Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

ΜΕΘΟΔΟΣ VOJTA

ΜΕΘΟΔΟΣ VOJTA: Η Μέθοδος που Επανεκπαιδεύει Λειτουργικά το Νευρικό και Μυϊκό Σύστημα

Οι μέθοδοι που αποσκοπούν στο ιδιαίτερα δύσκολο έργο της αποκατάστασης των παθήσεων του κεντρικού νευρικού συστήματος δεν είναι πολλές και ακόμα λιγότερες είναι αυτές που έχουν την δυνατότητα να βοηθήσουν το ανθρώπινο σώμα στην ολότητά του και σε όλες τις λειτουργίες και μάλιστα με τρόπο απόλυτα φυσικό. Η μέθοδος Vojta είναι ίσως η πιο αποτελεσματική τεχνική για την αντιμετώπιση σχεδόν όλων των παθήσεων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού αλλά και απλούστερων μυοσκελετικών προβλημάτων.

Ο Vaclav Vojta (1917-2000) που ανακάλυψε την ομώνυμη μέθοδο ήταν Τσέχος ιατρός νευρολόγος. Τελείωσε την ιατρική στο πανεπιστήμιο της Κάρλοβα και εκεί πήρε και τον τίτλο του καθηγητή. Το 1968 μετανάστευσε στη Γερμανία αρχικά στην Χαιδεμβέργη, στη συνέχεια στην Κολωνία και από το 1975 και έπειτα στο Kinderzentrum του Μονάχου. Το 1979 ίδρυσε το ομώνυμο κέντρο – σχολείο αποκατάστασης στη Ρώμη. Σήμερα η μέθοδος του εφαρμόζεται με θεαματικά αποτελέσματα σε όλα τα κράτη της Ευρώπης, στην Ασία, στην Αφρική και στην Νότια Αμερική. Η εφαρμογή της γίνεται πάντοτε από εξειδικευμένους φυσιοθεραπευτές. Η μέθοδος Vojta αφορά την αξιολόγηση και την θεραπεία σε παθήσεις του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος.

Η φιλοσοφία της μεθόδου έγκειται στην σφαιρικότητα του ανθρώπινου οργανισμού, δηλαδή στο γεγονός ότι ολόκληρο το ανθρώπινο σώμα είναι μια ενιαία μονάδα με κέντρο τον εγκέφαλο. Το νευρικό σύστημα αφού πάρει κάποιο εξωτερικό ερέθισμα από την περιφέρεια, το επεξεργάζεται και απαντά ανάλογα με το ερέθισμα. Η κινητική απάντηση δεν αφορά ποτέ έναν μεμονωμένο μυ, αλλά ολόκληρο το σώμα. Για να γίνει η ίδια ακριβώς κίνηση συμμετέχει διαφορετικά το σώμα ανάλογα με το αν ο άνθρωπος είναι όρθιος, ξαπλωμένος ή καθιστός. Η κάθε μορφής κινητικότητα δεν είναι επίκτητη στον άνθρωπο, και μία βλάβη στο σύστημα πληροφοριών (εγκέφαλος ή νωτιαίος μυελός), αλλοιώνει αυτό το σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών με το περιβάλλον. Συνέπεια αυτού είναι μια βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος να αλλοιώνει την κίνηση σε ολόκληρο το σώμα, αλλά και σε λειτουργίες του ανθρώπου. Η προσπάθεια βελτίωσης ή διόρθωσης του κάθε προβλήματος ξεχωριστά, μειώνει αισθητά την πιθανότητα θετικού αποτελέσματος.

