Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

ΤΑ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ ΣΤΗΝ ΣΚΠ

Η μεταμόσχευση αυτόλογων αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων στην ΣΚΠ είναι μία αρκετά ελπιδοφόρα τεχνική για την αντιμετώπιση της νόσου και σχετικά πρόσφατα δημοσιεύτηκε μία μελέτη ανασκόπησης σχετικά με τη χρήση της. Οι προκαταρκτικές μελέτες ξεκίνησαν το 1995 και από τότε περίπου 400 ασθενείς σε όλο τον κόσμο έχουν αντιμετωπιστεί με αυτή τη μέθοδο. Μικρές μελέτες χωρίς τη χρήση ομάδας ελέγχου έχουν δείξει ότι το 60-70% των ασθενών δεν παρουσιάζουν σημαντική εξέλιξη της νόσου σε παρακολούθηση τριών ετών. Στις πρώτες σειρές ασθενών η συνολική θνητότητα της τεχνικής ήταν περίπου 5-6%, ενώ κατα τα τελευταία έτη έχει μειωθεί στο 1-2%. Οι υποτροπές ελαττώνονται σημαντικά, ενώ η φλεγμονώδης δραστηριότητα όπως απεικονίζεται στην μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου ελαττώνεται σημαντικά. Ασθενείς με σοβαρή και ταχέως εξελισσόμενη σκλήρυνση κατά πλάκας που δεν ανταποκρίνονται στις εγκεκριμένες θεραπείες μπορεί να είναι υποψήφιοι για τη θεραπεία αυτή, της οποίας όμως η κλινική αποτελεσματικότητα πρέπει ακόμα να τεκμηριωθεί σε μεγάλες, προοπτικές ελεγχόμενες μελέτες.
Για μία πλήρη ανασκόπηση του θέματος ακολουθείστε αυτό τον σύνδεσμο

Πρόσφατα έχουν αρχίσει και οι επιστημονικές δημοσιεύσεις σχετικά με τη χρήση των μεσεγχυματικών βλαστικών κυττάρων για την αντιμετώπιση της ΣΚΠ. Τα μεσεγχυματικά βλαστικά κύτταρα λαμβάνονται από τον ασθενή με πιο εύκολο τρόπο, χωρίς την ανάγκη να υποβληθεί αυτός σε χημειοθεραπεία ή μυελοκαταστολή, καλλιεργούνται και επαναχορηγούνται ενδοφλεβίως και ενδοραχιαίως. Οι μελέτες που έχουν δημοσιευτεί βρίσκονται ακόμα στη φάση Ι και ΙΙ και αφορούν πολύ μικρούς αριθμούς ασθενών για να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα. Για περισσότερες πληροφορίες ακολουθείστε αυτό τον σύνδεσμο


Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

MS ΚΑΙ ΣΕΞ

MS ΚΑΙ ΣΕΞ

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ
Όταν η απόλαυση γίνεται δύσκολη

Οι σεξουαλικές διαταραχές είναι συχνές στα άτομα που πάσχουν από Σκλήρυνση Κατά Πλάκας(ΣΚΠ) πολύ συχνά όμως υποβαθμίζονται. Στη κλινική εικόνα της ΣΚΠ, οι σεξουαλικές διαταραχές, σπάνιες στην αρχή, συχνές στην πορεία της εξέλιξής της, υποβαθμίζονται τόσο από τον ίδιο τον ασθενή, όσο και από τον γιατρό του, είτε γιατί δεν αναφέρονται (από μια κακώς εννοούμενη συστολή), είτε γιατί δεν αξιολογούνται δεδομένου ότι θεωρούνται μικρότερης σημασίας σε σύγκριση με τα υπόλοιπα συμπτώματα.

Στην πραγματικότητα όμως μπορεί να είναι πηγή θλίψης και απογοήτευσης και να επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή του ασθενούς ή/και του ζευγαριού. Συχνά οι σεξουαλικές διαταραχές αναπτύσσονται ταυτόχρονα με την προσβολή των αισθητηρίων οργάνων και των κυστικών και εντερικών λειτουργιών και λιγότερο με την εμφάνιση κινητικών προβλημάτων. Αντίθετα, η ηλικία, η κλινική κατάσταση και η διάρκεια της ασθένειας φαίνεται ότι δεν επηρεάζουν τόσο πολύ.

Στον άνδρα, οι διαταραχές που αναφέρονται πιο συχνά είναι η μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας (λίμπιντο) και η ανικανότητα να φτάσει σε οργασμό και αυτές ακολουθούν δυσκολίες μερικής ή ολικής στύσης και πιο σπάνια η αδυναμία εκσπερμάτισης.

Στη γυναίκα, στη μείωση της επιθυμίας και στην αδυναμία να φτάσει σε οργασμό, προστίθενται η μείωση της ευαισθησίας στην περιοχή των γεννητικών της οργάνων, μείωση της ύγρανσης του κόλπου και δυσπαρεύνεια (οδυνηρή συνουσία).

Η ΣΚΠ μπορεί να προκαλέσει κατ’ ευθείαν σεξουαλικές δυσλειτουργίες όταν οι απομυελινωτικές βλάβες εντοπίζονται στα μυελικά κέντρα που εποπτεύουν τη σεξουαλική λειτουργία ή στα ανώτερα νευρικά κέντρα που οργανώνουν τη συγκέντρωση των εξωτερικών και ψυχογενών ερεθισμάτων, που καθορίζουν τη σεξουαλική ανταπόκριση.

Άλλα συμπτώματα της ΣΚΠ όπως η κόπωση, οι αισθητηριακές διαταραχές, οι δυσκολίες συγκέντρωσης, οι κυστικές δυσλειτουργίες, μπορούν από τη πλευρά τους να επηρεάσουν τη σεξουαλική δραστηριότητα.

Από μια άλλη πλευρά, οι φυσικές αλλαγές που προκαλεί η ΣΚΠ όχι μόνο μπορούν να προκαλέσουν μείωση της αυτονομίας, καταστάσεις εξάρτησης και κατάθλιψης, αλλά συχνά παρεμβαίνουν αρνητικά και στη διαμόρφωση της εικόνας του εαυτού, στην αυτοεκτίμηση και στην αποδοχή από την πλευρά του συντρόφου.

Μπροστά σε μια σεξουαλική διαταραχή, θα πρέπει πρώτα να αποκλειστεί μία ορμονική ανεπάρκεια (υπογοναδισμός, υπερπρολακτιναιμία) ή μία δυσλειτουργία του αγγειακού συστήματος μέσω των κατάλληλων εργαστηριακών ερευνών (ορμονικοί προσδιορισμοί, ντόπλερ σε κατάσταση ηρεμίας και μετά χορήγηση φαρμάκων).

Μετά είναι ανάγκη να διερευνηθούν οι επιπτώσεις που έχουν μερικά φάρμακα που χορηγούνται για τη ΣΚΠ, για παράδειγμα το μπακλοφέν μπορεί να μειώσει την ερωτική επιθυμία, η βενζοδιαζεπίνη μπορεί να επηρεάσει την εκσπερμάτιση, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά τη στύση και την ύγρανση του κόλπου.

Τέλος οι νευροφυσιολογικές έρευνες ανάμεσα στις επικαλούμενες γεννητικές και κινητικές θα επιτρέψουν να διακρίνουμε αν η προέλευση είναι ψυχογενούς ή οργανικής δυσλειτουργίας. Αν η αιτία της διαταραχής είναι μόνο ψυχογενής, μπορεί να είναι χρήσιμη μία ψυχοθεραπευτική παρέμβαση που θα καθοδηγεί το ζευγάρι και που θα στοχεύει στο να βελτιώσει τη στάση του για την αποδοχή της ασθένειας, τη δυνατότητα επικοινωνίας και τη μεταξύ τους κατανόηση.

Ο ψυχολόγος και ο σεξολόγος έχουν ένα βασικό ρόλο σε αυτή τη φάση.

Ο νευρολόγος πρέπει να εξατομικεύει τα φάρμακα που μπορούν να επηρεάζουν αρνητικά τη σεξουαλική ανταπόκριση και να τα αντικαταστήσει όταν είναι δυνατόν ή να τροποποιήσει τη δοσολογία τους.

Ο ουρολόγος και ο ανδρολόγος, προσφέρουν τις συμβουλές τους πάνω στις διαγνωστικές έρευνες και θεραπείες.

Στον άνδρα, για την ελλιπή στύση, αποδείχτηκαν αποτελεσματικά τα αγγειοδιασταλτικά φάρμακα (παπαβερίνη, φεντολαμίνη, προσταγλανδίνη Ε1) χορηγούμενα ενδομυϊκώς από τον ασθενή ή την σύντροφό του μετά από κατάλληλη εκπαίδευση. Υπάρχουν σαφείς κανόνες που πρέπει να σεβαστούμε για να αποφύγουμε επιπλοκές όπως ο πριαπισμός, (οδυνηρή συνεχόμενη στύση) αιματώματα, μολύνσεις και ίνωση. Πολύ ενθαρρυντική φαίνεται να είναι η από τους στόματος χορήγηση του σιλντεναφίλ (Βιάγκρα) που ενισχύει τη στύση και δυναμώνει τους λείους μύες των σηραγγωδών σωμάτων του στυτικού ιστού του πέους.

Σε μια πειραματική έρευνα πάνω σε 178 ασθενείς με μερική ή ολική ανικανότητα από τραυματική βλάβη της σπονδυλικής στήλης, αποδείχτηκε αποτελεσματική στο 64 και 78 % των περιπτώσεων.

Για περιπτώσεις αυστηρά επιλεγμένες, μπορεί να είναι χρήσιμα τα μηχανικά βοηθήματα, όπως προθέσεις και χρήση αντλίας κενού.

Δυστυχώς, για την αδυναμία εκσπερμάτισης, δεν υπάρχουν προς το παρόν διαθέσιμες αρκετά αποτελεσματικές πρακτικές.

Για την τεκνοποίηση, μπορεί να επιτευχθεί ή να διευκολυνθεί η εξαγωγή του σπέρματος με ηλεκτροδιέγερση ή με ενέσεις φισοστιγμίνης.

Στη γυναίκα το πρόβλημα της ξηρότητας του κόλπου μπορεί να ξεπεραστεί με ειδικού τύπου λιπαντικές αλοιφές, αλλά δεν υπάρχουν φάρμακα για τη μειωμένη ευαισθησία ή τη μειωμένη δυνατότητα να φτάσει σε οργασμό.

