Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Καρδιακή Προσβολή

Εισαγωγή
Οι καρδιακές προσβολές ή ‘οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου’ είναι πολύ συνηθισμένες και πολύ θανατηφόρες, Η αιτία της καρδιακής προσβολής είναι συνήθως η θρόμβωση της στεφανιαίας που είναι φράξιμο των αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς. Το σταμάτημα της καρδιάς σε μια καρδιακή προσβολή λέγεται ‘καρδιακή ανακοπή’. Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι πόνος ή δυσφορία στο στήθος, αλλά αυτά μπορεί να είναι ήπια ή να μην εμφανίζονται καθόλου και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και ο ασθενής δεν είναι βέβαιος αν έχει πάθει καρδιακή προσβολή. Αν αμφιβάλετε ζητήστε αμέσως επείγουσα ιατρική βοήθεια.
Η κλασική μοιραία λανθασμένη διάγνωση καρδιακής προσβολής συμβαίνει όταν το άτομο πιστεύει ότι ο πόνος στο στήθος είναι απλά καύσος (π.χ. αναρρόφηση, δυσπεψία, GERD κλπ) και δεν ζητά άμεση ιατρική βοήθεια για εκείνο που αποδεικνύεται καρδιακή προσβολή. Επίσης οι άνθρωποι μπορεί να νομίζουν λανθασμένα ότι έχουν στηθάγχη όταν στην πραγματικότητα πρόκειται για καρδιακή προσβολή.
Όμως πολλά περιστατικά καρδιακής προσβολής δεν διαγιγνώσκονται ακόμα και στα επείγοντα περιστατικά, γεγονός που κάνει την λανθασμένη διάγνωση για έμφραγμα την πρώτη ιατρική αιτία για αντιδικίες. Λόγω του τυπικού προφίλ του εμφράγματος σε ηλικιωμένους άντρες (συνήθως πάνω από τα 45), συχνά γίνεται λανθασμένη διάγνωση εμφράγματος σε γυναίκες και νεαρούς ενήλικες. Σε κάθε ηλικία το έμφραγμα μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις και τα διαγνωστικά τεστ ακόμα και το καρδιογράφημα μπορεί να είναι φυσιολογικά. Το έμφραγμα διαγιγνώσκεται λανθασμένα σαν γαστρεντερική διαταραχή (26% των περιπτώσεων λάθος διάγνωσης), μυοσκελετικός πόνος (21% των περιπτώσεων) ή αναπνευστική νόσος όπως η πνευμονία και η βρογχίτιδα (6% των περιπτώσεων).
Από το άλλο μέρος υπάρχουν λιγότερο σοβαρές διαταραχές που πιστεύεται λανθασμένα ότι είναι καρδιακές προσβολές. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι άτομα με κρίση πανικού που τρέχουν στα επείγοντα περιστατικά πιστεύοντας ότι πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή. Υπάρχουν πολλές άλλες αιτίες πόνου στο στήθος πολλές από τις οποίες δεν είναι τόσο σοβαρές (π.χ. καύσος, GERD, αναρρόφηση κλπ). Ωστόσο είναι σημαντικό να μην ρισκάρετε και να ζητάτε άμεση ιατρική βοήθεια για πόνο στο στήθος ή οποιαδήποτε συμπτώματα καρδιακής προσβολής ή παρόμοια με αυτά.

Συμπτώματα Καρδιακής Προσβολής
• Δυσφορία στο στήθος – συνήθως στο κέντρο του στήθους που έρχεται και φεύγει.
o Δυσάρεστη πίεση στο στήθος
o Σύνθλιψη στήθους
o Στήθος ‘γεμάτο’
o Πόνος στο στήθος
o Δυσφορία στο επάνω μέρος του κορμού – όχι απαραίτητα στο στήθος μόνο
• Πόνος που κατεβαίνει στο αριστερό χέρι
• Δυσφορία στην πλάτη
• Πόνος στην πλάτη
• Δυσφορία στο ένα χέρι
• Δυσφορία και στα δυο χέρια
• Δυσφορία στο λαιμό
• Δυσφορία στο σαγόνι
• Δυσφορία στο στομάχι
• Συμπτώματα πλήρους καρδιακής ανακοπής:
• Απώλεια συνείδησης
• Κυάνωση
• Ωχρότητα
• Απουσία σφυγμού
• Διαστολή κόρης
• Άλλα σημάδια
• Δύσπνοια
• Εφίδρωση
• Κρύος ιδρώτας
• Ναυτία
• Εμετός
• Ζαλάδα
• Λιποθυμία
• Κόπωση
• Ακραία κόπωση
• Ανησυχία
• Ταχυπαλμία
• Ωχρότητα
• Στομαχική διαταραχή
• Δύσπνοια
• Πανικός

