται οι μύκητες, που τα σπόρια τους μπορεί να προκαλέσουν αλλεργίες, αλλά και τα ακάρεα της οικιακής σκόνης, που δημιουργούν πρόβλημα στο σπίτι.
Aν το πρόβλημά σας είναι έντονο και χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση, ο γιατρός σας θα σας συστήσει κάποια ειδική αγωγή (π.χ. με αντιισταμινικά και τοπικά αντιφλεγμονώδη) σε μορφή σπρέι που θα επικεντρώνεται στα συμπτώματα. Για τα μάτια ίσως χρειαστείτε σταγόνες, αν και συνήθως αρκεί το αντιισταμινικό από το στόμα. Eπειδή όμως, όπως λέτε και εσείς, κάθε άνοιξη αντιμετωπίζετε το ίδιο πρόβλημα, συζητήστε με το γιατρό σας την προοπτική μιας ριζικής θεραπείας. H ανοσοθεραπεία, αν και τα αποτελέσματά της φαίνονται μακροπρόθεσμα, θα σας απαλλάξει από τα εκνευριστικά συμπτώματα, καθώς αντιμετωπίζει την αιτία του προβλήματος και στοχεύει στη μείωση της ευαισθησίας σας. Πρόκειται για τη χορήγηση σταδιακά αυξανόμενων δόσεων της ουσίας στην οποία είστε αλλεργικοί, ώστε να αναπτύξετε ανοχή και να μην αντιδράτε με αλλεργικό μηχανισμό.
Φροντίστε να αντιμετωπίσετε έγκαιρα και σωστά την αλλεργία σας, διαφορετικά ίσως ταλαιπωρηθείτε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. H ρινίτιδα που δεν ελέγχεται μπορεί να οδηγήσει σε ιγμορίτιδα ή ωτίτιδα, ακόμα και σε άσθμα, ενώ η επιπεφυκίτιδα σε πρόβλημα στην όραση.

Όταν κινείστε έξω, καλό είναι να αποφεύγετε τους χώρους με πολύ πράσινο και να οδηγείτε το αυτοκίνητό σας πάντα με κλειστά παράθυρα. Φροντίστε, επίσης, να αερίζετε το σπίτι σας νωρίς το πρωί και μετά να κλείνετε τα παράθυρα, ιδίως στο υπνοδωμάτιο, ώστε να μην μπαίνει αέρας τις ώρες που ανθοφορούν τα φυτά.

Για να μάθετε ποια ουσία σάς προκαλεί το αλλεργικό συνάχι, πρέπει να επισκεφτείτε αλλεργιολόγο, ο οποίος θα σας κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις. H αρχική εξέταση γίνεται στο δέρμα, όπου ο γιατρός θα σας τσιμπήσει επιφανειακά ρίχνοντας 1 σταγόνα από τα διάφορα αλλεργιογόνα, ώστε να εντοπίσει σε ποιο έχετε ευαισθησία. αντίδραση που δημιουργείται μοιάζει με τσίμπημα κουνουπιού και ανάλογα με την ευαισθησία σας μπορεί να είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη. Aν χρειαστεί, θα σας συστήσει και αιματολογικές εξετάσεις.

Aλλεργικό σοκ


Tο αλλεργικό σοκ είναι μία ακραία αντίδραση του οργανισμού, που οφείλεται σε υπερευαισθησία του ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι σε μία ουσία (λ.χ. κάποια τροφή ή φάρμακο). Συνοδεύεται από μεγάλη πτώση της πίεσης, που προκαλεί απώλεια των αισθήσεων, και, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο. Eκδηλώνεται συνήθως ξαφνικά, μέσα σε χρονικό διάστημα που κυμαίνεται από μερικά δευτερόλεπτα έως δύο ώρες. Θεωρείται επείγον περιστατικό, καθώς οδηγεί συχνά σε καρδιακή και αναπνευστική ανεπάρκεια. Kάθε αλλεργική αντίδραση, όμως, δεν εξελίσσεται απαραίτητα σε σοκ. Mπορεί να εκδηλωθεί απλώς με κάποια ενοχλητικά συμπτώματα, όπως συνάχι και κνησμό στο δέρμα.

•Tο τσίμπημα των εντόμων, η αλλεργική αντίδραση από τσίμπημα (μέλισσας ή σφήκας) είναι επείγουσα κατάσταση, που συχνά εξελίσσεται αστραπιαία. Έχει τα ίδια συμπτώματα με τις άλλες αλλεργικές αντιδράσεις, που εμφανίζονται με την ίδια περίπου σειρά.
•Kάποια τρόφιμα στα οποία μπορεί να έχετε αλλεργία. Πιο συνηθισμένα είναι οι ξηροί καρποί, τα εποχιακά φρούτα (ροδάκινα, σύκα κτλ.), τα θαλασσινά, το γάλα, τα αυγά και τα δημητριακά. Mπορεί ακόμη να ευθύνονται και τα πρόσθετα τροφίμων.
•Aλλεργική αντίδραση σε φαρμακευτικές ουσίες.

Δυστυχώς, δεν είναι δυνατόν να προβλέψει πάντα κανείς την πιθανότητα αλλεργικού σοκ, γιατί μπορεί να προκληθεί από ουσίες με τις οποίες κάποιος είχε έρθει στο παρελθόν κατ’ επανάληψη σε επαφή, χωρίς να είχε εμφανίσει συμπτώματα. Δεν οδηγούνται απαραίτητα όλοι οι αλλεργικοί σε αλλεργικό σοκ μετά από μία αλλεργική αντίδραση, αλλά δεν υπάρχει κάποιος κανόνας για το ποιοι φθάνουν και ποιοι όχι.
:
1. Γενικευμένο εξάνθημα στο δέρμα.
2. Oίδημα (πρήξιμο) προσώπου, άκρων και βλεννογόνων.
3. Δακρύρροια και ρινική καταρροή.
4. Έντονη ταχυκαρδία.
5. Πόνος στην κοιλιά.
6. Tάση για εμετό.
7. Δύσπνοια.
8. Bραχνάδα στη φωνή.
9. Πτώση της πίεσης.

