Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Φλεβική Θρομβοεμβολική Νόσος

Ένα νέο «όπλο» έχουν στα χέρια τους οι γιατροί, προκειμένου να μπορούν να αναγνωρίσουν και κατ’ επέκταση να αντιμετωπίσουν τη φλεβική θρομβοεμβολική νόσο – μία ύπουλη πάθηση που μπορεί να είναι μοιραία για τους ασθενείς. Πρόκειται για τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες πρόληψης και θεραπείας της νόσου, που συντάχθηκαν με πρωτοβουλία της Ερευνητικής Μονάδας Θρόμβωσης και Βιολογίας των Αγγείων της Α΄ Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μαζί με 80 ειδικούς στη Θρόμβωση ιατρούς, διαφόρων ειδικοτήτων (χειρουργοί, ορθοπεδικοί, αγγειολόγοι, γυναικολόγοι, ογκολόγοι, αναισθησιολόγοι, αιματολόγοι) από όλες τις βαθμίδες υγείας. Το βιβλίο, που εκδόθηκε με την υποστήριξη μεγάλης φαρμακευτικής εταιρείας, θα διανέμεται δωρεάν στους γιατρούς, με στόχο να σωθεί το 50% των Ελλήνων ασθενών, που κινδυνεύει να εκδηλώσει την πάθηση.

Όπως τόνισαν ο Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής του Α.Π.Θ., Διευθυντής της Α’ Πανεπιστημιακής Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης, κος Δημήτριος Κισκίνης, ο αναπληρωτής Καθηγητής Αιματολογίας και Αιμόστασης του Πανεπιστημίου Pierre et Marie Curie (Paris IV) και υπεύθυνος της ερευνητικής μονάδας Θρόμβωσης και Βιολογίας των αγγείων της Α’ Πανεπιστημιακής Κλινικής του Α.Π.Θ., κος Γρηγόρης Γεροτζιάφας, ο Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Διευθυντής της Αγγειοχειρουργικής Κλινικής του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου κος Αστέριος Κατσαμούρης, ο Καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κος Κωνσταντίνος Μαλίζος και ο αναπληρωτής Καθηγητής, Διευθυντής του Κέντρου Θρόμβωσης του New Mexico των ΗΠΑ κος Αλέξανδρος Σπυρόπουλος: «Η Ελλάδα είναι η πέμπτη χώρα στον κόσμο που βγάζει αυτό το βιβλίο, την ώρα που περίπου 20.000 ασθενείς καταλήγουν από την ασθένεια κάθε χρόνο. Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι το 30% των αιφνιδίων θανάτων οφείλεται σε πνευμονική εμβολή. Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 543.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους ετησίως (το 12% των θανάτων) εξαιτίας της πνευμονικής εμβολής (θρόμβωση των πνευμονικών αρτηριών). Εν ολίγοις, η Φλεβική Θρομβοεμβολική Νόσος σκοτώνει κάθε χρόνο διπλάσιο αριθμό ανθρώπων σε σχέση με το άθροισμα των θανάτων που οφείλονται στο AIDS (6.000), στον καρκίνο του προστάτη (63.000), στον καρκίνο του μαστού (86.000) και στα τροχαία ατυχήματα (55.000)».

