Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Ιστορικής σημασίας πρώτες εφαρμογές εμβρυικών στελεχοκυττάρων στο ΚΝΣ

Ιστορικής σημασίας πρώτες εφαρμογές εμβρυικών στελεχοκυττάρων στο ΚΝΣ

Ο αμερικανικός οργανισμός Food and Drug Administration και ο βρετανικός ομόλογός του (UK Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency) έδωσαν το πράσινο φως για μεταμοσχεύσεις εμβρυικών στελεχικών κυττάρων στη σπονδυλική στήλη και στον εγκέφαλο αντίστοιχα.

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτόκολλο αποκατάστασης μετά από τραυματική βλάβη της σπονδυλικής στήλης ενώ στη δεύτερη με την αποκατάσταση ασθενών που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο.


Περισσότερα για το θέμα μπορείτε να διαβάσετε ακολουθώντας τον σύνδεσμο του τίτλο, αλλά και στους ιστοχώρους των εταιρειών
Geron για το νωτιαίο μυελό και ReNeuron για τον εγκέφαλο.

Κόπωση στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Το συχνότερο και όμως το πιο παραμελημένο σύμπτωμα

Κόπωση στη Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Το συχνότερο και όμως το πιο παραμελημένο σύμπτωμα
ΜΠΑΙΡΑΚΤΑΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Επιμελητής Στρ. Νοσοκομείου Θεσ/νίκης

Περίληψη
Η "κόπωση" παρότι έχει αναγνωριστεί από παλιά ως μείζον σύμπτωμα σε παθήσεις της Ιατρικής γενικά (συστηματiκά ερυθυματώδη λύκο, ρευματοειδή αρθρίτιδα, υποθυρεοειδισμό κλπ) και της Νευρολογίας ειδικότερα, δεν έχει καταστεί δυνατό να oριστεί με λεπτομέρεια ή να μελετηθεί εκτενώς σαν νοσολογική οντότητα.
Μια από της παθήσεις που η "κόπωση" είναι ένα από τα κύρια και αρκετές φορές το σοβαρότερο σύμπτωμα είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ). Οι ασθενείς με ΣΚΠ αναφέρουν σε ποσοστό 76-92% ότι βιώνουν "κόπωση", 14-21% τη θεωρούν το σοβαρότερο σύμπτωμα, ενώ 55-79% την κατατάσσει στα τρία σοβαρότερα συμπτώματα.
Η "κόπωση" ορίζεται σαν μια ακατανίκητη αίσθηση κούρασης, απώλεια ενεργητικότητας ή εξουθένωση και πρέπει να διαχωρίζεται από την μυϊκή αδυναμία και την κατάθλιψη.
Υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την παθογένεια της νόσου (διαταραχή αγωγιμότητας νεύρων, ανοσολογική διαταραχή, ψυχολογικοί παράγοντες κλπ) καθώς επίσης και με τη δυνατότητα αντικειμενικοποίησης των κλιμάκων που χρησιμοποιούνται (Visual Analogue Scale, Rand Index of Vitality, Fatigue Impact Scale, Fatigue Severity Scale). Επειδή η "κόπωση" είvαι σύμπτωμα που προκαλεί αναπηρία είναι απαραίτητη η λεπτομερής διερεύνησή της με καλή λήψη ιστορικού, κλινική νευρολογική εκτίμηση, έλεγχο αιματολογικών και βιοχημικών παραμέτρων και MRI εγκεφάλου.
Η αντιμετώπισή της περιλαμβάνει εκτός από γενικά μέτρα (αλλαγή τρόπου ζωής, άσκηση, βελτίωση ύπνου κλπ.) και φαρμακευτικές παρεμβάσεις με αμανταδίνη (Symmetrel) και διεγερτικά του ΚΝΣ (όπως αμφεταμίνες ή το νέο εκλεκτικό μη αμφεταμινικό διεγέρτη modafinil (Modiodal) και αν συνυπάρχει κατάθλιψη με αντικαταθλιπτικά.

Εισαγωγή

Η "κόπωση" (fatigue) παρότι έχει αναγνωριστεί από παλιά ως μείζον σύμπτωμα σε παθήσεις της Ιατρικής γενικά και της Νευρολογίας ειδικότερα, δεν έχει καταστεί δυνατό να οριστεί με λεπτομέρεια ή να μελετηθεί εκτενώς σαν ξεχωριστή οντότητα.1

Παρόλο που είναι μη ειδική και σε μεγάλο ποσοστό υποκειμενική, είναι η κύρια ενόχληση σε πολλές παθήσεις.

Μια από τις παθήσεις που η "κόπωση" είναι ένα από τα κύρια και αρκετές φορές από τα συμπτώματα που δημιουργούν σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ).2,3

Για τον ασθενή με ΣΚΠ η "κόπωση" έχει αρνητικό αντίκτυπο στις καθημερινές δραστηριότητες και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής.3-7

Και όμως ένα τόσο σοβαρό σύμπτωμα σπάνια αναφέρεται στην βιβλιογραφία, σπάνια διερευνάται από τον θεράποντα ιατρό και ακόμη σπανιότερα αναφέρεται από τον ασθενή. Ακόμα και όταν ο ασθενής το αναφέρει, το οικογενειακό και εργασιακό του περιβάλλον καθώς επίσης αρκετές φορές και το προσωπικό υγείας υποβαθμίζουν την σημασία του ή κρατούν επιφυλακτική στάση γιατί η γνώση του συμπτώματος είναι περιορισμένη.

Θα γίνει εδώ μια προσπάθεια να δοθεί ένας ορισμός της "κόπωσης", να διερευνηθεί η δυνατότητα "αντικειμενικοποίησης" με βάση τα επιστημονικά δεδομένα καθώς επίσης και μια προσπάθεια να διερευνηθεί η παθογένεια της.

Απώτερος στόχος αυτής της προσπάθειας είναι ο ίδιος ο ασθενής να (βοηθηθεί ώστε να αναγνωριστούν τα συμπτώματά του ως πραγματικά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν με επιτυχία.

Δεύτερος στόχος αυτής της προσπάθειας είναι η οικογένεια και το νοσηλευτικό προσωπικό που θα αναγνωρίσει τη φύση του προβλήματος και θα μπορέσει να βοηθήσει σε συνεργασία με τον ασθενή στη λύση του ή στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών του.

Η "κόπωση" ορίζεται σαν μία ακατανίκητη αίσθηση κούρασης, απώλεια ενεργητικότητας ή εξουθένωση.1,8,9

Πρέπει να διαχωριστεί από την αδυναμία του μέλους, καθώς επίσης από τα συμπτώματα της κατάθλιψης, η οποία συνοδεύεται εκτός από κόπωση και από αίσθημα ελαττωμένης αυτοεκτίμησης, απόγνωσης ή έλλειψη ελπίδας.

Βέβαια μπορεί οι δύο αυτές διαταραχές να συνυπάρχουν με αποτέλεσμα να επιδεινώνει η μία την άλλη.

Συχνότητα και Χαρακτηριστικά

Σε μια μελέτη σε ασθενείς με ΣΚΠ, το 87% ανέφερε ότι θεωρεί την "κόπωση" ένα από τα προβλήματα της νόσου.3 Σε διάφορες άλλες εργασίες το ποσοστό των ασθενών που αναφέρουν την "κόπωση" ποικίλλει από 76-92%. Όμως 14-21% των ασθενών την θεωρεί ως το σοβαρότερο σύμπτωμα που τους προκαλεί τη μεγαλύτερη λειτουργική έκπτωση, ενώ 55-75% την κατατάσσει στα τρία σοβαρότερα συμπτώματα.3,4

Το 90% των ασθενών αναφέρει ότι η "κόπωση" επιδεινώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος (όπως μετά από έντονη προσπάθεια ή εμπύρετο νόσημα) ή του περιβάλλοντος ενώ αντίθετα βελτιώνεται σε χαμηλές θερμοκρασίες.1,3,8

Υπάρχουν και αναφορές από την Αμερικάνικη κυρίως βιβλιογραφία που ενοχοποιούν το κάπνισμα σαν αιτία της επιδείνωσης του αισθήματος "κόπωσης".1

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η αιφνίδια εμφάνιση αισθήματος "κόπωσης" μπορεί να είναι o προάγγελος μιας κλινικής επιδείνωσης της νόσου. Αυτή η παρατήρηση οδήγησε στην υπόθεση ότι η "κόπωση" σε μια φλεγμονώδη νόσο όπως η ΣΚΠ μπορεί να αντιπροσωπεύει το υποκειμενικό "αίσθημα" των υποκείμενων διεργασιών της νόσου.10

Αυτή η υπόθεση δεν έχει γίνει δυνατό να αποδειχθεί.

Δεν έχει γίνει επίσης δυνατή η επιβεβαίωση της πιθανής συσχέτισης της "κόπωσης" με το ψυχολογικό προφίλ των ασθενών πριν την εμφάνιση της νόσου, αν και αυτή είναι μια θεωρία που θα αναπτυχθεί εκτενέστερα παρακάτω.1

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το γεγονός ότι παρόλο που η κόπωση σχετίζεται με την γενική και νοητική κατάσταση δεν έχει καμιά συσχέτιση με την ηλικία του ασθενή και το επίπεδο της νευρολογικής έκπτωσης όπως αυτό ορίζεται από την EDSS.2-4,6,7,11-13

Υπάρχουν αναφορές που σχετίζουν την "κόπωση" με την μορφή της πολλαπλής σκλήρυνσης (σοβαρότερη στην προοδευτική μορφή) αλλά οι απόψεις σε αυτό το τομέα είναι αντικρουόμενες.3-7,11-15

Όμως η "κόπωση" είναι παρούσα σε όλες τις μορφές της νόσου και πολλές φορές στην "καλοήθη μορφή" είναι η κύρια αιτία λειτουργικής έκπτωσης ακόμη και όταν ο ασθενής έχει καιρό να υποστεί κάποια ώση.1-8

Η "κόπωση" ακολουθεί μια χαρακτηριστική πορεία κατά την διάρκεια της ημέρας. Είναι ελάχιστη κατά την πρωινή έγερση και παραμένει σε αυτά τα επίπεδα για λίγες ώρες, με την πάροδο όμως των ωρών επιδεινώνεται και μεγιστοποιείται αργά το απόγευμα προς το βράδυ.

Ένας "υπνάκος" ή μια μικρή περίοδος ξεκούρασης ανακουφίζει παροδικά από το σύμπτωμα.1

Αυτή η πορεία έρχεται σε αντίθεση με τη συνήθη πορεία της "κόπωσης" του ασθενούς με συνοδό κατάθλιψη. Το αίσθημα "κόπωσης" είναι της ίδιας βαρύττητας καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, χωρίς διακυμάνσεις.16

Κινητική Δραστηριότητα

Όπως προαναφέρθηκε η "κόπωση" δεν έχει σχέση με την κινητική έκπτωση όπως εκφράζεται με την EDSS, έτσι σοβαρού βαθμού "κόπωση" βιώνουν οι ασθενείς που έχουν χαμηλή βαθμολογία εξίσου με αυτούς που έχουν υψηλή βαθμολογία.3,4,11-13

Είναι κοινά παραδεκτό ότι η "κόπωση" επηρεάζει αρνητικά την κινητική δραστηριότητα των ασθενών. Σε μια μελέτη το 90% των ασθενών θεωρεί ότι ο κύριος αντίκτυπος της "κόπωσης" αφορά την κινητική δραστηριότητα και αυτονομία, ενώ δεν θεωρούν σοβαρό τον αντίκτυπό της στη συγκέντρωση ή την προσοχή.14

Δυστυχώς πολλές φορές λόγω κακής ενημέρωσης αρκετοί ασθενείς θεωρούν ότι η "κόπωση" οφείλεται σε φυσική αδυναμία, έτσι συμπεραίνουν ότι οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα είναι επιβλαβής και οδηγούνται τελικά σε αποφυγή κάθε δραστηριότητας.1

Αυτή όμως η συμπεριφορά εντείνει το φαύλο κύκλο γιατί καθώς ο ασθενής σταματάει να κινητοποιείται, χάνει σιγά σιγά τη φυσική του κατάσταση, με αποτέλεσμα την επίταση των συμπτωμάτων της "κόπωσης".

"Κόπωση" σε σχέση με διαταραχή ύπνου και διαταραχή συναισθήματος

Η επιδείνωση των συμπτωμάτων "κόπωσης" που οφείλεται σε αποφυγή της δραστηριότητας μπορεί να οδηγήσει σε σκέψεις ανικανότητας και σε αίσθημα αδυναμίας.