Κυστίτιδα: Μόλυνση ή φλεγμονή της ουροδόχου κύστης.

Συμπτώματα Κυστίτιδας
• Πόνος κατά την ούρηση
• Κάψιμο κατά την ούρηση
• Δυσκολία ούρησης
• Συχνουρία
• Επείγουσα ούρηση
• Συνεχής ανάγκη για ούρηση
• Πόνος στην κύστη
• Πόνος χαμηλά στην κοιλιά
• Άλγος χαμηλά στην κοιλιά
• Κοιλιακή ευαισθησία
• Σκούρα ούρα
• Αίμα στα ούρα
• Πυρετός
• Κρυάδες
• Θολά ούρα
• Δύσοσμα ούρα

Ίλιγγος

Οποιαδήποτε βλάβη στο φλοιό του εγκεφάλου, στα βασικά γάγγλια, στην παρεγκεφαλίδα ή στα περιφερικά πληροφορικά συστήματα (μάτια, αισθητήρια νεύρα των άκρων και του κορμιού και λαβύρινθος μαζί με το αιθουσαίο νεύρο που τον ενώνει με τον εγκέφαλο) καθώς και στα νεύρα που ενώνουν τα προαναφερθέντα όργανα μεταξύ τους επιφέρει μια «αναστάτωση» που υποκειμενικά την εκλαμβάνουμε ως ίλιγγο. Το κεντρικό νευρικό σύστημα προσπαθεί να αντιρροπήσει τη βλάβη, όσο αυτό όμως δεν συμβαίνει επαρκώς, παραπονιόμαστε για ίλιγγο και κινδυνεύουμε να χάσουμε την ισορροπία μας. Η σύνδεση των ανωτέρω μηχανισμών με κέντρα του αυτόνομου νευρικού συστήματος, υπεύθυνα για τη λειτουργία του στομάχου, προκαλεί αίσθημα ναυτίας και τάση προς εμετό.
Όταν αισθανόμαστε ότι το περιβάλλον περιστρέφεται προς μία κατεύθυνση και τα συμπτώματα είναι περιορισμένης διάρκειας, τότε η βλάβη εστιάζεται συνήθως στον λαβύρινθο και το αιθουσαίο νεύρο. Ακόμα όμως και σε αυτές τις εύκολες διαγνωστικά περιπτώσεις υπάρχουν εξαιρέσεις, γιατί και σε βλάβες στο εγκεφαλικό στέλεχος, που περιλαμβάνουν τον πυρήνα ή τις κατώτερες κεντρικές δέσμες της 8ης συζυγίας, μπορεί να παρατηρηθούν ανάλογα συμπτώματα.
Όταν τα συμπτώματα του ιλίγγου είναι διάχυτα, δηλαδή υπάρχει αίσθηση ή φόβος για απώλεια της ισορροπίας, δίχως περιστροφικά φαινόμενα, τότε συνήθως ο ασθενής δυσκολεύεται να προσδιορίσει αν το πρόβλημα βρίσκεται στο κεφάλι ή σα κάτω άκρα. Μιλά συνήθως για άδειο κεφάλι, μπούκωμα στα αυτιά ή αστάθεια στα πόδια ή για όλα αυτά συγχρόνως. Τα ανωτέρω συμπτώματα συνοδεύονται μερικές φορές από νευροφυτικά φαινόμενα, όπως εφίδρωση, ταχυκαρδία, φόβο, τάση λιποθυμίας. Σε βλάβες στο νωτιαίο μυελό που συμπεριλαμβάνει τις οπίσθιες δέσμες ή σε πολυνευροπάθειες είναι πιθανόν το κύριο σύμπτωμα να είναι ίλιγγος, λόγω μειωμένης επίγνωσης της θέσης κυρίως στο σκοτάδι ή με κλεισμένα μάτια, δηλαδή όταν λείψει το οπτικό ερέθισμα.. Ασθενείς με πόνους στον αυχένα που παρουσιάζονται αυτόματα ή μετά από τραυματισμό, παραπονιούνται για ίλιγγο. Ρόλο παίζουν πιθανώς εδώ, κατεστραμμένοι αυχενικοί νευροϋποδοχείς.