Τι έδειξαν οι μελέτες

Διακεκριμένοι Έλληνες επιστήμονες προτείνουν τη σύσταση Επιτροπής Θρόμβωσης, που θα λειτουργεί με πρότυπα των Επιτροπών Μετάγγισης Αίματος, σε κάθε νοσοκομείο.
Εξάλλου ενδιαφέρον παρουσιάζει η μελέτη ENDORSE, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Lancet το 2007 και από την οποία προέκυψε ότι, σε παγκόσμια κλίμακα, το 42% των νοσηλευόμενων σε Παθολογικές Κλινικές και το 64% των νοσηλευόμενων σε Χειρουργικές Κλινικές διέτρεχαν κίνδυνο Φλεβικής Θρομβοεμβολής. Ωστόσο μόλις οι τέσσερις στους δέκα ασθενείς που νοσηλεύονταν στις παθολογικές κλινικές και οι έξι στους δέκα χειρουργικούς ασθενείς έλαβαν κάποια μορφή προφύλαξης για την αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού προβλήματος.
Η εν λόγω μελέτη έγινε σε δείγμα 70.000 ασθενών από 32 χώρες και από την Ελλάδα συμμετείχαν 1.845 ασθενείς. Σε ότι αφορά στη χώρα μας προέκυψε ότι για το 70% των ασθενών που κινδύνευαν να χάσουν τη ζωή τους από Φλεβική Θρομβοεμβολή δεν είχε ληφθεί μέριμνα! Αυτό και μόνο το στοιχείο δείχνει ότι ο κίνδυνος της φλεβικής θρόμβωσης δεν εκτιμάται σωστά από τους γιατρούς σε παγκόσμιο επίπεδο.

Λίγα λόγια για τη νόσο

Με τον όρο φλεβική θρόμβωση εννοούμε τον σχηματισμό θρόμβων και πηγμάτων αίματος μέσα σε φλεβικά αγγεία. Φλεβική θρόμβωση παρουσιάζεται σε πιο βαθιές φλέβες των κάτω άκρων και μπορεί να μην προκαλέσει καθόλου συμπτώματα και να μην γίνει αντιληπτή από τον ασθενή, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη στο πόδι, γνωστή και ως μεταθρομβωτικό σύνδρομο, σε χρόνια φλεβική ανεπάρκεια ή σε δυνητικά θανατηφόρο πνευμονική εμβολή.
Τα συμπτώματα είναι ενόχληση ή πόνος όταν ο ασθενής είναι σε όρθια στάση ή βαδίζει, που υποχωρεί με ανάπαυση και με ανύψωση του κάτω άκρου, ευαισθησία, οίδημα (πρήξιμο) και θερμότητα.

Πού οφείλεται

Τα τρία βασικά αίτια της θρόμβωσης είναι οι διαταραχές της πηκτικότητας του αίματος, ο τραυματισμός των αγγείων και η αλλαγή στην αιματική ροή. Σε περίπτωση παρακώλυσης της αιματικής ροής, λόγω ασθένειας, τραυματισμού και αδράνειας των βαλβίδων, το αίμα λιμνάζει και ευνοείται η δημιουργία θρόμβων.

Παράγοντες κινδύνου

  • Γενετική προδιάθεση -μεταλλάξεις γονιδίων που ελέγχουν τον μηχανισμό της πήξης του αίματος
  • Ιστορικό προηγηθείσας φλεβικής θρόμβωσης ή οικογενειακό ιστορικό του ασθενούς με αναφερόμενα τέτοια περιστατικά
  • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση
  • Ηλικία άνω των 40 ετών
  • Ορμονοθεραπεία ή λήψη αντισυλληπτικών
  • Κύηση ή πρόσφατος τοκετός
  • Προηγηθείς καρκίνος ή ήδη υπάρχων καρκίνος
  • Τραυματισμός άκρου ή ορθοπεδικές επεμβάσεις
  • Πολύωρη ακινησία ή καθιστική ζωή
  • Παχυσαρκία.

Τρόποι αντιμετώπισης

Η δημιουργία θρόμβων στις πιο βαθιές φλέβες (εν τω βάθει) των κάτω άκρων (μετά από σοβαρές εγχειρήσεις, τραυματισμούς ή κατάγματα, που κρατούν τον ασθενή σε ακινησία για μεγάλο χρονικό διάστημα) είναι σοβαρή και απαιτεί εισαγωγή στο νοσοκομείο για στενή παρακολούθηση, θεραπεία και εξετάσεις. Ο κυριότερος κίνδυνος της μη έγκαιρης διάγνωσης ή της πλημμελούς αντιμετώπισης είναι η «μετανάστευση» του θρόμβου προς τους πνεύμονες (πνευμονική εμβολή), η οποία μπορεί να είναι ακόμη και θανατηφόρος. Συνήθως, η νοσηλεία διαρκεί 5-10 ημέρες, αλλά στη συνέχεια απαιτείται παρακολούθηση και θεραπεία για 4 έως 6 μήνες. Η θνητότητα της πνευμονικής εμβολής αν δεν αντιμετωπιστεί φθάνει μέχρι και 30%.
Η κυριότερη μορφή αντιμετώπισης της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πρόληψης της Πνευμονικής εμβολής είναι με φαρμακευτική αντιπηκτική αγωγή.