Οι σκέψεις αυτές ενισχύουν το καταθλιπτικό συναίσθημα που συνυπάρχει πολλές φορές στους ασθενείς με ΣΚΠ. Είναι άλλωστε γνωστό ότι η εμφάνιση της κατάθλιψης θεωρείται πλέον σύμπτωμα της νόσου και όχι επιφαινόμενο.

Οι ασθενείς με κατάθλιψη εμφανίζουν χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, οπότε η κατάθλιψη μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον ελάπωση των επιπέδων της σωματικής άσκησης.

Για να αποφευχθούν πιθανές παρερμηνείες πρέπει να τονιστεί ότι η κατάθλιψη δεν αποτελεί αιτιολογία της "κόπωσης".

Κατάθλιψη και "κόπωση" μπορεί να συνυπάρχουν είναι όμως δύο ξεχωριστές διαταραχές.1,8,12,13

Η βαρύτητα της "κόπωσης" είναι ανεξάρτητη από την βαρύτητα της κατάθλιψης. Μπορεί οι δύο διαταραχές να συνυπάρχουν και η μία να κάνει πιο εμφανή τα συμπτώματα της άλλης, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι η μία αποτέλεσμα της άλλης.1

Σε μελέτη που έγινε σε ασθενείς με ΣΚΠ διαπιστώθηκαν με τη χρήση MRI, βλάβες στην περιοχή του στελέχους και του μεσεγκεφάλου σε αυτούς τους ασθενείς που συνυπήρχαν και οι δύο διαταραχές. Οι βλάβες αυτές οδηγούσαν σε διαταραχή στον άξονα υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (που ως γνωστό είναι διαταραγμένος στην ενδογενή κατάθλιψη), οπότε ίσως υπάρχει κάποια συσχέτιση των δύο αυτών διαταραχών.1,8

Αλλες θεωρίες ενοχοποιούν ψυχολογικούς παράγοντες στην δημιουργία της "κόπωσης". Μεγάλη συζήτηση έγινε γύρω από το ερώτημα της σωματομετατρεπτικής διαταραχής. Όμως η προσέγγιση από αυτή την σκοπιά είναι δυσχερής γιατί δεν υπάρχουν αξιόπιστες τεχνικές αντικειμενικοποίησης των θεωριών.

Μια άλλη ελκυστική υπόθεση είναι η συσχέτιση της "κόπωσης" με τη διαταραχή του ύπνου.6,17,18

Οι διαταραχές του ύπνου είναι τρεις φορές πιο συχνές σε ασθενείς με ΣΚΠ σε σχέση με το γενικό πληθυσμό και ίσως συνεισφέρουν στη "κόπωση".1,9

Πολυυπνογραφικές μελέτες (μελέτη ύπνου) που έγιναν σε ασθενείς με ΣΚΠ έδειξαν ότι στους ασθενείς αυτούς παρατηρείται μειωμένη ικανότητα του ύπνου να ξεκουράζει, υπάρχουν περισσότερες αφυπνίσεις χωρίς όμως να επηρεάζεται η αρχιτεκτονική του ύπνου. Περισσότερες αφυπνίσεις παρατηρούνται και στη διαταραχή των περιοδικών κινήσεων των ποδιών κατά τον ύπνο που παρατηρείται συχνά σε ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση.17,18 Διαταραχή στο νυχτερινό ύπνο παρατηρείται και σε ασθενείς με μειωμένο έλεγχο της λειτουργίας της κύστεως. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η διαταραχή του ύπνου μπορεί ίσως να επιτείνει τα συμπτώματα της "κόπωσης", όμως δεν είναι αιτιολογικός παράγοντας και δεν παρατηρείται σε όλους τους ασθενείς με ΣΚΠ.

Νοητική και ψυχική υγεία

Τα αποτελέσματα της "κόπωσης" στην νοητική λειτουργία των ασθενών δεν έχουν διερευνηθεί πλήρως.

Σε ασθενείς με "κόπωση" παρατηρείται αύξηση του χρόνου αντίδρασης σε εξωτερικά ερεθίσματα ενώ η μνήμη, η στερεογνωσία και άλλες νευροψυχολογικές παράμετροι δεν φαίνεται να επηρεάζονται.

Επηρεάζεται όμως η ικανότητα τους να ανταποκρίνονται σε σύνθετες δραστηριότητες.19 Μια εργασία απέδειξε ότι σε ασθενείς με "κόπωση" δεν επηρεάζεται η κεντρική κινητική αγωγή. Στην εργασία αυτή έγινε σύγκριση των κινητικών προκλητών δυναμικών που παράγονται με μαγνητικό ερεθισμό σε δύο ομάδες ασθενών που έπασχαν από ΣΚΠ. Η μία ομάδα ασθενών βίωνε "κόπωση" χωρίς κινητικό έλλειμα ενώ η δεύτερη παρουσίαζε μόνο κινητικό έλλειμα.2021, ενώ μια μεγαλύτερη μελέτη απέτυχε να αποδείξει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ νευροψυχολογικών παραμέτρων και "κόπωσης"22. Όμως όταν συνυπάρχει και κατάθλιψη παρατηρούμε ότι η επίπτωση στις νευροψυχολογικές παραμέτρους είναι σοβαρή και ίσως προβλέψιμη.15 Οι Lee et al δεν έδειξαν συσχέτιση της "κόπωσης" με διαταραχή της νοητικής λειτουργίας

Αν και υπήρχε μια αναφορά23 ότι η αμανταδίνη βελτιώνει τις νευροψυχολογικές παραμέτρους, σε άλλη μεγάλη μελέτη σε 45 ασθενείς με σοβαρού βαθμού "κόπωση" στην οποία χρησιμοποιήθηκε αμανταδίνη, πεμολίνη και εικονικό φάρμακο, αποδείχθηκε ότι παρόλο που τα φάρμακα βελτίωναν το αίσθημα της κόπωσης δεν είχαν καμιά επίδραση στις νευροψυχολογικές παραμέτρους.22

Η "κόπωση" όμως έχει σοβαρό αντίκτυπο στη ψυχική υγεία των ασθενών. Η αιτία είναι η αποδιοργάνωση της καθημερινής δραστηριότητας συνέπεία των συμπτωμάτων "κόπωσης".1

Σε μια εργασία βρέθηκε ότι ο αντίκτυπος της "κόπωσης" στην ψυχική υγεία ήταν μεγαλύτερος από αυτόν της κινητικής διαταραχής.8

Οταν η "κόπωση" συνυπάρχει με επηρεασμένες τις νευροψυχολογικές παραμέτρους, τότε η φαρμακευτική αγωγή βελτιώνει το αίσθημα "κόπωσης" αλλά οι νευροψυχολογικές παράμετροι παραμένουν ανεπηρέαστες.

Παθογένεια

Είδαμε μέχρι τώρα το σοβαρό αντίκτυπο της "κόπωσης" στην λειτουργικότητα, την κινητικότητα και την ψυχική υγεία των ασθενών που πάσχουν από ΣΚΠ.

Θα γίνει μία προσπάθεια επιγραμματικής αναφοράς των πιθανών παθογενετικών μηχανισμών αυτής της κατάστασης έτσι ώστε να γίνει κατανοητή όσο είναι δυνατό η φύση της.

Το πρόβλημα στην παθογένεια της "κόπωσης" είναι ότι δεν υπάρχουν αντικειμενικά δεδομένα για τις προτεινόμενες θεωρίες. Ορισμένες από αυτές για τις οποίες διαθέτουμε περισσότερα στοιχεία θα αναπτυχθούν λίγο εκτενέστερα.

Οι προτεινόμενοι παθογενετικοί μηχανισμοί είναι:
1. διαταραχή της αγωγιμότητας των νεύρων
2. ανοσολογική διαταραχή με απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτοκινών
3. διαταραχή οξειδωτικής ικανότητας μυών
4. απώλεια φυσικής κατάστασης
5. ψυχολογικοί παράγοντες

Φαίνεται ένας σημαντικός παράγοντας είναι η προσωπικότητα του ασθενή.

Άτομα με αυξημένο άγχος, και μειωμένη ικανότητα αντίδρασης σε στρεσογόνες καταστάσεις έχουν παρατεταμένο χρόνο αποθεραπείας μετά από ιογενή λοίμωξη24 ή πειραματικό ενοφθαλμισμό ιού.25

Ίσως παρόμοιο προφίλ να έχουν οι ασθενείς με ΣΚΠ που βιώνουν "κόπωση", είναι πιθανό δηλαδή να μην μπορούν να αναπτύξουν τόσο αποτελεσματικούς αμυντικούς μηχανισμούς.

Η θεωρία για τους ανοσολογικούς μηχανισμούς για την "κόπωση" έχει προταθεί μελετώντας την αντίδραση που έχουν οι ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με κυτοκίνες (ιντερφερόνη-γ και ιντερφερόνη-α) για άλλες παθήσεις. Όλοι αυτοί παρουσίασαν σοβαρού βαθμού "κόπωση".

Προφλεγμονώδεις κυτοκίνες όπως ο παράγοντας νεκρώσεως όγκων (TNF) και η ιντερλευκίνη-1 (IL-1 ) προκαλούν επίσης "κόπωση".10,26,27

Όμως πειραματικές εργασίες σε ζώα όπου επιχειρήθηκε να επιβεβαιωθεί αυτή η υπόθεση, είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα.

Τέλος μια παρατήρηση ότι σε ορισμένους ασθενείς παρατηρήθηκαν διαταραχές στην επανασύνθεση της φωσφοκρεατίνης στους μύες, που εξηγούνται σαν έλλειμμα στην οξειδωτική ικανότητα του μυός, πιθανά μπορεί να συνεισφέρει μερικά στις θεωρίες για τη μυϊκή κόπωση στην ΣΚΠ.28

Μέτρηση της κόπωσης

Με μια πληθώρα μεθόδων έγινε προσπάθεια να αντικειμενικοποιηθεί και να μετρηθεί η "κόπωση".

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα σε αυτή την προσπάθεια είναι το γεγονός ότι το ίδιο το σύμπτωμα είναι υποκειμενικό, όπως για παράδειγμα ο πόνος, έτσι η μόνη μέθοδος που μπορεί να το αξιολογήσει είναι η εφαρμογή κάποιας κλίμακας που ποσοτικοποιεί το αίσθημα "κόπωσης" που βιώνει ο εξεταζόμενος.8

Έχουν προταθεί διάφορες κλίμακες "μέτρησης" του αισθήματος "κόπωσης", όμως ο προσδιορισμός της χρησιμότητάς τους βρίσκεται σε ερευνητικό στάδιο.

Θα αναφέρουμε τις κλίμακες που έχουν αναπτυχθεί και θα γίνει μια προσπάθεια να παρουσιαστούν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε κλίμακας. (πίνακας 1).

Ορισμένοι ερευνητές χρησιμοποιούν μια οπτική αναλογική κλίμακα (V.A.S) στην οποία ο ασθενής καλείται να αξιολογήσει την σοβαρότητα του αισθήματος "κόπωσης" που βιώνει ορίζοντας ένα σημείο σε μια γραμμή που το αριστερό άκρο της έχει το χαρακτηριστικό "καμία" και το δεξί "ιδιαίτερα σοβαρή". Το σημείο που καθορίζεται από τον ασθενή υπολογίζεται .και μετατρέπεται σε νούμερο που είναι και η βαθμολογία της "κόπωσης". Αν και η μέθοδος είναι εύκολη και γρήγορη, δεν είναι αντικειμενική γιατί o ασθενής μπορεί να απαντήσει παρορμητικά.

Άλλα μειονεκτήματα της μεθόδου αυτής είναι ότι περιγράφει ποσοτικά και όχι ποιοτικά την "κόπωση" και ότι ο υπολογισμός της βαθμολογίας προϋποθέτει ηλεκτρονικό υπολογιστή, για να είναι ακριβής.

Μια άλλη κλίμακα είναι η Rand Index of Vitality29 που είναι σύντομη, απλή στην εκτίμηση της βαθμολογίας και σχετίζεται με την "κόπωση" ικανοποιητικά. Όμως δεν μπορεί να εκτιμήσει την επίδραση της "κόπωσης" στις καθημερινές δραστηριότητες ή να δώσει πληροφορίες σχετικές με τους παράγοντες βελτίωσης ή επιδείνωσης του συμπτώματος.