Παροδικός διάχυτος ίλιγγος μπορεί να προέρχεται από εγκεφαλικά ισχαιμικά επεισόδια, λόγω εγκεφαλικής αλλά και στεφανιαίας αγγειοπάθειας, από υπερτασικές και υποτασικές κρίσεις αλλά και από ψυχικές αιτίες. Όσο και αν φαίνεται περίεργο ο ψυχικά άρρωστος υποφέρει πολλές φορές από ίλιγγο, επειδή τα βασικά γάγγλια που επηρεάζουν το μυϊκό τόνο των κάτω άκρων επηρεάζονται από ψυχικές καταστάσεις. Σε ασθενείς με φοβικό ίλιγγο, όπου σε ποστουρογραφικές εξετάσεις βρέθηκαν ταλαντώσεις 3,5 μέχρι 9 Hz, δεν ανέδειξαν βλάβες αισθητικών και κινητικών λειτουργιών, αλλά αυξημένη ενεργοποίηση των μυών, λόγω αλλαγής του προγραμματισμού της ισορροπίας σε κατάσταση φοβικής εμπειρίας . Διάχυτος παροδικός ή χρόνιος ίλιγγος παρουσιάζεται στην προσπάθεια του κεντρικού νευρικού συστήματος να εξισορροπήσει ίλιγγο περιφερικής αιτιολογίας με περιστροφικά φαινόμενα.
Χρόνιος διάχυτος ίλιγγος παρατηρείται επίσης σε χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και στη νόσο του Πάρκινσον (ασθένεια των βασικών γαγγλίων) καθώς και σε πολλές άλλες χρόνιες εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως οι διαφόρων τύπων άνοιες, αλλά και σε νόσους του περιφερικού νευρικού συστήματος, όπως οι πολυνευροπάθειες.
Στη διάγνωση και στη θεραπεία των ιλίγγων εμπλέκονται νευρολόγοι, ψυχίατροι, ωτορινολαρυγγολόγοι, παθολόγοι, καρδιολόγοι, ορθοπεδικοί. Κάθε γιατρός ερμηνεύει συνήθως τα συμπτώματα του ασθενούς από τη σκοπιά της ειδικότητάς του. Γι’ αυτό για να βοηθηθεί αποτελεσματικά ο ασθενής, απαιτείται η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Στην πρώτη επαφή με τον άρρωστο απαιτείται εμπεριστατωμένη κλινική νευρολογική εξέταση που θα συμπεριλαμβάνει και δοκιμασίες πρόκλησης ιλίγγου που τις περισσότερες φορές θα δώσουν στοιχεία για το σύστημα που έχει πάθει βλάβη: οπτικό, αιθουσαίο, παρεγκεφαλιδικό, σωματοαισθητικό. Η διάγνωση της βλάβης κάποιου από τα ανωτέρω συστήματα υποβοηθείται και από κλινικές νευροφυσιολογικές εξετάσεις, όπως το ηλεκτρονυσταγμογράφημα, που ανάλογα με τις δυνατότητες της χρησιμοποιούμενης συσκευής, θα δώσει όχι μόνο πληροφορίες για βλάβη του λαβυρίνθου και του αιθουσαίου νεύρου, αλλά και θα δείξει επιπλέον βλάβες του στελέχους και των ημισφαιρίων στην καθοδήγηση των κινήσεων των οφθαλμών, καθότι την τελευταία δεκαπενταετία με τη βοήθεια οφθαλμογραφικών μεθόδων έγινε δυνατόν να