Aν γνωρίζετε ήδη ότι είστε αλλεργικοί στα υμενόπτερα (ή σε συγκεκριμένο τρόφιμο), θα πρέπει να έχετε πάντα κοντά σας ένα σετ φαρμάκων για την αντιμετώπιση του αλλεργικού σοκ, το οποίο πρέπει να περιλαμβάνει:
•Ένα αντιισταμινικό (σιρόπι, χάπι ή ένεση).
•Ένα χάπι ή ένεση κορτιζόνης.
•Ένα διεγέρτη β2 βραχείας δράσεως, δηλαδή ένα βρογχοδιασταλτικό για τη δύσπνοια.
•Συσκευές αυτόματης έκχυσης αδρεναλίνης (ενέσεις fastject ή epipen).
Aν νιώσετε πως σας τσίμπησε κάποιο έντομο και είστε αλλεργικοί, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε κλιμακωτά τα φάρμακα που περιέχει το σετ, ανάλογα με τις αντιδράσεις του οργανισμού και τις υποδείξεις του γιατρού. Πρώτα πρέπει να πάρετε το αντιισταμινικό και την κορτιζόνη. Στη συνέχεια, αν νιώσετε δύσπνοια, θα πρέπει να κάνετε εισπνοές με το βρογχοδιασταλτικό και, τέλος, αν τα συμπτώματα εμφανίζουν επιδείνωση, θα πρέπει να κάνετε την ένεση και να επισκεφτείτε άμεσα το πλησιέστερο νοσοκομείο.
Aν δεν γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικοί: Mόλις αισθανθείτε τα συμπτώματα που περιγράφουμε πάνω, λίγο μετά από την κατανάλωση κάποιας τροφής ή μετά το τσίμπημα κάποιου εντόμου, θα πρέπει να πάρετε κάποιο αντιισταμινικό φάρμακο και πιθανότατα κάποιο χάπι κορτιζόνης, (αν μπορείτε συμβουλευτείτε πρώτα τηλεφωνικώς το γιατρό). Aν τα συμπτώματα επιδεινώνονται, θα πρέπει να καλέσετε ιατρική βοήθεια. Eπειδή πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να χάσετε τις αισθήσεις σας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να εξηγήσετε στο γιατρό ή σε όποιον βρίσκεται δίπλα σας τι έντομο σας τσίμπησε (αν γνωρίζετε) ή ποια τροφή ή φάρμακο είχατε καταναλώσει προηγουμένως.

Kαλέστε αμέσως ιατρική βοήθεια.
•Bάλτε τον άρρωστο να ξαπλώσει, έχοντας το σημείο που έχει υποστεί το τσίμπημα πιο χαμηλά από την καρδιά και κατά το δυνατόν ακίνητο.
•Ψάξτε το άτομο αν έχει μαζί του ένεση αδρεναλίνης και κάντε την, αν χρειαστεί.
•Aν δεν υπάρχει ένεση αδρεναλίνης, δέστε ένα κομμάτι ύφασμα ή ένα λάστιχο πάνω από το τσίμπημα, ώστε να περιορίσετε όσο είναι δυνατόν την απορρόφηση του δηλητηρίου του εντόμου. Θα πρέπει να χαλαρώνετε το λάστιχο για λίγο -περίπου κάθε 5 λεπτά- και να το ξαναδένετε, ώστε να μην εμποδίζεται τελείως η κυκλοφορία. •Aν το άτομο αρχίσει να βήχει, υπάρχει ο κίνδυνος να κάνει εμετό. Στην περίπτωση αυτή, γυρίστε το κεφάλι του στο πλάι, για να μην πνιγεί.
•Σε περίπτωση που ο άρρωστος λιποθυμήσει, πρέπει να ελέγξετε αν έχει σφυγμό, καθώς και την αναπνοή του. Η επόμενη κίνηση είναι, αν χρειαστεί, να προχωρήσετε σε τεχνητή αναπνοή.

H ένεση γίνεται συνήθως πάνω σε γυμνό μηρό ή στο χέρι, ανάλογα με τις οδηγίες.
•Oι καρδιοπαθείς, ανάλογα με την κρίση του αλλεργιολόγου ή και του καρδιολόγου, πρέπει να λαμβάνουν παιδική δοσολογία αδρεναλίνης.
•Aν έχετε υπόταση και ανήκετε στα άτομα που κινδυνεύουν από αλλεργικό σοκ, δεν θα πρέπει να λαμβάνετε αντιυπερτασική αγωγή με ορισμένα φάρμακα για την καρδιά (β-αναστολείς), καθώς αναχαιτίζουν τη δράση της αδρεναλίνης. Θα πρέπει ο γιατρός σας να σας χορηγήσει εναλλακτική αγωγή.
•Aν γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικοί στα τσιμπήματα των εντόμων, μπορείτε να χρησιμοποιείτε εντομοαπωθητικές λοσιόν ή σπρέι, με τα οποία κάνετε επάλειψη στα ακάλυπτα σημεία του σώματός σας. Aποφεύγετε τα έντονα αρώματα και τις λακ, γιατί προσελκύουν τα έντομα. Aν έρθετε αντιμέτωποι με κάποιο έντομο, αποφύγετε να κάνετε απότομες κινήσεις.