Μπορεί να είναι ωφέλιμο να αναπτύξει και να ενεργοποιήσει με το σύντροφό της εναλλακτικές τεχνικές διερεύνησης του σώματός της, έτσι ώστε να καταφέρει να φτάσει στην ευχαρίστηση (ηδονή)

Ανδρική ανατομία και φυσιολογία
Στον άνδρα η διάταξη των αισθητηρίων νεύρων στο γεννητικό σύστημα (αποτελούμενο από τον προστάτη, τους όρχεις, την επιδιδυμίδα, τον σπερματικό πόρο και το πέος) φτάνει στο μυελό της ιεράς μοίρας της σπονδυλικής στήλης S2-S4 δια των νεύρων των γεννητικών οργάνων. Η διάταξη των επαγωγών νεύρων απαρτίζεται από αγγειοδιασταλτικές (S2-S4 και αγγειοσυσταλτικές (Τ12-L2) ίνες και κατευθύνεται προς τα σηραγγώδη σώματα του στυτικού ιστού μαζί με αρτηρίες και φλέβες που αποτελούν το πέος. Οι μύες της βάσης της πυέλου (ισχιακού και βολβοσηραγγώδους) νευρώνονται από κινητικά νεύρα (S2-S4). Η στύση είναι ψυχογενής και πυροδοτείται σαν απάντηση σε ερεθίσματα φαντασιωσικά, οπτικά, αφής, όσφρησης και αντανακλαστικά κατόπιν ερεθισμού των γεννητικών οργάνων. Η εκσπερμάτiση (έξοδος του σπερματικού υγρού) προκαλείται από τις συσπάσεις των μυών της πυελικής βάσης και προωθούν το σπερματικό υγρό στην ουρήθρα. Ο οργασμός προκαλείται από την εγκεφαλική διεργασία των ερεθισμάτων που προέρχονται από την περιοχή των γεννητικών οργάνων και των μυών κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτισης.

Το γυναικείο γεννητικό σύστημα
Το γυναικείο γεννητικό σύστημα αποτελείται από τις σάλπιγγες, τη μήτρα, τον κόλπο, τα μικρά και μεγάλα χείλη, την κλειτορίδα τους βαρθολίνειους αδένες (αδένες της σεξουαλικότητας) με νευρικές ίνες της παρασυμπαθητικής ιεράς μοίρας, που μεταφέρονται από τα νεύρα της πυελικής βάσης. Η απάντηση σε ερεθίσματα ψυχογενή και αντανακλαστικά, είναι η αγγειοδιαστολή του σηραγγώδους ιστού της κλειτορίδας, των μικρών χειλέων και της κατώτερης πλευράς του κόλπου, οι εκκρίσεις των αδένων και η ύγρανση του πλακώδους επιθηλίου του κόλπου.

Έρως και ψυχή
Η άποψη της ψυχολόγου Laura Mancuso

Από όλα τα συμπτώματα της ΣΚΠ, τα σεξουαλικά είναι από τα πιο δύσκολα να συζητηθούν ανοιχτά. Συχνά λόγω αμηχανίας, ή λόγω ελλιπούς πληροφόρησης, οι άνθρωποι έχουν τη τάση να υποβαθμίζουν αυτή τη σημαντική πλευρά της ζωής τους και οι γιατροί επίσης έχουν κάποια συστολή στην αντιμετώπιση του θέματος. Η τεχνολογική εξέλιξη παρουσιάζει διάφορες λύσεις για τα σεξουαλικά προβλήματα, αλλά το πιο αποτελεσματικό φάρμακο βρίσκεται στην ενότητα των φυσικών και συναισθηματικών πλευρών του κάθε ανθρώπου. Για να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε ένα πρόβλημα σχετικό με τη σεξουαλικότητα, βασικό είναι η ποιότητα της σχέσης των συντρόφων και η δυνατότητά τους να ανοίγονται σε καινούργιες ιδέες που αφορούν τη σεξουαλική απόλαυση. Η αλλαγή μπορεί να είναι δύσκολη γιατί θέτει σε αμφισβήτηση τους ρόλους αρσενικό - θηλυκό όπως έχουν βιωθεί για χρόνια στη ζωή του ζευγαριού. Η συνάντηση με τον ψυχολόγο και οι ομάδες συζήτησης (ομάδες αλληλοβοήθειας) βοηθούν τους ανθρώπους στο να επικοινωνήσουν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις σε μια ήρεμη ατμόσφαιρα, να διευρύνουν και να εμπλουτίσουν με καινούργιους τρόπους, τη δική τους προσωπική σεξουαλική ζωή.



Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Εκφύλιση ωχράς κηλίδος

Η εκφύλιση της ωχράς κηλίδος σχετιζόμενη με την ηλικία, είναι η πιο συχνή αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον δυτικό κόσμο. Η πάθηση αυτή προσβάλει την κεντρική περιοχή του βυθού του ματιού, η οποία είναι και η πιο σημαντική. Η συνέπεια; Μια σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα.

Τι είναι η εκφύλιση της ωχράς; Αιτιολογία

Διάφορες μελέτες που έχουν γίνει υπολογίζουν ότι ένα ποσοστό 6% με 10% των ατόμων μεταξύ 65 και 74 ετών και ένα ποσοστό από 19% ως 30% σε άτομα πάνω από 75 ετών έχουν αυτή την πάθηση. Οπως καταλαβαίνουμε έχει απόλυτη σχέση με την τρίτη ηλικία και για τον λόγο αυτό ονομάζεται και γεροντική εκφύλιση ωχράς.

Η ωχρά κηλίδα αντιστοιχεί στο κεντρικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς, δηλ. του χιτώνα που αντιστοιχεί στο βυθό του ματιού. Αυτή δε είναι και το πιο σημαντικό τμήμα του αμφιβληστροειδούς πάνω στο οποίο πέφτουν οι ακτίνες και σχηματίζονται τα είδωλα. Οπως καταλαβαίνουμε η ωχρά είναι το πιο σημαντικό μέρος του αμφιβληστροειδούς για να βλέπουμε ευκρινώς.

Πού οφείλεται; Παθογένεια

Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς είναι μια πολυπαραγοντική νόσος, δηλ. βρέθηκε ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνισή της. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να είναι η ηλικία, η κληρονομικότητα, οι ανοιχτόχρωμες ίριδες, το κάπνισμα, τα καρδαγγειακά νοσήματα καθώς και η ηλιακή ακτινοβολία. Φυσικά ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η διαδικασία της γήρανσης.

Συμπτώματα. Κλινική εικόνα

Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδος είναι μια πάθηση που ως σύμπτωμα έχει την σταδιακή μείωση της κεντρικής όρασης χωρίς άλλα συμπτώματα, όπως πόνο. Ποτέ δεν προκαλείται ολική απώλεια οράσεως, διότι παραμένει η περιφερική όραση. Δηλ. η όρασή μας παύει να είναι ευκρινής έως μηδαμινή όταν κοιτάμε ένα αντικείμενο, αλλά ο προσανατολισμός στον χώρο παραμένει διότι το περιφερικό οπτικό μας πεδίο παραμένει φυσιολογικό. Ωστόσο σε προχωρημένες καταστάσεις μπορούμε να μιλάμε για πραγματική αναπηρία από την στιγμή που η όρασή μας είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Υπάρχουν δύο μορφές εκφύλισης. Η πρώτη είναι ξηρά ή ατροφική μορφή που αφορά και το 90% των περιπτώσεων. Η δεύτερη είναι η υγρή μορφή και αφορά το 10% των ασθενών, είναι όμως αυτή υπεύθυνη για το 90% σημαντικής απώλειας της όρασης στους ασθενείς με εκφύλιση. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει η πιθανότητα να σχηματιστούν νέα παθολογικά αγγεία κάτω από τον αμφ/δή, σχηματίζοντας μια μεμβράνη κάτω από την ωχρά με συνέπεια να μειωθεί πολύ η όραση.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να την προβλέψουμε;

  • Να φορούμε γυαλιά ηλίου με φίλτρο για τις υπεριώδεις ακτίνες (UV) για την προστασία των ματιών μας.
  • Μπορείτε να λαμβάνετε ως συμπληρώματα διατροφής, πολυβιταμινούχα σκευάσματα και σκευάσματα ψευδαργύρου. Αν και είναι δύσκολο να αποδειχθεί η προληπτική δράση αυτών των φαρμάκων, διάφορες μελέτες έδειξαν ότι μπορούν να βοηθήσουν στην καθυστέρηση της εμφάνισης της νόσου. Η δοσολογία θα πρέπει να δοθεί από τον οφθαλμίατρο σε συνεργασία με τον παθολόγο για τις πιθανές αντενδείξεις.
  • Να κάνετε προληπτικούς οφθαλμολογικούς ελέγχους μετά τα 40 και να επισκέπτεσθε τον οφθαλμίατρο μόλις παρατηρήσετε αλλαγές στην όρασή σας.
  • Να περιορίσουμε ή καλύτερα να κόψουμε το κάπνισμα. Εξάλλου γνωρίζουμε πόσο κακό κάνει κάνει όχι μόνο στα μάτια μας αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα όργανα.
  • Να ρυθμίζουμε την πίεσή μας, την χοληστερίνη μας και να ελεγχόμαστε από τον καρδιολόγο όταν υπάρχει η ένδειξη.

Λύσεις και αντιμετωπίσεις

Αν και η ιατρική επιστήμη προχωρεί συνεχώς, ωστόσο δεν έχει δώσει ουσιαστικές λύσεις στο πρόβλημα αυτό. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι πρέπει να κάνουμε τακτικούς ελέγχους και, αν χρειαστεί και με την σύσταση του ειδικού οφθαλμιάτρου, να κάνουμε μια ειδική εξέταση για την φωτογράφιση του βυθού αφού χορηγήσουμε πρώτα μια χρωστική, την φλουορεσκείνη.

Η εξέταση ονομάζεται φλουοραγγειογραφία. Με την εξέταση αυτή έχουμε την δυνατότητα να δούμε αν υπάρχουν βλάβες στον αμφιβληστροειδή και στην ωχρά και αν σχηματίζονται παθολογικά αγγεία κάτω από αυτά. Στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να γίνει θεραπεία με λέιζερ, με σκοπό να κάψουμε την νεοαγγειακή μεμβράνη όταν αυτή βρίσκεται σε μια παράκεντρη περιοχή, έτσι ώστε να μην προχωρήσει. Σε πολλές περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλά και η όρασή μας διατηρείται σταθερή.

Υπάρχουν ορισμένες μορφές νεοαγγειακών μεμβρανών, οι οποίες ονομάζονται κρύφιες, ακριβώς επειδή δεν φαίνονται στην φλουοραγγειογραφία. Στην περίπτωση που υπάρχει η υποψία, κάνουμε μια δεύτερη εξέταση που ονομάζεται ψηφιακή αγγειογραφία με ινδοκυανίνη, που αντικαθιστά την φλουορεσκείνη και μας παρέχει καλύτερες πληροφορίες για την μεμβράνη και την εκτασή της. Εφόσον γίνει σωστή διάγνωση η λύση πάλι είναι το λέιζερ.

Η ιατρική έρευνα έχει επικεντρώσει ένα μεγάλο μέρος της σε αυτή την πάθηση και στο μέλλον ειδικά φάρμακα που αναστέλλουν την δημιουργία νέων παθολογικών αγγείων θα είναι μέσα στα θεραπευτικά όπλα των οφθαλμιάτρων.

Στην περίπτωση προχωρημένης εκφυλίσεως μπορούν να χρησιμοποιηθούν βοηθήματα χαμηλής οράσεως. Αυτά είναι ειδικά γυαλιά ή ειδικοί μεγενθυντικοί φακοί ή κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης και κομπιούτερς που βοηθούν την ήδη χαμηλή όραση, μεγενθύνοντας τα αντικείμενα ή μεγαλώνοντας το οπτικό πεδίο.

