Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2009

Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

Βάσος Σκουτέλλας, Ρευματολόγος.

Πηγή: http://www.disabled.gr/

Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος, ΣΕΛ (Systemic Lupus erythematodus-SLE) ανήκει στην οικογένεια των ρευματικών παθήσεων. Οι ρευματικές παθήσεις προσβάλλουν τις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα τμήματα του σώματος και συχνά περιλαμβάνουν κι ανωμαλίες του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ο λύκος μπορεί να προσβάλει όχι μόνο τις αρθρώσεις και τους μυς, αλλά και το δέρμα, τα νεφρά, το νευρικό σύστημα, τους πνεύμονες, την καρδιά και τα αιμοποιητικά όργανα. Ο λύκος μπορεί να προκαλέσει ελαφρές διαταραχές σε μερικά άτομα, αλλά σε άλλους μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Κάθε άτομο είναι διαφορετικό και ότι ισχύει για την πάθηση κάποιου άλλου ατόμου μπορεί να μην ισχύει για σας.

Υπάρχουν κάποια βασικά δεδομένα για τον λύκο, τα οποία θα πρέπει να γνωρίζετε. Όταν είστε καλά πληροφορημένοι, μπορείτε να δραστηριοποιηθείτε, έτσι ώστε να προσπαθήσετε προς αυτή την κατεύθυνση σε συνεργασία με τον γιατρό σας και άλλους επαγγελματίες υγείας.

Ίσως θελήσετε κάποιοι άλλοι που βρίσκονται κοντά σας να διαβάσουν αυτό το φυλλάδιο, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την πάθησή σας. Αυτό θα τους διευκολύνει να σας βοηθήσουν με τον λύκο.

Τι είναι ο λύκος

Υπάρχουν δύο κοινές μορφές λύκου: ο δισκοειδής και ο συστηματικός. Ο δισκοειδής λύκος είναι μια ασθένεια του δέρματος, που συχνά είναι χρόνιος και οδηγεί στην δημιουργία ουλών. Μπορεί να περιορίζετε στο δέρμα και να μην συνδέεται με παθήσεις άλλων συστημάτων του οργανισμού. Σε άλλες περιπτώσεις ο δισκοειδής λύκος μπορεί να αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά της συστηματικής μορφής του λύκου. Αυτό το κείμενο ασχολείται με την συστηματική μορφή της πάθησης.

Ο λύκος είναι μια χρόνια, συστηματική, φλεγμονώδης πάθηση. Χρόνια πάθηση σημαίνει ότι διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα, πιθανότατα για το υπόλοιπο της ζωής σας. Πάντως, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι με λύκο παρουσιάζουν διακυμάνσεις στην δραστηριότητα της πάθησης, γνωστές ως εξάρσεις και υφέσεις. Κατά καιρούς μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου ενδείξεις ή συμπτώματα του λύκου (υφέσεις). Μερικά άτομα έχουν πλήρεις και μεγάλης διάρκειας υφέσεις. Η συστηματική πάθηση είναι αυτή στην οποία πολλά διαφορετικά τμήματα του σώματος μπορεί να προσβληθούν. Ο όρος φλεγμονώδης αναφέρεται στην αντίδραση του οργανισμού, που οδηγεί σε πόνο, θερμότητα, ερυθρότητα και διόγκωση. Αν κι ο λύκος είναι μια χρόνια πάθηση, αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορείτε να έχετε μια ολοκληρωμένη ζωή. Οι χρόνιες παθήσεις δεν θεραπεύονται, αλλά μπορούν να ελεγχθούν με την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.

Τι προκαλεί το λύκο

Δεν γνωρίζουμε τα αίτια που προκαλούν το λύκο. Οι γιατροί και οι επιστήμονες συμφωνούν ότι είναι μια αυτοάνοσος πάθηση. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι η φυσική άμυνα του οργανισμού σας εναντίον της πάθησης. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αναπτύσσονται προστατευτικές ουσίες (αντισώματα) που κυκλοφορούν στο αίμα σας για να καταπολεμήσουν π.χ. τα βακτηρίδια που εισέβαλαν στον οργανισμό σας. Στο λύκο μπορεί να σχηματίζονται αντισώματα ακόμη και χωρίς την παρουσία ξένων ουσιών όπως τα βακτηρίδια. Αυτά τα αντισώματα ονομάζονται αυτοαντισώματα, επειδή επιτίθενται στους ιστούς του ίδιου του οργανισμού. Αυτό με την σειρά του προκαλεί φλεγμονή και βλάβη στους ιστούς του ίδιου του οργανισμού και μπορεί να καταλήξει στα συμπτώματα τα οποία παρουσιάζουν τα άτομα με λύκο. Τι προκαλεί την αλυσίδα των γεγονότων που οδηγεί σε αυτή την ανώμαλη αντίδραση είναι άγνωστο.

Κάποιες μελέτες δείχνουν ότι ορισμένα άτομα κληρονομούν την τάση να αποκτήσουν λύκο. Το συμπέρασμα αυτό προέρχεται από το γεγονός ότι μερικές νέες περιπτώσεις λύκου μπορούν να είναι ποιο κοινές σε μια οικογένεια, της οποίας ένα μέλος ήδη έχει την πάθηση. Πάντως δεν υπάρχουν αποδείξεις για το ότι ο λύκος μεταδίδεται απ' ευθείας, για παράδειγμα από την μητέρα στην κόρη. Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι ίσως ένας ιός μπορεί να πυροδοτήσει την ανάπτυξη του λύκου και την εμφάνιση των συμπτωμάτων της πάθησης σε άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση.

Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για άλλες παθήσεις όπως υψηλή αρτηριακή πίεση αίματος, ορισμένα καρδιακά προβλήματα, επιληψία και ψυχιατρικά προβλήματα όπως οξεία κατάθλιψη, μπορούν να προκαλέσουν πολλά από τα συμπτώματα και τις παθολογικές εξετάσεις αίματος του λύκου. Αυτά τα συμπτώματα σχεδόν πάντα εξαφανίζονται με την διακοπή του υπεύθυνου φαρμάκου.

Ποιοι παθαίνουν λύκο

Ο λύκος προσβάλει τις γυναίκες σχεδόν 8 με 10 φορές συχνότερα απ' ότι τους άντρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συμπτώματα πρωτοεμφανίζονται σε γυναίκες τις αναπαραγωγικής ηλικίας (συνήθως 18-45 χρονών). Πάντως ο λύκος μπορεί να εμφανιστεί και σε μικρά παιδιά ή μεγαλύτερα άτομα. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα τις μαύρης φυλής και σε ομάδες Ασιατών, Βόρειων Αμερικανών, Ινδιάνων, απ' ότι σε άτομα τις λευκής φυλής.

Τι συμβαίνει στο λύκο

Δεν υπάρχει ομοιόμορφος τύπος συμπτωμάτων στην έναρξη του λύκου. Πυρετός, αδυναμία, κόπωση ή απώλεια βάρους μπορούν να είναι μεταξύ των πρώτων συμπτωμάτων της πάθησης. Εξάνθημα του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί στο πρόσωπο, το λαιμό ή τα χέρια. Όταν αυτό το εξάνθημα περιλαμβάνει τη μύτη και τα μάγουλα, ονομάζεται εξάνθημα της πεταλούδας. Σε άτομα που είναι πολύ ευαίσθητα στο υπεριώδες φως, το εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί ή να χειροτερέψει μετά από έκθεση στον ήλιο. Μερικές φορές τα δάκτυλα είναι ασυνήθιστα ευαίσθητα στο κρύο και γίνονται μπλε κατά την έκθεση σε αυτό. Αυτή η αλλαγή χρώματος ονομάζεται φαινόμενο Raynaud (Ρεϊνό).

Ένα άλλο σύμπτωμα του λύκου μπορεί να είναι οι αρθραλγίες στα δάκτυλα των χεριών, τους αγκώνες, τα γόνατα ή τους αστραγάλους. Αν και οι αρθρώσεις μπορεί να είναι ερυθρές, ζεστές ή διογκωμένες, η ανάπτυξη παραμορφώσεων είναι μάλλον ασυνήθιστη. Ένα αίσθημα πρωινής δυσκαμψίας των αρθρώσεων και μυών μπορεί να συνοδεύει το πρωινό ξύπνημα και μπορεί να εμφανίζεται ακόμα και χωρίς πόνο στις αρθρώσεις. ¶λλα συνήθη συμπτώματα της ασθένειας περιλαμβάνουν μικρούς πόνους, διόγκωση λεμφαδένων, ανορεξία, χαμηλή θερμοκρασία, τριχόπτωση, ναυτία και εμετό. Μπορεί να υπάρξει αυξημένη τάση για λοιμώξεις, αναιμία ή εύκολη αιμορραγία. Η αναιμία οφείλεται στην ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος, προκαλώντας αδυναμία, ωχρότητα ή ακόμα και δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή). Ορισμένα άτομα με λύκο έχουν αυξημένη τάση για δημιουργία θρόμβων.

¶λλα συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν την ορογονίτιδα (φλεγμονή του βλεννογόνου ορισμένων οργάνων π.χ. της καρδιάς ή των πνευμόνων)προκαλώντας συμπτώματα πόνου με την αναπνοή ή δύσπνοια. Συχνά εμφανίζονται προβλήματα στα νεφρά. Στα πρώιμα στάδια, ίσως να μην υπάρχουν συμπτώματα συμμετοχής των νεφρών, αν και μπορεί να εμφανιστεί οίδημα (πρήξιμο) στα κάτω άκρα, αν υπάρχει απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα.

Ορισμένες φορές τα άτομα με λύκο παρουσιάζουν κατάθλιψη ή ανικανότητα συγκέντρωσης. Μπορούν να εμφανιστούν απότομες αλλαγές στη διάθεση ή ασυνήθιστη συμπεριφορά. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να οφείλονται στην ίδια την ασθένεια ή να αποτελούν αντίδραση στις αλλαγές που προκαλούνται από την ασθένεια στην εμφάνιση και την ενεργητικότητα. Ένα μικρό ποσοστό ατόμων μπορεί να παρουσιάσουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα νευρολογικά και ψυχολογικά (π.χ. σπασμοί όμοιοι με της επιληψίας) που σπάνια επιμένουν.

Ο γιατρός θα πρέπει να σας παρακολουθεί στενά για οποιαδήποτε σημεία ή συμπτώματα αυτών των προβλημάτων και όταν αυτά εμφανισθούν θα πρέπει να αρχίσει γρήγορα η θεραπεία. Να θυμάστε ότι ο λύκος έχει πολλές μορφές. Μπορεί να έχετε μερικά από αυτά τα προβλήματα. Πολλοί άνθρωποι τα καταφέρνουν χωρίς πολλά προβλήματα.

Διάγνωση

Μερικές φορές είναι δύσκολο να διαγνωστεί ο λύκος, ειδικά σε άτομα με ήπια συμπτώματα. Ο γιατρός σας θα σας κάνει πολλές ερωτήσεις και μια πλήρη φυσική εξέταση. Μετά, θα πρέπει να γίνουν ορισμένες εξετάσεις, π.χ. γενική αίματος για να φανεί αν έχετε μειωμένο αριθμό ερυθρών, λευκών αιμοσφαιρίων ή αιμοπεταλίων (κύτταρα που αποτρέπουν την αιμορραγία και την θρόμβωση).

Αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι έχετε λύκο, πρέπει να γίνει εξέταση αίματος για να εξακριβωθεί αν έχετε ένα τύπο αντισώματος που βρίσκεται στο αίμα σχεδόν όλων όσων πάσχουν από λύκο. Αυτό ονομάζεται αντιπυρηνικό αντίσωμα -ΑΝΑ-(antinuclear antibody). Μπορούν να γίνουν κι άλλες εξετάσεις αίματος που βοηθούν στη διάγνωση και τον έλεγχο της δραστηριότητας της νόσου. Οι βιοχημικές εξετάσεις αίματος θα βοηθήσουν να εξακριβωθεί αν λειτουργούν φυσιολογικά ζωτικά όργανα όπως τα νεφρά και το συκώτι. Επειδή συχνά εμφανίζονται προβλήματα στα νεφρά, μπορεί να χρειασθεί να κάνετε γενική ούρων, συλλογή ούρων εικοσιτετραώρου ή σπανιότερα βιοψία νεφρού, κατά την οποία αφαιρείται ένα μικρό κομμάτι ιστού από τα νεφρά, και υποβάλλεται σε ειδικές εξετάσεις.

Μπορεί επίσης να γίνει ακτινογραφία θώρακος, για να ελεγχθεί η πιθανή συμμετοχή της καρδιάς και των πνευμόνων. Ακόμη μπορεί να γίνει ηλεκτροκαρδιογράφημα, ώστε να εξακριβωθεί τυχών συμμετοχή της καρδιάς.

Σε μερικά άτομα με λύκο, μπορεί όλα τα εργαστηριακά τεστ να είναι φυσιολογικά, παρ' όλες τις άλλες ενδείξεις της πάθησης. Ένα από τα προβλήματα της διάγνωσης είναι ότι δεν υπάρχει μια μοναδική ομάδα συμπτωμάτων, μια μορφή πάθησης ή μια ομάδα εξετάσεων για όλους τους ασθενείς με λύκο.

Θεραπεία

Το πρόγραμμα θεραπείας για τον λύκο περιλαμβάνει την φαρμακευτική αγωγή, την ανάπαυση όταν η νόσος είναι ενεργός και την προσοχή στην έκθεση στον ήλιο.

Ο λύκος είναι μια απρόβλεπτη πάθηση. Τα σημεία της πάθησης εμφανίζονται και εξαφανίζονται, μερικές φορές χωρίς κανένα φαινομενικό λόγο. Επειδή ο λύκος παίρνει τόσες πολλές διαφορετικές μορφές το να βρεθεί η σωστή ισορροπία της δικής σας θεραπείας παίρνει καιρό, αλλά είναι πολύ σημαντική. Απ' τη στιγμή που έχει ξεκινήσει 'ένα αποτελεσματικό θεραπευτικό πρόγραμμα, συνεχίστε το πιστά. Αν τα συμπτώματα αλλάξουν ενημερώστε τον γιατρό σας, ώστε να συνεργαστείτε μαζί του για την τροποποίηση του προγράμματός σας.

Ανάπαυση και άσκηση

Αν κουράζεστε εύκολα, χρειάζεται να διατηρείτε μια ισορροπία μεταξύ ανάπαυσης και δραστηριότητας. Μέρος αυτής της ισορροπίας περιλαμβάνει το να ρυθμίζεται τον εαυτό σας κατά την διάρκεια της ημέρας κι επίσης από μέρα σε μέρα. Αφήστε αρκετό χρόνο να τελειώσετε κάτι που αρχίσατε, ώστε να μην νιώσετε πιεσμένοι. Μην προσπαθείτε να κάνετε πολλά πράγματα κάθε φορά. Να είστε ρεαλιστές. Προγραμματισμός και ρύθμιση χρόνου σημαίνει επίσης να κάνετε τα δυσκολότερα πράγματα όταν βρίσκεστε στην καλύτερη κατάσταση.

Συνήθως δεν απαιτείται να εγκαταλείψετε τις συνηθισμένες σας δραστηριότητες. Πάντως ίσως να χρειαστεί να περιορίσετε κοπιαστικές δραστηριότητες, ειδικά όταν νιώθετε ότι πλησιάζει κάποια έξαρση. Η αναλαμπή είναι μια περίοδος κατά την οποία τα συμπτώματα της πάθησης εμφανίζονται ή χειροτερεύουν. Κατά την διάρκεια της έξαρσης μη διστάσετε να ζητήσετε από άλλους στην οικογένεια να βοηθήσουν στο σπίτι. Ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε να ζητήσετε από κάποιον να σας βοηθήσει στις οικιακές δουλειές.

Όταν βρίσκεστε στη δουλειά προσπαθήστε να κάνετε μικρά διαλείμματα και να εναλλάσσετε τις δραστηριότητες. Ίσως χρειαστεί να μειώσετε τις ώρες που εργάζεστε. Αν το να μειώσετε τις ώρες της εργασίας σας, παρουσιάζει προβλήματα στην παρούσα εργασία σας, ένας σύμβουλος επαγγελματικής αποκατάστασης ίσως σας βοηθήσει να βρείτε μια δουλειά με πιο ελαστικό ή μειωμένο ωράριο ή και λιγότερο κουραστική.

Είναι εξίσου σημαντικό να κάνετε κατάλληλες ασκήσεις σε καθημερινή βάση. Μπορείτε να τις κάνετε όταν η πάθηση δεν βρίσκετε σε ενεργό στάδιο και νιώθετε καλύτερα. Πάντως, ακόμα και κατά την διάρκεια της έξαρσης το να κάνετε μια ποικιλία ενεργητικών και παθητικών ασκήσεων βοηθά σημαντικά για την αποφυγή της δυσκαμψίας και ατροφίας των μυών. Ένας φυσιοθεραπευτής, που κατευθύνετε από τον γιατρό σας, μπορεί να σας βοηθήσει να φτιάξετε ένα πρόγραμμα ασκήσεων που ταιριάζει στο καθημερινό σας πρόγραμμα και την τωρινή σας κατάσταση.

