Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

Νέα στοιχεία ρίχνουν φως στην δημιουργία των αιμοποιητικών κυττάρων

Λονδίνο: Γερμανοί επιστήμονες χρησιμοποιώντας μια νέα τεχνική απεικόνισης κατάφεραν να παρακολουθήσουν την διαδικασία που ένα μόνο κύτταρο μπορεί να δώσει το έναυσμα παραγωγής αιμοποιητικών κυττάρων, ενισχύοντας έτσι την κατανόηση των βλαστοκυττάρων.

Όπως αναφέρεται στο επιστημονικό έντυπο Nature, ο Δρ Τιμ Σρέντερ και οι συνεργάτες του στο Ινστιτούτο Έρευνας Βλαστικών Κυττάρων του Μονάχου ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσουν αίμα σε εργαστηριακό περιβάλλον που τα νοσοκομεία θα χορηγούν σε ασθενείς που χρήζουν μετάγγισης.

Αυτό που προσπαθούν να αποσαφηνίσουν είναι αν το αίμα όντως παράγεται κατά τη διαδικασία της ανάπτυξης.

Τα αιμοποιητικά κύτταρα γεννιούνται κατά την διάρκεια της ανάπτυξης του εμβρύου και θέλησαν λοιπόν να δουν από ποιον τύπο κυττάρων προέρχονται.

Μελετώντας εκατοντάδες ενδοθηλιακά κύτταρα, που αποικίζουν τα αιμοφόρα αγγεία, οι ερευνητές ανακάλυψαν μια υποομάδα που είχε την ικανότητα να σχηματίζει αιμοποιητικά κύτταρα.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι ερευνητές ποιος ακριβώς κυτταρικός τύπος παράγει το αίμα. Είναι το προαπαιτούμενο για την χειραγώγηση του οργανισμού να παράγει αιμοποιητικά κύτταρα από τα εμβρυονικά βλαστικά κύτταρα σε εργαστηριακά περιβάλλον.

Οι ιατροί ελπίζουν ότι θα μπορέσουν μελλοντικά να χρησιμοποιήσουν τα παραπάνω στοιχεί στην λεγόμενη ιατρικής αναγέννησης για εξατομικευμένες μεταμοσχεύσεις ιστών και ίσως και οργάνων που θα αναπτύσσονται από τα ίδια τα κύτταρα του ασθενή.

doctors.in.gr

Φάρμακο - ελπίδα για ασθενείς με κατά πλάκας σκλήρυνση

Ένα φάρμακo βελτιώνει το βάδισμα των ασθενών που υποφέρουν από σκλήρυνση κατά πλάκας και δείχνει να είναι καλά ανεκτό, σύμφωνα με τα αποτελέσματα κλινικής έρευνας που έγινε σε 300 ανθρώπους, τα οποία δημοσιεύονται σήμερα Παρασκευή στην ιατρική επιθεώρηση The Lancet.

Η κλινική έρευνα τρίτης φάσης (τελευταίο στάδιο πριν από το αίτημα για την κυκλοφορία στην αγορά) έγινε από τον Άντριου Γκούντμαν του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη και τους συναδέλφους του σε 33 κέντρα θεραπείας της σκλήρυνσης κατά πλάκας στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

Συνολικά 301 άνθρωποι, ηλικίας 18 έως 70 ετών, που έχουν προσβληθεί από τη νόσο αυτή λάμβαναν για 14 εβδομάδες είτε το φάρμακο Φαμπριδίνη (10 χιλιοστόγραμμα δύο φορές ημερησίως), είτε ψευδοφάρμακο.

Το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν βελτίωση στην ταχύτητα του βαδίσματός τους ήταν σαφώς μεγαλύτερο στην ομάδα που λάμβανε Φαμπριδίνη (35%) απ’ ό,τι στην ομάδα που λάμβανε ψευδοφάρμακο (8%), σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας.

Από τη χρόνια αυτή νόσο πάσχουν 350.000 άνθρωποι στην Ευρώπη.