Είναι βοηθήματα τα οποία δίνονται μόνο από τον οφθαλμίατρο και εφόσον υπάρχει ένδειξη και χρησιμοποιούνται αφού προυπάρξει εκπαίδευση του ασθενούς στα βοηθήματα αυτά. Ωστόσο, θα πρέπει να πούμε ότι αποτελούν μια σοβαρή λύση σε ένα δύσκολο πρόβλημα, ειδικά όταν έχουν εξαντληθεί τα άλλα θεραπευτικά μας όπλα.

Εαρινή Επιπεφυκίτιδα

H άνοιξη, εποχή έξαρσης πολλών φαινομένων αλλεργίας και σημαντικών αλλεργιών των ματιών, δημιουργεί πρόβλημα σε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, ακόμα και στη χώρα μας.
Το φαινόμενο της αλλεργίας είναι μία υπερβολική αντίδραση του απαραίτητου για όλους ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος σε κάποιο ερέθισμα (αλλεργιογόνο), το οποίο σε φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να ερεθίσει και να προκαλέσει τόσο σημαντική αντίδραση από τον οργανισμό.

Όταν αυτό το αλλεργιογόνο βρίσκεται σε μεγάλη ποσότητα και σε συνεχή επαφή με τα αισθητήρια μέσα του οργανισμού, τότε η αλλεργία, δηλαδή η ανοσοσοποιητική αντίδραση που εξαπολύεται από τον οργανισμό προς το αλλεργιογόνο, μπορεί να είναι έντονη και πολύ συμπτωματική για τον ασθενή.

Κοινές οφθαλμολογικές αλλεργικές παθήσεις περιγράφονται συνήθως στην επιφάνεια του ματιού (επιπεφυκότας), η οποία έρχεται σε επαφή περισσότερο με το περιβάλλον.

Ο επιπεφυκότας είναι η διάφανη μεμβράνη που καλύπτει τόσο τον σκληρό, το οποίο είναι το άσπρο μέρος που βλέπουμε στο μάτι, όσο και την έσω επιφάνεια του βλεφάρου.

Οι οφθαλμολογικές αλλεργικές παθήσεις περιλαμβάνουν την εποχιακή αλλεργική επιπεφυκίτιδα, την αλλεργική επιπεφυκίτιδα έναντι σε κάποιοι αλλεργιογόνο (πχ. γύρη). Τα συμπτώματα είναι ερεθισμός των ματιών, κοκκίνισμα του επιπεφυκότα, κνησμός. ΕΠίσης, η εαρινή ή ανοιξιάτικη κερατοεπιπεφυκίτιδα και η γιγαντιαία θυλακιώδη επιπεφυκίτιδα(GPC), η οποία συνήθως παρουσιάζεται σε χρήστες φακών επαφής.

Τέλος, την ατοπική κερατοεπιπεφυκίτιδα, η οποία παρουσιάζεται κυρίως σε άτομα που έχουν ατοπία ή έκζεμα.

Παράγοντες λοιπόν για την αποφυγή της οφθαλμικής αλλεργίας, είναι φυσικά η αποφυγή της έκθεσης στο αλλεργιογόνο όταν αυτή είναι δυνατή, το συχνό πλύσιμο των χεριών, έτσι ώστε να μη μεταφέρονται στα μάτια αλλεργιογόνες ουσίες, όπως κάποια σκόνη ή το τρίχωμα οικιακών ζώων ή γύρη, να αποφεύγετε το τρίψιμο των ματιών γιατί αυτό επιταχύνει και μεγαλώνει την έκκριση ισταμίνης και η χρησιμοποίηση ειδικών φίλτρων στους χώρους εργασίας ή σπιτιού που απομονώνουν από όλα τα αλλεργιογόνα, όπως επίσης και συστήματα κλιματισμού.

Θεραπεία

Σαν θεραπεία, οι πιο εύκολες λύσεις είναι οι κρύες κομπρέσες, η ύγρανση του κερατοειδή με λιπαντικά δάκρυα, πλύσιμο των ματιών με άφθονο νερό.

Σαν δεύτερο μέσο, ουσίες οι οποίες είναι αντισταμινικές και έχουν επίσης την ιδιότητα να κατευνάζουν τη συμφόρηση στα αγγεία που προκαλεί η αλλεργία.

Τρίτη κατηγορία φαρμάκων είναι τα φάρμακα που σταθεροποιούν τα μαστικά κύτταρα, τέταρτη κατηγορία φαρμάκων είναι τα αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή και πέμπτη κατηγορία φαρμάκων είναι τα κορτικοστεροειδή, δηλαδή αυτή που αποκαλούμε κοινά κορτιζόνη.

Τέλος, η πρόληψη για άτομα που ξέρουν ότι είναι επιρρεπή σε αλλεργική επιπεφυκίτιδα την άνοιξη και η επίσκεψή τους στον οφθαλμίατρό τους σε συνεργασία με τον αλλεργιολόγο μπορούν να προβλέψουν αλλά και να θεραπεύσουν την αλλεργική επιπεφυκίτιδα που είναι ενοχλητική στην καθημερινή ζωή, λειτουργία και δραστηριότητες του ασθενούς.

Μεσογειακή Αναιμία

Μεσογειακή Αναιμία

Πηγή: Αντιαναιμικός Σύλλογος Ιωαννίνων,http://www.thalassemia.gr/

Η Μεσογειακή αναιμία, είναι μια μορφή αναιμίας, που οφείλεται σε αδυναμία παραγωγής φυσιολογικών μορίων αιμοσφαιρίνης, λόγω βλάβης του γονιδίου που ελέγχει την παραγωγή της. Η Μεσογειακή αναιμία υπάγεται στις κληρονομικές νόσους γιατί, η βλάβη οφείλεται σε διαταραχή κάποιου γονιδίου, το οποίο μπορεί να μεταβιβαστεί από γενιά σε γενιά.

Τι καλείται ετεροζυγώτης της Μεσογειακής αναιμίας;
'Oταν σ' ένα άτομο το 1 από τα 2 γονίδια που ελέγχουν την παραγωγή των β-αλυσίδων, είναι διαταραγμένο, ενώ το άλλο λειτουργεί κανονικά, το άτομο καλείται ετεροζυγώτης της β-ΜΑ.

Η διαταραχή αυτή, έχει σαν συνέπεια να μην παράγεται η κανονική ποσότητα της αιμοσφαιρίνης που απαιτείται, αλλά μειωμένη. Το γεγονός αυτό δεν δημιουργεί ανωμαλίες στη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.

Χαρακτηριστικά ετεροζυγών ατόμων με β-μεσογειακή αναιμία
1. Είναι άτομα που παράγουν μικρότερη ποσότητα αιμοσφαιρίνης από την κανονική, δεν εμφανίζουν συμπτωματολογία και χαρακτηρίζονται ως υγιή.

2. Είναι δυνατόν να μεταβιβάσουν τη γονιδιακή διαταραχή στα παιδιά τους με τις περιπτώσεις και τα ποσοστά που αναφέρονται στο παρακάτω σχήμα.

3. Μπορούν να γίνουν εθελοντές αιμοδότες, εφόσον πληρούν τα κριτήρια που απαιτούνται για να δώσει κανείς αίμα.

4. Οι ετεροζυγώτες ή φορείς της β-ΜΑ δεν έχουν καμιά σχέση με τους φορείς του AIDS ή της ηπατίτιδας. Ο συγχεόμενος όρος φορέας, έχει να κάνει με την έννοια ότι το άτομο αυτό, μεταφέρει μια γονιδιακή διαταραχή που μπορεί να μεταβιβαστεί από γενιά σε γενιά, και δεν έχει να κάνει με τη μόλυνση ή μετάδοση κάποιας νόσου. (Δες ΠΙΝΑΚΑ Α). Για την αποφυγή αυτής της σύγχυσης σήμερα καθιερώνεται όλο και περισσότερο ο όρος ετεροζυγώτης της β-ΜΑ, για να δηλώσει την ετερόζυγη κατάσταση της νόσου, και όχι οι όροι φορέας ή στίγμα που άστοχα μέχρι σήμερα χρησιμοποιούνται.

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
Γονείς, που απέκτησαν υγιή παιδιά, και προγραμματίζουν να αποκτήσουν και άλλο παιδί, θα πρέπει απαραιτήτως να ελέγχονται προληπτικά πριν τη σύλληψη, για το αν είναι ετεροζυγώτες της β-ΜΑ, και να μη θεωρούν ότι είναι αμέτοχοι στην πιθανή γέννηση ενός τέτοιου παιδιού, γιατί μπορεί να είναι ετεροζυγώτες που έτυχαν της ευνοϊκής πιθανότητας του 75% (Ε=50% και Υ=25%) όπως χαρακτηριστικά παριστάνεται στο παραπάνω σχήμα (2).

Ποια είναι η συχνότητα των ετερόζυγων ατόμων στην Ελλάδα;
Η μέση συχνότητα των ετερόζυγων ατόμων για τη Μ.Α. στο γενικό πληθυσμό, είναι γύρω στο 10%. Αυξημένο ποσοστό που φθάνει το (15-20%) παρουσιάζουν ο νομός ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ και τα νησιά ΚΕΡΚΥΡΑ - ΛΗΜΝΟΣ και ΛΕΣΒΟΣ ενώ, δεύτεροι σε συχνότητα, που φθάνει το (10-15%) έρχονται οι νομοί ΑΡΤΑΣ- ΑΧΑΪΑΣ - ΗΛΕΙΑΣ - ΛΑΡΙΣΑΣ - ΤΡΙΚΑΛΩΝ -ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ - ΡΕΘΥΜΝΟΥ και τα νησιά ΕΥΒΟΙΑ και ΡΟΔΟΣ.

Τα άτομα αυτά που κατάγονται ή διαμένουν στους νομούς αυτούς, είναι σαφές, ότι θα πρέπει για ένα λόγο παραπάνω, να ελέγχονται απαραιτήτως, πριν τεκνοποιήσουν.

Τι καλείται ομοζυγώτης ή πάσχοντας από Μεσογειακή αναιμία;
'Oταν σ' ένα άτομο και τα 2 γονίδια που ελέγχουν την παραγωγή των β-αλυσίδων είναι διαταραγμένα, τότε το άτομο αυτό καλείται ομοζυγώτης της β-ΜΑ. Η διαταραχή αυτή έχει σαν αποτέλεσμα τη μη παραγωγή ή την παραγωγή μικρής ποσότητας αιμοσφαιρίνης σε σχέση με αυτή που απαιτείται. Αποτέλεσμα της σοβαρής αυτής κατάστασης είναι η διατάραξη της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού και η κλινική έκφραση της νόσου.

Χαρακτηριστικά ομοζυγών ατόμων με β-μεσογειακή αναιμία
1. Είναι άτομα που δεν παράγουν ή παράγουν μικρή ποσότητα αιμοσφαιρίνης, εμφανίζουν συμπτώματα και χαρακτηρίζονται ως πάσχοντα.

2. Πάντοτε μεταβιβάζουν την γονιδιακή διαταραχή στα παιδιά τους με τις περιπτώσεις και τα ποσοστά που αναφέρονται στο παρακάτω σχήμα.

