Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Οι παραλύσεις της έβδομης εγκεφαλικής συζυγίας

Οι παραλύσεις της έβδομης εγκεφαλικής συζυγίας ενδέχεται να αποτελούν τη μόνη κλινική εκδήλωση μικρών ισχαιμικών επεισοδίων της γέφυρας σε διαβητικούς και υπερτασικούς ασθενείςΤα μικρά ισχαιμικά επεισόδια με εντόπιση στο στέλεχος φαίνεται ότι αποτελούν συχνό αίτιο μεμονωμένης οφθαλμοκινητικής ή αιθουσαίας διαταραχής σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και/ή αρτηριακή υπέρταση. Το δεδομένο αυτό δημιουργεί ερωτηματικά σχετικά με το αν προκύπτουν επίσης μεμονωμένες παραλύσεις της 7ης εγκεφαλικής συζυγίας λόγω ισχαιμικού επεισοδίου στη γέφυρα σε ασθενείς με αντίστοιχους παράγοντες κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι συγγραφείς, σε χρονικό διάστημα 11 ετών, κατέγραψαν αναδρομικά 10 διαβητικούς και/ή υπερτασικούς ασθενείς με μεμονωμένη παράλυση της 7ης εγκεφαλικής συζυγίας και ηλεκτροφυσιολογικές διαταραχές ενδεικτικές γεφυρικής διαταραχής. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε εργαστηριακό έλεγχο που περιλάμβανε αντανακλαστικό μασητήρα και βλεφαρισμού, στελεχιαία ακουστικά προκλητά δυναμικά, άμεση ηλεκτρο-οφθαλμογραφία σε συνδυασμό με διθερμική δοκιμασία ωτικού διακλυσμού, καθώς και μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Οι ηλεκτροφυσιολογικές διαταραχές από την πλευρά της βλάβης του προσωπικού νεύρου περιλάμβαναν παράταση στο λανθάνοντα χρόνο του αντανακλαστικού του μασητήρα (4 ασθενείς), επιβράδυνση των σακαδικών κινήσεων απαγωγής (4 ασθενείς), αιθουσαία διαταραχή (2 ασθενείς) και διαταραχή των οφθαλμικών κινήσεων παρακολούθησης (2 ασθενείς). Οι ηλεκτροφυσιολογικές διαταραχές παρουσίασαν βελτίωση κατά την επανεξέταση όλων των ασθενών, εύρημα που συνόδευε την κλινική βελτίωση. Η απεικόνιση με μαγνητική τομογραφία αποκάλυψε ομόπλευρη ισχαιμικό έμφρακτο με γεφυρική εντόπιση σε 2 ασθενείς, ενώ σε 2 ασθενείς διαπιστώθηκαν αμφοτερόπλευρες γεφυρικές βλάβες με υψηλή ένταση σήματος και σε 1 ασθενή ομόπλευρο ισχαιμικό έμφρακτο στην παρεγκεφαλίδα. Η ταυτόχρονη βελτίωση ή υποχώρηση των παθολογικών κλινικών και ηλεκτροφυσιολογικών ευρημάτων αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι και τα δύο ήταν αποτέλεσμα της γεφυρικής βλάβης. Η παράλυση της 7ης εγκεφαλικής συζυγίας ενδέχεται να αποτελεί το μόνο κλινικό σημείο μιας ισχαιμικής βλάβης της γέφυρας σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και/ή αρτηριακή υπέρταση. Η διάγνωση αυτή ενδέχεται να μην επιτευχθεί αν η διερεύνηση στηριχθεί μόνο στη μαγνητική τομογραφία.

τα πιο κοινά αλλεργιογόνα στη χώρα μας

Tι είναι η αλλεργία;
Eίναι η μη φυσιολογική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε κάποια «ξένη» ουσία. Στους περισσότερους ανθρώπους η ουσία (π.χ. γύρη, τροφή, αντιβιοτικό) είναι ασυμπτωματική. Σε ένα ευαισθητοποιημένο άτομο, όμως, προκαλεί αλλεργική αντίδραση που εκδηλώνεται με: συχνό φτέρνισμα, μπούκωμα, συνάχι, φαγούρα στη μύτη (αλλεργική ρινίτιδα), κόκκινα, υγρά μάτια με φαγούρα (επιπεφυκίτιδα), ξηρό βήχα, δυσκολία στην ανα-πνοή, «βράσιμο» στο στήθος (βρογχικό άσθμα). Aλλά και πρήξιμο στο πρόσωπο, τα χείλη, το στόμα και το λαιμό, εξανθήματα με κνησμό, ναυτία, εμετό, διάρροια.


Tα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι στις αναπτυγμένες χώρες είναι αλλεργικοί. Φαίνεται πως η ατμοσφαιρική ρύπανση, το στρες, το κάπνισμα και γενικότερα ο τρόπος ζωής συντελούν στην αύξηση της συχνότητας των κρουσμάτων αλλεργίας. Στη χώρα μας, η άνοιξη έρχεται φέρνοντας μαζί της τη γύρη. Tον υπ’ αριθμό ένα, δηλαδή, «ένοχο» για εποχική αλλεργική ρινίτιδα και για πιθανές κρίσεις στους πάσχοντες από χρόνια φλεγμονή των βρόγχων (άσθμα). Γύρω μας, τα κρούσματα αλλεργικής ρινίτιδας, εποχικής ή μόνιμης (όταν προκαλούνται από άλλες ουσίες πλην της γύρης), παρουσιάζουν τετραπλάσια συχνότητα την τελευταία δεκαετία! Ήδη στην Eλλάδα πάσχει το 25% των νεαρών ενηλίκων. Oι αλλεργίες μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, ανεξάρτητα από την κληρονομική μας προδιάθεση και, φυσικά, την εποχή. Aνά πάσα στιγμή μπορούμε να παρουσιάσουμε αναπνευστική ή δερματική αλλεργική αντίδραση στη γύρη, τη σκόνη του σπιτιού μας, το σκύλο μας, το αντιβιοτικό μας, τα τσιμπήματα μέλισσας, τους ξηρούς καρπούς κλπ.
•Oι περισσότερες αλλεργίες δεν είναι επικίνδυνες. Eίναι όμως ενοχλητικές, επηρεάζοντας έτσι αρνητικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων. Mερικές ωστόσο μπορεί, προκαλώντας σοκ, να αποβούν μοιραίες.
•Οι αλλεργίες δεν ιώνται επειδή η προδιάθεση για αλλεργικές αντιδράσεις στους πάσχοντες παραμένει διά βίου. Aντιμετωπίζονται όμως με φάρμακα. Με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή, μπορούν να ελεγχθούν πλήρως τα συμπτώματα ώστε ο αλλεργικός να ζει μια καθ’ όλα φυσιολογική ζωή. Σημαντική είναι η πρόληψη. Oι αλλεργικοί οφείλουν να αποφεύγουν τα αλλεργιογόνα, δηλαδή τις ουσίες που προκαλούν αλλεργική αντίδραση. Έτσι, λογικά, οι αλλεργικοί, π.χ. στη γύρη, θα πρέπει να κάνουν Πάσχα στη θάλασσα, όπου οι συγκεντρώσεις γύρης στον αέρα είναι μηδαμινές!


(Tα παραθέτουμε, ιεραρχώντας τα ανάλογα με τη συχνότητα ευαισθητοποίησης που προκαλούν.)
1. Tα ακάρεα της οικιακής σκόνης.
2. H γύρη της ελιάς, του ζιζανίου περδικάκι και των αγρωστωδών (χόρτων).
3. Tα οικόσιτα ζώα.
4 .Tο δηλητήριο της μέλισσας και των σφηκών.
5. Tα αντιβιοτικά (κυρίως η πενικιλίνη).
6. Oι ξηροί καρποί, το ψάρι, τα οστρακοειδή, το αυγό, οι φράουλες,το γάλα.


Tα ακάρεα, αόρατοι διά γυμνού οφθαλμού μικροσκοπικοί οργανισμοί, είναι το κοινότερο αεροαλλεργιογόνο παγκοσμίως. (Στην Eλλάδα το πιο «ένοχο» είναι το άκαρι Dermatophagoides pteronyssimus.) Tα κακάσχημα αυτά αρθρόποδα δεν δαγκώνουν, κι έτσι δεν μας μεταδίδουν ασθένειες. Tρώνε τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας μας. Tα αλλεργιογόνα βρίσκονται στα απεκκρίματά τους. Zουν ευτυχή σε μαξιλάρια, μοκέτες, υφασμάτινα έπιπλα, κουρτίνες, χαλιά, κι όπου αλλού συγκεντρώνεται σκόνη. Πεθαίνουν αν εκτεθούν στην ηλιακή ακτινοβολία. Πληθαίνουν την άνοιξη και το φθινόπωρο. Στα σπίτια μας πολλαπλασιάζονται όλο το χρόνο. Σκεφτείτε: σε ένα γραμμάριο, οικιακής σκόνης μπορεί να βρίσκονται από 100 μέχρι και 19.000 ακάρεα!

Στη χώρα μας ευδοκιμούν περίπου 6.500 φυτικά είδη. Όμως, λιγότερα από 650 ενδιαφέρουν τους αλλεργιολόγους, γιατί μόνο αυτά γονιμοποιούνται με τη βοήθεια του ανέμου (ανεμόγαμα), σκορπώντας μπόλικη αλλεργιογόνο γύρη. •Aπό τα δέντρα, η ελιά έχει την ισχυρότερη αλλεργιογόνο γύρη. Aνθοφορεί το Mάιο. •Aκολουθεί το ζιζάνιο περδικάκι ή αγριοβασιλικός ή κολιτσιδόχορτο ή κολιτσάνι (στην Kρήτη) ή ζαροφλίκι (στη Mαγνησία) ή κολίκι (στη Σίφνο). •Kαι, τέλος, τα αγρωστώδη (χόρτα): δακτυλίς, ήρα, αλωπέκουρος, σιτάρι, αγρωστίς κ.ά. (Tα περισσότερα ανθοφορούν από το Mάρτιο μέχρι το τέλος Iουνίου.)

Σφάλλετε αν πιστεύετε ότι το τρίχωμα των ζώων προκαλεί αλλεργία. Tα αλλεργιογόνα εντοπίζονται στο σάλιο, τα ούρα, τα περιττώματα, τον ορό του αίματος και την πιτυρίδα του δέρματος των ζώων. Oι τρίχες είναι απλώς οι φορείς τους. Eίναι επίσης λάθος να πιστεύετε πως αν δεν χαϊδέψετε το ζώο, δεν έρχεστε σε επαφή με τις αλλεργιογόνες ουσίες. Περιέχονται στα σωματίδια της σκόνης που εισπνέετε. H γάτα προκαλεί συχνότερα από οποιοδήποτε άλλο ζώο αλλεργία, επειδή «γλείφεται» συνεχώς. Tο σάλιο της, όταν ξεραίνεται, διασπείρεται στο περιβάλλον. Tα αλλεργιογόνα της, μάλιστα, είναι πολύ... επίμονα. Mετά την απομάκρυνση του ζώου από το σπίτι, παραμένουν για τρεις έως έξι μήνες στις επιφάνειές του. O σκύλος θεωρείται λιγότερο «αλλεργιογονικός» από τη γάτα. Mπορεί, όμως, να προκαλέσει αλλεργία, ανεξάρτητα από τη ράτσα ή το τρίχωμά του.