Η Fatigue Impact Scale4 αναπτύχθηκε από τον Fiske για να μελετήσει την "κόπωση" στην ΣΚΠ και αποδείχθηκε ότι μπορεί να προβλέψει την νοητική και γενική υγεία των ασθενών. Δεν έχει όμως ακόμη δημοσιευτεί η εργασία που ελέγχει την δυνατότητά της να χρησιμοποιηθεί στον έλεγχο της αποτελεσματικότητας διαφόρων θεραπευτικών προσπαθειών.

Η Fatigue Severity Scale5 είναι μια κλίμακα που περιέχει 9 στοχεία και εκτιμά την "κόπωση" στις καθημερινές δραστηριότητες. Είναι σύντομη, εύκολη και έγκυρη, όμως δεν είναι ευαίσθητη στις μεταβολές λόγω θεραπείας.

Διερεύνηση της "κόπωσης"

Το σημαντικότερο σημείο της διερεύνησης είναι η σωστή λήψη του ιστορικού.

Η πρώτη σκέψη του ιατρού πρέπει να κατευθυνθεί στην αναζήτηση σημείων πιθανής κλινικής επιδείνωσης της νόσου.

Στη συνέχεια πρέπει να διερευνηθεί η χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων που επιδεινώνουν την "κόπωση", όπως β-αναστολείς, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά η βενζοδιαζεπίνες.

Πρέπει να ερωτηθεί ο ασθενής για άλλα συμπτώματα που επιδεινώνουν ή και προκαλούν κόπωση όπως πόνος, διαταραχή ύπνου και συμπτώματα κατάθλιψης.

Ο πόνος είναι ένα ισχυρό σύμπτωμα που μπορεί να μετατρέψει μια ήπια "κόπωση" σε ιδιαίτερα σοβαρή ενόχληση, ενώ για την διερεύνηση της κατάθλιψης όταν υπάρχει συμβατή συμπτωματολογία, θα ήταν σκόπιμη και η ψυχιατρική παρέμβαση.

Μετά τη λήψη του ιστορικού μια λεπτομερής κλινική εξέταση θα ελέγχει πιθανά νέα νευρολογικά ελλείμματα καθώς και ένας πλήρης αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος θα αποκλείσει συνυπάρχουσες διαταραχές που προκαλούν αίσθημα κόπωσης (αναιμία, θυρεοειδική δυσλειτουργία, ουρολοίμωξη, ανοσολογική διαταραχή).

Αν τέλος κριθεί σκόπιμο μια πολυυπνογραφική μελέτη, καθώς και μια καινούργια MRI εγκεφάλου προσφέρουν σημαντική βοήθεια.

Ένα απλό πλάνο διερεύνησης φαίνεται στον πίνακα 2.

Αντιμετώπιση

Όπως γίνεται φανερό από τα παραπάνω, η "κόπωση" είναι μια πολυπαραγοντική διαταραχή άρα και η θεραπευτική στρατηγική θα πρέπει να στρέφεται σε όλους του παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωσή της.

Η πρώτη φροντίδα του γιατρού θα πρέπει να είναι η επιμόρφωση και η υποστηριξη των ασθενών καθώς επίσης και του άμεσου περιβάλλοντος τους.

Οι ασθενείς δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν "εύθραυστοι", αντίθετα θα πρέπει να ενθαρύνονται να συνεχίσουν την καθημερινή τους δραστηριότητα. Διαπιστώνουν έτσι ότι όσο προσπαθούν και δοκιμάζουν μια συγκεκριμένη δραστηριότητα γίνεται πιο εύκολη, γεγονός που βοηθά στην άνοδο του ηθικού και στην αίσθηση ότι αποκτούν έλεγχο της κατάστασής τους.1,30

Θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για να αποφευχθεί η υπερκόπωση που μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενεργητικοί και απασχολημένοι καθόλη την διάρκεια της ημέρας όσο γίνεται περισσότερο. Να μην κοιμούνται πάρα πολύ αλλά να προγραμματίζουν περιόδους ξεκούρασης κατά την διάρκεια της ημέρας. Όταν χρειάζεται ξεκούραση να προτιμάται η καθιστική στάση και όχι η κλινήρης εφόσον είναι δυνατό.1

Για να βοηθηθούν οι ασθενείς να ξεπεράσουν την "κόπωση", να αυξήσουν την ενεργητικότητα τους και να μειώσουν την υπερβολή προτείνεται1:

1. να κοιμούνται κανονικές ώρες και να αποφεύγουν το ξενύχτι μέχρι αργά την νύχτα.

2. να προγραμματίζουν ημερήσιες ή εβδομαδιαίες δραστηριότητες.

3. να αναγνωρίζουν τα όριά τους που μπορεί να διαφέρουν από μέρα σε μέρα και να έχουν ελαστικότητα στο πρόγραμμα τους ώστε να μπορεί να διαμορφωθεί ανάλογα.

4. να προγραμματίζουν ήρεμη δραστηριότητα, σταδιακή, με περιόδους ξεκούρασης.

Μια ιδιαίτερα δύσκολη δραστηριότητα θα πρέπει να γίνεται τμηματικά ή να ζητείται η βοήθεια κάποιου άλλου.

Πρέπει να οριστούν προτεραιότητες που οφείλουν να πραγματοποιηθούν ενώ άλλες να ακυρωθούν.

Ο προγραμματισμός των δραστηριοτήτων να γίνεται νωρίς το πρωί, όταν η ενεργητικότητα είναι υψηλή.

Σε σοβαρότερες περιπτώσεις πρέπει ο προγραμματισμός να γίνεται με τη βοήθεια ειδικού (εργοθεραπευτή) έτσι ώστε ο ασθενής να παραμένει λειτουργικός και αυτόνομος κατά την διάρκεια της ημέρας.

Εκτός από αυτά τα γενικά μέτρα που θα ήταν σκόπιμο να εφαρμόζονται σε κάθε ασθενή με ΣΚΠ ακόμη και με ήπια "κόπωση", τον τελευταίο καιρό, υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον για τη φαρμακευτική θεραπεία αυτού του συμπτώματος.

Από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σαν φάρμακα πρώτης γραμμής στο εξωτερικό, στην Ελλάδα κυκλοφορεί μόνο η υδροχλωρική αμανταδίνη (Symmetrel) που με βάση το χαμηλό προφίλ παρενεργειών της θεωρείται μέχρι τώρα το φάρμακο πρώτης εκλογής.1,8,9,11,12,13,22,31. Η δόση εκκινήσεως είναι 100 mg δύο φορές την ημέρα με προοπτική αύξησης σε τρεις φορές την ημέρα αν χρειαστεί. Αν δεν απαντήσει ο ασθενής και στην υψηλή δόση δεν έχει νόημα η συνέχιση χορήγησης του φαρμάκου.

Από τα φάρμακα που δοκιμάζονται στην "κόπωση" της ΣΚΠ με ικανοποιητικά αποτελέσματα, αναμένεται η κυκλοφορία ενός εκλεκτικού διεγέρτη του ΚΝΣ μετά το πρώτο εξάμηνο του 1999, του modafinil,32 το οποίο κυκλοφορεί ήδη στο εξωτερικό με διάφορες ονομασίες όπως Alertec, Modiodal, Provigil. Στην Ελλάδα η εμπορική του ονομασία θα είναι Μοdiodal. Η καινοτομία του προϊόντος αυτού οφείλεται στο ότι διαφοροποιείται τόσο χημικά όσο και φαρμακολογικά από τα τυπικά διεγερτικά του ΚΝΣ όπως η αμφεταμίνη και η μεθυλφαινυδάτη.33 Το Modiodal, αναστέλλοντας έμμεσα την απελευθέρωση του GABA στις περιοχές του ΚΝΣ που σχετίζονται με την ρύθμιση του ύπνου και της εγρήγορσης προάγει την ημερήσια εγρήγορση χωρίς τις δευτερογενείς ανεπιθύμητες επιδράσεις των διεγερτικών του ΚΝΣ.34 Σε εργασίες που έγιναν για την αντιμετώπιση της εκσεσημασμένης ημερήσιας υπνηλίας ασθενών με ναρκοληψία, το Modiodal βελτίωσε εκτός από την ημερήσια εγρήγορση, τις ψυχοκινητικές επιδόσεις (ικανότητα προσοχής και συγκέντρωσης), το αίσθημα "κόπωσης", την παραγωγικότητα και την αυτοεκτίμηση αυτών των ασθενών.35,36. Η δοσολογία έναρξης του συσκευάσματος είναι 200mg το πρωί με προοπτική αύξησης της δόσης έως τα 400mg.32

Άλλα φάρμακα που έχουν δοκιμαστεί είναι τα διεγερτικά του ΚΝΣ pemoline12,37 (δεν κυκλοφορεί) σε δόση ενάρξεως 18,75mg (ένα δισκίο) ημερησίως και σταδιακή αύξηση μέχρι και 10 δισκία την ημέρα και μεθυλφαινυδάτη (αμφεταμινούχο με σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως τη δημιουργία εξάρτησης), το ντοπαμινεργικό σελεγιλίνη (procythol, αλλά με φτωχά απυτελέσματα) ενώ ικανοποιητικότερα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν με τα καινούργια αντικαταθλιπτικά, ειδικά όταν συνυπάρχει και καταθλιπτική διαταραχή, και συγκεκριμένα με την φλουοξετίνη (Ladose) σε δόση 20-40 mg ημερησίως.1

Ικανοποιητικά αποτελέσματα σε διάφορες κλινικές μελέτες έδωσε και η 4-αμινοπυριδίνη (δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα) η οποία υπόκειται ακόμη σε μελέτες ελέγχου αποτελεσματικότητας.38

Υπάρχουν τέλος ανέκδοτες πληροφορίες για δυνητική βελτίωση της "κόπωσης" με τις ανοσομετατρεπτικές θεραπείες [ιντερφερόνες, (Avonex, Betaferon, PebF) ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη (Sandoglobulin), όμως αναμένονται μελέτες που θα τις επιβεβαιώνουν.

Πρέπει τέλος να τονιστεί ότι οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση πρέπει να καθοδηγείται από τον θεράποντα ιατρό που είναι ο ειδικός στο να αναγνωρίσει και να αντιμετωπίσει με επιτυχία τόσο την "κόπωση", όσο και τα υπόλοιπα συνοδά συμπτώματα με στόχο την βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή.

Παράρτημα Ι
Fatigue Impact Scale *

Γνωσιακή Λειτουργία
Εξαιτίας της κόπωσης:
Νιώθω νωχελικός
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ για μεγάλο χρονικό διάστημα
Αισθάνομαι σαν να μη μπορώ να σκεφτώ καθαρά
Πιστεύω ότι ξεχνάω εύκολα
Δεν μπορώ να πάρω αποφάσεις
Δυσκολεύομαι να κάνω πράγματα που απαιτούν σκέψη
Είμαι λιγότερο ικανός/η στο να ολοκληρώσω δουλειές που απαιτούν σκέψη
Δυσκολεύομαι να οργανώσω τις σκέψεις μου σε πράγματα που αφορούν το σπίτι ή τη δουλειά
Νιώθω ότι δεν σκέφτομαι γρήγορα
Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ

Σωματικές Δραστηριότητες
Εξαιτίας της κόπωσης:
Είμαι περισσότερο αδέξιος/α και ασυγχρόνιστος/η
Πρέπει να είμαι προσεκτικός/η στις σωματικές μου δραστηριότητες
Δυσκολεύομαι στο να κάνω πράγματα που απαιτούν μυϊκή δύναμη
Εχω πρόβλημα στο να διατηρήσω την φυσική μου επίδοση για μεγάλο χρονικό διάστημα
Νιώθω τους μύες μου πιο αδύναμους από ότι πραγματικά είναι
Αυξάνεται η δυσκολία μου στη κίνηση
Είμαι λιγότερο ικανός στο να ολοκληρώσω δουλειές που απαιτούν σωματική προσπάθεια
Προβληματίζομαι για την εξωτερική μου εμφάνιση
Πρέπει να περιορίσω τις σωματικές μου δραστηριότητες
Χρειάζομαι συχνότερες ή μεγαλύτερες περιόδους ξεκούρασης

Κοινωνική Επίπτωση
Εξαιτίας της κόπωσης:
Νιώθω ότι είμαι περισσότερο απομονωμένος από το κοινωνικό σύνολο
Πρέπει να μειώσω τους ρυθμούς της δουλειάς και τις ευθύνες
Είμαι περισσότερο κακόκεφος/η
Είμαι λιγότερο παραγωγικός (αναφέρεται σε δουλειά μέσα ή έξω από το σπίτι)
Πρέπει να ζητώ περισσότερο να με βοηθούν ή να κάνουν πράγματα για μένα
Δεν έχω διάθεση συμμετοχής σε κοινωνικές δραστηριότητες
Είμαι περισσότερο ευέξαπτος/η και ευερέθιστος/η
Δεν έχω πολλές κοινωνικές επαφές έξω από το σπίτι
Οι καθημερινές δραστηριότητες με αγχώνουν
Εχω δυσκολία στην αποδοχή οποιουδήποτε νέου δεδομένου
Νιώθω αδύνατος/η να αντιμετωπίσω τις απαιτήσεις που έχουν οι άλλοι από εμένα
Είμαι λιγότερο ικανός/η να προσφέρω οικονομική βοήθεια στο σπίτι
Μειώνεται η σεξουαλική μου δραστηριότητα
Μειώνεται η ικανότητα μου να αντιμετωπίσω συναισθηματικές καταστάσεις
Δυσκολεύομαι να συμμετέχω στις οικογενειακές δραστηριότητες
Δεν μπορώ να προσφέρω τόση συναισθηματική στήριξη στην οικογένεια όση θα ήθελα
Μικρά καθημερινά προβλήματα μου φαίνονται τεράστια
Δεν μπορώ να κάνω μελλοντικά σχέδια εξαιτίας της "κόπωσης"
Η "κόπωση" περιορίζει την ικανότητα μετακίνησης έξω από το σπίτι

Αναπηρία χωρείς «ιδιαιτερότητες»

Πολλές φορές αναρωτιέμαι εάν ο πόνος μετά την απόκτηση της αναπηρίας μου, με έχει κάνει σκληρό.
Aλλες φορές σκέφτομαι ότι όλοι εμείς τα άτομα με αναπηρίες λόγο της δύσκολης θέσεως μας, βλέπουμε «ανάπηρους» παντού.