Το θεραπευτικό τμήμα της μεθόδου αποκατάστασης που ανακάλυψε ο καθ. Vaclav Vojta λέγεται Σφαιρική Αντανακλαστική Κινητοποίηση. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της ο φυσιοθεραπευτής ενεργοποιεί αντανακλαστικά ολόκληρο το ανθρώπινο σώμα προκαλώντας κινήσεις που ανήκουν σε καθορισμένα κινητικά σύνολα τα οποία αναγνωρίζει εκ των προτέρων ο εγκέφαλος.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία βλάβη του νευρικού συστήματος που προσβάλλει τον εγκέφαλο ή τον νωτιαίο μυελό. Οι πλάκες που δημιουργούνται εμποδίζουν την φυσιολογική ροή της αγωγιμότητας από το κέντρο προς την περιφέρεια. Αυτό σημαίνει ότι οι εντολές που δίνει ο εγκέφαλος βρίσκουν με δυσκολία τον δρόμο προς τους αποδέκτες τους, δηλ τους μύες που είναι τα εκτελεστικά όργανα. Με την σφαιρική αντανακλαστική κινητοποίηση ενεργοποιείται δυνατά ολόκληρο το νευρικό σύστημα, και οι εντολές που φεύγουν απ΄ αυτό φτάνουν με μεγάλη ένταση στην περιφέρεια, αναγκάζοντας τον ανθρώπινο οργανισμό να λειτουργήσει φυσιολογικότερα.
Επειδή η μέθοδος δρα άμεσα στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα, η δράση της αφορά εκτός από τις λειτουργίες του μυοσκελετικού συστήματος και σχεδόν όλες τις λειτουργίες του ανθρώπου. Με την εφαρμογή της επηρεάζονται οι λειτουργίες του αυτόνομου ή φυτικού νευρικού συστήματος

- εφίδρωση -> ιδρωτοποιοί αδένες,
- ροή αίματος-> αγγειακό σύστημα,
- καρδιακοί παλμοί,
- αναπνοή (ρύθμιση αριθμού εισπνοών και εκπνοών και αναπνεόμενου όγκου αέρα),
- διούρηση και
- αφόδευση αλλά και της
- όρασης (π.χ. οριζόντιος νυσταγμός)
- ομιλίας
- της πέψης

Με την εφαρμογή της επίσης, καταπολεμούνται επιπλοκές ορθοπεδικής αιτιολογίας που προέρχονται από λανθασμένη στήριξη ή κίνηση του σώματος, όπως η φλεγμονή ή ο πόνος στον αυχένα, στη μέση, ή στα γόνατα (οσφυαλγίες, αρθρίτιδες, κ.λ.π.).

Σε κάθε περίπτωση η μέθοδος Vojta είναι ένα σημαντικό όπλο στην προσπάθεια βελτίωσης της κλινικής εικόνας του ασθενή, στην ουσιαστική αντιμετώπιση όλων των καταστάσεων που αναγκάζουν το σώμα να καθιερώσει παθολογικά και μη οικονομικά πρότυπα στάσης και κίνησης. Με την μέθοδο Vojta, στις περιόδους ύφεσης ο ασθενής ομαλοποιεί το περισσότερο δυνατό την κλινική του εικόνα, αλλά ταυτόχρονα προετοιμάζεται ώστε οι περίοδοι ώσης να είναι πιο ήπιες. Με την μέθοδο Vojta δεν διδάσκεται η σωστή θέση και κίνηση αλλά δίνεται η δυνατότητα στον ασθενή να δημιουργήσει την δική του πιο φυσιολογική, πιο αρμονική, και πιο αυτόνομη κινητικότητα.

Προσδιορίστηκε παράγοντας βλάβης των νευρικών ινών στην πολλαπλή σκλήρυνση.

Προσδιορίστηκε παράγοντας βλάβης των νευρικών ινών στην πολλαπλή σκλήρυνση.

Η δραστηριότητα των β-κυττάρων είναι ένας νέος τομέας για την έρευνα στη πολλαπλή σκλήρυνση, μια που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες και οι νοσοκομειακοί γιατροί μπορούν να προσεγγίσουν αυτήν την ασθένεια. Σε αυτήν την μελέτη, ο Δρ Yufen Qin και οι συνάδελφοί του από το UC Irvine’s School of Medicine ανέλυσαν δείγματα νωτιαίου ρευστού και ιστού από ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση για να προσδιορίσουν ουσίες που υποκινούν μια άνοση αντίδραση των β-κυττάρων. Παρατήρησαν ένα αυξημένο επίπεδο αντισωμάτων των β-κυττάρων στις εστίες απομυελίνωσης και στο νωτιαίο ρευστό που δεσμεύθηκε σε δύο συγκεκριμένα ένζυμα — GAPDH και TPI.