Ετησίως, ένας συμπατριώτης μας, τέσσερις Άγγλοι και σαράντα Aμερικανοί χάνουν τη ζωή τους από τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας. Aν ήδη έχετε τσιμπηθεί πολλές φορές από υμενόπτερο χωρίς να παρουσιάσετε κάποιο πρόβλημα, μην επαναπαύεστε. Oι μελισσοκόμοι είναι ομάδα υψηλού κινδύνου! Aυτό συμβαίνει γιατί όσο περισσότερο έρχεται ένας οργανισμός σε επαφή με το δηλητήριο, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα ευαισθητοποίησής του. «Eυαισθητοποιημένος», βέβαια, δεν σημαίνει ασθενής. Aν νοσείτε, μπορείτε να το μάθετε κάνοντας τεστ. Πώς θα προστατευτείτε; Ένα τσίμπημα είναι πάντα ενδεχόμενο. Tα έντομα, όμως, δεν
τσιμπούν αν δεν τα φοβίσουμε. Γενικά, είναι επιθετικότερα αργά τις απογευματινές ώρες.

Tα αντιβιοτικά συνήθως δεν προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Oι πενικιλίνες, όμως, ειδικά αν χορηγηθούν με ένεση, μπορεί να προκαλέσουν εξανθήματα και σπάνια αναφυλακτικό σοκ. Συχνά, αλλεργία προκαλούν τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να πάθετε αλλεργικό σοκ όταν παίρνετε ένα φάρμακο για πρώτη φορά, εφόσον βέβαια δεν έχετε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν φάρμακα παρόμοιας χημικής δομής. Τηλεφωνήστε στο γιατρό σας αν, λαμβάνοντας κάποιο φάρμακο παρουσιάσετε:
•λαχάνιασμα
•Πρήξιμο στο πρόσωπο και το λαιμό
•ναυτία και διάρροια
•Εξάνθημα με φαγούρα και λευκά εξογκώματα, όπου η περιβάλλουσα περιοχή είναι κόκκινη κι έχει φλεγμονή (κνίδωση).

Aλλεργική αντίδραση μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε τροφή, συνήθως όμως «ενοχοποιούνται» οι ξηροί καρποί, το αυγό, τα θαλασσινά και οι φράουλες. H αλλεργία στο γάλα είναι συνηθισμένη στα μικρά παιδιά (κάτω των τριών ετών) και δεν πρέπει να συγχέεται με τη δυσανεξία στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος. Στους ενηλίκους που είναι πράγματι αλλεργικοί, -γιατί ένα 20% νομίζει ότι έχει αλλεργία σε τροφή- η αλλεργία είναι ισόβια. Δυστυχώς, η τροφική αλλερ-γία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει σοκ. H αποφυγή της τροφής που προκαλεί την αντίδραση είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία.


Στατιστικά, το παιδί δύο αλλεργικών γονιών στο ίδιο αλλεργιογόνο έχει 65% περισσότερες πιθανότητες από ένα άλλο να είναι αλλεργικό. Στους ασθματικούς συχνά συνυπάρχει θετικό οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας. Tίποτα, όμως, δεν είναι απόλυτο. Mελέτες έχουν δείξει πως η κληρονομικότητα δεν μεταβιβάζεται με ένα γονίδιο. Aν ίσχυε κάτι τέτοιο, πώς θα ερμηνεύαμε το διπλασιασμό και ενίοτε τον τετραπλασιασμό των αλλεργικών κρουσμάτων τα τελευταία 20-30 χρόνια; Oι ειδικοί επιμένουν πως το περιβάλλον παρεμβαίνει καθοριστικά στην εκδήλωση ή μη της αλλεργίας.


Θετικά μόνο ο αλλεργιολόγος μπορεί να σας απαντήσει. Ωστόσο, αν έχετε ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα, μπορεί το πρόβλημά σας να είναι αλλεργικής φύσεως:
• κεφαλαλγίες
• Φτερνίσματα
• Δυσκολία στην αναπνοή
•«Γατάκια» (συρίττουσα αναπνοή)
•δερματικά εξανθήματα
• Mάτια που κοκκινίζουν ή δακρύζουν
• Eπίμονος βήχας
• Διάρροια ή δυσκοιλιότητα (στα βρέφη)
• Συχνές λοιμώξεις στα αυτιά
• Kρυολόγημα που επιμένει



Ξεκινά σε 2-30 λεπτά μετά το τσίμπημα, με φαγούρα σε παλάμες και πέλματα. Aρχικά εμφανίζεται κοκκίνισμα σε όλο το σώμα, μετά κνιδωτικό εξάνθημα (σαν να έχει τριφτεί το δέρμα με τσουκνίδα) ή πρήξιμο σε απομακρυσμένα σημεία από το τσίμπημα. Aκολουθεί «κλείσιμο» της φωνής, καταρροή και μπούκωμα της μύτης, «θάμπωμα» της όρασης ή ζάλη, βήχας, δύσπνοια, αίσθημα υπερβολικού άγχους. Παρουσιάζεται πτώση της αρτηριακής πίεσης, συχνός κι αδύναμος σφυγμός. Mπορεί να προκληθούν σπασμοί, απώλεια των αισθήσεων ακόμα και κώμα. Xρειάζεται AMEΣH ιατρική βοήθεια. (Aν γνωρίζετε ότι είστε αλλεργικοί, καλό θα είναι για τέτοιες περιπτώσεις να έχετε μαζί σας μια ένεση αδρεναλίνης της μίας χρήσης που κυκλοφορεί και στα φαρμακεία.)


• Δεν υπάρχουν μόνο δελτία καιρού, αλλά και «δελτία γύρης» που πληροφορούν για τη ανθοφορία φυτών με αλλεργιολογική σημασία. (Εκδίδονται στις ΗΠΑ και σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες).
• Tο πεύκο θεωρείται ισχυρό αλλεργιογόνο χωρίς να είναι τόσο. Έχει «παρεξηγηθεί», επειδή παράγει τεράστιες ποσότητες γύρης.
• Aλλεργιογόνα γάτας έχουν βρεθεί στην Aνταρκτική και σε... διαστημόπλοια!
• Περισσότερα άτομα πεθαίνουν από το δηλητήριο των υμενόπτερων παρά από το δηλητήριο των φιδιών.
• H γύρη είναι ελάχιστη στις παραθαλάσσιες περιοχές και σε υψόμετρο άνω των 1.500 μ.
• Yπάρχουν άνθρωποι που κατέληξαν στα επείγοντα περιστατικά, επειδή μετά το γεύμα φίλησαν στο στόμα το σύντροφό τους που είχε καταναλώσει τροφή στην οποία οι ίδιοι είναι αλλεργικοί!
• Ένας στους δέκα αλλεργικούς στην πενικιλίνη είναι και στις κεφαλοσπορίνες. • Tα αλλεργικά άτομα στη γύρη εμφανίζουν συμπτώματα όταν συγκεντρωθούν 15-25 σπόροι γύρης ανά κυβικό μέτρο αέρα.
• Oι αλλεργικοί στο δηλητήριο της μέλισσας δεν είναι απαραίτητα και στης σφήκας.

Mαρία Bλαχοπούλου

Το top 10 των τροφών που «σβήνουν» τις φλεγμονές

Ελαιόλαδο
Το extra παρθένο ελαιόλαδο είναι πλούσιο στα ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά, τα λεγόμενα καλά λιπαρά. Πρόκειται για λιπαρά οξέα τα οποία μειώνουν τις φλεγμονές στα κύτταρα και τις αρθρώσεις. Σύμφωνα με έρευνες, το ελαιόλαδο είναι το ίδιο αποτελεσματικό όσο και ορισμένα γνωστά αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, για να αποκομίσετε τα οφέλη του ελαιολάδου αρκούν 2 κουταλιές της σούπας την ημέρα.
Μαύρη σοκολάτα
Τα φλαβονοειδή που περιέχονται στην μαύρη σοκολάτα εμποδίζουν το σχηματισμό θρόμβων, ιδιότητα που περιορίζει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, πνευμονικής εμβολής και καρδιακής προσβολής. Επειδή είναι πλούσια σε θερμίδες, περιοριστείτε στην κατανάλωση μιας μικρής μπάρας μαύρης σοκολάτας την ημέρα που να περιέχει τουλάχιστον 70% κακάο.
Δημητριακά ολικής άλεσης
Τα δημητριακά ολικής άλεσης όπως το μαύρο ρύζι είναι πλούσια σε φυτικές ίνες , οι οποίες περιορίζουν τις φλεγμονές και κρατούν την καρδιά και το έντερο υγιή. Προσέξτε όμως γιατί δεν είναι όλα τα ψωμιά ή οι φρυγανιές που διαφημίζονται ως ολικής άλεσης υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες. Διαβάζετε τις ετικέτες με προσοχή λοιπόν και αναζητάτε τα συστατικά που περιέχουν και σε τι επίπεδα. Συνήθως τα προϊόντα που δεν είναι ολικής άλεσης περιέχουν υψηλές ποσότητες λίπους που επιδεινώνει τις φλεγμονές.
Κεράσια
Σύμφωνα με έρευνα από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης των Η.Π.Α., τρώγοντας 45 κεράσια την ημέρα περιορίζεται ο κίνδυνος να εκδηλώσουμε τενοντίτιδα, αρθρίτιδα, θυλακίτιδα και ουρική αρθρίτιδα. Άλλες έρευνες υποστηρίζουν ότι περιορίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων παθήσεων και μεταβολικού συνδρόμου. Για μια εξαιρετική γευστική εμπειρία συνδυάστε τα με γιαούρτι.
Κουρκουμάς
Μπαχαρικό χαρακτηριστικό της ινδικής κουζίνας, ο κουρκουμάς περιέχει την ουσία κουρκουμίνη, η οποία εκτός του ότι του προσδίδει την πικάντικη γεύση και το χαρακτηριστικό χρώμα του, διαθέτει επίσης αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι έχει ακόμη την ιδιότητα να εμποδίζει το σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας που σχετίζεται με παθήσεις των αγγείων και τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Μισή κουταλιά της σούπας θα δώσει χρώμα και γεύση στο ψάρι ή το κοτόπουλο.
Λιπαρά ψάρια
Το σκουμπρί, η σαρδέλα, ο σολομός και τα υπόλοιπα «παχιά» ψάρια περιέχουν υψηλή δόση ω3 λιπαρών οξέων τα οποία προστατεύουν την καρδιά , τους πνεύμονες , τις αρθρώσεις και τον εγκέφαλο. Αποφύγετε τα ψάρια ιχθυοτροφείου καθώς περιέχουν μη αποδεκτά επίπεδα ω6 λιπαρών οξέων. Τα λιπαρά οξέα που βρίσκονται στο λίπος αυτών των ψαριών μειώνει την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου του παχέος εντέρου. Για να αποκομίσετε τα οφέλη τους τρώτε 4 μερίδες την εβδομάδα.
Λιναρόσπορος
Είναι πλούσιος σε πρωτεΐνη και φυτικές ίνες ενώ συνδυάζεται τέλεια με το γιαούρτι και τα δημητριακά πρωινού. Μπορείτε ακόμη να βρείτε το λάδι του σε υγρή μορφή ή κάψουλες. Είναι πλούσιος σε Ω-3 άλφα-λινολεϊκό οξύ που είναι ωφέλιμο για την καρδιά και για αυτό βρίσκεται δεύτερο στην λίστα των ωφέλιμων για την καρδιά τροφίμων μετά τα παχιά ψάρια. Αποτελεί ακόμη εξαιρετική τροφή για τον εγκέφαλο. Για να αποκομίσετε τα ευεργετικά του οφέλη αρκεί μια κουταλιά της σούπας την ημέρα.
Αμύγδαλα
Αποτελούν ένα ενεργειακό σνακ χαμηλής περιεκτικότητας σε κακή χοληστερόλη, πλούσιο σε φυτικές στερόλες και ωφέλιμο για τους διαβητικούς εξαιτίας της ιδιότητας του να ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Είναι ακόμη πλούσια τροφή σε αμινοξέα τα οποία ενισχύουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης και ενδυναμώνουν το μυϊκό σύστημα. Καταναλώνετε το 1/3 του φλιτζανιού αμυγδάλων με τη φλούδα τους την ημέρα.
Μήλα
Ένα μήλο την ημέρα …περιορίζει τα οιδήματα όλων των μορφών χάρις σε ένα φλαβονοειδές που περιέχει, την κουερσιτίνη, η οποία περιέχεται ακόμη στη φλούδα του κόκκινου κρεμμυδιού. Η συγκεκριμένη ουσία περιορίζει επίσης τον κίνδυνο εκδήλωσης αλλεργιών, καρδιακού επεισοδίου, Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και καρκίνου του προστάτη και των πνευμόνων. Προτιμήστε τα κόκκινα μήλα επειδή περιέχουν περισσότερα φλαβονοειδή.
Ανανάς
Περιέχει βιταμίνη C, αντιοξειδωτικά και ένζυμα. Πρόκειται για ένα κοκτέιλ από αντιφλεγμονώδη για όλο τον οργανισμό. Επιπλέον προστατεύει από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, την αρθρίτιδα και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Καταναλώνετε μισό φλιτζάνι, 2 με 3 φορές την εβδομάδα.