Μέσα σε αυτούς και εγώ παπαγαλίζω την ίδια καραμέλα, ποια;
Αυτή που όλοι μας κάποια στιγμή σίγουρα θα βιώσουμε την αναπηρία.
Αν έχουμε την τύχη να γεννηθούμε αρτιμελείς, έχουμε μεγάλες πιθανότητες να βιώσουμε ένα σοβαρό ατύχημα που θα μας δημιουργήσει αναπηρία, είτε από τροχαίο είτε από οποιοδήποτε άλλο ατύχημα μας.
Εάν καταφέρουμε και την «γλιτώσουμε» από τα παραπάνω έχουμε πολλές πιθανότητες να αρρωστήσουμε και να πέσουμε στο κρεβάτι για πολύ καιρό.
Αν τελικά τίποτε από όλα αυτά δεν μας συμβεί, δεν την γλιτώνουμε την αναπηρία παρόλα αυτά, λόγο γήρατος.
Βλέπεις μόλις κλείσεις το 65ο έτος τις ηλικίας σου και μετά, δεν βλέπεις, δεν ακούς, δεν περπατάς όπως όταν ήσουν νέος.
Με λίγα λόγια όλοι είμαστε εν δυνάμει ανάπηροι;
ΟΧΙ δεν συμφωνώ καθόλου όλοι μας είμαστε εν δυνάμει αρτιμελείς, απλά η ιατρική (η) η επιστήμη γενικότερα δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο να μας βοηθήσει όλους.
Το να δημιουργούμε ένα ανάπηρο κόσμο επειδή εμείς βιώνουμε μια αναπηρία και τις δυσκολίες που αυτή επιφέρει, όπως τον αποκλεισμό μας, είναι άδικο.
Μεταπηδούμε δυστυχώς στην απέναντι άχθη γινόμαστε και εμείς «ρατσιστές» σε έναν κόσμο που οι δυνατοί αρτιμελείς επιβιώνουν.
Δηλαδή τι θα θέλαμε; Να επιβίωναν στο κόσμο μας μόνο οι «ανάπηροι» και όσοι δεν ήταν θα έπρεπε να γίνουν για να νιώθουμε εμείς καλά;
Τίποτα από τα δυο, εγώ θα ήθελα να ζούσα σε μια κοινωνία που όλοι μας θα είχαμε τις ίδιες ευκαιρίες, είτε είχαμε αναπηρία είτε όχι.
Σε μια κοινωνία που ο κάθε «αρτιμελείς» πολίτης να έχει την παιδεία να μην καταπατά τα δικαιώματα τον αναπήρων.
Να σταματήσουμε να μιλάμε με λύπηση για κάποιων που έχει αναπηρία.
Να μην θεωρούμε ότι το άτομο με αναπηρία είναι μια τελειωμένη υπόθεση, που ούτε και η επιστήμη δεν μπορεί να βοηθήσει σε τίποτα.
Μήπως αυτά που γράφω είναι άπιαστο Όνειρο και μόνο σε μια κοινωνία αγγελικά πλασμένη θα συνέβαιναν τα παραπάνω;
ΟΧΙ βέβαια ας αγωνιστούμε, ας ματώσουμε αν χρειαστεί περιορίζοντας κάποια συμφέροντα μας για μια κοινωνία ίσων πωλητών χωρείς «ιδιαιτερότητες»

chrisxx Χονδροματίδης Χρήστος

Το σώμα σας προσπαθεί να σας πει κάτι;

Πολλές φορές το ίδιο το σώμα μας προσπαθεί να μας προειδοποιήσει για ένα πρόβλημα που υπάρχει και εμείς, αντί να.. δώσουμε προσοχή και να το αντιμετωπίσουμε, προσπαθούμε να απαλλαγούμε από τις συνέπειες, χωρίς πραγματικά να βλέπουμε τι ακριβώς συμβαίνει.

1. Υποφέρετε συχνά από στοματικά έλκη;

Τα εξανθήματα ή οι πληγές στο στόμα, στα χείλη ή τη γλώσσα είναι πολύ συνηθισμένο πρόβλημα και οι ειδικοί υπολογίζουν ότι το ένα τρίτο των ανθρώπων προσβάλλονται σε κάποια περίοδο της ζωής τούς. Το θέμα συνδέεται με το στρες, που αποτελεί και την πιο συχνή αιτία του.

Οι διαταραχές των ορμονών μπορούν επίσης να προκαλέσουν τέτοια εξανθήματα, κάτι που συμβαίνει κυρίως στις γυναίκες και συνήθως λίγο πριν από την περίοδο. Από την άλλη, μπορεί να προκαλούνται από ευαισθησία σε συγκεκριμένες χημικές ουσίες που περιλαμβάνονται στη σύνθεση της οδοντόπαστας ή της οδοντόβουρτσας.

Δύο σχετικά πρόσφατες σουηδικές μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ουσία SLS (Sodium Lauryl Sulphate) που περιέχουν οι οδοντόπαστες προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις στο 20% των ατόμων που τις χρησιμοποιούν. Αν αντιμετωπίζετε λοιπόν συχνά το πρόβλημα δοκιμάστε μια φυτική οδοντόκρεμα, που δεν περιέχει τη χημική αυτή τη ουσία.

2. Σας απασχολεί συχνά το πρόβλημα του μετεωρισμού;

Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου, καλοήθης Λειτουργική πάθηση που οφείλεται σε κινητική διαταραχή του κατώτερου πεπτικού σωλήνα και εκδηλώνεται με μετεωρισμό, κοιλιακή διάταση και κοιλιακό πόνο. Υπολογίζεται ότι περίπου το 25% του γενικού πληθυσμού πάσχει από τη νόσο, ενώ η συχνότητα είναι διπλάσια στις γυναίκες από 20 έως 40 ετών. Τα αίτια του συνδρόμου δεν είναι γνωστά, μελέτες όμως έχουν δείξει ότι η ευαισθησία του εντέρου μπορεί να συνδέεται με κάποια τροφή. Αλλες πιθανές αιτίες είναι οι μολύνσεις (συχνά εμφανίζεται μετά από γαστρεντερίτιδα), το άγχος αλλά και κάποια φαρμακευτική αγωγή. Τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν.

3. Μήπως ξεφλουδίζουν τα νύχια σας;

Το πρόβλημα μπορεί να οφείλεται στο σκληρό νερό ή στα χημικά καθαριστικά που χρησιμοποιείτε. Κάθε νύχι έχει τρία επίπεδα πλάκας. Η αφυδάτωση και η ταλαιπωρία μπορεί να κάνει την εξωτερική πλάκα να λεπτύνει, να διαχωριστεί και τέλος να αποκολληθεί. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ωστόσο, είναι θέμα φτωχής διατροφής. Αν η δίαιτα σάς στερεί από τον οργανισμό σας τα λιπαρά, τότε είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσετε το σύμπτωμα των ξεφλουδισμένων νυχιών. Φροντίστε να κάνετε ισορροπημένη διατροφή, αλλά και να ενυδατώνετε τα νύχια σας, ενώ μπορείτε παράλληλα να ενισχύσετε τον οργανισμό σας παίρνοντας μία πολυβιταμίνη την ημέρα.

4. Εχετε εντοπίσει κάποιο «τικ» στα μάτια ή το στόμα;

Ο νευρικός σπασμός γύρω από τα μάτια ή τo στόμα μπορεί να προκαλείται από έλλειψη της βιταμίνης Β. Το άγχος και ο ανεπαρκής ύπνος εξαντλούν τα αποθέματα της βιταμίνης Β από τον οργανισμό, ενώ τα διεγερτικά ποτά, όπως ο καφές ή τα ενεργειακά ποτά, επιδεινώνουν το πρόβλημα. Ενα καλό συμπλήρωμα μπορεί να βοηθήσει, ειδικά αν η διατροφή σας δεν είναι ισορροπημένη. Καλές πηγές βιταμίνης Β είναι τo κρέας, το γάλα, το τυρί, τα αβγά και κάποια ενισχυμένα δημητριακά.

5. Νιώθετε διαρκώς κουρασμένοι;

Οι περισσότεροι ζούμε σε ξέφρενους ρυθμούς, αλλά το γεγονός ότι η εξάντληση δεν υποχωρεί ούτε μετά τον ύπνο ή

την ξεκούραση πρέπει να σας προβληματίσει. Δείτε το ως προειδοποιητικό σημάδι. Για τις γυναίκες, πολύ συχνά η αιτία είναι τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου, αποτέλεσμα της φτωχής διατροφής και της έντονης αιμορραγίας κατά την περίοδο.

Σχετικές ευρωπαϊκές έρευνες έχουν αποδείξει ότι το 25% των γυναικών ηλικίας 19 έως 64 ετών και το 40% των γυναικών κάτω από τα 34 δεν παίρνουν αρκετό σίδηρο μέσω της διατροφής τους (η συνιστώμενη ημερήσια δόση για τις γυναίκες είναι 14,8 mg).

Η φτωχή διατροφή, εξάλλου, μπορεί να ευθύνεται για την επίμονη εξάντληση και για τους άντρες.

Προσθέστε στο διαιτολόγιό σας περισσότερα λιπαρά ψάρια, ξηρούς καρπούς, κόκκινο κρέας και ενισχυμένα δημητριακά. Αν η κούραση επιμένει, τότε συμβουλευτείτε οπωσδήποτε ειδικό, περιγράφοντάς του αναλυτικά τα συμπτώματα.

Μην το αμελήσετε, ειδικά αν η εξάντληση συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως ο πόνος των μυών και η αδυναμία συγκέντρωσης, αφού αυτή η κλινική εικόνα μπορεί να συνδέεται με το λεγόμενο Σύνδρομο της Χρόνιας Κούρασης ή άλλες σοβαρές νόσους.

6. Εχετε ακόμη ακμή;

Αν αντιμετωπίσετε το πρόβλημα, παρόλο που η εφηβική ηλικία έχει προ πολλού περάσει (ειδικά μετά τα 30), αναζητήστε τα αίτια στο make-up και γενικά στα προϊόντα περιποίησης ή τα καλλυντικά προσώπου. Η ακμή ενηλίκων εμφανίζεται κυρίως στις γυναίκες και οφείλεται σε υπερβολική παραγωγή σμήγματος, που μπλοκάρει τους πόρους, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν βακτήρια που προκαλούν μολύνσεις, ερεθισμούς και σπυράκια. Αν το πρόβλημα είναι έντονο και επιμένει ζητήστε τη συμβουλή δερματολόγου για τις υπάρχουσες θεραπείες, απλά έχετε υπόψη σας ότι δεν υπάρχουν «λύσεις στιγμής» και ότι θα χρειαστούν μήνες για να απαλλαγείτε από την ακμή. Σε ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών, από την άλλη, η περιστασιακή ακμή συνδέεται με τον έμμηνο κύκλο και προκαλείται από ορμονικές αιτίες.

