Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ Η ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΚΑΙ Η ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ

Η σχιζοφρένεια, σε αντίθεση με την σκλήρυνση κατά πλάκας, έχει μια πιο θολή κλινική εικόνα και πολύ πιο περίπλοκα συμπτώματα, που πολλές φορές δυσκολεύουν την διάγνωσή της.
Αντίθετα, η σκλήρυνση κατά πλάκας σχεδόν πάντα έχει συγκεκριμένη συμπτωματολογία και σαφείς διαγνωστικές εξετάσεις, που δεν δυσκολεύουν την πιστοποίηση της και θεραπεία της.
Αρκετές φορές, όμως, έχουμε την συνύπαρξη των δυο ασθενειών, με ισχυρότερη την μία ή την άλλη συμπτωματολογία, αλλά, οπωσδήποτε μικτή κλινική εικόνα. Η σύμπτωση αυτή συμβαίνει πάρα πολύ τακτικά, έτσι ώστε να εκφράζεται η λογική ερώτηση, αν αντί για συνύπαρξη δυο κλινικών εικόνων έχουμε μόνο μία.
Συνήθως, σε αυτές τις περιπτώσεις οι γιατροί έχουν μια «μπακαλίστικη» τακτική και θεωρούν αυτή που εκδηλώνεται πρώτη πως είναι και ο κύριος εκπρόσωπος της παθολογικής κατάστασης που καταγράφεται.
Κάποιες ομάδες ήλεγξαν τα πράγματα πιο συστηματικά και βρήκαν ότι και η σχιζοφρένεια πολύ τακτικά έχει συμπεριφορά αυτοάνοσου νοσήματος με κρίσεις και υφέσεις και πολλές φορές και οργανικά αντισώματα από τον εγκεφαλικό ιστό.
Έτσι, δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που εδώ και πολύ καιρό αποδίδουν ένα «αυτοάνοσο χαρακτήρα» και στην σχιζοφρένεια με μια παθογένεια παρόμοια με την σκλήρυνση κατά πλάκας.
Σε μια εξέταση που διήρκεσε περίπου δύο χρόνια, με ασθενείς που είχαν και τις δύο ασθένειες, έγινε εντατική παρακολούθηση των συμπτωμάτων και των δύο νοσημάτων, ενώ λάμβαναν ανοσοκατασταλτική θεραπεία λόγω της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Παράλληλα, γίνονται ψυχομετρικές και νευροφυσιολογικές εξετάσεις τόσο στην αρχή και στο τέλος της θεραπείας, όσο και στο μεταξύ τους διάστημα. Τα αποτελέσματα παρουσίασαν μια χαρακτηριστική βελτίωση και των δύο νοσημάτων, όταν υπήρχε επιτυχία της ανοσοκατασταλτικής αγωγής.
Έτσι, βρέθηκε, λοιπόν, ότι τα δύο νοσήματα σε αυτούς τους ασθενείς δεν είχαν μια «παράλληλη» πορεία μόνο, αλλά, και μια κοινή θεραπευτική αντίδραση από την ανοσοκατασταλτική θεραπεία.
Όπως και να έχει, είναι φανερό πως υπάρχει και μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο ασθένειες και τακτική και κοινή «εκπροσώπηση» στις εγκεφαλικές αλλοιώσεις.

Δημοσιεύτηκε στο EUROPEAN NEUROPSYCHOPHARMACOLOGY.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα και κατάθλιψη