3. Δεν μπορούν να γίνουν εθελοντές αιμοδότες.

4. Οι ομοζυγώτες ή πάσχοντες από Μ.Α. που ακολουθούν τη διεθνώς εγκεκριμένη θεραπεία που τους εξασφαλίζει την αποτροπή κάποιων συνεπειών στην υγεία τους, δε διαφέρουν ούτε υστερούν σε κανένα τομέα λειτουργικότητας, από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας μας. Η άγνοια, η προκατάληψη, και ο στιγματισμός από μια μερίδα της κοινωνίας, ήταν τα αίτια που τα άτομα αυτά περιθωριοποιήθηκαν και θεωρήθηκαν εσφαλμένα, ως αδύναμα και ανίκανα για τη ζωή

ΠΡΟΣΟΧΗ !!! Η πιθανότητα απόκτησης παιδιού με β-ΜΑ υπάρχει ΜΟΝΟ όταν και οι δύο γονείς είναι ετεροζυγώτες της β-ΜΑ, ή όταν ο ένας από τους δύο είναι ομοζυγώτης και ο άλλος ετεροζυγώτης.

Ποιες είναι οι παθοφυσιολογικές συνέπειες της νόσου;
Οι κύριες παθοφυσιολογικές συνέπειες που χαρακτηρίζουν τα ομόζυγα άτομα, είναι αποτέλεσμα της πρωτογενούς βλάβης, που δεν είναι άλλη από τη μειωμένη παραγωγή αιμοσφαιρίνης, λόγω αδυναμίας παραγωγής των β-αλύσεων αυτής.

Έτσι έχουμε:
1. Μειωμένη πρόσληψη, μεταφορά και απόδοση οξυγόνου στους ιστούς και κατα συνέπεια τη σοβαρή αυτή κατάσταση που χαρακτηρίζεται ως υποξία των ιστών.

2. Καταστροφή των ερυθρών λόγω της συγκέντρωσης πολλών α-αλύσεων (που περισσεύουν) μέσα στο ερυθρό, αφού δεν υπάρχουν οι β-αλυσίδες για να ενωθούν. Η συσσώρευση αυτή των α-αλυσίδων, αλλοιώνει μορφολογικά και λειτουργικά το ερυθρό κύτταρο, με αποτέλεσμα να έχουμε λόγω της πρόωρης καταστροφής τους, μείωση του αιματοκρίτη και κλινικά σημεία και συμπτώματα αναιμίας.

3. Αύξηση του σιδήρου στον οργανισμό, ο οποίος απελευθερώνεται από τον μεγάλο αριθμό ερυθρών που προσλαμβάνονται από τις μεταγγίσεις και καταστρέφονται. Ο σίδηρος αυτός εναποτίθεται στα ζωτικά όργανα, αφού δεν υπάρχει μηχανισμός από τον οργανισμό να απομακρύνει το πλεόνασμα, και έτσι δημιουργείται η σοβαρή αυτή κατάσταση που λέγεται αιμοσιδήρωση των οργάνων.

Πώς αντιμετωπίζεται σήμερα η Μεσογειακή αναιμία;
Η β-Μεσογειακή αναιμία, παρόλο που γίνονται πολλές προσπάθειες σε διάφορους τομείς για ριζική αποτελεσματική θεραπεία, αντιμετωπίζεται σήμερα με την παρακάτω θεραπευτική αγωγή:

1. Τακτικές μεταγγίσεις αίματος, που γίνονται ανά 20-30 μέρες περίπου, με δύο μονάδες αίματος ανά άτομο, για εξάλειψη της αναιμίας και της υποξίας των ιστών.

2. Καθημερινή αποσιδήρωση, που γίνεται με υποδόρια έγχυση ουσίας (Δεσφεριοξαμίνη), μέσω ειδικής συσκευής η οποία διαρκεί 10-12 ώρες και απομακρύνει το σίδηρο από τον οργανισμό, για την αποτροπή της αιμοσιδήρωσης των οργάνων.

3. Συχνή ιατρική παρακολούθηση, για τον έλεγχο της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή και την αποφυγή δυσάρεστων επιπλοκών της νόσου.

Σκέψου ότι:
Κάθε άτομο με ΜΑ χρειάζεται περίπου 30 αιμοδότες το χρόνο. Αναγνωρίζοντας κανείς τις μεγάλες ανάγκες αίματος που απαιτούνται για τη θεραπεία αυτών των ατόμων, όσο και για μια σειρά άλλων καταστάσεων (τροχαία ατυχήματα, τακτικά ή έκτακτα χειρουργεία, άλλες αιματολογικές ασθένειες, νεφροπαθείς, τοκετοί κ.ά.) πιστεύουμε ότι αξίζει κάθε υγιής άνθρωπος να προσπαθήσει να γίνει εθελοντής αιμοδότης, καθώς έτσι βοηθά στην κάλυψη ενός μέρους των παραπάνω αναγκών και παράλληλα καλύπτει τον εαυτό του ή συγγενή του α' βαθμού σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης. Πέρα όμως από αυτούς τους λόγους ο ίδιος βοηθά στη γενικότερη ανάπτυξη της εθελοντικής προσφοράς αίματος και στη διάδοση του θεσμού και της ιδέας της Εθελοντικής αιμοδοσίας.

Ποιες είναι οι δυνητικές επιπλοκές της νόσου;

ΑΜΕΣΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ:
Οι επιπλοκές αυτές είναι απόρροια των συχνών μεταγγίσεων και της καθημερινής αποσιδήρωσης.

Από τις συχνές μεταγγίσεις μπορεί να παρουσιαστούν:
1. Πυρετικές ή αλλεργικές αντιδράσεις.
Κατά τη μετάγγιση είναι δυνατόν να διέλθουν μικρές ποσότητες πλάσματος, λευκών, αιμοπεταλίων, τοξινών ή αλλοαντισωμάτων και να προκαλέσουν τέτοιες αντιδράσεις. Τα τελευταία χρόνια με τη χρήση σύγχρονων τεχνικών φιλτραρίσματος ή πλυμένων ερυθρών, οι επιπλοκές αυτές έχουν σημαντικότατα περιοριστεί.

2. Ασυμβατότητα και οξείες αιμολυτικές αντιδράσεις.
Η επιπλοκή αυτή είναι πολύ σπάνια, χάρη στο σχολαστικό έλεγχο των αιμοδοσιών, στη συμβατότητα των μονάδων αίματος μεταξύ δότη και λήπτη.

3. Μετάδοση αιματογενών νοσημάτων.
Ο κίνδυνος μετάδοσης τέτοιων νοσημάτων, όπως είναι το ΑΙDS η ηπατίτιδα (Β,C,D και G), και η σύφιλη, είναι μηδαμινός, γιατί οι ασθενείς αυτοί μεταγγίζονται μόνο με ερυθρά αιμοσφαίρια, στα οποία δεν βρίσκονται οι ιοί και στο γεγονός ότι γίνεται σχολαστική επιλογή των αιμοδοτών και εξονυχιστικός εργαστηριακός έλεγχος των χορηγούμενων μονάδων.

4. Αλλοανοσοποίηση.

Από την χρήση της καθημερινής αποσιδήρωσης μπορεί να εμφανιστούν:
1. Τοπικές αλλεργικές ή φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
Ενδέχεται να παρουσιαστούν στο σημείο της υποδόριας έγχυσης προκαλώντας οίδημα, ερυθρότητα, θερμότητα, κνησμό και πόνο.

2. Συστηματική αλλεργική αντίδραση.
Είναι σπάνια επιπλοκή της Δεσφεριοξαμίνης.

3. Διαταραχές από τους οφθαλμούς και τα αυτιά.
Μπορεί να προκληθούν όταν τα επίπεδα της φερριτίνης είναι χαμηλά και συνεχίζεται η χρήση υψηλών δόσεων του φαρμάκου.

4. Οστεοπενία και δυσμορφίες των οστών.
Επιπλοκές που εμφανίζονται μετά από μακροχρόνια χρήση της χηλικής ουσίας Δεσφεριοξαμίνης.

MΑΚΡΟΧΡΟΝΙΕΣ Η ΑΠΩΤΕΡΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ:
Οι επιπλοκές αυτές είναι απόρροια της συσσώρευσης του σιδήρου στα ζωτικά όργανα (αιμοσιδήρωσης), όταν δεν ακολουθείται συστηματικά η μέθοδος της αποσιδήρωσης.

Οι σοβαρότερες μακροχρόνιες επιπλοκές που μπορεί να πάθουν τα άτομα αυτά είναι:
Kαρδιολογικές επιπλοκές.
Καρδιακή ανεπάρκεια.
Αρρυθμίες.
Κολποκοιλιακούς αποκλεισμούς, κά
Eνδοκρινολογικές επιπλοκές.
Σακχαρώδη Διαβήτη.
Υπογοναδοτροφικό Υπογοναδισμό.
Υποπαραθυρεοειδισμό.
Υποθυρεοειδισμό, κά
Ηπατολογικές επιπλοκές.
Ηπατίτιδες.
Χολολιθιάσεις.
Aιματολογικές επιπλοκές.
Αιμολύσεις.
Υπερσπληνισμό.

Η σωστή ακολούθηση των κανόνων της σύγχρονης θεραπευτικής αγωγής, εμποδίζει την ανάπτυξη των απώτερων επιπλοκών.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχήματα θεραπείας;
Στον ορίζοντα της τελικής θεραπείας ή της βελτίωσης της σημερινής θεραπευτικής αγωγής αναφαίνονται πολλές ελπιδοφόρες προσπάθειες, που σήμερα βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό - ερευνητικό στάδιο όπως:

Μέτρα βελτίωσης:
1. Ανάπτυξη της τεχνικής νεοκυττάρων, για παράταση του μεσοδιαστήματος των μεταγγίσεων. Η τεχνική αυτή, απαιτεί για να εφαρμοστεί, ανάπτυξη της εθελοντικής προσφοράς αίματος.

2. Εξεύρεση θεραπευτικής αγωγής από το στόμα για την αποσιδήρωση, για την εξασφάλιση πιο εύκολης και ανώδυνης αγωγής.

Ριζικά μέτρα:
1. Μεταμόσχευση μυελού των οστών,

2. Ενεργοποίηση μηχανισμού της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης,

3. Αποκατάσταση της γονιδιακής διαταραχής,

Μπορεί να εξαλειφθεί σήμερα η Μεσογειακή Αναιμία;
Βεβαίως και μπορεί να εξαλειφθεί, γιατί σήμερα, η καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση της Μεσογειακής Αναιμίας είναι, η Πρόληψη. Η Πρόληψη είναι η πιο θετική και σίγουρη ενέργεια για να περιορίσουμε τη γέννηση ατόμων με Μεσογειακή Αναιμία, με απώτερο σκοπό να την εξαλείψουμε. Προς μια τέτοια κατεύθυνση είναι αναγκαία η συνεργασία κάθε ανθρώπου. Κι αυτό είναι φυσικό, καθώς το να γνωρίζεις τι πιθανότητες έχεις να αποκτήσεις με τον / την σύντροφό σου παιδί με Μεσογειακή Αναιμία, άπτεται πρωταρχικά στη δική σου ευαισθητοποίηση και πρωτοβουλία.