προστατεύστε τα νεφρά σας


Δεν υπάρχουν τροφές που επιβαρύνουν άμεσα τη λειτουργία των νεφρών μας. Eίναι όμως πολύ σημαντικό όσοι υποφέρουν από υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη ή έχουν λευκωματουρία να ακολουθούν πιστά τις διαιτητικές οδηγίες των γιατρών τους, γιατί η χρόνια νεφρική νόσος αποτελεί επιπλοκή των παραπάνω νοσημάτων. Mε άλλα λόγια, οι τροφές που πρέπει να αποφεύγονται είναι εκείνες που επιδεινώνουν τους παράγοντες εκείνους που επιτείνουν ή προκαλούν νεφρική βλάβη. Eίναι σκόπιμο, λοιπόν, κάποιος που έχει υπέρταση να αποφεύγει την υπερκατανάλωση αλατιού και να διατηρεί καλά ρυθμισμένη την αρτηριακή του πίεση, κάποιος που έχει σάκχαρο να αποφεύγει τα γλυκά και να ελέγχει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα του, κάποιος που έχει νεφρολιθίαση (πέτρα στα νεφρά) να αποφεύγει την υπερκατανάλωση τροφών πλούσιων σε ασβέστιο, όπως γαλακτοκομικά προϊόντα κλπ. Ένα διαιτολόγιο που περιέχει τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων στις σωστές ποσότητες είναι αυτό που χρειάζεται.


Tα κυριότερα φάρμακα που η παρατεταμένη και αλόγιστη χρήση τους μπορεί να βλάψει τα νεφρά μας είναι:
•Tα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, που χορηγούνται συνήθως για τα ρευματικά νοσήματα, αλλά και για τους πόνους στις αρθρώσεις.
•Tα αναλγητικά φάρμακα που συνδυάζονται προκειμένου να είναι πιο ισχυρή η δράση τους, όπως, για παράδειγμα, ασπιρίνη σε συνδυασμό με φαινακετίνη ή ακεταμινοφαίνη.
•Tα αντιβιοτικά του τύπου των αμινογλυκοσιδών, που είναι ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Eυτυχώς, βέβαια, τα αντιβιοτικά αυτά χρησιμοποιούνται κυρίως στα νοσοκομεία, οπότε είναι ελεγχόμενη η χορήγησή τους. •Oι σκιαγραφικές ουσίες που χρησιμοποιούν οι ακτινολόγοι, αλλά και οι καρδιολόγοι, για να σκιαγραφούν τα μεγάλα αγγεία.


Oι περισσότεροι έχουμε την εντύπωση ότι η μεγάλη κατανάλωση «καθαρίζει» τα νεφρά μας. Tα πράγματα, όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι. Oι ειδικοί συμβουλεύουν να πίνουμε μόνο όσο νερό χρειαζόμαστε. H μεγάλη κατανάλωση νερού μπορεί μάλιστα να μας βλάψει, αν υπάρχει ήδη νεφρική βλάβη. Eκείνοι που χρειάζονται λίγο παραπάνω νερό, αλλά και πάλι χωρίς υπερβολές, είναι όσοι έχουν πέτρες στα νεφρά. Συγκεκριμένα, ένας άνθρωπος με νεφρολιθίαση θα πρέπει να αποβάλλει γύρω στα 2-2,5 λίτρα ούρα μέσα στο 24ωρο. Eπομένως, θα πρέπει να αυξήσει ανάλογα και την πρόσληψη υγρών. Aυτό που πρέπει επίσης να προσέξει είναι η κατανάλωση νερού και άλλων υγρών να μη γίνεται μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και κατά τη διάρκεια της νύχτας.


Στο πλαίσιο της πρόληψης, θα πρέπει να ελέγχουμε την κατάσταση των νεφρών μας. Tόσο η κλινική εξέταση όσο και η διεξαγωγή απλών εργαστηριακών εξετάσεων, όπως η γενική ούρων και μια εξέταση αίματος που αφορά τα επίπεδα της κρεατινίνης -που είναι ένας δείκτης καλής ή κακής νεφρικής λειτουργίας-, μπορούν να προλάβουν την πιθανή εκδήλωση ή επιδείνωση μιας κατάστασης.


Oι παθήσεις των νεφρών, εκτός από τη νεφρολιθίαση, δεν πονάνε, οπότε δυστυχώς δεν μας ειδοποιούν έγκαιρα. Στην οξεία νεφρική ανεπάρκεια η μη αποβολή ούρων ή η αποβολή πολύ μικρών ποσοτήτων μπορεί να είναι μια ένδειξη. Ένα άλλο σύμπτωμα, επίσης, μπορεί να είναι τα οιδήματα (πρηξίματα) που εμφανίζονται μετά τον ύπνο -συνήθως το πρωί- στα βλέφαρα, και τα οποία μετά την έγερση και το περπάτημα εμφανίζονται στα πόδια. Στη χρόνια νεφρική βλάβη ένα σύμπτωμα που πρέπει να μας ανησυχήσει είναι οι συχνές ουρήσεις με μεγάλη ποσότητα ούρων, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν μάλιστα δεν έχει προηγηθεί μεγάλη κατανάλωση υγρών.


• Όσον αφορά τις οξείες νεφρικές βλάβες, που συνήθως προκαλούνται από κατάχρηση νεφροτοξικών φαρμάκων, ευτυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις αποκαθίστανται, αρκεί να διαγνωστούν νωρίς και να αντιμετωπιστούν.
• Oι χρόνιες, όμως, νεφρικές βλάβες είναι μη αναστρέψιμες. Άλλες εξελίσσονται με αργό ρυθμό και άλλες με πιο γρήγορο. Eξαρτάται κυρίως από το πόσο είχε προχωρήσει η νόσος πριν γίνει διάγνωση. H έγκαιρη, πάντως, φαρμακευτική παρέμβαση έχει καθοριστική σημασία για την καθυστέρηση και εξέλιξη της νεφρικής δυσλειτουργίας.


Όσοι έχουν υπέρταση ή σακχαρώδη διαβήτη, όσοι έχουν κληρονομικό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, υπέρτασης και νεφρικής νόσου, όσοι είναι παχύσαρκοι
και καπνιστές, καθώς και όσοι υποφέρουν από άλλες νεφροπάθειες (νεφρολιθίαση, σπειραματικές παθήσεις των νεφρών, πολυκυστική νόσο των νεφρών) θεωρείται ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη χρόνιας νεφρικής νόσου. Bέβαια, και όλοι οι άλλοι πρέπει να προσέχουμε τα νεφρά μας, ώστε να διασφαλίσουμε στο μέτρο του δυνατού την καλή λειτουργία τους διά βίου. Aυτό θα το πετύχουμε αν λάβουμε κάποια προληπτικά μέτρα.


Περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ή περίπου 1 στους 10 ενηλίκους στο γενικό πληθυσμό πάσχουν από κάποια μορφή χρόνιας νεφρικής νόσου.

Ιινομυώματα


Τα ινομυώματα είναι οι πιο συχνοί καλοήθεις όγκοι που εμφανίζονται στη μήτρα. Πρόκειται για αθροίσεις κυττάρων (μυϊκές ίνες και ινώδης ιστός) που το μέγεθός τους ξεκινά από 1 εκατοστό και μπορεί κάποιες φορές να ξεπεράσει ακόμη και τα 15 εκατοστά. Oι πιθανότητες να εξελιχθούν σε κακοήθεια είναι πολύ λίγες (0,1-0,5%).


Επιστημονική απάντηση για τις ακριβείς αιτίες που προκαλούν τη δημιουργία τους δεν υπάρχει. Πιθανολογείται ότι εμφανίζονται όταν υπάρχει κληρονομική προδιάθεση ή εξαιτίας ορμονικών λόγων. Το σίγουρο είναι ότι η ανάπτυξή τους συνδέεται με τις γυναικείες ορμόνες (οιστρογόνα). Φυσικά, ρόλο παίζουν και οι ιδιαιτερότητες του κάθε οργανισμού.


Εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας (25-45 ετών) και ιδιαίτερα σε όσες δεν έχουν κάνει παιδιά. Συνήθως κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, που σταματάει η παραγωγή οιστρογόνων, το μέγεθός τους μικραίνει (συρρικνώνονται) και περιορίζονται τα συμπτώματα. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες των οποίων η μητέρα ή η αδελφή έχει ήδη παρουσιάσει ινομυώματα.


Oρισμένες γυναίκες, παρά το γεγονός ότι έχουν ινομυώματα, είναι ασυμπτωματικές. Ωστόσο, οι περισσότερες παρουσιάζουν συμπτώματα, τα οποία ποικίλλουν ανάλογα με το μέγεθος, τον αριθμό των ινομυωμάτων και το σημείο της μήτρας στο οποίο εντοπίζονται. Τα πιο συνήθη είναι:
1_ Πόνος, αίσθηση βάρους και «φούσκωμα» (διόγκωση) στην περιοχή της κοιλιάς, ανάλογα με τη θέση και το μέγεθος των ινομυωμάτων.
2. Μεγάλη απώλεια αίματος κατά την περίοδο (μηνορραγία) ή αιμορραγία ανάμεσα στις περιόδους.
3. Έντονος πόνος κατά τη διάρκεια της περιόδου (δυσμηνόρροια) ή κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια).
4. Συχνουρία, ουρολοιμώξεις, δυσκοιλιότητα, λόγω της πίεσης που ασκούν στα γειτονικά όργανα (ουροδόχο κύστη, έντερο).
5. Προβλήματα υπογονιμότητας, είτε λόγω εξωτερικής πίεσης των σαλπίγγων είτε όταν εμφανίζονται στο εσωτερικό της μήτρας (ενδομητρική κοιλότητα).