Η εταιρεία που έχει φτιάξει το φάρμακο αυτό υπέβαλε αίτηση αυτόν το μήνα στον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για την έγκριση της κυκλοφορίας του στην αγορά.

iKypros
27/02/2009

900.000 Έλληνες χτυπούν οι σπάνιες ασθένειες

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα για τις Σπάνιες Παθήσεις στις 28 Φεβρουαρίου, έρευνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο δείχνει ότι μπορεί να περάσουν έως και 30 χρόνια ώσπου να γίνει η διάγνωση μιας σπάνιας νόσου, ενώ τέσσερις στους δέκα, λαμβάνουν λανθασμένη ιατρική αντιμετώπιση.

Σημειώνεται πως εννιακόσιες χιλιάδες περίπου Έλληνες προσβάλλονται από σπάνιες παθήσεις, οι μισοί εκ των οποίων είναι παιδιά.

Μια ασθένεια αποκαλείται σπάνια εάν προσβάλλει λιγότερους από 5 ανθρώπους στους 10.000. Σε αυτή την κατηγορία συγκαταλέγονται περίπου 100 ασθένειες, όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, η κυστική ίνωση, το σκληρόδερμα και τα ελλείμματα του νωτιαίου σωλήνα.

Από τα σημαντικότερα προβλήματα στην αντιμετώπιση των σπάνιων παθήσεων είναι η έλλειψη ειδικής πολιτικής και η ελλιπής επαγρύπνηση στο χώρο της υγείας, που εξηγούν τις καθυστερημένες διαγνώσεις και τη δυσχερή πρόσβαση στην περίθαλψη αυτών των ασθενών.
Επιπλέον, τα φάρμακα για τις σπάνιες παθήσεις είναι συνήθως πολύ ακριβά.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι οι ασθενείς με σπάνιες παθήσεις μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά, εφόσον η ασθένειά τους διαγνωσθεί εγκαίρως και αντιμετωπισθεί κατάλληλα.

Μιτοχόνδρια εναντίον καρκίνου

Έρευνα του Ινστιτούτου Τεχνολογίας και Έρευνας σε συνεργασία με ιταλούς επιστήμονες, αποκάλυψε έναν άγνωστο έως τώρα μηχανισμό βιογένεσης των μιτοχονδρίων. Τα ευρήματα ανοίγουν τον δρόμο για την ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών σε ασθένειες όπως ο καρκίνος, οι εγκεφαλοπάθειες, και οι καρδιοπάθειες, για τις οποίες μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη θεραπεία.

Όπως είναι γνωστό, τα μιτοχόνδρια λειτουργούν ως κέντρα παραγωγής ενέργειας και αποτελούν περίπου το 20% του συνολικού όγκου ενός κυττάρου.
Οι δυσλειτουργίες στα μιτοχόνδρια μπορούν να οδηγήσουν σε περισσότερες από 50 ασθένειες όπως διαβήτη τύπου-2, Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ, καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά, και διάφορες μορφές καρκίνου.

Η ανακάλυψη της έρευνας αφορά στον μηχανισμό ενεργοποίησης των μιτοχονδρίων, με τον οποίο εκτιμάται ότι θα επιτευχθεί για παράδειγμα η εξόντωση των καρκινικών κυττάρων.

Τα Οφέλη της Συμβουλευτικής από Άτομα με Όμοιες Παθήσεις

Μέσα σε μια στιγμή, η κάκωση του νωτιαίου μυελού αλλάζει τη ζωή του ανθρώπου. Πράγματα που παλιότερα δεν τα σκεφτόσασταν όταν τα κάνετε, τώρα αποτελούν μέρος κάποιας άσκησης ή δεν μπορείτε να τα κάνετε πια. Έτσι, για όλα τα άτομα με κάκωση νωτιαίου μυελού (ΚΝΜ), είτε πλήρη είτε ατελή, το να έχουν έναν σύμβουλο που να πάσχει από παρόμοια πάθηση, είναι ό,τι καλύτερο, κυρίως για τους πρόσφατα τραυματίες, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν να ζουν κάτω από τις νέες συνθήκες.
Η γνώση κι οι εμπειρίες που μοιράζουν αυτά τα ενεργά στελέχη της κοινότητας των ατόμων με ΚΝΜ είναι ανεκτίμητες.