Δίαιτα

Το ισορροπημένο διαιτολόγιο, αποτελεί σημαντικό μέρος του θεραπευτικού προγράμματος. Κατά καιρούς, όταν ο λύκος είναι σε δραστηριότητα και η όρεξή σας είναι μικρή, ίσως σας βοηθήσει, το να πάρετε μια ημερήσια πολυβιταμίνη. Ο γιατρός μπορεί να σας γράψει κάποιες ειδικές βιταμίνες, για συγκεκριμένα προβλήματα του λύκου. Είναι σημαντικό να θυμάστε πάντως, ότι οι υπερβολικές δόσεις βιταμινών μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρές παρενέργειες. Θα πρέπει να είστε σίγουροι πως ο γιατρός σας γνωρίζει τα σκευάσματα βιταμινών που παίρνετε.

Κατά καιρούς ίσως χρειαστεί να κάνετε κάποια ειδική δίαιτα, εξ' αιτίας των προβλημάτων που δημιουργούνται από κάποια σημεία ή συμπτώματα του λύκου σας, όπως π.χ. η βλάβη των νεφρών. Δίαιτα χαμηλή σε αλάτι θα βοηθήσει στην μείωση του οιδήματος. Όταν τα νεφρά δεν λειτουργούν φυσιολογικά, ίσως είναι αναγκαίο να περιοριστεί η ποσότητα πρωτεΐνης στη δίαιτα.

Ορισμένοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι η δίαιτα που είναι πλούσια σε λάδι ψαριού, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην πορεία του λύκου, εμποδίζοντας την φλεγμονή να αναπτυχθεί. Οι κλινικές δοκιμές της δίαιτας με λάδι ψαριού σε άτομα με λύκο, βρίσκονται στα πρώτα στάδια.

Φαρμακευτική αγωγή

Η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη, σε πολλά άτομα, στην αντιμετώπιση του λύκου. Εξ' αιτίας του μεταβαλλόμενου χαρακτήρα του λύκου, το είδος και η ποσότητα των φαρμάκων πιθανόν να αλλάζει συχνά.

Η αλλαγή της ποσότητας και του είδους του φαρμάκου που παίρνετε, είναι μια απόφαση που βγαίνει μέσα από συζήτηση με τον γιατρό σας. Το να αλλάζετε την θεραπεία σας ή το να μην παίρνετε κανένα φάρμακο απ' αυτά που έχει συστήσει ο γιατρό σας, μπορεί να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα. Μπορεί επίσης να δυσκολέψει τον γιατρό σας στην εκτίμηση της πορείας της ασθένειας και της αποτελεσματικότητας της αγωγής σας. Αν αρχίσετε να παίρνετε κάποιο φάρμακο χωρίς την ιατρική συμβουλή, θα μπορούσε να σας κάνει κακό, είτε αλληλεπιδρώντας με κάποια άλλα φάρμακα που σας έχουν συστηθεί, είτε προκαλώντας παρενέργειες όμοιες με κάποια από τα συμπτώματα του λύκου.

Η ασπιρίνη και τα άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα

Μερικές φορές η ασπιρίνη είναι το μόνο φάρμακο που συστήνει ο γιατρός. Επειδή η ασπιρίνη χρησιμοποιείται συχνά για ελαφρά προβλήματα, ίσως πιστεύετε ότι δεν είναι πολύ σημαντική. Πάντως, η ασπιρίνη είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό παυσίπονο. Επιπλέον είναι αντιφλεγμονώδες φάρμακο, που βοηθά στην αντιμετώπιση της δυσκαμψίας των αρθρώσεων. Αλλά είναι ωφέλιμη μόνο όταν χρησιμοποιείται όπως σας καθορίζεται, συνήθως σε τακτά χρονικά διαστήματα σε μεγάλες δόσεις.

Ορισμένα άτομα παρουσιάζουν στομαχικές διαταραχές όταν παίρνουν υψηλές δόσεις ασπιρίνης. Ένας τρόπος μείωσής τους είναι να παίρνετε τα δισκία κατά την διάρκεια του γεύματος ή μαζί με γάλα. ¶λλος τρόπος είναι να χρησιμοποιείται εντεροδιαλυτές ασπιρίνες, δηλαδή που δεν διαλύονται στο στομάχι αλλά στο έντερο. Μια άλλη λύση είναι να παίρνετε αντιόξινα περίπου μισή ώρα μετά τα γεύματα καθώς και την ώρα του ύπνου, με σκοπό να προστατεύσετε το βλεννογόνο του στομάχου.

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα -ΜΣΑΦ- έχουν ιδιότητες παρόμοιες με της ασπιρίνης. Μερικά από αυτά είναι η ινδομεθακίνη, η ναπροξένη, η τενιξικάμη, η ιβομπρουφαίνη κ.α. Σε ορισμένα άτομα τα φάρμακα αυτά μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικά και καλύτερα ανεκτά από την ασπιρίνη. Όλα έχουν πιθανότητες να παρουσιάσουν στομαχικό ερεθισμό και μερικά μπορούν να δημιουργήσουν συγκεκριμένες παρενέργειες όπως π.χ. ζάλη και διάρροια. Μερικά ΜΣΑΦ έχουν μεγάλη διάρκεια δράσης, κάτι που θα βοηθήσει σημαντικά στο να βρείτε την φαρμακευτική εκείνη αγωγή που ταιριάζει στον τρόπο ζωής σας.

Η ασπιρίνη και τα περισσότερα ΜΣΑΦ, μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο συκώτι ή να τροποποιήσουν την λειτουργία των νεφρών. Συνήθως η βλάβη μπορεί να αποκατασταθεί με την διακοπή ή την ελάττωση της δόσης.

Ανθελονοσιακά φάρμακα

Μερικοί γιατροί συνταγολογούν φάρμακα παρόμοια με την κινίνη, φάρμακο που χρησιμοποιείται στην ελονοσία. Απ' αυτά το πιο κοινό για τον λύκο είναι η δοξυχλωροκίνη (plaquenil). Δεν υπάρχει γνωστή σχέση ανάμεσα στον λύκο και την ελονοσία και κανείς δεν ξέρει πως δρουν αυτά τα φάρμακα στον λύκο. Είναι πάντως χρήσιμα στην αντιμετώπιση του δισκοειδούς λύκου, όπως π.χ. ο πυρετός, οι αρθραλγίες και η πλευρίτιδα. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν την αντίσταση κατά την έκθεση στον ήλιο και μπορούν να εμποδίσουν την εμφάνιση εξανθημάτων του λύκου και των συμπτωματικών προβλημάτων κατά την έκθεση σε υπεριώδες φως. Οι πιο κοινές παρενέργειες είναι η ήπια ρινίτιδα, ο εμετός και η διάρροια.

Αν και σπάνια, μερικές φορές τα ανθελονοσιακά φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν τα μάτια, αν παίρνονται σε μεγάλες δόσεις για μακρό χρονικό διάστημα. Αν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, θα πρέπει να κάνετε τακτική εξαμηνιαία οφθαλμολογική εξέταση σε οφθαλμίατρο. Αν παρατηρήσετε αλλαγές στην όραση όπως π.χ. θολή όραση και σκοτεινές κηλίδες, να το αναφέρετε αμέσως στο γιατρό σας.

Κορτικοστεροειδή

Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα (φάρμακα τύπου κορτιζόνης) χρησιμοποιούνται ευρέως για την αντιμετώπιση της σοβαρής μορφής του λύκου. Είναι συνθετικές ορμόνες, που παράγονται φυσιολογικά από τους ενδοκρινείς αδένες, τα επινεφρίδια, που βρίσκονται στην κορυφή των νεφρών. Τα κορτικοστεροειδή είναι τα ισχυρότερα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που υπάρχουν σήμερα. Μπορούν να ελαττώσουν δραστικά τον πόνο και την φλεγμονή μέσα σε λίγες ώρες. Μπορούν επίσης να ελέγχουν πολλά από τα σημεία και συμπτώματα του λύκου.

Είναι συνηθισμένο για ένα γιατρό να γράφει υψηλές δόσεις κορτικοστεροειδών όταν ο λύκος είναι σε έξαρση και ειδικά όταν προσβάλει τα νεφρά ή το νευρικό σύστημα. Μπορεί επίσης να δοθούν στεροειδή ενδοφλεβίως. Αυτό σημαίνει πως μια πολύ υψηλή δόση στεροειδή εισάγετε κατευθείαν στις φλέβες, συνήθως κάθε μέρα για μια περίοδο τριών ημερών. Καθώς τα συμπτώματα και τα δυσμενή εργαστηριακά τεστ βελτιώνονται, η δόση των στεροειδών συνήθως μειώνεται αργά μέσα σε μια περίοδο τριών μηνών. Σε ορισμένα άτομα, μπορεί να συστηθεί ένα εναλλασσόμενο ή μέρα παρά μέρα δοσολογικό σχήμα στεροειδών. Αυτή η μέθοδος λήψης στεροειδών μπορεί να ελαττώσει μερικές από τις παρενέργειες του φαρμάκου. Αν παρουσιάσετε δερματικά εξανθήματα, ίσως σας δοθούν κρέμες ή αλοιφές που περιέχουν κορτικοστεροειδή.

Στις κοινές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών περιλαμβάνονται η αύξηση του σωματικού βάρους, η στρογγυλοποίηση του προσώπου και η εμφάνιση μωλώπων με ήπιο κτύπημα. Μεγάλες δόσεις κορτικοστεροειδών μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στη διάθεση, από μεγάλη νευρικότητα κι αϋπνίες ως κατάθλιψη. ¶λλες σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν την κατακράτηση υγρών με αποτέλεσμα το οίδημα (πρήξιμο) των ποδιών και υψηλή αρτηριακή πίεση, την εμφάνιση ή χειροτέρευση του σακχαρώδη διαβήτη, την αύξηση του κινδύνου λοιμώξεων και σπάνια την γαστρορραγία. Η χρήση των κορτικοστεροειδών για μεγάλη χρονική περίοδο, μπορεί να οδηγήσει σε οστεοπόρωση και καταρράκτη.

Αν παίρνετε κορτικοστεροειδή, να πληροφορείτε οπωσδήποτε τον οποιοδήποτε γιατρό ή οδοντογιατρό πριν κάνετε εγχείρηση ή υποβληθείτε σε οποιαδήποτε στρεσογόνο διαδικασία. Ίσως ο οργανισμός σας χρειαστεί τότε περισσότερα στεροειδή. Μην αλλάζετε ποτέ τη δόση των κορτικοστεροειδών χωρίς προηγουμένως να συζητήσετε με τον γιατρό σας, καθώς η διακοπή ή η αλλαγή της δόσης τους μπορεί σύντομα να σας αρρωστήσει πάρα πολύ.

Ανοσοκατασταλτικα φάρμακα

Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται στην αντιμετώπιση των αυτοάνοσων παθήσεων. Αδυνατίζουν τα κύτταρα που παράγουν τις ανοσοποιητικές και φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο για δραστήριες παθήσεις, ειδικά με σοβαρά προβλήματα των νεφρών. Λαμβάνονται σχεδόν πάντα με κορτικοστεροειδή. Χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν άτομα που δεν έχουν ανταποκριθεί σε άλλους τύπους φαρμακευτικής θεραπείας ή στη μείωση των δόσεων των κορτικοστεροειδων.

Τα πιο κοινά χρησιμοποιούμενα είναι το Imuran, η Methotrexate και σπανιότερα η Χλωραμβουκίλη και η κυκλοσπιρίνη. Η τελευταία, δίνετε επίσης σε άτομα που έχουν κάνει μεταμόσχευση νεφρού.

Τα φάρμακα αυτά μπορούν να έχουν σοβαρές παρενέργειες. Αν παίρνετε κάποιο ανοσοκατασταλτικό φάρμακο, πρέπει να κάνετε συχνές εξετάσεις αίματος, γιατί το φάρμακο μπορεί να εμποδίσει τον σχηματισμό κυττάρων του αίματος. Επίσης είναι πολύ πιθανή η ανάπτυξη λοίμωξης και έτσι είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσετε τον γιατρό σας αν παρουσιάσετε πυρετό ή άλλα νέα συμπτώματα..

Αιμοκάθαρση και Μεταμόσχευση νεφρών

Μερικές φορές, παρ' όλη τη χρήση κορτικοστεροειδών και ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, τα νεφρά παρουσιάζουν μειωμένη λειτουργικότητα. Ευτυχώς, με την αιμοκάθαρση αποβάλλονται οι άχρηστες ουσίες από το αίμα. Στην αιμοκάθαρση τοποθετούνται καθετήρες σε μια αρτηρία και μια φλέβα και το αίμα τρέχει μέσα από μια συσκευή που φιλτράρει το αίμα. Όταν η μειωμένη λειτουργικότητα των νεφρών είναι μόνιμη, μπορεί να γίνει μεταμόσχευση νεφρών. Έτσι συχνά μπορεί να επιτρέψει στον ασθενή με λύκο να επιστρέψει σε μια φυσιολογική ζωή, αν και γενικά απαιτείται φαρμακευτική αγωγή για να εμποδίσει την απόρριψη του μεταμοσχευθέντος νεφρού.

Λοιμώξεις

Οι άνθρωποι με λύκο είναι πολύ πιθανόν ν' αναπτύξουν λοιμώξεις. Αυτό συμβαίνει εν μέρη εξ' αιτίας των παρενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής, ειδικά των κορτικοστεροειδών και των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων. Σε μερικά άτομα με λύκο οι λοιμώξεις μπορεί να πυροδοτήσουν τις εξάρσεις της νόσου.

Έκθεση στον ήλιο

Η έκθεση στον ήλιο και ο φθορίζων φωτισμός, είναι γνωστό ότι σε μερικά άτομα χειροτερεύει τα δερματικά εξανθήματα που σχετίζονται μα τον λύκο. Η έκθεση μπορεί επίσης να προκαλέσει γενικευμένες εξάρσεις του λύκου, με πυρετό, αρθραλγίες ή ακόμα φλεγμονές που περιλαμβάνουν την καρδιά, τους πνεύμονες, τα νεφρά ή το νευρικό σύστημα. Φυσικά η υπερβολική έκθεση στον ήλιο για ένα άτομο μπορεί να είναι φυσιολογική για κάποιο άλλο. Πάντως, το σωστό είναι να παίρνετε ορισμένες απλές προφυλάξεις. Αυτές περιλαμβάνουν την τακτική χρήση αντηλιακής λοσιόν για το δέρμα, και την αποφυγή δραστηριοτήτων σε ανοικτό χώρο κατά την περίοδο υψηλής ηλιοφάνειας ( συνήθως 10 πμ-4πμ ). Τα αντηλιακά μπορούν να αγοραστούν χωρίς συνταγή και είναι διαθέσιμα σε πολλές διαφορετικές μορφές, κάποιες από τις οποίες περιλαμβάνουν και τα λιπαντικά δέρματος. Εκείνα που έχουν βαθμό προστασίας πάνω από 15 είναι τα καλύτερα.

Μερικά χημικά που βρίσκονται στα αντηλιακά μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό του δέρματος και εξανθήματα, έτσι είναι σημαντικό να ετοιμάσετε ένα διαφορετικό είδος προετοιμασίας αν συμβεί κάτι τέτοιο. Κατά την διάρκεια αναπόφευκτων στιγμών έκθεσης στον ήλιο, είναι σημαντικό να φοράτε ένα καπέλο για να σας προστατεύει από την απευθείας ηλιακή ακτινοβολία, καθώς και ρούχα που να καλύπτουν τα χέρια, τα πόδια και το στήθος.

Εξαιτίας πιθανών προβλημάτων από την έκθεση στον ήλιο, ίσως αναρωτηθείτε αν είναι ασφαλής η μετακίνηση σε θερμά κλίματα. Όσο προστατεύετε τον εαυτό σας όταν βγαίνετε στον ήλιο, η ασθένειά σας δεν θα επηρεάζεται από το που θα μένετε.

Εγκυμοσύνη και Αντισύλληψη

Η εγκυμοσύνη μπορεί να σημαίνει ειδικά προβλήματα για τις γυναίκες με λύκο. Η γονιμότητα ή η ικανότητα σύλληψης μπορεί να ελαττωθεί κατά την διάρκεια εξάρσεων της νόσου. Αυτό μπορεί να είναι το αποτέλεσμα ορμονικών αλλαγών που προκαλούνται από τον λύκο ή από παρενέργειες των φαρμάκων που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση του λύκου. Κάποιες γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν τον λύκο για πρώτη φορά ή να παρουσιάσουν επιδείνωση των συμπτωμάτων τους, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μερικές εβδομάδες ή και μήνες μετά την γέννηση του παιδιού.

Οι γυναίκες με λύκο έχουν αυξημένες πιθανότητες αποβολής. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε στην αρχή είτε προς το τέλος της εγκυμοσύνης. Η πιθανότητα αποβολής οφείλεται σε ορισμένα παθολογικά αντισώματα που βρίσκονται στο αίμα κάποιων γυναικών με λύκο. Έτσι λοιπόν, είναι σημαντικό να συζητήσετε με τον γιατρό σας το ενδεχόμενο εγκυμοσύνης με σκοπό να προγραμματιστεί και βεβαίως να τον επισκέπτεστε συχνά κατά την διάρκειά της. Επίσης θα πρέπει να γίνονται τακτικά εξετάσεις αίματος για τον εντοπισμό των παθολογικών αντισωμάτων και των άλλων ενδείξεων δραστηριότητας του λύκου. Με αυτές τις προφυλάξεις, πολλές γυναίκες με λύκο μπορούν να έχουν φυσιολογικές εγκυμοσύνες.