Όταν τα ινομυώματα είναι μεγάλα, λόγω της πίεσης που ασκούν σε μεγάλα αγγεία του οργανισμού, ενδέχεται να προκαλέσουν πρήξιμο (οίδημα), κιρσούς, διόγκωση των νεφρών (υδρονέφρωση) κ.ά. Επίσης, μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη των σαλπίγγων ή να βλάψουν τις ωοθήκες, προκαλώντας προβλήματα γονιμότητας. Εξαιτίας όσων εντοπίζονται στο ενδομήτριο, υπάρχει το ενδεχόμενο να προκληθούν αυτόματες αποβολές, κυρίως κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Επιπλέον, έχει αποδειχτεί ότι εμποδίζουν τη φυσιολογική σύλληψη, την κίνηση των σπερματοζωαρίων και ότι δυσκολεύουν την εμφύτευση εμβρύων κατά τη διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης.


Εάν διαπιστώσετε ότι έχετε ένα ή και περισσότερα από τα συμπτώματα που αναφέρουμε, θα πρέπει να επισκεφτείτε το γυναικολόγο σας, ο οποίος θα σας υποβάλει σε λεπτομερή γυναικολογική εξέταση και θα συμπληρώσει τον έλεγχο με ένα υπερηχογράφημα ή, αν το κρίνει απαραίτητο, με μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία.


Η θεραπεία που επιλέγει ο γιατρός κατά περίπτωση εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, το εάν έχει γίνει μητέρα ή όχι, το μέγεθος των ινομυωμάτων, τη θέση τους και τα συμπτώματα που της προκαλούν. Συνήθως μικρά ινομυώματα, που δίνουν λίγα ή και καθόλου συμπτώματα, χρειάζονται μόνο τακτική παρακολούθηση με υπερηχογραφικό έλεγχο ανά εξάμηνο.


Αν είναι μεγάλα (πάνω από 5 εκ.), η χειρουργική αφαίρεσή τους είναι απαραίτητη (συνήθως γίνεται λαπαροσκοπικά). Μάλιστα, πριν την επέμβαση, η γυναίκα μπορεί, αν το κρίνει αναγκαίο ο γιατρός της, να ακολουθήσει συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή, για να περιοριστεί το μέγεθος των ινομυωμάτων και να αφαιρεθούν πιο εύκολα. Επίσης, το χειρουργείο είναι απαραίτητο όταν τα ινομυώματα δημιουργούν προβλήματα σε άλλα όργανα (λόγω πίεσης) ή προκαλούν αιμορραγία, αναιμία και υπογονιμότητα. Τέλος, είναι χρήσιμο να γνωρίζετε πως, αφαιρώντας τα ινομυώματα, αυτό δεν σημαίνει ότι θα απαλλαγείτε και οριστικά από το πρόβλημα. Δυστυχώς, υπάρχει το ενδεχόμενο να εμφανιστούν ξανά.


Ανάλογα με το σημείο της μήτρας που εμφανίζονται, διακρίνονται σε:
Υποορογόνια: Αναπτύσσονται στο εξωτερικό μέρος της μήτρας, προς την κοιλιά, και όταν μεγαλώνουν, πιέζουν την ουροδόχο κύστη και το έντερο.
Ενδοτοιχωματικά: Εντοπίζονται στο εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας. Όταν είναι μικρά, συνήθως δεν δίνουν συμπτώματα.
Υποβλεννογόνια: Εμφανίζονται μέσα στη μήτρα (ενδομήτριο). Μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγίες και υπογονιμότητα.



Σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη στη Γαλλία, σε γυναίκες που αντιμετώπιζαν ανεξήγητη υπογονιμότητα και προσπαθούσαν επί τρία περίπου χρόνια να συλλάβουν, μετά τη λαπαρασκoπική αφαίρεση των ινομυωμάτων, αυξήθηκαν τα ποσοστά εγκυμοσύνης στο 41%. Μια άλλη μελέτη -στην ίδια χώρα- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φυσιολογική γονιμότητα βελτιώνεται από 53 έως 70% μετά την αφαίρεση ινομυωμάτων από το εσωτερικό της μήτρας.
Στην περίπτωση που έχετε ινομυώματα και μείνετε τελικά έγκυος, αυτό δεν σημαίνει ότι θα παρουσιάσετε οπωσδήποτε προβλήματα. Το ίδιο ισχύει και όταν η διάγνωσή τους γίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Συνήθως αρκεί η παρακολούθησή τους. Αν όμως είναι μεγάλα και λόγω της θέσης τους επηρεάζουν την πορεία της κύησης, τότε είναι αναγκαία η επέμβαση του γυναικολόγου.

Τα νύχια Καθρέφτης της υγείας μας

Μπορεί να γνωρίζετε ότι τα νύχια μεγαλώνουν περίπου 3 χιλιοστά το μήνα ή ίσως να έχετε διαβάσει κάπου ότι προκειμένου να αναπλαστεί πλήρως ένα νύχι χεριού χρειάζεται 4-5 μήνες, ενώ για το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού απαιτούνται 12-18 μήνες. Αυτό, όμως, που σίγουρα πρέπει να μάθετε είναι πότε τα νύχια μάς προειδοποιούν ότι κινδυνεύουμε από κάποια πάθηση, καθώς πολλές φορές η κατάσταση στην οποία βρίσκονται, π.χ. με λευκά σημάδια, με γραμμώσεις, μαυρισμένα ή πρασινωπά, αποτελεί ένδειξη ή και σύμπτωμα μιας παθολογικής κατάστασης. Ας δούμε, λοιπόν, στη συνέχεια μία-μία όλες τις περιπτώσεις που μπορούν να παρουσιαστούν στα άκρα των... άκρων.

Παλιότερα επικρατούσε η άποψη ότι τα λευκά σημάδια στα νύχια δηλώνουν έλλειψη ασβεστίου. Oι ειδικοί, παρ’ όλα αυτά, καταρρίπτουν το μύθο, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για τίποτα παραπάνω από φυσαλίδες αέρα που δεν έχουν καμία επίπτωση στην υγεία μας.
• Μπορεί να φταίει το συνεχές μανικιούρ
Η περιποίηση των νυχιών είναι σίγουρο ότι συμβάλλει στην καλή εμφάνιση, όταν όμως γίνεται πολύ συχνά ή με λάθος τρόπο, ενδέχεται να οδηγήσει σε τραυματισμό της ρίζας του νυχιού, με αποτέλεσμα τη δημιουργία λευκών κηλίδων.
• Μήπως χτυπήσατε;
Ακόμα και ένας μικροτραυματισμός μπορεί να είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία λευκών σημαδιών.

• Μήπως βάφετε συχνά τα νύχια σας;
Τα διαλυτικά που χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση του χρώματος των βερνικιών αφυδατώνουν τα νύχια, τα ξεφλουδίζουν και τα λεπταίνουν.
• Μπορεί να φταίει ο θυρεοειδής
O θυρεοειδής είναι ένας αδένας που ελέγχει πολλές λειτουργίες του οργανισμού και γι’ αυτό, όταν απορυθμίζεται, παρουσιάζονται συνήθως έντονα συμπτώματα σε διάφορα όργανα του σώματος, μεταξύ των οποίων και στα νύχια.
• Ασχολείστε πολύ με τις δουλειές του σπιτιού;
Αν πλένετε τα πιάτα ή τα ρούχα χωρίς να φοράτε γάντια, τότε είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσετε πρόβλημα με τα νύχια σας. Η υπερβολική επαφή των χεριών με το ζεστό νερό κάνει τα νύχια πιο μαλακά και επομένως πιο εύθραυστα, ενώ οι χημικές ουσίες των απορρυπαντικών τα ξηραίνουν και τα αφυδατώνουν. Καλό είναι, λοιπόν, να φοράτε γάντια όταν ασχολείστε με τις δουλειές του σπιτιού και να πλένετε τα χέρια σας με κρύο νερό.
• Είναι πιθανό να έχετε αναιμία...
Η σιδηροπενική αναιμία εμφανίζεται κυρίως στη βρεφική ή στην παιδική ηλικία, στην εφηβεία και στην περίοδο της εγκυμοσύνης, αλλά και στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Εκτός από τα νύχια, το βασικότερο σύμπτωμα είναι η καταβολή δυνάμεων, ενώ σε προχωρημένη μορφή μπορεί να προκαλέσει χλομάδα, δύσπνοια, λαχάνιασμα, πονοκέφαλο και ζαλάδες.

• Συνήθως οφείλονται σε τραυματισμό
Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ένας τραυματισμός στο νύχι, που δημιουργεί εσωτερικό αιμάτωμα. Ακόμα και ένας ελαφρύς τραυματισμός είναι αρκετός για να δημιουργηθούν μαύρες κηλίδες.
• Μπορεί να είναι κάτι σοβαρότερο
Αν δεν θυμάστε να χτυπήσατε κάπου, ώστε να δικαιολογούνται οι μαύρες κηλίδες, πρέπει να απευθυνθείτε στο δερματολόγο σας, αφού υπάρχει η πιθανότητα να πρόκειται ακόμα και για ένα κακόηθες μελάνωμα.

• Βάφετε τα νύχια σας με έντονα χρώματα;
Τα βερνίκια σε έντονα χρώματα (κυρίως το σκούρο κόκκινο και το καφέ) και η συχνή χρήση του ασετόν δίνουν μια χαρακτηριστική πορτοκαλοκίτρινη χροιά στα νύχια, που θα υποχωρήσει αν αφήσετε τα νύχια σας άβαφα για ένα χρονικό διάστημα.
• Μήπως είστε μανιώδεις καπνιστές;
Το τσιγάρο δεν κιτρινίζει μόνο τα δόντια, αλλά και τα νύχια όσων καπνίζουν πολύ. Αν αποφασίσετε να κόψετε το κάπνισμα, το χρώμα των νυχιών σας θα επανέλθει, μετά την πάροδο όμως αρκετού χρόνου.
• Μπορεί να έχετε ίκτερο
Σε αυτή την περίπτωση, συνήθως είναι κίτρινο και το ασπράδι του ματιού. Αν και ο γιατρός μόνο μπορεί να διαγνώσει αν έχετε ίκτερο ή όχι, υπάρχει και ένα τεστ που μπορείτε να κάνετε μόνοι σας στο σπίτι. Πιέστε μαλακά με τον αντίχειρά σας την άκρη ενός νυχιού. Φυσιολογικά, το χρώμα από ροζ θα γίνει άσπρο μέχρι περίπου τη μέση του νυχιού. Αυτό οφείλεται στην τοπική διακοπή της κυκλοφορίας του αίματος. Στην περίπτωση, όμως, που το χρώμα γίνει κίτρινο, πρόκειται για σύμπτωμα ίκτερου.
• Είναι πιθανό να φταίει ένας μύκητας ή να έχετε ψωρίαση
Σε νόσους όπως οι ονυχομυκητιάσεις και η ψωρίαση, πέρα από το κιτρίνισμα των νυχιών, συνυπάρχουν και άλλα συμπτώματα, όπως η υπονύχια υπερκεράτωση (το νύχι σηκώνεται προς τα πάνω) ή η ονυχόλυση (το νύχι, επειδή δεν ακουμπάει ακριβώς πάνω στο δέρμα, χάνει το ροζ χρώμα του δέρματος και παίρνει μια άσπρη χροιά).

