Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Χλαμύδια

Τα χλαμύδια είναι μικροβιακή λοίμωξη που έχει ως αποτέλεσμα να διαταράσσεται η φυσιολογική κολπική έκκριση, να προκαλείται έκκριση από το πέος και φαγούρα. Τα χλαμύδια είναι αποτέλεσμα παθογόνων μικροοργανισμών, και πιο συγκεκριμένα των βακτηρίων Chlamydia trachomatis, τα οποία ζουν στο σπέρμα και τα κολπικά υγρά.

Πως μεταδίδεται;

Τα χλαμύδια συμπεριλαμβάνεται στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τα οποία μεταδίδονται με σεξουαλική επαφή.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται στις γυναίκες, μολονότι σε μεγάλο ποσοστό δεν εκδηλώνονται, είναι τα εξής:
  • έκκριση από τον κόλπο

  • πόνος στο ορθό και αυξημένες εκκρίσεις

  • φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση

  • πόνος ή κράμπες στο κάτω μέρος της κοιλιάς

  • πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς

  • πόνος κατά τη διάρκεια της συνουσίας
Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται στους άνδρες είναι τα εξής:
  • έκκριση από το πέος

  • φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση

  • πόνος στο ορθό και αυξημένες εκκρίσεις
Τι είδους επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει;

Στις γυναίκες μπορεί να προκαλέσει τις εξής:
  • σαλπιγγίτιδα με κίνδυνο στείρωσης, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, πρωκτίτιδα

  • εξωμήτρια κύηση

  • μπορεί να προκαλέσει επιπεφυκίτιδα ή πνευμονία στο νεογέννητο βρέφος

  • υπογονιμότητα
Στους άνδρες μπορεί να προκαλέσει τις εξής:
  • ουρηθρίτιδα

  • μόλυνση στην επιδιδυμίδα με φλεγμονή και πόνο κοντά στους όρχεις

  • στειρότητα
Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση για τα χλαμύδια γίνεται με κλινική εξέταση και ειδικό εργαστηριακό έλεγχο των εκκρίσεων στο μικροσκόπιο.

Πως θεραπεύεται;

Η θεραπεία για τα χλαμύδια περιλαμβάνει λήψη αντιβιοτικών, τα οποία εκριζώνουν το βακτήριο μετά από 1-3 εβδομάδες. Η θεραπεία, ωστόσο, θα πρέπει να εφαρμοστεί και στον ερωτικό σύντροφο προκείμενου να εξαλειφτεί το ενδεχόμενο επαναμόλυνσης.

Πως μπορεί να προληφθεί;

Τα χλαμύδια, όπως όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα προλαμβάνονται με την ασφαλή σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τη μετάδοση της νόσου είναι να αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή μέχρι να καταπολεμήσετε τη λοίμωξη. Μην εκθέτετε την περιοχή του κόλπου σε υγρασία (ιδρώτας, βρεγμένο μαγιό) και σε μικρόβια, φορώντας ακατάλληλα εσώρουχα ή χρησιμοποιώντας ξένη πετσέτα. Κάνετε τακτικά τεστ Παπανικολάου και επισκεφθείτε το γιατρό σε περίπτωση που παρουσιάσετε συμπτώματα, όπως φαγούρα, αύξηση κολπικών υγρών κτλ