Θυμάμαι πόσο χαμένη ένιωθα για αρκετά χρόνια μετά τον τραυματισμό μου. Και τότε, ανακάλυψα έναν οργανισμό, τον Spinal Cord Injury Network (SCIN), που μου δίδαξε την αξία τού να έχεις έναν σύμβουλο με παρόμοια πάθηση.

Αν και δεν συμμετείχα ενεργά σε κάποιο από τα προγράμματα του SCIN, μέσω αυτού ήρθα σε επαφή με μια ομάδα ατόμων με ΚΝΜ που ασχολούνταν με το τένις. Παρακολουθώντας και μαθαίνοντας πράγματα από αυτούς, η ζωή μου κι ο τρόπος που την ζούσα έως τότε, άλλαξε ριζικά.

Η θετική τους στάση, η ηθική υποστήριξη και οι απαντήσεις που μου έδιναν σε διάφορα ερωτήματα για τους νέους ορίζοντες που ανοίγονται μπροστά μου ήταν πολύ πιο πολύτιμα από ό,τι φανταζόμουν. Μοιράζοντας τις εμπειρίες τους και τις γνώσεις τους, έμαθα πρακτικά πράγματα και τεχνικές ώστε να προφυλάξω τον εαυτό μου από διάφορα προβλήματα, όπως οι ουρολοιμώξεις και οι κατακλίσεις.

Τους παρακολούθησα καθώς έκαναν μεταφορές με ευκολία από το αναπηρικό αμαξίδιο στο αυτοκίνητο, στο κάθισμα σε ένα θέατρο ή εστιατόριο, πράγματα που δεν τα φανταζόμουν ότι μπορούσα να τα κάνω κι εγώ.

Απλά και μόνο βλέποντας αυτούς τους ανθρώπους με παρόμοιες ή και πιο βαριές παθήσεις από μένα, να επιτυγχάνουν αυτά τα πράγματα, άρχισα κι εγώ να θέτω στόχους στη ζωή μου. Έτσι μου έδωσαν την έμπνευση να αλλάξω το αυτοκίνητό μου, να αγοράσω ένα καλύτερο και πιο ελαφρύ αναπηρικό αμαξίδιο, να μεταφέρομαι στα καθίσματα του εστιατορίου, να κατεβαίνω κράσπεδα. Το αποτέλεσμα; Μεγαλύτερη αυτό-εκτίμηση και αυτοπεποίθηση, και μια βαθιά αίσθηση ότι μπορώ να καταφέρω πολλά πράγματα αν το θελήσω.

Τώρα, ως σύμβουλος διαβίωσης για τα άτομα με ΚΝΜ, μου δίνεται η ευκαιρία να μοιραστώ τις γνώσεις και την εμπειρία μου με άλλα άτομα που έχουν τραυματιστεί πρόσφατα, προσφέροντάς τους τα εχέγγυα που θα τους διευκολύνουν στη νέα πραγματικότητα. Είμαι επικεφαλής μίας ομάδας συμβούλων με παρόμοιες αναπηρίες, κι ως ομάδα στοχεύουμε στην προώθηση ενός προγράμματος που θα παρέχει πληροφορίες για ό,τι αφορά τη ζωή μετά την κάκωση.

Επίσης, προσφέρουμε πληροφορίες και στους επαγγελματίες υγείας, ενώ συμμετέχουμε και σε ομάδες συζητήσεων, εργαστήρια και ειδικές διοργανώσεις του National Rehabilitation Hospital της Ουάσινγκτον, κι αλλού, σε μια προσπάθεια γνωριμίας της ομάδας στον κόσμο.