Η γνώση αυτής της πιθανότητας από τους υποψήφιους γονείς περνά από τον εξής δρόμο:
1. ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ που μπορεί να ξεκινήσει από τις μικρές ηλικίες.

2. ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ για αναγνώριση των ετερόζυγων ατόμων ξεκινώντας από τους νομούς με αυξημένη συχνότητα

3. ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΜΕΛΛΟΝΥΜΦΩΝ για το αν είναι ετερόζυγοι της Μ.Α. με μοναδικό σκοπό τη γνώση του ζευγαριού και μόνο.

4. ΠΡΟΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ της εγκύου μητέρας κάθε ετερόζυγου ζευγαριού που θέλει να αποκτήσει παιδί, με σκοπό τη γνώση του ζευγαριού για την κατάσταση του παιδιού τους και όχι την παρέμβαση (εάν είναι ομοζυγώτης) στην τελική επιλογή για εξέλιξη ή διακοπή της κύησης που είναι απόφαση αποκλειστικά δική τους.

Εάν ο δρόμος αυτός εφαρμοζόταν από το κράτος και τον ακολουθούσε καθένας μας, θα είχαμε τα πιο ευνοϊκά αποτελέσματα, γιατί με το δρόμο αυτό επιτυγχάνεται:
α) Κάθε ζευγάρι να γνωρίζει επακριβώς την πιθανότητα που έχει να αποκτήσει παιδί με ΜΑ και να αναλάβει την ανάλογη ευθύνη για την πιθανότητα αυτή.

β) Κάθε ζευγάρι να αποφύγει εάν το επιθυμεί τη γέννηση παιδιού με ΜΑ, σε περίπτωση που η προγενετική εξέταση πιστοποιήσει σχετική ανωμαλία στο έμβρυο, κάνοντας τεχνητή άμβλωση.

γ) Η γέννηση παιδιού με ΜΑ, όταν οι γονείς δεν επιθυμούν να διακόψουν την κύηση στην περίπτωση που η προγενετική εξέταση δείξει ανωμαλία στο έμβρυο. Τότε όμως οι γονείς, ήδη θα γνωρίζουν την κατάσταση και θα είναι προετοιμασμένοι ώστε να παρέχουν στο παιδί με ΜΑ το περιβάλλον εκείνο που θα τα εξασφαλίσει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή ψυχολογικά και σωματικά.

Η προληπτική εξέταση που καλό θα είναι να την κάνει κάθε νέο άτομο, πριν ακόμα δημιουργήσει σχέση, για να γνωρίζει εάν είναι ετερόζυγος ως προς την Μεσογειακή Αναιμία, γίνεται ΜΟΝΟ στις ειδικές Μονάδες πρόληψης που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές στην Ελλάδα. Η εξέταση αυτή είναι πολύ εύκολη για τον υποψήφιο. Απαιτούνται 2,5 ml αίματος (όσο χρειάζεται και για μια γενική εξέταση αίματος) και το αποτέλεσμα της εξέτασης δίνεται αποκλειστικά στον ενδιαφερόμενομετά από μια εβδομάδα,μαζί με τις κατάλληλες γενετικές συμβουλές.

Το πιστοποιητικό μελονύμφων είναι μια ασφαλιστική δικλείδα και μια επιβεβαίωση για το εάν το ζευγάρι ενδιαφέρθηκε να κάνει την προληπτική εξέταση για τη Μεσογειακή Αναιμία που του δίνει την δυνατότητα να γνωρίζει τις πιθανότητες που έχει να αποκτήσει παιδί με ή χωρίς Μεσογειακή Αναιμία. Το μέτρο αυτό που στην Ελλάδα δεν έχει εφαρμοστεί (έχει εφαρμόσει όμως η Εκκλησία της Κύπρου) αποδεικνύει περίτρανα τη σημαντικοτητά του κρίνοντας από τα αποτελέσματα που έχει η Κύπρος στις γεννήσεις παιδιών με Μεσογειακή Αναιμία (ποσοστό γεννήσεων τα τελευταία χρόνια=0%).

Η προγενετική εξέταση που θα πρέπει να κάνει η έγκυος γυναίκα σε κάθε ετερόζυγο ζευγάρι αποτελεί το έσχατο μέτρο πρόληψης για αποφυγή γέννησης παιδιιού με Μεσογειακή Αναιμία. Η εξέταση αυτή γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα και εφαρμόζεται στις αρχές του 3ου εμβρυικού μήνα. Απαιτείται λήψη πλακούντα από το κύημα μετά από τοπική αναισθησία και είναι απαραίτητη η συνεργασία γιατρού και εγκύου. Το αποτελεσμά της ανακοινώνεται στους ενδιαφερόμενους-γονείς μετά από δύο εβδομάδες και η απόφαση για εξέλιξη ή διακοπή της κύησης (εάν το έμβρυο βρεθεί ομοζυγώτης) ανήκει αποκλειστικά στους ίδιους τους γονείς.

Μπορεί ένας ετεροζυγώτης της Μεσογειακής αναιμίας να γίνει εθελοντής αιμοδότης;
Βεβαίως και μπορεί, αρκεί να έχει ικανοποιητικά επίπεδα αιματοκρίτη ή αιμοσφαιρίνης και να τηρεί όλα τα υπόλοιπα κριτήρια που χρειάζονται για να δώσει κανείς εθελοντικά αίμα.

Πόσες μονάδες αίματος το χρόνο χρειάζεται ένα άτομο με Μεσογειακή αναιμία;
Αν αναλογιστεί κανείς ό,τι κάθε άτομο με Μεσογειακή αναιμία είναι αναγκαίο να υποβάλλεται σε μετάγγιση αίματος ανά 15ήμερο περίπου με δύο μονάδες αίματος (συμπυκνωμένων ερυθρών) καταλαβαίνει ό,τι χρειάζεται 4 μονάδες αίματος/μήνα ή 48 μονάδες αίματος/έτος που αντιστοιχούν σε ανάλογο αριθμό αιμοδοτών. Γνωρίζοντας ό,τι κάθε μονάδα περιέχει περίπου 350ml αίματος, από υπολογισμούς αποδεικνύεται ό,τι κάθε άτομο με Μεσογειακή αναιμία χρειάζεται (48x350ml)=16.800ml αίματος το χρόνο ή πιο απλά περίπου 17 λίτρα αίματος.

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Περιμένουμε με ανυπομονησία

Πaεριμένουμε με ανυπομονησία τις διακοπές, για να ξεκουραστούμε, να χαρούμε τον ήλιο και τη θάλασσα και να περάσουμε λίγες ημέρες χαλάρωσης με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Κρίμα δεν είναι μερικές «κακές» συνήθειες να μας χαλάσουν τη διάθεση και να μας οδηγήσουν στο γιατρό με λοιμώξεις ή φλεγμονές των γεννητικών οργάνων; Για το λόγο αυτό, ρωτήσαμε και μάθαμε από τι κινδυνεύουμε συνήθως στις διακοπές και πώς μπορούμε να προστατευτούμε.

1.Είναι αλήθεια ότι το καλοκαίρι οι γυναικολογικές λοιμώξεις είναι... στο φόρτε τους;
Το καλοκαίρι, οι πιθανότητες να «κολλήσουμε» μύκητες ή κάποιο μικρόβιο αυξάνονται, επειδή τους μήνες αυτούς ο γυναικείος οργανισμός είναι περισσότερο ευάλωτος. Μάλιστα, το διάστημα αυτό οι γιατροί δέχονται περισσότερα περιστατικά κολπικών λοιμώξεων, κυστίτιδας και σαλπιγγίτιδας από ό,τι το χειμώνα.

2.Οι παθήσεις αυτές είναι σοβαρές;
Οι μυκητιάσεις και οι λοιμώξεις του καλοκαιριού είναι αρκετά συχνές και αντιμετωπίζονται εύκολα. Ωστόσο, αν δεν διαγνωστούν έγκαιρα, μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στα αναπαραγωγικά όργανα, όπως σαλπιγγίτιδα, αποστήματα, ακόμη και περιτονίτιδα.

3.Ποιες καταστάσεις και συνήθειές μου τις ευνοούν;
Η αυξημένη θερμοκρασία της εποχής σε συνδυασμό με την υγρασία στην περιοχή του κόλπου, αλλά και το αλκαλικό περιβάλλον που δημιουργεί συνήθως ο ιδρώτας, ευνοούν την ανάπτυξη μυκήτων. Καθώς μάλιστα ο οργανισμός εξαντλείται ευκολότερα λόγω της ζέστης, αλλά και της αύξησης των δραστηριοτήτων μας, μας κάνει ακόμη πιο ευάλωτες σε αυτούς. Όσο για τα μικρόβια, τα βρίσκουμε παντού, από τις τουαλέτες στην καφετέρια μέχρι την άμμο, τις θάλασσες και τις πισίνες. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι την περίοδο των διακοπών χαλαρώνουμε και έχουμε εντονότερη σεξουαλική δραστηριότητα. Επιπλέον, τα στενά παντελόνια και τα συνθετικά εσώρουχα, αλλά και το γεγονός ότι μένουμε με βρεγμένο μαγιό ή δεν ξεπλενόμαστε μετά το μπάνιο ή τη σεξουαλική επαφή, μπορεί να μας δημιουργήσουν πρόβλημα.

4.Τι να κάνω για να προφυλαχτώ;
Φοράμε ελαφριά και φαρδιά ρούχα, και όχι «κολλητά» παντελόνια.
Επιλέγουμε εσώρουχα από φυσικές ίνες (βαμβάκι, λινό, μετάξι), τα οποία πλένουμε σε ζεστό νερό και σιδερώνουμε.
Δεν αφήνουμε το μαγιό να στ εγνώνει πάνω μας.
Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε σερβιετάκια όταν δεν υπάρχει λόγος (μία συνήθεια που έχουν πολλές νέες κοπέλες). ➔Δεν ξαπλώνουμε απευθείας πάνω στην άμμο ή στην ξαπλώστρα, αλλά απλώνουμε πρώτα μια στεγνή πετσέτα ή μια ψάθα. ➔Κάνουμε ντους μετά το μπάνιο και τη σεξουαλική επαφή.

5.Οι κολπικές πλύσεις βοηθάνε;
Δεν χρειάζεται να κάνουμε κολπικές πλύσεις, εφόσον δεν παρουσιάζουμε κάποιο σύμπτωμα όπως τα παραπάνω. Η συχνή χρήση αντισηπτικών στην ευαίσθητη περιοχή μπορεί να επηρεάσει τη χλωρίδα της, επειδή τα διαλύματα αυτά σκοτώνουν και τα «φιλικά» βακτήρια, που ελέγχουν την παραγωγή μυκήτων. Προληπτικά, καλό είναι, επίσης, να μη χρησιμοποιούμε ούτε εκείνα που διατηρούν σταθερό το pH του κόλπου.

6.Αυξάνονται οι πιθανότητες να κολλήσω κάτι αν πάω για μπάνιο τις «δύσκολες μέρες»;
Τις πρώτες ημέρες, που η ροή είναι μεγάλη, καλό είναι να αποφεύγουμε το μπάνιο στη θάλασσα ή στην πισίνα, επειδή ο κίνδυνος να «κολλήσουμε» κάτι αυξάνεται. Τις υπόλοιπες ημέρες μπορούμε να κάνουμε τις βουτιές μας χρησιμοποιώντας ταμπόν, αρκεί όμως να το αφαιρούμε αμέσως μόλις βγούμε από το νερό.