αποδεχθεί ότι βλάβες του φλοιού οδηγούν σε ειδικές οφθαλμοκινητικές βλάβες που επηρεάζουν δυσμενέστατα τον προσανατολισμό του ασθενή στο χώρο5. Χρήσιμο είναι επίσης το μυογράφημα, κυρίως για βλάβες των περιφερικών νεύρων στα κάτω άκρα και τα σωματοαισθητικά προκλητά δυναμικά για βλάβες των αισθητικών οδών του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος.
Σε περίπλοκες καταστάσεις και στη φυσικοθεραπεία του ιλίγγου πολύ χρήσιμη είναι και η μέθοδος της δυναμικής ποστουρογραφίας ή κινησιογραφίας, που σε συνδυασμό με την κλινική νευρολογική εξέταση θα βοηθήσει στο διαχωρισμό των βλαβών των διαφόρων συστημάτων ισορροπίας. Το ακουόγραμμα και τα ακουστικά προκλητά δυναμικά δίνουν έμμέσα πληροφορίες για βλάβες στο λαβύρινθο και άμεσα για βλάβες στο 8Ο εγκεφαλικό (αιθουσαίο και ακουστικό) νεύρο.
Τέλος, η υπερηχογραφική διερεύνηση (Triplex καρωτίδων, σπονδυλικών αρτηριών, διακρανιακός υπέρηχος για τα ενδοκρανιακά αγγεία, υπέρηχος καρδιάς) μπορεί να δώσει στοιχεία για διαταραχές στην αιμάτωση του εγκεφάλου. Η εργαστηριακή διάγνωση είναι δυσχερής σε περιπτώσεις χρόνιας λήψης φαρμάκων. Η χρόνια λήψη ηρεμιστικών (όπως βρομαζεπάμη) ή υπνωτικών, όπως ή ζοπικλόνη, δημιουργούν βλάβες στους αιθουσαίους πυρήνες και δέσμες.
Όσο και αν φαίνεται περίεργο, φάρμακα που δίνονται στον ίλιγγο, όπως η διμενυδρινάτη και η βηταιστίνη, που βελτιώνουν στην οξεία φάση τα συμπτώματα, στη χρόνια φάση τα επιδεινώνουν, επειδή εμποδίζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα να αναπτύξει μηχανισμούς εξισορρόπησης της βλάβης.
Είναι λοιπόν ο ίλιγγος τόσο περίπλοκος; Πρέπει να γίνουν όλες οι αναφερθείσες εξετάσεις; Όχι απαραίτητα, γιατί ο έμπειρος εξεταστής θα θέσει προτεραιότητες. Στη διάγνωση όμως θα απαιτηθεί συχνά η συνεργασία νευρολόγου, ωτορινολαρυγγολόγου καθώς και παθολόγου, καρδιολόγου. Στη θεραπεία είναι συχνά επιπλέον αναγκαίοι οι ορθοπεδικοί και οι φυσίατροι. Ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει ότι τα εντυπωσιακά συμπτώματα οξέος ιλίγγου για τα οποία θα αναζητήσει άμεσα την ιατρική συμβουλή είναι τις περισσότερες φορές καλοήθους μορφής και παροδικά. Αντίθετα, τα χρόνια και άτυπα συμπτώματα μπορεί να κρύβουν σωματικές νόσους (όπως αυτές του κυκλοφορικού συστήματος) ή ψυχικές (όπως η κατάθλιψη και η διαταραχή πανικού).
Αξίζει λοιπόν να διερευνηθούν τα συμπτώματα σε βάθος, όχι μόνο για θεραπευτικούς αλλά και για προληπτικούς λόγους.