Προσδοκώ ότι το πρόγραμμα θα συνεχιστεί και πέραν της πενταετίας που μας έχει δοθεί από το National Rehabilitation Hospital. Εξάλλου, αυτός είναι κι ο στόχος μας. Η αύξηση των προσδοκιών!

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με : Brenda Gilmore, SCI Life Consultant to the RRTC, at Brenda.gilmore@medstar.net or 202-877-1476.

Επιπλοκές από τα βλαστοκύτταρα: κάτι που θα έπρεπε να μας προβληματίσει προληπτικά

Σχεδόν ποτέ δεν διαβάζουμε για τις επιπλοκές που μπορούν να συνεπάγονται οι «θεραπείες» με τα βλαστοκύτταρα, έστω και εάν είμαστε σίγουροι πως όντως υπάρχουν κάποιες επιπλοκές. Μια δημοσίευση στην εφημερίδα «Καθημερινή» είναι αρκετή για να μας βάλει σε σοβαρές σκέψεις, αν αναλογιστεί κανείς πως ακόμη και η ασπιρίνη συνοδεύεται από ανεπιθύμητες παρενέργειες - πόσο μάλλον μια δυναμική εισβολή βλαστοκυττάρων στο κεντρικό νευρικό σύστημα του ανθρώπου, σημαντικότατα μέρος του οποίου αποτελεί ο νωτιαίος μυελός.

Διαβάστε το δημοσίευμα:

Όγκους προκάλεσε θεραπεία με βλαστοκύτταρα σε έφηβο

Οι απεγνωσμένες προσπάθειες σωτηρίας ενός παιδιού στο Ισραήλ, που πάσχει από θανατηφόρα εγκεφαλική ασθένεια με την εφαρμογή πειραματικής βλαστοκυτταρικής θεραπείας είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία όγκων στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη του παιδιού.

Εδώ και καιρό οι επιστήμονες τονίζουν ότι έχουν πολλά ακόμη να μάθουν για τον έλεγχο των βλαστοκυττάρων, ώστε να μην αναπτύσσονται εκεί που δεν πρέπει και να φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η αναφορά στην επιστημονική έκδοση PLoS Medicine, είναι η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση δημιουργίας όγκου στον εγκέφαλο μετά από βλαστοκυτταρική θεραπεία.

«Όλοι πρέπει να προσέχουν, γιατροί και ασθενείς» τόνισει ο Δρ. Τζον Γκίαρχαρτ, του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια. «Τα κύτταρα δεν είναι αντιβιοτικά. Μπορεί να συμπεριφερθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους που πρέπει να μελετηθούν προτού σχεδιαστεί μια αποτελεσματική θεραπεία».
Το παιδί από το Ισραήλ έχει μια σπάνια, εκ γενετής ανωμαλία με την ονομασία τηλαγγειεκτασική αταξία, που έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή αναπηρία εξαιτίας βλάβης σε συγκεκριμένη εγκεφαλική περιοχή. Ταυτόχρονα, προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύσητμα έχουν ως αποτέλεσμα την εκδήλωση πολλών λοιμόξεων και καρκίνων, ενώ τα περισσότερα παιδιά πεθαίνουν πριν συμπληρώσουν τα είκοσι χρόνια τους.

Έπειτα από εκτεταμένες εξετάσεις και βιοψία των όγκων που αφαιρέθηκαν, οι γιατροί διαπίστωσαν ότι υπεύθυνη ήταν η βλαστοκυτταρική θεραπεία, που χαρακτηρίσθηκε από πολλούς ως ακατάλληλη για τη συγκεκριμένη περίπτωση. «Τα βλαστοκυτταρικά μοσχεύματα έχουν πολλές προοπτικές να καταστούν αποτελεσματικές θεραπείες, με την προϋπόθεση ότι γίνονται με πολλή προσοχή και δεν αποτελούν βιαστική λύση σε περίπλοκα προβλήματα» σχολίασε ο Δρ. Μάριους Βέρνιγκ, καθηγητής του πανεπιστημίου του Στάνφορντ.

kathimerini.gr με πληροφορίες από Associated Press, 19-2-2009.