Σπάνια, τα νεογέννητα μητέρων με λύκο, μπορεί να ασθενούν ελαφρά, εξαιτίας της μεταφοράς αντισωμάτων της μητέρας στο παιδί μέσω του πλακούντα. Η ασθένεια αυτή μπορεί να περιλαμβάνει εξάνθημα, υπόταση ή διόγκωση του συκωτιού. Αυτά τα σημάδια εξαφανίζονται συνήθως μετά την γέννα.

Σπανίως, τα βρέφη μπορούν να παρουσιάσουν ένα μόνιμο πρόβλημα που ονομάζεται ΄΄Συγγενής κολποκοιλιακός αποκλεισμός΄΄, που προκαλεί αργό καρδιακό παλμό. Αυτό ίσως απαιτήσει αντιμετώπιση με βηματοδότη.

Αν ο γιατρός σας συμβουλεύει ενάντια στην εγκυμοσύνη ή αν εσείς δεν επιθυμείτε να κάνετε παιδιά, η ασφαλέστερη μέθοδος για γυναίκες με λύκο είναι το διάφραγμα που χρησιμοποιείται με αντισυλληπτικό ζελέ.

Ορισμένες γυναίκες μπορούν να χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά χάπια με ασφάλεια π.χ. χάπια συνδυασμένα με μικρή δόση οιστρογόνων. Το ενδομήτριο σπιράλ δεν συνιστάται, λόγω της αυξημένης πιθανότητας λοιμώξεων από την χρήση του.

Πως να φερόμαστε στο λύκο

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως κάθε χρονιά ασθένειας, συνοδεύεται από κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα. Πάντως, δεν τα βιώνουν όλοι στον ίδιο βαθμό και μπορούν να υπάρξουν κάποια χρονικά διαστήματα, κατά τα οποία δεν υπάρχουν καθόλου ενοχλήσεις από την ασθένεια. Υπάρχουν επίσης φορές που νιώθετε εκνευρισμό και κατάθλιψη για την απώλεια της προηγούμενής σας υγείας. Μπορεί να πονάτε και να βρίσκετε αλλαγές στην εμφάνισή σας. Κανένα από αυτά δεν είναι εύκολο να τα δεχτείτε.

Το να μιλάτε για τους φόβους, το θυμό και τη θλίψη σας, συνήθως βοηθάει. Κατά καιρούς ίσως είναι δύσκολο να τα εκμυστηρευτείτε στην οικογένειά σας, τους φίλους ή τον γιατρό σας. Η ευκαιρία να μιλήσετε για τα προβλήματα και τις απογοητεύσεις σας με άλλους που έχουν λύκο, μπορεί να είναι ότι ακριβώς χρειάζεστε για να βελτιώσετε την διάθεσή σας, καθώς επίσης και για να βρείτε λύσεις στα προβλήματά σας. Είναι σημαντικό πάντως να θυμάστε, ότι ίσως και να μην γνωρίσετε ποτέ κάποια από τα προβλήματα που έχουν οι άλλοι με λύκο. Σε μερικές περιοχές, άνθρωποι με λύκο έχουν δημιουργήσει συλλόγους και ομάδες υποστήριξης. Οι ομάδες αυτές αποτελούν μια προσπάθεια των ανθρώπων αυτών να βοηθήσουν μέσα από την καλύτερη κατανόηση της ασθένειάς τους. Οι περισσότερες ομάδες έχουν τακτικές συγκεντρώσεις και συχνά καλείτε να μιλήσει ένας ειδικευμένος γιατρός. Μια πολύ σημαντική πλευρά αυτών των ομάδων, είναι η ευκαιρία να μοιραστείτε εμπειρίες με άλλους που έχουν λύκο. Οι συγκεντρώσεις δίνουν σε όλους την ευκαιρία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους και να μάθουν ακούγοντας πως τα βγάζουν πέρα οι άλλοι. Ανταλλάσσονται επίσης πολλές πρακτικές συμβουλές σχετικά με τις καθημερινές δραστηριότητες. Τα μέλη της οικογένειας έχουν επίσης να κερδίσουν πολλά από τέτοιες συναθροίσεις. Αν μπορούν να καταλάβουν τα προβλήματα και τα συναισθήματά σας, τότε μπορούν να βοηθήσουν και να είναι πιο φιλικοί.

Μπορεί να υπάρχουν φορές που νιώθετε καταβεβλημένοι ψυχολογικά. Αυτές τις στιγμές η συμβουλή μπορεί να φανεί χρήσιμη. Ο γιατρός σας ή η Ελληνική Εταιρία Αντιρρευματικού Αγώνα, μπορούν να σας συστήσουν κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους επαγγελματίες ή οργανισμούς, που ίσως μπορέσουν να σας προσφέρουν κάποια υποστήριξη.

Το μέλλον

Επιστημονικές και κλινικές έρευνες μας εφοδιάζουν, αργά αλλά ασταμάτητα, με όλο και πληρέστερη κατανόηση για τον λύκο. Έχουν βρεθεί καλύτερες εξετάσεις που βοηθούν στη διάγνωσή του και έχουν γίνει πολλές βελτιώσεις στην αντιμετώπισή του. Αυτές οι νέες γνώσεις έχουν οδηγήσει σε αυξημένη διάρκεια και βελτιωμένη ποιότητα ζωής για τους περισσότερους ανθρώπους με λύκο. Η έρευνα για τον λύκο είναι μια παγκόσμια προσπάθεια. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα υπάρξουν ακόμα καλύτερα αποτελέσματα στο μέλλον

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Βουλιμία

Η βουλιμία είναι μια διατροφική διαταραχή κατά την οποία το άτομο καταφεύγει σε μεγάλες ποσότητες τροφής. Μετά προσπαθεί να απαλλαγεί από αυτές μέσω της παλινδρόμησης στομάχου (εμετό). Άραγε ο βουλιμικός προσπαθεί να απαλλαγεί από το φαγητό ή από τον… εαυτό του;

Είμαι ένα άτομο που έχω σχέση ζωής με το φαγητό. Όχι, όπως το εννοεί όλος ο κόσμος. Εγώ θεωρώ το φαγητό μέγιστη απόλαυση. Κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε εγώ τρώω… τσιμπολογάω το κατιτίς μου.

«Ζω για να τρώω, δεν τρώω για να ζω!» Γι’ αυτό και η ζυγαριά μου ξεφεύγει κατά πολύ ή επανέρχεται στα φυσιολογικά της ανάλογα με τα κέφια μου.

Ναι έχω περάσει και το στάδιο της βουλιμία. «Χρώματα» ντροπής κάθε φορά που καταβρόχθιζα μια τεράστια ποσότητα φαγητού. Και τα σημάδια στο χέρι μου μαρτυρούσαν την προσπάθειά μου να απαλλαγώ από τις ενοχές μου.

Αλλά υπάρχουν και άλλες φάσεις στη ζωή μου… της ασιτίας. Να μην τρώω τίποτα να πίνω μόνο νερό. Κι όλα αυτά για ένα αγόρι… που δεν άξιζε!

Μετά έρχεται πάλι η περίοδο της υπερφαγίας. Τιμωρώ τον εαυτό, επειδή δεν ήμουν άξια να κερδίσω το ενδιαφέρον εκείνου. Καλύπτω την συναισθηματική μου τρύπα με σοκολάτα σε κάθε μορφή της με αμύγδαλα ή φράουλα… Με φαγητό, δίχως γεύση μόνο ποσότητα.

Κλάμα, κατάθλιψη. Η ψυχοσύνθεσή μου περνά διακυμάνσεις. Μοιάζει με το δείκτη του χρηματιστηρίου, πότε άνοδος και πότε πτώση. Ελεύθερη πρώτη.

Αρνούμαι να κοιταχτώ στον καθρέπτη. Νιώθω άσχημη και τα κιλά μου είναι το νούμερο ένα πρόβλημα. Ο νούμερο ένα εχθρός μου.

Ντύνομαι με τη «στολή» της δυστυχία μου, φαρδιά ρούχα για να κρύψουν τα παραπανίσια κιλά μου.
Οι περίεργες ματιές των γύρω μου, όσοι δηλαδή με θυμόντουσαν αδυνατούλα, ενώ τώρα είμαι «τσιμπωτή» με κάνουν να κλείνομαι στον εαυτό μου. Να μην θέλω να βγω από το σπίτι μου. Να βρίσκω καταφύγιο στο φαγητό. Τον πιστό μου φίλο!

Απαισιοδοξία και θλίψη… Νιώθω φυλακισμένη στα κιλά μου. Σαν διακόπτης που γυρίζει μόνος του μέσα στο μυαλό μου θέλω να απαλλαγώ ξανά από το βραχνά μου. Το βάρος μου.

Στέρηση και αφαγία… τιμωρία και πάλι στον εαυτό μου γιατί πάχυνε. Σαν να έφαγε άλλος για μένα, είμαι ο Δρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ της λαιμαργίας.

Φαύλος κύκλος. Τα ίδια συναισθήματα και οι ίδιες καταστάσεις. Μια φυλακή για τον εαυτό μου. Γιατί δεν μπορώ να είμαι σαν την αδύνατη των διαφημίσεων, να φορώ τα extra small όπως το μοντέλο του πρωινάδικου ή να μοιάζω με την φίλη μου, της οποίας ο σωματότυπος της επιτρέπει να τρώει και να μην παχαίνει.

Τα βαθύτερα αίτια της δικής μου περίπτωσης είναι η υπερβολική αγάπη… Κι όμως κάνει κακό. Το άγχος και η ψυχολογική πίεση. Η ερωτική απογοήτευση και η αδυναμία αυτοελέγχου.

Πώς θα διακρίνετε ότι έναν βουλιμικό:
- Συνεχή επεισόδια υπερκατανάλωσης
- Χάσιμο ελέγχου στην πρόσληψη τροφής. Για κάθε τι που το απασχολεί, το παιδί «ξεδίνει» με φαγητό. Τρώγοντας εκτονώνεται. Προσπάθεια αποτροπής αύξησης βάρους μέσω πρόκλησης εμετού, χρήσης καθαρτικών, διουρητικών κ.α.
- Για περίοδο τουλάχιστον τριών μηνών, το παιδί παρουσιάζει εβδομαδιαία δύο επεισόδια υπερφαγίας ή περισσότερα.
- Το άτομο ασχολείται συνεχώς με το σώμα του και είναι αρκετή μια αυξο-μείωση βάρους για να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη διάθεση και τη συμπεριφορά του

Τρόποι αντιμετώπισης των διατροφικών διαταραχών

Προτροπή και συζήτηση
Οι γονείς πρέπει να είναι προσεκτικοί στα λόγια και τις κινήσεις τους καθώς κάτι ασήμαντο για αυτούς μπορεί να επηρεάσει πολύ το παιδί.

Για παράδειγμα, όταν ένα κορίτσι παίρνει παραπάνω βάρος κατά την εφηβεία, κάτι που είναι πολύ συνηθισμένο λόγω ορμονικών αλλαγών, ο τρόπος που θα το χειριστεί η μητέρα είναι καθοριστικός. Εάν κατηγορεί το παιδί συνεχώς ότι έχει παχύνει μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα.

Αντίθετα αν το χειριστεί πιο διακριτικά, διαμορφώνοντας από μόνη της ένα καλύτερο διατροφικό πρόγραμμα, ή προτρέποντας το παιδί της να ασχοληθεί με κάποιο άθλημα, μπορεί να πετύχει καλύτερα αποτελέσματα.

Κοντά στο παιδί
Οι γονείς πρέπει όπως και σε κάθε περίπτωση να είναι σωστά ενημερωμένοι. Σε κάθε τομέα πρέπει να είναι κοντά στο παιδί τους. Λέγοντας «κοντά» εννοούμε όχι σε σημείο εμμονής, αλλά σε επίπεδο υποστήριξης, κατανόησης.

- Πρέπει να ξέρουν τι βασανίζει το παιδί τους ή γιατί είναι προβληματισμένο για κάτι.
Στην περίπτωση που διαπιστώσουν κάποια διατροφική διαταραχή αρχικά πρέπει να ενημερωθούν για το θέμα και στη συνέχεια εάν δουν ότι δεν μπορούν να το χειριστούν μόνοι τους, να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό.

Κράμπες

Οι κράμπες ή μυϊκοί σπασμοί είναι συνεχείς και επώδυνες συσπάσεις συχνά ενός ή περισσοτέρων μυών της ίδιας ομάδας του σώματός μας. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιονδήποτε μυ, διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα ή αρκετή ώρα και προκαλούν έντονο πόνο. Αν και γνωρίζουμε το τι συμβαίνει στον μυ τη στιγμή του σπασμού, δεν υπάρχει στην ουσία τρόπος αντιμετώπισής του. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που μπορεί να κάνουμε προκειμένου να μειώσουμε τις πιθανότητες να βρεθούμε σε αυτή την επώδυνη κατάσταση.

Οι προφυλάξεις που μπορούμε να λάβουμε είναι δυο ειδών και έχουν σχέση με την άσκηση και τη διατροφή.

Άσκηση:

Κράμπες μπορεί να προκληθούν λόγω ελλιπούς προθέρμανσης, λόγω μεγάλης επιβάρυνσης ορισμένων μυϊκών ομάδων, έλλειψης αποθεραπείας ή κακής κυκλοφορίας του αίματος.
Σε αυτή την περίπτωση συστήνεται σωστή προθέρμανση πριν από την άσκηση σε όλο το σώμα, με ιδιαίτερη έμφαση στα σημεία που θα εξασκηθούν, μυϊκές διατάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της άσκησης και προοδευτική επιβάρυνση κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Διατροφή:

Εκτός από την άσκηση, μεγάλο ρόλο παίζει και η διατροφή όσον αφορά την προφύλαξη από τις κράμπες. Οι αθλητές, λόγω της παρατεταμένης προσπάθειας και της μεγάλης εφίδρωσης, χάνουν μεγάλα ποσά ηλεκτρολυτών, στοιχείων που παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και είναι υπεύθυνα, ως έναν βαθμό, για τα προβλήματα μυϊκών σπασμών.

Η έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου και καλίου από τον οργανισμό μας μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας εκδήλωσης τέτοιου είδους φαινομένων.

Τροφές που καλύπτουν τις ανάγκες μας σε ασβέστιο είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα μικρά ψάρια που τρώγονται με τα κόκαλα ενώ, από τις φυτικές τροφές, το μπρόκολο και το σουσάμι.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι είναι απαραίτητο στον οργανισμό μας να συνυπάρχουν σε σωστές αναλογίες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, ώστε να μπορεί ο οργανισμός μας να χρησιμοποιήσει σωστά και τα δύο αυτά μέταλλα. Τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο είναι τα πλήρη δημητριακά και οι ξηροί καρποί, καθώς και το μεταλλικό νερό. Όσον αφορά το νάτριο, είναι δύσκολο να λείψει από τον μέσο άνθρωπο, εκτός αν είναι αυστηρά χορτοφάγος.

Το νάτριο, εκτός από το αλάτι, προσλαμβάνεται από τον ανθρώπινο οργανισμό και από τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα, ορισμένα παχιά ψάρια και τα προπαρασκευασμένα φαγητά.
Τέλος, το κάλιο μπορεί να βρεθεί στα αποξηραμένα φρούτα, τα σύκα, τα σταφύλια και τους ηλιόσπορους. Πάντως, κάποιος που γυμνάζεται εντατικά ή παραμένει για πολλές ώρες στον ήλιο και αποβάλλει μεγάλα ποσά ηλεκτρολυτών θα πρέπει να λαμβάνει απαραίτητα ισοτονικά ποτά για να καλύψει τις ανάγκες του.

Πώς να τις αντιμετώπισουμε:

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας ώστε να επαναφέρουμε τον μυ στην αρχική του κατάσταση. Ο στόχος είναι απλός: Προσπαθούμε να τεντώσουμε τον βραχυμένο μυ. Έτσι, αν η κράμπα εκδηλωθεί στο γαστροκνήμιο (γάμπα) προσπαθούμε να τεντώσουμε το πόδι μας και να τραβήξουμε προς το μέρος μας τα δάκτυλα του ποδιού.

Αν εκδηλωθεί στον δικέφαλο βραχιόνιο (ποντίκι) τεντώνουμε το χέρι και σπρώχνουμε τα δάκτυλα του χεριού προς τα κάτω. Πολλές φορές, ο μυς παραμένει ερεθισμένος και μπορεί να ξανασυσπασθεί. Συνιστάται μασάζ στο σημείο, ζεστό ντους και ξεκούραση. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν απαιτείται εξέταση από ιατρό και εξετάσεις αίματος.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι αν και η κράμπα μπορεί να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή προκαλώντας έντονο πόνο, η θεραπεία της είναι σχετικά εύκολη, αρκεί να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας. Ειδικά μέσα στη θάλασσα, η έλλειψη ψυχραιμίας μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πνιγμό. Στην παραλία, πριν αποφασίσουμε να απομακρυνθούμε από την ακτή, καλό θα είναι να κάνουμε κάποιες διατάσεις και να σιγουρευτούμε ότι το σώμα μας έχει συνηθίσει τη θερμοκρασία του νερού.