Αυτά τα δύο ένζυμα είναι ζωτικής σημασίας για αποδοτική ενεργειακή παραγωγή. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η σύνδεση αυτών των αντισωμάτων σε αυτά τα ένζυμα, ίσως να μειώνει τα επίπεδα παραγωγής του ATP — τα χημικά καύσιμα για τα κύτταρα — διαθέσιμα στα κύτταρα, το οποίο μπορεί τελικά να οδηγήσει στον εκφυλισμό και το θάνατο των νευρικών κυττάρων. Εκτός από τη λειτουργία παραγωγής ενέργειας, το ένζυμο GAPDH περιλαμβάνεται σε διάφορες γενετικές δραστηριότητες, όπως η δυνατότητα διακίνησης του RNA, η αντιγραφή και η επισκευή του DNA.

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η σύνδεση ανασταλτικών παραγόντων στα ένζυμα GAPDH και TPI μείωσε την παραγωγή ATP στους νευρώνες, που ακολουθήθηκε από τον προοδευτικό νευρωνικό εκφυλισμό και θάνατο. Επιπλέον, οι ασθενείς με την ανεπάρκεια TPI μπορούν να αναπτύξουν προοδευτικές νευρολογικές παθήσεις.

“Αυτή η έρευνα είναι συναρπαστική και ενδεχομένως σημαντική για τις μελλοντικές θεραπείες επειδή προσδιορίζει νέα αντισώματα που συνδέονται με τη πολλαπλή σκλήρυνση και που μπορούν να στοχεύσουν σε νέες θεραπείες,” αναφέρει ο Δρ Qin, βοηθός καθηγητής νευρολογίας. ” Αυτά είναι τα πρώτα αντισώματα που προσδιορίζονται με δραστηριότητα στους νευρίτες, η οποία είναι μια νέα περιοχή ερευνητές που μελετούν την παθολογία της πολλαπλής σκλήρυνσης.”

Βιταμίνη ίσως να εμποδίζει την αναπηρία στη πολλαπλή σκλήρυνση.

Βιταμίνη ίσως να εμποδίζει την αναπηρία στη πολλαπλή σκλήρυνση.

Μία από τις μορφές της βιταμίνης B3 και συγκεκριμένα η (Nicotinamide) είχε προστατευτική επίδραση στα νευρικά κύτταρα πειραματόζωων με το αντίστοιχο ζωικό πρότυπο της πολλαπλής σκλήρυνσης.
Η nicotinamide είναι μία μορφή της βιταμίνης B3.

Μελέτη προτείνει ότι αυτή η βιταμίνη λαμβανόμενη με ένεση ίσως να προστατεύει ασθενείς πολλαπλής σκλήρυνσης από εκτεταμένη μακροπρόθεσμη αναπηρία.

Αυτήν την περίοδο, δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική θεραπεία για τη χρόνια προοδευτική φάση της πολλαπλής σκλήρυνσης, όταν η σοβαρή αναπηρία είναι πιο πιθανή να εμφανιστεί.

Οι ερευνητές σταματήσανε τον κίνδυνο του νευρικού εκφυλισμού σε ποντίκια με παρόμοια συμπτώματα όπως στη σκλήρυνση δίνοντάς τους μια μορφή βιταμίνης Β3 αποκαλούμενη nicotinamide (νικοτιναμίδη).

Η μελέτη στο Children’s Hospital Boston δημοσιεύθηκε στο Journal of Neuroscience.

Η σκλήρυνση, που έχει επιπτώσεις σε περίπου 85.000 ανθρώπους στη Μεγάλη Βρετανία, είναι μια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Προκαλεί βλάβη στη μυελίνη, μια λιπαρή πρωτεΐνη, η οποία περιβάλλει τις νευρικές ίνες, διαταράσσοντας τη δυνατότητα να διευθυνθούν τα ηλεκτρικά ερεθίσματα από και προς τον εγκέφαλο.

Πολλοί ασθενείς αναπτύσσουν μια μορφή της ασθένειας αποκαλούμενη υποτροπιάζουσα – διαλείπουσα σκλήρυνση, στην οποία οι περίοδοι της ασθένειας ακολουθούνται από πλήρη ή μερική αποκατάσταση. Σε αυτήν την πρόωρη φάση τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν.