Θα έπρεπε να το υποθέσουμε εδώ και καιρό πως όπως κάθε θεραπεία έτσι και οι θεραπείες με τα βλαστοκύτταρα δεν είναι και τόσο αθώες. Επιπλέον, οι θεραπείες με τα βλαστοκύτταρα δεν θα μπορούσαν να μην έχουν επιπλοκές, ιδιαίτερα όταν εισάγονται στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως στο νωτιαίο μυελό.

Και όμως, σπανίως δημοσιεύεται κάτι για τις επιπλοκές. Θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε το γιατί, αν και η αιτία είναι προφανής:

Συνήθως όταν δημοσιεύεται κάτι, δημοσιεύεται για κάποιο σοβαρό λόγο.. Σοβαρός λόγος είναι κάποια ανακοίνωση κάποιου ερευνητή ή κάποια ανακοίνωση που γίνεται στο πλαίσιο κάποιου ερευνητικού προγράμματος που έχει χρηματοδότη, και όπως συμβαίνει σε όλα τα ερευνητικά προγράμματα, ο χρηματοδότης υποχρεώνει και την δημοσιότητα των αποτελεσμάτων του προγράμματος.

Στο θολό τοπίο της έρευνας για τα βλαστοκύτταρα, αντικειμενικά έχουν επενδυθεί ελάχιστα χρήματα για την έρευνα. Οι ανάγκες για χρηματοδότηση της έρευνας για τους θεραπευτικούς λόγους των βλαστοκυττάρων είναι πολύ μεγαλύτερες από τις ανάγκες για την κριτική αυτών των θεραπειών, που ακόμη και σήμερα είναι υποανάπτυκτες στη δυτική κοινωνία.

Όταν η χρηματοδότηση της έρευνας είναι πενιχρή, είναι αυτονόητο πως η χρηματοδότηση των επιπλοκών που συνεπάγονται τα βλαστοκύτταρα θα είναι ανύπαρκτη, και αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που απουσιάζουν δημοσιεύσεις που αφορούν στις επιπλοκές που προκύπτουν μετά από τις θεραπείες με βλαστοκύτταρα.

Πάντως, προληπτικά, οφείλουμε να είμαστε καχύποπτοι με οτιδήποτε εισάγεται στο νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο, που αποτελούν το κεντρικό νευρικό σύστημα και είναι υπερβολικά ευαίσθητα σε κάθε είδους εξωτερική εισβολή - που μπορεί να συνεπάγεται ακόμη και θανατηφόρα λοίμωξη ή/και επιδείνωση της παράλυσης.

Κατάργηση φαρμάκου για την ψωρίαση προτείνει η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Φαρμάκων

Το φάρμακο Raptiva κατά της σοβαρής ψωρίασης ενέχει κίνδυνο μιας σπάνιας και θανατηφόρου λοίμωξης του εγκεφάλου και η άδεια κυκλοφορίας του θα πρέπει να ανασταλεί, συνέστησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Φαρμάκων στο Λονδίνο.

«Τα οφέλη του Raptiva δεν υπερσταθμίζουν πλέον τον κίνδυνο» αναφέρει η υπηρεσία στη γνωμοδότησή της.

Το φάρμακο, το οποίο εμπορεύονται η αμερικανική Genentech στις ΗΠΑ και η γερμανική Merck KGaA στην Ευρώπη, έχει προκαλέσει τρία επαληθευμένα κρούσματα «πολυεστιακής προοδευτικής λευκοεγκεφαλοπάθειας» (PPL), μιας σπάνιας ιογενούς λοίμωξης που προκαλεί πρήξιμο του εγκεφάλου.