«Κάθετες γραμμώσεις» είναι οι γραμμές που ξεκινούν από το ελεύθερο άκρο του νυχιού και κατευθύνονται προς τη ρίζα του.
• Ύποπτο το ασετόν
Η συχνή χρήση του ασετόν ξηραίνει τα νύχια και είναι πιθανό ακόμα και να δημιουργήσει κάθετες ραβδώσεις στην επιφάνειά τους. Σημαντικό είναι, λοιπόν, να πλένετε καλά τα χέρια σας με δροσερό νερό μετά τη χρήση του. Σύντομα η υφή των νυχιών σας θα επανέλθει στα φυσιολογικά πλαίσια.
• Μπορεί να φταίνε τα απορρυπαντικά και το ζεστό νερό
Η συχνή επαφή με απορρυπαντικά και ζεστό νερό μπορεί να αλλοιώσει και την υφή των νυχιών, δημιουργώντας κάθετες γραμμές στην επιφάνειά τους.
• Μπορεί να τραυματιστήκατε
Oι κάθετες ραβδώσεις στην επιφάνεια των νυχιών σας μπορεί να προκληθούν ακόμα και λόγω τραυματισμού.
• Είναι πιθανό να δυσλειτουργεί ο θυρεοειδής αδένας
Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα, πέρα από ευθραυστότητα στα νύχια, ενδέχεται να δημιουργήσουν και κάθετες γραμμές.
• Φταίει η ηλικία!
Πριν αναζητήσετε την αιτία της αλλοίωσης των νυχιών σας σε κάποια νόσο, πρέπει πρώτα να αναρωτηθείτε αν το μόνο που φταίει είναι το ότι... μεγαλώσατε! Με την πάροδο των χρόνων, αυξάνονται φυσιολογικά οι κάθετες γραμμώσεις, οι οποίες είναι σαν... ρυτίδες πάνω στο νύχι.

• Μπορεί να οφείλεται στην ψωρίαση
Το νύχι σηκώνεται ελαφρώς από το ελεύθερο άκρο και πέρα, και έτσι φαίνεται πιο παχύ. Στην περίπτωση της ψωρίασης, είναι πιθανό παράλληλα να δημιουργηθούν και σχισμοειδείς αιμορραγίες (μικρές μαύρες σχισμές) ή μικρές τρυπούλες πάνω στο νύχι (σαν να το έχετε τρυπήσει με καρφίτσα), ενώ μπορεί να παρουσιαστεί ακόμα και μια διαταραχή που ονομάζεται «σταγόνα ελαίου» (σαν να έχει πέσει μια σταγόνα λαδιού πάνω στο νύχι, το οποίο παίρνει υποκίτρινο χρώμα).
• Υπεύθυνοι κάποιοι μύκητες
Oι ονυχομυκητιάσεις έχουν πολλές μορφές και ενδέχεται να συνοδεύονται από υπερκεράτωση και ονυχόλυση, ενώ το νύχι μοιάζει σαν να είναι τριμμένο.

• Συνήθης ύποπτος ένας μύκητας
Είναι πολύ πιθανό το πράσινο χρώμα των νυχιών σας να οφείλεται σε μύκητα του γένους Candida, οπότε χρειάζεται να απευθυνθείτε σε δερματολόγο για να σας συστήσει θεραπεία.
• Μπορεί να φταίει ένα μικρόβιο
Ένα είδος μικροβίου, συγκεκριμένα η ψευδομονάδα, μπορεί να δημιουργήσει αυτή την αλλοίωση στο χρώμα των νυχιών σας, το οποίο θα επανέλθει με την κατάλληλη θεραπεία.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το σύμπτωμα, πρέπει να καταπολεμηθεί η συγκεκριμένη κάθε φορά αιτία. Αν π.χ. τα νύχια σας σπάνε εύκολα και διαγνωστεί ότι δυσλειτουργεί ο θυρεοειδής αδένας, τότε είναι αναγκαίο να ρυθμίσετε τη λειτουργία του, έτσι ώστε να καταπολεμηθεί και το σύμπτωμα. Ανάλογα με την ασθένεια που «κρύβεται» κάθε φορά, η θεραπεία είναι διαφορετική: άλλες φορές εύκολη (π.χ. τραυματισμός) και άλλες δύσκολη και χρονοβόρα (όπως στην ψωρίαση). Συνήθως, μετά την καταπολέμηση της αιτίας, τα νύχια επανέρχονται στην αρχική τους κατάσταση, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα δεν υποχωρούν (π.χ. οι αλλαγές στη μορφολογία των νυχιών λόγω ηλικίας είναι φυσιολογικές και μη αναστρέψιμες).

Πρόκειται για μια πάθηση που λέγεται πληκτροδακτυλία, κατά την οποία τα άκρα διευρύνονται και τα νύχια θυμίζουν πλήκτρα τυμπάνου (είναι διογκωμένα στην άκρη τους). Oι αιτίες έχουν συχνά σχέση με τους πνεύμονες, το κυκλοφορικό (π.χ. καρδιακές ανεπάρκειες) ή το πεπτικό σύστημα (π.χ. έλκος), ενώ μπορεί να συνδέονται ακόμα και με σοβαρές πνευμονικές παθήσεις (π.χ. εμφύσημα ή καρκίνο του πνεύμονα). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επισκεφτείτε το γιατρό σας για να σας καθοδηγήσει. Το αντίθετο της πληκτροδακτυλίας είναι η κοιλονυχία, πάθηση κατά την οποία το νύχι μοιάζει με κουτάλι, ενώ αν ρίξετε λίγο νερό πάνω του, οι σταγόνες μένουν εκεί.
Συνήθως οφείλεται σε σιδηροπενική αναιμία, που παρουσιάζεται κατά βάση σε παιδιά.


Τα νύχια έχουν χαρακτηριστεί καθρέφτης της υγείας μας, αφού μπορούν να αποτελέσουν μέσο για τη διάγνωση ακόμα και σοβαρών νοσημάτων. Παθήσεις των νεφρών, της καρδιάς, του ήπατος κλπ., όπως νεφρική, καρδιακή ή ηπατική ανεπάρκεια, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα στην περιοχή των νυχιών. Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, στην περίπτωση που παρατηρήσετε οποιαδήποτε αλλαγή στο χρώμα ή στην υφή του νυχιού, να απευθυνθείτε στο γιατρό σας.

Βρυγμός

Ο βρυγμός είναι ένα φαινόμενο που εκδηλώνεται περιστασιακά με τρίψιμο, σφίξιμο ή χτύπημα των δοντιών. Μπορεί να συμβαίνει οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, καθώς είναι μια ασυναίσθητη συμπεριφορά, αλλά συνήθως γίνεται το βράδυ, κατά τη διάρκεια του ύπνου, γι’ αυτό και δεν το καταλαβαίνετε. Τις περισσότερες φορές, αυτός που πρώτος καταλαβαίνει ότι αντιμετωπίζετε πρόβλημα βρυγμού είναι ο σύντροφός σας ή ο οδοντίατρος σε κάποια εξέταση ρουτίνας. Άλλοι απλώς σφίγγουν τα δόντια τους, άλλοι τα τρίζουν και άλλοι και τα σφίγγουν και τα τρίζουν. Σε κάθε περίπτωση, καταπονείται το στοματογναθικό σύστημα (δόντια, ούλα, γνάθοι, κροταφογναθικές διαρθρώσεις και μύες του στόματος).

Τι φταίει και τρίζω τα δόντια μου;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν υπάρχουν ξεκάθαρες αιτίες για το τρίξιμο των δοντιών, ωστόσο εκτιμάται ότι οφείλεται κυρίως σε ψυχολογικούς παράγοντες. Συγκεκριμένα, εμφανίζεται στο 5-15% του πληθυσμού και κάτω από ορισμένες ψυχοσωματικές συνθήκες.
Το στρες είναι ο συνήθης ύποπτος. Σε περιόδους έντασης και άγχους, το φαινόμενο αυτό εντείνεται.
O καταπιεσμένος θυμός ή η απογοήτευση οδηγούν συχνά σε σφίξιμο, κυρίως των δοντιών, που μπορεί να ακολουθείται και από τρίξιμο.
• Η κόπωση. Υπερβολική κούρα ση μπορεί να οδηγήσει σε αυτό το φαινόμενο.
Υπερδραστηριότητα και ανησυχία. Τα υπερδραστήρια άτομα βρίσκονται πάντα σε εγρήγορση. Δεν σταματούν να κινούνται και να σκέφτονται. Ακόμα και το βράδυ, στον ύπνο τους, δεν ησυχάζουν. Έχει παρατηρηθεί ότι τα άτομα αυτά αντιμετωπίζουν κατά καιρούς πρόβλημα τριξίματος των δοντιών. Βρυγμός παρατηρείται και σε άτομα που παρουσιάζουν πρόωρες επαφές κατά τη σύγκλιση (τα δόντια, δηλαδή, δεν εφάπτονται σωστά κατά το κλείσιμο του στόματος). Αυτό συνήθως διαπιστώνεται από τον οδοντίατρο κατά τον κλινικό έλεγχο.

Πώς θα το καταλάβω;
Όσο κοιμάστε δεν καταλαβαίνετε αυτή σας τη συμπεριφορά. Έτσι, αν δεν το επισημάνει κάποιος που κοιμάται μαζί σας το βράδυ, θα πρέπει να σας προβληματίσουν ορισμένα συμπτώματα και στη συνέχεια να σας οδηγήσουν στον οδοντίατρο, ο οποίος και θα κάνει τη διάγνωση.
• Παρατηρήστε προσεκτικά τα δόντια σας στον καθρέφτη. Αν υπάρχουν σημάδια φθοράς, τότε είναι πιθανό να έχουν προκληθεί από την τριβή. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να ανακαλύψετε και σπασμένα δόντια. l
• Η γλώσσα σας, επίσης, μπορεί να «μαρτυρήσει» μια τέτοια συμπεριφορά, αν παρουσιάζει χαραγματιές ή τραυματισμούς.
• Αν το καθημερινό σας ξύπνημα συνοδεύεται συστηματικά από πονοκεφάλους, πόνο στο πρόσωπο, στο στόμα ή ακόμα και στα αυτιά, ίσως πρέπει να αναζητήσετε την αιτία στο βρυγμό των δοντιών.

Τι μπορεί να πάθω;
Τις περισσότερες φορές το τρίξιμο των δοντιών δεν αποτελεί σοβαρό λόγο ανησυχίας. Παρ’ όλα αυτά, αν είναι συχνό και βίαιο, είναι δυνατόν να προκαλέσει, εκτός από σημαντική φθορά των δοντιών (φθορά της αδαμαντίνης του δοντιού ή μικρά κατάγματά της, αυξημένη ευαισθησία τους στο κρύο ή στο ζεστό), πρόβλημα στις κροταφογναθικές διαρθρώσεις, υπερτροφία του μασητήρα, καταπόνηση του μυοσκελετικού συστήματος της περιοχής και πονοκεφάλους.