Η πρόληψη

Η πρόληψη των θρομβώσεων στις ομάδες υψηλού κινδύνου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Γενικά συνιστάται η κατά το δυνατόν αποφυγή παρατεταμένων χρονικών διαστημάτων ακινησίας. Κατά τη διάρκεια ενός πολύωρου αεροπορικού ταξιδιού συνιστάται καλή ενυδάτωση, αποφυγή κατανάλωσης αλκοόλ και άσκηση των ποδιών, είτε με μυϊκή σύσπαση των μυών της γάμπας είτε με περπάτημα στο διάδρομο του αεροπλάνου, κάθε 30 λεπτά. Στους υπέρβαρους ασθενείς, συνίσταται η απώλεια βάρους, καθώς η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης. Το σημαντικότερο είναι να ελέγχονται οι παράγοντες κινδύνου έτσι ώστε να αξιολογείται σωστά ο ασθενής και να χορηγείται η κατάλληλη αγωγή προφύλαξης.


Αρτηριακή Υπέρταση

Ως υπέρταση ορίζεται η αρτηριακή πίεση που υπερβαίνει τα 140/90 mmHg σε επανειλημμένες μετρήσεις από τον γιατρό. Πρόκειται για μια ύπουλη πάθηση που χαρακτηρίζεται και ως «σιωπηλός δολοφόνος» δεδομένου ότι μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή, χωρίς καμία προειδοποίηση και χωρίς κανένα σύμπτωμα. Η έγκαιρη διάγνωση και ρύθμιση της υπέρτασης είναι ζωτικής σημασίας καθώς αποτελεί άμεσο παράγοντα κινδύνου για τα καρδιαγγειακά επεισόδια (π.χ εγκεφαλικά, εμφράγματα). Τα υπέρβαρα άτομα όπως και τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν υπέρταση.

Που οφείλεται;

Τα αίτια της πρωτοπαθούς υπέρτασης παραμένουν αδιευκρίνιστα ενώ για τα αίτια της δευτεροπαθούς υπέρτασης ενοχοποιούνται παράγοντες, όπως η παχυσαρκία, η υπερκατανάλωση αλκοόλ, η απορύθμιση των ορμονών, το στρες και ορισμένες παθήσεις των νεφρών.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα της υπέρτασης- αν και συνήθως δεν εκδηλώνονται με αποτέλεσμα να μη γίνεται αντιληπτή η νόσος από μεγάλο ποσοστό ασθενών- είναι τα εξής:

  • πονοκέφαλος
  • αίσθημα κόπωσης
  • ρινορραγία


Πως γίνεται η διάγνωση;

Τα πρώτα βήματα της διάγνωσης περιλαμβάνουν τακτικές επισκέψεις στο γιατρό και μέτρηση της αρτηριακής πίεσης σε διαφορετικές ώρες τις ημέρας. Στη συνέχεια σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνουν και περαιτέρω εξετάσεις, όπως οφθαλμολογικές, αιματολογικές, ουρολογικές, ηλεκτροκαρδιογράφημα ή υπερηχογράφημα καρδιάς και νεφρών καθώς και 24ωρη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης με ειδική φορητή συσκευή (holter πιέσεως).

Πως αντιμετωπίζεται;

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της υπέρτασης, αν δηλαδή είναι ήπια, μέτρια, σοβαρή ή πολύ σοβαρή, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγή του τρόπου ζωής και λήψη αντιυπερτασικών φαρμάκων.