Κράμπες

Οι κράμπες ή μυϊκοί σπασμοί είναι συνεχείς και επώδυνες συσπάσεις συχνά ενός ή περισσοτέρων μυών της ίδιας ομάδας του σώματός μας. Μπορούν να εμφανιστούν σε οποιονδήποτε μυ, διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα ή αρκετή ώρα και προκαλούν έντονο πόνο. Αν και γνωρίζουμε το τι συμβαίνει στον μυ τη στιγμή του σπασμού, δεν υπάρχει στην ουσία τρόπος αντιμετώπισής του. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που μπορεί να κάνουμε προκειμένου να μειώσουμε τις πιθανότητες να βρεθούμε σε αυτή την επώδυνη κατάσταση.

Οι προφυλάξεις που μπορούμε να λάβουμε είναι δυο ειδών και έχουν σχέση με την άσκηση και τη διατροφή.

Άσκηση:

Κράμπες μπορεί να προκληθούν λόγω ελλιπούς προθέρμανσης, λόγω μεγάλης επιβάρυνσης ορισμένων μυϊκών ομάδων, έλλειψης αποθεραπείας ή κακής κυκλοφορίας του αίματος.
Σε αυτή την περίπτωση συστήνεται σωστή προθέρμανση πριν από την άσκηση σε όλο το σώμα, με ιδιαίτερη έμφαση στα σημεία που θα εξασκηθούν, μυϊκές διατάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της άσκησης και προοδευτική επιβάρυνση κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Διατροφή:

Εκτός από την άσκηση, μεγάλο ρόλο παίζει και η διατροφή όσον αφορά την προφύλαξη από τις κράμπες. Οι αθλητές, λόγω της παρατεταμένης προσπάθειας και της μεγάλης εφίδρωσης, χάνουν μεγάλα ποσά ηλεκτρολυτών, στοιχείων που παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και είναι υπεύθυνα, ως έναν βαθμό, για τα προβλήματα μυϊκών σπασμών.

Η έλλειψη ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου και καλίου από τον οργανισμό μας μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας εκδήλωσης τέτοιου είδους φαινομένων.

Τροφές που καλύπτουν τις ανάγκες μας σε ασβέστιο είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα μικρά ψάρια που τρώγονται με τα κόκαλα ενώ, από τις φυτικές τροφές, το μπρόκολο και το σουσάμι.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε ότι είναι απαραίτητο στον οργανισμό μας να συνυπάρχουν σε σωστές αναλογίες σε ασβέστιο και μαγνήσιο, ώστε να μπορεί ο οργανισμός μας να χρησιμοποιήσει σωστά και τα δύο αυτά μέταλλα. Τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο είναι τα πλήρη δημητριακά και οι ξηροί καρποί, καθώς και το μεταλλικό νερό. Όσον αφορά το νάτριο, είναι δύσκολο να λείψει από τον μέσο άνθρωπο, εκτός αν είναι αυστηρά χορτοφάγος.

Το νάτριο, εκτός από το αλάτι, προσλαμβάνεται από τον ανθρώπινο οργανισμό και από τα κονσερβοποιημένα τρόφιμα, ορισμένα παχιά ψάρια και τα προπαρασκευασμένα φαγητά.
Τέλος, το κάλιο μπορεί να βρεθεί στα αποξηραμένα φρούτα, τα σύκα, τα σταφύλια και τους ηλιόσπορους. Πάντως, κάποιος που γυμνάζεται εντατικά ή παραμένει για πολλές ώρες στον ήλιο και αποβάλλει μεγάλα ποσά ηλεκτρολυτών θα πρέπει να λαμβάνει απαραίτητα ισοτονικά ποτά για να καλύψει τις ανάγκες του.

Πώς να τις αντιμετώπισουμε:

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας ώστε να επαναφέρουμε τον μυ στην αρχική του κατάσταση. Ο στόχος είναι απλός: Προσπαθούμε να τεντώσουμε τον βραχυμένο μυ. Έτσι, αν η κράμπα εκδηλωθεί στο γαστροκνήμιο (γάμπα) προσπαθούμε να τεντώσουμε το πόδι μας και να τραβήξουμε προς το μέρος μας τα δάκτυλα του ποδιού.

Αν εκδηλωθεί στον δικέφαλο βραχιόνιο (ποντίκι) τεντώνουμε το χέρι και σπρώχνουμε τα δάκτυλα του χεριού προς τα κάτω. Πολλές φορές, ο μυς παραμένει ερεθισμένος και μπορεί να ξανασυσπασθεί. Συνιστάται μασάζ στο σημείο, ζεστό ντους και ξεκούραση. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν απαιτείται εξέταση από ιατρό και εξετάσεις αίματος.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι αν και η κράμπα μπορεί να εμφανιστεί οποιαδήποτε στιγμή προκαλώντας έντονο πόνο, η θεραπεία της είναι σχετικά εύκολη, αρκεί να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας. Ειδικά μέσα στη θάλασσα, η έλλειψη ψυχραιμίας μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πνιγμό. Στην παραλία, πριν αποφασίσουμε να απομακρυνθούμε από την ακτή, καλό θα είναι να κάνουμε κάποιες διατάσεις και να σιγουρευτούμε ότι το σώμα μας έχει συνηθίσει τη θερμοκρασία του νερού.

Πακέτα τσιγάρων που ξεγελούν

Το χρώμα του πακέτου του τσιγάρου μπορεί να παρασύρει έναν καπνιστή στο να νομίζει ότι τα τσιγάρα που αυτό περιέχει είναι λιγότερο επικίνδυνα για την υγεία του, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα, που προτείνει τα τσιγάρα να πουλιούνται πλέον σε πακέτα χωρίς σχέδια και χρώματα.

Η μελέτη έγινε από τους ερευνητές του πανεπιστημίου του Γουότερλου, Ντέηβιντ Χάμοντ και Κάρλα Πάρκινσον, και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας "Journal of Public Health" των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων της Οξφόρδης, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι καπνοβιομηχανίες σκοπίμως χρησιμοποιούν το σχεδιασμό και το χρώμα των πακέτων τους, ώστε να περάσουν υποσυνείδητες εντυπώσεις στους καπνιστές -προσφέρουν με τον τρόπο αυτό μια απατηλή αίσθηση ασφάλειας σε σχέση με τις επιβλαβείς συνέπειες του καπνίσματος.

Το 80% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι τα πακέτα που έχουν γαλάζιο ή ανοικτό μπλε χρώμα περιέχουν τσιγάρα με λιγότερη πίσσα, έχουν πιο ήπια γεύση και είναι λιγότερο επικίνδυνα σε σχέση με όσα πακέτα έχουν πιο σκούρο χρώμα.

Το 70% δήλωσαν ότι τα πακέτα που διαθέτουν κάποιο άσπρο σύμβολο έχουν τσιγάρα με λιγότερη πίσσα, είναι πιο ήπια και υγιεινά σε σχέση με τα πακέτα που έχουν γκρι σύμβολο.

Σύμφωνα με την έρευνα των Καναδών ερευνητών, οι καπνιστές είναι πιο ευάλωτοι στο να επηρεαστούν από τη συσκευασία σε σχέση με τους μη καπνιστές, γιατί "έχουν μεγαλύτερο κίνητρο να πιστέψουν ότι μερικά τσιγάρα μπορεί να είναι λιγότερο επιβλαβή".

Οι Ντέηβιντ Χάμοντ και Κάρλα Πάρκινσον επισημαίνουν ότι οι καπνοβιομηχανίες, αντιμετωπίζοντας την αυξημένη παγκόσμια ανησυχία για τους κινδύνους του καπνίσματος, έχουν συμπεριλάβει στη στρατηγική μάρκετινγκ που ακολουθούν τη συστηματική προώθηση της αντίληψης ότι "μερικά τσιγάρα είναι λιγότερο επικίνδυνα σε σχέση με άλλα". Στο πλαίσιο αυτό, τονίζουν οι επιστήμονες, "τα πακέτα αποτελούν ένα κρίσιμο μέσο για τη διαμόρφωση των αντιλήψεων των καταναλωτών σχετικά με το ρίσκο".

Οι ερευνητές προτείνουν τα τσιγάρα να πωλούνται πλέον σε πακέτα χωρίς ειδικό σχεδιασμό και χρώματα, ώστε οι καπνοβιομηχανίες να μην μπορούν πια να παραπλανούν τους καταναλωτές. Μια τέτοια "γυμνή" συσκευασία όχι μόνο είναι λιγότερο ελκυστική στους υποψήφιους αγοραστές, ιδίως τους νέους, αλλά παράλληλα θα αυξήσει και την αποτρεπτική δύναμη που έχουν οι προειδοποιήσεις υγείας που βρίσκονται πάνω στα πακέτα.

Σύμφωνα με την έρευνα, το κάπνισμα είναι υπεύθυνο για περίπου έναν στους δέκα θανάτους διεθνώς.

Οσφυαλγία - Ισχυαλγία


Οσφυαλγία είναι ο πόνος που εντοπίζεται στη μέση, και μπορεί να αντανακλάται στους μηρούς. Η οσφυαλγία είναι η δεύτερη σε συχνότητα ασθένεια μετά το κοινό κρυολόγημα. To 65-80% των ατόμων του γενικού πληθυσμού, κυρίως 30-50 ετών, παρουσιάζουν τουλάχιστον ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Η χειρότερη εξέλιξη της οσφυαλγίας είναι η ισχιαλγία. Ισχιαλγία ονομάζεται ο πόνος που ξεκινά από τη μέση και καταλήγει στο πόδι. Συνδυάζεται πολλές φορές με μούδιασμα και μείωση της αισθητικότητας της περιοχής που πονά και σπάνια με δυσλειτουργία των μυών του κάτω άκρου.

Αίτια της οσφυαλγίας

Tραυματισμός των οσφυϊκών μυών ή μαλακών μορίων. Τραυματισμός σπονδύλων: κατάγματα (ύστερα από πτώση).· Οστεοαρθρίτιδα σπονδύλων: ανάπτυξη οστεοφύτων (αλάτων). Δισκοπάθεια-Δισκοκήλη: η μετατόπιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, πιέζει τα παρακείμενα νεύρα και προκαλεί πόνο. Επειδή τα νεύρα αυτά καταλήγουν στα κάτω άκρα, παρατηρείται επέκταση του πόνου σ΄αυτά. Φλεγμονώδεις αρθρίτιδες: προσβάλλονται οι αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων. Οστεοπόρωση: κάταγμα σπονδύλων.· Μικροβιακοί παράγοντες: λοίμωξη στο μεσοσπονδύλιο διάστημα ή στο σπόνδυλο (οστεομυελίτιδα). Νεοπλασματικά νοσήματα: όγκος ή μετάσταση στη σπονδυλική στήλη. Αιματολογικά νοσήματα. Συναισθηματικό στρες (αυξάνει τον μυϊκό σπασμό). Άλλες Παθήσεις π.χ. Νεφρολιθίαση.

Θεραπεία:

Περιορισμός των δραστηριοτήτων του ασθενή. Αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά φάρμακα. Θερμά καταπλάσματα, θερμαντικές αλοιφές. Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης. Ζώνη για τη μέση. Βελονισμός (παυσίπονη θεραπεία, που τονώνει το νευρικό και μυϊκό σύστημα, χωρίς παρενέργειες). Ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών της μέσης, κινησιομαλάξεις. Χειρουργική θεραπεία: Αφορά επιλεγμένους ασθενείς με ισχυαλγία και σπονδυλική στένωση. Το ποσοστό είναι περίπου 10%.

Πρόληψη των προβλημάτων

  • Διαλέξτε σωστή θέση καθίσματος: πρέπει τα γόνατα να βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο από τα ισχία (γοφούς),στηρίζοντας το κάτω μέρος της μέσης σας, ακουμπώντας τα πόδια σας ίσια στο πάτωμα.
  • Ο πόνος στη μέση μπορεί να ανακουφισθεί όταν ξαπλώνετε στο πάτωμα με τα γόνατα λυγισμένα. Για τον ύπνο βάζετε το στρώμα σας σε σκληρή βάση (σομιέ) και χρησιμοποιείτε πάντοτε χαμηλό μαξιλάρι.
  • Αποφεύγετε να ξαπλώνετε μπρούμυτα, γιατί έτσι πιέζετε τον αυχένα και το κάτω μέρος της μέσης.
  • Σπρώχνετε ή τραβάτε ένα αντικείμενο αντί να το σηκώνετε.
  • Καθίστε στις φτέρνες ή γονατίζετε όταν εργάζεστε σε χαμηλό επίπεδο.
  • Όταν σκουπίζετε τα πατώματα ή τα χαλιά, χρησιμοποιείτε μικρές κυκλικές κινήσεις, λυγίζετε τα γόνατα και κινείτε τα πόδια σας για να αποφεύγετε τα τεντώματα.
  • Nα διακόπτετε με συχνά διαλείμματα την ορθοστασία σας, και να κάνετε κάποιες ειδικές ασκήσεις, που θα σας ανακουφίσουν.
  • Κόψτε το κάπνισμα γιατί αφυδατώνει τους μεσοσπονδύλιους δίσκους.
  • Πίνετε πολλά υγρά.
  • Διατηρείστε το βάρος σας και αν είστε υπέρβαροι προσπαθήστε να αδυνατίσετε.
  • Αποφεύγετε τα ψηλά τακούνια.
  • Αποφεύγετε ρεύματα, κλιματισμούς και ανεμιστήρες, που μπορούν να προκαλέσουν σπασμούς των μυών, που στηρίζουν τη μέση σας.
  • Αποφεύγετε τα αθλήματα: α) με στροφική καταπόνηση (Πχ. ποδόσφαιρο), β) με έντονη κινητική ενέργεια (Πχ. μπάσκετ), γ) με εμβολοειδή καταπόνηση (Πχ. Ιππασία ), δ) με κάθετη φόρτιση οσφύος (Πχ. Άρση βαρών).
  • Προτιμήστε την κολύμβηση, το περπάτημα, το ελαφρό τρέξιμο, την ορειβασία, την ποδηλασία, την σουηδική γυμναστική.

Βλαστοκύτταρα στη μάχη κατά της κυτταρίτιδας

Το ανθρώπινο δέρμα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα «ρεζερβουάρ» βλαστοκυττάρων, το οποίο αρχίζει να εξασθενεί μετά την ηλικία των 25. Καθώς επιβραδύνεται ο ρυθμός ανανέωσής τους τα λιποκύτταρα αρχίζουν να εισχωρούν στο χόριο και οι τοξίνες παγιδεύονται στο εσωτερικό τους δημιουργώντας έτσι την αντιαισθητική όψη φλοιού πορτοκαλιού στην επιφάνεια του δέρματος. Και όμως, με τη χρήση βλαστοκυττάρων η κυτταρίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί!

Γνωρίζουμε ότι με τον όρο "κυτταρίτιδα" αναφερόμαστε στην εναπόθεση νερού και λίπους ανάμεσα στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος και την ακριβώς από κάτω στοιβάδα, (χόριο) λόγω της προαναφερθείσας εισόδου λιποκυττάρων στην περιοχή αυτή, και η οποία συνοδεύεται από μειωμένης ελαστικότητας συνδετικό ιστό, αποδόμηση των ιωών ελαστίνης και εμφάνιση της χαρακτηριστικής μορφής "εξογκωμάτων" και βαθουλωμάτων πάνω στο δέρμα. Επτά στις οκτώ γυναίκες αντιμετωπίζουν πρόβλημα κυτταρίτιδας. Είναι μια κατάσταση που απασχολεί ακόμα και τις λεπτές γυναίκες και όχι μόνο όσες έχουν κάποια κιλά παραπάνω ή μεγαλύτερη συσσώρευση λίπους στο σώμα τους. Δημιουργείται από κακή τοπική αιμάτωση, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τα λιποκύτταρα εκείνης της περιοχής να μην αιματώνονται σωστά, μαζί με όλη την περιοχή, που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Έτσι ο οργανισμός, αντί να αναδομεί και να καίει το λίπος, το στέλνει να αποθηκευτεί στα λιποκύττρα. Η αφύσικη αυτή συσσώρευση λίπους οδηγεί τα συγκεκριμένα λιποκύτταρα να αυξάνουν σε όγκο, με αποτέλεσμα να συμπιέζουν τα αγγεία, αν εμποδίζουν τις ανταλλαγές ουσιών και αν επιδεινώνουν το πρόβλημα της μικροκυκλοφορίας.

Τα αίτια που οδηγούν στην εμφάνιση της κυτταρίτιδας μπορεί να είναι πολλά και ποικίλα, όπως η καθιστική ζωή, η μειωμένη άθληση, ή έστω κίνηση και φυσική δραστηριότητα, η γονιδιακή προδιάθεση, η κακή κυκλοφορία τόσο από αιματολογικής, όσο και από λεμφικής πλευράς, ορμονικές δυσλειτουργίες, η παχυσαρκίας και κακή διατροφή, το κάπνισμα, η συχνή και υψηλή κατανάλωση αλκοόλ, καθώς και πάρα πολλά άλλα αίτια.