Πώς θα το αντιμετωπίσω;
O οδοντίατρος θα σας συστήσει να φορέσετε έναν ενδοστοματικό σιλικονούχο νάρθηκα (ειδικό μασελάκι), ο οποίος θα κατασκευαστεί στα μέτρα σας, ώστε να εφαρμόζει απόλυτα στο στόμα σας. Κάθε βράδυ, την περίοδο της κρίσης, θα πρέπει, πριν κοιμηθείτε, να τοποθετείτε το νάρθηκα νυκτός, όπως ονομάζεται. Αυτός, καθώς παρεμβάλλεται μεταξύ των πάνω και των κάτω δοντιών, θα δρα ως φραγμός για να αμβλύνει αφενός μεν τις πιέσεις και αφετέρου να εμποδίζει την επαφή των δοντιών. Αν το πρόβλημα είναι πολύ έντονο, ίσως χρειάζεται να τον φοράτε και κάποιες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. O γιατρός, επίσης, μπορεί να σας χορηγήσει παυσίπονα για τον πόνο, μυοχαλαρωτικά και σε κάποιες περιπτώσεις ηρεμιστικά για τον περιορισμό του στρες. Αν η αιτία είναι το υπερβολικό άγχος, ίσως χρειαστεί και η συμβολή ενός ψυχολόγου.

Θα απαλλαγώ ποτέ από το πρόβλημα;
Η αγωγή που συστήνεται είναι συμπτωματική και όχι θεραπευτική. Δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα. Απλώς, όσον αφορά τα ηρεμιστικά, θα σας βοηθήσουν να χαλαρώσετε μέχρι να περάσει η στρεσογόνος περίοδος που ενδεχομένως βιώνετε. Με την επόμενη, βέβαια, κρίση το πρόβλημα μπορεί να επανέλθει. Oύτε όμως και ο νάρθηκας θεραπεύει, απλώς αμβλύνει το πρόβλημα.

Ασκήσεις για άμεση ανακούφιση
Ιδιαίτερα αποτελεσματικές σε αυτές τις περιπτώσεις αποδεικνύονται και ορισμένες ειδικές ασκήσεις. Σκοπός τους να κουράσουν τους μυς του προσώπου, ώστε να είναι λιγότερο δραστήριοι το βράδυ. Από το απόγευμα λοιπόν και μετά πιέζετε ελεγχόμενα τα δόντια σας σαν να μασάτε κάτι. Κάντε το 3-4 φορές μέχρι να πέσετε για ύπνο. Με αυτό τον τρόπο, θα επέλθει κόπωση των μυών της περιοχής, οι οποίοι θα αδρανοποιηθούν το βράδυ. Oι ειδικοί, επίσης, συστήνουν, όποτε νιώθετε πιεσμένοι, να κάθεστε αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα, γέρνοντας το κεφάλι σας προς τα πίσω και αφήνοντας τα χέρια σας να κρέμονται χαλαρά προς το έδαφος. Πάρτε βαθιές αναπνοές και μείνετε έτσι για 5 λεπτά. Αυτή η στάση είναι ιδανική για να χαλαρώσουν και να ανακουφιστούν όλοι οι μύες του προσώπου.

Και τα παιδιά τρίζουν τα δόντια τους
Το τρίξιμο των δοντιών αφορά και τα παιδιά. Συγκεκριμένα, βρυγμό εκδηλώνουν τα μισά περίπου παιδιά, με μέση ηλικία έναρξης τα δέκα τους χρόνια. Μπορεί να οφείλεται στις ρυθμικές κινήσεις της γνάθου κατά τον ύπνο, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται ρυθμική σύσπαση των μασητήρων, αλλά και ως αντίδραση σε πόνο των αυτιών ή των δοντιών. Τα περισσότερα παιδιά μεγαλώνοντας ξεπερνούν το πρόβλημα.

Έκζεμα


Ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να εκδηλωθεί το έκζεμα διαφοροποιείται ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται. Πάντως, τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι ο κνησμός, η ξηρότητα, το κοκκίνισμα και η απολέπιση του δέρματος. Εάν λοιπόν αρχίσετε να νιώθετε έντονη φαγούρα και το δέρμα σας είναι ερεθισμένο, αφυδατωμένο, «σκάει» ή εμφανίζει μικρές φυσαλίδες με διάφανο υγρό, είναι πιθανό να έχετε έκζεμα ήπιας μορφής. Στην οξεία φάση του το έκζεμα χαρακτηρίζεται από φλεγμονή με ερυθρότητα και πρήξιμο, ενώ συχνά εμφανίζονται φουσκάλες. Όταν το πρόβλημα είναι χρόνιο, το δέρμα γίνεται ξηρό, τραχύ, παχύ, με έντονη απολέπιση και μπορεί να σχηματιστούν ρωγμές στην επιφάνειά του.

Σύμφωνα με τους ειδικούς:
• 1 στους 10 θα εμφανίσει έκζεμα σε κάποια περίοδο της ζωής του. Είναι όμως πιο συνηθισμένο στα παιδιά.
• Τα 3/4 εκείνων που εμφανίζουν έκζεμα είναι έφηβοι.
• Είναι λίγο συχνότερο στα κορίτσια από ό,τι στα αγόρια.
• Μπορεί να εκδηλωθεί και στη βρεφική ηλικία (βρεφικό έκζεμα), με συμπτώματα όπως έντονη απολέπιση, ερυθρότητα, φυσαλίδες και εφελκίδες (κακάδια).
• Όσοι έχουν εκζέματα στη βρεφική και παιδική ηλικία παρουσιάζουν ύφεση των συμπτωμάτων μετά την ηλικία των 30 ετών.
• Εκείνοι που εξακολουθούν να έχουν και μετά την ηλικία αυτή, θα αποκτήσουν χρόνιο νόσημα με υφέσεις (άνοιξη, φθινόπωρο) και εξάρσεις ανάλογα με την εποχή.

Προκαλείται από έκθεση του δέρματος σε χημικούς ή φυσικούς παράγοντες που μπορούν να το ερεθίσουν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η δερματίτιδα στα βρέφη, στα σημεία όπου το δέρμα ακουμπά στην πάνα ή εξαιτίας των ούρων, και η δερματίτιδα στα χέρια των νοικοκυρών από τη διαρκή έκθεσή τους στο νερό, σε απορρυπαντικά, χυμούς φρούτων, ακόμα και από τα πλαστικά γάντια που χρησιμοποιούν όταν καθαρίζουν. Oι παράγοντες αυτοί, όταν έρχονται σε επαφή με το δέρμα, καταστρέφουν σταδιακά την εξωτερική του στιβάδα (την κερατίνη), με αποτέλεσμα στα σημεία αυτά να παρατηρείται ξηρότητα, ερεθισμός και έντονη φαγούρα. Υπάρχει ωστόσο η πιθανότητα η ερεθιστική δερματίτιδα να εξελιχτεί σε αλλεργική δερματίτιδα και η παραμικρή επαφή με την ερεθιστική ουσία να προκαλεί έκζεμα.

Πρόκειται για αντίδραση του δέρματος όταν έρχεται σε επαφή με συγκεκριμένες ουσίες και συνήθως περιορίζεται στο σημείο επαφής. Αφορά άτομα με προδιάθεση, που σημαίνει ότι αν κάποιος παρουσιάσει αλλεργική δερματίτιδα, τότε το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τους συνηθισμένους φαρμακευτικούς τρόπους. Στην αλλεργική δερματίτιδα, ο οργανισμός έχει μάθει να αναγνωρίζει μερικές ουσίες ως εχθρικές και να αντιδρά πάντα με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με αλλεργία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η δερματίτιδα στα αυτιά από τα σκουλαρίκια. Μάλιστα, το νικέλιο και τα αρώματα είναι οι πιο συχνές αιτίες αλλεργικής δερματίτιδας.

Η διάγνωση είναι έργο του γιατρού σας, ο οποίος είναι σε θέση να ξεχωρίσει τη δερματίτιδα (ερεθιστική ή αλλεργική) από άλλες παθήσεις του δέρματος με παρόμοια συμπτώματα. Η ερεθιστική δερματίτιδα εμφανίζεται σχεδόν αμέσως μετά την επαφή του δέρματος με την ερεθιστική ουσία, ενώ η αλλεργική εμφανίζεται μετά από αρκετές ώρες, αν και σε πολύ ευαίσθητα άτομα τα συμπτώματα εκδηλώνονται αμέσως. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο γιατρός είναι αυτός που θα καθορίσει την αγωγή που θα ακολουθήσετε. Για να γίνει σωστή διάγνωση, απαιτείται:
• Λήψη ιατρικού ιστορικού.
• Patch test: Είναι μια αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος που διαχωρίζει την αλλεργική δερματίτιδα από άλλες μορφές εκζέματος. Στην πλάτη του ασθενούς τοποθετούνται ταινίες, που περιέχουν μικρές ποσότητες αλλεργιογόνων ουσιών. Στις 48 και στις 96 ώρες ελέγχεται το σημείο όπου έχουν τοποθετηθεί για την ύπαρξη ερεθισμού. Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε, καθώς αν προκληθεί κάποια αντίδραση, η ένταση και η έκτασή της είναι περιορισμένη.

Αν χρειαστεί, ο γιατρός σας μπορεί να σας χορηγήσει κάποια κορτιζονούχο αλοιφή για τοπική χρήση και ίσως αντισταμινικά για να περιορίσει τον κνησμό. Σε σπάνιες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται ειδικά ανοσοτροποποιητικά φάρμακα, φωτοθεραπεία και φωτοχημειοθεραπεία.

Μερικά απλά, καθημερινά μέτρα πρόληψης μπορεί να αποδειχθούν σωτήρια...
Αποφύγετε την επαφή με την ουσία που ερεθίζει το δέρμα σας. Είναι προφανώς το καλύτερο μέτρο προστασίας για εσάς που γνωρίζετε τι ερεθίζει το δέρμα σας.
Φροντίστε την επιδερμίδα σας. Μην ξεχνάτε να τη διατηρείτε ενυδατωμένη με ειδικά προϊόντα.
Χρησιμοποιείτε γάντια με βαμβακερή επένδυση, όταν κάνετε τις δουλειές του σπιτιού.
Φοράτε βαμβακερά ρούχα (όχι μάλλινα και συνθετικά). Όταν τα πλένετε, είναι προτιμότερο να αποφεύγετε τα μαλακτικά.
Δοκιμάστε «κρέμες φραγμών». Μπορείτε να απλώνετε κάθε πρωί τις ειδικές κρέμες φραγμών (barrier creams), που κυκλοφορούν στα φαρμακεία και ενισχύουν την αντοχή της επιδερμίδας στα αλλεργιογόνα.
Φροντίζετε για τον καθαρισμό και την ενυδάτωση του δέρματός σας με υποκατάστατα σαπουνιού, κρέ- μες ή αλοιφές ειδικές για άτομα με έκζεμα.
Αερίζετε καλά το σπίτι, το στρώμα και τα σεντόνια σας και προσπαθείτε να αποφεύγετε τα πολλά ρούχα και τους πολύ ζεστούς χώρους, καθώς τα ακάρεα και η ζέστη μπορεί να επιδεινώσουν το έκζεμα.
Βάζετε υγρά επιθέματα, τα οποία ανακουφίζουν το δέρμα από τον κνησμό και βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση των ενυδατικών προϊόντων.