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της πάθησης;

  • το οικογενειακό ιστορικό
  • η παχυσαρκία
  • η ηλικία
  • η καθιστική ζωή και η έλλειψη σωματικής άσκησης
  • τα αντισυλληπτικά χάπια και μερικά άλλα φάρμακα (π.χ ερυθροποιητίνη)
  • εγκυμοσύνη
  • η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ
  • η αυξημένη κατανάλωση αλατιού
  • η αυξημένη χοληστερίνη
  • το κάπνισμα
  • ο σακχαρώδης διαβήτης


Τι επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει;

Η υπέρταση μπορεί να βλάψει:

  • τον εγκέφαλο (εσωτερική αιμορραγία, εγκεφαλικό επεισόδιο)
  • την καρδιά (καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσος)
  • τους νεφρούς (νεφρική ανεπάρκεια)
  • τους οφθαλμούς (θαμπή όραση)


Τι μπορείτε να κάνετε;

Μπορείτε να υιοθετήσετε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, που να περιλαμβάνει καλή διατροφή (για να αποφύγετε την παχυσαρκία), άσκηση (για να αποφύγετε τους κινδύνους της καθιστικής ζωής), περιορισμό του στρες και του αλκοόλ και διακοπή καπνίσματος. Αν ανήκετε στην ομάδα υψηλού κινδύνου κάνετε τακτικά εξετάσεις ενώ μετά την ηλικία των 30 μετράτε την πίεσή σας ανά τακτικά χρονικά διαστήματα.

ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑ

Περίοδος επωάσεως

2-10 ημέρες, συνήθως 4

Περίοδος απομονώσεως (λόγω μολυσματικότητας)

Αν χορηγείται αντιβιοτικό 24 ώρες, αν όχι, μέχρι να πιστοποιηθεί μέσω βακτηριολογικής εξετάσεως, ότι ο ασθενής έχει θεραπευτεί.

Η μηνιγγίτιδα είναι ο οξύς μολυσματικός πυρετός, ο οποίος προκαλεί φλεγμονή στις μεμβράνες που περιβάλουν τον εγκέφαλο και την σπονδυλική στήλη (μήνιγγες), με συνέπεια να υποστούν βλάβες.

Η αιτία της φλεγμονής είναι η μόλυνση από βακτήρια ή ιούς.

Η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από βακτηριακή μόλυνση είναι ο σοβαρότερος τύπος και σε κάποιες περιπτώσεις προκαλεί μόνιμη βλάβη στον εγκέφαλο ή ακόμη και θάνατο.

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τις περισσότερες φορές προκαλείται στα παιδιά από το βακτήριο Neisseria meningitidis και ονομάζεται μηνιγγοκοκκική μηνιγγίτιδα.

Το βακτήριο Νeisseria είναι φυσιολογικά εγκατεστημένο στη μύτη και στο λαιμό και συνήθως δεν προκαλεί αρρώστιες.

Το γιατί σε κάποια παιδιά προκαλεί μηνιγγίτιδα, είναι άγνωστο.

Ένα άλλο συνηθισμένο αίτιο που προκαλούσε μηνιγγίτιδα ήταν η μόλυνση με το βακτήριο Haemophilus influenzae της γρίπης, αλλά αυτή η περίπτωση έχει γίνει σπάνια, από τότε που άρχισε ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ στα μωρά.

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι πιο συνηθισμένη ανάμεσα σε παιδιά μικρότερα από 5 ετών, ωστόσο μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία. Συνήθως εμφανίζεται σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Η ιογενής μηνιγγίτιδα, έχει την τάση να εμφανίζεται σε επιδημίες, κατά την διάρκεια των χειμερινών μηνών και είναι πιο συχνή σε παιδιά μεγαλύτερα των 5 ετών.

Τα συμπτώματα, τόσο της βακτηριακής όσο και της προκαλούμενης από ιούς μηνιγγίτιδας, είναι παρόμοια στα αρχικά στάδια.