7. Παρατηρείτε πως τα μαλλιά σας είναι εξαιρετικά λεπτά και πέφτουν;

Είναι φυσιολογικό να χάνουμε 80 με 120 τρίχες την ημέρα, αλλά η υπερβολική τριχόπτωση πρέπει να σας θορυβήσει. Συνήθως οφείλεται σε φτωχή δίαιτα ή σε διαταραχές ορμονών, ωστόσο έχει βρεθεί πως για το 30% των περιπτώσεων που το πρόβλημα εντοπίζεται σε γυναίκες ευθύνεται η έλλειψη σιδήρου. Η τριχόπτωση μπορεί να προκληθεί και από μια αυστηρή ολιγοθερμιδική δίαιτα, μόνο που το πρόβλημα εκδηλώνεται συνήθως ένα τρίμηνο αργότερα, γεγονός που μας εμποδίζει να κάνουμε το σχετικό συνδυασμό. Ενα μικρότερο ποσοστό γυναικών αντιμετωπίσει την περίπτωση ανδρογενούς αλωπεκίας, με το πρόβλημα να επικεντρώνεται στις τούφες που πλαισιώνουν το πρόσωπο. Το σύμπτωμα αυτό συνδέεται συχνά με τις πολυκυστικές ωοθήκες, γι' αυτό αν το εντοπίσετε είναι καλό να επισκεφθείτε το γυναικολόγο σας. Γενικά, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τα προϊόντα καθαρισμού και περιποίησης μαλλιών, αφού πολλά από τα χημικά που περιέχουν μπορεί να προκαλέσουν τριχόπτωση. Οπως και να 'χει, πρέπει να ζητήσετε τη βοήθεια ειδικού αν το πρόβλημα επιμένει για έξι μήνες, αφού μπορεί να είναι σύμπτωμα θυρεοειδή ή διαταραχών στα νεφρά.

Με τυχαίο τρόπο πέτυχαν επαναφορά της μνήμης

Του Τάσου Σαράντη
sarantis@pegasus.gr

Μία τυχαία ανακάλυψη ενδεχομένως να αποτελέσει μία νέα επαναστατική θεραπεία για την αποκατάσταση μνήμης σε ασθενείς με αλτσχάιμερ. Μία καναδική ερευνητική ομάδα δημοσίευσε στην επιθεώρηση «Αnnals of Νeurology» ότι τα πρώτα αποτελέσματα της μελέτης τους δείχνουν πως η διέγερση με ηλεκτρόδια περιοχών βαθιά στον εγκέφαλο, ενδεχομένως να βελτιώνει τη μνήμη.



Η ανακάλυψη έγινε τυχαία, στην προσπάθεια των ερευνητών να θεραπεύσουν έναν παχύσαρκο άνδρα. Ο πενηντάχρονος είχε παθολογικού βαθμού παχυσαρκία, έπασχε από διαβήτη τύπου 2 και εμφάνιζε διαταραχές ύπνου. Επιπλέον, δεν είχε κατορθώσει να αδυνατίσει ακολουθώντας κάποια δίαιτα, ούτε τον είχαν βοηθήσει τα φάρμακα ή η ψυχολογική υποστήριξη, γι αυτό και οι ερευνητές αποφάσισαν να τον υποβάλουν σε βαθιά εγκεφαλική διέγερση, εμφυτεύοντας ηλεκτρόδια στον υποθάλαμό του εγκεφάλου του.
Πειράματα σε ζώα είχαν δείξει ότι η εμφύτευση ηλεκτροδίων στον υποθάλαμο του εγκεφάλου επηρεάζει σε ένα βαθμό την όρεξη. Εν τούτοις ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχε εφαρμοστεί σε ανθρώπους με σκοπό την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Πάρκινσον
Αντίθετα, η εμφύτευση ηλεκτροδίων έχει εφαρμοστεί σε ασθενείς για την αντιμετώπιση της νόσου του Πάρκινσον, του χρόνιου πόνου, των σοβαρών πονοκεφάλων, ακόμα και της κατάθλιψης.
Κατά τη διάρκεια της πειραματικής θεραπείας, η ηλεκτρική διέγερση επανέφερε στον ασθενή μνήμες του παρελθόντος, τόσο ζωντανές ώστε να νομίζει ότι είναι πραγματικές.
Μόλις άρχισε η διέγερση των ηλεκτροδίων, ο πενηντάχρονος βίωσε αυτό που συνηθίζουμε να αποκαλούμε ντεζα βου (deja vu). Έπειτα, ξαφνικά, νόμιζε ότι ήταν σε ένα πάρκο με φίλους, ότι ήταν 20 χρονών και ότι η κοπέλα του -με την οποία είχε δεσμό εκείνη την εποχή- ήταν παρούσα. Ο ίδιος ήταν παρατηρητής μίας ανάμνησης που εκτυλισσόταν μπροστά του και μάλιστα όσο ανέβαινε η ένταση της διέγερσης, τόσο πιο πολλές λεπτομέρειες του γεγονότος ζωντάνευαν.
Νέα διέγερση
Δύο μήνες μετά την επέμβαση, οι ερευνητές προκάλεσαν νέα διέγερση των ηλεκτροδίων, με αποτέλεσμα ο πενηντάχρονος να βιώσει μία παρόμοια με την πρώτη εμπειρία. Τρεις εβδομάδες συνεχών εγκεφαλικών διεγέρσεων βελτίωσαν σημαντικά τη μνήμη του. Ενα χρόνο μετά, ο πενηντάχρονος συνέχιζε να αποδίδει καλά σε ειδικά τεστ μνήμης, αλλά μόνο όταν διεγείρονταν τα ηλεκτρόδια.
Ο καθηγητής Αντρες Λοζάνο, της κλινικής Τορόντο Γουέστερν δήλωσε ότι ενδεχομένως μέσω αυτής της έρευνας να ανακαλύφθηκε ένα «κύκλωμα» του εγκεφάλου το οποίο «ρυθμίζεται» όταν διεγείρεται, με αποτέλεσμα να έχουν ευεργετικά οφέλη ασθενείς με διαταραχές της μνήμης. Ο καθηγητής Λοζάνο είναι πλέον επικεφαλής μίας νέας πιλοτικής έρευνας, που μελετά κατά πόσο η βαθιά εγκεφαλική διέγερση μπορεί να βοηθήσει ασθενείς σε αρχικά στάδια της νόσου αλτσχάιμερ. Σε αυτή τη μελέτη συμμετέχουν έξι ασθενείς με αλτσχάιμερ.

Η γλώσσα του σώματος μιλάει για την ψυχή

Η Γράφουν οι: ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ, ψυχολόγος Υγείας, επιστημονική συνεργάτρια Ενδοκρινολογικού Τμήματος Ερυθρού Σταυρού και ΓΚΕΛΥ ΚΑΝΕΛΛΟΥ, ψυχοθεραπεύτρια-δραματοθεραπεύτρια, επιστημονική συνεργάτρια Ενδοκρινολογικού Τμήματος Ερυθρού Σταυρού

Επιμέλεια: ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΙΝΕΚΟΣ, διευθυντής Τμήματος Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού-Διαβητολογικού Κέντρου Γ.Ν.Α. «Κοργιαλένειο-Μπενάκειο ΕΕΣ»



Πριν αναφερθούμε στην ανάλυση του τίτλου, θα πρέπει να ορίσουμε τι είναι σώμα. Οπως ορίζει η Ψυχιατρική, «σώμα είναι ένα πραγματικό όργανο, που αναπνέει, τρώει, χωνεύει, συνουσιάζεται, βλέπει, μιλάει, αντιδρά σε φυσικά και χημικά ερεθίσματα, κινείται στον χώρο και στον χρόνο». «Ψυχή είναι ο εαυτός του ανθρώπου στην αφηρημένη του μορφή, ένα υποθετικό όργανο που αντιλαμβάνεται, θυμάται, σκέφτεται, αισθάνεται, επιθυμεί ή θέλει, και πάνω απ' όλα έχει επίγνωση του εαυτού του...».

Είναι γνωστό ότι το ένα επιδρά απολύτως στο άλλο. Μιλώντας για ένα ψυχοσωματικό πρόβλημα, εννοούμε όλες εκείνες τις σωματικές διαταραχές που οφείλονται όχι μόνο στη σωματική συμπτωματολογία αλλά και σε κάποιους ψυχολογικούς παράγοντες. Αναλυτικότερα, όλες οι απωθημένες συναισθηματικές συγκρούσεις, όπως θυμός, φόβος, θλίψη, άγχος, μπορεί να γεννήσουν διάφορα σωματικά προβλήματα και διαταραχές π.χ. ημικρανίες, στομαχικές διαταραχές, υπέρταση, παχυσαρκία, ρευματοειδείς παθήσεις, υπερθυρεοειδισμό κ.λπ.

Πώς θα καταλάβουμε, λοιπόν, ότι ένα σωματικό σύμπτωμα έχει ψυχογενή αιτία; Κατ' αρχάς και πολύ απλά, θα πρέπει να γίνει ιατρικός έλεγχος με τον οποίο να επιβεβαιώνεται ότι ο ασθενής δεν παρουσιάζει κάποιο οργανικό αίτιο το οποίο να δικαιολογεί τα συμπτώματα που εμφανίζει. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ασθενής θα πρέπει να ψάξει ποιες άλλες είναι οι πιθανές αιτίες που τον έχουν οδηγήσει σε αυτή τη σωματική συμπτωματολογία. Στις περισσότερες περιπτώσεις των ασθενών ο παθολογικός παράγοντας συνυπάρχει με κάποια ψυχολογική αιτία που επιδεινώνει η σταθεροποιεί την κλινική εικόνα του ασθενούς. Σε κάθε περίπτωση, ο ασθενής δεν θα πρέπει να υποτιμήσει τον ρόλο που παίζει η ψυχολογία του στη γενικότερη εικόνα της υγείας του.

Εκεί λοιπόν πρέπει ν' απευθυνθεί στον ειδικό της ψυχικής υγείας, ο ρόλος του οποίου είναι διττός:

1) Πρώτον, να πείσει τον ασθενή ότι το σωματικό του σύμπτωμα οφείλεται στον πόνο της ψυχής του, δηλαδή, ότι υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ ψυχής και σώματος, η οποία μπορεί να παρομοιαστεί σαν μια γέφυρα που έχει αρχίσει να τρίζει και πρέπει να υποστυλωθεί-υποστηριχτεί.

2) Αφού ο ασθενής το αντιληφθεί και πειστεί, θα πρέπει ν' ακολουθήσει μια ψυχολογική - θεραπευτική προσέγγιση.

Η ψυχολογική προσέγγιση σ' ένα πρώτο επίπεδο θα τον βοηθήσει συμβουλευτικά. Πιο συγκεκριμένα, ο ασθενής μπαίνει σε ένα στάδιο αναγνώρισης του εαυτού του, αναφερόμενος στη συμπεριφορά, στις σκέψεις και στα συναισθήματά του στο εδώ και τώρα, τα οποία επηρεάζουν το σύμπτωμά του.

Σε δεύτερο επίπεδο, εφόσον κριθεί αναγκαίο, ο ασθενής μπορεί να συνεχίσει τη θεραπεία του ακολουθώντας μια πιο βαθιά ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, η οποία θα τον βοηθήσει να αναδείξει όλα τα απωθημένα και μη συναισθήματα, τα οποία θα αναλυθούν σε βάθος.

Καταλήγοντας, θέλουμε να επισημάνουμε τη σπουδαιότητα του ψυχολογικού παράγοντα στο σώμα μας, πράγμα άλλωστε που μας το έχουν διδάξει και οι αρχαίοι φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτωνας που είχε πει ότι «...πρώτα νοσεί το σώμα και μετά η ψυχή».