7.ετά την επιστροφή από τις διακοπές, πρέπει να υποβληθώ σε γυναικολογικό έλεγχο;
Ναι, εφόσον παρουσιάζουμε κάποιο σύμπτωμα όπως αυτά που αναφέρονται παραπάνω. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να επισκεφτούμε αμέσως το γιατρό για τις απαραίτητες εξετάσεις και την έγκαιρη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Και οι άνδρες;

Μπορεί να μην παρουσιάζουν την ίδια ευαισθησία με τις γυναίκες, αν, ωστόσο, παρατηρήσουν κάποιο έκκριμα από την ουρήθρα ή νιώθουν πόνο κατά την ούρηση, πρέπει και αυτοί να απευθυνθούν στο γιατρό τους.



Ποιοι κίνδυνοι «παραμονεύουν»;
Οι γυναικείες παθήσεις που εκδηλώνονται κυρίως την καλοκαιρινή περίοδο είναι οι εξής:

Μυκητιάσεις
Η ανάπτυξή τους ευνοείται από την αυξημένη υγρασία της ευαίσθητης περιοχής και την υψηλή θερμοκρασία.
Συμπτώματα Φαγούρα, κάψιμο, ερεθισμός, λευκές εκκρίσεις, πόνος κατά την ούρηση και τη συνουσία.
Θεραπεία Συνήθως απαιτείται αγωγή με κολπικές αλοιφές, υπόθετα, αλλά και αγωγή από το στόμα. Αγωγή πρέπει να ακολουθήσει και ο σύντροφος, ενώ κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη η χρήση προφυλακτικού.

Μικροβιακές κολπίτιδες
Είναι, για παράδειγμα, οι κολπίτιδες από τριχομονάδες, κοινά μικρόβια, χλαμύδια.
Συμπτώματα Ερυθρότητα, κνησμός, κάψιμο, επώδυνη ούρηση και έκκρισεις με δυσάρεστη οσμή και λευκό, πράσινο ή κιτρινοπράσινο χρώμα.
Θεραπεία Η αγωγή εξαρτάται από το μικρόβιο και μπορεί να είναι σε μορφή χαπιού ή κολπικής αλοιφής. Και εδώ η θεραπεία του συντρό­φου είναι απαραίτητη, καθώς και το προφυλακτικό.

Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος
Συνηθέστερη είναι η κυστίτιδα, που ευνοείται από τη μειωμένη πρόσληψη υγρών.
Συμπτώματα Πόνος, κάψιμο, δυσκολία κατά την ούρηση και συχνουρία, ενώ αποβάλλουμε πολύ μικρή ποσότητα ούρων.
Θεραπεία Δίνονται αντιβιοτικά, ώστε να μην επεκταθεί η φλεγμονή στο ανώτερο ουροποιητικό.

Ιογενείς λοιμώξεις
Η αυξημένη σεξουαλική δραστη­ριό­­τητα που παρατηρείται το καλοκαίρι, αυξάνει και τις πιθα­νό­τητες να προσβληθούμε από τον ιό των κονδυλωμάτων (HPV) ή από έρπητα των γεννητικών οργάνων, αν δεν παίρνουμε τα μέτρα μας.
Συμπτώματα Στον HPV μπορεί να εμφανίσουμε σπυράκια, σαν αυτά της ακμής. Tα συμπτώ­ματα του έρπητα περιλαμβάνουν κάψιμο στη γεννητική περιοχή, δυσουρία, πυρετό, φυσαλίδες στα γεν­νητικά όργανα και επώδυνα έλκη.
Θεραπεία Για τα κονδυλώματα εφαρμόζεται τοπική θεραπεία (λέι­ζερ, κρυοπηξία, ηλεκτροκαυ­τηρίαση) ή συστήνονται φάρμακα. Για τον έρπητα χορηγούνται αντιικά σε μορφή αλοιφής ή δισκίων και συστήνονται, μεταξύ άλλων, συχνά χλιαρά μπάνια και κρύες κομπρέσες στις φουσκάλες.

Φλεγμονές
Εμφανίζονται ως σαλπιγγίτιδα ή ως άτυπες φλεγμονές της πυέλου.
Συμπτώματα Πόνος στην κοιλιά και ίσως πυρετός, ενώ μπορεί να αυξηθούν τα κολπικά υγρά.
Θεραπεία Συνήθως χορηγείται αντιβίωση.

ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ

Mπορούμε να κάνουμε κάτι για να προλάβουμε ή και να αντιμετωπίσουμε την κυτταρίτιδα, γνωρίζοντας ότι απασχολεί -κάποια στιγμή στη ζωή τους- 7 στις 8 γυναίκες; Η σύγχρονη αισθητική και κοσμετολογία δημιουργούν συνεχώς νέα «όπλα» για να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε το δύσκολο αυτό πρόβλημα.Τίποτα όμως δεν θα καταφέρουμε αν δεν προσέχουμε τι βάζουμε στο πιάτο μας.
Έρχεται εύκολα, φεύγει δύσκολα
Η κυτταρίτιδα είναι ίσως το πιο πολυσυζητημένο σύγχρονο πρόβλημα ομορφιάς, τόσο επειδή απασχολεί πολλές γυναίκες (περίπου το 85%) όσο και επειδή αντιμετωπίζεται δύσκολα. Οφείλεται στην εναπόθεση νερού και λίπους στον υποδόριο ιστό, που καταστρέφουν τους συνδετικούς ιστούς, με αποτέλεσμα να δημιουργούν τη χαρακτηριστική όψη και υφή «φλούδας πορτοκαλιού» στο δέρμα.
Οι συνήθεις ύποπτοι
Αν και η επιστήμη απέχει πολύ ακόμη από το να μας πει τα πάντα για την κυτταρίτιδα, σε γενικές γραμμές θεωρείται ότι στην εμφάνισή της παίζουν ρόλο η κληρονομικότητα, η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, η κακή τοπική αιμάτωση, ορισμένες ορμονικές αλλαγές ή διαταραχές (π.χ. εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση), η παχυσαρκία (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εμφανίζεται σε λεπτές γυναίκες), το κάπνισμα, το αλκοόλ κ.ά.
«Φάτε» την κυτταριτιδα!
Ιδού ένα ισορροπημένο μενού με ό,τι χρειαζόμαστε για να χτυπήσουμε αποφασιστικά την κυτταρίτιδα στη ρίζα της.
Πρωινό 1 φλιτζάνι τσάι (κατά προτίμηση πράσινο), 2 φέτες ψωμί ή φρυγανιές ολικής άλεσης ή 30 γρ. δημητριακά χωρίς ζάχαρη, και 1 γιαούρτι 2% ή 1 κομμάτι κίτρινο τυρί ή 1 φλιτζάνι γάλα light
Δεκατιανό 1 μήλο ή 1 αχλάδι ή 1 πορτοκάλι
Γεύμα 1 φιλέτο κοτόπουλο ή ψάρι ψητό, βραστό ή στον ατμό, 1 μεγάλη πράσινη σαλάτα ή 1 μερίδα χόρτα ή πράσινα φασολάκια με 1 κουταλιά λάδι, 2 μέτριες πατάτες βραστές, ψητές ή στον ατμό, ή 1 μικρή μερίδα ρύζι ή ζυμαρικά ολικής άλεσης, και 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης
Απογευματινό 2 μικρά ακτινίδια ή 1 μπανάνα
Βραδινό 1 μεγάλη ανάμεικτη σαλάτα ή 1 κρύα σούπα λαχανικών με 1 κουταλιά ελαιόλαδο και 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης
Κοκτέιλ αντικυτταριτιδικής δράσης!
Μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα κοκτέιλ από φρούτα και λαχανικά, που είναι πλούσια σε βιταμίνη C, κάλιο και, κατ’ επέκταση, δρουν ως διουρητικά και ως φυσικά αποτοξινωτικά, για να αντιμετωπίσουμε την κυτταρίτιδα. Συνιστάται να πίνουμε 1-2 κοκτέιλ την ημέρα για 2 εβδομάδες, ένα το πρωί νηστικές και ένα το βράδυ, 20 λεπτά πριν από το δείπνο.
Υλικά:
• 1/2 ποτήρι χυμό καρότου
• 1/2 λεμόνι (το χυμό του)
• 1 κουταλιά χυμό σέλινου
• 1 κουταλιά χυμό αγκινάρας
• 1/2 γκρέιπφρουτ (το χυμό του)

Εκτέλεση Συνδυάζουμε κάθε φορά τρία (όποια θέλουμε) από τα παραπάνω φρούτα και λαχανικά. Μπορούμε να τα διαλύσουμε σε νερό ή σε πράσινο τσάι, που είναι ιδιαίτερα διουρητικό.

Συνταγές με φυσικά υλικά
Για το ντους
Σε 250 ml αφρόλουτρο ουδέτερης βάσης, προσθέτουμε τις εξής ποσότητες αιθέριων ελαίων: 24 σταγόνες δεντρολίβανο, 24 σταγόνες λεμόνι και 12 σταγόνες αγριοκυπάρισσο.

Για μασάζ σώματος
1. Σε 100 ml βιολογικό αμυγδαλέλαιο, προσθέτουμε τις εξής ποσότητες αιθέριων ελαίων: 20 σταγόνες δεντρολίβανο, 20 σταγόνες λεμόνι και 10 σταγόνες αγριοκυπάρισσο.
2. Σε 100 ml κρέμα σώματος ουδέτερης βάσης, προσθέτουμε τις εξής ποσότητες αιθέριων ελαίων: 10 σταγόνες δεντρολίβανο, 10 σταγόνες λεμόνι, 4 σταγόνες γεράνι και 6 σταγόνες λεβάντα.

Για καθημερινή εφαρμογή για αδυνάτισμα και κατακράτηση υγρών
Σε 200 ml γαλάκτωμα σώματος ουδέτερης βάσης, προσθέτουμε τις εξής ποσότητες αιθέριων ελαίων: 20 σταγόνες δεντρολίβανο, 20 σταγόνες γκρέιπφρουτ και 10 σταγόνες γεράνι.

Προσοχή! Για να δεχτεί μια κρέμα τα αιθέρια έλαια, θα πρέπει να είναι ειδικά σχεδιασμένη γι’ αυτό. Θα βρείτε τις κατάλληλες κρέμες σε φαρμακεία και σε καταστήματα με βιολογικά προϊόντα.
Αποφύγετε τη χρήση αιθέριων ελαίων από εσπεριδοειδή -όπως λεμόνι και γκρέιπφρουτ- πριν εκτεθείτε στον ήλιο, γιατί είναι φωτοτοξικά.