Χοληστερόλη

Η χοληστερόλη είναι σημαντικό λιπώδες συστατικό των μεμβρανών όλων των κυττάρων, το οποίο παράγεται κυρίως από το ήπαρ. Ωστόσο, η ύπαρξη υψηλών επιπέδων χοληστερόλης συνιστά έναν από τους βασικούς προδιαθεσιακούς παράγοντες για εμφάνιση στεφανιαίας νόσου.
Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό, είναι γιατί τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης ενοχοποιούνται για τη στένωση του αυλού των στεφανιαίων αρτηριών. Το λιπώδες συστατικό της χοληστερόλης μαζί με άλλα συστατικά, εναποτίθεται στα τοιχώματα των αγγείων, δημιουργώντας αθηροσκληρωτικές πλάκες. Οι αθηρωματικές πλάκες κατακάθονται στα τοιχώματα των στεφανιαίων αρτηριών με αποτέλεσμα να εμποδίζουν τη ροή του αίματος προς την καρδιά.
Οι στεφανιαίες αρτηρίες, ωστόσο, δεν είναι οι μόνες που βλάπτονται από αθηροσκλήρωση. Αθηροσκληρωτικές πλάκες μπορεί να σχηματιστούν σε οποιαδήποτε αρτηρία του κυκλοφορικού συστήματος, και ως εκ τούτου, να περιοριστεί η αιματική ροή σε οποιοδήποτε όργανο του συστήματος. Άρα τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης συνιστούν σημαντικό παράγοντα κινδύνου για όλα τα όργανα, κυρίως όμως για την καρδιά, τον εγκέφαλο, τα νεφρά και το έντερο.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι χοληστερόλης, η HDL και η LDL χοληστερόλη ή όπως συνηθίζεται να λέγεται, η «καλή» και η «κακή» χοληστερόλη. Τα υψηλά επίπεδα της καλής χοληστερόλης (HDL) ωφελούν τον οργανισμό ενώ τα υψηλά επίπεδα της κακής (LDL) χοληστερόλης είναι επιβλαβή για τον οργανισμό, καθώς αποτελούν παράγοντα κινδύνου, όχι μόνο για στεφανιαία νόσο αλλά και για εγκεφαλικό. Οι δύο τύποι χοληστερόλης εξετάζονται αναλογικά, γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρχουν αυξημένα επίπεδα «καλής» και μειωμένα επίπεδα «κακής» χοληστερόλης, προκειμένου η τιμή του λόγου της HDL/LDL χοληστερόλη να μην ξεπερνά τα 5,0.
Οι πιο σημαντικοί παράγοντες για τη διατήρηση ενός μειωμένου λόγου HDL/LDL είναι η διατροφή, η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους και η σωματική δραστηριότητα. Για το λόγο αυτό, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε αρχικά είναι να περιορίσετε τα κορεσμένα λιπαρά οξέα, τα οποία προέρχονται από την κατανάλωση κόκκινου κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων που έχουν πλήρη λιπαρά και να αυξήσετε την κατανάλωση ακόρεστων λιπαρών, τα οποία προέρχονται από την κατανάλωση φυτικών ελαίων, λιπαρών ψαριών και ξηρών καρπών.

Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)

Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια είναι βλάβη ή καταστροφή των αεραγωγών και των ιστών των πνευμόνων που προκαλείται από το κάπνισμα ή από κάποιες ασθένειες, όπως η χρόνια βρογχίτιδα, η βρογχιολίτιδα, το πνευμονικό εμφύσημα και το βρογχικό άσθμα. Η ΧΑΠ είναι μια ύπουλη νόσος που μπορεί να εξελίσσεται μακροχρόνια (20 ή και παραπάνω χρόνια) χωρίς να παρουσιάζει συμπτώματα. Πρόκειται για μια πάθηση που αυξάνεται δραματικά τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να αποτελεί πλέον την τέταρτη πιο κοινή αιτία θανάτου.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
  • δύσπνοια

  • χρόνιος βήχας

  • παραγωγή πτυέλων

  • λαχάνιασμα

  • συριγμός
Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;
  • το κάπνισμα

  • η ρύπανση

  • λοιμώξεις αναπνευστικού
Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση της ΧΑΠ γίνεται με σπιρομέτριση (φύσημα σε ένα ειδικό μηχάνημα για εντοπισμό και ταξινόμηση της ασθένειας σε ήπια, μέτρια, σοβαρή). Ωστόσο συμπληρωματικά, μπορεί να γίνουν και περαιτέρω εξετάσεις, όπως ακτινογραφία θώρακος, αξιολόγηση των αερίων αίματος ή αξονική τομογραφία θώρακος.

Τι είδους επιπλοκές μπορεί να παρουσιαστούν;
  • αναπνευστική ανεπάρκεια

  • συχνές λοιμώξεις του αναπνευστικού

  • καρδιακή ανεπάρκεια

  • θάνατος
Πως αντιμετωπίζεται;

Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια δε θεραπεύεται, ωστόσο χορηγούνται φάρμακα ή γίνεται οξυγονοθεραπεία για την επιβράδυνση της πορείας της ασθένειας και την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει -συνδυαστικά ή μη- τη λήψη βρογχοδιασταλτικών, κορτικοστεροειδών, αντιβιοτικών φάρμακων και ετήσιο εμβολιασμό.

Πως μπορεί να προληφθεί

Η ΧΑΠ προκαλείται από το κάπνισμα, τη ρύπανση ή από λοιμώξεις του αναπνευστικού, για αυτό το λόγο η πρόληψη εξαρτάται από την αποφυγή του καπνίσματος (ενεργητικού και παθητικού), τη διαβίωση σε ένα υγιές περιβάλλον και τον έλεγχο ασθενειών που αποδυναμώνουν το αναπνευστικό σύστημα, όπως είναι τα συνεχή κρυολογήματα και η χρόνια βρογχίτιδα.