Με μεσοθεραπευτική έγχυση βλαστοκυττάρων στην πληγείσα περιοχή, αυτό που επιτυγχάνεται άμμεσα είναι η δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων σε μικρικυκλοφορικό επίπεδο, τα οποία συνδεόμενα άμεσα με το υπάρχον δίκτυο διευκολύνουν στην καλύτερη αιμάτωση του δερμικού ιστού, και στην αποβολή των συσσωρευμένων τοξινών. Έτσι, λοιπόν, και ακολουθώντας τις επόμενες διατροφικές συμβουλές μπορείτε να απευθύνετε ένα οριστικό αντίο στην κυτταρίτιδα.

Τα βλαστικά κύτταρα είναι τα «κυρίαρχα» κύτταρα του ανθρώπινου σώματος. Αποτελούν την πηγή δημιουργίας όλων των τύπων των κυττάρων κάθε ιστού στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα βλαστικά κύτταρα είναι αδιαφοροποίητα κύτταρα, δηλαδή δεν έχουν τα χαρακτηριστικά των κυττάρων που δομούν τα όργανα και τους ιστούς του σώματός μας. Κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μέσα στον οργανισμό, τα βλαστοκύτταρα μπορούν να διαφοροποιηθούν σε εξειδικευμένα κύτταρα, όπως κύτταρα του δέρματος, μυϊκά κύτταρα, νευρικά κύτταρα, κύτταρα του ήπατος, λίπος, συνδετικός ιστός και άλλα. Τα βλαστοκύτταρα ενεργοποιούνται είτε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του οργανισμού είτε σε κάποια περίπτωση τραύματος ή ασθένειας. Τα βλαστικά κύτταρα μπορούν, όμως να δημιουργήσουν και νέα αιμοφόρα αγγεία τα οποία να τροφοδοτήσουν μία προβληματική περιοχή.

Τα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα χαρακτηρίζονται από μεγάλη «πλαστικότητα», διαθέτουν δηλαδή την ικανότητα να διαφοροποιούνται για να δημιουργήσουν διάφορους κυτταρικούς τύπους. Για το λόγο αυτό έχουν χρήση στην αναγεννητική ιατρική για την ανάπλαση ιστών και οργάνων. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα κύτταρα αυτά έχουν αρκετές εφαρμογές, όπως είναι για παράδειγμα το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η σκλήρυνση κατά πλάκας, τα εγκεφαλικά επεισόδια, οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, η επιδιόρθωση βλαβών του νωτιαίου μυελού, η μυϊκή δυστροφία και η αναγέννηση οστού, χόνδρου, συνδέσμων και δέρματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι μεσεγχυματικά κύτταρα χρησιμοποιούνται ήδη και στη χώρα μας για την αντιμετώπιση του εμφράγματος του μυοκαρδίου και της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Τέλος, ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό των μεσεγχυματικών βλαστικών κυττάρων είναι η δυνατότητα πολλαπλασιασμού των κυττάρων αυτών, χωρίς αυτά να χάνουν την «πλαστικότητά» τους

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑΣ

1. Πίνετε πολύ νερό. Προσπαθήστε να πίνετε τουλάχιστον 2-3 λίτρα νερό την ημέρα. Αυτό θα σας βοηθήσει να αποβάλλετε τις τοξίνες από τον οργανισμό σας και θα ρυθμίσει καλύτερα την λειτουργία του σώματός σας.

2. Γυμναστείτε. Ακόμα και μισή ώρα εκγύμνασης την ημέρα (τρέξιμο, άθληση) βοηθάει. Δοκιμάστε μία μορφή έντονης άσκησης για καλύτερα αποτελέσματα. Η απώλεια βάρους συνδέεται με την μείωση της κυτταρίτιδας.

3. Φαγητά-εχθροί της κυτταρίτιδας.

Σπαράγγια και ντομάτες και σκόρδο. Ενισχύουν την φλεβική, αρτηριακή και λεμφική κυκλοφορία συγκρατώντας την πίεση του αίματος σε χαμηλά επίπεδα. Επιπλέον περιέχουν κορυφαία αντιοξειδωτικά.

Αβοκάντο. Αν και λιπαρό, περιέχει μεγάλη ποσότητα «καλών» λιπαρών οξέων που βελτιώνουν την υγεία του δέρματος.

Φασολάκια. Υψηλή περιεκτικότητα σε ίνες και πρωτεΐνη, που όπως θα δούμε και παρακάτω είναι άκρως σημαντική στην μείωση της κυτταρίτιδας.

Όλα τα Μούρα. Από τις καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές, αντιμετωπίζουν την ζάχαρη και τα λιπαρά που βλάπτουν το δέρμα.

Νιφάδες βρώμης (κουάκερ). Εξαιρετική πηγή ενέργειας και θρεπτικών ινών.

Μπρόκολο. Πλούσιο σε άλφα λιποϊκό οξύ, που αποτρέπει την σκλήρυνση του κολλαγόνου, συστατικού στοιχείου του δέρματός μας.

Πορτοκάλια και γενικά τα εσπεριδοειδή. Πλούσια σε βιταμίνη C, περιέχουν επίσης βιοφλαβονοειδή που ενισχύουν την κυκλοφορία του αίματος και δυναμώνουν τα τριχοειδή αγγεία.

Αμύγδαλα. Πλούσια σε πρωτεΐνη και βιταμίνη Ε.

«Λιπαρά» ψάρια ( σαρδέλες, τόνος, σολομός, σκουμπρί).

Κρεμμύδια. Πλούσια σε βιταμίνες C και Ε.

Αχλάδια. Φυσικά αντιτοξικά, δρουν ενάντια στις βλαβερές επιπτώσεις τις ατμοσφαιρικής μόλυνσης στον οργανισμό.

Ανανάς. Με την αντιφλεγμονώδη δράση του, δρα ενάντια στην κατακράτηση υγρών.

Πεπόνι. Περιέχει τουλάχιστον ένα ποτήρι νερό ανά φέτα. Επίσης είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες.

4. Βιταμίνες και μέταλλα. Προσθέτοντας αυτά τα θρεπτικά στοιχεία στην διατροφή σας βοηθάτε στην ελάττωση της αντιαισθητικής κυτταρίτιδας. Βιταμίνες C, E, B6, A, και Σελήνιο, Ασβέστιο, Μαγνήσιο.

5. Αντιοξειδωτικά. Μερικά από τα καλύτερα αντιοξειδωτικά για την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας είναι : το συνένζυμο Q10, η Ταυρίνη, η ρεσβερατρόλη από το κόκκινο κρασί, Οι κατεχίνες και τα φλαβονοειδή από όλα τα είδη τσαγιού, το λευκό πιπέρι, το εκχύλισμα κανέλας, τα κρεμμύδια, το σκόρδο και η πιπερόριζα (ginger). Όλα τα προαναφερθέντα, φαίνεται πως αυξάνουν και την καύση των θερμίδων.

6. Τοπικό Μασάζ Με μία βούρτσα σώματος, ή ένα σκληρό σφουγγάρι κάντε μασάζ με απαλές κυκλικές κινήσεις από κάτω προς τα πάνω και χρησιμοποιείστε το καθημερινά. Αυτή η διαδικασία καθαρίζει το δέρμα από τα νεκρά πλακώδη κύτταρα και ενισχύει την ροή του αίματος στην περιοχή.

7. Διακόψτε το κάπνισμα.

8. Περιορίστε δραστικά την κατανάλωση καφέ, αναψυκτικών, και γενικότερα ποτών με μεγάλη ποσότητα ζάχαρης. Όλα αυτά συνδέονται άμεσα με την δημιουργία κυτταρίτιδας.

9. Καταναλώνετε τροφές με πολλές φυτικές ίνες πχ. Δημητριακά, φρούτα, λαχανικά κτλ.


Ο Θοδωρής Γιάνναρος είναι μοριακός - πυρηνικός βιολόγος

Νέα πειραματική θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας



Μια νέα πειραματική θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας αντιστρέφει πλήρως την καταστροφική αυτοάνοση διαταραχή στα ποντίκια και θα μπορούσε να έχει τα ίδια αποτελέσματα για τους ανθρώπους, λένε ερευνητές του Εβραϊκού Γενικού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ και του Πανεπιστημίου Μαγκίλ (McGill).

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια αυτοάνοση πάθηση, κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου επιτίθεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Η νέα θεραπεία, που ονομάζεται GIFT15, θέτει τη σκλήρυνση κατά πλάκας σε ύφεση καταστέλλοντας την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να είναι αποτελεσματική και σε άλλες αυτοάνοσες παθήσεις όπως η νόσος του Crohn, του λύκου και της αρθρίτιδας διατείνονται οι ερευνητές ενώ υποστηρίζουν πως ταυτόχρονα η πειραματική θεραπεία μπορεί να θέσει υπό έλεγχο κι άλλες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού σε περιπτώσεις μεταμόσχευσης οργάνων.

Επιπλέον, η εν λόγω θεραπεία, αντίθετα με τις μέχρι σήμερα υπάρχουσες μεθόδους καταστολής της αυτοανοσοποίησης που στηρίζονται σε χημικά φάρμακα, είναι ένας προσωπικός τύπος μοριακής θεραπείας , που χρησιμοποιεί τα κύτταρα του σώματος για να καταστείλει την αυτοανοσοποίηση με ένα πιο συστηματικό τρόπο.

Η νέα θεραπεία GIFT15 ανακαλύφθηκε από μια ερευνητική ομάδα υπό τον δρα Ζακ Γκαλιπό (Jacques Galipeau) του Εβραϊκού Νοσοκομείου του Μόντρεαλ, και του τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Μαγκίλ. Η έρευνα δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην έγκυρη ιατρική επιθεώρηση Nature Medicine.

Το GIFT15 αποτελείται από δύο πρωτεΐνες, την GSM-CSF και την ιντερλευκίνη-15, που αναμειγνύονται εργαστηριακά σε ένα σκεύασμα. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες οι δύο εν λόγω πρωτεΐνες, σε χωριστή μορφή ενδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά το σκεύασμα των δύο φέρει αντίθετα αποτελέσματα.

Ο δρ Γκαλιπό, με διεθνή φήμη στον τομέα της ανάπλασης των κυττάρων στο 'Σίγκαλ Κάνσερ Σέντερ' (Segal Cancer Centre) στο Εβραϊκό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ, δήλωσε πως το σκεύασμα GIFT15 είναι μια νέα πρωτεϊνούχα ορμόνη που αποτελείται από δύο ξεχωριστές πρωτεΐνες, οι οποίες μαζί δρουν αντίθετα από την πρωταρχική τους βιολογική διεργασία. Οι επιστήμονες παίρνουν κύτταρα τύπου Β από τον ασθενή, τα απομονώνουν εργαστηριακά και μετά προσθέτουν το GIFT15 και τα ξαναεμβάλλουν στον ασθενή. Τα απλά κύτταρα Β μετατρέπονται σε ρυθμιστικά κύτταρα για το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο δρ Γκαλιπό ισχυρίζεται πως με το εν λόγω σκεύασμα η σκλήρυνση κατά πλάκας εξαφανίσθηκε από τα πειραματόζωα ποντίκια με μια μόνο δόση.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας πρέπει να διαγνωσθεί στα αρχικά της στάδια, επεσήμανε ο δρ Γκαλιπό και χρειάζονται κλινικές μελέτες για να εξακριβωθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας στους ανθρώπους. Ο κορυφαίος ερευνητής σημείωσε πως δεν παρατηρήθηκαν παρενέργειες στα ποντίκια και πως η θεραπεία ήταν αποτελεσματική με μία μόνο δόση.

Τρίτη, 18 Αυγούστου 2009

30 Οδηγίες για την πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων

1. Τα βρέφη και τα νήπια δεν πρέπει να μένουν χωρίς επίβλεψη ενηλίκου ούτε ένα λεπτό. Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι στο σπίτι που δεν μας περνάνε από το νου παρά μόνο αφού γίνει ατύχημα.

2. Επειδή για να βάλει το παιδί κάτι στο στόμα του ή να τραυματισθεί είναι ζήτημα δευτερολέπτων, αξίζει τον κόπο να επιθεωρούμε συνεχώς το οικιακό περιβάλλον και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν αφήσαμε κοντά του: α)πράγματα μικρά, μικρότερα των 5 εκατοστών, τα οποία μπορεί να σφηνωθούν στο λαιμό του και να του προκαλέσουν ασφυξία, όπως λουκούμι, κρέας, κομμάτια παιχνιδιών, βώλοι, κέρματα, β)πράγματα κοφτερά ή μυτερά ή πολύ βαριά (ψαλίδι, μαχαίρι, ξυραφάκι, σουβλί, άλλα εργαλεία), γ)σπίρτα δ) φάρμακα (ιδίως χάπια χρωματιστά) ε)ποτήρια, βάζα, γυαλικά.

3. Οι παιδικές δηλητηριάσεις είναι συχνότατες. Τα παιδιά συχνά πίνουν υγρά χωρίς δισταγμό: χλωρίνη, νέφτι, πετρέλαιο, ούζο και άλλα που υπάρχουν στις κουζίνες. Αυτά πρέπει να κλειδώνονται, επειδή τα μικρά, και όταν ακόμα τα βάζουμε ψηλά, σκαρφαλώνουν. Κάτι φοβερό που μπορεί να συμβεί είναι να πιει ένα παιδί υγρό που αποφράζουν τους νιπτήρες. Αν αυτί είναι καυστικό νάτριο και το παιδί επιζήσει, θα καταδικασθεί σε σειρά εγχειρήσεων. Καλλίτερα τέτοια πράγματα να μην υπάρχουν στο σπίτι.
Η μεταφορά ενός χημικού υγρού (π.χ. χλωρίνης ή βενζίνης) από το δικό του μπουκάλι σε άλλο, όπου υπήρχε υγρό λιγότερο επικίνδυνο, είναι μεγάλο σφάλμα.
Οι ετικέτες με το όνομα και το περιεχόμενο υγρού και οι σχετικές προειδοποιήσεις με σήματα, νεκροκεφαλές κλπ είναι πολύ χρήσιμες, αφορούν όμως τους μεγαλύτερους και όχι τα μικρά παιδιά. Καλό είναι τα μπουκάλια με χημικά και απορρυπαντικά να έχουν ειδικό σχήμα. Και να κλείνουν με πώματα που δεν μπορεί να ανοίξει ένα παιδί, όπως τα ειδικά βουλώματα φιαλιδίων φαρμάκων που έχουν επιβληθεί σε άλλες χώρες.

4. Τα παιδιά μπορούν να πνιγούν:
- με τις πλαστικές σακούλες που καμιά φορά φορούν στο κεφάλι τους παίζοντας (οι μεγαλύτερες πρέπει να έχουν στο κάτω μέρος τους τρύπες).
- με μακρύ κορδόνι δεμένο στο κρεβάτι του ή με οποιαδήποτε κορδέλα ή σπάγκο που μπορούν να τυλιχτούν τη νύχτα στο λαιμό του παιδιού και να πάθει ασφυξία σε τρία λεπτά.
- με πολύ μαλακά μεγάλα μαξιλάρια.
Ας επιθεωρούμε λοιπόν το κρεβάτι, το πάρκο, τα παιχνίδια του παιδιού για να απομακρύνουμε προληπτικά αυτόν τον κίνδυνο.

5. Αν σας χρειάζεται ψηλό καρεκλάκι, για το μωρό, προσέξτε:
α) να μπορεί να δεθεί το μωρό σ' αυτό γερά με τρόπο που δεν θα μπορεί να γλυστρίσει κάτω από τη ζώνη
β) να μη βρίσκεται το μωρό καθισμένο κοντά στο τραπέζι, γιατί μπορεί κλωτσώντας να πέσει μαζί με το καρεκλάκι του
γ) να είναι υπό την επίβλεψη ενηλίκου.

6. Όταν κάνετε μπάνιο το μωρό και χτυπήσει το τηλέφωνο ή το κουδούνι της πόρτας ή μην απαντήσετε ή πάρτε το μωρό μαζί σα, γιατί ο πνιγμός είναι ζήτημα ελάχιστου χρόνου και δεν χρειάζεται πολύ νερό. Για τον ίδιο λόγο μην αφήνετε κουβάδες με νερό στο πάτωμα ή λεκάνες γεμάτες.
Στο μπάνιο θα βάζετε πρώτα το κρύο νερό και μετά το ζεστό, για να μην προλάβει κανένα παιδί και χωθεί στη μπανιέρα όταν έχει μόνο ζεστό νερό και πάθει έγκαυμα.

7. Τα παιδιά παθαίνουν εγκαύματα όταν καθήσουν στο τζάκι, επειδή δεν έχουμε βάλει μπροστά μια προστατευτική σχάρα. Επίσης όταν φοράνε φορέματα ή νυχτικά από εύφλεκτο τούλι και περάσουν μπροστά απο φορητή σόμπα ή άλλη φωτιά ή όταν κρατάνε αναμμένη λαμπάδα με τούλι. Τα πιο συχνά εγκαύματα παιδιών είναι από καφέ ή τσάι ή λάδι ή σούπα καυτή, που ρίχνουμε εμείς επάνω τους σκοντάφτοντας ή όταν πίνουμε κάτι ζεστό ενώ κρατάμε ένα μικρό στην αγκαλιά μας.
Το χέρι της κατσαρόλας ή του μπρικιού όπου βράζει κάτι να το στρέφουμε πάντα προς τα πίσω. Τα μικρά παιδιά συχνά το τραβάνε και περιχύνονται. Όταν πάρει φωτιά το λάδι του τηγανιού, να το σβήσουμε ψύχραιμα με ένα καπάκι ή κάτι που θα πνίξει τη φλόγα. Κάθε τι άλλο είναι πολύ επικίνδυνο, όπως το να πάμε το τηγάνι φλεγόμενο προς το νεροχύτη!