Για σένα που ντρέπεσαι

Mήπως ανήκετε στην κατηγορία εκείνων των ανθρώπων που νιώθουν άβολα όταν βρίσκονται με ξένους ή με άτομα που.. δεν γνωρίζουν καλά, που κοκκινίζουν, ιδρώνουν, σφίγγεται το στομάχι τους, χάνουν τα λόγια τους και θέλουν να το βάλουν στα πόδια όταν οι καταστάσεις γύρω τους τούς φέρνουν σε αμηχανία;
Μήπως νιώθετε άσχημα όταν η προσοχή των άλλων εστιάζεται πάνω σας και προτιμάτε να περνάτε απαρατήρητοι; Μην αφήνετε την ντροπή να δυσκολεύει την καθημερινότητά σας. Αντιμετωπίστε την με μικρές καθημερινές ασκήσεις θάρρους και βγάλτε την από τη ζωή σας σαν μια κακιά συνήθεια.
Προσπαθήστε σιγά-σιγά να αλλάξετε μικρές καθημερινές αλλά ουσιαστικές συνήθειες συμπεριφοράς. Μιλήστε πιο δυνατά, κοιτάξτε τον συνομιλητή σας στα μάτια, ζητήστε οδηγίες από κάποιον άγνωστο, πείτε στον σερβιτόρο ότι ο καφές σας δεν είναι όπως τον παραγγείλατε.
Μην σκέφτεστε ότι οι άλλοι θα κρίνουν τις απόψεις ή τις ικανότητές σας. Αν εσείς θεωρείτε τον εαυτό σας βαρετό ή αδιάφορο, τότε αυτόματα αυτό θα είναι και το μήνυμα που περνάτε και στους γύρω σας. Διεκδικήστε την προσοχή των άλλων και το λόγο και το χώρο που σας ανήκει. Σίγουρα θα έχετε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να μοιραστείτε.
Μην απομονώνεστε και μην κυριεύεστε από αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό σας. Ξεπεράστε πρώτα τους εσωτερικούς σας φόβους και σιγά-σιγά θα ξεπεράσετε και τους κοινωνικούς. Μην θεωρείτε ότι μειονεκτείτε απέναντι στους άλλους απλώς και μόνο επειδή είστε λιγότερο κοινωνική ή εσωστρεφής.
Μην φοβάστε να κάνετε ή να πείτε κάτι λάθος. Κανείς δεν είναι τέλειος. Μην αφήνετε την ντροπή, το άγχος και την ανασφάλεια να σας στερούν τη χαρά των κοινωνικών δραστηριοτήτων και της διαπροσωπικής επαφής.
Προετοιμαστείτε για την απόρριψη ή την αποτυχία. Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου αν κάτι δεν πάει όπως θέλατε. Και τα καλά και τα κακά αποτελούν πολύτιμες εμπειρίες.

Aγαπώ τον εαυτό μου

Οι σχεδόν καθημερινές συζητήσεις μας γύρω από τον εαυτό δείχνουν τόσο την ανάγκη μας να αποκτήσουμε αυτογνωσία του αλλά και το μπέρδεμα γύρω...από το τι είναι και τι δεν είναι εαυτός. Οι συνηθισμένες και συχνές εκφράσεις « να τα βρω με τον εαυτό μου» « δεν γνωρίζει τον εαυτό του» « αυτός κοιτά μόνο τον εαυτό του» δείχνουν τα ασαφή όρια μεταξύ της αγάπης του εαυτού και της εγωκεντρικής αντίληψης και του εγωισμού.
Το κλειδί της διάκρισης φαίνεται να βρίσκεται σε τρεις πιθανές θέσεις- ισότητας, κατωτερότητας ή ανωτερότητας- που τοποθετούμε τον εαυτό μας στο πεδίο, δηλαδή στις σχέσεις μας με τους άλλους, Ασφαλώς η πιο στέρεη θέση είναι αυτή της ισότητας, θέση που μας επιτρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας και να τον οριοθετούμε απέναντι στις παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις των άλλων που βρίσκονται γύρω μας.
Σε γενικές γραμμές ο εαυτός ορίζεται ως ο τρόπος που κάποιος, έχοντας ρεαλιστικά κριτήρια, αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον τοποθετεί ως αξία στο κοινωνικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο ζει και δραστηριοποιείται. Η διεθνής βιβλιογραφία έχει χρησιμοποιήσει εναλλακτικά πολλές συνώνυμες έννοιες του εαυτού, όπως self- regard, self acceptance, self-respect, self- concept, self- identity, self- worth .
Βασικά, ο εαυτός περικλείει τρία επιμέρους στοιχεία, που συνθέτουν μια ολιστική και σφαιρική για το άτομο αντίληψη:
Το γνωστικό π.χ είμαι έξυπνος ή γνωρίζω καλά μαθηματικά
Τις κοινωνικές ικανότητες π.χ Οι άλλοι γύρω μου με βρίσκουν ευχάριστο και
Τις σωματικές δυνατότητες είμαι ευκίνητος, παίζω καλό μπάσκετ κλπ
Τι σημαίνει « αγαπώ τον εαυτό μου».
Η παιδεία και ο πολιτισμός μας ενισχύουν πρότυπα συμπεριφοράς, αντίθετα με την αγάπη του εαυτού. Η αφοσίωση στους άλλους, η αυτοθυσία, η παραίτηση από κάθε προσωπική διεκδίκηση για το καλό π.χ των παιδιών μας, η ανοχή και η υπακοή ακόμα και σε παράλογες απαιτήσεις των σημαντικών για μας ανθρώπων , προκαλούν τον θαυμασμό και προσδίδουν μια σειρά από επίθετα, όπως « δοτικός, καλός μεγαλόψυχος, γενναίος, υπομονετικός, συνεπής» κλπ.
Όμως, η αγάπη του εαυτού περικλείει μερικά απλά αλλά πολύ δύσκολα στην εφαρμογή πράγματα:
Πίστη στον προσωπικό σκοπό, δικαίωμα σε κίνητρα και στόχους, θέληση για ανάπτυξη, δημιουργία και ατομική πρόοδο.
Αποδοχή και κατανόηση της διαφορετικότητας κάθε ανθρώπου και ασφαλώς και της δικής μας. Η υποτίμηση του διαφορετικού- και είμαστε όλοι διαφορετικοί- αφήνει χώρο σε κυριαρχικά δικαιώματα, δικά μας και των άλλων.
Ανεξαρτησία και αίσθηση ελευθερίας δηλαδή την απόσταση από ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις. Η φοβερή προσκόλληση που βλέπουμε γύρω μας, σε υλικά αγαθά , ανθρώπους ή καταστάσεις είναι αυτή που εναντιώνεται στην έννοια ελεύθερος. Απόσταση σημαίνει την αποσύνδεση του σκοπού από την επιθυμία να έχουμε οπωσδήποτε καλά αποτελέσματα των πράξεων, των συμπεριφορών ή των συναισθημάτων μας.
Ευθύνη. Συνήθως, τα άτομα που δεν αγαπούν τον εαυτό τους, δεν παίρνουν την ευθύνη των πράξεών τους και ενοχοποιούν τους άλλους.
Πρωτοβουλία. Η αγάπη του εαυτού σημαίνει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση για πρωτοβουλίες και δράση. Διαφορετικά, δίνουμ το δικαίωμα στους άλλους να μας αντιπροσωπεύουν στη ζωή.
Εκφραση και θάρρος. Είναι πολύ σπουδαίο να εκφράζουμε την άποψή μας με θάρρος, να την υποστηρίζουμε και φυσικά με το ίδιο θάρρος, άφοβα, να την αλλάζουμε αν η επιχειρηματολογία των άλλων είναι τεκμηριωμένη και ισχυρή
Επιλογή. Το δικαίωμα να αποφασίζουμε τι είναι και τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο και καλό για μας, εφόσον δεν βλάπτουμε τους άλλους.
Αποδοχή του εαυτού μας γι αυτό που είναι κι γι αυτό που δεν είναι. Αν απορρίπτουμε τον εαυτό μας για τα ελαττώματά του, μάλλον δεν θα είμαστε σε θέση να ζητούμε την αποδοχή των άλλων. Η αγάπη του εαυτού δεν στηρίζεται σε ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια και η αυτοπεποίθηση δεν περιέχει μόνο τα προτερήματά μας αλλά και τις ελλείψεις μας, τις αδεξιότητες και τις αδυναμίες μας.
Όπως λοιπόν, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς να αναπνέουμε έτσι δεν έχουμε καλή κι ευτυχισμένη ζωή αν δεν τρέφουμε καλά συναισθήματα για τον εαυτό μας, όπως είναι η αυτοεκτίμηση και ο αυτοσεβασμός, γι αυτό που είμαστε. Φαίνεται πως μόνο έτσι μπορούμε να γεμίσουμε ενέργεια και ν΄αντιμετωπίσουμε ό,τι μας τύχει στη ζωή, και φυσικά δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τους άλλους αν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας.
Η αγάπη για τον εαυτό μας μας δίνει δύναμη να ζήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, δύναμη και ρεαλισμό. Η αυτοϋποτίμηση και η περιφρόνηση μας τοποθετεί στη θέση κατωτερότητας, αυτή του νικημένου, του ανήμπορου θύματος της ζωής και ο εγωισμός μιας προσφέρει μια εξίσου άδικη θέση ανωτερότητας, τυραννική και τιμωρητική για τους άλλους.

Αιτίες απώλειας σεξουαλικής επιθυμίας

Παρά το γεγονός ότι το σεξ είναι συνήθως μια πηγή μεγάλης ευχαρίστησης, μπορεί επίσης να είναι αιτία για στρες και...έντασης μέσα σε ένα ζευγάρι. Οι διαταραχές της σεξουαλικής ζωής μπορεί να είναι αιτία διαταραχής της γενικότερης σχέσης του ζευγαριού. Επίσης τα άλλα προβλήματα στη σχέση, είναι δυνατόν να εκφράζονται με απουσία σεξουαλικής επιθυμίας και δυσκολίας στη διέγερση κατά την ερωτική διαδικασία.
Η σιωπή για τα σεξουαλικά προβλήματα μπορεί να βλάπτει τις σχέσεις μεταξύ του άντρα και της γυναίκας. Για το λόγο αυτό η ενημέρωση για σκοπούς πληροφόρησης και η ανταλλαγή απόψεων μέσα στο ζευγάρι μπορεί να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες.
Το πρόβλημα μπορεί να εμφανιστεί μόνο μια φορά και είναι δυνατόν να διαρκέσει για μερικές μέρες ή εβδομάδες. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο ιδιαίτερα όταν υπάρχει μια ασθένεια, μια περίοδος έντονου στρες ή μετά από τη γέννηση ενός παιδιού.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που τα προβλήματα όπως η απώλεια της σεξουαλικής επιθυμίας, μπορούν να διαρκέσουν για μήνες. Σε τέτοιες καταστάσεις μπορούν να δημιουργηθούν έντονα αισθήματα απόρριψης και απώλειας μέσα στο ζευγάρι.
Σύμφωνα με επιδημιολογικές έρευνες, τα προβλήματα της σεξουαλικής λειτουργίας είναι πολύ συχνά μεταξύ ανδρών και γυναικών ηλικίας από 18 έως 59 ετών.
Μεταξύ των γυναικών υπάρχει ένα ποσοστό της τάξης του 43% που επηρεάζεται ενώ μεταξύ των ανδρών το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 31%.
Η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας είναι ένα από τα συχνότερα προβλήματα που παρουσιάζονται σήμερα στα ζευγάρια.Για τη μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας ευθύνονται κυρίως ψυχολογικοί λόγοι:
Μείωση της αυτοπεποίθησης και κατάθλιψη
Προβλήματα στη σχέση του ζευγαριού. Ο θυμός, οι αντιπαραθέσεις, λειτουργούν αρνητικά για τη σεξουαλική έλξη μεταξύ των δύο.
Επίσης ορισμένες συνήθειες του ενός από τους δύο, ή ακόμη η φυσική εμφάνιση και ζητήματα υγιεινής μπορούν να συμβάλουν στην μείωση της επιθυμίας για σεξ.
Το στρες, το άγχος, η αγωνία για θέματα επαγγελματικά, καταστέλλουν τη σεξουαλική ορμή
Οι φοβίες όπως για παράδειγμα ο φόβος για μια ασθένεια που μπορεί να μεταδοθεί από το σεξ, ο φόβος για μια πιθανή εγκυμοσύνη που μπορεί να προκύψει από τη σεξουαλική πράξη ή ακόμη θρησκευτικές αναστολές, είναι παράγοντες που μειώνουν ουσιαστικά την επιθυμία για σεξ.
Ακόμη μια φοβία που μπορεί να καταστέλλει την επιθυμία είναι ο φόβος μήπως το άτομο δεν αποδώσει σεξουαλικά στο βαθμό που αναμένεται.
Παλιές τραυματικές εμπειρίες της σεξουαλικής ζωής, καταστολές που εμπεδώθηκαν έντονα από την παιδική ηλικία ή ακόμη προσωπικές αμφιβολίες για τη σεξουαλική ταυτότητα του ατόμου είναι δυνητικοί παράγοντες μείωσης της σεξουαλικής επιθυμίας
Πρέπει να προσθέσουμε ότι εκτός από τις ψυχολογικές αιτίες που μειώνουν τη σεξουαλική επιθυμία που είναι οι συχνότερες, υπάρχουν και οι οργανικές αιτίες που καταστέλλουν τη σεξουαλική διάθεση:
Χρόνιες ασθένειες, διαβήτης, καρδιοπάθειες, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατικά προβλήματα, καρκίνος, νευρικές παθήσεις, τραυματισμοί
Ορμονικές διαταραχές, παθήσεις των όρχεων ή των ωοθηκών, ανωμαλίες της υπόφυσης και του υποθάλαμου στον εγκέφαλο, υποθυρεοειδισμός
Παρενέργειες φαρμάκων, κατάχρηση αλκοόλ και άλλων εθιστικών ουσιών ή ναρκωτικών
Η λύση του προβλήματος της μείωσης της σεξουαλικής επιθυμίας θα επέλθει μόνο μετά από την επίλυση των ψυχολογικών ή σωματικών διαταραχών που υποβόσκουν.
Σχεδόν όλα τα ζευγάρια θα αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα με το σεξ σε μια στιγμή της ζωής τους. Μερικά προβλήματα θα είναι παροδικά και θα φύγουν από μόνα τους. ’λλα θα επιλυθούν μέσα στο ζευγάρι με υπομονή, με φροντίδα και με τη βοήθεια της πληροφόρησης που μπορεί να έχει για τα θέματα αυτά ο ένας από τους δύο.
Σε περιπτώσεις που υπάρχει η υποψία για μια οργανική πάθηση είναι σημαντικό να ζητηθεί η βοήθεια του γιατρού. Εάν δεν υπάρχει οργανικό πρόβλημα, οι ειδικοί σύμβουλοι και ψυχοθεραπευτές μπορούν να συμβάλουν στην αναγνώριση και στην επίλυση των προβλημάτων που μειώνουν τη σεξουαλική επιθυμία.