Κατάθλιψη

Η κατάθλιψη είναι η ψυχική διαταραχή που εμφανίζεται συχνότερα. Ένα στα δέκα άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής του. Από επιδημιολογικές έρευνες υπολογίζεται ότι το 6% περίπου του γενικού πληθυσμού πάσχει από κατάθλιψη, δηλαδή περισσότεροι από 350 εκατομμύρια άνθρωποι σ' όλον τον κόσμο και 550 χιλιάδες στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει επεξεργαστεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε συνεργασία με την Παγκόσμια Τράπεζα του ΟΗΕ, με βάση το δείκτη βαρύτητας που μετρά τη συνολική επιβάρυνση στην προσωπική επαγγελματική & κοινωνική ζωή. Πέντε από τις δέκα αρρώστιες με τον υψηλότερο δείκτη είναι ψυχικές . Η κατάθλιψη καταλαμβάνει σήμερα την τέταρτη θέση και υπολογίζεται ότι θα αναρριχηθεί στην 2η θέση της κατάταξης μέχρι το 2020.
Η κατάθλιψη εμφανίζεται συχνότερα στους άγαμους, τους διαζευγμένους και τους κατοίκους αγροτικών περιοχών.
Οι γυναίκες υποφέρουν από κατάθλιψη, σ' όλες τις χώρες του κόσμου, δύο φορές συχνότερα από τους άνδρες. Έχει διαπιστωθεί ότι στη διάρκεια της ζωής τους στο 20% των γυναικών και στο 12% των ανδρών θα εμφανιστεί καταθλιπτικό επεισόδιο, ενώ το 10% των γυναικών και μόλις το 5,8% των ανδρών θα νοσήσουν μέσα σ΄ ένα έτος. Παρά τις βιολογικές συνιστώσες στην αιτιολογία της κατάθλιψης και τις ορμονικές διαφορές ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες, πιστεύεται ότι οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες και τα διαφορετικά στρεσσογόνα γεγονότα ζωής (τοκετοί, ανατροφή παιδιών), στα οποία εκτίθενται οι γυναίκες, διαμορφώνουν τα ποσοστά αυτά.
Σχεδόν οι μισές από όλες τις περιπτώσεις κατάθλιψης δεν αναγνωρίζονται και δεν υποβάλλονται σε θεραπεία ενώ 10% περίπου των καταθλιπτικών ασθενών αυτοκτονούν. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι μέχρι το έτος 2020 η κατάθλιψη θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας στον αναπτυσσόμενο κόσμο προσβάλλοντας πιθανόν περισσότερο από το 25% του πληθυσμού και μέχρι τότε, η βαριά κατάθλιψη θα αποτελεί το δεύτερο σημαντικότερο αίτιο θανάτου και ανικανότητας αν και η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη.
Η κατάθλιψη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία (από 15-70 χρονών), η έναρξή της, όμως, τοποθετείται συνήθως στη μέση ηλικία.
Τα τελευταία χρόνια, έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται ολοένα και συχνότερα στην εφηβική ηλικία ή την πρώιμη ενήλικη ζωή.
Τα καταθλιπτικά επεισόδια που ενσκήπτουν σ' αυτές τις ηλικιακές ομάδες έχουν ενοχοποιηθεί για την αυξημένη χρήση αλκοόλ ή άλλων ψυχοδραστικών ουσιών.
Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει. Τα επεισόδια που αναδύονται κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά. Μπορεί να εμφανιστεί ένα και μοναδικό επεισόδιο ή η νόσος να μεταπέσει σε χρόνια ή υποτροπιάζουσα μορφή.
Με τα σύγχρονα θεραπευτικά μέσα η κατάθλιψη είναι μια νόσος που μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ωστόσο, μόνο το 10-25% των ασθενών υποβάλλονται σε θεραπευτική αγωγή.
Η πολυμορφία με την οποία εμφανίζεται, η άτυπη πολλές φορές συμπτωματολογία της, η ικανότητά της να υποδύεται και να μιμείται οποιαδήποτε νόσο ξεγελούν πολλές φορές τους μη ειδικούς ιατρούς, με αποτέλεσμα μόνο στο 50% των ασθενών να γίνεται σωστή διάγνωση από τους γενικούς ιατρούς. Επιπλέον, η προκατάληψη και ο στιγματισμός που συνοδεύουν τις ψυχικές διαταραχές αποθαρρύνουν ή αποτρέπουν τους πάσχοντες να απευθυνθούν στους ειδικούς. Γι' αυτόν το λόγο συχνά δεν αναγνωρίζεται (διαγιγνώσκεται) και δεν αντιμετωπίζεται θεραπευτικά μια νόσος που μπορεί να επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στην προσωπική ζωή του ατόμου (κατάχρηση ή εξάρτηση από ουσίες, πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων), όπως, επίσης, στις οικογενειακές σχέσεις και στις επαγγελματικές του δραστηριότητες.
Προεξάρχει, βεβαίως, πέραν των οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων, ο κίνδυνος της αυτοκαταστροφής. Η κατάθλιψη είναι η νόσος που συχνότερα από οποιαδήποτε άλλη μπορεί να οδηγήσει στην αυτοκτονία. Ένας στους δέκα ασθενείς επιλέγει την αυτοχειρία ως λύση στον ψυχικό πόνο που τον κατακλύζει και τα αδιέξοδα που θεωρεί ότι τον περιβάλλουν.