8. Οι ηλεκτροπληξίες αντιμετωπίζονται άριστα με τον ειδικό διακόπτη ασφαλείας που πρέπει όλα τα σπίτια να έχουν στον πίνακα ηλεκτροδότησης. Αυτός διακόπτει το ρεύμα και με ελάχιστη διαρροή και σώζει ζωές. Οι άλλες λύσεις (καπάκι ασφαλείας στις πρίζες με κλειδί ή χωρίς) δεν είναι τόσο ασφαλείς, γιατί προϋποθέτουν κάτι δύσκολο: πως δεν θα βρεθούμε ποτέ αφηρημένοι. Άλλωστε τα μεγαλύτερα παιδιά κάποτε θα δοκιμάσουν αυτό που τους έχει απαγορευθεί: να βγάλουν το καπάκι.

9. Στη θάλασσα προλαβαίνουμε τους πνιγμούς των παιδιών
- μαθαίνοντας κολύμπι κι εμείς κι εκείνα
- όταν κολυμπάμε σε γνωστές ακτές κι έχουμε υπόψη ότι η θάλασσα βαθαίνει απότομα σε ορισμένα σημεία
- όταν κάνουμε μπάνιο δύο ώρες μετά το κύριο γεύμα
- όταν δεν απομακρύνονται πολύ τα παιδιά από την ακτή
- όταν υπάρχουν κάποια ναυαγοσωστικά μέσα (σχοινιά, σωσίβια)
- όταν γνωρίζουμε να κάνουμε τεχνητή αναπνοή.
Στις βουτιές θα προλάβουμε τις δυσάρεστες κακώσεις της κεφαλής ή παραλύσεις από βλάβη της σπονδυλικής στήλης αν προειδοποιήσουμε τα παιδιά ότι το βάθος της θάλασσας στο σημείο της βουτιάς πρέπει να είναι γνωστό και να είναι ανάλογο με το ύψος από το οποίο πέφτουν.
Εκτός από τους πνιγμούς υπάρχουν και οι κακώσεις που προκαλούν σε λουόμενους τα κρις-κραφτ. Οσοι πλησιάζουν την ακτή με βενζινάκατο πρέπει να μηνύονται και να διώκονται πριν κάνουν κακό σε λουόμενους, εμάς ή τα παιδιά μας.

10. Να μην αφήνουμε στη μέση έπιπλα γιατί τα παιδιά τρέχουν αστόχαστα και χτυπούν ή σκοντάφτουν. Ιδίως πρέπει να ρυθμίζουμε έτσι το καλώδιο του σίδερου ή άλλα καλώδια ώστε να μην αιωρούνται στη μέση του δωματίου και σκοντάφτουν τα παιδιά.

11. Να ελέγχουμε τα φρένα των ποδηλάτων των παιδιών.

12. Να βάζουμε ένα πορτάκι στο επάνω μέρος της σκάλας, εάν υπάρχει νήπιο και όπου μπορεί να γίνει, και αυτό να ανοίγεται δύσκολα, γιατί κάποια φορά θα ξεφύγει το νήπιο και θα κατρακυλίσει από εκεί.

13. Όταν έχουμε τζαμόπορτες μεγάλες, π.χ. στα μπαλκόνια να βάζουμε κάποιο αυτοκόλλητο επάνω (π.χ γραμμή ή βούλες), ώστε να φαίνεται ότι η πόρτα είναι κλειστή. Πολλά τραύματα και μερικοί θάνατοι νέων ανθρώπων συνέβησαν, γιατί κάποιος νόμισε ότι η πόρτα είναι ανοικτή και έπεσε με ορμή επάνω της με αποτέλεσμα να σπάσει το τζάμι.

14. Τα παιδιά συνηθίζουν να βάζουν τα δάχτυλά τους στις πόρτες των σπιτιών και των αυτοκινήτων. Έτσι μαγκώνουν τα δάχτυλά τους ή τους τα μαγκώνουμε εμείς οι μεγάλοι όταν δεν έχουμε το νου μας σ' αυτόν τον κίνδυνο.

15. Πολλές φορές τραβάμε απότομα ένα παιδί από το χέρι για να το προστατεύσουμε π.χ. στο δρόμο με αποτέλεσμα να πάθει εξάρθρωση ώμου. Ας έχουμε υπ' όψη μας αυτό το ενδεχόμενο.

16. Συχνά τα αγόρια μπαίνουν σε οικοδομές για εξερεύνηση ή για παιχνίδι. Εκεί πατούν σανίδες που έχουν επάνω πρόκες και τραυματίζονται. Είναι συχνή περίπτωση στη χώρα μας, γιατί οι εργολάβοι δεν έχουν αποκτήσει τη συνήθεια να βγάζουν τις πρόκες το συντομότερο δυνατό.

17. Τα άσχημα αστεία στο σχολείο, η επίδειξη δύναμης και η έλλειψη επίβλεψης στο διάλειμμα δημιουργούν πιο πολλά ατυχήματα απ' όσα συμβαίνουν στο οικιακό περιβάλλον αν μετρήσουμε τα ατυχήματα των παιδιών 5-15 ετών. Σπρώξιμο στην αυλή και στη σκάλα, τρικλοποδιές και φάρσες είναι αιτίες καθημερινών ατυχημάτων με θλιβερές συνέπειες που μπορεί να υπερβαίνουν τη σκέψη ενός παιδιού. Οι γονείς πρέπει να σκεφθούν τι μπορούν και αυτοί να κάνουν για το θέμα.

18. Στο σχολείο επίσης οι δάσκαλοι και οι γυμναστές - και στους άλλους χώρους οι γονείς - πρέπει να προσέχουν ώστε τα παιδιά να μην παίζουν με μεγάλες μπάλες, βαριές και σκληρές που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία τους γιατί έτσι παθαίνουν κατάγματα, διαστρέμματα και άλλες βλάβες των δακτύλων. Και αυτό φάνηκε από την ευρωπαϊκή έρευνα EHLASS στα νοσοκομεία, όπου προσέρχονται για θεραπεία οι παθόντες, εν προκειμένω παιδιά 6-12 ετών ή και μεγαλύτερα.

19. Στις παιδικές χαρές χρειάζεται εκλογή των οργάνων από ειδικούς και κατάλληλες προδιαγραφές για τη συντήρησή τους. Μια τσουλήθρα πλαστική π.χ. μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη όταν σπάσει και δεν το προσέξει κανείς. Ένας υπάλληλος του Δήμου, που επιβλέπει τα παιδιά (όσα δεν έχουν εκεί τους γονείς τους) αξίζει το μισθό του και δεν πρέπει να λείπει από τέτοιους χώρους. Στο παράδειγμα της τσουλήθρας π.χ. είναι πολλά τα παιδιά που ανεβαίνουν σ' αυτήν ανάποδα με κίνδυνο να προκαλέσουν ατύχημα στον εαυτό τους ή σε άλλα παιδιά.

20. Όταν τα παιδιά ανεβαίνουν σε δέντρα πρέπει να επαγρυπνούμε. Είναι μια επικίνδυνη άσκηση. Ιδίως οι συκιές έχουν γίνει αιτία πολλών καταγμάτων από πτώση, επειδή τα κλαδιά τους σπάνε εύκολα και πολλοί - μικροί ή μεγάλοι - δεν το ξέρουν.

21. Οταν τρώμε φρούτα εμείς ή τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ να πετάμε τα φλούδια κάτω, όχι μόνο για λόγους καθαριότητας, αλλά και για την πρόληψη γλιστρήματος και πτώσεως που στην περίπτωση αυτή έχει ιδιαίτερα βαριές συνέπειες.

22. Οι σκύλοι όταν γυρίζουν ελεύθεροι δαγκάνουν συχνά ή φοβίζουν τα παιδιά. Οι φιλόζωοι πρέπει να συνοδεύουν τα σκυλιά τους στο δρόμο και τα αδέσποτα πρέπει να συγκεντρώνονται.

23. Τα μπαλκόνια πρέπει να έχουν τα κατάλληλα προστατευτικά κάγκελα και να μην αφήνουμε καρέκλες ή άλλα πράγματα κοντά στα κάγκελα, γιατί τα παιδιά ενστικτωδώς ανεβαίνουν επάνω και σκύβουν. Κατάλληλα κάγκελα είναι όσα έχουν ύψος 80 εκ και κάθετα κάγκελα χωρίς στολίδια. Τα οριζόντια κάγκελα γίνονται σκάλα για το παιδί, το ίδιο και τα διακοσμητικά σχέδια. Η απόσταση μεταξύ τους πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μη χωράει ένα παιδικό κεφάλι.

24. Ολα τα μεγάλα ψυγεία (για κρέας, για γούνες, για λαχανικά κλπ) πρέπει να ανοίγουν οπωσδήποτε και από μέσα, ακόμα και όταν δεν λειτουργούν, εφόσον χωράει μέσα άνθρωπος ή μικρό παιδί. Αν αυτό δεν συμβαίνει πρέπει οι πόρτες τους να μην μπορούν να κλείσουν πριν θρηνήσουμε κι άλλους θανάτους από την αιτία αυτή.

25. Αναφέρθηκαν περιπτώσεις που κάποιο παιδί έριξε οινόπνευμα για να ενισχύσει τη φωτιά μιας ψησταριάς πιέζοντας ένα πλαστικό μπουκάλι. Από την ακτίνα της συνεχούς ροής γύρισε πίσω η φωτιά και μεταδόθηκε στο μπουκάλι με αποτέλεσμα το παιδί να πάθει σοβαρά εγκαύματα. Και στο σημείο αυτό οι ενημερωμένοι γονείς θ' αποφύγουν αυτή την πρακτική ή καλλίτερα δεν θ' αγοράζουν πλαστικά μπουκάλια με οινόπνευμα.

26. Τραγικά συχνό είναι δυστυχώς ακόμα στην Ελλάδα ένα είδος ατυχήματος που έχει σχέση με την ευθύνη των κυνηγών και οι συνθήκες κάθε φορά είναι παρόμοιες: είναι οι πυροβολισμοί και οι ανθρωποκτονίες με δράστες νήπια ή παιδιά που περιεργάζονται κυνηγετικά όπλα, που τα βρίσκουν κρεμασμένα, γεμάτα και ανασφάλιστα. Μεγάλη είναι και η ευθύνη των γονέων. Τελευταία συχνά είναι και τα ατυχήματα με δράστες ή θύματα παιδιά, των οποίων ο πατέρας αστυνομικός άφησε ακλείδωτο και γεμάτο το υπηρεσιακό του περίστροφο στο σπίτι.

27. Πολλά εγκαύματα και ακρωτηριασμοί έχουν γίνει από πυροτεχνήματα. Μερικά απ' αυτά είναι εκρηκτικά και κατασκευάζονται πρόχειρα και παράνομα από δυναμίτιδα. Τις ημέρες του Πάσχα ας προσέχουμε τι κρατούν τα παιδιά και τι βάζουν στην τσέπη τους.

28. Οταν ανεβαίνει παιδί σε καρέκλα αυτό αποτελεί σήμα κινδύνου. Αλλά και μεις όταν ανεβαίνουμε σε σκάλα ή καρέκλα χωρίς βοήθεια άλλου προσώπου για να κρεμάσουμε την κουρτίνα ή να πάρουμε κάτι από το πατάρι ή ν' αλλάξουμε ένα γλόμπο πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτός είναι ένας από τους συχνότερους τρόπους που πέφτει κανείς στο σπίτι και παθαίνει άσχημα κατάγματα. Και ότι έτσι δίνουμε κακό παράδειγμα στα παιδιά μας, τα οποία περισσότερο προσέχουν τι κάνουμε παρά τι τους λέμε.

29. Ολοι μπορούμε να γλιστρήσουμε στο σπίτι όταν το πάτωμα είναι γυαλισμένο ή όταν υπάρχουν μικρά χαλάκια ή όταν υπάρχει ένα σκαλοπάτι μεταξύ δύο δωματίων ή μεταξύ λουτρού και διαδρόμου. Τα παιδιά υπόκεινται στον ίδιο κίνδυνο. Επίσης κινδυνεύουμε όλοι από απότομο πέσιμο και κάταγμα όταν γλιστράει ο πυθμένας της μπανιέρας. Ωσότου η βιομηχανία φτιάξει μπανιέρες με επιφάνεια που δεν γλιστράει, χρήσιμες είναι κάποιες λαστιχένιες προσθήκες για τη μπανιέρα (χταπόδια)

30. Αλλο δυστύχημα τραγικό, που μοιάζει με τροχαίο, έχει γίνει κοντά στο σπίτι κάποιου που έχει φορτηγό αυτοκίνητο και το έχει αφήσει απ' έξω, ως εξής: Ξεκινάει ο οδηγός απ' το σπίτι του και βάζει μπρος το φορτηγό χωρίς να κοιτάξει μήπως ένα νήπιο -δικό του ίσως παιδί - είναι κάτω από το φορτηγό...

Αυτά είναι τα συχνότερα στατιστικώς ατυχήματα και δη σε αστικό περιβάλλον. Δίνουν όμως αφορμή να σκεφτούμε και μεις άλλες πιθανότητες προληπτικά, έχοντας στο νου ο καθένας το δικό του σπίτι και περιβάλλον, και να λάβουμε τα αντίστοιχα μέτρα.

Βλαστικά κύτταρα οδηγούν σε βιολογικό μπαϊπάς

Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν βλαστικά κύτταρα που έχουν την ικανότητα να αναπτύσσουν νέες στεφανιαίες αρτηρίες, εύρημα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέους τρόπους αντιμετώπισης της αρτηριοσκλήρυνσης.

Ο Dr. Piero Anversa, του Πανεπιστημίου Brigham and Women's στη Βοστόνη, δήλωσε ότι εντόπισε τη νέα ομάδα πρωτόγονων κυττάρων και τα ονόμασε στεφανιαία αγγειακά προγονικά κύτταρα (CVPC).

Αυτά τα κύτταρα κατέχουν όλες τις βασικές ικανότητες των βλαστικών κυττάρων και διασκορπίζονται μεταξύ εσοχών στο τοίχωμα των αγγείων του ανθρώπινου κυκλοφορικού συστήματος.

Για να εξετάσουν τη δραστηριότητα αυτών των κυττάρων, οι επιστήμονες μπλόκαραν μια στεφανιαία αρτηρία σε σκυλιά και ενέχυσαν ανθρώπινα CVPC στην αρτηρία. Μετά από ένα μήνα τα σκυλιά εμφάνισαν βελτίωση στη ροή αίματος και στη λειτουργικότητα της καρδιάς. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι είχαν αναπτυχθεί μεγάλες, μεσαίες και μικρές ανθρώπινες στεφανιαίες αρτηρίες στα σκυλιά.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η καρδιά περιλαμβάνει απόθεμα CVPC που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία βιολογικού μπαϊπάς σε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο και ισχαιμική μυοκαρδιοπάθεια, που προκύπτουν όταν μπλοκάρονται αρτηρίες που παρέχουν αίμα και οξυγόνο στην καρδιά.

Ο Dr. Piero Anversa, δήλωσε πως η παρούσα θεραπευτική στρατηγική θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά το στόχο της θεραπείας με βλαστικά κύτταρα, για την καρδιά που πάσχει από ισχαιμία και πως στόχος της θα γίνει η πρόληψη της βλάβης του μυοκαρδίου παρά η μερική αποκατάσταση της βλάβης που έχει εγκατασταθεί.

Η έρευνα δημοσιεύεται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού ‘Proceedings of the National Academy of Sciences’.

Γρίπη

  • Είναι μία λοιμώδης, δηλ. κολλητική (μεταδοτική) αρρώστια που οι γιατροί την κατατάσσουν στις επιδημίες και αυτό γιατί έχει μεγάλη μεταδοτικότητα και ο χρόνος που επωάζεται το μικρόβιο μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολύ μικρός (από μερικές ώρες μέχρι 1 ή 2 εικοσιτετράωρα), έτσι ώστε να προσβάλλονται την ίδια εποχή πολλοί άνθρωποι.

    Ορισμένες μορφές γρίπης είναι θανατηφόρες. Στη μεγάλη επιδημία του 1889 βρήκαν το θάνατο χιλιάδες άνθρωποι. Ιδιαίτερα η επιδημία της ισπανικής γρίπης του 1918-1919 επεκτάθηκε σχεδόν σ΄ ολόκληρο τον κόσμο, με αποτέλεσμα να προκαλέσει πάνω από ένα εκατομμύριο θανάτους.

    Η ιατρική, ανάλογα με το πώς εκδηλώνεται, ξεχωρίζει πολλές μορφές γρίπης. Από αυτές άλλες είναι ελαφριάς μορφής και άλλες βαριάς.