5 ωφέλιμα βήματα

1. Άφθονα φρούτα και λαχανικά
Ευνοούν τη διούρηση, μας χορταίνουν χωρίς να μας φορτώνουν με περιττές θερμίδες, κάνουν το δέρμα μας ομορφότερο και υγιέστερο και επιπλέον βοηθούν στην καύση του λίπους και μειώνουν τις κατακρατήσεις.
2. Πολλά υγρά, ελάχιστο αλάτι!
Έτσι θα αποφύγουμε τις κατακρατήσεις. Η κατακράτηση υγρών μπορεί να χειροτερεύσει το πρόβλημα της κυτταρίτιδας ή ακόμα και να τη δημιουργήσει εκ του μηδενός. Αντίθετα με όσα λέγονται, η αποφυγή κατανάλωσης υγρών προκαλεί κατακράτηση. Καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να επιβιώσει όταν είναι ελλιπής η ενυδάτωσή του, κατακρατά τα ήδη υπάρχοντα υγρά του για να τροφοδοτηθεί. Έτσι, η κατανάλωση 1,5-2 λίτρων υγρών (όπως νερό, τσάι -κατά προτίμηση πράσινο-, φυσικοί χυμοί φρούτων και λαχανικών) ημερησίως είναι απαραίτητη.
3. «Περικοπή» στη ζάχαρη
Η ζάχαρη (κυρίως στα γλυκά και τα αναψυκτικά) αυξάνει απότομα τη γλυκόζη στο αίμα, η οποία οδηγεί στην εναπόθεση περιττού λίπους στο σώμα και, επακολούθως, επιδεινώνει την κυτταρίτιδα.
4. Μακριά από τα κορεσμένα λίπη!
Αυξάνουν το λίπος στο σώμα και επιδεινώνουν την κυτταρίτιδα. Πρόκειται για τα ζωικά λίπη, το βούτυρο, τα τηγανητά, τη μαγιονέζα, την κρέμα γάλακτος και τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα.
5. Όχι στο κάπνισμα και το αλκοόλ
Η υπερκατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει αύξηση του βάρους και του λίπους στο σώμα, παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη κυτταρίτιδας. Επίσης, το αλκοόλ και το κάπνισμα δημιουργούν ελεύθερες ρίζες που επιτίθενται στα κύτταρα του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του δέρματος και των συνδετικών ιστών, επιδεινώνοντας την κυτταρίτιδα.

ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΚΑΙ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ

Μπορεί εύκολα να αποκαλύπτουμε το σώμα μας από τη μέση και πάνω, αλλά από τη μέση και κάτω πολλές γυναίκες, ακόμα και στην παραλία, φορούν παρεό πάνω από το μαγιό για να μην αποκαλυφθούν τυχόν ατέλειες. Το χαλαρό δέρμα στο σώμα, που συχνά συνοδεύεται από κυτταρίτιδα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα γυναικεία προβλήματα ομορφιάς. Μέχρι πρότινος, την πιο αποτελεσματική λύση έδιναν χειρουργικές επεμβάσεις, οι οποίες όμως απαιτούσαν εισαγωγή σε νοσοκομείο. Σήμερα, χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις, καινούργιες μέθοδοι κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ ήδη γνωστές, όπως η λιποαναρρόφηση και η μεσοθεραπεία, εξελίσσονται για να μπορούν να εφαρμοστούν ακόμη και αυτή την εποχή του χρόνου.

Σύσφιγξη με ραδιοσυχνότητες
Με το πέρασμα του χρόνου, οι ινοβλάστες χάνουν την ικανότητά τους να παράγουν καινούργιο κολλαγόνο, με συνέπεια να αδυνατίζουν και να μειώνεται ο ρυθμός της ανάπλασής τους. Όπως, όμως, μας εξηγεί η κ. Μαρία Ιωαννίδη, διευθύνουσα σύμβουλος του Κέντρου Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής «Μορφή»: «Με τη θεραπεία ραδιοσυχνοτήτων, αυτό που πετυχαίνουμε είναι να εναποθέσουμε ενέργεια στο δέρμα με τη χρήση διφασικού ρεύματος και να επιδράσουμε στα βαθύτερα στρώματα του δέρματος. Με τη θερμότητα διεγείρονται οι ινοβλάστες και προκαλείται άμεση παραγωγή κολλαγόνου».
Πώς εφαρμόζεται Η θεραπεία διαρκεί από 30 λεπτά έως 1,5 ώρα, ανάλογα με την περιοχή του σώματος. Στη διάρκεια της θεραπείας, ο ασθενής αισθάνεται τη θερμότητα στις βαθύτερες στιβάδες του δέρματος. Όμως, η ψύξη που διοχετεύεται στην επιδερμίδα την προστατεύει και κάνει τη διαδικασία σχεδόν ανώδυνη.
Τι να περιμένετε Αν και τα αποτελέσματα είναι σε αρκετές περιπτώσεις άμεσα αντιληπτά, για να ολοκληρωθεί η θεραπεία προτείνονται 3-4 εφαρμογές, με διάστημα ενός μηνός να μεσολαβεί μεταξύ των επισκέψεων. Το σημαντικότερο, όμως, πλεονέκτημα είναι ότι υπάρχει σταδιακή βελτίωση κατά τη διάρκεια των επόμενων 6 μηνών και τα αποτελέσματα διαρκούν για 2 χρόνια σχεδόν, ανάλογα πάντα με την ποιότητα του δέρματος και τη φθορά που έχει υποστεί.

Συνδυασμός ραδιοσυχνοτήτων με λέιζερ
Το Velashape αποτελεί εξέλιξη της παλαιότερης συσκευής Velasmooth, είναι πιστοποιημένο από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και μόλις τους τελευταίους μήνες άρχισε να χρησιμοποιείται στην Ελλάδα. «Όλη η διαδικασία εστιάζεται στην αύξηση του μεταβολισμού των λιποκυττάρων. Η διαδικασία οδηγεί σε συρρίκνωση των λιποκυττάρων και κατ’ επέκταση σε μείωση της κυτταρίτιδας, ενώ δρα ευεργετικά στο κολλαγόνο και συσφίγγει το δέρμα», επισημαίνει ο κ. Νίκος Μεταξω-τός, πλαστικός χειρουργός στο Κέντρο και Ινστιτούτο Αισθητικής «Symmetria».
Πώς εφαρμόζεται Η εφαρμογή γίνεται σε όλη την επιφάνεια όπου παρουσιάζεται το πρόβλημα, με έμφαση στους μηρούς, την κοιλιά, τη μέση και το εσωτερικό μέρος των βραχιόνων. Με διαγώνιες κινήσεις, ο γιατρός περνά τη συσκευή πάνω από τις περιοχές, οι οποίες θερμαίνονται από το λέιζερ που διοχετεύεται μέσω των ειδικών ρόλερ που κάνουν μασάζ.
Τι να περιμένετε Επιτυγχάνεται απώλεια πόντων και λείανση της όψης φλοιού πορτοκαλιού. Επειδή είναι ανώδυνη, σπάνια έχουν αναφερθεί μελανιές ή ερύθημα, ενώ μπορείτε αμέσως να επιστρέψετε στις καθημερινές σας δραστηριότητες. Τα αποτελέσματα διαρκούν από 6 μήνες έως 1 χρόνο. Για να δείτε αποτελέσματα, προτείνονται 8 συνεδρίες, 1 φορά την εβδομάδα.

Αντιμετώπιση με μεσοθεραπεία
Πρόκειται για μια αρκετά δημοφιλή και αποτελεσματική μέθοδο που εφαρμόζεται εδώ και αρκετά χρόνια. «Όπως είναι γνωστό, η κυτταρίτιδα δημιουργείται από επιπλέοντα λιποκύτταρα στο μεσαίο στρώμα του δέρματος. Αυτό που επιτυγχάνουμε με τη μεσοθεραπεία είναι με ενέσεις σε αυτό το στρώμα της επιδερμίδας να αυξήσουμε τη λιπόλυση, καταστρέφοντας τα περίσσια λιποκύτταρα, και να βελτιώσουμε τη μικροκυκλοφορία για να πετύχουμε μια ωραία εμφάνιση», αναφέρει ο κ. Απόστολος Γαϊτάνης, πλαστικός χειρουργός.
Πώς εφαρμόζεται Με μια πολύ λεπτή βελόνα γίνονται εγχύσεις πολυβιταμινούχων σκευασμάτων, η μία πολύ κοντά στην άλλη, στην περιοχή όπου υπάρχει το πρόβλημα, όπως μηροί, γλουτοί, «ψωμάκια», κοιλιά και μπράτσα. Το «κοκτέιλ» των βιταμινών αποτελείται από μείγμα καφεΐνης, IGF 1, L-καρνιτίνης, πολυβιταμίνες, αμινοξέα και ιχνοστοιχεία.
Τι να περιμένετε Από τη δεύτερη κιόλας συνεδρία, αρχίζουν να φαίνονται τα αποτελέσματα. Μετά την εφαρμογή, μπορεί να εμφανιστούν κάποιες ελαφριές μελανιές, οι οποίες υποχωρούν σταδιακά. Ενδιάμεσα, θα πρέπει να αποφεύγονται τα ντους με πολύ ζεστό ή πολύ κρύο νερό. Πρόκειται για μία θεραπεία σχετικά ανώδυνη που ανάλογα με την περίσταση απαιτεί συνολικά 4-6 συνεδρίες, μία την εβδομάδα. Για να διατηρηθεί το αποτέλεσμα, καλό θα ήταν η θεραπεία να επαναληφθεί μετά από 6 μήνες.

Λιποαναρρόφηση με λέιζερ
Την κλασική λιποαναρρόφηση, που γινόταν με ολική αναισθησία, με τραυματικό τρόπο και σε ορισμένες μόνο περιοχές, έρχεται να αντικαταστήσει η Smartlipo, που επεκτείνεται και στα δύσκολα σημεία (πρόσωπο, λαιμός, μπράτσα, γάμπες). Όπως εξηγεί ο κ. Πέτρος Δαμηλάκος, πλαστικός χειρουργός: «Με τη θερμοδυναμική δράση, επιτυγχάνουμε όχι μόνο να διαλύσουμε τα λιποκύτταρα και να απορροφηθεί το λίπος από μια ειδική αντλία, ώστε να αφαιρεθεί από το σώμα με τον πιο ανώδυνο τρόπο, αλλά και να δράσουμε ενάντια στη χαλάρωση συμβάλλοντας στην παραγωγή καινούργιου κολλαγόνου».
Πώς εφαρμόζεται Με μια πολύ λεπτή βελόνα του 1 χιλιοστού, η οποία προστατεύει τη λεπτή οπτική ίνα, μεταφέρεται το «φως» του λέιζερ ακριβώς κάτω από το δέρμα, μέσα στο λίπος, προκαλώντας έκρηξη των λιποκυττάρων. Παρόλο που πραγματοποιείται σε χειρουργείο, δεν απαιτείται παραμονή και γίνεται με τοπική αναισθησία.
Τι να περιμένετε Η πρώτη εμφανής διαφορά που θα δείτε θα είναι η σμίλευση του περιγράμματος, αλλά ως προς τη κυτταρίτιδα η βελτίωση έρχεται μετά το πρώτο τρίμηνο σταδιακά μέχρι το εξάμηνο. Μπορεί να δημιουργηθούν κάποιες μελανιές ή οιδήματα και για 1 εβδομάδα πρέπει να φοράτε ένα ειδικό καλσόν. Την επόμενη ημέρα επιστρέφετε στις καθημερινές σας δραστηριότητες, ενώ σύντομα κάνετε και ηλιοθεραπεία. Αν και συστήνεται μία συνεδρία, επειδή η χαλάρωση και η κυτταρίτιδα είναι σύνθετα προβλήματα, μπορεί να χρειαστεί μία δεύτερη εφαρμογή σε μεσοδιάστημα ενός έτους.