Συγκεκριμένα
Φύλο: Οι γυναίκες διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη σε σύγκριση με τους άνδρες χωρίς να γνωρίζουμε την αιτία.

Κοινωνική - οικονομική κατάσταση: Τα ποσοστά κατάθλιψης μειώνονται ελαφρά όσο αυξάνεται το εισόδημα και το μορφωτικό επίπεδο. Οι περισσότερο σοβαρές μορφές συσχετίζονται επίσης με την κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση αν και δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς αν η κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση ευθύνεται για την κατάθλιψη ή η κατάθλιψη οδηγεί στην κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση.

Οικογενειακό ιστορικό: Η κατάθλιψη είναι δύο ή τρεις φορές πιο συχνή σε οικογένειες καταθλιπτικών ασθενών.
Ψυχική κατάσταση: Οι χωρισμένοι ή διαζευγμένοι έχουν τριπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη απ' ότι οι παντρεμένοι. Οι διαζευγμένοι άνδρες φαίνεται πως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις διαζευγμένες γυναίκες.

Ηλικία: Ο κίνδυνος της κατάθλιψης εθεωρείτο πως αυξάνεται με την ηλικία αλλά πρόσφατες μελέτες δείχνουν σήμερα ότι όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς για την εμφάνισή της. Η κατάθλιψη φαίνεται να είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους, αν και συχνά δεν ανιχνεύεται και δεν υποβάλλεται σε θεραπεία σε αυτήν την ομάδα ασθενών. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η κατάθλιψη είναι δύο φορές πιο συχνή σε άτομα που υποφέρουν από σωματικές παθήσεις. Η κατάθλιψη των ηλικιωμένων σχετίζεται επίσης με μακρύτερη χρονική διάρκεια και σημαντικότερο κίνδυνο υποτροπής και αυτοκτονίας. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς εμφανίζουν περισσότερα σωματικά συμπτώματα, όπως κόπωση, δυσκοιλιότητα και απώλεια βάρους παρά θλίψη. Οι διαταραχές μνήμης είναι επίσης συνηθισμένες και συχνά αποδίδονται εσφαλμένα σε σωματική νόσο, άνοια («ψευδοάνοια») ή την γήρανση.

Παιδιά: Τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο πως η κατάθλιψη προσβάλλει συχνά παιδιά και εφήβους, σε ποσοστό 2% έως 5%. Ο ίδιος αριθμός κοριτσιών και αγοριών υποφέρουν από κατάθλιψη ως παιδιά, κατά τη διάρκεια όμως της εφηβείας ο αριθμός των κοριτσιών που παρουσιάζει κατάθλιψη διπλασιάζεται. Τα παιδιά χωρισμένων γονιών, που έχασαν τον ένα γονιό πρόωρα στη ζωή τους και τα παιδιά που υποφέρουν από εγκατάλειψη είναι περισσότερο ευάλωτα στην κατάθλιψη. Η κατάθλιψη κατά την παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε κακή επίδοση στο σχολείο, κακές σχέσεις με τους υπόλοιπους και κατάχρηση ουσιών.