    Η γρίπη οφείλεται σε ιό (ένα είδος μικροβίου) που υπάρχει μέσα στη βλέννα της κοιλότητας της μύτης και του φάρυγγα. Έτσι ένας άρρωστος με το βήχα, το φτάρνισμα ακόμη και με την ομιλία εκτοξεύει σταγονίδια που φέρουν τον ιό και μόλις αυτά τα εισπνεύσει ένας υγιής, αμέσως μολύνεται.

    Βασική αφορμή για την εκδήλωση της γρίπης και την εξάπλωσή της είναι οι μετεωρολογικές συνθήκες, όπως η απότομη αλλαγή του καιρού, η υγρασία. Η ελαφρότερη μορφή γρίπης είναι το συνάχι, που φέρνει καταρροή στη μύτη. Άλλη μορφή γρίπης προσβάλλει το φάρυγγα, το λάρυγγα, την τραχεία αρτηρία και αν δεν γίνει αμέσως κατάλληλη θεραπεία, είναι δυνατό να οδηγήσει σε σοβαρότερες επιπλοκές στο αναπνευστικό σύστημα, όπως πνευμονία, βρογχοπνευμονία πυώδη πλευρίτιδα.

    Η εικόνα της γρίπης χαρακτηρίζεται από ξαφνικό ρίγος, πονοκέφαλο, πόνους σε όλο το σώμα καταρροή στη μύτη, βήχα, πόνο στο λαιμό, βραχνάδα και η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει στους 38°-39°. Η αρρώστια διαρκεί 3-7 μέρες αλλά περνάει ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μέχρι ο οργανισμός να γίνει τελείως καλά.

    Στο αίμα όσων έχουν περάσει τη γρίπη παράγονται ουσίες που προστατεύουν τον οργανισμό από τον ιό και έτσι προκαλούν ανοσία για λίγο χρόνο. Η προφύλαξη από τη γρίπη είναι αρκετά δύσκολη, αλλά μεγάλης αξίας. Πρέπει να αποφεύγουμε τα κρυολογήματα και τις συγκεντρώσεις σε κλειστούς χώρους την εποχή που υπάρχει επιδημία. Πρέπει ακόμα να απολυμαίνουμε το φάρυγγα, τη μύτη, τα χέρια και το πρόσωπο. Απαραίτητη είναι η καλή διατροφή, η ζέστη και η παραμονή στο κρεβάτι. Η θεραπεία δεν είναι ακριβώς καθορισμένη. Συνήθως αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά, απολυμαντικά του φάρυγγα και της μύτης και βιταμίνες. Το ουσιαστικό όμως είναι να αποφεύγουμε την κούραση και τη συναναστροφή με αρρώστους, γιατί η γρίπη, όταν δεν την προσέξουμε από τα πρώτα συμπτώματα, μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία μας.

  • Πηγή:
  • www.live-pedia.gr

Υπέρταση

  • Τι είναι η αρτηριακή πίεση Η αρτηριακή πίεση είναι η πίεση που ασκεί το αίμα στις αρτηρίες. Εκφράζεται με δύο αριθμούς, π.χ. 12 και 8. Οι αριθμοί αυτοί αντιστοιχούν σε 120 και 80 χιλιοστόμετρα ή mm υδραργύρου, που αποτελεί τη διεθνή μονάδα μέτρησης της πίεσης. Ο μεγαλύτερος αριθμός, ο οποίος ονομάζεται συστολική πίεση, αντιστοιχεί στην πίεση του αίματος στις αρτηρίες όταν η καρδιά συστέλλεται και αδειάζει το αίμα. Ο μικρότερος αριθμός, ο οποίος ονομάζεται διαστολική πίεση, αντιστοιχεί στην πίεση του αίματος όταν η καρδιά διαστέλλεται και ξαναγεμίζει με αίμα. Τι είναι η υπέρταση Η υπέρταση είναι μια κατάσταση, στην οποία η αρτηριακή πίεση είναι αυξημένη. Συνήθως δεν έχει συμπτώματα και συχνά την ανακαλύπτουμε μετά από τυχαίες μετρήσεις. Ένα άτομο θεωρείται υπερτασικό όταν η συστολική του πίεση είναι πάνω από 140mmHg και η διαστολική του πίεση πάνω από 90mmHg. Όταν η συστολική πίεση κυμαίνεται σε επίπεδα άνω των 120mmHg έως 140mmHg και η διαστολική στα επίπεδα των 80mmHg με 90mmHg, το άτομο ανήκει σε προ-υπερτασικό στάδιο. Κάτω από αυτά τα επίπεδα η αρτηριακή πίεση είναι φυσιολογική. Ωστόσο, δεδομένου ότι η αρτηριακή πίεση παρουσιάζει αξιόλογες διακυμάνσεις, πριν το χαρακτηρισμό ενός ατόμου ως υπερτασικού και την έναρξη θεραπείας, πρέπει να γίνουν επανειλημμένες μετρήσεις μέσα σε μια μεγάλη περίοδο, ώστε να επιβεβαιωθεί η αυξημένη τιμή της αρτηριακής πίεσης. Η υπέρταση αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την υγεία. Όπως ήδη τονίστηκε, στην Ελλάδα 1 στα 4 άτομα είναι υπερτασικό. Από τους υπερτασικούς:

    το 37% δε γνωρίζει ότι πάσχει από υπέρταση το 11% δεν ακολουθεί θεραπεία το 37% ακολουθεί ανεπαρκή θεραπεία και μόνο το 22% είναι σωστά ρυθμισμένο.

    Από την υπέρταση κινδυνεύουν κυρίως η καρδιά, ο εγκέφαλος και τα νεφρά. Η λειτουργία της καρδιάς δυσκολεύεται στα άτομα εκείνα που έχουν υψηλή πίεση, με αποτέλεσμα την κόπωση του ζωτικού αυτού οργάνου, και την εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας. Επίσης η υψηλή πίεση ευνοεί την εναπόθεση λίπους στα τοιχώματα των στεφανιαίων αγγείων, που αιματώνουν την καρδιά. Έτσι αυξάνει ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου και εμφράγματος. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιοπάθειας σε άτομα με αρτηριακή πίεση πάνω από 160 mmHg είναι 2,3 φορές μεγαλύτερος, απ΄ ότι σε άτομα με αρτηριακή πίεση κάτω από 140mmHg. H βλάβη που προκαλείται στα αγγεία του εγκεφάλου μπορεί να γίνει η αιτία ενός εγκεφαλικού επεισοδίου ή μιας σταδιακής καταστροφής των κυττάρων του εγκεφάλου με πολύ σημαντικές συνέπειες για τη σωματική και ψυχική υγεία. Η υπέρταση μπορεί επίσης να προκαλέσει και βλάβη στις νεφρικές αρτηρίες, με συνέπεια τη σταδιακή καταστροφή των νεφρών και τη νεφρική ανεπάρκεια. Υπάρχουν παράγοντες που δημιουργούν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσει ένα άτομο υπέρταση. Οι παράγοντες αυτοί είναι η παχυσαρκία, η αυξημένη κατανάλωση αλατιού, το αλκοόλ, η καθιστική ζωή, καθώς και η κληρονομικότητα. Επίσης ο κίνδυνος της υπέρτασης αυξάνει με την ηλικία και ιδίως μετά τα 50 χρόνια. Για κάποιον λοιπόν που είναι υπερτασικός και δεν έχει διαγνωστεί, ώστε να ξεκινήσει θεραπεία, αυξάνει ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου και νεφρικής ανεπάρκειας. Παράγοντες που συντελούν στην εμφάνιση υπέρτασης Υπάρχουν παράγοντες που δημιουργούν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσει ένα άτομο υπέρταση. Οι παράγοντες αυτοί είναι:

    το οικογενειακό ιστορικό αυξημένης υπέρτασης η παχυσαρκία η υπερβολική πρόσληψη αλατιού το αλκοόλ η καθιστική ζωή το άγχος η ηλικία (ο κίνδυνος της υπέρτασης αυξάνει με την ηλικία)

    Με εξαίρεση λοιπόν την ηλικία και την κληρονομικότητα, τους υπόλοιπους παράγοντες μπορούμε να τους ελέγξουμε σχετικά εύκολα και να προλάβουμε την εμφάνιση της υπέρτασης. Η θεραπεία της υπέρτασης έχει σαν στόχο να φέρει την αρτηριακή πίεση στα φυσιολογικά επίπεδα μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο των επιπλοκών. Αυτό γίνεται συνήθως σχετικά εύκολα εάν ακολουθήσουμε την σωστή αγωγή. Ο στόχος μας είναι ο περιορισμός της αρτηριακής πίεσης σε επίπεδα κάτω από 14 για τη συστολική και κάτω από 9 για τη διαστολική. Υπάρχουν δύο τύποι αντί-υπερτασικής αγωγής, η υγιεινοδιαιτητική και η φαρμακευτική αγωγή. Υγιεινοδιαιτητική αγωγή: Διαιτητικές αλλαγές, αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, περιορισμός κατανάλωσης αλατιού και οινοπνεύματος, αύξηση της σωματικής άσκησης, έλεγχος των ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων και του άγχους. Η τροποποίηση των συνθηκών ζωής είναι απαραίτητη, τόσο στην πρόληψη όσο και στη θεραπεία της αρτηριακής υπέρτασης. Φαρμακευτική αγωγή: Η επιλογή του κατάλληλου φαρμάκου και της σωστής δοσολογίας πρέπει να γίνεται πάντα από γιατρό. Η φαρμακευτική αγωγή πρέπει να εφαρμόζεται σταθερά και να μην αλλάζει ή να διακόπτεται χωρίς ιατρική συμβουλή. Τέλος, τα υπερτασικά άτομα θα πρέπει να ελέγχουν τη χοληστερίνη και το σάκχαρο αίματος και να μην καπνίζουν. Οι παράγοντες αυτοί επιδεινώνουν σημαντικά τις συνέπειες της υπέρτασης. Οδηγίες Πρόληψης:

    Ελέγχετε τακτικά την αρτηριακή σας πίεση

    Σε φυσιολογικούς (<120/80>

    Τρώτε περισσότερα φρούτα και λαχανικά

    Οι πατάτες, τα καρότα, τα βερίκοκα, οι μπανάνες και τα μήλα είναι πλούσια σε κάλιο, το οποί μειώνει την αρτηριακή πίεση • Μειώστε την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ γιατί συχνά προκαλεί αύξηση της πίεσης

    Κόψτε το κάπνισμα Μάθετε να χαλαρώνετε και αποφύγετε το υπερβολικό άγχος

    • Αθλείσθε τακτικά. Η σωματική άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους μείωσης της υπέρτασης

Το κάπνισμα επιταχύνει την πρόοδο της πολλαπλής σκλήρυνσης

  • Οι πάσχοντες από πολλαπλή σκλήρυνση που είναι καπνιστές έχουν ταχύτερη πρόοδο της ασθένειας, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Archives of Neurology.

    Ο Δρ Αλμπέρτο Ασέριο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι οι καπνιστές με πολλαπλή σκλήρυνση είναι πιθανότερο να έχουν προοδευτική μορφή της νόσου, όπου τα συμπτώματα επιδεινώνονται με σταθερό ρυθμό, αντί της διαλείπουσας-υποτροπιάζουσας μορφής όπου ο πάσχων έχει διακεκομμένη συμπτωματολογία.

    Τα άτομα που καπνίζουν είναι γνωστό ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης σκλήρυνσης κατά πλάκας, αλλά η έρευνα για το κατά πόσο το κάπνισμα επηρεάζει την πορεία της νόσου έχει παρουσιάσει αντικρουόμενα αποτελέσματα.

    Οι ερευνητές παρακολούθησαν 1.465 πάσχοντες από πολλαπλή σκλήρυνση, το 17,5% των οποίων ήταν ενεργοί καπνιστές, για κατά μέσο όρο τρία χρόνια.

    Εκ των 891 ατόμων που οι επιστήμονες μελέτησαν την συγκεκριμένη περίοδο για να καθορίσουν τον ρυθμό προόδου της ασθένειας από τη μια μορφή στην άλλη, οι 72 τελικά παρουσίασαν πρόοδο προς την διαλείπουσα-υποτροπιάζουσα μορφή: 20 εκ των 154 καπνιστών, 20 εκ των 237 πρώην καπνιστών και 32 εκ των 500 ατόμων που δεν είχαν καπνίσει ποτέ.

    Αυτό σημαίνει ότι οι καπνιστές έχουν πάνω από διπλάσιες πιθανότητες (συγκριτικά με τους μη καπνιστές) να έχουν πρωτοπαθή προοδευτική πολλαπλή σκλήρυνση και όσοι έχουν διαλείπουσα-υποτροπιάζουσα ασθένεια έχουν 2,5 φορές επιπλέον πιθανότητες από τους μη καπνιστές να εκδηλώσουν δευτεροπαθή προοδευτική σκλήρυνση κατά πλάκας.

    Στην αρχή της μελέτης, οι καπνιστές είχαν περισσότερη ανικανότητα, πιο σοβαρή μορφή και περισσότερη ατροφία στον εγκέφαλο. Με την πάροδο του χρόνου, είχαν επίσης πιο ταχεία αύξηση του συνολικού αριθμού των τραυματισμένων εγκεφαλικών ιστών και του βαθμού της εγκεφαλικής ατροφίας.

    Ο μηχανισμός μέσω του οποίου το κάπνισμα επιδεινώνει την πολλαπλή σκλήρυνση δεν είναι ξεκάθαρος. Το κάπνισμα έχει σχετιστεί με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, αλλά όχι άλλες, έτσι οι επιδράσεις του τσιγάρου στο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να είναι ένας παράγοντας που θα πρέπει να μελετηθεί. Μια άλλη πιθανή εξήγηση είναι ότι το κάπνισμα είναι τοξικό για το νευρικό σύστημα.

    Επί του παρόντος δεν υπάρχουν αποδεδειγμένοι παράγοντες κινδύνου για την πολλαπλή σκλήρυνση που να μπορεί ο ασθενής να ελέγξει.

    Μέχρι λοιπόν να αποδειχθεί η ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης οι ασθενείς που πάσχουν από πολλαπλή σκλήρυνση και διακόπτουν το κάπνισμα μπορεί να μειώνουν εκτός από τον κίνδυνο εκδήλωσης παθήσεων σχετικών με το τσιγάρο και την πρόοδο της σκλήρυνσης κατά πλάκας.