Ωστόσο, τα συμπτώματα της βακτηριακής μηνιγγίτιδας είναι συνήθως πιο έντονα και με την τάση να εμφανίζονται γρήγορα, μερικές φορές μέσα σε λίγες ώρες, ενώ τα συμπτώματα που προκαλεί η οφειλόμενη σε ιό μηνιγγίτιδα είναι ήπια.

Στα βρέφη τα πρώτα συμπτώματα είναι συχνά αμυδρά και μπορεί να περιλαμβάνουν:

· Μη φυσιολογική υπνηλία

· Πυρετό

· Εμετό

· Άρνηση λήψης τροφής

· Έντονο κλάμα

· Νευρικότητα

Στα μεγαλύτερα παιδιά, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν όλα τα παραπάνω, όπως επίσης και τα εξής:

· Έντονο πονοκέφαλο

· Αποστροφή για το έντονο φως και για τους δυνατούς ήχους

· Ακαμψία των μυών, ειδικότερα των μυών του λαιμού

Στα παιδιά όλων των ηλικιών που έχουν βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να ακολουθούνται:

· Από αυξανόμενη υπνηλία

· Από απώλεια των αισθήσεων ή σπασμούς (περιστασιακά)

· Μερικά παιδιά με μηνιγγίτιδα εμφανίζουν ένα χαρακτηριστικό εξάνθημα, το οποίο αποτελείται από επίπεδα, ροζ ή πορφυρά σπυράκια που δεν ξεθωριάζουν όταν τα πιέζουμε.

Θεραπεία

Η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από στο βακτήριο Haemophilus influenzae της ΓΡΙΠΗΣ, μπορεί να προληφθεί με τον συνηθισμένο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ, που παρέχει ανοσοποίηση στο συγκεκριμένο βακτήριο και γίνεται σε όλα τα παιδιά.

Μικρής διάρκειας προστασία ενάντια σε ένα είδος της μηνιγγοκοκκικής μηνιγγίτιδας, παρέχεται από ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ κατά τη διάρκεια τοπικών επιδημιών.

Ο μοναδικός άλλος τρόπος πρόληψης της βακτηριακής μηνιγγίτιδας είναι να χορηγηθούν αντιβιοτικά σε αυτούς που έρχονται σε άμεση επαφή με ένα παιδί που έχει προσβληθεί.

Η έγκαιρη θεραπεία με αντιβιοτικά, όταν γίνεται στα πρώτα στάδια της βακτηριακής μηνιγγίτιδας συνήθως οδηγεί σε πλήρη ανάρρωση.

Σε μερικά παιδιά μπορεί να παρουσιαστούν κάποιες βλάβες στον εγκέφαλο, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν κώφωση, κρίσεις σπασμών ή δυσκολίες στη μάθηση, ειδικότερα αν η θεραπεία καθυστερήσει. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η αρρώστια μπορεί να είναι θανατηφόρα, ακόμα και αν η θεραπεία γίνει έγκαιρα.

Εάν ένα παιδί σας παρουσιάσει συμπτώματα μηνιγγίτιδας, θα πρέπει να λάβει αμέσως ιατρική βοήθεια.

ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ

Οι πυρετικοί σπασμοί εμφανίζονται στα παιδιά που η ηλικία τους είναι από 6 μηνών ως 5 χρονών.Είναι ένα είδος σπασμών ο οποίος συνδέεται με υψηλή θερμοκρασία - πάνω από 39° C - η οποία συνήθως προέρχεται από κάποια μόλυνση σε ένα μέρος του σώματος, εκτός από τον εγκέφαλο.Οι σπασμοί, τις περισσότερες φορές, συνδέονται με μολύνσεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, όπως είναι το κρυολόγημα.Οι πυρετικοί σπασμοί προκαλούνται από τη απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος και εμφανίζονται, συνήθως, κατά την έναρξη κάποιας εμπύρετης αρρώστιας.Τα παιδιά είναι ευαίσθητα στις κρίσεις σπασμών γιατί οι εγκέφαλοί τους δεν είναι ακόμα ώριμοι. Αυτές οι κρίσεις σπασμών δεν είναι συνήθως σοβαρές.