Αλλά τελικά οι ασθενείς μπορεί να εισέλθουν στη χρόνια προοδευτική φάση, για την οποία δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική θεραπεία.

Η ομάδα της Βοστόνης εργάστηκε σε ποντίκια με μια παρόμοια με τη σκλήρυνση ασθένεια αποκαλούμενη Πειραματική Αυτοάνοση Εγκεφαλίτιδα (ΠΑΕ).

Διαπίστωσαν ότι οι καθημερινές εγχύσεις νικοτιναμίδης (nicotinamide) προστάτευσαν τα νευρικά κύτταρα των ζώων από την απώλεια μυελίνης και σταθεροποίησαν τη κατάσταση εκείνων των κυττάρων που ήδη είχαν επηρεαστεί.

Όσο μεγαλύτερη η δόση νικοτιναμίδης, τόσο μεγαλύτερη η προστατευτική επίδραση. Ο βαθμός αναπηρίας των πειραματόζωων αξιολογήθηκε σε μια κλίμακα από το ένα έως το πέντε. Τα ποντίκια που έλαβαν τις υψηλότερες δόσεις νικοτιναμίδης κατατάχθηκαν μεταξύ ενός και δύο βαθμών αναπηρίας, ενώ τα ζώα που δεν έλαβαν καμία έγχυση σημείωσαν ανάπτυξη αναπηρίας μεταξύ τριών και τεσσάρων βαθμών.

Χημική ουσία “κλειδί”.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η νικοτιναμίδη (nicotinamide) αύξησε τα επίπεδα μίας κρίσιμης χημικής ουσίας αποκαλούμενη nicotinamide adenine dinucleotide (NAD), νικοτιναμιδική δυνουκλεοτιδική αδενίνη (ΝΔΑ) στο νευρικό σύστημα των ζώων.

Η νικοτιναμίδη (nicotinamide) επίσης μείωσε σημαντικά τα νευρολογικά συμπτώματα ακόμα και όταν καθυστέρησε η θεραπεία μέχρι 10 ημέρες μετά από την πρόκληση της Πειραματικής Αυτοάνοσης Εγκεφαλίτιδας ΠΑΕ - αυξάνοντας την ελπίδα ότι θα είναι επίσης αποτελεσματική στα μεταγενέστερα στάδια της πολλαπλής σκλήρυνσης σε ανθρώπους.

Ο ερευνητής που ηγήθηκε της έρευνας Dr Shinjiro Kaneko είπε:”Όσο νωρίτερα ξεκίνησε η θεραπεία, τόσο καλύτερη η επίδρασή της, αλλά ελπίζουμε ότι η nicotinamide μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς που είναι ήδη στο χρόνιο στάδιο.”

Οι ερευνητές είπαν ότι η νικοτιναμίδη ήταν φτηνή και με λίγες παρενέργειες.

Εντούτοις, δήλωσαν ότι χρειάζεται περαιτέρω εργασία για να εξεταστεί η επίδρασή της στους ανθρώπους.

Ο Simon Gillespie, ανώτερος υπάλληλος του MS Society, είπε: “Οποιαδήποτε πιθανή θεραπεία για τη μείωση της χρόνιας προόδου της αναπηρίας στη πολλαπλή σκλήρυνση αξίζει να συνεχιστεί.

“Είναι μία ενδιαφέρουσα πρόωρη έρευνα που επιθυμούμε να δούμε ολοκληρωμένη, προσθέτοντας με τη καθιερωμένη σύνεση πως ότι λειτουργεί στα ποντίκια δεν έχει πάντα τα ίδια αποτελέσματα στους ανθρώπους.”

Ένας εκπρόσωπος του MS Trust είπε: “Είναι ενδιαφέροντα αποτελέσματα, αλλά οι μελέτες στα ποντίκια με το πειραματικό αντίστοιχο της πολλαπλής σκλήρυνσης δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε μια επιτυχή θεραπεία για τους ανθρώπους με πολλαπλή σκλήρυνση.