Τριχομονάδες

Η τριχομονάδωση είναι παρασιτική λοίμωξη που έχει ως αποτέλεσμα να διαταράσσεται η φυσιολογική κολπική έκκριση και στους άνδρες να προκαλείται έκκριση από το πέος. Η τριχομονάδωση προκαλείται από το παράσιτο Trichomonas vaginalis, το οποίο μολύνει τον κόλπο των γυναικών και την ουρήθρα των ανδρών.

Πως μεταδίδεται;

Η τριχομονάδωση συμπεριλαμβάνεται στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τα οποία μεταδίδονται με σεξουαλική επαφή.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα στις γυναίκες παρουσιάζονται σε ένα διάστημα 5- 28 ημερών και είναι τα εξής:
  • κιτρινωπή ή πρασινωπή έκκριση από τον κόλπο

  • φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση

  • πόνος κατά την περίοδο

  • πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς

  • πόνος ή αιμορραγία κατά τη διάρκεια της συνουσίας
Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται στους άνδρες, μολονότι σε μεγάλο ποσοστό δεν εκδηλώνονται, είναι τα εξής:
  • έκκριση από το πέος

  • φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση
Τι είδους επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει;

Στις γυναίκες μπορεί να προκαλέσει τις εξής:
  • πρόωρη γέννηση ή γέννηση βρέφους με χαμηλό σωματικό βάρος

  • σαλπιγγίτιδα με κίνδυνο στείρωσης, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου
Πως θεραπεύεται;

Η θεραπεία των τριχομονάδων περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και αυστηρή αποχή από το αλκοόλ κατα τη διάρκεια της θεραπείας λόγω παρενεργειών. Η θεραπεία αυτή, εκριζώνει το παράσιτο με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστεί και στον ερωτικό σύντροφο προκείμενου να εξαλειφτεί το ενδεχόμενο επαναμόλυνσης.

Πως μπορεί να προληφθεί;

Οι τριχομονάδες, όπως όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα προλαμβάνονται με την ασφαλή σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τη μετάδοση της νόσου είναι να αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή μέχρι να καταπολεμήσετε τη λοίμωξη.

Ρινορραγία

Η ρινορραγία, η επίσταξη ή αλλιώς το «άνοιγμα της μύτης» είναι η αιμορραγία από τη μύτη. Αν η αιμορραγία ξεκινά από το χαμηλότερο σημείο του διαφράγματος ονομάζεται πρόσθια ενώ αν ξεκινά από το πίσω μέρος της μύτης ονομάζεται οπίσθια. Η πρόσθια αιμορραγία είναι η πιο συνηθισμένη και ακίνδυνη μορφή ρινορραγίας ενώ η οπίσθια είναι πιο σπάνια και ενδεχομένως πιο σοβαρή, ειδικά σε άτομα άνω των 50 ετών. Η αιμορραγία από τη μύτη -που σταματά μετά από 10-20 λεπτά, είναι ένα συνηθισμένο σύμπτωμα που ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού, το οποίο δεν εμπνέει ανησυχία. Σε κάθε άλλη περίπτωση που παρατηρείται αυξημένη συχνότητα επεισοδίων ρινορραγίας και/ή παρατεταμένης αιμορραγίας, θα πρέπει να καταφεύγετε στο γιατρό.

Που οφείλεται;

Οι σύντομες ρινορραγίες (οι οποίες είναι συνήθως πρόσθιες) οφείλονται κυρίως στους εξής παράγοντες:
  • σε τραυματισμό της μύτης (σκάλισμα της μύτης, ισχυρό ''φύσημα'', τραύμα από ξένο σώμα)

  • σε λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού

  • σε υψηλό πυρετό

  • σε ξηρότητα βλεννογόνου της μύτης

  • σε στραβό διάφραγμα

  • σε περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως έκθεση από χαμηλή σε υψηλή θερμοκρασία
Οι παρατεταμένες ρινορραγίες, αυτές δηλαδή που διαρκούν παραπάνω από 20 λεπτά, (οι οποίες είναι συνήθως οπίσθιες) οφείλονται συνήθως σε ασθένειες, όπως είναι οι εξής:
  • η αρτηριοσκλήρωση

  • η αναιμία

  • η αιμορροφιλία

  • η θρομβοπενία

  • η λευχαιμία

  • η χρόνια νεφρίτιδα

  • οι όγκοι της μύτης
Ρινορραγία μπορεί να προκληθεί και από τη χρήση φαρμάκων που εμποδίζουν την πήξη του αίματος (αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα όπως η ασπιρίνη).