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΕΒΑΣΜΟ

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΣΕΒΑΣΜΟ
multiple sclerosis diet
multiple scerosis treatment
Σκλήρυνση Κατά Πλάκας
Είναι καιρός η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας να βγει από το σκοτάδι και να έρθει στο «φως της ημέρας».
7 μήνες στο πρωτόκολλο: Μια νέα μαρτυρία!
Πως αποφεύγω την καταπόνηση με τις συνεχείς ενέσεις; - Μια χρήσιμη πρόταση
Μαρτυρία Σχετικά με το πρωτόκολλο
Το νέο μου blog αφιερωμένο σε συνταγές.
Έλληνας γιατρός που εφαρμόζει το πρωτόκολλο!
Δηλώσεις διάσημου γιατρού: Επιτυχία με το πρωτόκολλο σε 60 ασθενείς!
Επεισόδιο 2ο: Σημαντικά συμπεράσματα - μεγάλες αποφάσεις
Πώς μας βλάπτουν τα βαρέα μέταλλα.

Podcasting: Ακούστε το πρώτο επεισόδιό μου!

Πως να ξεκινήσετε το πρωτόκολλο του Dr Klenner.
podcasting headset
multiple sclerosis recipes

Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι ένα αυτοάνοσο πολυπαραγοντικό σύνδρομο του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ), που αποτελείται από τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Γι'αυτό το λόγο η θεραπέια της ΣΚΠ είναι ένα σύνθετο καθήκον, που δεν βασίζεται σε κάποιο "μαγικό χάπι" ή φάρμακο αλλά σε ένα ολόκληρο, νέο τρόπο ζωής. Οι "κλασσικοί" γιατροί στις περισσότερες περιπτώσεις θα σας ευχηθούν "καλή τύχη" με τη ΣΚΠ σας ενώ σε καμία περίπτωση δεν θα παραδεχτούν ότι υπάρχει θεραπεία. Για την κλασσική ιατρική η διάγνωση της ΣΚΠ είναι πολύ συχνό φαινόμενο όμως οι έννοιες "Αίτια" και "Θεραπεία" είναι άγνωστες (ή γνωστές στο βαθμό που επιβάλλεται από τις φαρμακοβιομηχανίες).

Ο μόνος τρόπος για να έχετε μια επιτυχημένη μακρόχρονη ίσως και οριστική θεραπεία για την ΣΚΠ είναι πρώτα και κύρια να βρείτε τα αίτια (λάθος διατροφή, βαρέα μέταλλα, έλλειψη βιταμινών - ιχνοστοιχείων, συσσώρευση τοξινών, λάθος φάρμακα, επιβάρυνση από εμβόλια, μπλόκο ροής ενέργειας, γεωπαθητικό στρες, κα) που οδήγησαν στο πρόβλημά σας. Φυσικά τα αίτια διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο και δεν σημαίνει ότι αν κανείς έχει κάτι από τα παραπάνω θα οδηγηθεί απαραίτητα σε ΣΚΠ. Ο κάθε οργανισμός είναι μοναδικός και αντιδρά με διαφορετικό τρόπο.

Κατόπιν θα χρειαστεί προσπάθεια, επιμονή και υπομονή για να αρχίσει η αφαίρεση με φυσικό τρόπο των αιτιών που συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί το πρόβλημα. Έτσι, θα δοθεί και η ευκαιρία στο σώμα σας να ξεδιπλώσει τους μηχανισμούς αυτοΐασης έως ενδεχομένως την πλήρη ίαση . Δεν είναι μια εύκολη υπόθεση όπως ούτε το να ζεις με ΣΚΠ.

Η απόφαση να ακολουθήσει κανείς μια διαφορετική θεραπεία είναι δύσκολη. Ο δισταγμός να ξεφύγει κανείς από την "πεπατημένη" είναι μεγάλος. Αυτό είναι αναμφισβήτητο στο δυτικό καπιταλιστικό κόσμο που ζούμε. Τι κάνουμε λοιπόν;

Προσωπικά πάσχω από ΣΚΠ τα τελευταία 10 χρόνια. Από 19 χρονών. Μου πήρε τόσο πολύ για να συνειδητοποιήσω τι είναι το καλύτερο για μένα αλλά και για τόσους άλλους ανθρώπους. Χωρίς φάρμακα πλέον, χωρίς παρενέργειες... Οι τελευταίοι 9 μήνες για μένα ήταν μια πραγματική επανάσταση!

Είμαι ο Όμηρος και εδώ θα βρείτε με λεπτομέρεια την ιστορία μου καθώς και μια σειρά χρήσιμες (θέλω να πιστεύω...) πληροφορίες γύρω από τη διατροφή μου, τα διατροφικά συμπληρώματα, τις βιταμίνες που χρησιμοποιώ. Μάθετε για τα αίτια που οδήγησαν στη ΣΚΠ μου, για τα συμπτώματα και φυσικά τη θεραπεία που ακολουθώ. Όποιος έχει τη γνώση έχει και τη δύναμη για το μονοπάτi της ίασης. Σύμφωνα με την εμπειρία μου η ΣΚΠ μπορεί να αντιμετωπιστεί και τελικά να νικηθεί οριστικά αρκεί να γνωρίζουμε τη μέθοδο.

* Οι πληροφορίες που δίνονται σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν να κάνουν με την προσωπική μου άποψη και εμπειρία γύρω από τη ΣΚΠ. Αν και πάντοτε προσπαθώ να παίρνω τα στοιχεία μου από επιστημονικές πηγές δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση ιατρικές συμβουλές. Η βασική φιλοσοφία είναι να μοιραστώ την εμπειρία μου με εσάς να σας δώσω μερικές ιδέες, να σας ενθαρρύνω περισσότερο να μην διστάσετε να ψάξετε και να δοκιμάσετε ό,τι θεωρείτε πως εξυπηρετεί την πάθησή σας καλύτερα.

** Η ιστοσελίδα έχει δοκιμαστεί με Mozilla Firefox.

σκλήρυνση κατά πλάκας

Κι όμως είμαι ακόμα εδώ! (...που λέει και το άσμα)

Παλεύοντας με το θεριό. Περήφανος, αισιόδοξος.

Οι τελευταίοι 5 μήνες μου έδωσαν μια νέα προοπτική. Προσπάθησα να συγκεντρώσω όλα μου τα σύνεργα. Σκέψη, σημειώσεις, γεγονότα και προβληματισμούς και να'μαι. Δυνατότερος μπροστά σε μια περίοδο απαιτητικότερη όπου τα πράγματα κινούνται αργότερα αλλά με σταθερότητα. Σκέφτομαι πως αν είχα να επιλέξω ανάμεσα σε κάποια σημεία αυτής της περιόδου θα τα ξεχώριζα στους εξής τίτλους:

1. Πόνοι

2. Συμπεράσματα γύρω από τη χρήση της βιταμίνης Β1(Θειαμίνη)

3. Fish Oil

4. Προβλήματα ούρησης

5. Καταπόνηση αρθρώσεων

...και εξηγούμαι:

1. Πόνοι

Τα τελευταία χρόνια έχω ταλαιπωρηθεί από πόνους σε σταθερή βάση. Συνήθως στους μυς των ποδιών και στους τένοντες. Ο πόνος γινόταν έντονος τα βράδια ενώ με ανακούφιζε η χρήση παυσίπονης αλοιφής ή μασάζ. Μερικές φορές μάλιστα κούτσαινα όχι από αδυναμία ή κούραση αλλά απ΄τον πόνο. Ο ολιστικός γιατρός μου με συμβούλεψε να χρησιμοποιήσω βιταμίνη C 1000mg (που περιέχει επίσης οργανικό Θείο με αποτοξινωτικές ιδιότητες) τρεις φορές την ημέρα για ένα μήνα. Φυσικά η συμβουλή ήταν να τη συνεχίσω αφού σύμφωνα και με το προτόκολλο του Klenner η εν λόγω βιταμίνη είναι πολύ βασική στην αντιμετώπιση της ΣΚΠ. Μέσα σε ένα μήνα δεν είχα κανένα πόνο μέχρι και σήμερα.

Η βιταμίνη C βοηθάει ώστε τον οργανισμό να προλαμβάνει καλύτερα μια σειρά προκλήσεις με πρώτη και κύριο το κρύωμα.

Η Β1 επίσης είναι γνωστή για τον παυσίπονο ρόλο της.

Στο προτόκολλο αναφέρεται:

“Βιταμίνη C: Η χρήση μεγάλων καθημερινών δόσεων βιταμίνης C θα αποτρέψει μια υποβόσκουσα αρρώστεια και θα βοηθήσει στο μεταβολισμό. 10 με 20 grams θα έπρεπε να παίρνονται ημερησίως από το στόμα σε ξεχωριστές δόσεις. (Ascorbic Acid (Vitamin C):The use of high daily doses of vitamin C will prevent a superimposed illness and will lend itself in metabolism. Ten to twenty grams should be taken daily by mouth in divided doses.)”

2. Συμπεράσματα γύρω από τη χρήση της βιταμίνης Β1(Θειαμίνη)

Αρχικά ξεκίνησα με μια ένεση θειαμίνης (Β1) των 200mg ενδομυϊκά. Ο τρόπος με τον οποίο "πετάχτηκα" στην κυριολεξία ήταν εκπληκτικός. Ο γιατρός μου με συβούλεψε ότι χρειαζόταν να ανέβω στα 300mg ημερησίως. Το έκανα για 10-15 μέρες όμως δεν είχε τα αποτελέσματα που περίμενα αφού η απορρόφηση της Β1 από τα κύτταρά μου δεν ήταν ακόμα επαρκής αλλά και ο οργανισμός μου ήταν σε έλλειψη. Έτσι δεν είδα μεγάλη διαφορά όπως περίμενα. Ύστερα από μερικές εβδομάδες σε αυτή τη δόση (300mg) συζητώντας με το φίλο μου Jeff με ενημέρωσε ότι μια καλή ποσότητα θα ήταν τα 400mg. Συνήθως αυτή είναι η ποσότητα για άνδρες ενώ πέφτει 200-300mg συνήθως για τις γυναίκες.

Αύξησα τη δόση στα 400mg, αφού φυσικά πήρα και η συγκατάθεση του γιατρού μου. Αυτή τη φορά η διαφορά ήταν μεγάλη. Από την πρώτη κιόλας ένεση.