Νέο χάπι για την σκλήρυνση κατά πλάκας δοκιμάζουν στην Αμερική

Νέο χάπι για την σκλήρυνση κατά πλάκας δοκιμάζουν στην Αμερική

Καινούργια έρευνα φαρμάκου σε χάπι για τη σκλήρυνση κατα πλάκας ξεκίνησε με την καινούργια εγγραφή στην Αμερική για την Τρίτη φάση – δοκιμή, δια του στόματος φαρμάκου Cladribine (Mylinax). Αυτή η εκδοχή σε χάπι απο ενέσιμο (το συγκεκριμένο φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μίας μορφής λευχαιμίας), θα εκτιμηθεί ως θεραπεία οπως οι ιντερφερόνες για υποτροπιάζουσες μορφές της σκλήρυνσης κατα πλάκας (MS).

Αυτή η πολυεθνική έρευνα η οποία ξεκίνησε το 2005 έξω απο την Αμερική, δε θα λήξει αν δε συμπεριλληφθούν 17 Αμερικάνικες τοποθεσίες δοκιμών.
Η δύχρονη δοκιμή θα περιλλαμβάνει 1200 ασθενείς, θα περιέχει κλινικές υποτροπές, προοδευτική αναπηρία και την εγκεφαλική ενεργιτικότητα στη μαγνιτική τομογραφία (MRI).
Σε προηγούμενες κλινικές δοκιμές του CLIDRIBINE οι οποίες γίνονταν σε ενέσιμη μορφή, παρατηρήθηκε η μείωση εμφάνισης καινούργιων αλλοιώσεων όπως φαίνεται στη μαγνητική τομογραφία, όπως και των υποτροπών.
Η επέκταση αυτών των κλινικών δοκιμών μπορεί να επισπεύσει την έγκριση ενός βασικού ερευνιτικού στόχου: Της πρώτης θεραπείας δια του στόματος. Έμμεσα η Teva neuroscience είναι επίσης αναμεμυγμένη σε αυτήν την έρευνα απο την πρόσφατη ανάμειξη της Ivax πρώην ανταγωνίστρια εταιρεία.

Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Διαψεύδοντας τους μύθους της ανικανότητας

Σκλήρυνση κατά Πλάκας: Διαψεύδοντας τους μύθους της ανικανότητας
Σαν φοιτητής φυσικοθεραπείας το 1970, ο Τόμας Χολτάκερς έμαθε να βοηθάει ανθρώπους να ξεπερνάνε τις δυσκολίες που επιφέρουν οι τραυματισμοί τους στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Όταν ο Χολτάκερς διαγνώστηκε με ΣΚΠ, συμπλήρωσε τη δουλειά της φυσικοθεραπείας του με διορατικότητα την οποία απέκτησε από την προσωπική του εμπειρία. Σήμερα, ο Χολτάκερς συνταξιούχος πλέον, ενεργώς ενθαρρύνει τη θετική σκέψη για να βοηθήσει τους ανθρώπους με αναπηρίες να γνωρίσουν τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής.