Πως αντιμετωπίζεται;
  • πιέζετε - με κρύα επιθέματα - το σημείο της μύτης που βρίσκεται κάτω από το διάφραγμα για τουλάχιστον 10 λεπτά

  • μην αναπνέετε από τη μύτη και μη τη φυσάτε, αναπνέετε από το στόμα

  • σε περίπτωση που δεν σταματά η αιμορραγία, θα χρειαστεί να επισκεφτείτε το γιατρό, ο οποίος μπορεί να γεμίσει τα ρουθούνια με ρινικούς σπόγγους ή να εφαρμόσει τοπική καυτηρίαση

Έρπης

Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί ιοί που προκαλούν έρπη. Ο απλός έρπης τύπου 1 (ΗSV1) προκαλεί επιχείλιο έρπη, ο απλός έρπης τύπου 2 (ΗSV2) προκαλεί έρπη των γεννητικών οργάνων, ενώ ο ιός (VZV) προκαλεί έρπη ζωστήρα. Και οι τρεις ιοί προκαλούν φουσκάλες και έλκη (πληγές), τα οποία εκδηλώνονται σε διαφορετικά σημεία και με διαφορετική ένταση ανάλογα με τον τύπο του ιού. Ο επιχείλιος έρπις εμφανίζεται στα χείλια, το στόμα και το πρόσωπο. Ο έρπις των γεννητικών οργάνων εμφανίζεται στα γεννητικά όργανα ενώ ο έρπις ζωστήρας, ο οποίος προσβάλλει μόνον όσους έχουν περάσει ανεμοβλογιά, εμφανίζεται κατά μήκος της οδού του νεύρου όπου κρυβόταν ο ιός από τότε που ο οργανισμός είχε προσβληθεί από ανεμοβλογιά.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα του έρπη γενικά είναι τα εξής:
  • φουσκάλες που μετατρέπονται σε έλκη, τα οποία επουλώνονται δύσκολα, ανάλογα με το ιό

  • φαγούρα και ερεθισμός στην πάσχουσα περιοχή
Στα συμπτώματα του έρπη ζωστήρα περιλαμβάνονται και τα εξής:
  • εξάνθημα με πόνο

  • πόνος κατά μήκος του νεύρου, χωρίς εξάνθημα
Στα συμπτώματα του έρπη των γεννητικών οργάνων περιλαμβάνονται και τα εξής:
  • Μικρές, κόκκινες φυσαλίδες (φλύκταινες) ή ανοιχτές πληγές (έλκη) στα γεννητικά όργανα, τον πρωκτό και στις παρακείμενες περιοχές

  • Πόνος ή φαγούρα γύρω από την περιοχή των γεννητικών οργάνων, των εσωτερικών των μηρών ή των γλουτών

  • διογκωμένοι λεμφαδένες στο λαιμό ή στη βουβωνική χώρα

  • πόνοι στους μυς και στις αρθρώσεις

  • πονοκέφαλος

  • πόνος κατά την ούρηση
Πως μεταδίδεται;

Ο έρπης μεταδίδεται μέσω:
  • της επαφής του δέρματος με μολυσμένο δέρμα από έρπη

  • του φιλιού

  • σεξουαλικής επαφής (συμπεριλαμβανομένου και του στοματικού έρωτα)

  • του τοκετού (η μητέρα μπορεί να μεταδώσει τον έρπητα στο βρέφος κατά τη διάρκεια του τοκετού)
Πως θεραπεύεται;

Η θεραπεία του έρπη περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και επαλείψεις με κρέμες. Για τον απλό έρπη μπορείτε να προμηθευτείτε την κρέμα από το φαρμακείο, για τον έρπη ζωστήρα και τον έρπη των γεννητικών οργάνων, όμως, χρειάζεται να απευθυνθείτε σε γιατρό. Ο έρπης των γεννητικών οργάνων δε θεραπεύεται, ωστόσο αντιμετωπίζεται με αντιικά φάρμακα, τα οποία ανακουφίζουν τα συμπτώματα, βοηθούν στην επούλωση των ελκών και προστατεύουν από άλλες μολύνσεις. Για το λόγο αυτό η θεραπεία για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ιού, όπως και του έρπη ζωστήρα, θα πρέπει να ξεκινά άμεσα.