Μέχρι τώρα, κάθε φορά που κάνω την ένεση νιώθω μεγάλη ανακούφηση και όπως πάντα έχω κάνει διάφορες δοκιμές για να σιγουρεύτω ότι δεν είναι απλά στο κεφάλι μου όλα αυτά. Όχι σχετικά με την επίδραση της Β1. Αυτή είναι βεβαιωμένο ότι είναι απαραίτητη αλλά για τη δόση. Μετά από δυο μήνες, όπου εξετάστηκα, πάλι ο γιατρός μου ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσα να επανέλθω στα 300mg εκτός εάν ένιαθα ότι αυτό με πήγαινε πίσω οπότε και να πήγαινα και πάλι στα 400mg. Ύστερα από μερικές μέρες αφού επέστρεψα στα 300mg όλες οι αμφιβολίες εξαφανίστηκαν. Επανήλθα αμέσως στα 400mg.


Χρησιμοποιώ μια ένεση 400mg Β1καθημερινά ενδομυϊκώς από τον Αύγουστο - Σεπέτμβριο εκτός από την ημέρα που κάνω την Β12 ενδομυϊκώς. Ο λόγος είναι ότι η Β12 περιέχει ήδη 250mg Β1. Έτσι συμπληρώνω άλλα 100mg στην ίδια ένεση μόνο για τη συγκεκριμένη μέρα.


Η Θειαμίνη (Β1) με έκανε να ψάξω περισσότερ σχετικά με το ρόλο που παίζει στη ΣΚΠ.

Βοηθάει στην αποβολή βαρέων μετάλλων (ένα βασικό Αίτιο στην ΣΚΠ) και μαζί με τη Β12 παίζει καθοριστικό ρόλο για την ενδυνάμωση του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Παράγοντες που δεσμεύουν Β1 από τον οργανισμό είναι το κάπνισμα αλλά και τα γλυκά. Σύμφωνα με το προτόκολλο του Klenner όσοι πάσχουν από ΣΚΠ είναι σε ανεπάρκεια βιαταμίνης Β1, Β2, Β6 αλλά και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων. Η λήψη αυτών των βιταμινών (συμπεριλαμβανομένης και της C) γίνεται σε μεγαδόσεις. Πολλαπλάσιες από τη συνιστώμενη ημερήσια δόση αφού μόνο έτσι λειτουργούν ως φάρμακα και λειτουργούν θεραπευτικά.


Ας υπενθυμίσω κάποια σημεία και πάλι από το προτόκολλο:

(“Response of Peripheral and Central nerve Pathology to Mega-Doses of the Vitamin B-Complex and Other Metabolites”...)

"Η ανταπόκριση της Περιφερικής και Κεντρικής Νευρικής Παθολογίας σε μεγαδόσεις του συμπλέγματος βιταμινών Β και άλων μεταβολιτών"

“Early Use of Thiamin Hydrochloride in Neurological Diseases
In the late thirties, Stern from Columbia University, was employing thiamin hydrochloride intraspinally with astonishing results in Multiple Sclerosis. He reported taking patients to the operating room on a stretcher, and following 30 mg. thiamin given intraspinally, they would walk back to their room.”

" Η πρώιμη χρήση Θειαμίνης στις νευρολογικές παθήσεις

Στο τέλος της δεκαετίας του 30, ο Στερν από το πανεπιστήμιο Κολούμπια, έδινε Θειαμίνη (Β1) στο νωτιαίο μυελό με εκπληκτικά αποτελέσματα στην ΣΚΠ. Ανέφερε ότι έπερνε ασθενείς στο χειρουργείο σε φορείο και δίνοντας 30mg θειαμίνη μπορούσαν να γυρίσουν περπατώντας στα δωμάτιά τους."

“Thiamin hydrochloride: 300mg to 500mg, 30 minutes before meals and bed hour, and during the night if awake. The higher amounts in long-standing cases. This requirement is high, since much is lost through action of gastric juices and loss due to perspiration; 400 mg. daily by needle, given intramuscularly…”

Θειαμίνη: 300mg - 500mg, 30 λεπτά πριν τα γεύματα και τον ύπνο, και κατά τη διάρκεια της νύχτας αν είστε ξύπνιος. Οι μεγαλύτερες δόσεις σε πιο επίμονες περιπτώσεις. Αυτή η απαίτηση είναι υψηλή, αφού πολύ θειαμίνη χάνεται από η δράση των γαστρικών υγρών και της εφίδρωσης. 400mg ημερησίως ενδομυϊκώς..." Για περισσότερα Προτόκολλο του Klenner.

“Cobalamin (Vitamin B12): Technically, B12 is cyanocobalamin….”, “ B12 is recognized as a factor in the synthesis of myelin…”

"Ουσιαστικά, η Β12 είναι η Κυανοκομπαλαμίνη...", "η Β12 αναγνωρίζεται σαν παράγοντας για τη σύνθεση μυελίνης..."

Ρωτώντας τον Jeff αν υπάρχει μια συγκεκριμένη περίοδος ασφάλειας όπου μπορεί κανείς να σταματήσει τη χρήση βιταμίνης Β1 η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική:

"I would stay with the thiamine for life unless your healing is complete for a sustained period of time and any discovered underlying causes have been corrected. Then you could consider reducing it a little for a time. Dale has continued. Someone named Paul Ferrari was told by Dr. Klenner that he could stop after ten years of symptom free living. He continued it anyway. He has also been symptom free for 30 years".

"Θα συνέχιζα τη θειαμίνη για μια ζωή εκτός εάν η θεραπεία σου είναι πλήρης για μια μεγάλη περίοδο και κάθε αίτιο έχει διορθωθεί. Μετά θα μπορούσες να σκεφτείς να τη μειώσει λίγο για ένα διάστημα. Ο Dale συνέχισε. Ο Dr Klenner είπε σε κάποιον ονόματι Paul Ferrari ότι θα μπορούσε να σταματήσει μετά 10 χρόνια χωρίς συμπτώματα. Συνέχισε (σσ ο Ferrari) ούτως ή άλλως. Είναι επίσης (εννοεί ο Ferrari όπως και ο Dale) χωρίς συμπτώματα για 30 χρόνια"

Όσο για τη Β12 μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η μεθυλκομπαλαμίνη σε ταμπλέτες όπως έμαθα από το φίλο μου G. που τη χρησιμοποιεί. Όμως μάλλον δεν έχει τέτοια δραστικότητα όσο η ενδομυϊή της μορφή.


3. Fish Oil

Μερικά φάρμακα που χρησιμοποιούνατι για τη ΣΚΠ μπορεί να αλλάζουν ενίοτε (πχ ομοιοπαθητικά για την αντιμετώπιση των κρυωμάτων ή της μιας ή της άλλης αδυναμίας). Όμως υπάρχουν μερικές ουσίες όπως είναι η βιταμίνη Β1 και η Βιταμίνη Β12 ή μερικά συμπληρώμτα διατροφής όπως το Fish Oil τα οποία πιστεύεται ότι θα ακολουθούν τη θεραπεία μας για πολλά χρόνια.

Όπως προείπα η έλλειψη σε ωμέγα 3 και ωμέγα 6 λιπαρά οξέα καθώς και η διαταραγμένη μεταξύ τους αναλογία είναι σχεδόν κανόνας για ασθενείς με ΣΚΠ. Μια πολύ καλή πηγή γι αυτά είναι το Fish Oil. Εγώ χρησιμοποιώ το E-EPA που περιέχει 78% ΕPA ενώ άλλα Fish Oil περιέχουν 18-20% και με βοηθάει πραγματικά. Όπως έχω αναφέρει μερικά από αυτά μπορεί να παρθούν και από τροφές (λαχανικά, έλαια λαχανικών όπως ηλιέλαιο κα).

4. Προβλήματα ούρησης

Τα προβλήματα στην ούριση εμφανίστηκαν περίπου ένα χρόνο μετά τη διάγνωσή μου, Συγκεκριμένα είχα δυσκολία στην έναρξη της ούρησης και όχι ακράτειες όπως συμβαίνει επίσης πολύ συχνά. Γι'αυτό έπρεπε συνεχώς να πηγαίνω στην τουαλέτα και κάθε φορά νόμιζα πως "αυτό ήταν" μέχρι μετά από λίγο να διαπιστώνω πως δεν ήταν έστι και ότι θέλω να ξαναπάω εώς ότου νιώσω ανακούφιση. Ξεκίνησα να πίνω αλκαλικό νερό ύστερα και απο συμβουλή του γιατρού μου το Σεπτέμβρη. Την πρώτη κιόλας εβδομάδα είδα τα πρώτα σημάδια. Στην αρχή ουρούσα κάθε 30 λεπτά περίπου(!) ακόμα με δυσκολία. Στον πρώτο μήνα η ούρησή μου έγινε πολύ πιο φυσιολογική. Δεν έννοιωθα ένα ελαφρό πολύ ενοχλητικό πόνο όπως πριν. Κάποια βράδυα ήταν σα να μην είχα ποτέ πρόβλημα αφού η ούρηση γινόταν πραγματικά αβίαστα.

Κάθε φορά, εδώ και ένα χρόνο, που έχω μια επιτυχία σε ένα σύμπτωμα της ΣΚΠ αναρωτιέμαι αν πραγματικά αυτό έχει να κάνει με το λόγο που εγώ το συνδέω. Έτσι, όπως προείπα κάνω κάποια τεστ για να το διασταυρώσω.
Τα προβλήματα στην ούρησή μου μοιάζουν να επανέρχονται μέρα με τη μέρα όποτε σταματάω να πίνω την απαραίτητη ποσότητα αλκαλικού νερού (προσπαθώ 1,5 lt ημερησίως τουλάχιστο). Το παρατήρησα όταν χρειάστηκε να φύγω τα Χριστούγεννα όπου δεν μπορούσα να έχω μαζί μου τον ιονιστή. Τώρα ξέρω.

5. Καταπόνηση αρθρώσεων

Πολλές χρόνιες παθήσεις έχουν να κάουν με το μπλόκο ροής ενέργειας που ρέει στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό οι Κινέζοι το ήξεραν 3000 χρόνια πριν. Η ροή αυτή για καποιους λόγους (ουλές, χειρουργειά, δυστυχήματα κα) διακόπτεται. Στην τελευταία μου αναφορά ανάμεσα σε άλλα ανέφερα και μια πίεση και πόνο που ένιωθα στα γόνατα μετά από ορθοστασία. Αυτό, σύμφωναμε το γιατρό μου ΄στερα από εξέταση οφειλόταν σε μπλόκο ροής ενέργειας σις αμυγδαλές. Έκανα 8 ενέσεις προκαΐνης, ουσία που βοηθά στην ροή της ενέργειας. Αυτού του είδους η θεραπεία ονομάζεται Neural Therapy. Ο βελονισμός καθώς και η βιταμίνη Ε σε λάδι μπορεί να βοηθήσουν κυρίως σε ουλές και άλλα σημεία. Τα αποτελέσματα ήταν εμφανή. Μέχρι σήμερα δεν έχω κανένα πρόβλημα.

Τι υπάρχει λοιπόν ακόμα στην ΣΚΠ μου;

Αν και οδηγώ άνετα το μηχανάκι μου εξακολουθώ να έχω κάποια προβλήματα. Νιώθω λίγο αργός στην κίνηση. Τις περισσότερες φορές δεν γίνεται αντιληπτό σε κάποιον αλλά υπάρχει ακόμα η ανάγκη να βελτιωθεί η κινητικότητά και η ισορροπία μου μέχρι να τρέξω.

Επίσης με ταλαιπωρεί ακόμα η δυσκοιλιότητα. Είμαι βέβαια πολύ καλύτερα απ'ότι παλιότερα αλλά μερικές φορές όταν χάσω μια ημέρα οι επόμενες δυο ή τρεις είναι πραγματικά δύσκολες. Μούδιασμα, απώλεια ισορροπίας, αυπνία, πόνος αυτά είναι τα αποτελέσματα έστω και πολύ προσωρινής δυσκοιλιότητας. Ύστερα τα πάντα γίνονται και πάλι κανονικά. Γι'αυτό, πρέπει να εξετάζομαι σε τακτά διαστήματα σχετικά με τη διατροφή ώστε να βοηθάω την πέψη. Ο γιατρός μου ισχυρίζεται ότι σχεδόν οι περισσότερες χρόνιες παθήσεις αλλά και πολύ απλούστερες αρρώστειες έχουν τη βάση τους στην κακή λειτουργία του εντέρου.
Επίσης πρέπει επιτέλους να πάρω περισσότερο στα σοβαρά το ζήτημα της άσκησης. Οι διατάσεις σίγουρα βοηθάνε (όποτε γίνονται) αλλά δεν φτάνουν...

Είναι πάντα πρόβλημα όταν δεν έχεις καιρό.

Αυτά για τώρα. Αν προκύψει κάτι θα σας ενημερώσω...

Όμηρος

συμπτώματα σκλήρυνση κατά πλάκαςΚορυφή σελίδας