Το πρώτο στάδιο της κρίσης διαρκεί περίπου μισό λεπτό.

Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

· Απώλεια των αισθήσεων

· Ακαμψία του σώματος

· Διακοπή της αναπνοής για περισσότερο από μισό λεπτό

· Ακούσια κένωση ή ούρηση

Το δεύτερο στάδιο συνήθως διαρκεί για λιγότερο από 5 λεπτά.

Το παιδί παραμένει αναίσθητο και ίσως εμφανιστούν συμπτώματα που μπορεί να περιλαμβάνουν:

· Νευρική σύσπαση των άκρων και/ ή του προσώπου

· Αναποδογύρισμα των ματιών

Στο τέλος του δευτέρου σταδίου, το παιδί ανακτά τις αισθήσεις του και κοιμάται βαθιά για μία με δύο ώρες.Όταν το παιδί ξυπνήσει, μπορεί να είναι σαστισμένο, νυσταλέο και ευερέθιστο.

Κάποια από τα παιδιά που έχουν υποστεί ένα επεισόδιο πυρετικών σπασμών μπορεί να έχουν και ένα δεύτερο αργότερα.

Ωστόσο, τα παιδιά που είναι μεγαλύτερα από 5 ετών, σπανίως έχουν άλλα επεισόδια.

· Αν παρουσιαστούν πυρετικοί σπασμοί, θα πρέπει να είναι άμεση η επικοινωνία με το γιατρό και να εξετασθεί, ώστε να αποκλειστεί η περίπτωση της ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑΣ.


ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ


OΛΕΣ ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ. ΤΑ ΔΥΟ ΑΥΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΤΟΥ 24ΩΡΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ.
Το εσωτερικό ρολόι του οργανισμού, που καθορίζει το βιολογικό ρυθμό, γνωστός και ως κιρκαδικός ρυθμός από την συγχώνευση των λατινικών λέξεων Circa-που σημαίνει περίπου- και Dies- που σημαίνει μέρα.
Ο ρυθμός αυτός λειτουργεί βάση δύο ορμονών, της μελατονίνης και της ντοπαμίνης. Η ντοπαμίνη σχετίζεται με την εγρήγορση και η μελατονίνη αφορά τον καθορισμό του ύπνου.
Μόλις το φως της ημέρας ελαττώνεται και μέσω αυτού ερεθίζονται οι νευρικοί υποδοχείς των οφθαλμών, μειώνεται η ντοπαμίνη και η κορτιζόνη του οργανισμού, και αυξάνεται η μελατονίνη, θέτοντας σε λειτουργία την διαδικασία του ύπνου.
Το αντανακλαστικό αυτό τόξο σχηματίζεται σε δύο περιοχές του εγκεφάλου πάνω από τον υποθάλαμο, τους λεγόμενους υπερχιασματικούς πυρήνες. Ο κάθε πυρήνας έχει μέγεθος ρυζιού και περιέχει από 50.000 κύτταρα, τα οποία συντονίζονται μεταξύ τους και με τον υπόλοιπο οργανισμό, προκειμένου να φέρουν την αρμονία των βιορυθμών σε όλο το σώμα.
Εάν υπάρχει διαταραχή στο σύστημα των πυρήνων, τότε εμφανίζεται με πλήθος από νοσηρές ανωμαλίες, όπως διαταραχές βάδισης, σίτισης, πόσης, ύπνου, σκέψης κτλ.
Αυτά τα αναφέρουμε για να γίνει γνωστό πως ο απλός βιορυθμός του βιολογικού ρολογιού, που κλείνουμε στο κεφάλι μας, είναι υπεύθυνος για τον τρόπο ζωής μας και για όλες τις δυσάρεστες καταστάσεις, που προκαλεί καμιά φορά η δυσλειτουργία του.