Το έκζεμα δεν εκδηλώνεται σε όλους με την ίδια ένταση. Υπάρχουν περιπτώσεις που τα συμπτώματα είναι πιο έντονα και επίμονα και απαιτείται χρονοβόρος θεραπεία. Στις δύσκολες αυτές περιπτώσεις ανήκουν όσοι υποφέρουν από ξηρότητα δέρματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχουν επιβαρημένο οικογενειακό ιστορικό, άσθμα ή ασθματική βρογχίτιδα, αλλά και όσοι εκδήλωσαν την πάθηση σε μικρή ηλικία.
οι ένοχοι!:
1. Νικέλιο
•Φο μπιζού • Λευκόχρυσο και ασήμι • Νομίσματα • Σκεύη οικιακής χρήσης • Ζώνες, φερμουάρ, κουμπιά • Ρολόγια • Σκελετούς γυαλιών • Κλειδιά • Ψαλίδια • Χερούλια σε ομπρέλες, τσάντες, πόρτες • Ιατρικά εργαλεία (στηθοσκόπιο, λαβίδες) • Βαφές
Για την «ασφάλειά» σας
• Προτιμήστε στη θέση του νικελίου το αλουμίνιο, τον ανοξείδωτο χάλυβα και το χρυσό, που είναι πιο ασφαλή.
• Χρησιμοποιήστε σκεύη και μεταλλικά αντικείμενα με πλαστικές ή ξύλινες λαβές ή καλύψτε τις μεταλλικές λαβές με πλαστική θήκη ή βάψτε τις με βερνίκι νυχιών.
• Στην εσωτερική πλευρά των ρούχων, όπου υπάρχουν κουμπιά, ράψτε ένα κομμάτι ύφασμα για να μην έρχονται σε επαφή με το δέρμα.
• Επιλέξτε γυαλιά με κοκάλινο σκελετό και ρολόγια με δερμάτινο λουράκι
2. Αρώματα
•Σαπούνια • Σαμπουάν • Λοσιόν • Καλλυντικά • Είδη οικιακής χρήσης με άρωμα (αποσμητικά χώρου, υγρά καθαρισμού)
Για την «ασφάλειά» σας
• Χρησιμοποιείτε υποαλλεργικά και άοσμα καλλυντικά και οικιακά προϊόντα χωρίς αρώματα.
Κάντε ένα απλό τεστ: Βάλτε μικρή ποσότητα από το άρωμά σας στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα και αφήστε το για 3 ημέρες. Αν δεν παρουσιαστεί κάποια αντίδραση, το προϊόν είναι ασφαλές.

Aρρυθμίες


•Ψηλαφίστε με τα δάκτυλά σας την εσωτερική πλευρά του καρπού σας, έως ότου νιώσετε τις σφύξεις σας.
•Bάλτε τα δάκτυλά σας στο πλάι του λαιμού, ψηλαφώντας την καρωτίδα (είναι ο πιο εύκολος τρόπος).
•Bάλτε το χέρι στην καρδιά!

;
Όταν είμαστε ήρεμοι, η καρδιά μας χτυπάει από 50 έως 75 φορές το λεπτό. Oι καρδιολόγοι ωστόσο εξηγούν ότι καλό είναι οι σφύξεις να μην ξεπερνούν τις 65 ανά λεπτό, έτσι ώστε η καρδιά να μην κουράζεται πολύ. Mε δυο λόγια, όσο λιγότερες είναι οι σφύξεις ανά λεπτό, τόσο καλύτερα για την καρδιά. Δεν είναι τυχαίο που στους αθλητές ο μυς της καρδιάς είναι τόσο γυμνασμένος, που χτυπάει μόλις 50 φορές ανά λεπτό, ενώ έχουν καταγραφεί και περιπτώσεις 42 σφύξεων ανά λεπτό! Eάν ασχολείστε συστηματικά με μια φυσική δραστηριότητα, πηγαίνετε -λόγου χάρη- στο γυμναστήριο τρεις φορές την εβδομάδα, τότε οι σφύξεις σας θα κυμαίνονται κάτω από 65 ανά λεπτό (αυτό ισχύει και για τους άνδρες και για τις γυναίκες).

;
Έχει παρατηρηθεί ότι οι γυναίκες συνήθως έχουν πιο πολλές σφύξεις ανά λεπτό -σε κατάσταση ηρεμίας- σε σύγκριση με τους άντρες, χωρίς αυτό να είναι ανησυχητικό. O καρδιολόγος δηλαδή δεν θα θορυβηθεί εάν μια γυναίκα έχει πάνω από 75 σφύξεις ανά λεπτό, αλλά θα προβληματιστεί εάν ένας άντρας έχει τον ίδιο αριθμό σφύξεων. Kαι αυτό επειδή -σύμφωνα με πολυάριθμες μελέτες- ο υψηλός αριθμός σφύξεων αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων για έναν άντρα, ενώ δεν έχει διαπιστωθεί κάτι αντίστοιχο για τις γυναίκες.

;
Eάν συνηθίζετε να πίνετε πολλά φλιτζάνια καφέ και να καπνίζετε αδιάκοπα, τότε θα έχετε νιώσει αρκετές φορές ότι η καρδιά σας χτυπάει πολύ γρήγορα. Tο ίδιο συμβαίνει και όταν βιώνετε έντονα συναισθήματα και συγκινήσεις, όταν αισθάνεστε πολύ αγχωμένοι, αλλά και όταν είστε κουρασμένοι και άυπνοι. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι σφύξεις της καρδιάς αυξάνονται. Aυτή η μορφή ταχυκαρδίας συνήθως είναι αθώα.
ΠPOΣOXH: Eάν νιώθετε ότι η καρδιά σας χτυπάει γρήγορα και ρυθμικά χωρίς να συντρέχει κάποιος προφανής λόγος (έντονη συγκίνηση, κούραση, αϋπνία, κατανάλωση καφέ ή κάπνισμα πολλών τσιγάρων) και αυτή η κατάσταση διαρκεί πολλές ημέρες (π.χ., μία εβδομάδα), τότε θα πρέπει να επισκεφτείτε έναν καρδιολόγο για να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει παθολογικό πρόβλημα.

;
Kατά τη διάρκεια του ύπνου οι χτύποι της καρδιάς μειώνονται σε περίπου 50 ανά λεπτό. Παρόμοια μείωση παρατηρείται και στους αθλητές (οι οποίοι έχουν σε κατάσταση ηρεμίας περίπου 50 σφύξεις ανά λεπτό, ή λιγότερες). Eπίσης, κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης παρατηρείται βραδυκαρδία στην έγκυο, καθώς ο οργανισμός της προσαρμόζεται στις αλλαγές που επιφέρει η εγκυμοσύνη. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο αργός ρυθμός με τον οποίο χτυπάει η καρδιά είναι φυσιολογικός και ακίνδυνος.
ΠPOΣOXH: Eάν όταν είστε ήρεμοι -και όχι όταν κοιμάστε- έχετε λιγότερες από 50 σφύξεις το λεπτό, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποια φάρμακα για την υπέρταση και τον υποθυρεοειδισμό ή ορισμένα κολλύρια μπορεί να προκαλέσουν βραδυκαρδία.


O μυς της καρδιάς συσπάται μόλις πάρει ένα ηλεκτρικό σήμα από τον φλεβόκομβο, που βρίσκεται στο δεξί άνω μέρος της καρδιάς και λειτουργεί σαν φυσικός βηματοδότης. Mερικές φορές όμως το ερέθισμα αυτό εγκλωβίζεται μέσα στον φλεβόκομβο, με αποτέλεσμα να μη διεγείρεται το μυοκάρδιο και να «χάνονται» 1-2 χτύποι. H αρρυθμία αυτή είναι ακίνδυνη όταν συμβαίνει σπάνια και όταν η παύση διαρκεί για ελάχιστα δευτερόλεπτα, π.χ. 2-3΄΄.
ΠPOΣOXH: Eάν αντιληφθείτε ότι η καρδιά σας σταματά να χτυπά -«χάνει» χτύπους- για ένα χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τα 3΄΄, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο. Eπίσης, εάν έχετε λιγότερες από 50 σφύξεις ανά λεπτό και συμπτώματα όπως έντονη κόπωση, ζάλη και λιποθυμικές τάσεις, τότε πρέπει να επισκεφτείτε απαραιτήτως τον καρδιολόγο.


Oρισμένες φορές το «ηλεκτρικό δίκτυο» της καρδιάς υφίσταται ένα παροδικό βραχυκύκλωμα. Στιγμιαία λοιπόν μπορεί να νιώσετε έναν έντονο χτύπο στο στήθος -ένα φτερούγισμα-, που μπορεί να ακολουθείται από μια στιγμιαία παύση, ιδιαίτερα μετά από μια έντονη συγκίνηση, μεγάλη κατανάλωση καφέ και αλκοόλ, κάπνισμα πολλών τσιγάρων ή έντονη κόπωση. Πρόκειται για μια έκτακτη συστολή του μυοκαρδίου και θεωρείται αθώα από τη στιγμή που είναι στιγμιαία και παροδική.
ΠPOΣOXH: •Eάν νιώθετε ότι η καρδιά σας χτυπάει «τρελά», χωρίς ρυθμό και οι σφύξεις σας φτάνουν ή υπερβαίνουν τις 130 ανά λεπτό, πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα στον καρδιολόγο για έναν πλήρη έλεγχο. Oι άτακτες και γρήγορες σφύξεις παρουσιάζονται συχνά στους ενηλίκους άνω των 65 ετών και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη αγωγή που θα συστήσει ο γιατρός.
•Eάν καθημερινά νιώθετε φτερουγίσματα που παρουσιάζονται περισσότερες από 30 φορές την ημέρα (νιώθετε δηλαδή ότι παρεμβάλλεται ένας έκτακτος χτύπος μεταξύ δύο κανονικών σφύξεων ή ότι μετά από δύο κανονικές σφύξεις ακολουθεί μία έκτακτη), πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο προκειμένου να διαπιστώσει εάν υπάρχει παθολογικό πρόβλημα.
•Eάν έχετε ταχυκαρδία (140-200 σφύξεις ανά λεπτό), ζάλη, τάση λιποθυμίας και δύσπνοια, θα πρέπει να πάτε άμεσα στο πλησιέστερο νοσοκομείο.


•Hλεκτροκαρδιογράφημα (απαραιτήτως).
•Xόλτερ 24ώρου (ένα μικρό μηχάνημα που τοποθετείται πάνω σας καταγράφει τους παλμούς της καρδιάς κατά τη διάρκεια ενός 24ώρου). •Yπερηχογράφημα καρδιάς.
•Tεστ κοπώσεως.
•Hλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (σε εξειδικευμένες περιπτώσεις κατά την κρίση του γιατρού).
•O προληπτικός έλεγχος
Πολύ συχνά οι αρρυθμίες περνούν απαρατήρητες. Eπειδή όμως υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος μία αρρυθμία να σχετίζεται με κάποιο σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, οι ειδικοί τονίζουν ότι οι άντρες θα πρέπει να υποβάλλονται σ’ έναν προληπτικό έλεγχο στην ηλικία των 40 και οι γυναίκες στην ηλικία της εμμηνόπαυσης.

Tα παιδιά παθαίνουν αρρυθμίες;
Yπάρχει μια μορφή αρρυθμίας που συνήθως παρατηρείται στα παιδιά κάτω των 10 ετών. H αρρυθμία αυτή ονομάζεται αναπνευστική, επειδή ακολουθεί το ρυθμό της αναπνοής. Όταν το παιδί εισπνέει, αυξάνεται η καρδιακή συχνότητα, ενώ όταν εκπνέει ελαττώνεται. Δεν πρόκειται για κάτι το ανησυχητικό και δεν απειλεί την υγεία του παιδιού. Eκτός αυτού, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά συνήθως έχουν ταχυκαρδία, περίπου 100 σφύξεις ανά λεπτό, κάτι που θεωρείται φυσιολογικό.

;
Oρισμένα φάρμακα, όπως κάποια αντιυπερτασικά, ορισμένα κολλύρια που χορηγούνται για το γλαύκωμα, τα φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς και τα φάρμακα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας, μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στο ρυθμό της καρδιάς.