Κάτοικος του Νιου Τζέρσευ, ο Χολτάκερς ήταν ενεργός στο γυμνάσιο και στις αθλητικές δραστηριότητες του Κολλεγίου.
Μετά το Κολλέγιο, o Χολτάκερς δούλεψε σαν καθηγητής φυσικοθεραπείας και προπονητής.
Αργότερα οι επαγγελματικές του επιδιώξεις τον οδήγησαν να εγγραφεί στο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας της Κλινικής Μάγιο, Ρότσεστερ,Μιν. Ο Χολτάκερς αποφοίτησε από το πρόγραμμα το 1972 και έγινε φυσικοθεραπευτής σε μια μονάδα εντατικής παρακολούθησης νοσοκομείου.
Εκείνη την εποχή, ο Χολτάκερς ανέπτυξε τα πρώτα συμπτώματα της ΣΚΠ -μια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος που δημιουργεί προβλήματα κίνησης και συντονισμού, πόνο ή μυρμήγκιασμα στα άκρα, προβλήματα όρασης και κούραση.
Μετά τη διάγνωση του , ο Χολτάκερς μεταφέρθηκε σε μια μονάδα που θα μπορούσε να δουλέψει μαζί με ασθενείς που είχαν επίσης ΣΚΠ.
Στο τέλος ο Χολτάκερς βρήκε το δρόμο του με το να ισορροπεί τη φροντίδα των ασθενών και να αναπτύσσει τρόπους εκπαίδευσης τους «Η θέληση μου να δουλεύω με ασθένειες ήταν ο λόγος που έγινα φυσικοθεραπευτής» είπε ο Χολτάκερς. «Αλλά επίσης απολάμβανα να αναπτύσσω εκπαιδευτικές πληροφορίες». Και τα δυο ήταν μια πνευματική πρόκληση, και επιπλέον ήταν σωματικά πραγματοποιήσιμα.
Η συναισθηματική σκληρότητα και ένα περιβάλλον συμπαράστασης: Είναι εργαλεία που χρειάζονται για να γίνει η δουλειά.
Δουλεύοντας με μια ανικανότητα μπορεί να σου προσφέρει ικανοποίηση, αλλά όχι χωρίς προκλήσεις – φυσικές και συναισθηματικές.
«Όταν έχεις μια προοδευτική κατάσταση, είναι δύσκολο να αντιμετωπίζεις ένα μέλλον με αβεβαιότητα», λέει ο Χολτάκερς. «Είναι σημαντικό να θέσεις τους δικούς σου ενδοιασμούς στην άκρη και συνεχώς να προσαρμόζεσαι στις αλλαγές που η ασθένεια φέρνει στη ζωή σου».
Ο Χολτάκερς πιστεύει σε ένα υποστηρικτικό εργασιακό περιβάλλον για την επιτυχία στη δουλειά του.
«Πολλοί άνθρωποι με αναπηρίες θέλουν να δουλεύουν», λέει ο Χολτάκερς. «Η τεχνολογία είναι εκεί έξω για να προσφέρει υλική υποδομή σε πολλά εργασιακά περιβάλλοντα. Αλλά και η υποστήριξη από τους ανωτέρους, τους συνεργάτες και από τη διοίκηση είναι εξίσου σημαντική».
Για τους ανθρώπους που ανησυχούν να δουλεύουν με κάποια αναπηρία, ο Χολτάκερς λέει:
«Μεγιστοποίησε την ικανότητα σου και προσπάθησε να περιορίσεις την ανικανότητα σου. Η προσαρμοστικότητα είναι περισσότερο πνευματική παρά σωματική.
Εξόρκισε τους μύθους και άλλαξε αντίληψη για τη ζωή».
Ο Χολτάκερς προσπαθεί να καταρρίψει την λανθασμένη άποψη που θέλει τη σωματική αναπηρία ενός ανθρώπου να οδηγεί σε μια αντίστοιχη ψυχική.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι με αναπηρίες μπορούν να σκεφτούν μόνοι τους, να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις, και οι σωματικές τους λειτουργίες να είναι ανεξάρτητες από τις πνευματικές- να δρουν με ένα διαφορετικό τρόπο», λέει ο Χολτάκερς.
Ο Χολτάκερς ομολογεί ότι τα χρόνια του σαν φυσιοθεραπευτής του έδωσαν τη δυνατότητα να αλλάξει την αντίληψη και τη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στις αναπηρίες.
Αλλά πρώτα έπρεπε να αλλάξει τη δική του αντίληψη για το τι πίστευαν οι άλλοι για αυτόν σαν άτομο με αναπηρία.
«Τελικά αποφάσισα ότι αν ένα άτομο έχει πρόβλημα με την αναπηρία μου, τότε είναι δικό του/ης πρόβλημα», εξηγεί ο Χολτάκερς. «Δε θα περιορίσω τη ζωή μου βασιζόμενος στο φόβο του πως οι άλλοι θα αντιδράσουν στην αναπηρία μου».
Η δύναμη της θετικής σκέψης.
Ο Χολτάκερς ενεργά ενθαρρύνει τη δημιουργία της θετικής σκέψης.
«Η συμπεριφορά προς τον εαυτό σου αντανακλά πίσω σε εσένα από αυτούς που βρίσκονται γύρω σου» λέει ο Χολτάκερς. «Κάθε μέρα, να προκαλείς τον εαυτό σου να αντιδρά θετικά σε συνθήκες αρνητικές.
Όταν παρουσιάζεις μια θετική συμπεριφορά, όσοι βρίσκονται γύρω σου επηρεάζονται και αυτοί θετικά».