    Πηγή : doctors.in.gr

Εκκριτική ωτίτιδα και αδενοειδείς εκβλαστήσεις

Η εκκριτική ωτίτιδα είναι μία ιδιαίτερα συχνή πάθηση που αφορά στα μικρά παιδιά κυρίως κάτω των επτά ετών, αποτελόντας την πιο συχνή αιτία βαρηκοΐας σαυτή την ηλικία. Πρόκειται για συλλογή υγρού στην κοιλότητα του μέσου ωτός, ενώ αυτή θα έπρεπε να περιέχει αέρα.
Στο μέσο ούς, πίσω από το τύμπανο, βρίσκονται τα οστάρια της ακοής, η σφύρα, ο άκμονας και ο αναβολέας, που πρέπει να κινούνται ελεύθερα για να μεταδίδουν τον ήχο στον κοχλία. Ο αέρας φτάνει πίσω από το τύμπανο από τη μύτη μέσω ενός λεπτού σωλήνα που λέγεται ευσταχιανή σάλπιγγα.
Μόνιμη απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας είναι ιδιαίτερα συχνή στην παιδική ηλικία και οφείλεται στην παρουσία αδενοειδών εκβλαστήσεων (τα γνωστά σε όλους κρεατάκια). Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις αποτελούνται από τον ίδιο λεμφικό ιστό με τις αμυγδαλές και βρίσκονται στο πίσω μέρος της μύτης, στην οροφή του ρινοφάρυγγα εκεί δηλαδή που η μύτη μεταπίπτει στο στόμα. Σκοπό έχουν να προστατεύουν τον οργανισμό από διάφορους ιούς και μικρόβια με την παραγωγή αντισωμάτων.
Οι υπερτροφικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις προκαλούν εκτός από εκκριτική ωτίτιδα και δυσκολία στη ρινική αναπνοή, τα παιδιά αναπνέουν μόνο από το στόμα, ροχαλίζουν στον ύπνο, δυσκολεύονται στο φαγητό και πάσχουν από συχνές ή μόνιμες καταρροές. Έχουν μια χαρακτηριστική έκφραση στο πρόσωπο που ονομάζεται αδενοειδές προσωπείο, με μισάνοιχτο στόμα, απαθές ύφος, μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια και συχνά ανωμαλίες της οδοντοστοιχίας, που αν αφορά στα μόνιμα δόντια επιβάλλει ακόμα και την παρέμβαση ορθοδοντικού.
Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις δεν είναι ορατές από το στόμα όπως συμβαίνει με τις αμυγδαλές. Τις βλέπουμε μόνο με καθρεφτάκι ή ενδοσκόπιο, που δεν είναι συνήθως εφικτό σε μικρά παιδιά. Η ακτινογραφία που συνηθίζουν πολλοί συνάδελφοι, επιβεβαιώνει μεν τη διάγνωση, αλλά δεν βοηθάει στην απόφαση παρέμβασης επιβαρύνοντας όμως τα παιδιά με περιτή ακτινοβολία. Έτσι αν υπάρχει μόνιμα υγρό στ΄ αυτιά, οι αδενοειδίς εκβλαστήσεις πρέπει να αφαιρούνται, ακόμα κι αν δεν είναι ορατές στην ακτινογραφία, ενώ υπερβολικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις στην ακτινογραφία δεν είναι απαραίτητο να αφαιρούνται, αν δεν προκαλούν συμπτώματα.
Με την πάροδο της ηλικίας οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις συρρικνώνονται και καθώς το κρανίο αναπτύσσεται, δεν δημιουργούν συνήθως προβλήματα σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες.
Η βαρηκοΐα της εκκριτικής ωτίτιδας κυμαίνεται μεταξύ 15-35 ντέσιμπελ και όταν εμμένει για μεγάλο διάστημα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην εκμάθηση της ομιλίας και στις επιδόσεις των μικρών μαθητών στο σχολείο. Οι πρώτοι που παρατηρούν πως τα παιδιά δεν ακούν καλά είναι οι γονείς και οι δάσκαλοι. Το παιδί μπορεί να αυξάνει την ένταση της τηλεόρασης, να είναι ατίθασο και αφηρημένο την ώρα του μαθήματος διότι δεν μπορεί να ακούσει καλά τη δασκάλα.
Τα παλιά χρόνια οι δάσκαλοι συνήθιζαν να τιμωρούν αυτή τη συμπεριφορά με το να στέλνουν αυτά τα παιδια στο τελευταίο θρανίο. Αυτό επιδείνωνε φυσικά την κατάσταση γιατί καθιστούσε αδύνατη την οποιαδήποτε συμμετοχή τους στο μάθημα.
Το μόνιμο υγρό στο μέσο ούς που προκαλεί μόνο βαρηκοΐα μπορεί εύκολα να μολυνθεί, προκαλόντας πυώδη ωτίτιδα με ψηλό πυρετό και πόνο.
Κατά την ωτοσκόπηση την εξέταση δηλαδή των αυτιών με το μικροσκόπιο παρατηρείται η συλλογή υγρού πίσω από την τυμπανική μεμβράνη και μπορεί να επιβεβαιωθεί με το τυμπανόγραμμα, μία ειδική εξέταση πολύ απλή και ανώδυνη, κατά την οποία δεν απαιτείται καν η ενεργή συμμετοχή των παιδιών για την εκτέλεση της. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να εφαρμοστεί ακόμη και σε παιδιά κάτω του ενός έτους .
Η θεραπεία μπορεί αρχικά να είναι συντηρητική, με σταγόνες για τη μύτη και πλύσεις με φυσιολογικό ορρό και είναι συμπτωματική δεν αντιμετωπίζει δηλαδή την αιτία του προβλήματος. Εάν όμως παρατηρήσουμε ότι το υγρό δεν απορροφάται, άρα η βαρηκοΐα παραμένει ή έχουμε συχνές υποτροπές, τότε θα πρέπει να προχωρήσουμε στη χειρουργική θεραπεία.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της εμμένουσας ή υποτροπιάζουσας εκκριτικής ωτίτιδας έγκειται στη μυριγγοτομή και αδενοτομή. Υπό γενική αναισθησία γίνεται χειρουργική αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων από το στόμα, χωρίς εξωτερική τομή και μία μικρή τομή στην τυμπανική μεμβράνη ( παρακέντηση) για να αναρροφηθεί το υγρό. Σε μερικές περιπτώσεις που το υγρό αυτό είναι πολύ πηκτό ( κολλώδες) είναι απαραίτητη και η τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού. Αυτά τα μικρά σωληνάκια τοποθετούνται μέσα στην τομή του τυμπάνου και εξασφαλίζουν καλό αερισμό του μέσου ωτός για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, βοηθώντας το έτσι να επανέλθει γρηγορότερα. Παραμένουν για μερικούς μήνες κατά του οποίους δεν επιτρέπεται να μπεί νερό στο συγκεκριμένο αυτί και αποβάλλονται σιγά- σιγά.Εάν το πρόβλημα λυθεί χωρίς τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού τότε τα πράγματα είναι πιο απλά και η τομή κλείνει από μόνη της μέσα σε λίγες μέρες.

Η επέμβαση είναι πολύ σύντομη διάρκειας συνολικά 20 λεπτών και το παιδί φεύγει την ίδια μέρα από το νοσοκομείο.

TEST ΠΑΠ και HPV

Τι πρέπει να γνωρίζουμε, τι πρέπει να μας ανησυχεί.

Από τον Dr. Στέφανο Χανδακά MD MBA PHD

Το τεστ παπ

Το τεστ Παπανικολάου είναι μια εξέταση ρουτίνας, την οποία πρέπει να πραγματοποιούν
όλες οι γυναίκες από την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής και κατόπιν ετησίως. Αποτελεί μια από τις εξετάσεις ρουτίνας και screening για τον καρκίνο του τράχηλου (όπως η μαστογραφια για τον καρκίνο μαστού), που εφαρμόζονται σήμερα με σκοπό τον εντοπισμό πιθανών παθολογικών κυττάρων ή μη φυσιολογικών κυττάρων πάνω στο τράχηλο ενώ παράλληλα αποτελεί την πρώτη γραμμή εντοπισμού του ιού HPV ο οποίος πλέον τείνει να αποκτήσει εικόνα επιδημίας αφού αγγίζει πάνω από 40 με 45 % του γυναικείου πληθυσμού σήμερα.
Eπιπλέον, πέρα από τον εντοπισμό τυχόν παθολογικών ή μη φυσιολογικών κυττάρων στον τράχηλο και στον ενδοτράχηλό της γυναίκας με το τεστ Παπανικολάου μπορούμε να εντοπίσουμε ελαφριές κολπίτιδες, τραχηλίτιδες ή πιθανές μυκητιασικές μολύνσεις, αυτό όμως που μονοπωλεί το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια και αποτελεί έναν επιστημονικό προβληματισμό τόσο για τους ιατρούς όσο και για τις ασθενείς, αποτελεί ο ιός HPV.

Εχω HPV, τι σημαινει αυτό;

Ο ιός HPV (human papilloma virus), ο οποίος συνήθως εντοπίζεται σε ένα τεστ Παπ ρουτίνας και αυτό γιατί δεν έχει κλινικά συμπτώματα, είναι ένας σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός, ο οποίος μεταφέρεται από τον ερωτικό σύντροφο στη γυναίκα, δυστυχώς χωρίς ο άνδρας να έχει κλινικά συμπτώματα. Ο ιός αυτός, όπως και κάθε άλλος ιός στο σώμα της γυναίκας μένει πλέον μέσα στον οργανισμό της και αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι δεν μπορεί να αφαιρεθεί. Οι θεραπείες από εκεί και στο εξής -είτε αυτές είναι απλή παρακολούθηση, καυτηριασμός, loop διαθερμία ή το εμβόλιο που πιθανότατα θα βγει στην αγορά σε ένα με ενάμιση περίπου χρόνο- απλά καταστέλλουν τα συμπτώματά του, αλλά δεν τον αφαιρούν από τον οργανισμό. Αυτός ο ιός παραμένει πλέον στον οργανισμό μας δια βίου, όπως για παράδειγμα παραμένει ένας ερπητοιός και απλά εμφανίζεται σε διαφορετικές φάσεις της ζωής μας σε συνδυασμό με άλλα γεγονότα όπως για παράδειγμα άγχος, κόπωση κτλ.


Τι κανω μετα;

Στην περίπτωση, λοιπόν, που το τεστ Παπ μας δείξει HPV αμέσως, το επόμενο στάδιο είναι αυτό που λέμε κολποσκόπηση. Η κολποσκόπηση είναι μια γυναικολογική εξέταση η οποία διαρκεί λίγο παραπάνω, είναι πιο αναλυτική. Κατά τη διάρκεια της, ο γυναικολόγος με τη βοήθεια ενός μικροσκοπίου -το λεγόμενο κολποσκόπιο- βλέπει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη διαδικασία τις αλλοιώσεις που έχει κάνει ο ιός στον τράχηλο και στον ενδοτράχηλο της γυναίκας. Στη συγκεκριμένη, λοιπόν, περιοχή όπου το λεγόμενο κυλινδρικό επιθήλιο μεταπίπτει στο πλακώδες και στη ζώνη μετάπτωσης πραγματοποιούνται κάποιες αλλοιώσεις από τον ιό. Με βάση το μέγεθος, τον τύπο και τον βαθμό αυτών των αλλοιώσεων θα αποφασιστεί αν χρειάζεται θεραπεία για το συγκεκριμένο ιό, σε περίπτωση που οι αλλοιώσεις είναι πιθανής δυσπλασίας low grade ή high grade (CIN I, CIN II, CIN III) ή LG-SIL, HG-SIL, όπως για παράδειγμα loop διαθερμία, κωνοειδής εκτομή ή απλός καυτηριασμός και βιοψία.



Βιοψία Τραχήλου Φυσιολογικός Τράχηλος Παθολογικός Τράχηλος


Κονδυλωματα

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι αρκετοί τύποι κονδυλωμάτων οφείλονται επίσης στον ιό HPV και παρόλο που δεν υπάρχει θεραπεία για τον συγκεκριμένο ιό, υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης αυτών των κονδυλωμάτων. Η θεραπεία μπορεί να είναι φαρμακευτική ή να περιλαμβάνει διαθερμία και καυτηριασμό. Πάλι χρησιμοποιούνται οι ίδιες μορφές ενέργειας όπως laser, loop κτλ. Από εκεί και πέρα επειδή υπάρχει μια άμεση σχέση συγκεκριμένων τύπων HPV (16, 18) και καρκίνου του τραχήλου, βεβαίως πάντοτε μετά από πολύ μεγάλες χρονικές περιόδους, αποτελεί δηλαδή το HPV έναν παράγοντα που προδιαθέτει για καρκίνο του τραχήλου, υπό ορισμένες συνθήκες.


Follow up-Facts

Πιθανότατα θα σας ζητηθεί να γίνονται τα τεστ Παπ συχνότερα (κάθε 3-6 μήνες). Επίσης μέσω κάποιων ειδικών εξετάσεων DNA η λεγόμενη ταυτοποίηση του ιού τα Loop
μπορούμε να δούμε τους συγκεκριμένους τύπους οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση και μεγαλύτερη συσχέτιση με πιθανή εμφάνιση καρκίνου του τραχήλου πάντοτε σε 20 -25 χρόνια. Αυτό που επίσης πρέπει να γνωρίζουμε για τον ιό HPV είναι ότι μεταδίδεται σεξουαλικά. Μπορεί όμως να μεταδοθεί και με επαφή δέρμα με δέρμα στα γεννητικά όργανα και στην γεννητική περιοχή με αποτέλεσμα, υπό ορισμένες συνθήκες, τα προφυλακτικά να μην επαρκούν και αυτό γιατί μπορεί η μόλυνση να βρίσκεται στην περιγεννητική περιοχή. Ωστόσο, αποτελούν τη σημαντικότερη και τη μόνη μορφή προστασίας που έχουμε απέναντι σε αυτό τον ιό. Αυτό που πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε είναι ότι ο HPV είναι πλέον πάρα πολύ συχνός, όπως προαναφέραμε, σχεδόν 40 με 45% του γυναικείου πληθυσμού είναι φορέας. Περισσότεροι ενεργώς σεξουαλικοί άνθρωποι πλέον έχουν μολυνθεί, δεν έχει καμία κλινική εκδήλωση στον άνδρα πράγμα που το κάνει πιο εύκολο στο να μεταδοθεί, ενώ παραμένει δυστυχώς στο σώμα χωρίς ωστόσο να εμφανίζει κάποια συμπτώματα.
Το κάπνισμα θεωρείται ότι συμβάλλει στην εμφάνιση καρκίνου του τραχήλου και αποτελεί άλλον ένα παράγοντα που προδιαθέτει για αυτή την κατάσταση.


Το εμβόλιο

Τα τελευταία χρόνια, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες έρευνας είναι η προσπάθεια ανάπτυξης ενός εμβολίου το οποίο θα εμποδίσει τη μόλυνση με τον ιό HPV και αυτό γιατί ο ιός αποτελεί έναν από τους πιο βασικούς παράγοντες για τον καρκίνο του τραχήλου. Δυο χιλιάδες γυναίκες το χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο λαμβάνουν διάγνωση με αυτό τον τύπο καρκίνου. Έχουμε πάνω από 100 τύπους HPV οι οποίοι έχουν Η δεύτερη φάση των συγκεκριμένων μελετών το Μάιο του 2005 έδειξε τα πρώτα σημάδια ότι πιθανότατα ένα εμβόλιο κατά του HPV θα μπορούσε, υπό συνθήκες, να μειώσει τη μόλυνση από HPV.

Η μελέτη που ονομάζεται Future II έβγαλε τα πρώτα αποτελέσματα τον Οκτώβριο του 2005. Αυτή η 3η φάση της μελέτης, η οποία περιλάμβανε πάνω από 12 χιλιάδες γυναίκες ηλικίας 16-26 ετών, έδειξε τα εξής:
Οι συγκεκριμένες γυναίκες δεν είχαν HPV και χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Η πρώτη πήρε το εμβόλιο το οποίο ονομάζεται GARDASIL και η δεύτερη πήρε ένα φάρμακο placebo – δηλαδή ένα δείγμα το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το φάρμακο. Οι συγκεκριμένες 2 ομάδες των 12 χιλιάδων γυναικών παρακολουθήθηκαν τα επόμενα 2 χρόνια, έχοντας μια φυσιολογική ερωτική ζωή, για το αν θα εμφάνιζαν ή όχι τον ιό ή οποιαδήποτε άλλη μορφή δυσπλασίας ή οποιασδήποτε άλλης προκαρκινικής κατάστασης στον τράχηλο τους. Η ομάδα, λοιπόν, που είχε εμβολιαστεί δεν εμφάνισε κανένα τέτοιο σύμπτωμα ενώ από τις 5.258 χιλιάδες που είχαν πάρει την ένεση placebo, οι 21 εμφάνισαν κάποια μορφή παθολογίας την επόμενη διετία δηλαδή ένα ποσοστό 0,4%. Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν επίσης ότι έχουμε μια μείωση κατά 1% σε νέες μολύνσεις από ιούς HPV και πιθανή προστασία από τον ιό τύπου 6, 11, 16, 18. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν και άλλες μελέτες για ένα δεύτερο εμβόλιο, το οποίο πιθανότατα θα βγει στην αγορά, το cervarix. Η συγκεκριμένη μελέτη περιλαμβάνει 18 χιλιάδες γυναίκες και ονομάζεται μελέτη PATRICIA (PAPILOMA TRIAL TO PREVENT CERVICAL CANCER IN YOUNG ADULTS – Δοκιμή papiloma για την πρόληψη καρκίνου του τράχηλου σε νεαρές ενήλικες γυναίκες)

H 2η μελέτη του cervarix ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2006.
Αυτή τη στιγμή δε φαίνεται να υπάρχουν κάποιες παρενέργειες από τα συγκεκριμένα εμβόλια ενώ τα αποτελέσματα στη μελέτη είναι πάρα πολύ ενθαρρυντικά ότι ένας πιθανός μελλοντικός συστηματικός εμβολιασμός απέναντι στον HPV μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες μόλυνσης από το συγκεκριμένο ιό σε γυναίκες οι οποίες δεν έχουν μολυνθεί. Τα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα του εμβολίου και η πιθανή ανάγκη των γυναικών να εμβολιαστούν στο μέλλον, αφορά καταρχήν γυναίκες οι οποίες δεν έχουν μολυνθεί από τον ιό. Επίσης, πέρα από τον συγκεκριμένο ιό, υπάρχουν μια σειρά παθολογικών καταστάσεων, δυσπλασίες κτλ. οι οποίες θα καθιστούν το τεστ Παπ απαραίτητο σε ετήσια βάση, που γίνεται σήμερα και παρόλο τον εμβολιασμό των γυναικών από το συγκεκριμένο εμβόλιο. Συνεπώς, το συγκεκριμένο εμβόλιο δεν θα αντικαταστήσει το τεστ Παπ, το οποίο αποτελεί και την καλύτερη μέθοδο screening για πιθανές παθολογικές καταστάσεις του τραχήλου. Θα αποτελέσει, όμως, ένα μέσο ελαχιστοποίησης της μόλυνσης από HPV χωρίς βέβαια να έχει καμία άλλη σχέση με τις άλλες μορφές παθολογίας που έχει ο τράχηλος, γεγονός που κάνει το τεστ Παπ ένα αναντικατάστατο εργαλείο για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου.
Επίσης, το συγκεκριμένο εμβόλιο δεν φαίνεται να βοηθά τις γυναίκες οι οποίες έχουν ήδη μολυνθεί από τον ιό. Πρέπει ακόμα να τονιστεί ότι τα εμβόλια τα οποία βρίσκονται υπό μελέτη και θα κυκλοφορήσουν πιθανότατα στην αγορά σε 12 με 16 μήνες θα είναι για τους τύπους 6, 11, 16 και 18. Συνεπώς, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος των HPV οι οποίοι βρίσκονται ακόμα υπό κλινική έρευνα. Αυτή τη στιγμή έχουν ξεκινήσει και μελέτες εμβολιασμών γυναικών οι οποίες έχουν ήδη μολυνθεί από τον ιό.