Με τη δράση του Lipomassage
Η γνωστή θεραπεία Lipomassage εφαρμόζεται τώρα με την έβδομη γενιά συστημάτων και συγκεκριμένα με το μηχάνημα Cellu M6 Keymodule. Είναι αναγνωρισμένο από τον FDA και συνοδεύεται από ειδικά πρωτόκολλα. «Με την ηλεκτρονικά ελεγχόμενη κίνηση ανεξάρτητων κυλίνδρων, ενεργοποιείται φυσικά ο λιπώδης ιστός και διεγείρονται τα λιποκύτταρα για να προάγουν τη λιπόλυση στα προβληματικά σημεία του σώματος», διευκρινίζει η κ. Κωνσταντίνα Παπαϊωάννου, ιατρός Ιατρικής Αισθητικής και υπεύθυνη του Κέντρου «Medi Laser Clinic».
Πώς εφαρμόζεται Αρχικά γίνεται μια εξέταση για την αξιολόγηση του προβλήματος (αδυνάτισμα, σμίλευση, σύσφιγξη), ώστε να επιλεγεί το κατάλληλο πρόγραμμα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, φοράτε ένα ειδικό κορμάκι για να διευκολύνεται η κίνηση των κυλίνδρων.
Τι να περιμένετε Με την αύξηση της λεμφικής ροής, την απομάκρυνση των τοξινών και την επιτάχυνση του μεταβολισμού των λιποκυττάρων, θα δείτε σημαντική αλλαγή στα επίμαχα σημεία, η οποία θα γίνεται πιο ορατή με την πρόοδο των συνεδριών. Συνολικά, προτείνονται 14 συνεδρίες διάρκειας 30-45 λεπτών, 2 φορές την εβδομάδα.

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

Με ποιον τρόπο θα προστατευτώ από τον καρκίνο του μαστού

Ο μοναδικός τρόπος για την προστασία από τον καρκίνο του μαστού είναι η αυτοεξέταση της γυναίκας, αλλά και η περιοδική μαστογραφία για τις ηλικίες μετά τα 40.

Κάθε πότε θα πρέπει να αυτοεξετάζομαι;

Κάθε γυναίκα θα πρέπει να ψηλαφά μόνη της τους μαστούς της τουλάχιστον μία φορά το μήνα και κατά προτίμηση την 10η ημέρα του κύκλου. Μέσω της ψηλάφησης αυξάνεται η πιθανότητα να εντοπιστούν ακόμα και πολύ μικροί όγκοι, δηάδή σε πολύ πρώιμα στάδια, οπότε αυξάνεται και η πιθανότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης.

Με ποιον τρόπο θα αυτοεξετάζω τους μαστούς μου;

H αυτοεξέταση θα πρέπει να γίνεται την 10 ημέρα της περιόδου. Η αυτοεξέταση περιλαμβάνει 2 στάδια: ΒΛΕΠΩ και ΨΗΛΑΦΩ.

ΒΛΕΠΩ: Τι θα πρέπει να παρατηρήσω και να ελέγξω στους μαστούς μου;

ΒΛΕΠΩ: Θα πρέπει να σταθείς απέναντι από έναν καθρέπτη, γυμνή από τη μέση και πάνω. Θα πρέπει να παρατηρήσεις και τους δύο μαστούς μέσα από τον καθρέπτη. Ο ένας μαστός ενδεχομένως να είναι μεγαλύτερος από τον άλλο. Αυτό είναι φυσιολογικό και δεν θα πρέπει να σε ανησυχεί. Παρατηρείς επίσης για

1. αλλαγή μεγέθους ή στο σχήμα των θηλών

2. ροή υγρού ή αίματος από τις θηλές

3. αλλαγή στην μορφή του δέρματος των μαστών (ρυτίδωση ή φλοιός πορτοκαλιού)

4. Σηκώνεις τα χέρια και γυρνάς το σώμα σου σε γωνία ως προς τον καθρέπτη, ώστε να παρατηρήσεις τους μαστούς σε όλη την επιφάνειά τους.

ΨΗΛΑΦΩ: Πως θα τους εξετάσω;

ΨΗΛΑΦΩ: Η ψηλάφηση γίνεται σε ξαπλωμένη θέση.

1. Ξάπλωσε σε ένα κρεβάτι και βάλε ένα μαξιλάρι κάτω από το κεφάλι σου.

2. Σήκωσε το χέρι που είναι στην πλευρά του μαστού που θες να εξετάσεις και τοποθέτησέ το επάνω από το κεφάλι σου.

3. Με το άλλο χέρι ψηλάφησε με κυκλικές κινήσεις το μαστό σου. Για να είσαι σίγουρη ότι ψηλαφάς όλον τον μαστό χώρισέ τον νοητά σε 4 τμήματα (τεταρτημόρια) και βεβαιώσου ότι τα ψηλάφησες όλα.

4. Να ψηλαφήσεις επίσης και την θηλή και να την πιέσεις και να δεις αν βγαίνει κάποιο υγρό ή αίμα.

5. Στο τέλος να ψηλαφήσεις και την αντίστοιχη μασχάλη και να ψάξεις αν υπάρχουν τυχόν διογκώσεις, που μπορεί να είναι λεμφαδένες. Για να ψηλαφήσεις τη μασχάλη θα πρέπει να κατεβάσεις το χέρι (του οποίου τη μασχάλη εξετάζεις) παράλληλα με το σώμα.

6. Κάνε ακριβώς τα ίδια βήματα και για τον άλλο μαστό.

Για ποιον λόγο θα πρέπει να εξετάσω και την μασχάλη μου, όταν ψηλαφώ τον μαστό μου;

Ένα μεγάλο μέρος των ουσιών που μεταφέρονται στους μαστούς με το αίμα, απομακρύνεται μέσω μικρών αγγείων (λεμφαγγείων), που καταλήγουν στην μασχάλη. Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάποιος όγκος στο μαστό θα πρέπει να εξετάσουμε αν μέσω των λεμφαγγείων έχουν βλαφθεί και οι λεμφαδένες της μασχάλης. Η γνώση αυτή είναι πολύ σημαντική για την πρόγνωση της πορείας της κατάστασης.

Η μαστογραφία τι είναι;

Η μαστογραφία είναι μια ακτινογραφία των μαστών. Η μαστογραφία γίνεται σε χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας ώστε να απεικονίζεται με ευκρίνεια το εσωτερικό των μαστών.

Κάθε πότε θα πρέπει να κάνει μια γυναίκα μαστογραφία;

Η μαστογραφία ενδείκνυται ως μέθοδος πρόληψης του καρκίνου για ηλικίες γυναικών μετά τα 40. Όλες οι γυναίκες θα πρέπει να υποβάλλονται σε μια μαστογραφία αναφοράς σε ηλικία 35-40 ετών. Από τα 40 έτη και μετά θα πρέπει να υποβάλλονται σε μαστογραφία κάθε χρόνο.

Ο ΜΑΣΤΟΣ

Ο μαστός είναι όργανο του δέρματος και η βασική του λειτουργία είναι η παραγωγή γάλακτος μετά τον τοκετό για τη θρέψη του νεογνού. Ωστόσο ο μαστός ως το εμφανέστερο από τα δευτερογενή χαρακτηριστικά του γυναικείου φύλου, έχει συνδυαστεί σε πολλές κοινωνίες από την αρχαιότητα έως σήμερα με τη θηλυκότητα, το δυναμικό αναπαραγωγής και τελικά πρωταγωνιστεί στις συμπεριφορές πρόκλησης του αντίθετου φύλου.

Κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής είναι κοινωνικά αποδεκτό οι μαστοί να αποτελούν αντικείμενο παιχνιδιού και αμφοτερόπλευρης ερωτικής διέγερσης, κάτι στο οποίο συμβάλλει η πλούσια αισθητική νεύρωση που διαθέτουν.

Ποια είναι η δομή του μαστού;

Κάθε γυναικείος μαστός έχει μία θηλή, η οποία περιβάλλεται από τη θηλαία άλω. Η θηλαία άλως περιβάλλει σαν δίσκος τη θηλή και περιέχει πολλούς σμηγματογόνους αδένες, οι οποίοι λιπαίνουν τη θηλή. Το γάλα παράγεται από τον μαζικό αδένα ο οποίος αποτελείται από πολλαπλούς λοβούς, οι οποίοι περιβάλλονται από λίπος. Η μισή μάζα του μαστού είναι λίπος, μέσα στο οποίο βρίσκονται οι λοβοί του μαζικού αδένα, ο οποίος μετά την εγκυμοσύνη υπερτρέφεται και παράγει γάλα. Το γάλα περνάει από τους γαλακτοφόρους πόρους, οι οποίοι εκβάλλουν στην κορυφή της θηλής.

Τι ρόλο παίζουν οι λεμφαδένες της μασχάλης;

Κάθε μαστός δέχεται πλούσια αιμάτωση από τη συστηματική κυκλοφορία, ενω το αίμα από τους μαστούς διοχετεύεται στις αντίστοιχες φλέβες. Λέμφος από κάθε μαστό διοχετεύεται στους αντίστοιχους λεμφαδένες της μασχάλης. Οι λεμφαδένες της μασχάλης είναι οι πρώτοι στους οποίους μεθίστανται τα καρκινικά κύτταρα σε περιπτώσεις νεοπλασίας. Γιαυτό και στα ογκολογικά χειρουργεία του μαστού γίνεται και λεμφαδενκός καθαρισμός της μασχάλης.

Τι καθορίζει το μέγεθος των μαστών;

Το σχήμα και το μέγεθος των μαστών ποικίλλει και εξαρτάται τόσο από κληρονομικούς παράγοντες, όσο και από την ορμονική ανάπτυξη της γυναίκας. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο ο ένας από τους δύο μαστούς να είναι μεγαλύτερος από τον άλλον. Αν αυτό συμβαίνει από μικρή ηλικία, τότε δεν είναι ανησυχητικό. Αν όμως αναπτυχθεί αυτή η διαφορά στο μέγεθος στη συνέχεια, τότε θα πρέπει να γίνει διερεύνηση (χωρίς να σημαίνει ότι κατ’ανάγκη είναι και παθολογικό). Το μέγεθος των μαστών αυξάνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω της υπερτροφίας των αδένων που προετοιμάζονται για την παραγωγή γάλακτος, που θα χρησιμοποιηθεί για τη θρέψη του νεογνού. Επίσης, το μέγεθος των μαστών μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια του μηνιαίου κύκλου με το μεγαλύτερο μέγεθος να παρατηρείται στο δεύτερο μισό του κύκλου, λόγω της κατακράτησης υγρών. Το μέγεθος των μαστών επίσης επηρεάζεται από την πρόσληψη ή την απώλεια βάρους της γυναίκας, μια και ο μαστός περιέχει σημαντική ποσότητα λίπους.