Η ασθένεια εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε ασθενείς με κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Το Raptiva είναι πράγματι σχεδιασμένο να καταστέλλει ορισμένες λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος -η ψωρίαση είναι αυτοάνοσο νόσημα, δηλαδή οφείλεται σε λανθασμένη επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος, και συνήθως προκαλεί την εμφάνιση φολίδων στο δέρμα (δεν έχει πάντως καμία σχέση με την ψώρα).

Το Raptiva περιέχει ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα και χορηγείται με ένεση μία φορά την εβδομάδα. 'Ελαβε έγκριση κυκλοφορία στις ΗΠΑ το 2003 και στην ΕΕ το 2004.

Από την πλευρά της, η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) εξέδωσε προειδοποίηση για το φάρμακο.

O εγκέφαλος των ενηλίκων παράγει νέα κύτταρα

Οι υποψίες ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα ανανεώνονται ακόμα και στους ενήλικες φαίνονται να επιβεβαιώνονται από νέα μελέτη. Κύτταρα που σχηματίζονται βαθιά μέσα στον εγκέφαλο μεταναστεύουν στο κέντρο της όσφρησης, όπου ίσως αναλαμβάνουν την αναγνώριση νέων οσμών.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση εγκεφαλικών βλαβών και εκφυλιστικών ασθενειών, όπως οι νόσοι του Πάρκινσον και του Αλτσχάιμερ, αναφέρουν οι ερευνητές σε δημοσίευσή τους στο περιοδικό Science.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και χρόνια ότι άλλα ζώα, όπως οι αρουραίοι και τα ποντίκια, εξακολουθούν να παράγουν νέους νευρώνες σε όλη τη ζωή της. Για τον άνθρωπο οι πρώτες σημαντικές ενδείξεις ήρθαν το 1998, όταν ανιχνεύθηκε αναγέννηση των κυττάρων του ιππόκαμπου, μιας περιοχής που σχετίζεται με τη μνήμη και τη μάθηση.

Τώρα, νευροεπιστήμονες από τη Νέα Ζηλανδία και τη Σουηδία αναφέρουν ότι νέα κύτταρα που σχηματίζονται βαθιά στον εγκέφαλο, μέσα στις κοιλίες, μεταναστεύουν στον οσφρητικό βολβό. Η ανακάλυψη, σχολιάζει η ομάδα, υποδεικνύει ότι η όσφρηση, μια σημαντική αίσθηση στα τρωκτικά, έχει μεγάλη σημασία και στον άνθρωπο.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η απώλεια της όσφρησης ίσως είναι πρώιμο σημάδι της νόσου του Πάρκινσον -μια ένδειξη ότι τα κύτταρα του οσφρητικού λοβού είναι σημαντικά.

Στα τελευταία πειράματα, οι ερευνητές εξέτασαν τους εγκέφαλους ανθρώπων που είχαν πεθάνει από τον καρκίνο. Στους ασθενείς αυτούς είχαν γίνει ενέσεις μιας ουσίας που χρωματίζει τα νέα κύτταρα σε όλο το σώμα. Η ουσία είχε χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση καρκινικών κυττάρων, τελικά όμως χρησίμευσε και στις μεταθανάτιες αναλύσεις.

Μαγνητικές τομογραφίες και εικόνες ηλεκτρονικού μικροσκοπίου αποκάλυψαν χρωματισμένα κύτταρα βλαστικά κύτταρα σε μια μικρή περιοχή των κοιλιών του εγκεφάλου, καθώς και διαφοροποιημένους νέους νευρώνες στον οσφρητικό βολβό.

Τα βλαστικά κύτταρα που πολλαπλασιάζονται και δίνουν νέους ευρώνες ίσως αναλαμβάνουν και την επιδιόρθωση του εγκεφάλου σε περίπτωση βλάβης, δεν αποκλείεται όμως να σχηματίζουν τελικά και ορισμένους καρκινικούς όγκους.