Τι είδους επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει;

Ο ιός του έρπη των γεννητικών οργάνων αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Πως μπορεί να προληφθεί;

Μπορείτε να προλάβετε τον έρπη αποφεύγοντας την δερματική επαφή με μολυσμένο από έρπη δέρμα και διατηρώντας ασφαλείς σεξουαλικές επαφές.
Πιο συγκεκριμένα:
  • Χρησιμοποιήστε προφυλακτικό κατά τη διάρκεια κάθε σεξουαλικής επαφής

  • Περιορίστε τον αριθμό των συντρόφων

  • Αποφύγετε την σεξουαλική επαφή εάν ο σύντροφός σας παρουσιάζει έρπη στα γεννητικά όργανα ή οπουδήποτε αλλού

Ευερέθιστο έντερο/σπαστική κολίτιδα

Το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου ή η σπαστική κολίτιδα είναι διαταραχή της κινητικότητας του παχέος εντέρου. Ο μηχανισμός πρόκλησης του ΣΕΕ σχετίζεται με παράγοντες, όπως το ψυχικό στρες, τα εγκεφαλικά ερεθίσματα, η σεροτονίνη και οι ορμονικές μεταβολές (στις γυναίκες). Το σύνδρομο αυτό είναι συχνότερο στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και ταλαιπωρεί συνήθως ηλικίες που κυμαίνονται από 20-40 ετών.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
  • κοιλιακό άλγος που υποχωρεί μετά την αφόδευση

  • αλλαγή στην συχνότητα των κενώσεων

  • εναλλαγή δυσκοιλιότητας και διάρροιας

  • κόπρανα με διαφορετική σύσταση και βλέννα

  • αίσθημα μετεωρισμού (τυμπανισμού της κοιλιάς), ειδικά μετά το φαγητό

  • διαταραχή κενώσεων (από 3 κενώσεις την ημέρα ή λιγότερες από 3 την εβδομάδα)

  • αίσθημα για άμεση αφόδευση ή αίσθημα ατελούς κένωσης του ορθού
Επίσης, μπορεί να εμφανιστούν και άλλα συμπτώματα σχετικά με το ανώτερο πεπτικό σύστημα ή μη, όπως είναι τα εξής:
  • εφίδρωση

  • ναυτία, εμετός

  • κεφαλαλγία, ζάλη

  • δυσκολία στην κατάποση

  • αίσθημα ξηροστομίας ή υπερβολικής παραγωγής σιέλου

  • αίσθημα στομαχικού κορεσμού μετά τη λήψη μικρής ποσότητας τροφής

  • οσφυαλγία (πόνος στη μέση)

  • ινομυαλγίες (μορφή ρευματισμού που προσβάλλει τους μυς)

  • δυσπαρευνία (πόνος κατά τη σεξουαλική συνεύρεση)

  • προκάρδιο άλγος

  • συχνοουρία
Που οφείλεται;

Τα ακριβή αίτια της νόσου δεν έχουν γίνει ακόμη σαφή, ωστόσο ο μηχανισμός πρόκλησης, ο οποίος σχετίζεται με παράγοντες, όπως το ψυχικό στρες, τα εγκεφαλικά ερεθίσματα, η σεροτονίνη και οι ορμονικές μεταβολές, φαίνεται να πυροδοτείται από την κακή διαχείριση του στρες, την βίωση ενός τραυματικού γεγονότος και την πλούσια σε λίπη και/ή φυτικές ίνες διατροφή.

Ποιοι παράγοντες εντείνουν την σπαστική κολίτιδα;
  • το στρες

  • τα πλούσια σε λίπη και/ή σε φυτικές ίνες γεύματα

  • η έμμηνος ρύση
Πως γίνεται η διάγνωση;

Τα πρώτα βήματα της διάγνωσης περιλαμβάνουν λεπτομερή λήψη ιατρικού ιστορικού και κλινική εξέταση. Στη συνέχεια γίνονται αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις και περαιτέρω εξετάσεις, όπως έλεγχος κοπράνων, υπερηχογράφημα κοιλίας, κολονοσκόπηση ή βαριούχος υποκλυσμός (ακτινολογική εξέταση) προκειμένου να αποκλειστούν άλλες ασθένειες.