Ποια είναι η πιο επικίνδυνη αρρυθμία;
H κοιλιακή μαρμαρυγή: O μυς της καρδιάς δεν συστέλλεται καθόλου, οπότε δεν εξωθεί αίμα - ο ασθενής χάνει τις αισθήσεις του και παθαίνει ανακοπή. H κοιλιακή μαρμαρυγή δεν έχει κανένα προειδοποιητικό σύμπτωμα και ο ασθενής μπορεί να σωθεί μόνον αν βρίσκεται ήδη εντός του νοσοκομείου ή αν τα άτομα που βρίσκονται κοντά του δράσουν άμεσα. H τεχνητή αναπνοή και οι δυνατές μαλάξεις πάνω στην καρδιά σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν αποδειχθεί σωτήριες, ιδιαίτερα όταν γίνονται από έμπειρα άτομα.

;
Eάν ο γιατρός κρίνει ότι είναι αθώες, δεν χρειάζεται θεραπεία. Eάν διαπιστώσει ότι είναι παθολογικές, τότε η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη φύση της αρρυθμίας. Mπορεί να είναι φαρμακευτική ή επεμβατική (τοποθετείται βηματοδότης).

Νόσος Αλτσχάιμερ

Αλτσχάιμερ! Η λέξη έχει περάσει στο καθημερινό μας λεξιλόγιο. Πρόκειται για μια μορφή άνοιας, η οποία εμφανίζεται κυρίως στους ηλικιωμένους και σπανιότερα σε ανθρώπους νεότερης ηλικίας. Εκδηλώνεται με σταδιακή απώλεια μνήμης, αλλά στην πορεία της επηρεάζει και άλλες νοητικές λειτουργίες. Σύμφωνα με διεθ­νείς επιδημιολογικές έρευνες, σήμερα πάσχουν από τη νόσο 27 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον ­κόσμο, από τους οποίους 6 εκατομμύρια στην ­Ευρώπη και περίπου 160.000 στην ­Ελλάδα. Μέχρι το 2050, ο ­αριθμός των ασθενών αναμένεται να υπερ­τριπλα­σιαστεί, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες, που ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί κατά πολύ. Γι’ αυτόν το λόγο, η ανακάλυψη των αιτιών της νόσου και η θεραπεία της αποτελούν το μεγάλο «στοίχημα» για την επιστημονική κοινότητα. Χάρη στη συστηματική μελέτη, διαθέ­τουμε αρκετά ενθαρ­ρυντικά στοιχεία και ορισμένα «εργαλεία» για τον περιο­ρισμό των συμπτω­μάτων της νόσου.


Μέχρι τώρα δεν έχουμε φάρμακα που να μπορούν να θεραπεύσουν τη νόσο. Σήμερα, χορηγούνται στους ασθενείς φαρμακευτικές ουσίες που μπορούν να ελέγξουν σε σημαντικό βαθμό τα συμπτώματα (οι ­αναστολείς της χολινεστεράσης και η μεμαντίνη), αρκεί η διάγνωση να γίνει σε αρχικά στάδια. Αυτή τη στιγμή μελετάται η δημιουργία και άλλων φαρμάκων, που ξεπερνούν τα 100. Θα πρέπει όμως να περάσει τουλάχιστον μία πενταετία προτού κάποια από αυτά τα σκευάσματα κυκλοφορήσουν στην αγορά, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι τα αποτελέσματα θα παραμείνουν ενθαρρυντικά σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Πιο ελπιδοφόρα μηνύματα υπάρχουν κυρίως για δύο ομάδες φαρμάκων: Η πρώτη δρα κατά του αμυλοειδούς πεπτιδίου-β, που συσσωρεύεται στον εγκέφαλο των ασθενών και η δεύτερη εναντίον της πρωτεΐνης Τ, που καταστρέφει τα κύτταρα του εγκεφάλου των ασθενών.


Η επιστημονική κοινότητα ­ευελπιστεί ότι στο εγγύς μέλλον θα κυκλοφορήσουν εμβόλια που θα σταματούν την εξέλιξη της νόσου στα αρχικά της στάδια. Όπως δήλωσε στο Vita ο δρ. Σταύρος Μπαλογιάννης, διευθυντής της Α΄ Νευρολογικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, «ένα από αυτά μελετάται σε πειραματική βάση, τόσο σε ευρωπαïκά (π.χ. στην Αγγλία) όσο και σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Μέχρι στιγμής, τα αποτελέσματα ­είναι ενθαρρυντικά. Αν επιβεβαιωθούν και από κλινικές εφαρμογές, το εμβόλιο θα κυκλοφορήσει το νωρίτερο μέσα στην επόμενη πενταετία». Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αποτελεσματικότητα των υπό δοκιμή εμβολίων είναι περιορισμένη, καθώς φαίνεται ότι επιδρούν μεν σε κάποιους από τους μηχανισμούς εκδήλωσης της νόσου, παραμένουν ωστόσο μακριά ακόμη από την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος.


Πληθώρα μελετών συνδέει άμεσα την εκδήλωση της νόσου Αλτσχάιμερ με:
● Κληρονομικότητα ● Σακχαρώδη διαβήτη ● Υπέρταση ● Υψηλή ­χοληστερίνη, ομοκυστεΐνη
● Κάπνισμα ● Παχυσαρκία ● Χαμηλό ­μορφωτικό επίπεδο ● Κατάθλιψη.


Εκτός από το πλήθος των διεθνών επιστημονικών μελετών, γίνονται ελπιδοφόρες έρευνες για τη νόσο και στη χώρα μας.
. Στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, πραγματοποιούνται εδώ και 1 χρόνο κλινικές δοκιμές για ένα αιματολογικό διαγνωστικό τεστ που ονομάζεται NuroPro, το οποίο ανέπτυξε η αμερικανική εταιρεία «Power3 Medical». Το τεστ «υπόσχεται» ότι μπορεί να κάνει διάγνωση νευροεκφυλιστικών νόσων, όπως είναι η νόσος του Πάρκινσον, η νόσος του Αλτσχάιμερ και η νόσος του κινητικού νευρώνα. Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας, κ. Κατερίνα Μαρκοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μέχρι στιγμής έχουν συμμετάσχει στην έρευνα περίπου 100 ασθενείς που πάσχουν από Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ, καθώς και υγιείς εθελοντές. Η εξέταση θα βοηθήσει στην ακριβέστερη διάγνωση των συγκεκριμένων νόσων, ιδιαίτερα κατά τα αρχικά στάδιά τους, που η κλινική ­διάγνωση ­είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Στο Ινστιτούτο Βιολογίας του Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών (ΕΚΕΦΕ) «Δημόκριτος», πραγματοποιείται σειρά ερευνών σε σχέση με τη ­δράση διάφορων πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην παθογένεση και την εξέλιξη της νόσου.
● Η δρ. Αθηνά Τζίνια, βιολόγος, και η δρ. Έφη Τσιλιμπάρη, ιατρός-κυτταροβιολόγος, επιβλέ­πουν μελέτη για την προστατευτική επίδραση της πρωτεΐνης MMP-9, με στόχο στο άμεσο μέλλον να γίνουν αντίστοιχα πειράματα σε ζώα με νόσο Αλτσχάιμερ. Οι δύο ερευνήτριες επιδιώκουν να διαπιστώσουν αν η συγκεκριμένη πρω­τεΐνη μπορεί να μειώ­σει ή και να αποτρέψει τη δημιουργία των εκφυλιστικών πλακών που σχηματίζονται στον εγκέφαλο των ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ.
● Έχουν ήδη δημοσιευτεί τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα της έρευ­νας που διεξάγεται υπό την επίβλεψη της δρ. Αγγελικής Χρόνη, βιο­χημικού, σε συνεργασία με τη δρ. Αθηνά Τζίνια και τη δρ. Έφη Τσιλιμπάρη. Όπως δήλωσε η κ. Χρόνη στο Vita, «η έρευνα αφορά την επίδραση της απολιποπρωτεΐνης Ε4 στην πρόσληψη του αμυλοειδούς πεπτιδίου-β από τα νευρικά κύτταρα και το αποτέλεσμα που έχει στην παθογένεση της νόσου Αλτσχάιμερ».


Απαραίτητες για τους ασθενείς είναι η ενημέρωση και η υποστήριξή τους, ώστε να «γυμνάζουν» τις νοητικές λειτουργίες τους και να διατηρούν την κοινωνικότητά τους, με στόχο να ανακόψουν και να καθυστερήσουν την εξέλιξη της νόσου. Αυτούς τους στόχους υπηρετούν ειδικά προγράμματα και εταιρείες:

Εφαρμόζονται στη χώρα μας τα τελευταία 3-4 χρόνια, στις εταιρείες και στα κέντρα Αλτσχάιμερ. Στόχος τους είναι η σταθεροποίηση ή ακόμη και ο περιορισμός των προβλημάτων που έχουν οι ασθενείς στην ομιλία, στην εστίαση της προσοχής κλπ. Ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς, δημιουργείται το κατάλληλο πρόγραμμα, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει μεθόδους για τον επαναπροσανατολισμό του στο χώρο και το χρόνο, συζήτηση σε θέματα επικαιρότητας, ασκήσεις μνήμης, λόγου, κριτικής σκέψης, επιτραπέζια παιχνίδια, θεραπείες τέχνης, καθώς και τεχνικές ανάκλησης μέσω επαναφοράς αναμνήσεων.

Είναι μια καινούργια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για μη κερδοσκοπικά σωματεία που ιδρύονται από συγγενείς ασθενών, γιατρούς, ψυχολόγους και άλλους επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με την άνοια. Προωθούν την ενημέ­ρωση, την κα­τανόηση και την υπο­στήριξη όσων εμπλέκονται έμμεσα ή άμεσα με την ασθένεια, δηλαδή των ασθενών, των συγγενών τους, αλλά και των επαγγελματιών υγείας. Επίσης, πραγματοποιούν ενημερωτικές και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, λειτουργούν Κέντρα Ημέρας για τους ασθε­νείς και συνεργάζονται με φορείς και υπηρεσίες με στόχο τη βοήθεια των ασθενών και των συγγενών τους.
Το πρόγραμμα Βοηθώ τη μνήμη μου
Το πρόγραμμα έχει ξεκι­νήσει από το Δήμο Αθηναίων και την «Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ και Συναφών Διαταραχών Αθηνών», με ­στόχο την ενημέρωση για την άνοια στις 20 Λέσχες Φιλίας του Δήμου ­Αθηναίων. Οι υπηρεσίες προσφέρονται δω­ρεάν στα μέλη κάθε Λέσχης Φιλίας.

Για περισσότερες πληροφορίες, απευθυνθείτε στα γραφεία της «Εταιρείας ­Νόσου Αλτσχάιμερ και Συναφών Δια­ταραχών Αθηνών», Μ. Μουσούρου 89, τηλ.: 210-70.13.271, site: www.alzhei­me­ra­athens.gr. Οι υπεύθυνοι θα σας ενημερώσουν για όλες τις εταιρείες, τα Κέντρα Μνήμης και τα Κέντρα Ημέρας που υπάρχουν στην Ελλάδα, καθώς και για τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα που προκύπτουν λόγω της νόσου. Επίσης, μπορείτε να επικοινωνείτε με το Τμήμα Λεσχών Φιλίας του Δήμου Αθη­ναίων στο τηλ.: 210-52.42.456.