Τι εννοούμε με τον όρο Κατάθλιψη στην Ψυχιατρική;

Ο όρος Κατάθλιψη στην Ψυχιατρική υποδηλώνει μια συγκεκριμένη νόσο, δηλαδή μια διαταραχή η οποία προκαλεί έναν συνδυασμό συμπτωμάτων που δεν συναντάται σε άλλη νόσο (οι γιατροί συνηθίζουν να ονομάζουν αυτούς τους συνδυασμούς συμπτωμάτων, που εμφανίζονται μαζί πολύ πιο συχνά απ' ότι θα περίμενε κανείς μόνο από τύχη, ως σύνδρομα). Ένα από τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου της Κατάθλιψης είναι και η άσχημη διάθεση και γι' αυτό το σύνδρομο ονομάστηκε έτσι. Δεν είναι όμως το μοναδικό ενώ μερικές φορές μπορεί και να απουσιάζει. Σαν αρρώστια, η Κατάθλιψη έχει κάποιους προδιαθεσικούς και αιτιολογικούς παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνισή της, μια συγκεκριμένη πορεία, πρόγνωση και θεραπεία.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του φυσιολογικού καταθλιπτικού συναισθήματος και της κλινικής κατάθλιψης;

Είδαμε πιό πριν ότι ένα από τα συμπτώματα της Κατάθλιψης είναι και το καταθλιπτικό συναίσθημα. Η διαφορά αυτού του συναισθήματος από το φυσιολογικό είναι ότι στην Κατάθλιψη το καταθλιπτικό συναίσθημα έχει μεγάλη ένταση και είναι μόνιμο. Δεν επηρεάζεται από τις καταστάσεις που ζεί ο ασθενής, π.χ., ο ασθενής δν θα γελάσει και δεν θα αισθανθεί παροδικά καλύτερα όταν συμβεί κάτι χαρούμενο. Επίσης, στην κατάθλιψη το συναίσθημα μπορεί να είναι χειρότερο το πρωϊ σε σχέση με το βράδυ, ενώ στους φυσιολογικούς ανθρώπους, που απλά νιώθουν στεναχωρημένοι, η διάθεση είναι συνήθως καλύτερη όταν σηκώνονται το πρωϊ.

Πόσο συχνή είναι η Κατάθλιψη;

Από έρευνες που έχουν γίνει υπολογίζεται ότι σε μια δεδομένη χρονική στιγμή 5% του πληθυσμού εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης, ενώ κατά την διάρκεια ενός έτους 10% του πληθυσμού θα εμφανίσει συμπτώματα κατάθλιψης. Κατά την διάρκεια της ζωής 20% των γυναικών και 12% των ανδρών εμφανίζουν συμπτώματα συμβατά με κατάθλιψη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα νούμερα αυτά περιλαμβάνουν όλες τις μορφές κατάθλιψης από τις ελαφριές μέχρι τις σοβαρές γι'αυτό και είναι λίγο ψηλά.

Πώς εξηγείται η διαφορά της συχνότητας της κατάθλιψης στα δύο φύλα;

Οι γυναίκες εμφανίζουν κατάθλιψη δύο φορές σχεδόν πιό συχνά απ'ότι οι άνδρες. Η διαφορά αυτή δεν έχει πλήρως εξηγηθεί. Κατ'αρχήν ένα μέρο της μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες μπορεί να παραδέχονται πιό εύκολα από τους άνδρες τα καταθλιπτικά τους συμπτώματα στις σχετικές εργασίες. Η διαφορά όμως είναι αρκετά μεγάλη και έτσι πιστεύεται ότι συνδυασμός βιολογικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων συμβάλλει στην μεγαλύτερη συχνότητα.

Κύστη κόκκυγος

Τί είναι κύστη κόκκυγος και τι την προκαλεί?

Η νόσος "κύστη κόκκυγος" είναι μία χρονία φλεγμονή του δέρματος της περιοχής ανάμεσα στους γλουτούς (την μεσογλουτιαία πτυχή). Η κατάσταση αυτή δημιουργείται από την διείσδυση τριχών μέσα στο δέρμα, γεγονός που συνήθως συμβαίνει στην περιοχή αυτή. Η πάθηση αυτή είναι πλέον συχνή σε άνδρες από γυναίκες και συνηθέστερα συμβαίνει σε ηλικία ανάμεσα στην ήβη και 40 ετών. Πλέον συχνή σε παχύσαρκα άτομα και δασύτριχα.

pilonidal1.gif (5009 bytes)

Ποιά είναι τα συμπτώματα?