Πως θεραπεύεται;

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία της σπαστικής κολίτιδας, η γενική θεραπεία της νόσου περιλαμβάνει την κατάλληλη δίαιτα με εξατομικευμένα διατροφικά προγράμματα και σε ορισμένες περιπτώσεις χορήγηση αντικαταθλιπτικών (για την αναστολή της δράσης της σεροτονίνης) και/ή αναλγητικών φαρμάκων, και ενδεχομένως ψυχοθεραπεία για τη σωστή διαχείριση του στρες.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Πέρα από τη λήψη της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής που θα σας συνταγογραφήσει ο γιατρός σας, μπορείτε να υιοθετήσετε έναν υγιή τρόπο ζωής που θα περιλαμβάνει σωστή διατροφή (αποφεύγετε τις τροφές και τις ουσίες που σας πειράζουν), άσκηση (για τη σύσφιξη των στομαχικών μυών), περιορισμό αλκοόλ και διακοπή καπνίσματος. Γενικότερα προτιμάτε να καταναλώνετε μικρά γεύματα μασώντας καλά τις τροφές.

Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι μία συχνή πάθηση του πεπτικού συστήματος που προκαλείται από την παλινδρόμηση του γαστρικού οξέος που υπάρχει στο στομάχι προς τον οισοφάγο και την επιστροφή του προς τα πίσω. Η σοβαρότητα της πάθησης εξαρτάται από την καυστικότητα του υγρού και την περιοδικότητα των επεισοδίων παλινδρόμησης την ημέρα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;
  • κάψιμο πίσω από το στέρνο

  • πόνος στο κέντρο του θώρακα

  • επίμονος βήχας

  • ερυγές (ρέψιμο)

  • ένα αίσθημα βάρους στην κοιλιά και δυσπεψία

  • αιμάτινες γραμμές στον εμετό

  • διάβρωση των δοντιών από το οξύ
Που οφείλεται;

Το στομάχι εκκρίνει οξύ για να διασπά τις τροφές που εισέρχονται σε αυτό μέσω ενός μικρού ανοίγματος. Ο γαστροοισοφαγικός σφιγκτήρας φράζει αυτό το άνοιγμα για να αποτρέψει πιθανή διαρροή του στομαχικού οξέος. Αν ο γαστροοισοφαγικός σφιγκτήρας χαλαρώσει, τότε το οξύ παλινδρομεί προς και από τον οισοφάγο με αποτέλεσμα να ερεθίζει τον οισοφάγο και να δημιουργεί αίσθημα καψίματος.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;
  • η διαφραγματοκήλη

  • η λήψη ακατάλληλων φαρμάκων

  • η διατροφή με μεγάλα γεύματα που είναι πλούσια σε λίπη

  • η παχυσαρκία

  • το κάπνισμα

  • το αλκοόλ και ο καφές

  • η εγκυμοσύνη
Πως γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης γίνεται με γαστροσκόπηση, με εικοσιτετράωρη πεχαμετρία οισοφάγου, η οποία μετρά την οξύτητα των υγρών ή με το τεστ Bernstein, το οποίο αναπαράγει τα συμπτώματα της νόσου.

Πως θεραπεύεται;

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση θεραπεύεται με την κατάλληλη διατροφή και με φαρμακευτική αγωγή, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει αντιόξινα, αντιεκκριτικά και γαστροκινητικά φάρμακα μόνα τους ή σε συνδυασμούς. Σε σπάνιες περιπτώσεις, όταν η αιτία της νόσου είναι η διαφραγματοκήλη, μπορεί να χρειαστεί να γίνει χειρουργική επέμβαση συνήθως με λαπαροσκόπηση.

Ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές;

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση πρέπει να ελέγχεται προκειμένου να προλαμβάνονται οι βλάβες στον οισοφάγο, οι οποίες μπορεί να είναι οι εξής:
  • έλκη

  • αιμορραγία

  • καλοήθεις στενώσεις

  • καρκίνος
Πως μπορεί να προληφθεί;

Για την πρόληψη της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης θα πρέπει να ακολουθείται ένας υγιεινός τρόπος ζωής που να περιλαμβάνει καλή διατροφή, αποφυγή κατάκλισης αμέσως μετά τα γεύματα, άσκηση, διακοπή καπνίσματος και περιορισμό του αλκοόλ. Τα άτομα που έχουν εκδηλώσει τη νόσο, χρειάζεται να ελέγχουν τους παράγοντες κινδύνου και να ακολουθούν την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, σύμφωνα με τις ιατρικές συμβουλές.