Ένας στους πέντε Έλληνες που υποφέρει από ρευματοειδή αρθρίτιδα εμφανίζει και κατάθλιψη. Το ποσοστό αυτό είναι διπλάσιο απ’ ότι στο γενικό πληθυσμό και προέκυψε από τις κλήσεις, που δέχθηκε μέσα σε διάστημα ενός έτους, η τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης, που έχει δημιουργήσει η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα.Περίπου 120.000 Έλληνες πάσχουν από Ρευματοειδή Αρθρίτιδα, την πιο συχνή από τις φλεγμονώδεις ρευματοπάθειες. Η νόσος ‘προτιμά’ κυρίως τις γυναίκες σε ηλικίες από 35 έως 55 ετών, εμφανίζεται δε, και σε μικρότερες ηλικίες από 8 έως 25 χρονών.
Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσε η Ελληνική Ρευματολογική Εταιρεία (ΕΡΕ) σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ). Ομιλητές ήταν ο Κωνσταντίνος Τέμπος, Πρόεδρος της ΕΡΕ και Διευθυντής της Ρευματολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΚΑΤ, η κα Μαίρη Μπάτζιου, εκπρόσωπος της ΕΛΕΑΝΑ και ο Ορέστης Γιωτάκος Διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής του 414 Στρατιωτικού Νοσοκομείου και ψυχίατρος της τηλεφωνικής γραμμής υποστήριξης.Τα κύρια ευρήματα από την καταγραφή και ανάλυση των κλήσεων, που δέχθηκε η γραμμή (210 82.37.302) είναι τα εξής:Συνολικά, η τηλεφωνική γραμμή δέχθηκε 375 κλήσεις, από τις οποίες η πλειοψηφία αφορούσαν γυναίκες (73,4%). Γεγονός εύλογο καθώς οι ρευματικές παθήσεις προσβάλουν κατά κύριο λόγο τις γυναίκες.Κύρια πηγή πληροφόρησης για τη λειτουργία της γραμμής υπήρξε το σχετικό έντυπο και έντυπος τύπος (ποσοστό 87%), ενώ τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ και internet αναφέρθηκαν σε ποσοστό μόλις 3,7% και κάποιο άλλο πρόσωπο (συγγενείς, φίλοι, ιατρός) σε ποσοστό 9,3%.Περίπου οι μισές κλήσεις (192) αφορούσαν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και ακολούθησαν η οστεοαρθρίτιδα (ποσοστό 9,7%), η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα (6,3%, ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (5,2%) και η ψωριασική αρθρίτιδα (4,2%).Στο 60% των κλήσεων, οι ασθενείς ενδιαφέρονταν για θέματα, που αφορούσαν την πορεία της νόσου και τη φαρμακευτική θεραπεία και το 34,5% ζητούσαν ψυχολογική υποστήριξη, ενώ μόλις 5,5% των κλήσεων αφορούσαν νομικά-εργασιακά θέματα.Η καταγραφή των απαντήσεων των ασθενών έδειξε ότι η γραμμή υποστήριξης της ΕΛΕΑΝΑ έτυχε της αποδοχής του κοινού. Σκοπός της ΕΛΕΑΝΑ είναι η περαιτέρω επέκταση της γραμμής με τη δημιουργία νέων υπηρεσιών, όπως συμβουλευτικής της εργασίας και διαιτολογικής γραμμής.Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε κι ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο ‘Μικρές κινήσεις που αξίζουν’. Το βίντεο περιέχει συνεντεύξεις ασθενών με χρόνιες ρευματικές νόσους. Οι μαρτυρίες αυτές θίγουν τη σημαντικότητα της έγκαιρης αντιμετώπισης, και τους προβληματισμούς στο χώρο εργασίας και στην κοινωνία γενικότερα.

Ε.Ρ.Ε.

Η Ε.Ρ.Ε. είναι επιστημονικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, εκπροσωπεί τους Έλληνες Ρευματολόγους, όπου μέχρι σήμερα είναι 242 τακτικά και 118 επικουρικά μέλη (http://www.ere.gr/).

ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α.

H Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Aγώνα (EΛ.E.AN.A.) είναι ένας κοινωφελής, μη κερδοσκοπικός, οργανισμός αναγνωρισμένος από το κράτος. Ιδρύθηκε το 1978 στην Αθήνα. Mέλη της EΛ.E.AN.A. είναι κυρίως άτομα που πάσχουν από Αρθρίτιδα/ Ρευματισμό, Ρευματολόγοι και άτομα που ενδιαφέρονται να συμπαρασταθούν σε αυτούς που πάσχουν από Αρθρίτιδα/ Ρευματισμό. Όλα τα μέλη εργάζονται εθελοντικά. (http://www.arthritis.org.gr/).

Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, Ψωριασική Αρθρίτιδα, Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα Νεανική Αρθρίτιδα

Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, η Ψωριασική Αρθρίτιδα, η Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα και η Νεανική Αρθρίτιδα αποτελούν μορφές αρθρίτιδας που προσβάλλουν τις αρθρώσεις. Κοινό χαρακτηριστικό των παραπάνω νοσημάτων είναι η δημιουργία φλεγμονών στις αρθρώσεις, οι οποίες δημιουργούνται επειδή το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται ‘κατά λάθος’ στα κύτταρα εκείνα που τις προστατεύουν και τις υποστηρίζουν.Τελικά η φλεγμονή αυτή οδηγεί σε διάβρωση των οστών και παραμόρφωση των αρθρώσεων, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μη μπορεί να πραγματοποιήσει καθημερινές κινήσεις και να αυτοεξυπηρετηθεί.Έτσι, αν κάποιος παρατηρήσει διόγκωση ή και πόνο στις αρθρώσεις π.χ στα δύο γόνατα, ερυθρότητα και παρατεταμένη δυσκαμψία κυρίως το πρωί, αλλά και εξανθήματα στο δέρμα, θα πρέπει να φτάσει στον ρευματολόγο, γιατί πιθανόν να έχει ήδη αρκετές από τις αρθρώσεις του προσβεβλημένες και ίσως οι βλάβες αυτές να είναι μόνιμες.Υπάρχουν όμως πολύ καλά νέα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, με την εμφάνιση νέων βιολογικών φαρμάκων, έχει βελτιωθεί πολύ η ποιότητα ζωής των ασθενών, ενώ τα νοσήματα μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ανασταλούν οι καταστροφικές σωματικές συνέπειες και κακώσεις. Κατάκτηση που κάνει το πρόσφατο παρελθόν να ανήκει πραγματικά στον προηγούμενο αιώνα, αφού η διάγνωση των νοσημάτων ήταν ταυτόσημη όχι μόνο με δυσκολία στην κίνηση αλλά και με αναπηρία.Χρειάζεται όμως προσοχή και σοβαρός έλεγχος γιατί δεν ταιριάζουν όλες οι θεραπείες σε όλους τους ασθενείς. Επιβάλλεται λοιπόν έγκαιρη διάγνωση της νόσου αλλά και μια σωστή και συστηματική αγωγή από τον ειδικό γιατρό, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να ζήσουν μια απόλυτα φυσιολογική ζωή.Το να ζεις με μια χρόνια και απρόβλεπτη ασθένεια είναι σίγουρα δύσκολο. Ο ρόλος της οικογένειας -που ευτυχώς στην Ελλάδα είναι ενεργός- είναι πολύ σημαντικός για την καλή ψυχική υγεία του ασθενή ιδιαίτερα στις περιόδους όπου υπάρχει έξαρση της ασθένειας.Η κατανόηση της ασθένειας, η σωστή πληροφόρηση και- γιατί όχι- η καλή αίσθηση του χιούμορ, μπορούν να είναι οι καλύτεροι συνοδοιπόροι σε αυτή τη μακροχρόνια νόσο.

Της Σοφίας Νέτα
http://www.iatronet.gr/
10-3-2009

Μια «συγγνώμη» δεν σβήνει την ρατσιστική συμπεριφορά

Ιανουάριος 2008: Νεαρή ασκούμενη δικηγόρος με πρόβλημα όρασης καταγγέλλει δικαστικό υπάλληλο του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών για προσβλητική συμπεριφορά εστιασμένη στην αναπηρία της. Σύμφωνα με την καταγγελτήρια αναφορά της, ο δικαστικός υπάλληλος είχε προκλητικά αξιώσει από τη νεαρή ασκούμενη την… ανάγνωση αριθμών πινακίου, περιπαίζοντας εμμέσως πλην σαφώς την αδυναμία της να το κάνει!

Η υπόθεση εκδικάζεται αρμοδίως -επιτέλους- σήμερα, προς απόδοση πειθαρχικών ευθυνών στον… είρωνα υπάλληλο. Στο δεκατετράμηνο της αναμονής, επανειλημμένα προτάθηκε στην καταγγέλλουσα να αποσύρει την καταγγελία και να ικανοποιηθεί με μια απλή προφορική «συγγνώμη» εκ μέρους του υπαλλήλου. Η νεαρή δικηγόρος αρνήθηκε τον προταθέντα προφορικό… συμβιβασμό. Αντιθέτως, μεθοδικά διεκδίκησε και εξασφάλισε τις απαραίτητες συμμαχίες (στο πλευρό της συντάσσονται πλέον η Συντονιστική Επιτροπή Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος και το αναπηρικό κίνημα, με έγγραφα υπομνήματα), ώστε μέσω της δικής της «περίπτωσης» να γεννηθεί δεδικασμένο υπέρ όλων των ανάπηρων επιστημόνων που μάχονται στη χώρα μας για ίσες ευκαιρίες. Η πρόθεσή της είναι εύλογη, διότι: η σύγχρονη νομοθεσία (ευρωπαϊκή και εγχώρια) ρητά και κυρωτικά απαγορεύει τη διακριτική εις βάρος των αναπήρων μεταχείριση. Η εφαρμογή της, όμως, προϋποθέτει τη δημοσιοποίηση των διακριτικών συμπεριφορών, από πλευράς των παθόντων. Δυστυχώς, ο κανόνας επί χρόνια ήταν και εξακολουθεί να είναι -εκατοντάδες οι σχετικές περιπτώσεις που ‘χουν καταγράψει οι αναπηρικοί φορείς- η αποσιώπηση των ρατσιστικών περιστατικών, ελέω της έντονης απαισιοδοξίας των παθόντων ότι… μπορούν να βρουν το δίκιο τους…

«Αυτό επιχειρώ να ανατρέψω», δηλώνει αποφασιστικά η νεαρή με πρόβλημα όρασης δικηγόρος. Και συμπληρώνει: «Η άρνηση αποδοχής της συγγνώμης δεν υποκρύπτει την παραμικρή έναντι του υπαλλήλου εμπάθεια. Υπερέχει το μείζον. Δηλαδή, να ανοίξει δρόμος για όλους τους θιγόμενους αναπήρους, ώστε να δημοσιοποιούν άφοβα τις εναντίον τους ρατσιστικές συμπεριφορές».

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/03/2009