Τα συμπτώματα ποικίλλουν από μία απλή μικρή "φουσκίτσα" μέχρι μεγάλη επώδυνη φλεγμονώδη μάζα. Συχνά η περιοχή μπορεί να παράγει υγρά τα οποία μπορεί να είναι διαυγή, θολά ή αιματηρά. Οταν η περιοχή μεταπέσει σε φλεγμονή, τότε θά γίνει ερυθρή, διογκωμένη και σκληρή ενώ μπορεί να εκρέει πύον το οποίο και θα έχει πολύ άσχημη οσμή. Η φλεγμονή επίσης μπορεί να παρουσιάσει πυρετό, κακουχία και ναυτία.

Υπάρχουν πολλοί συνήθεις "τύποι" της πάθησης. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς έχουν ένα επεισόδειο οξέως αποστήματος. Μετά το απόστημα λύεται είτε με ιατρική παρέμβαση ή από μόνο του (παροχετεύεται-"σπάει"), και πολλοί ασθενείς αναπτύσσουν συρίγγιο κύστεως κόκκυγος. Ετσι η κοιλότητα (κύστη) συνδέεται πλέον με πόρους με το δέρμα και ανα καιρούς γίνεται εκροή υγρού.

Ενας μικρός αριθμός ασθενών αναπτύσσουν υποτροπιάζουσες φλεγμονές. Η χρόνια νόσος προκαλεί επεισόδεια πρηξίματος, πόνου και απώλειας υγρών ή πύου. Η χειρουργική επέμβαση σχεδόν πάντοτε αποτελεί την μοναδική θεραπεία.

pilonidal2.gif (16209 bytes)

Πώς θεραπεύεται η κύστη κόκκυγος?

Η θεραπεία συνήθως εξαρτάται από την κατάσταση της νόσου. Ενα οξύ απόστημα συνήθως ελέγχεται με διάνοιξη και παροχέτευση προς απελευθέρωση του πύου και ελάττωση της φλεγμονής και του πόνου. Μία χρονίζουσα κύστη κόκκυγος θεραπεύεται καλύτερα με χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σκοπό έχει την πλήρη αφαίρεση της κύστεως μαζί με τους συνοδούς πόρους και συρίγγια ούτως ώστε να εξασφαλιστεί χαμηλό ποσοστό υποτροπής.

Η χειρουργική επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία σε εξωτερικό ιατρείο ή day-clinic ή μπορεί να γίνει με αναισθησία ανάλογα με την βαρύτητα της νόσου και την κατάσταση του ασθενούς.

Η επέμβαση γίνεται με νυστέρι ή και με Laser CO2 , τα αποτελέσματα της μεθόδου ανήκουν στην εκάστοτε εμπειρία του χειρουργού και στην ποιότητα της μετεγχειρητικής φροντίδας.

pilonidal0.jpg (9899 bytes)

Τι χρειάζεται μετά την εγχείρηση?

Μετά την εγχείρηση χρειάζεται καθημερινή φροντίδα του τραύματος. Οι αλλαγές γίνονται σε εξωτερικό ιατρείο και σκοπό έχουν την αφαίρεση των γαζών του τραύματος, την νεαροποίηση αυτού και την αφαίρεση τυχόν νεκρωμάτων. Χρησιμοποιούνται υλικά όπως betadine sol. οξυζενέ, φυσιολογικός ορρός, fucidine γάζες ή διάφορα επουλωτικά επιθέματα όπως confeel της coloplast. Οι αλλαγές συνεχίζονται σε καθημερινή βάση από τον ιατρό ή την νοσηλεύτρια, έως ότου κριθεί ικανή η δυνατότητα αλλαγών από τους οικείους του ασθενούς.

Ο ασθενής συνήθως μπορεί να περπατάει, να κάθεται και να επιστρέψει στην εργασία του σύντομα, και να μπεί στο λουτρό ή και στην θάλασσα όταν αυτό συσταθεί από τον θεράποντα.

Εφ'οσον έχει γίνει κλειστή μέθοδος, τα ράμματα αφαιρούνται την 15η ημέρα και μετά.